အခန်း (၃၅၉-၃၆၀)

အပိုင်း (၃၅၉) စည်းလုံးညီညွတ်မှု တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ကြက်ခေါင်းဆန်

"ဆရာလင်း... သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းရပ်ဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တွေအပြင်... ရိုးရိုး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တွေကိုရော ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ဖုချီပေါ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရိုးရိုး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များတွင်လည်း အမျိုးအစားများစွာ ရှိပြီး အဓိကအားဖြင့် ဘာသာစကားနှင့် သင်္ချာတို့ ဖြစ်သည်။

ကိုးနှစ်တာ မသင်မနေရ ပညာရေးတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ထိုဘာသာရပ်များပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် "ဒီအပိုင်းအတွက် ခင်ဗျားတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာလိုက်ပါ့မယ်"

ယခင်က သူ၏ ကွန်ပျူတာထဲတွင် အချက်အလက်များစွာ ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲထားခဲ့ပြီး ကိုးနှစ်တာ မသင်မနေရ ပညာရေး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များကို ဒေါင်းလုဒ် မဆွဲထားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကွန်ပျူတာ၊ လက်ပ်တော့နှင့် လက်ကိုင်ဖုန်းများကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရှာဖွေစုဆောင်းထားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က တုံကျဲကို ထိုအီလက်ထရွန်းနစ် ပစ္စည်းများအား စီမံခန့်ခွဲရန်နှင့် အထဲတွင်ပါရှိသော တန်ဖိုးရှိသည့် အရာများကို စနစ်တကျ မှတ်တမ်းတင် သိမ်းဆည်းရန် တာဝန်ပေးထားခဲ့သည်။

ရုပ်ရှင်ကား အများစုကိုတော့ ဈေးဝယ်စင်တာရှိ ဖျော်ဖြေရေးခန်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အီလက်ထရွန်းနစ် အချက်အလက် အများအပြားထဲတွင် ကျောင်းသုံး ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များ၊ မေးခွန်းဟောင်းများ၊ နွေရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် အိမ်စာများစသည်တို့ကိုပါ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အစပိုင်းတုန်းက အိမ်တိုင်းစေ့ ကွန်ပျူတာများကို လိုက်လံ သိမ်းဆည်းခဲ့စဉ်က အချို့သော အိမ်များတွင် ကျောင်းတက်နေသည့် ကလေးများ ရှိနေခဲ့၍ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲတွင်လည်း စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် အများအပြား ရှိနေသေးသည်။

ယခင်က သူ ပစ္စည်းများ လိုက်လံရှာဖွေစဉ်က နံရံများကိုပင် ဖျက်ဆီးကာ အတွင်းရှိ လျှပ်စစ်ဝါယာကြိုးများကိုပါ ဆွဲထုတ်ယူခဲ့သေးသည်။

ထိုစာအုပ်များကိုလည်း သဘာဝကျကျပင် ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ အားလုံးကို သိမ်းဆည်းယူဆောင်လာခဲ့သည်။

သေချာသည်က ထိုအချိန်က သူသည် ကျောင်းဖွင့်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့သော်လည်း အလိုအလျောက်ပင် အားလုံးကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ထိုစာအုပ်များသည် မီးမွှေးရန် လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုလျှင်ပင် အဆင်ပြေသည်ဟု တွေးခဲ့မိသည်။

ယခုလို အသုံးဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူမထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အိမ်တွင် တင်းယန် တစ်ယောက်သာ ရှိနေပြီး ကျန်သူများအားလုံး အလုပ်များရန် ထွက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ... ပါမောက္ခလီတို့က ဘာပြောလိုက်လဲ" တင်းယန်က မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် "သူတို့က အရမ်း သဘောတူကြတယ်... ပြီးတော့ အရမ်းလည်း ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးကြတယ်... သန္ဓေပြောင်း အစွမ်းရပ်ဆိုင်ရာ ဘာသာရပ်တွေကိုတော့ သူတို့ကပဲ အတူတူ သင်ရိုးညွှန်းတမ်း ရေးဆွဲပေးလိမ့်မယ်"

"ဒါနဲ့ ပါမောက္ခလီက နင့်အကြောင်းကိုလည်း ပြောသွားသေးတယ်... နင် တက္ကသိုလ်မှာ ပါမောက္ခ လုပ်နေတုန်းက ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် ရေးဆွဲတဲ့ နေရာမှာ အများကြီး ပါဝင်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ပြောတယ်"

"ဘယ်လိုလဲ... နင်ရော ဝင်ပါချင်လား"

တင်းယန်က လက်ကာပြကာ ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ခါယမ်းလိုက်သည် "နေပါစေ... ကျွန်မ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ် မရေးချင်ပါဘူး... ရှင်က ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်ရေးရတာ ဘယ်လောက် ဒုက္ခများလဲဆိုတာ မသိလို့ပါ"

"အဲ့ဒီလောက် အချိန်ရနေမှတော့ ကျွန်မက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် မြင့်တက်လာအောင် ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံနေတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က သူမအား ညင်သာသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဖွဖွလေး ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် "နင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီလောက်အထိ ဖိအားပေးနေစရာ မလိုပါဘူး... အရာအားလုံးအတွက် ငါ ရှိနေတာပဲလေ"

တင်းယန် ဤမျှ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံနေခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသည်ကို လင်းယွမ် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။ သူမက စောစောစီးစီး အစွမ်းထက်လာပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အမီလိုက်နိုင်ရန်သာ လိုလားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက သူ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မျှဝေခံစားပေးချင်နေသည်။

သူက အရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်နေရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိသည်။

တင်းယန်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ မှီချလိုက်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည် "ကျွန်မ ရှင့်ကို အမြဲတမ်း တစ်ယောက်တည်း အန္တရာယ်တွေကြားထဲ မလွှတ်ထားချင်ဘူး... ရှင့်အနားမှာပဲ အမြဲတမ်း အတူရှိနေပေးချင်တာ"

"တကယ်လို့ ကျွန်မသာ မကြိုးစားရင် ရှင့်ရဲ့ အစွမ်းကို အမီလိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီအခါကျရင် ရှင် တစ်ယောက်တည်း အသက်စွန့်ပြီး တိုက်ခိုက်နေရတာကို ထိုင်ကြည့်နေရုံကလွဲပြီး ဘာမှ တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်မ အဲဒီလို မဖြစ်ချင်ဘူး"

လင်းယွမ်က သူ့အပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ခံစားမိသွားကာ သူမကို ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း ပြောလိုက်သည် "ငါ့ကို ကူညီဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ငါနဲ့အတူတူ တိုက်ခိုက်မှ မဟုတ်ပါဘူး"

"နင် ထိုက်ယန်တောင်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ရင်လည်း ငါ့ကို ကူညီရာရောက်တာပဲလေ"

"ဟင့်အင်း... ကျွန်မ ရှင့်နားမှာပဲ အတူတူ ရှိနေချင်တာ"

လင်းယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် "အင်းပါ... နောက်မှ ငါ နင့်ကို ထိုက်ယန်တောင် ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ် သင်ပေးမယ်... ဒီထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကိုသာ ရသွားရင် နင့်ရဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ကျင့်ကြံတဲ့ အရှိန်အဟုန်က အများကြီး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တင်းယန်က အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။ "တကယ်လား... အဲဒီ ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်က အစွမ်း မနိုးထသေးတဲ့ လူတွေအတွက် သုံးဖို့ မဟုတ်ဘူးလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစွမ်းနိုးထလာတဲ့ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေလည်း သုံးလို့ ရတယ်... ဒီမျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်က အခြေခံအားဖြင့် အပြင်က သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုပဲ"

"ငါတို့က အစွမ်းနိုးထလာပြီးသား အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် သွေးကြောနဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက ပိုအားကောင်းတယ်... ဒါကြောင့် သွေးကြောနဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေဖို့ အဲဒီ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပင်ပင်ပန်းပန်း လေ့လာနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေက သွေးကြောနဲ့ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရုံနဲ့ အပြင်က စွမ်းအင်တွေကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူနိုင်ပြီ"

"လာ... အခုပဲ ငါ သင်ပေးမယ်"

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး တင်းယန်အား ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်၏ သွေးကြောနှင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှု နည်းလမ်းကို တစ်ခေါက် ခံစားကြည့်စေလိုက်သည်။

တင်းယန်က ထိုထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်သွားပြီး သွေးကြောနှင့် စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုကို လည်ပတ်စေလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ကြီးထွားလာနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားခဲ့သည် "အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ပဲ... လင်းယွမ်... ရှင်က အရမ်းတော်တာပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုမျိုး စဉ်းစားမိသွားတာလဲ"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည် "သန္ဓေပြောင်းအစွမ်း လက်နက်တစ်ခုဆီကနေ အကြံဉာဏ် ရခဲ့တာပါ"

