အခန်း (၁၅၅-၁၅၆)
Vol. 16 Ch. 155-156
အခန်း (၁၅၅) - ရေထဲကျခြင်း
ဝမ့်ကျန်းတောင်
ဒီဇရပ်ကို အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ဆောက်လုပ်ထားသည်၊ ဇရပ်ထဲမှာ ရပ်ကြည့်လိုက်ရင် လှိုင်းတံပိုးထန်နေတဲ့ မြစ်ရေတွေ ကမ်းပါးကို ရိုက်ခတ်နေတာကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ပါးရှကျောက်ရုပ်ကတော့ မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ရှိသည်။
မြစ်လေက အေးစက်လှသည်၊
လီယန်ချူတို့ နှစ်ယောက် မြစ်ကမ်းဘေးကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့၊ ရှေးကျလှတဲ့ နှစ်ကာလတွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတဲ့ ပါးရှကျောက်ရုပ်ကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ကိုယ်ပေါ်မှာတော့ ဓားချက်တွေ၊ ပုဆိန်ချက်တွေနဲ့ မီးလောင်ထားတဲ့ အမာရွတ်တွေ အထပ်ထပ် ရှိနေသည်။
ကြည့်ရတာ အလွန်ပြင်းထန်လှတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလိုပင်။
လီယန်ချူက မည်းကြီးပေါ်မှာ စီးထားသည်၊ မြစ်လေကြောင့် သူဝတ်ထားတဲ့ တာအိုဝတ်စုံက တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေသည်။
အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်
သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတွေ ပေါ်လာပြီး၊ သူမြင်နေရတဲ့ လောကကြီးကလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝေါင်း
လီယန်ချူရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက် ရုတ်တရက် မြည်ဟည်းသွားသည် သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ပါးရှကျောက်ရုပ်အတွင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်။
ပါးရှကျောက်ရုပ်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်တစ်ခု တည်ရှိနေခြင်းပင်။
"ကောလာဟလတွေက အလကားမဟုတ်ဘူးပဲ၊ ဒီပါးရှကျောက်ရုပ်က တကယ်ပဲ အသက်ရှိနေတာ"
လီယန်ချူ ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။
အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ တာအိုကျင့်စဉ်ဟာ ဒုတိယအဆင့် အစောပိုင်းကို ရောက်နေပြီဖြစ်သလို၊ ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း ရတနာတွေ အများကြီး ရှိနေသည်။
ဒါကြောင့် အရှိန်အဝါကြည့်အတတ်ရဲ့ စူးစမ်းနိုင်စွမ်းကလည်း အရင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားလာခဲ့သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူက ပြုံးပြီး
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ဝေမြို့ရဲ့ နတ်ဘုံနန်း ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ပါးရှကျောက်ရုပ်က တကယ်ပဲ အသက်ရှိနေတယ်ဆိုတော့၊ ဒါက တကယ့်ကို စဉ်းစားစရာပဲ"
အဓိပ္ပာယ် အများကြီး ရှိနိုင်သည်
လီယန်ချူက မြစ်ကမ်းဘေးက လူတွေကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩသွားရသည်၊
ဒီသခင်လေးတွေ၊ မိန်းကလေးတွေ၊ သူဌေးတွေနဲ့ သာမန်အရပ်သားတွေကြားထဲမှာ၊ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများ ပါဝင်နေသည်။
"ပိုင်ကြီး၊ ဒီတစ်ခေါက် ပါးရှကျောက်ရုပ် အသက်ဝင်လာတဲ့ သတင်းက ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများကို ဆွဲဆောင်လိုက်ပုံပဲ"
လီယန်ချူက ဝမ့်ကျန်းတောင် ဇရပ်ထဲက ပျိုပျိုမြစ်မြစ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
"ဒီလောက် နုနုနယ်နယ် မိန်းကလေးက ကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား"
လီယန်ချူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရုံတင်မကဘူး၊ ကိုယ်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်တွေ အရမ်းပြင်းထန်နေတယ်၊ ဘယ်လိုမှ လူကောင်းတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ဘူး"
