အခန်း (၈၀၁-၈၀၂)
Vol. 81 Ch. 801-802
အခန်း (၈၀၁) လူ့ပြည်မှာ ကောင်းကင်တာအို ရှိသလို၊ ယင်လောကမှာလည်း ယန်မင်းကြီး ရှိတယ်
ယူဟွမ်းမြို့လို့ ခေါ်တဲ့နေရာဟာ ကြည့်ရတာ လူ့ပြည်က သာမန်မြို့တွေနဲ့ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိလှဘူး။
ဒီနေရာက ဝိညာဉ်တွေဟာ မြို့ပြင်က ဝိညာဉ်တွေထက် ပိုပြီးတော့ ကိုယ်ထည်ခိုင်မာကြတယ် လမ်းလျှောက်ရင်လည်း ခြေထောက်က မြေကြီးနဲ့ ထိနေသလိုမျိုး ရှိပြီး လွင့်မျောနေတာမျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။
မြို့ထဲကို ဝင်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်ဟာ ပတ်ဝန်းကျင်ကနေ အေးစိမ့်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေ စီးဆင်းလာပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဝင်လာတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။
ဒီအငွေ့အသက်တွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအား မဟုတ်ဘူး ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားရဲ့ အရိပ်အယောင်တောင် မရှိဘူး။
ဒါက... ရွှမ်ဖျင့် ရဲ့ သွေးနဲ့ တော်တော်လေး ဆင်တူတဲ့ စွမ်းအားတစ်မျိုးနဲ့ ပိုတူတယ်။
ရွှမ်ဖျင် ကိုးကောင်ဟာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ခဏတာ ဝင်းလက်သွားပြီး ဒီစွမ်းအားတွေရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့အတူ ဖန့်ချန်နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့တယ်။
အောင်မြင်သွားပြီ။
ဖန့်ချန်မှာ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ် သူ့ရဲ့ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့်က အောင်မြင်သွားပြီ။
အခု လူ့ပြည်ကိုသာ ပြန်သွားရင် သူဟာ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။
ဒါပေမဲ့...
လူ့ပြည်မပြန်ခင်မှာ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား အချို့ကို အရင်စုဆောင်းရမယ်၊ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ အောက်လမ်းဆင်းလာတဲ့အခါ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကိုတောင် ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဆရာ... ဆရာကြီး... သနားသောအားဖြင့် ယင်သက်တမ်းလေး နည်းနည်းလောက် စွန့်ကြဲပေးပါဦး...”
သူတောင်းစား အချို့က သူ့နားကို ဝိုင်းလာပြီး အသည်းအသန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးကြတယ်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး
“ငါ့မှာလည်း အခု ယင်သက်တမ်း မရှိသေးဘူး”
လို့ ပြောလိုက်တယ်။
“အရှင်ကလည်း နောက်နေတာပဲ အရှင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာနေတာ ယင်သက်တမ်း ဘယ်လိုလုပ် မရှိဘဲ နေမှာလဲ သနားသောအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့ကို နည်းနည်းလောက် ပေးသနားပါဦး”
သူတောင်းစားတွေက မရပ်မနား ပြောနေကြတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဘေးနားကနေ အေးစက်စက် အသံတစ်သံ ထွက်လာတယ်
“သူက အောက်လမ်းဆင်းသူ သူ မင်းတို့ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် သူ့ရဲ့ ယင်သက်တမ်း လျော့သွားမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဘာ
အောက်လမ်းဆင်းသူလား
သူတောင်းစားတွေရဲ့ မျက်နှာမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး၊ ဘာမှမပြောတော့ဘဲ လှည့်ပြေးကြတော့တယ်။
အောက်လမ်းဆင်းသူ ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ သူတို့အတွက်တော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သားရဲကြီးလိုပါပဲ။
