အခန်း (၅၉-၆၀)

အခန်း ၅၉ - အောင်မြင်မှုဖြင့် ပြန်လာခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင်

ချန်လော့သည် အကယ်ဒမီသို့ အစောကြီး ထွက်ခွာသွား၏။

သူ့ကို သိပ်မယုံကြည်ကြသော အမည်ခံတပည့် တစ်စုမှာ သူ၏ ဟောပြောပို့ချမှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။

မသေမျိုးအက္ခရာ၏ စွမ်းအားသည် ချန်လော့နှင့် ဤတပည့်တစ်စုကြားတွင် ကွာဟချက်တစ်ခု ဖန်တီးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟောပြောပို့ချမှုမှတစ်ဆင့် ဤအမည်ခံတပည့် တစ်စု၏ ကန့်သတ်ချက်များကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရ၏။

သူတို့၏ ဝိညာဉ်အမြစ်များမှာ အလွန် အားနည်းကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးစီသည် မသေမျိုးအက္ခရာ အသိပညာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည်။

အချို့က ဤစွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အစီအရင်များတွင် အသုံးပြုကြပြီး အချို့က လက်နက်သန့်စင်ခြင်းတွင် အသုံးပြုကြသည်။

နယ်ပယ်တစ်ခုတည်းတွင် သူတို့ကို သာမန်လူများကြား၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်နိုင်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း လောကတွင်မူ လမ်းလွဲနေသောအသုံးမကျသူများ ဖြစ်ကြပြီး ဤဘဝတွင် တာအိုသို့ ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ကံကြမ္မာ သတ်မှတ်ခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့ ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော မသေမျိုးအက္ခရာသည် သူတို့အမြင်တွင် အရာအားလုံး လွှမ်းခြုံနိုင်သော အသိပညာ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့ မည်သည့်အရာကို သင်ယူနေသည်ဖြစ်စေ ချန်လော့၏ ဟောပြောပို့ချမှုအတွင်း သူတို့လိုချင်သော အသိပညာကို ရရှိနိုင်၏။

ဟောပြောပို့ချမှု ပြီးနောက် ချန်လော့သည် ထွက်ခွာရန် အလျင်မလိုသေးပေ။

"ငါ ကျင့်ကြံပြီး တာအိုထဲဝင်ဖို့အတွက် အပြာရောင်သတ္တုကို ရှာချင်တယ်။ ညီလေး ညီမလေးတို့မှာ အဆက်အသွယ်ရှိရင် ငါ့ကို ကူရှာပေးကြပါ။ ဒီပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်တဲ့သူကို ငါ ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။"

ဤဂျူနီယာညီလေး၊ ညီမလေးများအားလုံးမှာ အာဏာရှိသူများ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ကို အကူအညီတောင်းခြင်းက ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေခြင်းထက် များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသည်။

ဤသည်မှာ မနေ့က မအိပ်မီ ချန်လော့ စဉ်းစားထားခဲ့သော အစီအစဉ်တစ်ခု ပင်။

အင်အားကို အသုံးချခြင်း။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရင်းအမြစ်များကို ကောင်းစွာ အသုံးချခြင်းက အချိန်များစွာ သက်သာစေနိုင်၏။

"အစ်ကိုကြီးချန်... အပြာရောင်သတ္တုဆိုတာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပြောတာလား"

လူအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။

ဤလူငယ်သည် ဇိမ်ခံအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းခါးပတ်ပေါ်တွင် နဂါးပုံစံ ချယ်လှယ်ထားရာ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"အဟုတ်ဘဲ။"

ချန်လော့က မဖုံးကွယ်ထားပေ။

ဤလူစုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အကြောင်း သိနေခြင်းက ပို၍ပင် ကောင်းသေးသည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရင်းအမြစ်တွေက အရမ်း ရှားပါးပါတယ်။ အခြေခံအားဖြင့် ပေါ်လာတာနဲ့ ချက်ချင်း ကုန်သွားတတ်ပါတယ်။ အင်ပါယာနန်းတော်ထဲမှာတောင် သိုလှောင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ မရှိပါဘူး။"