လင်းယွမ်က ထိုသစ်သားပေတံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တင်းယန်အား ပြသလိုက်သည်။

တင်းယန်က သစ်သားပေတံကို ကိုင်ထားရင်း အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည် "ဒီလောကကြီးက တကယ်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းတာပဲ... သစ်သားပေတံလေး တစ်ချောင်းကတောင် သန္ဓေပြောင်း လက်နက်အဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်တဲ့လား"

လင်းယွမ်ကလည်း ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည် "ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ နားမလည်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ လျင်လျင်မြန်မြန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေတာပဲ"

"ဒါက ဘာအကြောင်းအရင်းကြောင့် ဖြစ်လာတာလို့ ထင်လဲ" တင်းယန်က သံသယဝင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ကောင်းကင်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှိုင်းညို့သွားကာ ပြောလိုက်သည် "အဖြေက ဒီအဆုံးမရှိတဲ့ တိမ်မည်းကြီးတွေ အထက်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်"

"တိမ်မည်းကြီးတွေ အထက်မှာ..." တင်းယန်က အံ့သြသွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြီးခဲ့သော တစ်ခေါက်က ထူလုံကို သိမ်းငှက်ကြီးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခိုင်းကာ တိမ်တိုက်များထဲသို့ ဝင်ရောက်စူးစမ်းခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။

အဆုံးအစမရှိသော လျှပ်စီးမိုးကြိုးများက တိမ်မည်းများထဲသို့ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို ပိတ်ဆို့ထားပုံရသည်။

ပျောက်ဆုံးသွားသော ဧရာမ သန္ဓေပြောင်း ငှက်ကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံရှိ လျှပ်စီးမိုးကြိုးများနှင့် တိမ်မည်းများကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုသန္ဓေပြောင်း ငှက်ကြီးများသည် လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ အထက်သို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် မည်သည့်အခါမှ ပြန်မလာကြတော့ပေ။

ထိုအချက်က လင်းယွမ်အား လျှပ်စီးမိုးကြိုးများ အထက်တွင် တစ်ခုခု ထူးခြားချက် ရှိနေရမည်ဟု သံသယဝင်စေခဲ့သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ အစွမ်းက ထိုလျှပ်စီးမိုးကြိုးများနှင့် တိမ်မည်းများကို ဖြတ်သန်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။ သို့မဟုတ်ပါက အဆုံးတိုင်အောင် သွားရောက်စူးစမ်းနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်။

"ငါ မျိုးရိုးဗီဇ မျိုးစေ့ကို နိုးထလာအောင် လုပ်နိုင်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်တဲ့ အချိန်ကျရင် အဲဒီ တိမ်တိုက်တွေထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး စူးစမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရလာလောက်ပါရဲ့"

တင်းယန်ကလည်း ကောင်းကင်ဆီသို့ မော့မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်တစ်ခွင် အပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသော တိမ်မည်းကြီးများကို ကြည့်ကာ အဆုံးအစမရှိသော အတွေးများ ဝင်လာခဲ့သည်။

မိုးသည်းထန်စွာ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေသဖြင့် သူတို့လည်း ဤအဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်ရှိလာသနည်း ဟူ၍ စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

ကမ္ဘာကြီးတွင်လည်း ဤမျှများပြားသော မိုးရေများ မည်သို့လုပ် ရှိနေနိုင်မည်နည်း။

"ဒါနဲ့ လင်းယွမ်... ဒီထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်က အရမ်း အရေးကြီးလွန်းတယ်... ဒီအတိုင်း ဖြန့်ဝေလိုက်ရင် နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"

တင်းယန်က ရုတ်တရက် ထိုအချက်ကို တွေးမိသွားကာ လင်းယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက ဤထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက်မှ ဤကျင့်စဉ်၏ အရေးပါမှုကို သိရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်သည် သာမန်လူဖြစ်စေ၊ အစွမ်းပိုင်ရှင်ဖြစ်စေ အားလုံးအတွက် အလွန် လိုအပ်လှသည်။

တန်ဖိုး ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ဤအတိုင်း အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးလိုက်ရသည်မှာ တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် "ဒီထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အချက်က သာမန်လူတွေကို အစွမ်းနိုးထလာအောင် ကူညီပေးနိုင်တာပဲ"

"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အတွက်ကျတော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကို လျင်လျင်မြန်မြန် စုပ်ယူနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်"

"တန်ဖိုးကတော့ သေချာပေါက် မနိမ့်ဘူး... အခုဆို အပြင်ဘက်မှာလည်း ရေကြီးနေတော့ တကယ်တမ်း ပြင်ပကို ပျံ့နှံ့သွားဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်... အခြေခံအားဖြင့် ဒီမျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်ကို သင်ယူနိုင်တဲ့သူတွေက ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ထိုက်ယန်တောင်က ငါတို့ရဲ့ အိမ်လေ... အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ များလာမှသာ ထိုက်ယန်တောင်က လုံလုံလောက်လောက် ဘေးကင်းလုံခြုံနိုင်မှာ"

"ဒါက သူတို့ကို ထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ် သင်ပေးရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ"

တင်းယန်က စဉ်းစားလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် "ရှင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ချင်တယ် ဆိုတာကို ကျွန်မ သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီထိုက်ယန် မျိုးရိုးဗီဇကျင့်စဉ်က ရှင် တစ်ပင်တစ်ပန်း သုတေသနလုပ်ပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိထားတာလေ"

"ဒီအတိုင်း အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးလိုက်တာကတော့ အရမ်း လွယ်လွန်းမနေဘူးလား"

"ကျွန်မ စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်... ဒီလိုလုပ်... ကျွန်မဆီမှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်... သာမန်လူတွေကို အလွယ်တကူ သင်ယူလို့မရအောင် လုပ်နိုင်သလို ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်လောက်တယ်"

လင်းယွမ်က အံ့သြသွားကာ မေးလိုက်သည် "ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲ"

"စာသင်ကျောင်းမှာ သမိုင်း ဘာသာရပ်တစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်မယ်"

လင်းယွမ်က ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားသည် "ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

တင်းယန်၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်လက်သွားကာ ပြောလိုက်သည် "ဒီဘာသာရပ်က အဓိကအားဖြင့် မျိုးဆက်သစ် ကလေးတွေကို ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း ဖြစ်တည်လာပုံရယ်... ရေကြီးနေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်တွေရယ်... ရှင်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်း တည်ဆောက်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ရတယ် ဆိုတာတွေကို သိရှိနားလည်အောင် ဖြန့်ဝေပေးဖို့ပဲ"

"အတိုချုပ် ပြောရရင် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းအတွက် ရှင့်ရဲ့ ပေးဆပ်မှုတွေကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုတာနဲ့... ရေကြီးတဲ့ ဘေးအန္တရာယ်အကြောင်း အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားတာပဲ"

"ဒီနည်းလမ်းကနေတစ်ဆင့် ထိုက်ယန်တောင်က မျိုးဆက်သစ်တွေက... စတင်တည်ထောင်သူဖြစ်တဲ့ ရှင့်ကို ထာဝရ မှတ်မိနေအောင် လုပ်နိုင်တယ်"

"ဒီလို စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာပေးတာက... သူတို့ကို ထိုက်ယန်တောင်အတွက် အတင်းအကျပ် အလုပ်လုပ်ခိုင်းတာထက် ပိုပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကာ တင်းယန် ဤမျှလောက်အထိ တွေးတောနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည် "ဒါက ရိုက်သွင်းတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

တင်းယန်က သဘာဝကျကျပင် ပြန်ပြောလိုက်သည် "ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်သွင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ရမှာလဲ... ကျွန်မတို့ ပြောတဲ့ထဲမှာ လိမ်ညာထားတာ ပါလို့လား... ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ အရာအားလုံးက အစကတည်းက ရှင် လူတိုင်းကို ယူဆောင်ပေးလာခဲ့တာလေ"

"မျိုးဆက်သစ် ကလေးတွေမှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်... ရှင်လိုမျိုး စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်"

"ဒီလိုလုပ်မှသာ ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို စုစည်းနိုင်ပြီး ထိုက်ယန်တောင်က တကယ်ကို စည်းလုံးညီညွတ်သွားနိုင်မှာ"

လင်းယွမ်က စဉ်းစားလိုက်ပြီး တင်းယန် ပြောသည်မှာ ယုတ္တိရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အနည်းငယ် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည် "ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူ့ကို တာဝန်ပေးရမလဲ"

"ကျွန်မ လုပ်မယ်"

တင်းယန်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည် "ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ စပြီး အကြံပြုခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်မကပဲ ဦးဆောင်ပြီး အကောင်အထည် ဖော်လိုက်မယ်"

"သက်ဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်တွေကိုလည်း ကျွန်မပဲ ရေးလိုက်မယ်"

