အခန်း (၇၅၉-၇၆၀)

အခန်း ၇၅၉ - မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးလုံး ရောက်ရှိလာခြင်း

ကျိုးပုဖန်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာ ခွက်ကို မြှောက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် လန်ယာဝမ့်ရှ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မှင်တက်သွားကြသည်။

လန်ယာဝမ့်ရှ

လန်ယာ

သူတို့၏ အကြည့်များသည် လန်ယာဘိုးဘေးတို့ထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားကြပြီး နှလုံးသားများ တဖြည်းဖြူး လေးလံလာခဲ့သည်။

လန်ယာမျိုးနွယ်စုသည် ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်ပြီး တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်တိုင် ရှိနေသည်။

တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းက လန်ယာမျိုးနွယ်စုကိုပင် အခမ်းအနားတက်ရန် ဖိတ်ကြားနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူတို့ကမှ ဒီနေရာကို လာပြီး တာအိုစိန်ခေါ်ဖို့ လုပ်နေကြသည်လား

သူတောင်းစား တာအိုဆရာသည် လန်ယာဝမ့်ရှကို ကြည့်လိုက်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ဝူဝေ့ကျိ ကို ကြည့်လိုက်နှင့် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် နာကျည်းမှုများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

သူသည် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း၏ နောက်ခံအင်အားကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လန်ယာမျိုးနွယ်စုကိုပင် ဖိတ်နိုင်သည်ဆိုလျှင် ဤချန်းတာအိုနယ်မြေအတွင်း ဘေးတိုက်လျှောက်နိုင်သည့် အင်အားမျိုး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော အင်အားမျိုးက ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းကို ဘယ်မှာ ကြောက်ပါတော့မည်နည်း

ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်သာ ရှိသော စီယန်တာအိုဂိုဏ်းလို ဂိုဏ်းမျိုးကိုဆိုလျှင် ပို၍ပင် မပြောလိုတော့ချေ။

အထက်ရှိ နတ်ဘုရားသင်္ဘောပေါ်တွင် တာအိုကျင့်ကြံသူတစ်စု၏ အကြည့်များသည် ကျိုးပုဖန်တို့အပေါ် ကျရောက်နေပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟိုမှာရှိနေတာ ကျိုးပုဖန် မဟုတ်လား စီယန်တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေ သူက ဘယ်တုန်းက တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်သွားတာလဲ"

ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ရှိသော တာအိုဆရာတစ်ဦးက အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် မည်သူ့ကိုမှ အမည်တပ်၍ မမေးသော်လည်း လူတိုင်းကမူ သူသည် ယွမ်ကျူးဆရာကြီးကို မေးနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စီယန်တာအိုဂိုဏ်းသည် ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သဖြင့်၊ လက်အောက်ငယ်သားများက တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းနှင့် ရောနှောနေခြင်းမှာ ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းတွင် တာဝန်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယွမ်ကျူးဆရာကြီးက စကားမပြောသော်လည်း ရွှီချင်းဆုန်းကမူ အေးအေးဆေးဆေးပင် ဝင်ပြောလိုက်သည်

"သူတို့က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လုပ်နေတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ဟိုဖန့်ဓားဦးဆောင်သူရဲ့ တာအိုပညာက ဓားပညာထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းသေးတယ် သူက ရွှေအမြုတေအဆင့်ပဲ ဆိုပေမဲ့ သာမန် ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်တွေနဲ့ တွေ့ရင် တစ်ဖက်လူက လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အို"

တာအိုကျင့်ကြံသူ အတော်များများက သံသယဝင်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သတင်းအချက်အလက်ပိုင်းတွင် နောက်ကျနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ရှေးဟောင်းမြေရိုင်း တိုက်ပွဲအကြောင်းကို အသေးစိတ် မသိကြသေးချေ။

"အတိုချုပ်ပြောရရင် သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပူးကပ်ခြင်းအတတ်က ထူးခြားတယ် သူ့ရဲ့ တာအိုပညာက တော်တယ်လို့ ပြောလို့ရသလို သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ စက္ကူရုပ် တွေက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပြောလို့ရတယ်"