မင်းသား၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်မှု အချို့ ပေါ်လာ၏။

ဤကျေးဇူးကို သူ ရယူနိုင်မည် မဟုတ်ပုံပေါ်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သိုလှောင်ရတာက ကိုယ်တိုင်က စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခုပါ။ ဘယ်သူကမှ ဒီပစ္စည်းကို သိမ်းထားလောက်အောင် မမိုက်မဲပါဘူး။ တွေ့တာနဲ့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူပြီး အသုံးပြုကြတာချည်းပါပဲ။"

မသိုလှောင်နိုင်ဘူးလား။

ဒါက ပြဿနာပဲ။

ချန်လော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ဤပြဿနာကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အခက်တွေ့သွားသည်။

ယခင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကို သိမ်းပိုက်ခဲ့စဉ်က အတွေ့အကြုံကို ပြန်တွေးကြည့်ပြီး သူယေဘုယျ မှန်းဆချက်အချို့ ရလိုက်သည်။

ယွဲ့နိုင်ငံသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်နေသော မြေ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် အမြန်အသုံးမပြုပါက ဧရာမသင်္ချိုင်းကြီးက သူတို့၏ ဝိညာဉ်ချီများကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူသွားပေလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိုလှောင်မှု နည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်သူများသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်များကို သိုလှောင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနိုင်မည်ဟု ယူဆရ၏။

"ရှီရှန်းတောင်မှာ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သံသယရှိကြတယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကလည်း ချင်းယာကောင်တီမှာ အလားတူ ကောလာဟလတွေ ထွက်ခဲ့သေးတယ်။"

အနာဂတ် မသေမျိုးဆရာသခင်ဖြစ်လာမည့် ချန်လော့ကို ကျေးဇူးကျွေးရနိုင်ကြောင်း ကြားသောအခါ အားလုံးမှာ အကြံဉာဏ်များ စတင် ပေးကြတော့သည်။ အသုံးဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ မဝင်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းမှာ ပိုမို ရင်းနှီးလာစေရန် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ရှီရှန်း"

ချန်လော့ ဤနေရာကို မှတ်သားလိုက်၏။

အခြား ဂျူနီယာညီလေးနှင့် ညီမလေးအနည်းငယ်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူ ထရပ်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အကယ်ဒမီမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချန်လော့သည် ရထားထိန်းကို ရှီရှန်းသို့ ချက်ချင်း မောင်းနှင်စေခဲ့၏။

ကောလာဟလများ ယုံကြည်ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ သွားရောက်စစ်ဆေးကြည့်ပါက သိရမည်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သိပ်မဝေးလှသလို အချိန်လည်း သိပ်မကုန်နိုင်ပေ။

နံနက်နှင့် ညနေ ချီသန့်စင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ချီကို စုဆောင်းသည့် နည်းလမ်းမှာ အလွန် နှေးကွေးလွန်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤ ဝိညာဉ်ချီ အနည်းငယ်ကို စုဆောင်းမှု ပြီးမြောက်ရန် ချန်လော့သည် ဆယ်နှစ်ထက်ပို၍ အချိန်ဖြုန်းရန် ရည်ရွယ်မထားပေ။

"သခင်လေးချန်... ရှီရှန်းကို ရောက်ပါပြီ။"

ရှေ့မှ ရထားထိန်းက သတိကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ဤရထားထိန်းသည် ကျားမာန်ဟုန် အစောင့်အရှောက်လုပ်ငန်းမှဖြစ်ပြီး အထွေထွေမန်နေဂျာရွမ် ဆရာသခင် ရွမ်ကျန်းလုံကိုယ်တိုင် ချန်လော့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် စီစဉ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ဆရာသခင် ရွမ်ကျန်းလုံက ထိုရထားထိန်းအား ချန်လော့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အထူးမှာကြားထားပြီး ချန်လော့၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားချက် အားလုံးကို မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မမေးဘဲ နာခံရန် ပြောဆိုထား၏။