သူတို့ပြောနေတဲ့ အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ အနီရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး ရုပ်ရည်ကလည်း အလွန်လှပကာ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကလည်း အထင်းသား ရှိလှသည်။
သူမရဲ့ ဘေးမှာတော့ အဖိုးတန်ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားတဲ့ သခင်လေး သုံးလေးယောက်က ဝိုင်းနေကြပြီး တစ်ခုခုကို ဖားဖားယားယား ပြောနေကြသည်။
"သွားစို့ "
"အဲဒီဘက်ကို သွားကြည့်ရအောင်"
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူက ထူးထူးခြားခြား ပြန်မပြောဘဲ မြင်းစီးပြီး နောက်က လိုက်လာသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ကို မတူကြပေ။
ပိုင်ဟုန်းထူကတော့ ပျော်စရာရှိရင် သွားကြည့်ရတာကို သဘောကျတာဖြစ်ပြီး၊
လီယန်ချူကတော့ ကိစ္စအဝဝကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်တတ်သူ ဖြစ်သည်။
အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ သူတို့နှစ်ယောက်ဘက်ကို မသိမသာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ၊ လှပတဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ။
ချက်ချင်းပင် အရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။
လီယန်ချူနဲ့ ပိုင်ဟုန်းထူတို့က ကြည့်ကောင်းပြီး ခန့်ညားလှတဲ့ လူငယ်တွေ ဖြစ်ကြသည်။
ရုပ်ရည်ကတော့ ပြောစရာမလိုအောင်ပင်။
လီယန်ချူရဲ့ မျက်နှာပေါက်က ပိုပြီး ခိုင်မာပြတ်သားသလို ရဲရင့်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပိုရှိသည်။
ပိုင်ဟုန်းထူကတော့ လောကီရဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ သခင်လေး အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
အခုအချိန်မှာ လီယန်ချူဟာ အမှောင်ဖုံးအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသဖြင့် သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါအားလုံးက ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံထားရသည်။
ကြည့်ရတာ သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ မခြားနားပေ။
ဆိုလိုတာကတော့ သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု တွေ မရှိတော့တာပင်။
အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ပိုင်ဟုန်းထူဆီမှာပဲ အချိန်အကြာကြီး ရပ်တန့်နေသည်။
ဘေးက သခင်လေးတွေကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်တဲ့အကြည့်က သိပ်မကြည်လင်လှပေ။
လီယန်ချူရဲ့ အကြည့်ကတော့ ဝမ့်ကျန်းတောင် ဇရပ်ထဲက အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ယောက်ဆီမှာ ရောက်နေသည်။
သူဟာ အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားပြီး အမူအရာက တည်ငြိမ်လှသည်။
ခါးမှာတော့ ရှေးဟောင်းပုံစံ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ချိတ်ထားသည်၊ သာမန် သိုင်းသမားတွေ သုံးတဲ့ ဓားမျိုး မဟုတ်ပေ။
ပုံစံကတော့ မဟာရှ ခေတ်က ရှဓား နဲ့ ဆင်တူသည်။
အနံက လက်သုံးချောင်းစာ၊ အရှည်က နှစ်ပေ ရှစ်လက်မလောက် ရှိမည်။
အဲဒီလူ မြစ်ကမ်းဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ခံစားချက်က၊ အိမ်ထဲက ထွက်လာတဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ ဓားတစ်လက်လိုမျိုး အရှိန်အဝါတွေ သိသိသာသာ ထွက်ပေါ်နေသည်။
ဗွမ်း
အသံတစ်ချက် ထွက်လာသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး"
"တစ်ယောက်ယောက် မြစ်ထဲ ခုန်ချပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားပြီ "
"ကယ်ကြပါဦး၊ မြန်မြန် ကယ်ကြပါဦး"
မြစ်ရေက အလွန်သန်လှသည်၊ လူရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရပြီး ရေထဲမှာ ခဏမျှ နစ်ချီပေါ်ချီ ဖြစ်သွားကာ မြစ်ရေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အပျော်လာကြည့်တဲ့ သခင်လေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
လီယန်ချူက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်တဲ့အခါမှာတော့။