"စာအုပ်ထဲမှာ ရှင့်ရဲ့ ရဲရင့်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအပြင် ကျောက်ခိုင်၊ ဦးလေးမာ၊ အဒေါ်ကြီးလီ၊ ဒေါက်တာရန်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တချို့ကိုပါ ထည့်သွင်းရမယ်"

"ဒီလိုလုပ်မှသာ ပိုပြီး လက်တွေ့ကျမှာ... ပြီးတော့ ဒီလူတွေက ကိုယ်တို့ ယုံကြည်ရတဲ့သူတွေ ဖြစ်နေတာကိုး"

လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည် "ဟုတ်ပြီ... ဒါဆို နင့်ရဲ့ နည်းလမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ကြတာပေါ့"

သူက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စအသေးအမွှားများတွင် စိတ်မပူချင်ပေ။

သူက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အကြမ်းဖျင်း လမ်းညွှန်ပြသပေးရန်သာ လိုအပ်သည်။

တင်းယန်ကတော့ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူအားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပညာရေးကို ပေါင်းစပ်ပေးရန် အသင့်ပြင်နေသည်။

ညဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ဆုန့်ဝမ် အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။

လင်းယွမ်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်း ပြေးဖက်လိုက်သည်။

ပြန်ရောက်နေသည်မှာ သုံးရက်ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း မိန်တောင်ဘက်ရှိ စိုက်ခင်းခွဲများ ဖွင့်လှစ်နေခြင်းကြောင့် ဆုန့်ဝမ်သည် ထိုက်ယန်တောင်ရှိ တစ်ဦးတည်းသော သစ်ဓာတ် အစွမ်းပိုင်ရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အလွန် အလုပ်များနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ် ပြန်ရောက်နေလျှင်ပင် သူမနှင့် လင်းယွမ် အတူနေရန် အခွင့်အရေးက အလွန် နည်းပါးလှသည်။

ရရှိနိုင်သော တွေ့ဆုံချိန်များတွင် သူမက လင်းယွမ်၏ အနားသို့ ချက်ချင်း ကပ်သွားတတ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ခဏတာ ခွဲခွာနေရပြီးနောက် ပြန်လည်ဆုံစည်းရသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အလွန် တွယ်ကပ်နေကြသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ တင်းယန်က သတိထားမိပြီး သဝန်တိုခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်သို့ ထွက်သွားသည့် အချိန်အတွင်း သူမက လင်းယွမ်၏ အနားတွင် အတူရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ညစာ စားပြီးနောက် လင်းယွမ်က ဆုန့်ဝမ်၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမက စောစောစီးစီး ရေချိုးသန့်စင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ညအိပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ လင်းယွမ်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လင်းယွမ်ကလည်း သဘာဝကျကျပင် အားနာမနေတော့ဘဲ လှိုင်းတံပိုးများ အကြားတွင် တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် အချစ်ပွဲ ဆင်နွှဲခဲ့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ဆုန့်ဝမ်က သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် လှဲလျောင်းနေရင်း ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စိုက်ခင်းများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အခြေအနေကို တီးတိုး ပြောပြနေသည်။

"သန္ဓေပြောင်း အပင် အမျိုးအစား အများကြီး ရှာတွေ့ထားတယ်... စားလို့ရတဲ့ အမျိုးအစားတွေလည်း ရာဂဏန်းလောက် အထိ တိုးလာပြီ"

"အခု ကျွန်မတို့ ဆန်နေရာမှာ အစားထိုးလို့ အကောင်းဆုံး ကစီဓာတ်ပါတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံကိုလည်း ရှာတွေ့ထားပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆန်နေရာမှာ အစားထိုးလို့ရတဲ့ ကစီဓာတ်ကို ရှာတွေ့ပြီ ဟုတ်လား... ဘာများလဲ"

"ကြက်ခေါင်းဆန်ပဲ"

လင်းယွမ်က ကြောင်သွားခဲ့သည် "ကြက်ခေါင်းဆန်... အဲဒါက ဘာလဲ"

ဆုန့်ဝမ်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည် "ကြက်ခေါင်းဆန် ဆိုတာက ဒေသခံတွေ ခေါ်တဲ့ နာမည်ပါ... သူ့ရဲ့ သိပ္ပံနာမည်က ဆူးကြာစေ့လို့ ခေါ်တယ်"

"ဆူးကြာစေ့ရဲ့ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းက ကစီဓာတ်ပါပဲ... စားကြည့်ရင် စေးစေးလေးနဲ့ တကယ်တော့ ဆန်နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ အရမ်း သင့်တော်တယ်"

"အရေးအကြီးဆုံးက ကျွန်မတို့ သန္ဓေပြောင်း ဆူးကြာစေ့တွေကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ... ရေထဲမှာ ပေါက်ရောက်နိုင်တယ်... သန္ဓေပြောင်းသွားတဲ့ ဆူးကြာစေ့တွေက အမြစ်တွေ အရမ်း သန်စွမ်းပြီး အသီးတွေလည်း အရမ်း ကြီးတယ်... များသောအားဖြင့် တစ်ပင်ကို ငါးပေါင်လောက် အထိ ထွက်နိုင်တယ်"

"ဒီလောက် အထွက်နှုန်းဆိုရင် အများကြီး စိုက်လိုက်တာနဲ့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းက လူအများကြီးရဲ့ စားသုံးမှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ဆီမှာ သန္ဓေပြောင်း ကန်စွန်းဥ၊ သန္ဓေပြောင်း ပဲ စတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံတွေ ရှိသေးတယ်လေ... အလှည့်ကျ စားသုံးလို့ ရတယ်"

"ပြီးတော့ ကြက်ခေါင်းဆန် စိုက်ပျိုးတာက မြေနေရာ မယူဘူး... မြေကြီးမလိုဘဲ စိုက်ပျိုးလို့ ရတဲ့အတွက် မြေနေရာကို အများကြီး သက်သာစေတယ်... အိမ်တိုင်းစေ့ အိမ်မှာ ရေစည်လေး တစ်လုံး ရှိရုံနဲ့တောင် အနည်းအကျဉ်း စိုက်ပျိုးလို့ ရတယ်"

လင်းယွမ်က သဘောပေါက်သွားကာ ထူးဆန်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် "ဆူးကြာစေ့က တိုင်းရင်းဆေး တစ်မျိုးလို့ ငါ မှတ်မိသလိုပဲ"

ဆုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... တိုင်းရင်းဆေးပဲ... ကျွန်မတို့ ဒေါက်တာရန်ကို သီးသန့် သွားမေးကြည့်ပြီးပြီ"

"ဆူးကြာစေ့က ကျောက်ကပ်ကို အားကောင်းစေပြီး သုတ်လွှတ်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်ပေးတယ်... သရက်ရွက်ကို အားဖြည့်ပေးပြီး ဝမ်းလျှောတာကို ရပ်တန့်စေတယ်"

"ပြီးတော့ စိုထိုင်းဆကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အဖြူဆင်းတာကို ရပ်တန့်စေတဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိတယ်... များသောအားဖြင့် အိပ်မက်မက်ပြီး သုတ်လွှတ်တာ... ဆီးခဏခဏသွားတာ... သရက်ရွက်အားနည်းပြီး ကြာရှည် ဝမ်းလျှောတာ... ဆီးနောက်တာ... အဖြူဆင်းတာတွေအတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိတယ်"

"ရေရှည် စားသုံးရင် ပြဿနာ မရှိဘူးမလား"

"ဒေါက်တာရန်က ဘာပြဿနာမှ မရှိတဲ့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်အတွက်တောင် အများကြီး အကျိုးရှိသေးတယ်လို့ ပြောတယ်"

လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက တကယ်ကို ကံတရားက လူတွေကို လမ်းစ ဖျောက်မထားဘူး ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... ကုန်းမြေတွေ ရေလွှမ်းမိုးခံရရင်တောင်မှ အပင်တွေက သန္ဓေပြောင်းပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသလို မြေကြီးမရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးနဲ့ အသားကျလာတာပဲ"

"ကျွန်မတို့ လူသားတွေလည်း နောက်ဆုံး အသားကျသွားနိုင်မှာပါနော်" ဆုန့်ဝမ်က မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "သေချာတာပေါ့"

သူက အလိုအလျောက်ပင် ကျန်းဖန်ကို သတိရသွားသည်။

ကျန်းဖန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားသည့် လမ်းကြောင်းမှာ ရေလူသား လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဘာကို ဖော်ပြနေတာလဲ။

လူသားများ၏ မျိုးရိုးဗီဇ အစိတ်အပိုင်းများထဲတွင် ရေလူသား မျိုးရိုးဗီဇ ရှိနေရမည် ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းမျိုးကို နိုးထကာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြနေသည်။