"ကျုပ်ကို ဒီမှာပဲ စောင့်နေ။"

ချန်လော့ သူ၏ အတွေးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မသေမျိုးတစ်ရာ မှတ်တမ်းကို ရင်ဘက်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ရထားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတစ်ခုပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ လမ်းကြောင်းကို အကြမ်းဖျင်းအာရုံခံလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ခုန်ပျံထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာမှ အာရုံခံခြင်းက ပို၍ ရှင်းလင်းမည်။

အကယ်ဒမီမှ ဂျူနီယာများမှာ အာဏာရှိသူများ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ကြရာ သူတို့ပြောသော ကောလာဟလများမှာ အများအားဖြင့် အစအနများ ရှိတတ်သည်။

တောင်ကုန်းငယ်ပေါ်သို့ ပျံသန်းရောက်ရှိပြီးနောက် ချန်လော့ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်၏။

မသေမျိုးအက္ခရာ၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

မှောင်မိုက်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ဘာအတွင်း အဖြူရောင်လှိုင်းဂယက်စက်ဝိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၏။ ဤလှိုင်းဂယက်အလွှာသည် ရေဒါတစ်ခုကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မီတာတစ်ထောင် ပတ်လည် ဧရိယာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ချန်လော့ မကြာသေးမီကမှ သင်ယူတတ်မြောက်ထားသော မသေမျိုးအက္ခရာကို အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက မသေမျိုးအက္ခရာသည် အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းပြောခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းမှာ ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချန်လော့သည် ယခု ၎င်းကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား"

ချန်လော့ သူ၏ ခြေထောက်များကို ရွှေ့လိုက်ရာ မသေမျိုးအက္ခရာ၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းချီထဲသို့ လည်ပတ်စီးဆင်းသွား၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် မိုးမခပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွားပြီး တောင်ပေါ်သစ်တောထဲရှိလေကိုပင် သူက ငှားယူအသုံးပြုလိုက်သည်။

သစ်ပင်ထိပ်ဖျားကို ပေါ့ပါးစွာ တစ်ချက်နင်းလိုက်ခြင်းဖြင့် လေ၏ သယ်ဆောင်မှုနှင့်အတူ သူ အာရုံခံရရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လွင့်မျောသွားတော့သည်။

"မသေမျိုး"

အောက်ဘက်ရှိ ရထားထိန်းမှာ မှင်တက်သွား၏။

သူသည်လည်း သွေးနှင့်ချီ အဆင့် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရိုးသန့်စင်ခြင်း အစောင့်အရှောက်များစွာနှင့် ထိတွေ့ဖူးသည်။

အထွေထွေမန်နေဂျာရွမ် ဆရာသခင် ရွမ်ကျန်းလုံ လှုပ်ရှားသည်ကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူး၏။ သို့သော် ခြေတစ်ချက်နင်းရုံဖြင့် ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနိုင်သော ချန်လော့ကဲ့သို့ လူမျိုးကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချန်လော့သည် သူ အာရုံခံရရှိထားသော နေရာကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွား၏။

"သင်္ချိုင်းတစ်ခု"

သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကဲ့သို့ မိုင်းတွင်းတစ်ခု ဖြစ်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ၎င်းမှာ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

၎င်းမှာ တော်တော်လေး ဟောင်းနွမ်းရှေးကျသော သင်္ချိုင်းဟောင်းတစ်ခုနှင့် တူပေသည်။

"ဝိညာဉ်ချီလှိုင်းဂယက်တွေက အတွင်းကနေ လာနေတာ အမှန်ပဲ။" ချန်လော့သည် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် သေချာနေ၏။

