← Chapters

စူပါစွမ်းအား

Vol. 4 Ch. 40

စူပါစွမ်းအား

Vol. 4 Ch. 40

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဖုံးကွယ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ မေးလို့ရမလားဟင်။"

သူ၏လေသံထဲတွင် ပါဝင်နေသော အလွန်အမင်း အကာအကွယ်ပေးလိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဖရီယာက ရိပ်မိသွားသည်။

ဖာရီယာသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ချလိုက်မိသည်။ သူမသည် သူမ၏သားကို ဆူရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူသည် ယခုအခါ သူမကို ပြန်လည်အာခံတတ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ငိုရမလားပင် မဝေခွဲနိုင်တော့ပေ။

‘အိုင်ဗီကသာ သူ့ကို သူမရဲ့ ခွေးလေးတစ်ကောင် ဖြစ်ခိုင်းမယ်ဆိုရင်တောင် သူက ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ပေးမယ့်ပုံပဲ။’

"ငါ သူမကို စားမပစ်ပါဘူး။ တစ်ခုခုကို အတည်ပြုချင်ရုံတင်ပါ။"

ဆိုင်းလပ်စ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီးမှ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အဲ့ဒါအတွက် စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မေမေ သူမကို ဆူတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောတာမျိုး မလုပ်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ဖရီယာ: "..." ကြည့်စမ်း ကြည့်စမ်း ဒါ ငါကျွေးမွေးပြုစုလာတဲ့ ကလေးပဲ

ဖရီယာသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး

"ငါသာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြောချင်ရင် မင်းဆီ ဖုန်းဆက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဆိုင်းလပ်စ် စိတ်အေးသွားကာ သူ၏လေသံမှာ ပေါ့ပါးသွားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် သူမကို အိမ်ခေါ်လာခဲ့ပါ့မယ်။"

"မဟုတ်ဘူး။ ဓာတ်ခွဲခန်းကိုပဲ ခေါ်လာခဲ့။" ဖရီယာ၏ စကားလုံးများတွင် အရေးကြီးနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

ခေတ္တမျှ ဆိုင်းလပ်စ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

"မေမေ၊ တကယ်လို့ ထူးဆန်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ရှိနေရင်တော့ ကျေးဇူးပြုပြီး အကောင်အထည် မဖော်ပါနဲ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက အတော်လေး နည်းပါးနေလို့ပါ။"

သူ၏ စကားလုံးများမှာ ဖရီယာကို ခြိမ်းခြောက်ရန် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စည်းကိုသာ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖရီယာလည်း ၎င်းကို အာရုံခံမိသဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး

"ငါ သူမရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လို့ပါ။"

သူမ အတည်လည်းမပြုသလို ငြင်းလည်းမငြင်းသော်လည်း သူမသည် အိုင်ဗီကို အန္တရာယ်ပြုရန် အစီအစဉ်မရှိကြောင်း ဆိုင်းလပ်စ် နားလည်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် သူမကို အရင်မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ဆိုင်းလပ်စ် သဘောတူလိုက်ပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။ အိုင်ဗီ၏ စူးစမ်းသော အကြည့်ကို ခံစားမိသဖြင့် ဆိုင်းလပ်စ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မေမေ ဖုန်းဆက်တာ။ သူမက မင်းကို ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ တွေ့ချင်နေတယ်တဲ့။"

အိုင်ဗီသည် သဘောတူရန် ပါးစပ်ပြင်လိုက်သော်လည်း ဆိုင်းလပ်စ်၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးများကြောင့် သူမ မှင်တက်သွားရသည်။

ဓာတ်ခွဲခန်း...

၎င်းသည် အိုင်ဗီ အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော မနှစ်မြို့ဖွယ် မှတ်ဉာဏ်အချို့ကို ပြန်လည်နှိုးဆွလိုက်သည်။

’ဒီတစ်ကြိမ်လေးပဲ... မမေ့နဲ့ဦး... နင်က ဖရီယာအပေါ်မှာ အကြွေးအများဆုံးပဲ... သူမက နင့်ကို ငရဲသွားခိုင်းရင်တောင်... နင်က သွားသင့်တဲ့သူပဲ။’

သူမ၏ အရင်ဘဝတွင် ဆိုင်းလပ်စ် သေဆုံးပြီးနောက် ဖရီယာသည် စိတ်ကျရောဂါ ခံစားခဲ့ရသည်။ ဘာကိုမျှ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ ပထမပိုင်းတွင် သူမသည် ပြင်းထန်သော စကားလုံးများ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လက်လျှော့လိုက်ကာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူမသည် လူတိုင်းအတွက် နှုတ်ဆက်လက်ဆောင်အဖြစ် စာတစ်စောင်စီ ပေးခဲ့သည်။