“အရှင်က ကြည့်ရတာ မျက်နှာစိမ်းပဲ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းလာတာလား ကျွန်မတို့ သခင်မက အရှင့်ကို အရက်တစ်ခွက်နဲ့ ဧည့်ခံချင်လို့ပါ အရှင် ကြွနိုင်မလား မသိဘူး”
စကားပြောလိုက်သူကတော့ အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားပြီး ရင်ဘတ်မှာ ဓားရှည်တစ်လက်ကို ပိုက်ထားတဲ့ ကြည့်ရတာ ရဲရင့်ပြတ်သားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ။
စောစောက သူတောင်းစားတွေကို ခြောက်ထုတ်လိုက်တာလည်း သူပါပဲ။
“မင်းတို့ သခင်မက တစ်ခုခု အကူအညီတောင်းချင်လို့လား”
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပဲ မေးလိုက်တယ်။
ရောက်လာပြီး ခဏလေးအတွင်းမှာတင် လူနှစ်စုက အကူအညီတောင်းဖို့ ရောက်လာကြပြီ ကြည့်ရတာ အောက်လမ်းဆင်းသူတွေက ယင်လောကမှာ တော်တော်လေး မျက်နှာပွင့်ပုံရတယ်။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
“တကယ်ပဲ အကူအညီတောင်းစရာ ရှိလို့ပါ အရှင် စိတ်ချပါ သခင်မက စည်းမျဉ်းတွေကို သိပါတယ် ဈေးကို စည်းကမ်းမဲ့ တောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“လမ်းပြပါ”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
အနက်ရောင် ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက ဖန့်ချန်ကို အဝေးတစ်နေရာကို ခေါ်သွားတယ် လမ်းမှာ ဖန့်ချန်က လမ်းဘေးမှာ ကလေးသူငယ် ဝိညာဉ်လေးတွေကို ဈေးကပ်ပြီး ရောင်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရလို့ ခဏလောက် လှမ်းကြည့်မိတယ်။
အမျိုးသမီးက သတိထားမိသွားပြီး ပြုံးကာ ပြောတယ်
“အရှင်က ဒီဝိညာဉ်လေးတွေကို ဘာလို့ ရောင်းနေရတာလဲလို့ တွေးနေတာလား”
“ဟုတ်တယ် ပြီးတော့ စောစောက သူတောင်းစားတွေလည်း ပါတာပေါ့ ဒီကလေးတွေရော သူတို့ရော ယင်သက်တမ်း မကုန်သေးဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ဒီလို အခြေအနေအထိ ရောက်နေကြတာလဲ”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်တယ်။
ယင်သက်တမ်း မကုန်သေးရင် ယင်သက်တမ်းကြေးပြား ထုတ်လို့ရတယ် အဲဒါက ယင်လောကရဲ့ ပိုက်ဆံပဲ အောက်လမ်းဆင်းသူတွေကိုတောင် ခိုင်းလို့ရတာလေ။
“သူတို့မှာ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား ရှိနေသေးတာ မှန်ပေမဲ့ ဝင်ငွေထက် အသုံးစရိတ်က ပိုများနေရင် တစ်နေ့တော့ ကုန်သွားမှာပဲ”
“ဒီကလေး ဝိညာဉ်လေးတွေက သူတို့ရဲ့ မိဘဘိုးဘွားတွေရဲ့ ယင်သက်တမ်း ကုန်သွားလို့ နောက်ကွယ်က စောင့်ရှောက်မယ့်သူ မရှိတော့လို့ဒီမှာ အဝယ်ခံဖို့ ကိုယ့်ဘာကိုယ် လာနေကြတာပဲ”
“တကယ်လို့ အရှင်တစ်ယောက်ယောက်က ဝယ်သွားရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ နေ့စဉ်လိုအပ်တဲ့ ယင်သက်တမ်းကို ရနိုင်တာပေါ့”
“ဟိုသူတောင်းစားတွေလည်း ဒီလိုပါပဲ သူတို့မှာ ယင်သက်တမ်း ရှာဖွေဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး သေလည်း မသေချင်ကြဘူး ဒါကြောင့် ကိုယ့်ရဲ့ ယင်သက်တမ်းကို မလိုအပ်ဘဲ မသုံးရဲကြတာပေါ့”
အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး ဆက်ပြောတယ်
“အရှင် နောက်ပိုင်း ယူဟွမ်းမြို့မှာ အခြေချမယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျွန် အချို့ကို ဝယ်ထားဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ် ယင်သက်တမ်းကြေးပြား အနည်းငယ်လေး ပေးလိုက်ရုံနဲ့ သူတို့ကို အိမ်မှုကိစ္စတွေ ခိုင်းလို့ရတာပေါ့”
“သူတို့ဆီကနေ ယင်သက်တမ်းကြေးပြားကို တိုက်ရိုက် လုယူတဲ့သူ မရှိဘူးလား”
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက ကြောင်သွားပြီး ပိုလို့တောင် ပြုံးလာတယ်
“အရှင်က တကယ်ပဲ ယင်လောက အကြောင်းကို ဘာမှမသိသေးတာပဲ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး ကြာကြာနေရင် သိလာမှာပါ”
