အတိတ်နှင့် လက်ရှိဘဝ

‎"မကောင်းဆိုးဝါးမ ဟုတ်လား?"

‎အိုင်ဗီက ထိုစကားကို ထပ်ဆင့်ရေရွတ်လိုက်သည်။

‎

‎သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကြိမ်လုံးကို ပတ်ချာလည် ကစားနေရင်း ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် တည်ငြိမ်နေ၏။ "ဟုတ်ပါတယ်..မကောင်းဆိုးဝါးမပေါ့... ဒါဆိုရင်... ရှင့်ကိုရော ဘာလို့ ခေါ်ရမလဲ၊ အမေ လို့လား?"

‎

‎ထိုသို့ပြောလိုက်စဉ် အိုင်ဗီ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖခင်ဟု ခေါ်တွင်ခဲ့သူ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် အတိတ်များက ပြန်လည် အစီအရင်လိုက် ပေါ်လာတော့သည်။

‎‎..................

‎

‎ရွှမ်း

‎

‎"နင်လို နာခံမှုမရှိတဲ့ကလေးက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိလို့ စာမေးပွဲမှာ ခိုးချပြီး အိုင်စလာရဲ့ အမှတ်စာရင်းနဲ့ လဲရတာလဲ? နင့်ကြောင့်နဲ့ သူ့အမှတ်တွေ ကျကုန်ပြီ" မက်ဂနပ်စ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

‎

‎ငယ်ရွယ်သေးသည့် အိုင်ဗီလေးအတွက်မူ ထိုအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ စူးရှလှသော နာကျင်မှုကပါ ဒွန်တွဲပါလာခဲ့သည်။ မိဘများက သူမအပေါ် အထင်လွဲနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သူမက အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့မိသည်။

‎

‎"ဖေဖေ... သမီး မလုပ်ပါဘူး! တကယ်... တကယ် မလုပ်ခဲ့တာပါ။ အိုင်စလာက... အိုင်စလာက လိမ်နေတာပါ"

‎

‎သို့သော် သူမ မသိခဲ့သည့် အချက်မှာ... သူမ၏ 'မိဘ' ဆိုသူများက သူမကို ဘယ်တုန်းကမှ ထူးချွန်စေချင်ခဲ့ခြင်း မရှိသည်မှာပင်။ တိုင်တန်းသူမှာ သူတို့၏ သမီးအရင်းဖြစ်နေသရွေ့ သူတို့က အိုင်ဗီကို မည်သည့်အခါမျှ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။

‎

‎"နင်က ပြန်ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ နေဦးပေါ၊ ဒီနေ့သာ နင့်ကျောက အရေခွံတစ်လွှာ ကွာမထွက်သွားရင် ငါ့နာမည်ကို ပြောင်းပစ်လိုက်မယ်!" မက်ဂနပ်စ်က အော်ဟစ်ကျိန်းဝါးရင်း အိုင်ဗီကို မနားတမ်း ရိုက်နှက်တော့သည်။

‎

‎မက်ဂနပ်စ် ကဒီအတိုင်းစကားအဖြစ်သာ ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုနေ့က အိုင်ဗီ၏ ကျောပြင်မှ အရေပြားများ အမှန်တကယ်ပ ကွာဆုတ်ခဲ့ရသည်။

‎

‎၎င်းမှာ သူမအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုပင်။

‎အိုင်စလာကို မည်သည့်အခါမျှ အာမခံရဲစေရန် ပေးလိုက်သည့် သင်ခန်းစာဖြစ်၏။

‎

‎ထိုသင်ခန်းစာမှာ သူမ၏ အရိုးထဲထိအောင် စွဲထင်သွားခဲ့သဖြင့် အိုင်ဗီသည် အိုင်စလာကို တော်လှန်ရန် တစ်ခါမျှ မဝံ့ရဲခဲ့ပေ... သူတို့က သူမ၏ စူပါပါဝါ ကို ခိုးယူသွားသည့် အချိန်အထိတိုင်အောင်ပင်။

‎

‎..................

‎

‎အတိတ်ဘဝက

‎...

‎"ဖေဖေ... တောင်းပန်ပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးကို ကြိမ်နဲ့မရိုက်ပါနဲ့! ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... အိုင်စလာရဲ့ မုန့်ကို သမီးမခိုးခဲ့ပါဘူး သမီးမဟုတ်ပါဘူး" အိုင်ဗီက မျက်ရည်အပြိုင်ပြိုင် ကျဆင်းရင်း အသနားခံနေရှာသည်။

‎

‎ကြိမ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တုန်ရီနေတော့၏။

‎

‎'ကျေးဇူးပြုပြီး... ဒီနေ့တော့ မလုပ်ပါနဲ့တော့... ဒီနေ့တော့ မလုပ်ပါနဲ့... သမီး... သမီး တကယ်ကြောက်လို့ပါ' ဟု သူမ စိတ်ထဲက တဖွဖွ ဆုတောင်းနေမိသည်။

‎

‎"အိုင်ဗီ ရဗင်ခရော့ဖ်! နင် ဘယ်လိုတောင် ဒီလောက်အတ္တကြီးသွားရတာလဲ အစက နင့်အစ်မရဲ့ အစားအစာကို ခိုးတယ်၊ အခုတော့ နင်က လိမ်ပါလိမ်နေပြီ! နင် ဘယ်လောက်တောင် အရှက်မရှိဖြစ်နေပြီလဲ ကြည့်စမ်းပါဦး" မက်ဂနပ်စ်က စိတ်ပျက်အားလျော့ဟန် မျက်ဝန်းများဖြင့် အိုင်ဗီကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