အနာဂတ်တွင် အကယ်၍ ရေများ ကျမသွားပါက ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းမျိုး နိုးထလာသည့်လူ ပို၍ ပို၍ များလာမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက နောက်ထပ် ခဏတာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြပြီးနောက် ဆုန့်ဝမ်၏ အသက်ရှူသံက တဖြည်းဖြည်း မှန်မှန် ဖြစ်လာကာ တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော သူမသည် လင်းယွမ်၏ အနားတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

နောက်ရက်များတွင် လင်းယွမ်သည် ယခင်ကလို အေးအေးလူလူ အချိန်များကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။

မနက်ပိုင်းတွင် သားသတ်ရုံသို့ တစ်ခေါက်သွားကာ အမှတ်များကို ရိတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် နေရာအနှံ့အပြားသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးပြီးနောက် တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ကာ ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးကို လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ ကိစ္စပြီးကတည်းက ဌာနအသီးသီးမှ အလုပ်လုပ်ရာတွင် အများကြီး ပို၍ အလေးအနက်ထားလာကြသည်ကို လင်းယွမ် သိသိသာသာ ခံစားမိလိုက်သည်။

ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံး၏ အငွေ့အသက်ကလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သို့သော် အောက်ခြေရှိ ခိုလှုံရေးစခန်းနေ ပြည်သူများ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများက သိသိသာသာ ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။

ထိုအရာက လင်းယွမ်အား အများကြီး ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တုံယန်သည် ဤအချိန်အတောအတွင်း ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ ရုံးခန်းသို့ မသွားတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုတစ်ကြိမ် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က အကျင့်ပျက်ခြစားမှု အမြောက်အမြားကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့ပြီးနောက် ဌာနအသီးသီးသည် ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်စစ်ဆေးသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က ပြောင်းပြန် အားလပ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တုံယန်သည် ရွှေနက်မျောက်ဝံလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းယွမ်၊ ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးတို့နှင့်အတူ ထိုက်ယန်တောင် တောအုပ်ထဲတွင် လျှောက်သွားနေခဲ့သည်။

ရွှေနက်မျောက်ဝံလေးသည် ယခုအခါတွင် အတော်လေး ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အရပ်က ခြောက်ပေခွဲခန့် ရှိရာ သာမန်လူထက် ခေါင်းတစ်လုံးစာ ပိုမို မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအကောင်လေးသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အလွန် တက်ကြွနေပြီး တုံယန်နှင့် ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးတို့၏ ဘေးတွင် နေ့တိုင်း ပြေးလွှားနေတတ်သည်။

တုံယန်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသဖြင့် ရွှေနက်မျောက်ဝံလေးနှင့် ဆက်သွယ်ရသည်မှာ အလွန် အဆင်ပြေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အကြီးတစ်ကောင်နှင့် အငယ်တစ်ကောင်ဖြစ်သော ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီး နှစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တောအုပ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေကြသည်။

တစ်နေ့တွင် လင်းယွမ်သည် တုံယန်အား ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုက်ယန်တောင် အရှေ့ဘက် ရေစပ်နားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤဘက်တွင်လည်း ရေပေါ်တံတားနှင့် ခံတပ်ကို တည်ဆောက်ထားခဲ့ပြီး တစ်ဖက်ရှိ လင်းယွင်တောင်စောင်းဆီသို့ တောက်လျှောက် ချိတ်ဆက်ထားသည်။

လင်းယွင်တောင်စောင်းသည် အလွန် မတ်စောက်ပြီး အတွင်းရှိ တောအုပ်က အလွန် ထူထပ်သဖြင့် စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ရန် မသင့်တော်ပေ။

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များသည် တောင်ခါးပန်းရှိ အနည်းငယ် ညီညာသော နေရာတွင်သာ မြေပြန့်တစ်ခု ဖန်တီးကာ ခံတပ်တစ်ခု တည်ဆောက်၍ အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

လင်းယွင်တောင်စောင်း တစ်ခုလုံးတွင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အများအပြား ရှိနေသေးပြီး ဤနေရာတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် မုဆိုးအဖွဲ့ အများအပြား လာရောက်ကာ အမဲလိုက်လေ့ရှိသည်။

သူတို့အတွက်မူ ဤနေရာသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အားလုံး အတူတကွ အဖွဲ့ဖွဲ့ကာ အမဲလိုက်ပါက အန္တရာယ်ရှိမှုကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမဲလိုက်၍ ရရှိလာသော ထိုသားကောင်များကို မွေးမြူရေးခြံ သို့မဟုတ် သားသတ်ရုံသို့ ယူသွားပါက တန်ဖိုးမနည်းသော အမှတ်များကို ရရှိနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာသည် အမြဲတမ်း မုဆိုးများ၏ ပျော်ရွှင်ရာ ဘုံဗိမာန်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"လင်းယွမ် ရောက်လာပြီ"

"မင်္ဂလာပါ လင်းယွမ်"

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များက လင်းယွမ်အား အသီးသီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည် "ဒီနေ့ အဖွဲ့ကို ဘယ်သူ ဦးဆောင်တာလဲ"

"လင်းယွမ်... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ချန်ကျန့်ဖုန်းနဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကောကျဲတို့ ဦးဆောင်တာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည် "သူတို့ ဘယ်မှာလဲ"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကောကျဲက ခံတပ်ထဲမှာ... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ချန်ကျန့်ဖုန်းကတော့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး တောင်ပေါ်မှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို အမဲသွားလိုက်နေပါတယ်"

ထိုကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်က စကားပြော၍ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခံတပ်ထဲမှ လူတစ်စု ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ကာ သူမကတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှည့်စားခြင်း အစွမ်းကို ကျွမ်းကျင်သော ကောကျဲပင် ဖြစ်သည်။

"ကိုလင်းယွမ်"

ကောကျဲက အလောတကြီး ပြေးလာကာ လင်းယွမ်အား နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် တုံယန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည် "မင်္ဂလာပါ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တုံ"

တုံယန်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားကာ အလောတကြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမက ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်မှာ ဤမျှ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လူများက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တုံ ဟု ခေါ်သည်ကို အနည်းငယ် ကျင့်သားမရသေးပေ။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည် "ကောကျဲ... ထူလုံက ငါ့ကို သတင်းပို့ထားတာတော့ လင်းယွင်တောင်စောင်းမှာ ထိပ်တန်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ နှစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ ပြောတယ်... နင် အခြေအနေ အတိအကျကို သိလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောကျဲ၏ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်း တည်ကြည်သွားကာ အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် သတင်းပို့လိုက်တာပါ"

"ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ နှစ်ကောင်ရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်မ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားပါတယ်... သူတို့က အရင်တုန်းက ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးနဲ့ အရိုးလှံပင့်ကူကြီးတို့လို အဆင့်ရှိတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ ဖြစ်မယ်လို့ ကျွန်မ သံသယရှိတယ်"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၃၆၀) ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်နှင့် ပိုးစာပင်တော

"ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မနဲ့ မီးဝါးပိုးဘုရင်လို့ နာမည်ပေးထားပါတယ်" ကောကျဲက ထိပ်တန်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင်အကြောင်းကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှင်းပြနေသည်။

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ပုရွက်ဆိတ် အမျိုးအစားနဲ့ ဝါးပိုးကောင် အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေလား"

ကောကျဲက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်... ကိုလင်းယွမ်"

"အဲဒီအထဲက ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက အမည်းရောင် ပုရွက်ဆိတ် တစ်မျိုးမျိုးကနေ သန္ဓေပြောင်းလာတာပါ... တစ်ကိုယ်လုံးက မည်းနက်နေပြီး အမှောင်ထဲမှာဆိုရင် ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်... မိုးရာသီမှာ မြေကြီးပေါ် ဝပ်နေရင်တောင် ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးနဲ့ တူနေတဲ့အတွက် သာမန်အားဖြင့် သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲပါတယ်"

"သာမန် မျက်စိနဲ့ သတိထားမိဖို့ ခက်ခဲရုံတင် မကပါဘူး... စိတ်စွမ်းအင်နဲ့တောင် အာရုံခံဖို့ ခက်ခဲပါတယ်"

"ဒီကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက ဘယ်လို အမျိုးအစား သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါလဲ" လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

ကောကျဲက လေးလေးနက်နက် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု နှစ်မျိုးစလုံး သန္ဓေပြောင်းထားတာပါ"

"နှစ်မျိုးစလုံး သန္ဓေပြောင်းထားတာ..." ဘေးနားရှိ တုံယန်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နှစ်မျိုးစလုံး သန္ဓေပြောင်းထားသည်ဆိုပါလား။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မတွင် အနည်းဆုံး အရည်အသွေးမှတ် နှစ်မျိုးက အမှတ် (၅၀) အဆင့်ထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့ဆီမှာ ဘယ်လို အစွမ်းတွေ ရှိလဲဆိုတာ အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး"