“ကိုယ့်ရဲ့ ဆန္ဒအလျောက် ပေးမှပဲ ယင်သက်တမ်းက ကြေးပြားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာပါ”
“တကယ်လို့ အတင်းအဓမ္မ လုယူမယ်ဆိုရင် ကြေးပြားလည်း မရတဲ့အပြင် ကိုယ့်ရဲ့ ယင်သက်တမ်းပါ အဖြတ်ခံရလိမ့်မယ် ယင်လောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက လူ့ပြည်ထက် အများကြီး ပိုပြီး တင်းကျပ်တယ်”
“လူ့ပြည်မှာ ကောင်းကင်တာအို ရှိသလို ယင်လောကမှာလည်း ယန်မင်းကြီး ရှိတယ် အရှင် ဒါကို နားလည်မှာပါနော်”
“ယန်မင်းကြီးက လူ့ပြည်က ကောင်းကင်တာအိုလိုပဲလား အဲဒါဆိုရင် ကျီးလျန်က ယန်မင်းကြီးရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လိုချင်နေတာက သူဟာ ယင်လောကရဲ့ ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်ချင်နေတာနဲ့ အတူတူပဲပေါ့...”
ဖန့်ချန် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားတယ်။
စကားပြောရင်းနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ရေကန်တစ်ခုရဲ့ ဘေးကို ရောက်လာကြတယ်၊ အဲဒီမှာ ဆိတ်ငြိမ်ပြီး လှပတဲ့ ဝါးအိမ်လေးတွေ ရှိနေတယ်။
ရေကန်ပေါ်မှာလည်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ပျိုတွေသခင်လေးတွေက လှေငယ်လေးတွေပေါ်မှာ အပန်းဖြေနေကြတာကို တွေ့ရတယ်။
အမျိုးသမီးက ဖန့်ချန်ကို ဝါးအိမ်တစ်ခုရဲ့ အခန်းထဲ ခေါ်သွားတယ် အဲဒီမှာ ဝတ်စုံရိုးရိုးလေး ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ရေကန်ကို ကြည့်ပြီး ငိုင်နေတာ ကြာလှပြီ။
“သခင်မ... အရှင် ရောက်ပါပြီ”
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက သခင်မနားကို သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။
သခင်မက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်၊ အဲဒီနောက် ဖန့်ချန်ကို ထပြီး အရိုအသေ ပေးလိုက်တယ်
“ကျွန်မ ဝမ်ဖန့် ပါ အရှင့်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်”
“ အားမနာပါနဲ့ ကျုပ်ကို ဘာကိစ္စရှိလို့ ခေါ်တာလဲဆိုတာ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါ”
ဖန့်ချန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ မေးလိုက်တယ်။
ဝမ်ဖန့်က စိတ်မကောင်းသလို ပြုံးပြီး
“ကျွန်မက အရှင့်ကို ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းကို ရှာပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ”
“ခင်ပွန်းကို ရှာပေးဖို့လား”
ဖန့်ချန်က မျက်နှာပျက်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်
“ဒီအကူအညီကိုတော့ ကျုပ် မပေးနိုင်ဘူး ကျုပ်က ဒီကို အခုမှ ရောက်ဖူးတာ ဘာမှမသိသေးတာကို မင်းအတွက် ခင်ပွန်း ဘယ်လို လုပ်ရှာပေးနိုင်မှာလဲ”
“အရှင် အထင်လွဲသွားပါပြီ”
ဝမ်ဖန့်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြတယ်
“ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းက လူ့ပြည်ကို ပြန်သွားတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ အောက်လမ်းကို ပြန်မဆင်းလာတော့ဘူး သူ လူ့ပြည်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်လို့ပါ ဒါကြောင့် အရှင့်ကို သူ့ရဲ့ လူ့ပြည်က ဂူဗိမာန် ဆီကို သွားပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးစေချင်လို့ပါ”
“တကယ်လို့ သူ တကယ်ပဲ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံနေရရင် အရှင် ကူညီပေးပါဦး ကျွန်မအနေနဲ့ ယင်သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာ ပေးပါ့မယ်”
“သခင်မ... ကျွန်မတို့မှာ ယင်သက်တမ်း နှစ်တစ်ရာ မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်...”