သူ့ကို ဤသတင်းပြောပြခဲ့သော အာဏာရှိသည့် တပည့်များ၏ မိသားစုများပင်လျှင် သူ့ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် ရှာဖွေရန်အတွက် မသေမျိုးအက္ခရာကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သာမန်လူများ ဤနေရာကို ရှာဖွေလိုပါက လူအင်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲရမည့်အပြင် ကံကောင်းမှုလည်း လိုအပ်ပေမည်။

"ဒီလို အလုပ်မျိုး မလုပ်ရတာ တော်တော်ကြာသွားပြီပဲ။"

ချန်လော့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အနီးရှိ သစ်ပင်အခြောက်တစ်ခုမှာ သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် ထက်ပိုင်းကျိုးသွားသည်။ ထက်ဝက်ကို ပေါက်ပြားပုံသဏ္ဍာန် ချွန်ထက်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ့လက်ထဲသို့ နှစ်ချက်မျှတံတွေးထွေး လိုက်ပြီးနောက် သူ စတင် အလုပ်လုပ်တော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှီရှန်းတွင် လူသိပ်မရှိသဖြင့် သင်္ချိုင်းတူးရန် ညအချိန်အထိ စောင့်နေစရာ မလိုပေ။

မသေမျိုးအက္ခရာ၏ စွမ်းအားမှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူသည် သင်္ချိုင်းကို မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ တူးဖော်လိုက်၏။ ခဏအကြာတွင် ချန်လော့သည် အောက်ခြေရှိ ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖောက်ထွင်းတူးဖော်နိုင်ခဲ့ပြီး သင်္ချိုင်းပေါက်သွားသည့် အနက်ရောင်အပေါက် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

'တစ်ယောက်ယောက် ဝင်သွားပြီးပြီလား'

ချန်လော့ အလျင်စလို ပြုလုပ်ထားသော သစ်သားပေါက်ပြားကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ခုန်ဆင်းသွား၏။

သင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းသည့် အပေါက်အောက်တွင် စတုရန်းမီတာဆယ်မီတာခန့်ရှိသော မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ရှိသည်။ ယန္တရားများနှင့် အတားအဆီးများမှာ ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး အလယ်ရှိ ကျောက်အခေါင်းမှာလည်း ပွင့်နေသည်။

အတွင်းရှိ အရိုးများမှာ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဦးခေါင်းခွံမှာလည်း ကြေမွနေ၏။ မြှုပ်နှံထားသော ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ တစ်ခုမျှပင် မကျန်တော့ပေ။

ချန်လော့သည် အာရုံခံစားမှုနောက်သို့ လိုက်ကာ ခေါင်းတလားအစွန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး အတွင်း၌ အခွက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခွက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးမှာ တူးဖော်ခံရပြီး ဖြစ်သည်။ စောစောက သူ အာရုံခံမိသော လှိုင်းဂယက်များမှာ အခွက်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အစအနများသာ ဖြစ်သည်။

"နှမြောစရာပဲ။"

ချန်လော့ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

လက်မလျှော့လိုသဖြင့် ထိုဧရိယာကို ထပ်မံ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် ထိုနေရာတွင် ရှိခဲ့ဖူးကြောင်းသာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"သင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို မြှုပ်နှံထားတဲ့ပစ္စည်းအဖြစ် ထားခဲ့တဲ့အတွက် သူကလည်း ပါရမီရှိတဲ့သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

အချည်းနှီးခရီးမဖြစ်ချင်သော အတွေးဖြင့် ချန်လော့သည် သင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းသူများ လွှင့်ပစ်ခဲ့သော ဦးခေါင်းခွံတစ်ဝက်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး တန်ဖိုးရှိသည့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာတွေ့ရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။

'သေဆုံးသူ၏ဦးနှောက်လှိုင်းများနှင့် ဆက်သွယ်နေသည်၊ ၁၀၀% ပျက်စီးနေသည်၊ ဖတ်ရှု၍ မရပါ။'

