← Chapters

အိပ်ဆေးများ

Vol. 2 Ch. 20

အိပ်ဆေးများ

Vol. 2 Ch. 20

‎"စိတ်မရှိပါနဲ့ ဆိုင်းလပ်စ်ရယ်... ဒါဟာ ရှင့်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကျွန်မ လုပ်ရတာပါ" အိုင်ဗီက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အသံမှာ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

‎စွမ်းအင်မိုး သည် လူသားများကို စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်စေသော်လည်း၊ ထိုစွမ်းအားများ နိုးထလာချိန်တွင် ခံစားရမည့် ဝေဒနာမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

‎ထိုနာကျင်မှုမှာ အရိုးထဲအထိ ကိုက်ခဲလှသဖြင့် ဆိုင်းလပ်စ်ကဲ့သို့ သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးပင်လျှင် ဒူးထောက်ကျသွားလောက်အောင် ပြင်းထန်သည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဘက်တီးရီးယားများသည် အသစ်အဆန်းဖြစ်သော ထိုစွမ်းအားများ နိုးထလာမှုကို ပြန်လည်ခုခံတတ်ကြသည်။

‎အတိတ်ဘဝတုန်းက ဆိုင်းလပ်စ်သည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီဟု ထင်မှတ်ကာ မအိပ်ဘဲ ထိုဝေဒနာကို အတင်းအကျပ် အံကြိတ်ခုခံခဲ့ဖူးသည်။

‎ထိုသို့ ခုခံခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဆိုင်းလပ်စ်သည် သူ၏ "ကုသခြင်း" နှင့် "မိုးကြိုး" စွမ်းအားများကို အသုံးပြုသည့် အကြိမ်တိုင်း ရင်ဘတ်ထဲတွင် စူးစူးဝါးဝါး နာကျင်မှုကို ခံစားရလေ့ရှိသည်။ ထိုဝေဒနာကို အတင်းအကျပ် ခုခံခဲ့သူတိုင်းမှာလည်း တစ်မျိုးမဟုတ် တစ်မျိုး ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ခံစားခဲ့ရစမြဲ။

‎အဆိုးဆုံးမှာ... အိုင်ဗီက ဆိုင်းလပ်စ်ကို အမှန်အတိုင်း ကြိုတင်ပြောပြထားခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ ဆိုင်းလပ်စ်ကိုယ်တိုင်က သိလျက်နှင့်ဖြစ်စေ၊ မသိလိုက်ဘဲဖြစ်စေ ထိုဝေဒနာကို ပြန်လည်ခုခံမိနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‎အချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ အိုင်ဗီ ပို၍ အလျင်လိုလာသည်။ နောက်ထပ် တစ်နာရီအတွင်း လူတိုင်းသည် ဝေဒနာကို စတင်ခံစားရတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုမတိုင်ခင် သူတို့အားလုံးကို သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ထားမှ ဖြစ်မည်။

‎သူမသည် ဆိုင်းလပ်စ်၏ အိပ်ခန်းထဲသို့ အပြေးဝင်ကာ ဘယ်ဘက်ဗီရို၏ တတိယမြောက် အံဆွဲကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။ အိပ်ဆေးများကို ယူထုတ်ပြီးနောက် ရေထဲတွင် ကြိတ်ခြေထည့်ကာ ဆိုင်းလပ်စ်ကို တိုက်ကျွေးလိုက်၏။

‎ဆိုင်းလပ်စ်သည် အိုင်ဗီ့အပေါ် ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်၍လား၊ သို့မဟုတ် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အိုင်ဗီ့အနားတွင် အလိုအလျောက် သတိလက်လွတ် ဖြစ်နေ၍လား မသိရဘဲ၊ သူသည် ထိုဆေးရေကို ဘာမှမကန့်ကွက်ဘဲ သောက်လိုက်သည်။

‎အိုင်ဗီသည် ဆိုင်းလပ်စ်ကို အိပ်ရာပေါ်သို့ ခက်ခဲစွာ တင်ပေးပြီး စောင်ကို သေသေချာချာ ခြုံပေးလိုက်သည်။ ခွန်အားသုံးလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသော်လည်း၊ ဟင်နရီ့ကို တိုက်ခန်းသို့ လာခဲ့ရန် မက်ဆေ့ခ်ျပို့ဖို့ သူမကိုယ်သူမ အတင်းအကျပ် အားတင်းထားရသည်။

‎သတင်းများကို စစ်ဆေးနေသော ဟင်နရီသည် မက်ဆေ့ခ်ျရသည်နှင့် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

‎"ခေါင်းဆောင်က ငါ့အကူအညီ လိုနေတာလား။ ဘာကိစ္စပါလိမ့်။ သွားကြည့်မှပဲ"

‎မကြာမီ ဟင်နရီ ရောက်ရှိလာသည်။ တံခါးမှာ ပွင့်နေသဖြင့် သူ အထဲသို့ ဝင်လာပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

‎"ခေါင်းဆောင်..."