ဘေးက အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။
“ငါ့မှာလည်း ယင်သက်တမ်း အနည်းငယ် ရှိသေးတယ် ပေါင်းလိုက်ရင် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်ပါတယ်”
ဝမ်ဖန့်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်တယ်။
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက မျက်နှာပျက်သွားပြီး တားချင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှမပြောတော့ဘူး။
“မင်းရဲ့ ခင်ပွန်းက... အောက်လမ်းဆင်းသူလား”
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်။
အောက်လမ်းဆင်းတဲ့ ကျင့်ကြံသူက ယင်လောကမှာ မိန်းမ ယူလို့ရတာလား
“ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်မ သခင်မရဲ့ ခင်ပွန်းက အရှင့်လိုပဲ အောက်လမ်းဆင်းသူပါ အဲဒါတင်မကသေးဘူး သူက အောက်လမ်းဆင်းတာ အကြိမ်တစ်ရာကျော်နေပြီ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုရော ပညာရောက အရှင့်ထက်တောင် သာပါလိမ့်မယ်”
လို့ အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်တယ်။
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အခုမှရောက်တဲ့ ကျုပ်ကိုမှ ခိုင်းတာလဲ ကျုပ် သိသလောက်ဆိုရင် ယူဟွမ်းမြို့မှာ အောက်လမ်းဆင်းသူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ ဟို မာမန်လုံ ဆိုတဲ့လူတောင် အကြိမ်တစ်ရာကျော် ဆင်းဖူးတယ်ဆိုတော့ သူ့ကို ဘာလို့ အကူအညီ မတောင်းတာလဲ”
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။
အမျိုးသမီးက မျက်နှာပျက်သွားပြီး
“အရှင်က ကျွန်မတို့ သူတို့ကို အကူအညီ မတောင်းဖူးဘူးလို့ ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ”
“ရှောင်လန်... ငါတို့ အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပြလိုက်ရအောင် အကယ်၍ ဒီအရှင်က လုပ်ပေးနိုင်မယ် ထင်ရင် လက်ခံလိမ့်မယ်”
ဝမ်ဖန့်က သက်ပြင်းချပြီး ဆက်ပြောတယ်
“အရှင် အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်မ ခင်ပွန်း တစ်ခုခုဖြစ်ပြီလို့ သံသယဝင်ပြီးကတည်းက အောက်လမ်းဆင်းသူ သုံးယောက်ကို အကူအညီ တောင်းဖူးပါတယ် သူတို့လည်း လက်ခံခဲ့ကြတာပါပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ သူတို့လည်း အောက်လမ်းကို ပြန်မဆင်းလာကြတော့ဘူး ဒီသတင်း ပြန့်သွားတော့ တခြား အောက်လမ်းဆင်းသူတွေကလည်း အန္တရာယ်ကြီးတယ်လို့ ထင်ပြီး ဘယ်သူမှ လက်မခံချင်ကြတော့ဘူး”
“ဒါကြောင့်ပဲ အခုမှရောက်တဲ့ ကျုပ်ကို လာရှာတာပေါ့”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
“ လက်ခံဖို့က မခက်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကိုတော့ ပြန်ပြီး ညှိနှိုင်းကြရအောင်”
အခန်း (၈၀၂) ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အေးစက်စက်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်
"ဒါဆို ရှင်ကလည်း ဒီအကြံနဲ့ပဲကိုး ငါတို့ကတော့ အသစ်ဆိုတော့ ဟိုအောက်လမ်းဆင်းသူတွေထက် ပိုတော်မယ် ထင်နေတာ အတူတူပဲ ဖြစ်နေတာပဲ"
ဝမ်ဖန့်ရဲ့ မျက်နှာကလည်း အရောင်မျိုးစုံ ပြောင်းသွားပြီး ဘာတွေ စဉ်းစားနေမှန်း မသိနိုင်ပါဘူး။
ဖန့်ချန်က အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး တစ်ခုခု အထင်လွဲနေတာကို ရိပ်မိလိုက်ပေမဲ့ သူလည်း ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ထပြီး ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်တယ်။
"ခဏနေပါဦး..."