ရွှီချင်းဆုန်းက အေးဆေးစွာ ဆက်ပြောသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လန်ယာဝမ့်ရှသည် ကျိုးပုဖန်တို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်

"လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်တည်းပါ ဒီလောက်ထိတော့ စေးနှဲမနေကြပါနဲ့"

တာအိုတပည့်တစ်ဦးမှာ အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး လန်ယာဝမ့်ရှကို အားနာစွာဖြင့်

"ဧည့်သည်တော် ဒီက လက်ဖက်ရည်က ခင်ဗျားတို့ သောက်ဖို့အတွက် မဟုတ်ပါဘူးဗျာ"

"ဝမ့်ရှညီအစ်ကို အဲဒီလက်ဖက်ရည်က မင်းသောက်လို့ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး ငါ တခြားလက်ဖက်ရည်တွေ ပြင်ခိုင်းထားပါတယ်"

ဖန့်ချန်ကလည်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"သောက်လို့ အဆင်မပြေဘူး ဟုတ်လား"

လန်ယာဝမ့်ရှမှာ မှင်တက်သွားပြီးနောက် နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သံသယများ ဝင်လာသည် ဒီလက်ဖက်ရည် အနံ့က ဘာလို့ ဒီလောက် ထူးဆန်းနေတာလဲ

"ဧည့်သည်တော်... ဒါက တကယ်တော့ လက်ဖက်ရည် မဟုတ်ပါဘူး ဒါက ညစ်ပတ်တဲ့ အညစ်အကြေးတွေပါ"

ထိုတာအိုတပည့်က အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

အညစ်အကြေးတွေ

လန်ယာဝမ့်ရှသည် တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားပြီး ပေပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ ခုန်ထွက်သွားကာ ထိတ်လန့်သွားသည်

"ဖန့်ညီလေး... ဒါက..."

"ဒီဧည့်သည်တွေက စည်းကမ်းမရှိကြဘူး တချို့ကဆိုရင် ဒီနေရာမှာ အပြစ်မဲ့သူတွေကို သတ်ဖို့တောင် ကြိုးစားကြတယ် ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဒီမှာတင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း အပျော်ရှာဖို့ အပြစ်ပေးထားတာပါ ဝမ့်ရှညီအစ်ကို ဒါကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့အားလုံးပဲ အတွင်းထဲကို ကြွကြပါ"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ရယ်မောရင်း လူအုပ်ကို နန်းတော်အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

နတ်ဘုရားသင်္ဘောပေါ်ရှိ ရွှီချင်းဆုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားကြသည်။

အညစ်အကြေးတွေ

ယွမ်ကျူးဆရာကြီးသည် ကျိုးပုဖန်နှင့် သူကိုင်ထားသော ခွက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတန်ကြာမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်

"ငါပဲ ကျိုးမိတ်ဆွေကို ဒုက္ခပေးမိပြီ"

လူတိုင်းက တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းမိသွားကြသည်။

ထိုမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိုဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ၏ နည်းလမ်းမှာ... လူကို သတ်ရုံတင်မကဘဲ သိက္ခာကိုပါ မြေလှန်ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသူများမှာ သူတို့သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင်...

လူတိုင်း ရင်ထဲတွင် စိမ့်တက်သွားကြသည်။

"အားလုံးပဲ... ကျွန်တော့်အမြင်ကတော့ ဒီကိစ္စကို ပြန်စဉ်းစားသင့်တယ်ထင်တယ် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေကတောင် အသိအမှတ်ပြုစာ ပေးထားတယ်ဆိုရင် ဒါက တစ်ခုခုကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက တိုးတိုးလေး စမ်းမေးကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ချင်ဘိုးဘေးတို့ထံသို့ အကဲခတ်သည့် အကြည့်များဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းရဲ့ ရပ်တည်ချက်က အမြဲတမ်း ခိုင်မာပါတယ် သာမန်ကိစ္စသေးသေးလေးတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဂရုမစိုက်ပေမဲ့၊ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူရှိရင်တော့ အားလုံးရဲ့ ဒေါသကို ဆွပေးသလို ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

ရွှီချင်းဆုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်

"မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ ဒေါသကို ဒီတာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းလေးက ခံနိုင်ရည် ရှိ မရှိ ကျွန်တော် စောင့်ကြည့်ချင်ပါသေးတယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူ့နောက်မှာ ဓားဂိုဏ်း ရှိသေးတယ်လေ..."

တစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောသည်။

ရွှီချင်းဆုန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်

"ဓားဂိုဏ်းက ဘာဖြစ်လဲ ဒီကိစ္စက အခြေခံအကျဆုံး အရေးကိစ္စမို့လို့ တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းလုံးက အတူတူ ရင်ဆိုင်သွားမှာပါ တစ်လှမ်းမှလည်း ဆုတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

" ခင်ဗျားတို့ မသိသေးတာက ဓားဂိုဏ်းရဲ့ အဖိုးအို ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ဒဏ်ရာရထားတာမို့လို့ အခု သူတို့ကိုယ်သူတို့တောင် ဂရုစိုက်ဖို့ မအားကြပါဘူး"

ဒီလိုကိစ္စမျိုးလည်း ရှိတာလား

လူတိုင်းသည် ကြီးကျယ်သော လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဓားဂိုဏ်း၏ ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးဆိုသည်မှာ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ အဆင့်အတန်းရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်၊ ထိုသူပင် ဒဏ်ရာရခဲ့သည်တဲ့လား

နောက်တစ်နေ့

ကျင့်ကြံသူ ပိုများလာသော်လည်း ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်း၏ တားဆီးခြင်းကို ခံနေကြရသည်။

တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ နောက်ဆုံးပြင်ဆင်မှုများ လုပ်ဆောင်နေကြပြီး အချိန်စေ့သည်နှင့် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း အခမ်းအနားကို စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ လန်ယာမျိုးနွယ်စုမှလွဲ၍ မည်သူမျှ အခမ်းအနား တက်ရောက်ရန် ရောက်မလာကြသေးချေ။

ချင်မျိုးနွယ်စုမှ မောင်နှမနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ချင်ဖုန်းနှင့် ချင်ရွှမ်တို့ပင်လျှင် နတ်ဘုရားသင်္ဘောပေါ်တွင် အကျဉ်းချခံထားရသဖြင့် ထွက်ခွာခွင့် မရှိကြချေ။

"အဖေ၊ အမေ ဘိုးဘေးကြီး မသွားရင်တောင် အဖေတို့ မသွားရင်တောင် ကျွန်တော်နဲ့ ချင်ရွှမ်တော့ သွားသင့်တယ်လေ ကျွန်တော်တို့က တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေပဲဥစ္စာ"

ချင်ဖုန်းက အဝေးမှ ချူလန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချူလန်က ချင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်

"ရှင် တစ်ခုခု ပြောပါဦး သူတို့ကို ဒီအတိုင်း ဖမ်းထားခိုင်းမှာလား"

ချင်မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က သက်ပြင်းချကာ ထိုကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်

"သူတို့က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နားထောင်ကြတာ ငါ့စကားက သူတို့အတွက် အရေးမပါဘူး ငါက ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ချူလန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းတို့ကို စောင့်ကြပ်နေသော ကျင့်ကြံသူများထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်

"အားလုံးပဲ... ကျွန်မတို့ အခမ်းအနား မတက်ရင်တောင် ချင်ဖုန်းနဲ့ ချင်ရွှမ်ကတော့ အဲဒီဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေပဲ သူတို့ကို သွားခွင့်မပေးတာကတော့ ယုတ္တိမရှိဘူး မဟုတ်လား"

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်

"သခင်မကြီး သူတို့နှစ်ယောက်က ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးတွေလည်း ဖြစ်တယ် တကယ်လို့ သူတို့ အခမ်းအနား သွားတက်လို့ သူတို့က တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဆိုတာ လူတွေသိသွားရင် ချင်မျိုးနွယ်စုအတွက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့..."