"ကျွန်မတို့ရဲ့ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုတွေအရ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မဆီမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အစွမ်းနှစ်မျိုး ရှိပါတယ်... တစ်မျိုးက စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ခေါ်ယူတဲ့ အစွမ်းပါ... သူက ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မ ဖြစ်တဲ့အတွက် ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သေးငယ်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ် အများအပြားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်"

"တစ်ကြိမ်ကို ဘယ်လောက်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်လဲ"

"အဲဒါကိုတော့ သေချာ မသိပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အကောင်တစ်ရာကျော်ကတော့ သေချာပေါက် ရနိုင်ပါတယ်... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအင် ကာကွယ်မှုက အရမ်း မြင့်မားတယ်... ကျွန်မ သူ့ကို စိတ်ဝိညာဉ်လှည့်စားတဲ့ အစွမ်းနဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားဖူးပေမယ့် တန်ပြန်ထိတော့မလိုတောင် ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"

လင်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အစွမ်းကရော ဘာလဲ"

ကောကျဲက အမြန် ဖြေလိုက်သည်။ "ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကာအကွယ်က အရမ်း အားကောင်းတယ်... သူ့ရဲ့ အရေခွံက ကျောက်တုံးလို မာကျောပြီး သာမန် ဓားတွေနဲ့ ခုတ်ရင်တောင် ဘာမှ မဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ကို ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မလို့ ခေါ်ကြတာပါ"

လင်းယွမ်က စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ဓားမတိုး လှံမတိုးသည့်အပြင် စိတ်စွမ်းအင် ကာကွယ်မှုပါ ရှိသော ထိုကဲ့သို့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါမျိုးက အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို လင်းယွင်တောင်စောင်းမှာ သူ့အတွက် သဘာဝရန်သူ မရှိတော့ဘူးပေါ့"

"မရှိလောက်ဘူး" ကောကျဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားက လူကြီးတစ်ယောက်စာလောက် ရှိတယ်... အလျင်က သိပ်မမြန်ဘူး... သစ်ပင်တွေ ကျောက်တုံးတွေကို ကိုက်စားရတာ ကြိုက်ပြီး အသားလည်း စားတယ်... အစုံစား သတ္တဝါ အမျိုးအစားပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူက သိပ်မလှုပ်ရှားဘူး... အစားအစာတွေကို သယ်ယူလာဖို့ သန္ဓေပြောင်း ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကိုပဲ ထိန်းချုပ်ခိုင်းပြီး သူကတော့ အသင့်စားသုံးတာ"

"သူ့ရဲ့ စားနိုင်တဲ့ ပမာဏက များလား" လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"သိပ်မများဘူး... ဒါပေမဲ့ အစားအသောက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တောင်းဆိုမှု မြင့်မားတယ်... သာမန် အသားတွေ ဒါမှမဟုတ် သစ်သီးတွေကို သိပ်စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘဲ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အသားကိုပဲ စားတယ်"

လင်းယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ စွမ်းရည်က အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ မြင့်တက်လာသောအခါ သာမန် အစားအစာများက ဤအဆင့်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများအတွက် လုံလောက်မှု မရှိတော့ပေ။

ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မအတွက် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ သွေးသားကို စားသုံးခြင်းမှ ရရှိနိုင်သော စွမ်းအင်သည် သာမန် သတ္တဝါ ဆယ်ကောင်ကို စားသုံးခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

"အခု သူ့ရဲ့ ပုရွက်ဆိတ်အသိုက်က ဘယ်မှာလဲ"

"လင်းယွင်တောင်စောင်းရဲ့ အနောက်ဘက်က ပိုးစာပင်တောမှာပါ... အာ ဟုတ်သားပဲ... အဲ့ဒီပိုးစာပင်တောမှာ သန္ဓေပြောင်း ပိုးစာသီးတွေ ရှိပါတယ်... ကျွန်မတို့လူတွေလည်း အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီသန္ဓေပြောင်း ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ"

"သူက အဲဒီ သန္ဓေပြောင်း ပိုးစာသီးပင်ကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ပုံပဲ"

ကောကျဲက လင်းယွမ်ကို သတိပေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သန္ဓေပြောင်း သစ်သီး။

"သွားမယ်... အဲဒီကို လိုက်ပို့ပေး"

သူက ကောကျဲကို လမ်းပြခိုင်းကာ ပိုးစာပင်တောဆီသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ကောကျဲက လင်းယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပိုးစာပင်တောရှိရာသို့ အမြန် သွားရောက်ရင်း အခြား ထိပ်တန်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်အကြောင်းကိုပါ ဆက်လက် ရှင်းပြနေသည်။

"နောက်ထပ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါဖြစ်တဲ့ မီးဝါးပိုးဘုရင်ကိုတော့ ကျွဲယွင်တောင်စောင်းဘက်က မီးဝါးတောထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ"

"ဒီမီးဝါးပိုးဘုရင်က သန္ဓေမပြောင်းခင်က ဝါးပိုးကောင် အမျိုးအစားထဲက တစ်ကောင် ဖြစ်လောက်တယ်"

"သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်က အဆပေါင်းများစွာ ကြီးသွားတဲ့ ဝါးပိုးကောင်နဲ့ တူပါတယ်... တစ်ကိုယ်လုံးက တုတ်ချောင်းပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး အရောင်က နီရဲနေတယ်... သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က မီးဝါးပင်နဲ့ တူတဲ့အတွက် ဝါးတောထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရင် သာမန် မျက်စိနဲ့ ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ ခက်ခဲရုံတင်မကဘဲ စိတ်စွမ်းအင်နဲ့တောင် အလွယ်တကူ အာရုံခံလို့ မရဘူး... တကယ့်ကို ကိုယ်ယောင်ဖျောက်တဲ့ နေရာမှာ ဆရာတစ်ဆူပါပဲ"

"မီးဝါးပိုးဘုရင်ရဲ့ ကာကွယ်မှုက အရမ်း အားကောင်းတယ်... ဝါးဆစ်တွေလို ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ခြေလက်တွေက ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ မီးအဆိပ်လည်း ရှိတယ်... သူ့ရဲ့ ခြစ်မိတာကို ခံရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မီးလောင်ခံရသလိုမျိုး နေရာအကျယ်ကြီး ရောင်ရမ်းလာပြီး ပြည်တည်လာပါလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် ဒီမီးဝါးပိုးဘုရင်မှာ အတောင်ပံ နှစ်ဖက်လည်း ရှိသေးတဲ့အတွက် အနိမ့်ပိုင်းကနေ ပျံသန်းနိုင်ပြီး အလျင်လည်း အရမ်း မြန်ပါတယ်"

ကောကျဲက လင်းယွမ်အား မီးဝါးပိုးဘုရင်၏ ဝိသေသလက္ခဏာ အသီးသီးကို ရှင်းပြနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာထားက အတော်လေး လေးနက်နေသည်။

လင်းယွမ်ကလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် အားကောင်းသော ပုန်းကွယ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိနေသေးသည်လေ။

တိုက်ခိုက်မှုက ထက်မြက်ပြီး အဆိပ်လည်း ပါရှိသေးသည်။

တကယ်ပါပဲ ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့၏ တိုးတက်မှု ဦးတည်ချက်သည် အရည်အသွေး တစ်ခုတည်းကိုသာ မြှင့်တင်ခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။

ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှ အရည်အသွေးများကို မြှင့်တင်လာကြသည့်အတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကြီး ဖြစ်လာသည်။

အကယ်၍ လူသားများအနေဖြင့် ဤကောင်များနှင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်လိုပါက အမှန်တကယ်ပင် အခက်အခဲများစွာ ရှိနေပေမည်။

လူအင်အား များပြားမှု အားသာချက်ကို အသုံးချကာ ဉာဏ်ပညာကို ထုတ်သုံးနိုင်မှသာ ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို ရင်ဆိုင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မ ဖြစ်စေ၊ မီးဝါးပိုးဘုရင် ဖြစ်စေ လူအင်အား များပြားသည့် နည်းဗျူဟာဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မည့် ကောင်များ မဟုတ်ပေ။

ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက ၎င်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်အုပ် အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အတွက် ၎င်း၏ရှေ့တွင် လူအင်အား နည်းဗျူဟာက မည်သို့မျှ အသုံးမဝင်ချေ။

၎င်းက အလုပ်သမား ပုရွက်ဆိတ်များကို အဆက်မပြတ် မွေးဖွားနိုင်သည့်အတွက် သေသွားလျှင်တောင် နှမြောစရာ မလိုပေ။

သို့သော် ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်မှ လူ့အသက်များကမူ ထိုကဲ့သို့ အလဟဿ ဆုံးရှုံးခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မီးဝါးပိုးဘုရင်ကမူ ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည့်အပြင် အနိမ့်ပိုင်း ပျံသန်းမှုကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သည့်အတွက် လူအင်အား နည်းဗျူဟာဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ပိတ်ဆို့ထား၍ မရနိုင်ပေ။

