အခန်း (၃၇)

အခန်း (၃၇)

’စတီဖင်ကို ကူညီလိုက်လို့ ငါ KB ရတာလား’

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ ခနဲ့တဲ့တဲ့ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

’ဒီတော့... ဒီကာလသိုလှောင်မှုစနစ်က ငါ့ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က ကြင်နာဖို့မဟုတ်ရင်တောင် ကောင်းတာလုပ်ရင် ဆုလာဘ်ပေးတာပဲပေါ့။’

’မဟုတ်ဘူး... အတိအကျပြောရရင်... ရိုးသားတဲ့သူတွေကို ကူညီမှသာ ငါ KB ရမှာ။ ဒါဆို KB ရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းသုံးမျိုးက အစားအစာပေးတာ၊ ရိုးသားတဲ့သူတွေကို ကူညီတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကူးစက်ခံထားရတဲ့ ဇမ်ဘီတိရစ္ဆာန်တွေကို သိမ်းဆည်းတာပဲ။

ဒါဆို ဇမ်ဘီတွေကရော သူတို့ကို သိမ်းဆည်းပြီး KB ရအောင် လုပ်လို့ရမလား။’

အိုင်ဗီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ စမ်းကြည့်ရုံဖြင့် ဘာမှမဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမ ကားပေါ်မှဆင်းကာ ဇမ်ဘီတစ်ကောင်ကို မကြာမီ ရှာတွေ့သွားသည်။

ထိုဇမ်ဘီသည် သစ်ပင်ကို ခေါင်းဖြင့် တရစပ် စောင့်နေသည်။

အိုင်ဗီ: "..." တော်တော်အတာပဲ။ ဒီတစ်ကောင်အတွက်တော့ ဟင်းလင်းပြင်က ငါ့ကို 0.00002 KB ထက် ပိုပေးမှာမဟုတ်ဘူး ထင်တယ်။

အိုင်ဗီသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဇမ်ဘီတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး KB အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင် ဇမ်ဘီကပ်ဘေးကို အဆုံးသတ်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူသွားမှာ မဟုတ်ပါလား။

အား ရလဒ်ကို မြင်ဖို့ သူမ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

[သင်သည် စကိုင်းလိုင်းဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံထားရသော လူသားတစ်ဦးကို သိုလှောင်လိုပါသလား။]

အိုင်ဗီ: "..." ဝါး တကယ့်ကို အမှားအယွင်းကြီးပဲ။

’ဒီဟင်းလင်းပြင်ကို ဖန်တီးတဲ့သူက အမှားအယွင်း အသေးအမွှားလေး လုပ်ခဲ့ပုံရတယ်’ ဟု အိုင်ဗီ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"သိုလှောင်မယ်။" သူမ သဘောတူလိုက်သည်။

[တောင်းဆိုချက်ကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်... အမှားအယွင်း တောင်းဆိုချက်ကို လုပ်ဆောင်၍မရပါ! ကူးစက်ခံထားရသော လူသားသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အခြားပစ္စည်းများကို ကူးစက်စေနိုင်ပါသည်!]

အိုင်ဗီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ရိပ်ကဲသွားသည်။ သို့သော် ဤမျှလွယ်ကူသော အရာမျိုးသာ တကယ်ရှိခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်မှာ ယခင်က ဒီလောက်ဒုက္ခရောက်ခဲ့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိပါသည်။

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ကားထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။

သူမသည် ထိုင်ခုံနောက်မှီကို မှီလိုက်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် အသာချလိုက်သည်။ သူမ၏ ပန်းရောင်ဆံနွယ်များမှာ သားရေထိုင်ခုံနှင့် ပွတ်တိုက်နေပြီး အကြည့်တို့မှာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ဝေဝါးစွာ ရောက်ရှိနေသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ကားမောင်းသူထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ပင်ပန်းနေရင် အိပ်လိုက်လေ။"

အိုင်ဗီက ခေါင်းခါပြသည်။

"မပင်ပန်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ လုပ်စရာတစ်ခုရှိတယ်။ ရိုနန်နဲ့ သူ့နောက်လိုက် နှစ်ယောက်ကို လူသူမရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်ထုတ်ပေးပါ။"