ချူလန် စကားစပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် အာရုံတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။

သူမ တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တိမ်ပင်လယ်များကို ခွဲထွက်၍ နတ်ဘုရားသင်္ဘောကြီး သုံးစင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး သင်္ဘောဦးတွင် လူရိပ်တစ်ခုစီ ရပ်နေကြသည်။

ချီကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်သွားကာ ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုသူသုံးဦးကို လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်

" မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

အဘယ်ကြောင့် မသိသော်လည်း ထိုမသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးလုံးသည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများကို သိမ်းဆည်းထားသော်လည်း လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေကာ သူတို့ထံမှ ဒေါသအရိပ်အယောင်လေးကို ခံစားနေရသည်။

နတ်ဘုရားသင်္ဘောကြီးများ တိမ်ပင်လယ်မှ လုံးဝ ထွက်လာသောအခါ လူတိုင်း ရင်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကြပြန်သည်။

သင်္ဘောသုံးစင်းပေါ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူရိပ်များ ရှိနေပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်စစ်သည်တော်များ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။

လူတိုင်းသည် ရွှီချင်းဆုန်း၏ စကားကို ယုံကြည်သွားကြသည်။

တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းသည် ဤကိစ္စကို လုံးဝ သည်းခံမည်မဟုတ်ချေ။

ယနေ့ သူတို့၏ ပြင်ဆင်မှုမှာ ဓားဂိုဏ်း ရောက်လာခဲ့လျှင်တောင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားမျိုး ဖြစ်နေသည်။

ထိုသင်္ဘောကြီး သုံးစင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် လူတိုင်း၏ သင်္ဘောများမှာ ငါးဖမ်းလှေငယ်လေးများကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် ထိုမသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ခြေလှမ်းကာ ချီကျန့်ရှိရာ သင်္ဘောပေါ်သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာကြသည်။

"ငါတို့ နောက်မကျဘူး မဟုတ်လား တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အခမ်းအနားက စနေပြီလား"

အိုရန်ရွှမ်ကျန်းက ပြုံးစစဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မသေမျိုးဘုရင်၏ မေးခွန်းကို ချီကျန့် မဖြေရဲဘဲ မနေရဲဘဲ အမြန်ပြန်ဖြေသည်

"မစရသေးပါဘူး အခုအချိန်အထိ လန်ယာမျိုးနွယ်စုကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေ တစ်ယောက်မှ သွားရောက်ခြင်း မရှိသေးပါဘူး"

"လန်ယာမျိုးနွယ်စုဆိုတာ ဒီလောကမှာ ရှိနေဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူး"

လူတိုင်းသည် ထိုစကားပြောသူထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ နဂါးဦးခေါင်းနှင့် လူခန္ဓာကိုယ် ရှိသော၊ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရုံနှင့်ပင် လူတိုင်းကို အသက်ရှူကျပ်သွားစေသည်။

သူကား ကြယ်တာအိုဂိုဏ်းမှ နဂါးအရှင် လုံကျွင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၇၆၀ - မင်းတော့ သွားပြီ

မျက်မှောက်ရှိ တာအိုကျင့်ကြံသူများက နဂါးအရှင် ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာ ကြည့်နေကြရုံတင်မကဘဲ ချန်းတာအိုနယ်မြေရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ခေါင်းဆောင်များမှာလည်း ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်းသည် ရှေးကျသော အစဉ်အလာရှိပြီး နောက်မှထွက်ပေါ်လာသည့် မွေးရာပါတာအိုဂိုဏ် နှင့် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း တို့နှင့် မတူချေ။

ရှေးဦးအစဉ်အလာအရ ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်း၏ တန်ဖိုးမှာ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေရှိ လူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒဏ္ဍာရီများအရ ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်းကို စတင်တည်ထောင်သူမှာ ထိုစဉ်က တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲဖြစ်သော နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ယခုမျက်မှောက်ရှိ နဂါးအရှင်မှာလည်း အလွန်ပင် သက်တမ်းရှည်ကြာလှသည်။

ထိုနေရာရှိ လူအတော်များများ မမွေးဖွားမီကတည်းက သူသည် ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးကြီးအဖြစ် လောကရှိ တာအိုဂိုဏ်းအားလုံးကို အုပ်စိုးနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒဏ္ဍာရီမှာ ဒဏ္ဍာရီသာဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားတံခါးများ ပိတ်သွားပြီးနောက်တွင် လောက၌ နဂါးစစ် များ ပေါ်မလာတော့ချေ။