ဝမ့်ကျန်းတောင် ဇရပ်ထဲမှာ အဲဒီ အလတ်ပိုင်း ဓားသမား မရှိတော့ပေ။
တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲဒီ မိစ္ဆာအမျိုးသမီးတောင် ပျောက်သွားပြီ။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်၊ အသေးစိတ် စဉ်းစားဖို့ အချိန်မရတော့ပေ။
ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လေပေါ်ကနေ ဖြတ်ပျံသွားသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
သူ့ရဲ့ ခြေထောက်တွေက မြစ်ရေပေါ်ကို နင်းသွားသည်မှာ ကုန်းမြေပေါ်မှာ နင်းသွားသလိုပင်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပေရာချီ ဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်သွားသည်။
လက်ဝါးကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ဖြန့်လိုက်သည်။
လက်ဝါးအတွင်းကနေ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဆွဲငင်အားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
လူရိပ်တစ်ခုဟာ သန်လှတဲ့ မြစ်ရေထဲကနေ ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
အဲဒီလူရိပ် တစ်ဝက်လောက် အတက်မှာတော့၊ ရုတ်တရက် ဒြပ်မဲ့စွမ်းအားတစ်ခုက သူမရဲ့ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။
ရေဝိညာဉ်
လီယန်ချူ ချက်ချင်းပင် သိလိုက်သည်။
မြစ်ကြီးတွေ၊ အင်းအိုင်ကြီးတွေထဲမှာ ရေနစ်သေတဲ့လူတွေ ခဏခဏ ရှိတတ်သည်။
ရေဆိုတာ အလွန် ယင်စွမ်းအား ပြင်းတဲ့အရာဖြစ်ပြီး၊ ဒီလို သေတဲ့လူတွေဟာ မြစ်ရေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် လူပြန်မဝင်စားနိုင် ဘဲ အလွန်ပင် နာကျင်ခံစားကြရသည်။
ရေဝိညာဉ်တွေဟာ ရေထဲမှာ သူတို့နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို အမြဲ ရှာတတ်ကြသည်၊ ဒါမှသာ သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်လို့ပင်။
တချို့သော လှေသမားတွေဆိုရင် ညဘက်မှာ သေဆုံးသွားတဲ့ မိဘတွေက ကိုယ့်အမည်ကို ခေါ်နေတာတွေ၊ ရေထဲမှာ ဆွေမျိုးတွေက ကိုယ့်ကို လက်ယမ်းပြနေတာတွေကို မြင်ရတတ်သည်။
ဒါဟာ တကယ့်ကို မိစ္ဆာဆန်လှသည်။
လီယန်ချူက လက်ချောင်းတွေကို အနည်းငယ် စုလိုက်ရာ လက်ဝါးထဲက ဆွဲငင်အားက ပိုပြီး အားကောင်းလာသည်။
ထျန်းကန်းလက်ဝါး
နဂါးဖမ်းလက်ကွက်
ရေထဲကျတဲ့လူဟာ ချက်ချင်းပင် အပေါ်ကို ဆွဲတင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်၊ ထို့နောက် လီယန်ချူက ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်နဲ့ လေထဲကို တစ်ချက် ရိုက်လိုက်သည်
လေဟုန်လက်ဝါး
ဘုန်း
မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခုဟာ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်
လီယန်ချူက ရေထဲကျတဲ့လူကို လှမ်းဖမ်းပြီး ကုန်းပေါ်ကို ပြန်ပျံလာခဲ့သည်
ဒါတွေအားလုံးက ပြောရရင် ကြာသလိုရှိပေမဲ့၊ တကယ်တော့ လျှပ်စီးလက်သလို ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက ရေထဲကျတဲ့လူကို မြေပြင်ပေါ်မှာ အသာအယာ ချလိုက်သည်။
အသက် ၂၀ ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်၊ ရုပ်ရည်က တော်တော်လေး သန့်ပြန့်သော်လည်း မျက်နှာက ဖြူလျော်နေကာ မျက်လုံးတွေ ပိတ်နေသည်၊ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း ရွှဲရွှဲစိုနေသည်။
မြစ်ရေက အလွန်အေးလှသဖြင့် ဒီအမျိုးသမီးဟာ ရေထဲကျတာနဲ့ ချက်ချင်း ရေမွန်းသွားပုံရသည်။
လီယန်ချူက သူမရဲ့ ဘေးမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး၊ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းကာ နွေးထွေးလှတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။
တာအိုပညာရှင်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ အသက်ဓာတ် ကို ဖြစ်စေသည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် အမျိုးသမီးရဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေမှာ အသက်ဓာတ်တွေ အားကောင်းလာသည်။
"ပလုံ "