ဝမ်ဖန့်က ရုတ်တရက် လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။
"သခင်မ သူ့ကို ဘာလို့ ဆွဲထားဦးမှာလဲ"
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီး ပြောတယ်။
ဝမ်ဖန့်က သူမကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သလိုမျိုး သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ပြီး
"အရှင်က ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းကို ရှာပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျွန်မ အရှင့်အနားမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အဖော်ပြုပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"
"ကျုပ်အနားမှာ အဖော်ပြုပေးမယ်"
ဖန့်ချန်က ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီး မျက်နှာမှာ အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာတယ်
"ကျုပ်က မင်းတို့နဲ့ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား အကြောင်းပဲ ဆွေးနွေးချင်တာပါ မင်းတို့က ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေကြတာလဲ"
"ယင်သက်တမ်းကြေးပြား"
အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်စလုံး မှင်သက်သွားကြတယ်။
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက အံ့ဩတကြီးနဲ့
"ရှင်က သခင်မမှာ ရွှမ်ယင် ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာကို မက်မောလို့... အဲဒါကြောင့်..."
"ရှောင်လန်... ဆက်မပြောနဲ့တော့ ငါတို့ ဒီအရှင့်ကို အထင်လွဲသွားပြီ"
ဝမ်ဖန့်က ရှက်သွေးဖြာကာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားတော့တယ်။
"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တကယ်ပဲ သာမန်ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မတူဘူးပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီရွှမ်ယင်ခန္ဓာကိုယ်က ဘာတွေ ထူးခြားလို့လဲ ဘာလို့ ကျုပ်က အဲဒါကို ရည်ရွယ်ပြီး လာတယ်လို့ ထင်နေရတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်။
ဝမ်ဖန့်ကို စတွေ့ကတည်းက သူမဆီမှာရှိတဲ့ ယင်စွမ်းအား က ပိုများနေတာကို သူ သတိထားမိတယ် ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေး ပိုနေတာပါပဲ။
ရွှမ်ဖျင့်မူလဝိညာဉ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင်တော့ ဒီယင်စွမ်းအားလေးက ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး။
အခုအချိန်မှာလည်း အဲဒီ အမြင့်ဆုံး ယင်စွမ်းအားတွေက သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ်ထဲကို အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေပြီး မူလဝိညာဉ်ရဲ့ အစွမ်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ပေးနေတာပါ။
ဖန့်ချန်က တာအိုသုံးထောင် ရဲ့ ဝိညာဥ်သန္ဓေသား အခန်းက ယင်လောကနဲ့ နီးကပ်တဲ့ ဆက်နွှယ်မှု ရှိလိမ့်မယ်လို့ သံသယဝင်နေမိတယ်။
အနည်းဆုံးတော့ ရွှမ်ဖျင့်မူလဝိညာဉ်ဟာ ဒီနေရာမှာ ရေတွေ့တဲ့ ငါးလိုပဲ အဲဒီ ယင်စွမ်းအားတွေကိုလည်း စုပ်ယူနိုင်နေတာကိုး။
တကယ်လို့ ဒီနေရာမှာ အမြဲနေမယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားက ပိုပိုပြီးတော့ပဲ အားကောင်းလာမှာပါ။
"အရှင်... ကျွန်မတို့ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား အကြောင်းပဲ ဆွေးနွေးကြရအောင်ပါ"
ဝမ်ဖန့်က ရွှမ်ယင်ခန္ဓာကိုယ် အကြောင်းကို ဆက်မပြောချင်တော့ပါဘူး။
ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံကို ဟိုဘက်က သိသွားပြီး သူမအပေါ် မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးတွေ ပေါ်လာမှာကို သိသိသာသာပဲ စိုးရိမ်နေပုံရပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ ကျုပ် ဈေးနှုန်းတစ်ခု သတ်မှတ်မယ် မင်း လက်ခံနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဒီအလုပ်ကို ကျုပ် လက်ခံလိုက်မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး
"ယင်သက်တမ်းကြေးပြား တစ်ရာ ပေးရင် ကျုပ် လူ့ပြည်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းခင်ပွန်းရဲ့ အခြေအနေကို သွားကြည့်ပေးမယ် နောက်တစ်ခါ အောက်လမ်းဆင်းလာတဲ့အခါ မင်းကို ပြန်ပြောပြမယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ် ဝင်ပြီး မကူညီဘူး"
"တကယ်လို့ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား နှစ်ရာ ပေးရင်တော့ မင်းခင်ပွန်းက တစ်ခုခု အန္တရာယ်ဖြစ်နေရင် ကျုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘေးကင်းမှုကို မထိခိုက်စေမယ့် အခြေအနေမျိုးမှာ သူ့ကို အန္တရာယ်ကနေ လွတ်အောင် ကူညီပေးမယ်"
"ယင်သက်တမ်းကြေးပြား နှစ်ရာ ရှင် ဓားပြတိုက်နေတာလား"
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက လန့်ဖျန့်သွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်တော့တယ်။
"မင်းပဲ စောစောက ပြောတယ်လေ လုယက်ရင် ကြေးပြား မရဘူးဆို"
ဖန့်ချန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်တယ်။
"ရှင်..."
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ပြီး ဝမ်ဖန့်ကို လှည့်ကြည့်ကာ
"သခင်မ... သူက ဈေးကို ခေါင်ခိုက်နေတာပဲ သူက အခုမှ ပထမဆုံး ဆင်းလာတာလေ သူ့မှာ ဘာအစွမ်းရှိလို့လဲ တကယ်လို့ ယင်သက်တမ်းကြေးပြားတွေ ယူပြီး အလုပ်မလုပ်ပေးရင် ကျွန်မတို့ သူ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မဟုတ်ပါဘူး အောက်လမ်းဆင်းသူတွေက သူတို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို တန်ဖိုးထားကြတယ် နာမည်ပျက်သွားရင် နောက်ပိုင်း အလုပ်တွေ လက်ခံလို့ မရတော့ဘူး ယင်သက်တမ်းကြေးပြားလည်း ဆက်ရှာလို့ မရတော့ဘူးလေ"
ဝမ်ဖန့်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ
"အရှင်... ကျွန်မ အခုလောလောဆယ် ယင်သက်တမ်းကြေးပြား တစ်ရာပဲ ထုတ်ပေးနိုင်ပါသေးတယ် ကျန်တဲ့ တစ်ရာကိုတော့ ကျွန်မ ခင်ပွန်း အန္တရာယ်ကနေ ကင်းဝေးသွားမှ ပေးလို့ ရမလား ကျွန်မ ခင်ပွန်းဆီမှာ အရှင့်အတွက် ပေးစရာ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား လုံလုံလောက်လောက် ရှိမှာပါ"
ဖန့်ချန်က ခေတ္တ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ရပါတယ်"
ဝမ်ဖန့်က သူမရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကနေ ယင်သက်တမ်းကြေးပြား ၈၀ ကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်ပြီး အဲဒီနောက် သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ယင်သက်တမ်း အနှစ် ၂၀ ကိုပါ ကြေးပြားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အခုနှစ်ပေါင်း တစ်ရာစာကို ဖန့်ချန်ဆီ ရိုရိုသေသေ ကမ်းပေးလိုက်တယ်။
ယင်သက်တမ်း အနှစ် ၂၀ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အတွက် သူမရဲ့ မျက်နှာက အင်မတန် ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်သွားပြီး ကိုယ်ထည်ကလည်း ပိုပြီး ကြည်လင် သွားပါတယ်။
"သခင်မ... အဆင်ပြေရဲ့လား"