လူတိုင်းက နဂါးအရှင်၏ ဇာစ်မြစ်မှာ နဂါးသွေးပါသော မျိုးနွယ်စုများနှင့်သာ သက်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားကြသည်။

နဂါးသွေးပါသော ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံသူအများစုအတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရှင်လတ်လတ် ဆေးပင်ကြီး ကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် ပေါ်ထွက်လာတိုင်း လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုများနှင့် ကြုံရလေ့ရှိသော်လည်း ထိုနဂါးအရှင်ကိုမူ မည်သူမျှ မထိဝံ့ကြချေ။

ယခု နဂါးအရှင်က လန်ယာမျိုးနွယ်စုကို လောကမှ ဖျောက်ဖျက်ပစ်မည်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် လူတိုင်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ယနေ့ပွဲအပြီးတွင် လန်ယာမျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးဖြုတ်ခံရမည့် ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေသည်။

မျိုးမဖြုတ်ခံရလျှင်တောင် နောင်တွင် ချန်းတာအိုနယ်မြေ၌ ခြေကုပ်ယူရန် ခက်ခဲသွားပေတော့မည်။

ဝေဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်က အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

"နဂါးအရှင် မသေမျိုးဘုရင်... တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကိစ္စက... ဖြစ်နိုင်ရင် ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းနဲ့လည်း ပတ်သက်နေနိုင်တယ်..."

ချီကျန့်က အသံတိုးတိုးဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

အိုရန်ရွှမ်ကျိ နှင့် နဂါးအရှင်တို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောချေ။

သို့သော် အခြားသော လူရိပ်တစ်ခုဆီမှ အေးစက်သော ရယ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်

"ဒီတစ်ခေါက်ကိစ္စကို ဓားဂိုဏ်းက ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လူတိုင်းသည် ခုနက လူရိပ်သုံးခုကို မြင်လိုက်ရသည်ကို သတိရသွားကြသည်။

သို့သော် ထိုသူသာ စကားမပြောခဲ့လျှင် သူတို့သည် ထိုသူရှိနေသည်ကိုပင် မေ့လျော့နေကြမည် ဖြစ်သဖြင့် ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကာ ထိုသူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုသူမှာ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာဖြစ်ပြီး သူဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဝတ်စုံမှာလည်း အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေသည်။

သာမန်အချိန်တွင် တွေ့ပါက မည်သူမျှ ဂရုစိုက်မိမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း မေ့သွားမည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။

သူတို့ ရင်ထဲတွင် စိမ့်တက်သွားကြသည်။

ထိုသူမှာ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လေ့ထွက်ထ အလွန်နည်းပါးသော မွေးရပါတာအိုဂိုဏ်း၏ မသေမျိုးဘုရင် ကုရှီးမသေမျိုးဘုရင် ပင် ဖြစ်ရမည်

ကုရှီးမသေမျိုးဘုရင်၏ အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများတွင် သူဘယ်တော့မှ ပေါ်မလာတတ်ကြောင်း သတင်းများ ရှိသည်။

ယခု သူကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာသည်ဆိုလျှင်... တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း၏ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ပြန်လည်တည်ထောင်ပွဲသည် ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါလား

ယခင်က ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော လူများမှာ ယခု မည်သူ့ဘက်က ရပ်တည်ရမည်ကို ချက်ချင်း သိသွားကြတော့သည်။

"အချိန်စေ့တော့မယ်"

အိုရန်ရွှမ်ကျီက ပြုံးစစဖြင့် ယွမ်ကျူးဆရာကြီးကို ပြောလိုက်သည်

"မင်းရဲ့လူတွေကို အဲဒီလူတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ ပြောလိုက်ပါ"

လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် အိုရန်ရွှမ်ကျီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသွားကြသည်။

ထိုမဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း၏ မသေမျိုးဘုရင်သည် လောကရှိ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းကို လွမ်းဆွတ်နေကြသည့် တာအိုဆရာအားလုံးကို

"ဒီလောကရဲ့ တာအိုဂိုဏ်းတွေကို ဘယ်သူက အုပ်စိုးနေတာလဲ"

ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိမြင်သွားစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဘိုး... ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့ ပြန်ကြရင် မကောင်းဘူးလား ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အခြေအနေအရ... ကျွန်တော်တို့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အခမ်းအနားကို တက်ရောက်နိုင်ဖို့ လမ်းမမြင်တော့ဘူး..."