အမျိုးသမီးဟာ ရုတ်တရက် ဘေးကို စောင်းပြီး ရေတွေ အများကြီး အန်ထုတ်လိုက်သည်၊ ခဏမျှ ပျို့အန်ပြီးနောက်မှာတော့ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူကတော့ အခုမှ မြင်းစီးပြီး ရောက်လာသည်၊ လီယန်ချူရဲ့ ဒီလို ကယ်ဆယ်တဲ့ နည်းလမ်းကို မြင်တဲ့အခါ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးမိသည်။
ဒီလို လူကယ်တဲ့ နည်းလမ်းဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအားကို အလွန်တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်တာပင်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အရပ်သားတွေကတော့ အံ့ဩလွန်းလို့ ငေးကြည့်နေကြသည်
"နတ်ဘုရား"
"နတ်ဘုရားလူသား"
လီယန်ချူဟာ တာအိုဝတ်စုံနဲ့ မြစ်ရေပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သွားပြီး၊ လက်တစ်ဖက်ထဲနဲ့တင် လူတစ်ယောက်ကို ဆွဲတင်ကာ ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့သည်။
ပြီးတော့ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက် ကိုင်လိုက်ရုံနဲ့တင် ရေနစ်တဲ့လူက ချက်ချင်း သတိပြန်ရလာသည်။
ဒီပညာကို သူတို့ကတော့ အံ့ဖွယ်ပညာလို့ပဲ မြင်ကြသည်
အားလုံးက ဝိုင်းပြီး လက်ခုပ်တီး ချီးကျူးကြသည်
လီယန်ချူဟာ အမျိုးသမီး အနေရခက်မှာစိုးလို့၊ လက်ဝါးကနေ ယန်စွမ်းအား တွေကို ထုတ်လိုက်သည်။
ခဏချင်းအတွင်းမှာတင် အမျိုးသမီးရဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကနေ အဖြူရောင် ရေငွေ့တွေ ထွက်လာသည်။
အင်္ကျီတွေနဲ့ ဆံပင်တွေ အကုန်လုံး ခြောက်သွားတော့သည်။
ပြီးတော့ တာအိုဝိညာဉ်စွမ်းအားရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ အားကောင်းလာကာ မျက်နှာကလည်း ပန်းရောင်သမ်းပြီး ကျန်းမာလာသည်။
အမျိုးသမီးဟာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက်မှာတော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။
"ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် တာအိုဆရာ "
လီယန်ချူက လက်ကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ရာ၊ အမျိုးသမီးရဲ့ ဒူးအောက်မှာ ဒြပ်မဲ့စွမ်းအားတစ်ခုက မပြီးသားဖြစ်သွားကာ သူမကို တိုက်ရိုက် ပြန်ထစေခဲ့သည်။
"အားနာမနေပါနဲ့၊ ခုနက ဘာဖြစ်တာလဲ"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ဒီလို နတ်ဘုရားဆန်လှတဲ့ အတတ်ပညာတွေကြောင့် လူတွေက ပိုပြီး အံ့ဩသွားကြပြီး ဝိုင်းကြည့်နေကြသည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး ပိုင်ဟုန်းထူနဲ့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သုံးယောက်သား မြစ်ကမ်းဘေးကနေ အရင်ဆုံး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ စောစောက အနီရောင်ဝတ်နဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ အလတ်ပိုင်း ဓားသမားတို့ကတော့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
လီယန်ချူဟာ အဖိုးတန်ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ထားတဲ့ သခင်လေးတွေရဲ့ ဘေးကနေ ဖြတ်သွားတဲ့အခါ။
အေးစက်စွာနဲ့ တစ်ချက် အော်လိုက်သည်။
"အခုချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်စမ်း"
အခန်း (၁၅၆) - လောင်းကစားသမား
လီယန်ချူ၏ အေးစက်လှသော ဟောက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ။
အဖိုးတန်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် သခင်လေး သုံးလေးယောက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်တက်သွားကြသည်။
ထို့နောက် သူတို့မျက်နှာပေါ်က အမူအရာများမှာ ခဏမျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။
"ဟင် ငါ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ငါ အိမ်မှာ စာဖတ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ငါ ဘာမှကို မမှတ်မိတော့ဘူး"
ထိုလူများမှာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဝမ့်ကျန်းတောင် ဇရပ်ထဲသို့ ဘာကြောင့် ရောက်နေသလဲဆိုသည်ကို လုံးဝ မမှတ်မိတော့ပုံရသည်။