လူများလာလျှင်တောင် ၎င်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ကာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ချောင်းမြောင်း သတ်ဖြတ်သွားနိုင်ချေ များသည်။

ထို့ကြောင့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့က ကျွဲယွင်တောင်စောင်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရှေ့မဆက်နိုင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သေချာသည်ကတော့ ဤသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင်စလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် နယ်မြေများ အသီးသီး ရှိနေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက သန္ဓေပြောင်း ပိုးစာသီးကို ပစ်မှတ်ထားကာ ပိုးစာပင်တောကို စောင့်ကြပ်နေသည်။

မီးဝါးပိုးဘုရင်၏ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်စွမ်းက မီးဝါးပင်နှင့် အနီးစပ်ဆုံး တူညီသည့်အတွက် မီးဝါးတော နယ်ပယ်အတွင်း၌ ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ပြီးပြည့်စုံအောင် ပုန်းကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း အခြားနေရာများကို သွားရောက်ပါက ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းက ယေဘုယျအားဖြင့် မီးဝါးတောမှ ထွက်ခွာလေ့ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့်သာ ထိုက်ယန်တောင် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်များက လင်းယွင်တောင်စောင်းတွင် တပ်စွဲကာ ခံတပ်များ တည်ဆောက်နိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ရှိ အမဲလိုက်အဖွဲ့ အသီးသီးကိုလည်း တောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ အခြား သတ္တဝါများကို အမဲလိုက်ခွင့် ရရှိစေခဲ့သည်။

တုံယန်က မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို လူတွေ လင်းယွင်တောင်စောင်းထဲ ဝင်သွားရင် အန္တရာယ် မများဘူးလား"

ကောကျဲက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ပိုးစာပင်တောနဲ့ မီးဝါးတောထဲကို မသွားသရွေ့တော့ ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင်နဲ့ ဆုံတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒီသန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါနှစ်ကောင် မရှိရင် အခြား သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက ကျွန်မတို့လူတွေအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်စေနိုင်ပါဘူး"

ထိုအချက်က လင်းယွမ်၏ ခန့်မှန်းချက်များနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။

စကားပြောနေစဉ်အတွင်းမှာပင် သူတို့အဖွဲ့သည် အနိမ့်အမြင့် မတူညီသော ပိုးစာပင်တောကြီး တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းသည် တောင်စောင်းတစ်လျှောက် ပေါက်ရောက်နေသော ပိုးစာပင်တော ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ပိုးစာပင်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိရှိခဲ့ပြီး ငယ်ရွယ်စဉ် အချိန်က မိသားစု အခြေအနေ မကောင်းခဲ့သည့်အတွက် ရွာထဲရှိ ကစားဖော်များနှင့်အတူ ပိုးစာသီးကဲ့သို့သော တောသစ်သီးများကို မကြာခဏ သွားရောက် ခူးဆွတ်လေ့ ရှိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ပိုးစာပင်များနှင့် အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိသော်လည်း မျက်မှောက်ရှိ ပိုးစာပင်များကမူ သူ၏ သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်းထက် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော လူတစ်ဝက်စာခန့် တုတ်ခိုင်သည့် သစ်ပင်ကြီးများမှာ တစ်ပင်လျှင် ပေ (၃၀) ကျော်ခန့် မြင့်မားကြပြီး သစ်ရွက်များက စိမ်းလန်းစိုပြည်နေကာ ၎င်းအပေါ်တွင် အနီရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် ပိုးစာသီးများ တွဲလောင်းကျနေသည်။

လင်းယွမ်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပိုးစာပင်များက ယေဘုယျအားဖြင့် သိပ်မမြင့်မားလှဘဲ အခြေခံအားဖြင့် နွေရာသီတွင်သာ အသီးသီးလေ့ ရှိသည်။

သေချာသည်ကတော့ သက်တမ်းရင့် ပိုးစာပင်များဆိုလျှင် အရပ်အလွန် ရှည်ထွက်နိုင်သော်လည်း နိုဝင်ဘာလတွင် အသီးသီးနေသေးသည်မှာ အနည်းငယ် မယုံနိုင်စရာပင်။

ထို့အပြင် ဤသစ်ပင်များက အလွန် တုတ်ခိုင်လွန်းနေပြီး လူတစ်ဝက်စာခန့် တုတ်ခိုင်သော သစ်စည်များ ဖြစ်လာရန်အတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်အောင် ပေါက်ရောက်ရမည်နည်း။

သူက ယခင်က လင်းယွင်တောင်စောင်းသို့ တက်ဖူးသော်လည်း ဤနေရာတွင် ဤမျှ ကြီးမားသော ပိုးစာပင်တောကြီး ရှိနေသည်ကို မမှတ်မိချေ။

ဒါက ဘာကို ဖော်ပြနေတာလဲ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤပိုးစာပင်တောသည် ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး ပြီးနောက်မှသာ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ကြီးထွားလာခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေ များသည်။

ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှ ယခုအချိန်အထိ စုစုပေါင်း နှစ်ဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်သေးသော်လည်း ဤပိုးစာပင်များက ဤအခြေအနေအထိပင် ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ပေးလိုက်ပါက တစ်ခုလုံးရှိ လင်းယွင်တောင်စောင်း တစ်ခုလုံးကို ၎င်းတို့က သိမ်းပိုက်သွားမည် မဟုတ်ပါလား။

"တိရစ္ဆာန်တွေက အချိန်နဲ့အမျှ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေကြရုံတင်မကဘဲ အပင်တွေကတောင် သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး နေရာတွေကို အဆက်မပြတ် တိုးချဲ့နေကြပုံရတယ်"

လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များကို ဤပိုးစာပင်များထံမှ ခွာလိုက်ကာ မြေပြင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေအိုင်များနှင့် သစ်ရွက်ခြောက်များ ပြည့်နှက်နေသည့်အတွက် သဲလွန်စ တစ်စုံတစ်ရာကို မြင်တွေ့ရန် ခက်ခဲလှသည်။

လင်းယွမ်က အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒီလို ရေတွေ ပြည့်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ... ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက ဘယ်လိုလုပ် အသိုက် ဖွဲ့ထားတာလဲ"

သာမန် ပုရွက်ဆိတ်များက အသိုက်ဖွဲ့မည်ဆိုလျှင် ကုန်းမြင့်ပိုင်းကိုသာ ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုသို့မဟုတ်ပါက မိုးရေထဲတွင် အလွယ်တကူ နစ်မြုပ်သွားနိုင်ကြောင်း သိထားရမည်။

ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီးအောက်တွင် လူသားများပင်လျှင် ထွက်ပြေးစရာ နေရာ မရှိတော့သည့် အခြေအနေ၌ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်များက မြေအောက်တွင် မည်သို့ အသိုက် ဖွဲ့ထားနိုင်သည်ကို လင်းယွမ် စဉ်းစား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ကိုလင်းယွမ်... သူတို့က မြေအောက်မှာ မဟုတ်ဘူး သစ်ပင်ပေါ်မှာပါ"

ကောကျဲက ပိုးစာပင်ကြီး တစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လင်းယွမ်အား သတိပေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူမ လက်ညှိုးထိုးပြသည့် နေရာဆီသို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ပိုးစာပင်ကြီး တစ်ပင်ပေါ်တွင် သစ်စည်ပေါ်၌ တွယ်ကပ်နေသော လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိသည့် အမည်းရောင် ပုရွက်ဆိတ်များကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများက တိုက်စားနေသော်လည်း ၎င်းတို့က လုံးဝ မလှုပ်မယှက်ဘဲ မည်သို့မျှ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။

ဤပုရွက်ဆိတ်များက မြေကြီး၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ ကင်းလွတ်သွားပြီး သစ်ပင်ပေါ်တွင် ပြောင်းလဲ ရှင်သန်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ပုရွက်ဆိတ် အများအပြားက သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ပိုးစာသီးများကို ကိုက်စားနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းတို့က ဤနေရာကို ၎င်းတို့၏ နေအိမ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပုံရသည်။

"ကျွန်မ အမဆုန့်ကို ဒီနေရာကို လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ဖူးတယ်... သူက ဒီပိုးစာပင်တောက စီးပွားရေးအရ တန်ဖိုး အရမ်း ရှိတယ်လို့ ပြောတယ်"

"ပိုးစာသီးတွေကို ခူးပြီး ယိုထိုးလို့ ရတယ်... သစ်သီးဝိုင် ချက်လို့ ရတယ်... ပိုးစာပင်ရဲ့ အခေါက်က အမျှင်လေးတွေ နူးညံ့တဲ့အတွက် အထည်အလိပ် ကုန်ကြမ်းတွေ စက္ကူလုပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေအနေနဲ့ သုံးလို့ ရတယ်... သူ့ရဲ့ သစ်သားက မာကျောတဲ့အတွက် ပရိဘောဂတွေ လုပ်ဖို့နဲ့ အိမ်ဆောက်ဖို့တောင် သုံးလို့ ရတယ်"