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ဝမ်ဖန့်ကို တွဲပြီး ထိုင်ခိုင်းလိုက်တယ်။
"အဆင်ပြေပါတယ်"
ဝမ်ဖန့်က ပြုံးပြီး ခေါင်းခါပြတယ်။
စကားပြောလို့မှ မဆုံးသေးဘူး ဒုန်း ဆိုတဲ့ အသံနဲ့အတူ တံခါးကြီးကို လူတစ်ယောက်က ကန်ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာ အေးစက်စက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ဝင်လာတယ်။
ဒီလူငယ်က မျက်လုံးတွေက အောက်စိုက်နေပြီး ကြည့်ရတာ မြွေတစ်ကောင်လိုပဲ အေးစက်စက်နဲ့ အဆိပ်ပြင်းပုံရတယ်။
အခန်းထဲ ရောက်တာနဲ့ ဝမ်ဖန့်တို့ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်
"စည်းကမ်းမရှိတဲ့ကောင် မင်းက ယူဟွမ်းမြို့မှာ တစ်သက်လုံး နေသွားပြီး လူ့ပြည်ကို မပြန်ချင်တော့ဘူးလား"
ဖန့်ချန်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဒီလူငယ်က အောက်လမ်းဆင်းသူ ဖြစ်မှန်း သိလိုက်တယ်။
သာမန်ဝိညာဉ်တွေနဲ့ မတူဘူး ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်က... ဟို မာမန်လုံ ထက်တောင် ပိုပြီး အားနည်းနေပါသေးတယ်။
မာမန်လုံက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်လောက် ရှိမယ်ဆိုရင် ဒီလူငယ်ကတော့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။
ဝမ်ဖန့်တို့ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကတော့ ထိုသူကို မြင်လိုက်တာနဲ့ မျက်နှာတွေ ပျက်သွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာကြတယ်။
"မင်း ပြောတာကို ငါ သိပ်ပြီး နားမလည်ဘူး"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။
လူငယ်က တဟားဟားနဲ့ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး
"နားမလည်ဘူး ဟုတ်လား ငါသာ ဒီအမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို အမြဲ စောင့်မကြည့်နေရင် မင်း ဝင်ရှုပ်တာကို သိမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒီနေ့ ငါ ဒီမှာပဲ ပြောလိုက်မယ် သူတို့ကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး မင်း ဒီအလုပ်ကို လက်ခံလို့ မရဘူးလက်ခံဖို့လည်း မကြိုးစားနဲ့"
ဖန့်ချန် သဘောပေါက်သွားပြီ။
ရှောင်လန်က သူ့ကို တံတားပေါ်မှာ အရင်တွေ့ပြီးမှ ဒီကို ခေါ်လာတာ၊ ကြည့်ရတာ သူတို့ကို တစ်ယောက်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေမှန်း သူတို့ သိနေကြပုံပဲ။
"ကျောက်အရှင် ရှင်တို့ လုပ်တာက တော်တော် လွန်နေပြီ သခင်မရဲ့ ခင်ပွန်းက အရင်တုန်းက ရှင်တို့နဲ့အတူ အရက်သောက်ပြီး ပျော်ပါးခဲ့တဲ့ မိတ်ဆွေတွေပဲလေ ဘာလို့ သူ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာမှ ခင်ဗျားတို့က ဒုက္ခပေးနေရတာလဲ"
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးက သွားကြိတ်ပြီး ပြောတယ်။
"မိတ်ဆွေ ရှု က ငါတို့နဲ့ ရင်းနှီးလို့ပဲ သူ့ကိစ္စကို ငါတို့ကပဲ ကိုင်တွယ်သင့်တာပေါ့"
လူငယ်က ပြုံးပြီး
"ရှုကတော်သာ မာစီနီယာရဲ့ အခြေအနေကို သဘောတူလိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီလို အသေးအမွှား ကိစ္စလေးကို အခုမှ ရောက်လာတဲ့ ဒီလို ကလေးစုတ်ဆီမှာ အကူအညီ တောင်းနေစရာ လိုဦးမလား"
"ငါ သူပြောတာကို ဘယ်တော့မှ သဘောတူမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဝမ်ဖန့်က ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်တယ်။
လူငယ်က အေးစက်စက် ရယ်ပြီး
"သဘောမတူလည်း ကိစ္စမရှိဘူး ဒါဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ အချိန်ဆွဲနေကြတာပေါ့ တကယ်လို့ မိတ်ဆွေ ရှု က လူ့ပြည်မှာ အန္တရာယ်နဲ့ တကယ် ကြုံနေရရင်တော့ အဲဒါ မင်းကြောင့် သူ သေရတာပဲ"