သူတို့ပြောနေသည့် စကားများက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရပ်သားများကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။
လူအများမှာ အမြဲတမ်း အကဲခတ်ကြည့်ရှုရန် လူမရှိသည်ဟူ၍ မရှိပေ။
လီယန်ချူတို့ သုံးယောက်ကတော့ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
အတန်ငယ် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ။
ပိုင်ဟုန်းထူက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်
"စောစောက ဝမ့်ကျန်းတောင် ဇရပ်ထဲက မိန်းကလေးက သရဲလား "
သူသည်လည်း တကယ့် တာအိုမျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊
ခုနကတော့ ဘာကိုမှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
လီယန်ချူက အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်
"သေချာတော့ မပြောနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စောစောက သူဌေးသား သခင်လေးတွေကတော့ မိစ္ဆာပြုစားခြင်း ခံထားရတာ သိသာတယ်"
မိစ္ဆာပြုစားခြင်း ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူများ ခေါ်ဝေါ်သည့် အမည်ဖြစ်သည်။
လောကီနယ်ပယ်တွင် ကလေးသူငယ်များနှင့် အမျိုးသမီးများကို လှည့်စားခေါ်ဆောင်သွားသည့် လူခိုးများ သည်လည်း အမှန်စင်စစ် ဤမိစ္ဆာပြုစားခြင်း တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ကျင့်ကြံပုံချင်းသာ ကွဲပြားခြင်း ဖြစ်သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် အခုဆိုလျှင် လမ်းကြောင်းမမှန်ဘဲ ပေါ်လာသည့် အမျိုးသမီးများကို အလွန်ပင် ကြောက်လန့်နေပြီဖြစ်သည်။
နောက်က လိုက်လာသည့် ရေထဲကျသော အမျိုးသမီးကတော့ သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားကြောင့် လန့်သွားရသည်။
သူမက သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခါမှ မှတ်မိသွားတော့သည်။
"တာအိုဆရာ လီယန်ချူ... တကယ်ပဲ ဆရာ ဖြစ်နေတာပဲ "
အမျိုးသမီးက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို သိတာလား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
"သိတာပေါ့ရှင်၊ အရင်တုန်းက ကျွန်မတို့ အိမ်မှာ သွေးစွန်းဒင်္ဂါး တစ်ပြား ရောက်လာတုန်းက၊ တာအိုဆရာ လီယန်ချူ ကျေးဇူးကြောင့်သာ ကျွန်မတို့ အသက်ရှင်ခဲ့ရတာပါ"
အမျိုးသမီးက ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လီယန်ချူ သတိရသွားသည်။
ထိုစဉ်က သွေးစွန်းဒင်္ဂါး၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက်၊
သူနှင့် ပိုင်ဟန်းထူသည် မြို့နယ်ရုံး နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ အကြီးအကျယ် ဒင်္ဂါးပြန်လည်အပ်နှံရေး လှုပ်ရှားမှုကြီး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ထိုစဉ်ကတည်းက သူ့ပုံစံကို မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်မည်။
"မင်း ခုနက ဘာလို့ ရေထဲ ခုန်ချတာလဲ"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ စကားပြောရန် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
"ဘာအခက်အခဲရှိလဲ ပြောပြလို့ ရပါတယ်၊ ငါတို့ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်မှာပါ"
လီယန်ချူက ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းက လူကောင်းကို လူဆိုးက အဓမ္မကျင့်ပြီး ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခိုင်းတာလား၊ အိမ်မှာ သရဲခြောက်တာလား၊ မိစ္ဆာပြုစားခံရတာလား၊ ကြိုက်သလို ပြောနိုင်တယ်၊ ဒီနေ့တော့ မင်း တကယ့် လူမှန်တွေနဲ့ တွေ့ပြီပဲ"
ပိုင်ဟုန်းထူက ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များက ကူးစက်သွားပုံရသည်။
ထိုအမျိုးသမီးသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်။
သူမ၏ အကြောင်းစုံကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပြတော့သည်။