"ဒေါက်တာရန်ကလည်း ပြောတယ်... ပိုးစာပင်ရဲ့ အရွက်တွေ အမြစ်တွေ အသီးတွေနဲ့ အကိုင်းအခက်တွေ အားလုံးကို ဆေးဖော်စပ်လို့ ရတယ်တဲ့"

"ပြီးတော့ 'ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ ကျမ်း' ထဲမှာလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားတယ်တဲ့... ပိုးစာသီးကို ထောင်းပြီး အရည်ညှစ်သောက်ရင် အရက်မူးတာကို ပြေစေတယ်... ဆီးရွှင်စေတယ်... အဖုအကျိတ်တွေကို ကျစေတယ်... သွေးအားကောင်းစေတယ်... အသည်းနဲ့ ကျောက်ကပ် အားနည်းတာ၊ သွေးအားနည်းတာ၊ ခေါင်းမူးပြီး မျက်စိပြာတာ၊ နားအူပြီး အိပ်မပျော်တာ၊ ဆံပင် စောစောဖြူတာ စတဲ့ ရောဂါတွေအတွက် အသုံးပြုနိုင်တယ်တဲ့"

"ပိုးစာသီးက ရေငတ်ပြေစေတယ်... ဆံပင်ကို နက်မှောင်စေပြီး မျက်စိကို ကြည်လင်စေတယ်... အူလမ်းကြောင်းကို စိုစွတ်စေတယ်... အလှအပကို ထိန်းသိမ်းပေးတဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိတဲ့အတွက် အလှအပဆိုင်ရာ တန်ဖိုး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိပါတယ်"

"အဒေါ်ကြီးလီကလည်း ဒီပိုးစာရွက်တွေကို ပိုးကောင် မွေးမြူရာမှာ သုံးလို့ ရတယ်လို့ ပြောတယ်... အချိန်တန်ရင် ပိုးချည်မျှင်နဲ့ အထည်ရက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်တဲ့"

ကောကျဲက ဤပိုးစာပင်တောအကြောင်းကို ပြောပြနေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောတသဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤပိုးစာပင်တော၏ စီးပွားရေး တန်ဖိုးသည် တွေးထင်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး ပိုးစာပင် တစ်ပင်လုံးက ရတနာများ ဖြစ်သည်ဟုပင် ပြော၍ ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော နေရာကို ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်အုပ် တစ်အုပ်က သိမ်းပိုက်ထားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် ဤပိုးစာပင်တော၏ အရေးပါမှုကို နားလည်သွားသည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်တွေကို ရှင်းလင်းပစ်မှ ရတော့မယ်"

ထိုအထိ တွေးမိသွားပြီး လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "နင်တို့က ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မရဲ့ အသိုက်တည်နေရာကို စုံစမ်းသိရှိထားပြီလား"

ကောကျဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ကုဖုန်းက အချိန်တစ်ခု ကြာတိုင်း ကျွန်မတို့ကို ဒီကို ခေါ်လာပြီး စစ်ဆေးလေ့ ရှိပါတယ်"

"လုပ်သားပုရွက်ဆိတ်တွေက နေ့တိုင်း အုပ်စုလိုက် ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မဆီကို အစားအစာတွေ သယ်ယူလာကြတဲ့အတွက် ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မရဲ့ တည်နေရာကို ကျွန်မတို့ အစောကြီးကတည်းက သေချာ သိထားပြီးသားပါ"

"ကုဖုန်းက ဦးဆောင်ပြီးတော့လား" လင်းယွမ်က အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကောကျဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ကုဖုန်းရဲ့ မီးခိုးတွေက ဒီကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်တွေရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ထိထိရောက်ရောက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပါတယ်"

"အာ ဟုတ်သားပဲ ကိုလင်းယွမ်... ပုရွက်ဆိတ်တွေက သတင်းစကား ပေးပို့တဲ့အခါ သန္ဓေမပြောင်းခင်ကတော့ အာရုံခံမွေးတွေနဲ့ ထိတွေ့တာ ဒါမှမဟုတ် သတင်းအချက်အလက် ထုတ်လွှတ်ပြီး အာရုံခံတာ... အသံနဲ့ ပေးပို့တာ စတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အားကိုးကြတာ"

"ခုတလော ကျွန်မတို့ ရှာဖွေ လေ့လာတွေ့ရှိချက်တွေအရ သန္ဓေပြောင်းပြီးနောက်ပိုင်း ပုရွက်ဆိတ်အုပ်တွေက သတင်းအချက်အလက် ထုတ်လွှတ်တာနဲ့ အသံနဲ့ သတင်းစကား ပေးပို့တာတွေကို သီးသန့် အားမကိုးတော့ဘဲ စိတ်စွမ်းအင်ကို အားကိုးပြီးတော့လည်း သတင်းစကား ပေးပို့နိုင်နေပါပြီ"

"ခေါင်းဆောင်ကုဖုန်းရဲ့ မီးခိုးတွေမှာ စိတ်စွမ်းအင် ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ အစွမ်း ပါရှိတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို ထိထိရောက်ရောက် ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်ပြီး ကျွန်မတို့ကို ပိုးစာပင်တောထဲ ဝင်ရောက်နိုင်အောင် ခေါ်ဆောင်သွားပေးနိုင်ပါတယ်"

"ခေါင်းဆောင်ကုဖုန်းရဲ့ ဒီအစွမ်းကို အားကိုးပြီးတော့မှသာ ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကို ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့တာပါ"

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ကင်းလှည့်အဖွဲ့က ဤဒေသကို စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင် ဘာမှ မရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထို့အစား သူတို့က ကြိုးစားအားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို ရရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ အရင် ဝင်ကြည့်လိုက်မယ်... နင်နဲ့ တုံယန်က အပြင်ကနေ စောင့်နေခဲ့"

သူက သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဤကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်များ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေသည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ ပိုးစာပင်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်များက ချက်ချင်းပင် ခေါင်းများကို အသီးသီး မော့လာကြပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိသွားကြသည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို တစ်ကိုယ်လုံးသို့ လွှမ်းခြုံလိုက်ကာ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ်အဖြစ် ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး သူ၏ သတင်းအချက်အလက် ထုတ်လွှတ်မှု အားလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မူလက ခေါင်းမော့ထားသော ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်များက ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းများကို ခါယမ်းလိုက်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခဏမျှ အာရုံခံကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရှိရသည့်အတွက် ခေါင်းများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ငုံ့ကာ ပိုးစာသီးများကို ဆက်လက် ကိုက်စားနေကြသည်။

စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ခြင်းက တကယ်ပင် ထိရောက်မှု ရှိကြောင်း လင်းယွမ် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူက တောအုပ်အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး တုံယန်နှင့် ကောကျဲအား ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်စွမ်းအင်နဲ့ ဖုံးကွယ်တာက တကယ်ပဲ အာနိသင် ရှိတယ်... ခဏနေရင် မင်းတို့ ကိုယ်စီ လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ"

"ကောကျဲ နင်က အဲဒီအခါကျရင် လမ်းပြဖို့ တာဝန်ယူ... ယန်ယန် နင်က ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နားထောင်"

ကောကျဲနှင့် တုံယန်တို့က အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

တုံယန်က ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ကျွန်မ လိုက်ဝင်ရင် ရှင်တို့ကို နှောင့်နှေးစေမှာလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "မနှောင့်နှေးပါဘူး... နင်လိုက် ဝင်ဖို့ လိုအပ်တယ်... အဲဒီအခါကျရင် ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မနဲ့ စိတ်စွမ်းအင် ချိတ်ဆက်မှု လုပ်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ပြီး သူ့ကို သေချာ နားလည်အောင် ပြောပြကြည့်ရအောင်"

ကောကျဲက အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ကိုလင်းယွမ်... အဲဒါက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါလေ... သူ့ကို နားလည်အောင် ပြောပြလို့ ရဦးမလား"

လင်းယွမ်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘာလို့ မရရမှာလဲ... ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးကလည်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါပဲလေ... ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူးလား"

တုံယန်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ရှင်က ဒီကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မကို အပိုင်သိမ်းချင်နေတာလား"

လင်းယွမ်၏ အကြည့်များက တောက်ပသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက ဒီတောအုပ်ထဲမှာ တပ်စွဲထားရင် ဒီပိုးစာသီးတွေကို စားသောက်မှာ မှန်ပေမယ့် တဖက်က ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် တကယ်လို့ သူ့ကို ယဉ်ပါးအောင် ယဉ်ကျေးအောင် သင်ကြားပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ဆီမှာ အခမဲ့ သစ်တောစောင့် တစ်ယောက် ရသလို ဖြစ်သွားမှာပဲ"