ကယ်တင်စရာ ဦးနှောက်လေးတစ်ခုတောင် မရှိတော့ပါလား။

ဤရလဒ်က ချန်လော့ကို အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားစေ၏။

ဘာမှမရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ချန်လော့ ဆက်မနေတော့ပေ။

သင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းသည့် အပေါက်မှ အပေါ်သို့ ပျံတက်လာပြီး သင်္ချိုင်းပိုင်ရှင်အတွက် အပေါက်ကို ပြန်လည် ဖို့ပေးခဲ့ကာ လက်ဗလာဖြင့်သာ ပြန်လာခဲ့ရတော့သည်။

အခန်း ၆၀ - နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ပညာရပ်

လင်းလုံ ခန်းမ

နဂါးဖြူမြို့ ရှိ လင်းလုံခန်းမမှာ ချင်းယာကောင်တီရှိ ရတနာခန်းမထက် များစွာ ပိုမိုခမ်းနား၏။

နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ချန်လော့ သူတို့နှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်မှာ မသေမျိုးတာအိုအကြောင်း သတင်းအချက်အလက် ဝယ်ယူစဉ်က ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ပုရှန်းဂူ အကြောင်း သိရှိရန် သူသည် ငွေပြား သုံးထောင်တိတိ သုံးစွဲခဲ့ရ၏။ သာမန် စုံစမ်းမေးမြန်းမှုတစ်ခုကိုပင် ဤလူများက ထိုမျှ မြင့်မားသော ဈေးနှုန်း တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

ဆက်သွယ်ရေး မဖွံ့ဖြိုးသော ကမ္ဘာတွင် သတင်းအချက်အလက် ရောင်းချခြင်းမှာ မည်မျှ အမြတ်အစွန်း များကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ချန်လော့သည် လင်းလုံခန်းမ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်ဒမီရှိ သြဇာရှိသော စီနီယာအစ်ကိုများမှတစ်ဆင့် လင်းလုံခန်းမ၏ နောက်ကွယ်မှ ပိုင်ရှင်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ မြို့တော်မှ ထိုမသေမျိုးဆရာသခင် ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ရှိ ယွဲ့နိုင်ငံတွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသောနံပါတ်တစ် မသေမျိုးဆရာသခင် ဖြစ်သည်။ အနောက်တောင်ဘက် ဒုတိယမြို့တော်မှ ချီသန့်စင်သူနှင့် နဂါးဖြူမြို့မှ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း တို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ သူ့ထက် အနည်းငယ် အားနည်းကြ၏။

"ဧည့်သည်တော်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝယ်ချင်တာလား"

ချန်လော့၏ တောင်းဆိုမှုကို ကြားပြီးနောက် ဆိုင်အတွင်းရှိ ဆိုင်ခွဲမန်နေဂျာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန် ဖော်ရွေသွား၏။

သူ၏ အဆင့်အတန်းက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဝယ်ယူနိုင်သော ဧည့်သည်မှာ ဆိုင်ခွဲမန်နေဂျာတစ်ဦး မပြစ်မှားဝံ့သော သူမျိုး ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

"တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ လင်းလုံခန်းမတောင်မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မရနိုင်ပါဘူး။ အကယ်၍ အရှင်က တကယ်ကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် နဂါးဖြူအကယ်ဒမီမှာ ကံစမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်။ အဲဒီမှာ မသေမျိုးဆရာသခင်တွေ ရှိတာမို့ သူတို့မှာအဆက်အသွယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုင်ခွဲမန်နေဂျာက ချန်လော့ကို ရှင်းလင်းသော လမ်းညွှန်ချက်တစ်ခု ပေးခဲ့၏။

သို့သော် ဤ ရှင်းလင်းသော လမ်းညွှန်ချက် က ချန်လော့ကို စကားမဲ့သွားစေသည်။

သူသည် နဂါးဖြူအကယ်ဒမီမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိနေပါက သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာရောက် မေးမြန်းနေမည်နည်း။