နားထောင်ပြီးနောက်။
လီယန်ချူနှင့် ပိုင်ဟုန်းထူတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ အမူအရာများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဒီလောက်ပဲလား
ပိုင်ဟုန်းထူသည် စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ တိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် ဤအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ ကျန်းကျီး ဖြစ်ပြီး မြောက်ဘက်တံခါးလမ်းတွင် နေထိုင်သည်၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူမှာ စွန်းဖျင် ဖြစ်ကာ စာပေတတ်မြောက်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
စွန်းဖျင်သည် မိသားစု အခြေအနေ ကျဆင်းလာပြီး စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရာတွင်လည်း ခရိုင်အဆင့် သာ အောင်မြင်ကာ နောက်ထပ် ရှေ့မတိုးနိုင်တော့ပေ။
ထို့ကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသူ ဖြစ်သည်။
ကျန်းကျီးနှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင် စွန်းဖျင်သည် မူလက အလွန် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဗီဇက ပေါ်လာတော့သည်၊ သူသည် လောင်းကစား ဝါသနာပါသူ ဖြစ်သည်
မူလက ကျန်းကျီးတွင် ပါလာသည့် အမွေအနှစ် ပစ္စည်းများ ရှိသော်လည်း၊ အခုဆိုလျှင် စွန်းဖျင်ကြောင့် အကုန် ပြောင်သလင်းခါသွားပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျီးသည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်း မရှိဘဲ၊ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ထိုအကျင့်ဆိုးများ မလုပ်ရန်သာ အစွမ်းကုန် ဖျောင်းဖျခဲ့သည်။
စွန်းဖျင်သည် ကျန်းကျီး၏ စိတ်ထားကောင်းမှုကို စိတ်လှုပ်ရှားသွားကာ ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အမှန်တကယ်ပင် ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။
သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က စွန်းဖျင်သည် မအောင့်နိုင်ဘဲ လောင်းကစားဝိုင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားခဲ့ရာ၊ ရုတ်တရက် ကံကောင်းသွားပြီး ငွေ ၁၀ တုံးကျော် နိုင်ခဲ့သည်။
ဆင်းရဲလွန်းလို့ ရူးနေတဲ့ စာတတ်ပေတတ်တစ်ယောက်၊ အမြဲတမ်း ကံမကောင်းခဲ့တဲ့ အောက်တန်းစား လောင်းကစားသမား တစ်ယောက်ဟာ ရုတ်တရက် ကံကောင်းပြီး အနိုင်တွေ ရလာတဲ့အခါ!
ရလဒ်ကတော့ နိုင်တုန်းလေး ရပ်လိုက်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား
စွန်းဖျင်သည် လောင်းကစားစိတ် ဝင်သွားကာ နောက်ထပ် ငွေ ၁၀ တုံးကို တစ်ဆက်တည်း ထပ်နိုင်ခဲ့သည်။
လီယန်ချူသည် ဤနေရာအထိ နားထောင်ပြီးသောအခါ၊ စွန်းဖျင်သည် တစ်စုံတစ်ဦးသော မိစ္ဆာနှင့် တွေ့ဆုံပြီး မိစ္ဆာနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။
ဤကဲ့သို့ ကံမကောင်းသော လောင်းကစားသမားများ သို့မဟုတ် လူလေလူလွင့်များ ရုတ်တရက် ကံကောင်းလာတတ်သည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးက အမြဲရှိတတ်သည်။
အမှန်စင်စစ် အများစုမှာ မိစ္ဆာပြုစားခြင်း ခံရခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထိုညစ်ပတ်သည့် အရာများမှာ ငွေကို မလိုချင်ကြဘဲ၊ လူသားများ၏ လတ်ဆတ်သော နှလုံး၊ အသည်း၊ အဆုတ်၊ ကျောက်ကပ်များကိုသာ ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
အချို့မှာ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသည့် သရဲများ ဖြစ်ကာ၊
အခြားသူ၏ ဇနီးမယားကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။
သူနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်မည်ဆိုလျှင် မင်းအနေနှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရင်းနှီးပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ လောဘသည် အဆုံးအစမရှိပေ၊
ထိုကဲ့သို့သော လူများသည် များသောအားဖြင့် သေဘေးနှင့် ကြုံရကာ မိသားစု ပျက်စီးသွားတတ်ကြသည်!