‎စကားမဆုံးခင်မှာပင် လည်ပင်းသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာသော အရှိန်တစ်ခုကြောင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ချာချာလည်သွားသလို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

‎"နင်..." ဟင်နရီသည် အိုင်ဗီ့ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောရင်း သတိလစ်သွားတော့သည်။

‎အိုင်ဗီသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ဟင်နရီ့ကို ဆိုင်းလပ်စ်၏ ဧည့်သည်အိပ်ခန်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မွေ့ရာခင်းကာ သိပ်လိုက်သည်။

‎'ငါ သူ့ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မုန်းလို့ မဟုတ်ဘူးနော်။ အိပ်ရာက မိန်းကလေးတွေအတွက်ပဲ' ဟု သူမကိုယ်သူမ ဆင်ခြေပေးရင်း ဟင်နရီ့ကို စောင်ခြုံပေးလိုက်သည်။

‎ထို့နောက်တွင်တော့ အိုင်ဗီသည် ဆိုင်းလပ်စ်အဖွဲ့သား အားလုံးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတိလစ်အောင်လုပ်ကာ အိပ်ဆေးများ တိုက်ကျွေးပြီး အခန်းထဲတွင် အစီအရီ သိပ်ထားလိုက်သည်။

‎အချိန် ၁၀ မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ အိုင်ဗီသည် သူမ၏ ဒုတိယအကောင့်ကို သုံး၍ လူမှုကွန်ရက် အဖွဲ့များအတွင်း မက်ဆေ့ခ်ျတစ်ခု ပို့လိုက်သည်။

‎"နာကျင်မှုကို အတင်းအကျပ် မခုခံပါနဲ့။ အိပ်ဆေးသောက်ပြီး အိပ်ပျော်အောင် နေကြပါ။ မဟုတ်ရင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေ ခံစားရနိုင်ပါတယ်"

‎'ကဲ... အခုဆိုရင် ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ မိဘတွေပဲ ကျန်တော့တယ်...' အိုင်ဗီ တွေးလိုက်မိသည်။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ကာ ဆိုင်းလပ်စ်၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို သုံး၍ သူတို့ထံ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။

‎စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် တစ်ဖက်မှ ရင်းနှီးသလိုရှိသော်လည်း အေးစက်လှသော အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

‎"ဟယ်လို? ဆိုင်းလပ်စ်လား? နောက်ဆုံးတော့ နင် ဖုန်းခေါ်လာပြီပေါ့။ နင် ဘယ်မှာလဲ။ အိမ်ကို ဘာလို့ ပြန်မလာသေးတာလဲ"

‎"ကျွန်မ အိုင်ဗီပါ" အိုင်ဗီက ပြန်ဖြေလိုက်ရာ တစ်ဖက်မှ အသံမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

‎"နေဦး.. ကျွန်မကို မဆူခင် ခဏလောက်ကျွန်မပြောတာ နားထောင်ပေးပါ။ အခု ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အခြေအနေကို စွမ်းအင်မိုး လို့ ခေါ်တယ်။ အန်ကယ်နဲ့ အန်တီတို့ အခုခံစားနေရတဲ့ အိပ်ငိုက်တာဟာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိကြမှာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အန်ကယ်နဲ့ အန်တီ အတင်းမအောင့်ထားဘဲ အိပ်ဆေးသောက်ပြီး အိပ်ပျော်အောင် နေကြပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း စောင်ခြုံပြီး နွေးနွေးထွေးထွေး နေပေးပါ။ ဒါဟာ ဆိုင်းလပ်စ်က ကျွန်မကို ပြောခိုင်းထားတာပါ။ မနက်ဖြန်ကျရင် သူ့ကို ပြန်မေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ အချိန် ၁၀ မိနစ်ပဲ ကျန်တော့လို့ မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ"

‎အိုင်ဗီသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ဖုန်းကို မြန်မြန်ချလိုက်ကာ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားမိသည်။ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေမဲ့ သူမ၏ ခဲအို ဒါမှမဟုတ် ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ မိသားစုဝင်ထဲက အမျိုးသမီး၏ အသံကို ကြားရရင်ကို သူမ ကြောက်နေမိဆဲပင်။

‎'သွားပြီ' အိုင်ဗီ ဖုန်းကို အမြန်နှိပ်လိုက်သည်။ ဆိုင်းလပ်စ်နဲ့ သူ့အဖွဲ့သားတွေကို ကယ်ဖို့ အလောတကြီး လုပ်နေရသဖြင့် အဖွဲ့သားများ၏ မိသားစုဝင်များကို သတိပေးဖို့ သူမ မေ့နေခဲ့သည်။

‎ကံကောင်းသည်မှာ လူတိုင်းက ဖုန်းကိုယ်စီ ရှိနေကြခြင်းပင်။ သူမ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လူတိုင်းဆီသို့ သတိပေးချက်များ ပို့လိုက်သည်။

‎အိုင်ဗီသည် နောက်ဆုံး မက်ဆေ့ခ်ျကို ပို့ပြီး အိပ်ဆေးသောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူမ၏ လက်ချောင်းများမှတစ်ဆင့် နုံ့နဲ့သော နာကျင်မှုတစ်ခု စိမ့်ဝင်လာကာ ဒူးထောက်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။

‎"မဖြစ်ဘူးလေ..."

‎ဧည့်ခန်းက စားပွဲပေါ်မှာ တင်ထားတဲ့ အိပ်ဆေးဘူးကို လှမ်းကြည့်ရင်း အိုင်ဗီတစ်ယောက် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာနဲ့ ရေရွတ်လိုက်မိပါတယ်။ နာကျင်မှုက သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို စတင်ဝါးမြိုလာပြီမို့ အိပ်ဆေးရှိရာကို သွားဖို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းဖို့တောင် ခက်ခဲနေပါပြီ။

‎

All Chapters