'ငါ့ဆရာဆီပဲ သွားရတော့မယ် ထင်တယ်။' ချန်လော့ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ဤမျှအထိ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူသည် တာအိုထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်ကာစတွင်ပင် အခက်အခဲများစွာနှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒါဟာ ဝိညာဉ်ချီခမ်းခြောက်နေတဲ့ မြေ ရဲ့ ထူးခြားချက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါ ယွဲ့နိုင်ငံကနေ ထွက်သွားပြီးရင်တော့ ဒီလောက်အထိ ဆင်းရဲမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး။'

သုံးရက်အကြာတွင်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည် သူ၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုမှ နိုးထလာခဲ့၏။

ကျင့်ကြံမှုမှ ထွက်လာသော အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းမှာ လန်းဆန်းနေပြီး စိတ်ကြည်လင်နေပုံရရာ၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ဆရာ ..."

ချန်လော့သည် ဝါးတောလမ်းအတိုင်း လိုက်လာပြီး အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသော တောင်ကြားသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ မသေမျိုးတစ်ရာ မှတ်တမ်းကို ကျင့်ကြံရင်း အခက်အခဲတွေ ကြုံနေလို့လား" ချန်လော့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

သူ့ဘေးရှိ မျောက်ကလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ ရေနွေးကြိုပြီး လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေး၏။ ၎င်း၏ အသိဉာဏ်မှာ လူများစွာထက်ပင် ပိုမို သာလွန်နေသည်။

"ကျွန်တော် ချီသန့်စင်ခြင်းပညာရပ် တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားလို့ ဆရာ့ဆီကနေ အကြံဉာဏ် တောင်းချင်တာပါ။"

ချန်လော့သည် သူ့ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး မျောက်ကလေးပြင်ဆင်ပေးထားသော စိတ်ဝိညာဉ် လက်ဖက်ရည် ကို အမှတ်မထင် ကောက်ယူလိုက်၏။

ဤလက်ဖက်ရည်ရွက်များသည် တောင်ကြားတွင် ပေါက်ရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အပြင်လောကတွင် ငွေပုံပေးလျှင်ပင် ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အိုး"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် မသေမျိုးတစ်ရာ မှတ်တမ်း သည် ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်ကျမ်းတစ်ခုဟု မသတ်မှတ်နိုင်ဘဲ အထွေထွေ မှတ်တမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုစာအုပ်မှ မသေမျိုးအက္ခရာ၏ နက်နဲသော နည်းလမ်းကို နားလည်ရန် သုံးလတိတိ အချိန်ယူခဲ့ရသော်လည်း၊ ချန်လော့က ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သိမြင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းရဲ့ ပါရမီက ငါ့ထက် တကယ်ကို ပိုကောင်းတာပဲ။"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် မည်မျှ ခက်ခဲသည်ကို သူ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း ၂၆၀ တိုင်အောင် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း အခက်အခဲပေါင်း များစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် အဆုံးတွင်မူ သူသည် အစောပိုင်းအဆင့် တွင်သာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ်များ၏ မြင်ကွင်းကို မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော် နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းပညာရပ်ရဲ့ အမည်က အစစ်အမှန် မသေမျိုး ကျမ်း ပါ။"

ချန်လော့သည် ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဘိုင်ရှန်းဆီမှ သင်ယူခဲ့သော ချီသန့်စင်ခြင်းပညာရပ်ကို ထုတ်ပြလိုက်၏။ သူ၏ လမ်းညွှန်ဆရာဖြစ်သော အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံမှာ သူ၏ထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်သည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် ကျင့်ကြံရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာဖွေရာ၌ ကူညီနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒီကျင့်စဉ်ကို ငါ သိပါတယ်။"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာ ကြည့်ပြီး ဆက်မဖတ်တော့ပေ။

မသေမျိုးတစ်ရာ မှတ်တမ်း သည် သူ့ထံတွင် ရှိနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ပေါင်း နှစ်ရာအတွင်း သူသည် ၎င်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအတတ်ပညာ မည်မျှပါဝင်ကြောင်းကို သူ့ထက် ပိုသိသူ မရှိပေ။