သို့သော် ကျန်းကျီး၏ ခင်ပွန်း စွန်းဖျင်မှာမူ မိစ္ဆာသရဲများနှင့် တွေ့ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊
တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကွက်ဆင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်
သူ ဆက်တိုက် နိုင်ပြီးနောက်တွင်တော့ စတင် ရှုံးနိမ့်လာတော့သည်။
ထိုမှတစ်ဆင့် ထပ်ကာထပ်ကာ ရှုံးနိမ့်သွားသည်။
စွန်းဖျင် နိုင်ခဲ့သည့် ငွေ ၂၀ မှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြောင်သွားသည်။
ဒါက စွန်းဖျင်ကို လုံးဝ ရူးသွပ်သွားစေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ဟောင်းကြီးကို ရှုံးသွားရုံတင်မကဘဲ၊ မိမိ၏ လိမ်မာယဉ်ကျေးလှသော ဇနီးသည်ကိုပါ လောင်းကြေးအဖြစ် ထည့်သွင်းကာ ရှုံးနိမ့်သွားတော့သည်။
လောင်းကစားဒိုင်ပိုင်ရှင်ဆီ ရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖုန်းစန်းယယ်
စွန်းဖျင်သည် ဖုန်းစန်းယယ်အား မိမိနှင့် မိမိဇနီးသည်ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။
သို့သော် ဖုန်းစန်းယယ်က ဂရုမစိုက်ဘဲ စွန်းဖျင်ကိုသာ အိမ်ပြန်ခိုင်းလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော လူမိုက်လူရမ်းကားများအတွက် လူတစ်ယောက်၏ ခြေလက်ကို ချိုးရန်မှာ ထမင်းစားရေသောက်ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်၊ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖုန်းစန်းယယ်သည် ကျန်းကျီးကို အကြောင်းကြားရန် စွန်းဖျင်ကို အိမ်ပြန်ခိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သဖြင့်၊
သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို ရိုက်နှက်ခိုင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
မဟုတ်လျှင် စွန်းဖျင်တစ်ယောက် အိမ်ကို ကိုယ်လက်အင်္ဂါစုံစုံလင်လင်နှင့် ပြန်ရောက်ဖို့ဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်စရာသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ကျန်းကျီးသည် ဤအကြောင်းများကို သိရသောအခါ၊ အားကိုးရာမဲ့ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးလွန်းသဖြင့်။
ခဏမျှ စိတ်တိုကာ။
မြစ်ထဲ ခုန်ချပြီး အဆုံးစီရင်ရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မြစ်ရေက အလွန်သန်လှသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
သေတာကတော့ သေချာပေါက် အလွယ်တကူ သေသွားမည်ဖြစ်သည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ လူငယ်တာအိုဆရာ လီယန်ချူနှင့် တွေ့ဆုံကာ မြစ်ရေထဲမှ တိုက်ရိုက် ကယ်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ပိုင်ဟုန်းထူသည် မူလက သရဲမိစ္ဆာကိစ္စဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ် လူမိုက်လူရမ်းကားကိစ္စသာ ဖြစ်နေသဖြင့် အံ့ဩသွားသည်။
သို့သော် သူသည် သွေးပူတတ်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူကတော့ အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။
"ကျန်းကျီး၊ ငါ မင်းကို မေးမယ်"
"မင်း ခင်ပွန်းနဲ့ ဆက်ပေါင်းချင်သေးလား"
လီယန်ချူက အသာအယာ မေးလိုက်သည်။