ဆိုင်းလပ်စ် ‌ခ‌ဏလောက် မှင်တက်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ကာ အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ သူတို့ကို ထိုးကြိတ်မလို့လား။"

"သတ်မလို့။"

အိုင်ဗီက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ ရိုနန်တို့လို ပိုးမွှားတွေကို အသက်ရှင်လျက် မထားသင့်ပေ။

ဆိုင်းလပ်စ် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စတီယာရင်ကို ကိုင်ထားသော သူ၏လက်မှာ မသိမသာ တင်းကျပ်သွားသည်။

အိုင်ဗီက ဆိုင်းလပ်စ်၏ ဆုံးမစကားကို စောင့်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ ဆိုင်းလပ်စ်အတွက် ရိုနန်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များသည် သာမန် အကွက်ဆင်သူလေးများသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ အစစ်အမှန်များကိုသာ အပြစ်ပေးသင့်သည်ဟု ယူဆနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အိုင်ဗီ၊ ငါ မေးတာကို မင်း ရိုးရိုးသားသား ဖြေမှာလား။"

"မေးတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တာပေါ့။" အိုင်ဗီ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လွင့်မျောနေသည်။ သူမကို ဒုက္ခပေးခဲ့သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သူမသည် သန့်စင်သော မုန်းတီးမှုဖြင့် ဇမ်ဘီများကို ကိုင်တွယ်သကဲ့သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်တတ်သည်။

သို့သော် သူမကို ကူညီခဲ့ဖူးသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်မူ... အနည်းငယ် ခက်ခဲလှသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များက ရင်ထဲမှ ခံစားချက်အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

"သူတို့ မင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့ဖူးလို့လား။"

"အခုထိတော့ မပေးသေးပါဘူး။" အိုင်ဗီက ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ တင်းမာနေသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ဆိုင်းလပ်စ် ထပ်မံ၍ မေးခွန်းများ မေးလာမည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဆိုင်းလပ်စ်က ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စတွေကို ငါ ဖြေရှင်းပေးမယ်။"

အိုင်ဗီ၏ ရင်ထဲတွင် လှိုက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ ဆိုင်းလပ်စ်ကို လှည့်ကြည့်မိသည်။ ကားမျက်နှာကြက် မီးရောင်မှိန်မှိန်အောက်တွင် သူ၏ ဘေးတိုက်ရုပ်သွင်မှာ ထင်ရှားနေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အိုင်ဗီသည် လုံခြုံမှုနှင့် နွေးထွေးမှုကိုသာ ခံစားရသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စိုစွတ်လာပြီး ခဏလောက် ငိုချင်စိတ် ပေါက်သွားရသည်။

ထိုစကားမျိုးကို မကြားရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲ။ သူမ၏ မိသားစုအစစ်အမှန်များသည် ထိုစကားမျိုးကို ပြောခဲ့သည့် နောက်ဆုံးလူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဆိုင်းလပ်စ် သေဆုံးပြီးနောက် အိုင်ဗီသည် အသုံးမကျသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုအဖြစ်သာ အမြဲအသတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားကို ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုက လုယူသွားခဲ့ပြီးနောက် သူမ မျက်စိကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲတွင် သာမန်လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းကပင် အပြစ်တစ်ခုဖြစ်နေရာ... သူမကဲ့သို့ မသန်စွမ်းသူများမှာမူ... အပြစ်သားကြီးများ... ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆိုင်းလပ်စ်သာ အသက်ရှင်နေခဲ့လျှင် သူမ ဤမျှ နှိပ်စက်စော်ကားခံရပါ့မလားဟု အိုင်ဗီ အမြဲတွေးမိတတ်သည်။ သူမ ရရှိသည့် အဖြေတိုင်းမှာ... 'မခံရနိုင်ပါ' ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် ဆိုင်းလပ်စ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိခဲ့သည်၊ ငယ်စဉ်ကတည်းက ချစ်ခဲ့သည်၊ သူ၏ ရွေးချယ်မှုနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကိုလည်း သိသည်။