‎

‎သို့သော် အနီးကပ် သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားကျေနပ်နေသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုလည်း တွေ့နိုင်သည်။

‎

‎ကြောက်လန့်နေသည့် အိုင်ဗီကမူ ထိုအရာကို သတိမထားမိဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် ခုခံကာကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

‎

‎"ဖေဖေ... သမီး မလိမ်ပါဘူး။ ကြောင်တစ်ကောင်ကောင် စားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး... သမီး တောင်းပန်ပါတယ်။ သမီးကို ကြိမ်လုံးနဲ့မရိုက်ပါနဲ။ သမီး... သမီး တကယ်ကြောက်လို့ပါ။ အဲဒါက အရမ်းနာလို့ပါ..."

‎

‎သို့သော် သူမ၏ ရှင်းပြချက်ကို မည်သူမျှ နားမထောင်ခဲ့ကြချေ။

‎

‎ရွှမ်း...

‎

‎ရွှမ်း...

‎

‎"ဖေဖေ... သမီး တောင်းပန်ပါတယ်။"

‎

‎ရွှမ်း... နောက်ထပ် စူးရှပူလောင်သည့် နာကျင်မှုတစ်ခုက သူမ၏ အရေပြားပေါ်သို့ ဖြတ်ကနဲ့စီးသွားပြန်သည်။

‎

‎"တောင်းပန်ပါတယ်... သမီး မှားသွားပါပြီ။"

‎

‎ရွှမ်း...

‎

‎"ကောင်းတယ်..." မက်ဂနပ်စ်က ကြိမ်လုံးကို အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ခါ... နင်... မလိမ်နဲ့တော့! နင့်အစ်မရဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း မစားနဲ့"

‎

‎ရွှမ်း...

‎

‎နွားသားရေပတ်ကြိမ်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်စပ်ပျင်းနေသည့် အနီရောင်အစင်းကြောင်းများ ထင်ကျန်စေခဲ့စဉ်တိုင်အောင် အိုင်ဗီမှာ ထောင့်တစ်နေရာ၌ ကွေးကွေးလေး ခံနေရရှာတော့သည်။

‎

‎

‎မက်ဂနပ်စ်မှာမူ သူ၏ဝမ်းဗိုက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ငိုယိုနေတော့သည်။ မျက်ရည်နှင့် နှပ်ချေးများမှာလည်း ရောထွေးနေပြီး ဘာမှန်းမသိသည့် စကားလုံးများကို တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေရှာသည်။

‎

‎ဆာဖီနာက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း တုန်ရီနေသည့် မက်ဂနပ်စ်၏ အနားသို့ ပြေးသွားကာ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

“နင်... မကောင်းဆိုးဝါးမ! ဒီအရူးလုပ်ရပ်တွေကို အခုချက်ချင်းရပ်စမ်း အိုင်ဗီ”

‎

‎သို့သော် အိုင်ဗီ၏ ခြေလှမ်းများက နှေးကွေးသော်လည်း တည်ငြိမ်လွန်းနေသည်။ သူမက ကြိမ်လုံးကို တစ်ဖန်ပြန်မြှောက်လိုက်ပြီး သေမင်းတမျှ အေးစက်လှသော လေသံဖြင့်

‎

‎"ရှင့်အလှည့်ပဲ မေမေ။ ရှင့်ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

‎

‎ရွှမ်း

‎

‎ကြိမ်လုံးက ဆာဖီနာ၏ လက်မောင်းကို ရိုက်မိသွားကာ ပိုးသားအင်္ကျီလက်ကိုတာင် ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူမ၏ အသားပေါ်တွင် ရက်စက်လှသော အနီရောင်အစင်းကြောင်းတစ်ခုကို ထင်ကျန်စေခဲ့သည်။

‎

‎"အားးး" ဆာဖီနာက အော်ဟစ်ရင်း အနောက်သို့ ယိုင်လဲသွားသည်။ "နင်... ပြန်လက်ပါရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

‎

‎ရွှမ်း

‎

‎"ဒါက ရှင် အမြဲတမ်း မျက်ကွယ်ပြုခဲ့သမျှ အရာအားလုံးအတွက်"

‎

‎ရွှမ်း

‎

‎"ပြီးတော့ ဒါက..." အိုင်ဗီက သူမ၏ ပေါင်ကို ရိုက်နှက်လိုက်ရင်း လေသံနှိမ့်ကာ အော်ဟစါလိုက်သည်။

‎

‎"ကျွန်မ ငိုနေတဲ့အချိန်မှာ ရှင် လှောင်ရယ်ခဲ့တဲ့အတွက်"

‎

‎ရွှမ်း

‎

‎ဆာဖီနာမှာ သူမ၏ လက်ခြေများကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။

‎

‎သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှ သွေးထွက်နေသည်ထက် သူမ၏ မာနများက ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြိုလဲပျက်စီးနေလေသည်။

‎

‎"တော်တော့... ငါက နင့်အမေလေ..."

‎

‎"ရှင်က ကျွန်မအမေ ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပါဘူး" အိုင်ဗီက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်က ငရဲခန်းထဲက ကျွန်မကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ငရဲသားတစ်ယောက်ပဲ။"

‎ရွှမ်း