ပိုင်ဟုန်းထူက ဒေါသတကြီးဖြင့်
"ဒီလို ကိုယ့်မိန်းမကိုယ်တောင် ရောင်းစားတဲ့ ယောင်္ကျားမျိုးကို ဘာလို့ ဆက်ပေါင်းနေဦးမှာလဲ "
လီယန်ချူက လက်မြှောက်ကာ ပိုင်ဟုန်းထူကို တားလိုက်ပြီး စိတ်မလှုပ်ရှားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဆက်ပြောသည်
"လောင်းကစားဝါသနာ ဆိုတာ ပြင်ဖို့ အလွန်ခက်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငွေက အလွယ်တကူ ရတာဆိုတော့ လူကို စွဲလမ်းစေတယ်၊ သာမန်ဘဝကို မဖြတ်သန်းနိုင်တော့ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ မင်းက သူ့ကို ဆက်ပေါင်းချင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ မင်းအတွက် လောင်းကစားကြွေးတွေကို ဆပ်ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ဖုန်းစန်း ဆိုတဲ့လူဆီကနေ ဒီကိစ္စကို ပြီးပြတ်အောင် လုပ်ပေးမယ်"
"တကယ်လို့ မင်းက မပေါင်းချင်တော့ဘူးဆိုရင်၊ ငါ မင်းကို ငွေတစ်ချို့ ပေးမယ်၊ မင်း သူ့ဆီကနေ လင်မယားကွာရှင်း နိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်၊ ဖုန်းစန်း ဘက်ကိုလည်း မင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုစေရဘူး"
လီယန်ချူသည် အဲဒီ ဖုန်းစန်း ဆိုသည့်လူကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။
လောင်းကစားဒိုင်ပိုင်ရှင် ဖြစ်ဖြစ်၊ ဖုန်းစန်းယယ် ဖြစ်ဖြစ်
ကြားတောင် မကြားဖူးပေ
ဝေမြို့ရဲ့ အဖြူရော အမည်းပါ နယ်ပယ်နှစ်ခုလုံးမှာ အင်အားအကြီးဆုံးက အစိုးရရုံးက အရာရှိဝမ် ဖြစ်သည်
အကြီးဆုံးဂိုဏ်းက ဝူဟူဂိုဏ်း ဖြစ်သည်
ကျန်သည့် ဂိုဏ်းကြီးအချို့ကိုလည်း လီယန်ချူ သိသည်၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များမှာ လီယန်ချူထံသို့ လာရောက်ဂါရဝပြုဖူးကြသည်။
ချင်းယွန်းကျောင်းဆီ လာလည်ဖူးကြသည်။
သို့သော် မိမိတို့သည် ဤကဲ့သို့သော တာအိုပညာရှင်ကြီးနှင့် အဆင့်အတန်း မတူမှန်း သိကြသဖြင့် ခဏချင်းပင် ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
မြို့ထဲက သူဌေးကြီးများကလည်း လီယန်ချူကို အထူးဧည့်သည်တော် အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်၊ သူဌေးကြီးအချို့၏ သမီးပျိုများကိုလည်း လီယန်ချူက အသက်ကယ်ပေးဖူးသည်။
လောင်းကစားဒိုင်ပိုင်ရှင် ဆိုတာက ဘာကောင်မို့လို့လဲ
ရိုက်ရမှာတောင် အားနာဖို့ ကောင်းလှသည်
ကျန်းကျီးသည် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
ပိုင်ဟုန်းထူကတော့ စိတ်ထဲကနေ သွားပြီ ဟု အော်လိုက်မိသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘဲ အိမ်ပြန်ပြီး ဆက်ပေါင်းရန်သာ ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။
ဤရှေးဟောင်း နောက်ခံကားမျိုးတွင် အမျိုးသမီးများသည် "လက်ထပ်ပြီးလျှင် ခင်ပွန်းနောက်လိုက်" ဟူသည့် ဝါဒကို အလေးထားကြသည်။
ချန်နိုင်ငံ ၏ ဥပဒေများသည် နောင်လာနောက်သား ခေတ်များကဲ့သို့ မပြင်းထန်သော်လည်း။
ကျန်းကျီးကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးများသည် ရေလို နူးညံ့ပြီး၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ကြသည်။
ကံကြမ္မာကို အလွယ်တကူ လက်ခံတတ်ကြသူများ ဖြစ်သည်။