"မင်းက ဝိညာဉ်သက်သက်ပဲလေ ရွှမ်ယင်ခန္ဓာကိုယ်သာ မဟုတ်ရင် မိတ်ဆွေ ရှု ရော မာစီနီယာ တို့ရော မင်းကို အဖက်လုပ်မယ် ထင်နေလား"
"သေလည်း သေနေပြီပဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးထားနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ"
လူငယ်ရဲ့ စကားတွေကြောင့် ဝမ်ဖန့်ရဲ့ မျက်နှာက အရောင်မျိုးစုံ ပြောင်းသွားတယ်။
သူက ဝမ်ဖန့်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ လောဘရိပ်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားတယ်
"ရှုကတော်... ကျုပ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မာစီနီယာလောက် မမြင့်ပေမဲ့ သိပ်တော့ မညံ့ပါဘူး ဒီအလုပ်ကို ကျုပ်ကိုပဲ ခိုင်းလိုက်ပါလား ကျုပ်ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်က ရိုးရှင်းပါတယ် ယင်သက်တမ်းကြေးပြား တစ်ရာနဲ့ မင်း ကျုပ်အနားမှာ သုံးနှစ် နေပေးရမယ်"
ဝမ်ဖန့်က ဒေါသထွက်လွန်းလို့ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော်သွားတော့တယ်။
" ဒီအလုပ်ကို ငါ လက်ခံပြီးပြီ မင်းက ငါ့ဆီကနေ အလုပ် လုချင်တာလား"
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်တယ်။
"ဟုတ်တယ် အဲဒါဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ"
လူငယ်က လှောင်ရယ်လိုက်တယ်။
"ဒုန်း"
ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီးနဲ့အတူ လူရိပ်တစ်ခုက လေပေါ်ကနေ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျသွားတယ်၊ ဆယ်ပတ်လောက်တောင် လိမ့်သွားပြီး တော်တော်လေးကို အရှက်ရစရာ ကောင်းနေပါတယ်။
အနီးအနားက ဝါးအိမ်တွေထဲက ဝိညာဉ်တွေ အကုန်လုံး ထွက်ကြည့်ကြပြီး အံ့ဩနေကြတယ်။
မြေကြီးပေါ်မှာ လဲနေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ အားလုံးက ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြတယ်
"အဲဒါ ကျောက်အရှင် မဟုတ်လား"
"သူက အောက်လမ်းဆင်းသူလေ ဘယ်သူက သူ့ကို တိုက်ရဲတာလဲ"
"အောက်လမ်းဆင်းသူကို တိုက်ရဲတယ်ဆိုရင် အဲဒီလူကလည်း အောက်လမ်းဆင်းသူပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ရင်လည်း အာဏာပိုင်တွေပဲ ဖြစ်မှာပါ ဒါပေမဲ့ ယူဟွမ်းမြို့က အာဏာပိုင်တွေနဲ့ အောက်လမ်းဆင်းသူတွေက ဆက်ဆံရေး ကောင်းကြတာပဲ ဒီလောက်အထိတော့ မလုပ်လောက်ပါဘူး"
ဝမ်ဖန့်နဲ့ ရှောင်လန်တို့လည်း ကြောင်သွားကြတယ်။
သူတို့ ဝါးအိမ်ရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ နေရာကနေ အပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြတယ်
"အ... အရှင်... အရှင် ဒုက္ခရောက်တော့မယ်..."
ဝမ်ဖန့်က စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ပြောတယ်
"အရှင် အခုချက်ချင်း လူ့ပြည်ကို ပြန်လိုက်ရင် အချိန်မီပါသေးတယ် တကယ်လို့ သူတို့လူတွေ ရောက်လာရင်တော့ အရှင် ဒီနေ့ မြို့ထဲက ထွက်ဖို့ မလွယ်တော့ဘူး"
အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး (ရှောင်လန်) ကတော့ စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်နေမိတယ်။
ဒီလူသစ်က ဒီလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
အောက်လမ်းကို အကြိမ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်လောက် ဆင်းဖူးတဲ့ ကျောက်အရှင်လို လူတောင် သူ့လက်ထဲမှာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ လွင့်ထွက်သွားရတာကိုး...