သူသည် သူမကို တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းသော ချစ်ရသူကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်... ထို့ကြောင့်ပင် သူမအတွက် သူ အသက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမကမူ သူ့ကို မြောင်းထဲက ကြွက်တစ်ကောင်က လမင်းကြီးကို ငေးမောနေသကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်... ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် သူ့အနားမှ ဝေးဝေးနေမည် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ကံဆိုးမှုမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို မဟုတ်ပါဘူးဟု သက်သေပြရန်လည်း စိတ်မဝင်စားပေ။

ဆိုင်းလပ်စ်သာ သူမအနားမှာ ရှိနေစဉ် သေဆုံးဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမ၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသက်သက်သာဟု ယူဆကောင်း ယူဆနိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့... ဆိုင်းလပ်စ်၏ လက်အောက်ငယ်သားတွေ၊ သူ့မိဘတွေ၊ သူမရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ သူမရဲ့ မိဘတွေနဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာတွေတောင်မှ... အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြသည်။

အေးစက်လှသော လက်တွေ့ဘဝက အိုင်ဗီကို သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။ သူမသည် အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး အသံမှာ တိုးညင်းသော်လည်း ဝေးကွာနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

အိမ်အပြန်လမ်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဆိုင်းလပ်စ် အံ့သြသွားသည်မှာ ဇမ်ဘီတစ်ကောင်မှ လမ်းပေါ်သို့ ထွက်မလာခြင်းပင်။ အင်ဂျင်သံကို ကြားရသည့်တိုင်အောင်... ၎င်းမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလှသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ခေါင်းမူးလာသဖြင့် ခေါင်းကို နှိပ်နယ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ရှေ့မှ လမ်းမကြီးမှာပင် ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ မြင်လာရတော့သည်။

"ဆိုင်းလပ်စ်..." သူက တိုးတိုးလေးသာ ခေါ်နိုင်ပြီး စတီယာရင်ပေါ်ကို ခေါင်းစိုက်ကျသွားတော့သည်။ တကယ်လို့ စတီယာရင်နဲ့သာ ဆောင့်မိသွားရင် သူ ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေ ရသွားနိုင်ပါတယ်။

ဖြူဖျော့တဲ့ လက်တစ်ဖက်က ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို မထိခိုက်အောင် ချက်ချင်း ကာကွယ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အိုင်ဗီဟာ ကားကို နံရံတစ်ခုခုနဲ့ မတိုက်မိအောင် စတီယာရင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ လှည့်လိုက်ပါတယ်။

အတန်ငယ် အားစိုက်ထုတ်ပြီးနောက်မှာတော့ အိုင်ဗီဟာ လမ်းရဲ့ ဘယ်ဘက်အခြမ်းမှာ ကားကို ရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပြီး အမောတကော ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဆိုင်းလပ်စ်က ကားမောင်းသူထိုင်ခုံမှာ ရှိနေတာကြောင့် သူမရဲ့ အခုခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကားကို ထိန်းချုပ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလှပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက် စိုးရိမ်မနေဘဲ ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ မျက်နှာကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ပါတယ်။

"ဆိုင်းလပ်စ် ဆိုင်းလပ်စ် ဘာဖြစ်တာလဲဟင်"

ရွှီး... ရွှီး...

ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ ဖုန်းမြည်လာပါတယ်။ အိုင်ဗီဟာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ဖုန်းကို လွှင့်ပစ်တော့မလို့ လုပ်နေတုန်း ၊ဖုန်းမျက်နှာပြင်‌‌ ပေါ်မှာ စတီဖင်ရဲ့ နာမည် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

သူမဟာ ဖုန်းကို ဖြေဆိုလိုက်ပြီး အကူအညီတောင်းဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ရင်းနှီးသလိုလိုနဲ့ စိမ်းသက်နေတဲ့ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။

"ဆိုင်းလပ်စ် မင်းဦးလေး သတိလစ်သွားပြီ။ တကယ်တော့ လူ ၂၀ ကျော်လောက် သတိလစ်သွားတာ၊ ငါလည်း ခေါင်းတွေ မူးနေပြီ။ ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်သလဲ?"

အိုင်ဗီဟာ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီးမှ ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

အရင်က နားလည်ဖို့ ခက်ခဲနေတဲ့ အစအနတွေအားလုံးဟာ အခုတော့ သူမအတွက် ပုံရိပ်တစ်ခုလုံး ပေါ်လွင်သွားစေခဲ့ပါပြီ။