သို့သော် နည်းလမ်းပေါင်း များစွာ ရှိသော်လည်း နည်းလမ်းတိုင်းကို ကျင့်ကြံ၍ မရနိုင်ပေ။

မိမိနှင့် အသင့်တော်ဆုံး တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်၏။

"မသေမျိုးတစ်ရာမှတ်တမ်း ထဲမှာ ဒါဟာ ထိပ်တန်းအဆင့် ချီသန့်စင်ခြင်းပညာရပ်တွေထဲက တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ မင်း ဒါကို ပထမဆုံးအကြိမ်မှာတင် နားလည်နိုင်တာက ဒါဟာ မင်းအတွက် တာအိုထဲဝင်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတာပဲ။"

ဤနေရာတွင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည် သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"မင်း ငါ့ဆီ လာတာက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတွက်လား"

"ဆရာက တကယ့်ကို အမြင်စူးရှပါတယ်။"

ချန်လော့သည် အလွန် ပွင့်လင်းလှသည်။ ဆရာ၏ သြဇာအာဏာကို အသုံးချခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

ဤသည်မှာ အမွေအနှစ်၏ အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အရာရာတိုင်းကို ကိုယ်တိုင်သာ အားကိုးနေရမည်ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် တပည့်ခံနေဦးမည်နည်း။

မသေမျိုးခန်းမများ၊ တာအိုကျောင်းဆောင်များနှင့် အကယ်ဒမီများ အားလုံးသည် ဤပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဆရာများသည် သူတို့၏ တပည့်များမှာ သူတို့ထက် သာလွန်စေရန်၊ ပိုမို မြင့်မားပြီး ဝေးကွာသောနေရာများသို့ ရောက်ရှိရန်နှင့် သူတို့ မမြင်ဖူးသော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် မျှော်လင့်ကြသည်။

၎င်းကို စိတ်စွဲလန်းမှု ပုံစံတစ်မျိုးဟုလည်း ယူဆနိုင်ပေ၏။

"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိပါတယ်။"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွား၏။

ချန်လော့သည် စကားမပြောဘဲ ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် ယွဲ့နိုင်ငံတွင် ရှားပါးသော အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်သူ သုံးဦးသာလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို သိုလှောင်နိုင်သည်။

ထိုသုံးဦးထဲတွင် သူနှင့် ပတ်သက်မှုရှိသူမှာ သူ၏ဆရာဖြစ်သူ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

အကယ်၍ ဤအဆက်အသွယ်ကိုသာ စွန့်လွှတ်လိုက်ပါက၊ ချန်လော့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းမှတစ်ဆင့် တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အချိန်ယူရမှုမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဖြင့် ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာပင် ကြာမြင့်နိုင်လေ၏။

တာအိုထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်စ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ဤမျှအချိန်အများကြီး သုံးစွဲရခြင်းမှာ ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ ချောမွေ့စွာ မကျင့်ကြံနိုင်ပါက၊ နှောင့်နှေးသွားသော ဆယ်စုနှစ်များကြောင့် ချီသန့်စင်ခြင်းမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ကူးပြောင်းရာ၌မဟာတာအိုနှင့် လွဲချော်သွားနိုင်သည်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ငါ မင်းကို ပေးနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို အကူအညီတစ်ခု ပြန်လုပ်ပေးဖို့ လိုတယ်။"

၎င်းကို ပြောလိုက်သောအခါ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ အမူအရာမှာ များစွာ ပိုမို လေးနက်သွား၏။

အကယ်၍ ချန်လော့သာ ချီသန့်စင်ခြင်း အတတ်ပညာကို နားမလည်ခဲ့ပါက၊ သူသည် ခေတ္တမျှသင်ကြားပေးပြီးနောက် လျစ်လျူရှုထားပေလိမ့်မည်။