"အဖေ... တချို့လူတွေလည်း ပြန်ကုန်ကြပြီကျွန်တော်တို့ ဆက်စောင့်နေရင် ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းက မှတ်ထားပြီး နောက်ပိုင်း ပြဿနာရှာတာ ခံရလိမ့်မယ်..."

ဘေးမှ ဖျောင်းဖျနေသော စကားများကို ကြားနေရသော်လည်း ချီကုန်းရှုက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် တာအိုဆရာ ရာနှင့်ချီ၍ စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုတာအိုဆရာများမှာ ဝတ်စုံ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ဝတ်ထားကြပြီး တပည့်များအဖြစ်သာ နေထိုင်ကြကာ ဂိုဏ်းဂဏ ခွဲခြားခြင်း မရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။

"ဒီအထိ ရောက်လာပြီးမှတော့ ဒီရက်ပိုင်းလေးကို ဘာလို့ မစောင့်နိုင်ရမှာလဲ"

ချီကုန်းရှုက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချီမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သက်ပြင်းသာ ချလိုက်မိကြသည်။

ပိုင်လီရှောင်သည် သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သိရှိသွားပြီး မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ လူအုပ်ကို အော်ပြောလိုက်သည်

"အားလုံးပဲ... တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းကို သွားချင်ကြတာ မဟုတ်လား လက်ဖက်ရည်လည်း သောက်လို့ ဝပြီဆိုရင် ကျွန်တော်နဲ့အတူ သွားကြရအောင်"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းက ရုတ်တရက်ကြီး စိတ်ပြောင်းသွားတာလား ဒါမှမဟုတ်...

"အဖေ... ဒီခရီးက အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်"

"ငါ့ရဲ့ သက်တမ်းက ကုန်တော့မှာပါ ဒီတစ်ခေါက်မှ မသွားဖြစ်ရင် နောင်မှာ အခွင့်အရေး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ချီကုန်းရှုက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လူအုပ်နှင့်အတူ ပိုင်လီရှောင်၏နောက်မှနေ၍ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။

သတ်မှတ်ထားသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ထက်တွင် အလင်းဖြူများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖေးချင်ဖုန်း ဦးဆောင်သော အတွင်းနန်းဆောင် ကျင့်ကြံသူများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြသည်။

"အခမ်းအနားကို လာကြည့်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလိုပဲနော်..."

တောင်ထွတ်အသီးသီးမှ အကြီးအကဲများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

လီတောက်ယဲ့က သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်

"ဖိတ်တာက ကျွန်တော်တို့အလုပ် လာတာက သူတို့အလုပ်လေ ဒါက ဒီနေ့ အခမ်းအနားကို ဘာမှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပါဘူး"

"လီမိတ်ဆွေ ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

အကြီးအကဲများက အားနာစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

တပည့် ရာနှင့်ချီ၍ တံခါးဝ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် နေရာယူထားကြပြီး၊ သိုင်းပညာရှင် တာအိုဆရာများကလည်း သူတို့၏နောက်တွင် ရပ်နေကြကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

အချို့သော ဘုရားဖူးဧည့်သည်များမှာ ယနေ့ တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းတွင် မည်သည့် ကိစ္စကြီး ကျင်းပမည်ကို မသိကြသဖြင့် တိုးတိုးတိတ်တိတ် စူးစမ်းမေးမြန်းနေကြသည်။

"လန်ယာမျိုးနွယ်စုကလွဲရင် ချန်းတာအိုနယ်မြေက တခြားဘယ်သူမှ မလာကြဘူးပေါ့"

ကျိုးပုဖန်သည် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကာ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားသည်။

ဝူဝေကျိ တို့မှာလည်း တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ထင်သလောက် မကြီးမားလှချေ။

သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော အရှက်ရမှုများအတွက် အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပြန်လည် လက်စားချေနိုင်လိမ့်မည်