"သူ ဒီမှာ ရှိနေရင် တစ်ယောက်ယောက်က ပိုးစာသီးတွေကို ဝင်ခိုးရဲမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ကောကျဲက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "သူက စကားနားမထောင်ဘူးဆိုရင်ရော"

လင်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ "ဒါဆိုလည်း စကားနားထောင်တဲ့အထိ ရိုက်ရမှာပေါ့"

ရွှေနက်မျောက်ဝံကြီးကိုတောင် သူ ကိုယ်တိုင် ယဉ်ပါးအောင် သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့တာပဲ ဤကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မဆိုသည်ကို ယဉ်ပါးအောင် သင်ကြား၍ မရနိုင်ဘူးဆိုသည်ကို သူ မယုံကြည်ပေ။

"သွားကြမယ်"

လင်းယွမ်က မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပိုးစာပင်တောထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ကောကျဲနှင့် တုံယန်တို့က လိပ်ခွံစွမ်းအင်အကာအကွယ် သင်္ကေတကျောက်တုံး တစ်တုံးစီကို ပထမဆုံး အချိန်မှာပင် ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကို ထိုအထဲတွင် လွှမ်းခြုံလိုက်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်များ၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖုံးကွယ်လိုက်ကြသည်။

ကောကျဲက အရှေ့မှ လမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျောက်နက်ပုရွက်ဆိတ်ဘုရင်မက တောအုပ်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်က သစ်ပင်ကြီး အနီးနားမှာ ရှိတယ်"

"အဲဒီအထဲက ပိုးစာပင်က အရမ်း ကြီးမားတဲ့အတွက် သစ်ပင်ဘုရင်လို့တောင် ခေါ်လို့ ရပါတယ်... အဲဒီအပေါ်မှာ သီးနေတဲ့ အသီးတွေ အားလုံးက တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်နေတယ်"

"ဒါကြောင့် အဲဒီသစ်ပင်ပေါ်က ပိုးစာသီးတွေက သန္ဓေပြောင်း သစ်သီးတွေ ဖြစ်နိုင်ချေ များတယ်လို့ ကျွန်မတို့ အားလုံး ပြောကြတာ"

သူတို့ သုံးယောက်က ပိုးစာပင်တောကို ဖြတ်သန်းသွားကြရာ ဤပိုးစာပင်များက ဧရာမ အစိမ်းရောင် ထီးအမိုးကြီးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သိပ်သည်းနေသော သစ်ပင်ထိပ်များ၏ အောက်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော မြက်ပင်များ ရှိနေသည်။

မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် တောစတော်ဘယ်ရီသီးများကိုလည်း ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့နိုင်သေးသည်။

တုံယန်က အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဒီတောစတော်ဘယ်ရီသီးတွေကိုရော စားလို့ ရလား"

ကောကျဲက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရတယ်... ကျွန်မတို့ တမင်သက်သက် တချို့ကို ခူးပြီး ပြန်ယူသွားခဲ့သေးတယ်... ဒေါက်တာရန်တို့ စစ်ဆေးကြည့်တော့ ဒါက အရင်တုန်းက မြွေစတော်ဘယ်ရီသီးတွေ သန္ဓေပြောင်းလာတာ ဖြစ်တယ်လို့ အတည်ပြုထားပါတယ်"

"ပြီးတော့ ဒီအထဲမှာ ဗီတာမင်တွေ အမြောက်အမြား ပါဝင်တဲ့အတွက် စားလိုက်ရင် ကျွန်မတို့ အချိန်အကြာကြီး အသားပဲ စားပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက် မစားရတဲ့အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဗီတာမင် ချို့တဲ့မှု ပြဿနာကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်"

"ပြီးတော့ ဒီစတော်ဘယ်ရီတွေကို အဒေါ်ကြီးလီတို့က ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ မိန်တောင်ကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးထားပြီး စိုက်ခင်းတွေထဲမှာ အကြီးအကျယ် စတင် စိုက်ပျိုးနေကြပါပြီ"

တုံယန်က အလွန် အံ့သြဝမ်းသာနေသည်။ သူမ အနှစ်သက်ဆုံး သစ်သီးမှာ စတော်ဘယ်ရီ ဖြစ်ပြီး ရေလွှမ်းမိုးဘေးကြီး ပြီးနောက်တွင် စားရမည့် အခွင့်အရေး ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

သူမက လက်လှမ်းကာ တစ်လုံးကို ခူးဆွတ်လိုက်ပြီး ဖွဖွလေး သုတ်လိုက်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သန္ဓေပြောင်းပြီးနောက် မြွေစတော်ဘယ်ရီသီးသည် ပို၍ ချိုမြိန်လာပြီး ပို၍ စားကောင်းလာသည်။

သူမက တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ရာ သွားများကြားတွင် မွှေးကြိုင်သော အရသာက ပြည့်နှက်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရမ်း စားလို့ ကောင်းတာပဲ"

ကောကျဲက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဒေါ်ကြီးလီက သုံးသပ်ပြဖူးတယ်... ဒီသန္ဓေပြောင်း အပင်တွေက မျိုးစေ့ ပြန့်ပွားမှု အစွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် အသီးတွေကို ကြီးမားချိုမြိန်ပြီး ရေဓာတ် များပြားတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်မျိုး ဖြစ်အောင် ကြိုးစားပြီး သီးကြတာလို့ ပြောတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လင်းယွမ်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ကောကျဲက ပြောလိုက်သည်။ "အဒေါ်ကြီးလီက ပြောတယ်... အသီးတွေက ကြီးမားချိုမြိန်ပြီး ရေဓာတ် လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေမှသာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ လာရောက် စားသောက်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မှာတဲ့"

"သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက ဒီအသီးတွေကို စားလိုက်တဲ့အခါ အထဲက အစေ့တွေက အစာကြေဖို့ ခက်ခဲတဲ့အတွက် စွန့်ပစ်လိုက်ရလိမ့်မယ်... ဒါက ဒီအပင်တွေအတွက် မျိုးစေ့တွေကို ပြန့်ပွားအောင် စိုက်ပျိုးပေးနေတာနဲ့ တူတူပဲလေ"

လင်းယွမ်က နားထောင်ပြီးနောက် မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါက အပင်တွေရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲ ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး လမ်းကြောင်းပဲ"

"ကိုလင်းယွမ်... ရောက်ပါပြီ"

ကောကျဲက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လင်းယွမ်အား သတိပေးလိုက်သည်။

မသိမသာဖြင့်ပင် သူတို့က ပိုးစာပင်တော၏ တစ်ဝက်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြပြီး ပိုးစာပင်တော၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အရှေ့ဘက်ရှိ သိပ်သည်းနေသော ပိုးစာပင်တောထဲတွင် ဧရာမ ပိုးစာပင်ကြီး တစ်ပင်က ပိုးစာပင်တောထဲ၌ မတ်မတ် ရှိနေသည်။

၎င်းသည် လူလေးငါးယောက်စာခန့် တုတ်ခိုင်ပြီး သစ်ခေါက်များက အလွန် ထူထဲကာ သစ်ကိုင်းများက ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး အကိုင်းအခက်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြက်နေကာ အလွန် ကြီးမားသော နေရာလွတ် တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။

လင်းယွမ်က အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤပိုးစာပင်တွင် အတုတ်ခိုင်ဆုံး အကိုင်းအခက် ခွဲထွက်မှု သုံးခုခန့် ရှိပြီး ထိုအကိုင်းအခက်များအပေါ်တွင် ထပ်မံ၍ ခွဲထွက်နေပြန်သည်။

သိပ်သည်းနေသော သစ်ရွက်များကြားတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် အသီး ဆယ်လုံးကျော်ခန့်က တွဲလောင်းကျနေသည်။

ဤအသီးများက ဥပုံသဏ္ဌာန်များ စုပုံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အမည်းရောင်၊ အနီရောင်၊ အစိမ်းရောင်၊ အဖြူရောင်စသည့် အရောင်လေးမျိုး ရှိသည်။

ပိုးစာသီး တစ်လုံးစီတိုင်းသည် လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစား ရှိကြပြီး အလွန် မျက်စိကျစရာ ကောင်းနေသည်။

ဆက်ရန်...

နောက်တစ်အုပ်မှာ ဒီရေလှိုင်းမှာ အမှတ်တွေရပြီး လင်းယွမ် မျိုးရိုးဗီဇနိုးထသွားရင် ဘယ်လိုအစွမ်းတွေ ရလာမလဲ၊ ချိုးရင်ယွဲ့နဲ့အတူ မြူခိုးမြို့ကိုသွားဖို့ချိန်းထားတဲ့ကိစ္စကရော ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ၊ နောက်ထက် ဘယ်လိုလျှို့ဝှက်ချက်တွေ၊ ဘယ်လိုဂိုဏ်းကြီးတွေပေါ်ထွက်လာမလဲဆိုတာကို ဆက်ပြီးစောင့်မျှော်အားပေးကြဦးနော်။