မသေမျိုးလမ်းစဉ်မှာ ရှည်လျားလှပြီး နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရှင်သန်ခဲ့သော အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းမှာ တပည့် အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ချန်လော့ အပါအဝင် သူ၏ ဘဝတွင် တပည့် စုစုပေါင်း သုံးဦးကို လက်ခံခဲ့၏။

သူသည် ပထမ တပည့်နှစ်ဦးအပေါ်တွင် ကြီးမားသောမျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုတပည့်နှစ်ဦးလုံးမှာ သူ့ထက်စော၍ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည်လည်း တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပါရမီမှာ သူ့ထက် နိမ့်ကျပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာခန့် ရှင်သန်ပြီးနောက် အိုမင်း၍ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ချန်လော့ကမူ သူ့ကို ကွဲပြားသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းလေ၏။

ဤကွဲပြားမှုမှာ ပါရမီသာမက နားလည်နိုင်စွမ်း တွင်လည်း ပါဝင်သည်။

ယခင်က ချန်လော့ကို မသေမျိုးအက္ခရာ သင်ကြားပေးစဉ်က ဤတပည့်သည် ကျမ်းစာတိုက်ရှိ အခြေခံ အသိပညာ အားလုံးကို သင်ယူထားပုံရကြောင်း အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်က သူ့ကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

ပြင်ပကျမ်းစာတိုက်ရှိ အသိပညာများမှာ အခြေခံအဆင့်များသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် ဘာသာရပ်တစ်ခုတည်းကို ကျွမ်းကျင်ရန် နှစ်ပေါင်း လေးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိ ကြာမြင့်နိုင်သည်။

ဤအခြေခံဘာသာရပ် အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင်ပင် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကျော် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤတွေ့ရှိချက်ကြောင့်ပင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည် လောင်းကစားတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ ရှင်သန်ရန် အချိန်များစွာ မကျန်တော့ပေ။

"ဆရာ... မိန့်ကြားတော်မူပါ။"

ချန်လော့ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်၏။

သူတို့ ပထမဆုံး စတင်ထိတွေ့ခဲ့ချိန်မှ ယခုအထိ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ အသိပညာများ ဖြန့်ဝေပေးခြင်း၊ သင်ကြားပေးခြင်းနှင့် သံသယများကို ဖြေရှင်းပေးခြင်းတို့၏ ကျေးဇူးကို သူ မမေ့နိုင်ပေ။

ချန်လော့သည်လည်း သူ၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်အတွင်းမှ ကူညီရန် အလွန် ဆန္ဒရှိပါသည်။

"ဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထားစရာ မလိုပါဘူး။"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းသည်လည်း လေထု၏ အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိသွားပြီး ပြုံးလျက် ချန်လော့ကို ပြန်ထိုင်ရန် အမူအရာပြလိုက်၏။

"ငါတို့ နေထိုင်တဲ့နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စောစောက ငါ မင်းကို ပြောပြခဲ့တာ မှတ်မိလား"

"ဧရာမသင်္ချိုင်း တစ်ခုပါ။"

ချန်လော့ စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။

ဧရာမသင်္ချိုင်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို သူ ပိုမို စိတ်ဝင်စားသည်။

"ဒါဟာ အမှန်ပဲ၊ ဧရာမသင်္ချိုင်းကြီးရဲ့ အပေါ်မှာ ရှိနေတာ။ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်း အထွတ်အထိပ် ရောက်နေတဲ့ အချိန်တုန်းက၊ ငါ အဲဒီ ဧရာမဂူသင်္ချိုင်းထဲကို တစ်ခါ သွားဖူးတယ်။"

ဂူသင်္ချိုင်းအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဧရာမဂူသင်္ချိုင်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ငါ လျှို့ဝှက်အခန်းတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ချီမလိုဘဲ ကျင့်ကြံလို့ရတဲ့ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို ငါ ရရှိခဲ့တယ်၊အဲဒါကတော့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ် ပညာရပ် ပဲ။"