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ပေါက်ဖွားလာပြီး လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည် (အညစ်အကြေး) မှာလည်း ယခင်လောက် မြိုချရ မခက်ခဲတော့သလို ဖြစ်လာသည်။

တံခါးဝ၏ အလယ်တွင် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်းသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေပြီး ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင် စာရေးထိုးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဖေးချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နေမင်းမှာ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီး လူတိုင်း၏ အရိပ်မှာ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကျုံ့ဝင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်

"အချိန်စေ့ပြီ ဦးလေး စာရေးထိုးပေးပါရန် ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်"

"အချိန်စေ့ပြီ ဘိုးဘေးကြီး စာရေးထိုးပေးပါရန် ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည် "

"အချိန်စေ့ပြီ ဘိုးဘေးကြီး စာရေးထိုးပေးပါရန် ဖိတ်ကြားအပ်ပါသည်"

ကြေညာသံများသည် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တပည့်များစွာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုင်းဘုတ်ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားကာ ဘေးရှိ စုတ်တံကို ကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ စာမရေးရသေးမီမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ နတ်ဘုရားသင်္ဘော ရာနှင့်ချီ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

သင်္ဘောပေါ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူရိပ်များ ရှိနေပြီး တိမ်မြူများကြားတွင် ရိပ်ခနဲ ရိပ်ခနဲ မြင်နေရသည်။

သာမန် ဘုရားဖူးများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ကြယ်စင်တာအိုဂိုဏ်းမှ နဂါးအရှင် ကြွရောက်လာပါသည်"

"မွေးရာပါတာအိုဂိုဏ်းမှ ကုရှီးမသေမျိုးဘုရင် ကြွရောက်လာပါသည်"

"မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းမှ အိုရန်ရွှမ်ကျိ မသေမျိုးဘုရင် ကြွရောက်လာပါသည်"

နတ်ဘုရားအသံများသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ပင် ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီအထိ တုန်ခါသွားစေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ကြေညာသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ချန်းတာအိုနယ်မြေ၏ နယ်စားမင်း ချီကျန့်၏ အမည်၊ တာအိုဂိုဏ်း အသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ အမည်နှင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ခေါင်းဆောင်များ၏ အမည်များကို လူတိုင်း ကြားလိုက်ကြရသည်။

ကျိုးပုဖန်နှင့် အပေါင်းအပါများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအမည်နာမ တစ်ခုချင်းစီမှာ မည်မျှ ကြီးကျယ်လှသနည်း၊ အမည်တစ်ခုစီ၏ နောက်ကွယ်တွင် အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ဦးစီ ရှိနေသည်။

ကြေညာသံများနှင့်အတူ မသေမျိုးဘုရင် သုံးပါးဦးဆောင်သော ကျင့်ကြံသူအုပ်ကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို နင်းလျှောက်လာကြသည်။

ခြေလှမ်းတိုင်းသည် တာအိုတစ်ထောင်ဂိုဏ်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ကို ပိုမို လေးလံသွားစေသည်။

သာမန် ဘုရားဖူးများမှာမူ ဤပြိုင်ဆိုင်မှုများကို မသိကြဘဲ အံ့အားသင့်မှုနှင့်အတူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး အချို့မှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက် ရှိခိုးနေကြသည်။

သူတို့အမြင်တွင် ထိုသူများသည် နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသော တာအိုဆရာများသည်လည်း ကိုးပါးနေမင်းတာအိုဂိုဏ်းက လွှတ်ပေးလိုက်သဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြရာ ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားလှသည့် စစ်ကြောင်းကြီးကို မြင်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကြတော့သည်။

"ယွမ်ကျူးဆရာကြီးလည်း ပါတယ်"

ဝူဝေကျိတို့သည် ယွမ်ကျူးဆရာကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီး၊ တစ်ဖက်လူကလည်း ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ထွက်လာကြသည်။

တစ်ယောက်မှာဆိုလျှင် ရှေ့ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်တော့သည်

"မင်းတော့ သွားပြီ မင်းတော့ အကုန်သွားပြီဟေ့ ဟားဟားဟားဟား..."