အိုင်ဗီလဲ စာတစ်စောင် ရခဲ့သည်။ ဖရီယာသည် သူမ ပြောခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် စကားလုံးများအတွက် အိုင်ဗီကို တောင်းပန်ထားသည်။ သို့သော် အိုင်ဗီကို အထိခိုက်ဆုံးမှာ နောက်ဆုံး စာပိုဒ်အချို့ပင် ဖြစ်သည်။

"အိုင်ဗီ၊ ငါ တခြားသူတွေကို ဘယ်တော့မှ အသိမပေးခဲ့ပေမဲ့ ငါ ဆိုင်းလပ်စ်ကို အချစ်ဆုံးပဲ။ သူက အက်ရှာလို ပါးစပ်ကနေ ထုတ်မပြောပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အရာရာကို သက်သေပြနေတယ်။

သူငယ်ငယ်တုန်းက ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ပန်းမပေးဘူးလို့ ညည်းညူတာကို ကြားတော့ သူက ငါ့အတွက် နှင်းဆီပန်းစည်းကြီး တစ်စည်း ယူလာပေးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက သူ့အဖေ လုပ်ရမယ့် အလုပ်ပေမဲ့ အဲ့ဒီကလေးမိုက်လေးက သူ့တာဝန်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့တာ။

ငါ နင့်ကို မုန်းခဲ့တယ်၊ ဘယ်တော့မှ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ သိနေလို့ပဲ... ဆိုင်းလပ်စ်ဟာ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာမဆို ရှင်သန်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိပေမဲ့ နင်နဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ သူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ။

နင်က သူ့ကို ငါ့ဆီကနေ လုယူသွားမှာကို ငါ မကြောက်ပါဘူး။ ငါ ကြောက်တာက နင့်အပေါ်မှာ ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ အချစ်တွေကိုပဲ။ နင့်ရဲ့ အေးစက်တဲ့ သဘောထားက ငါ့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို ပိုတောက်လောင်စေခဲ့တယ်။

ဒါတွေ ပြောပြီးရင်တော့... သူ ငါ့ထက် နင့်ကို ပိုဂရုစိုက်တဲ့အပေါ်မှာ ငါ တကယ်ပဲ မနာလိုဖြစ်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ နင့်ကို ပြောချင်တာက... သူ့သေဆုံးမှုအတွက် ငါ နင့်ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပဲ။

အကယ်၍ နောက်ဘဝဆိုတာ ရှိခဲ့ရင်... သူ့ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နင်တစ်ယောက်တည်း ရှိသလိုမျိုး ချစ်ပေးပါ၊ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ပြိုင်မြင်းနှစ်ကောင်လိုမျိုး ဝေးဝေးမှာပဲ နေပေးပါ။"

ဖရီယာ၏ စကားလုံးများက သူမကို အလွန်ထိခိုက်စေခဲ့ကြောင်း အိုင်ဗီ ဝန်ခံမိသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ဒုတိယရွေးချယ်မှုကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အိုင်ဗီ" ဆိုင်းလပ်စ်၏ စိုးရိမ်တကြီး မေးသံကြောင့် အိုင်ဗီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

ဆိုင်းလပ်စ်သည် အိုင်ဗီ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နူးညံ့သောလေသံက အိုင်ဗီ၏ ရင်ထဲမှ လေးလံမှုများကို ပြေလျော့စေသည်။

"တကယ်လို့ မသွားချင်ရင် ငါ ငြင်းပေးလို့ ရပါတယ်နော်။"

"မလိုပါဘူး။" အိုင်ဗီက ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆိုလိုက်သဖြင့် ဆိုင်းလပ်စ်သည်လည်း သူမ၏ ရွေးချယ်မှုကို လေးစားလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး သုတေသန ဓာတ်ခွဲခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၄ ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ထိုအခါမှ သတိပြုမိကြသည်။ ဂိတ်ဝတွင် ဖရီယာသည် သက်တော်စောင့်အချို့နှင့်အတူ ရပ်စောင့်နေသည်။

သုတေသန ဓာတ်ခွဲခန်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဇမ်ဘီများစွာ မရှိပေ။ အများစုမှာ စောစောစီးစီး ရှင်းလင်းပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဖရီယာ၏ နက်မှောင်ချောမွေ့သော ဆံနွယ်များကို အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဆံထုံး ထုံးထားသော်လည်း သူမ၏ စိမ်းဖန့်ဖန့် မျက်ဝန်းများမှာ တည်ငြိမ်သော ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ဖရီယာသည် အသက် ၄၀ ကျော်ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြံ့ခိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး အချိုးအစား ပြေပြစ်လှသည်။

သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ သုတေသန ပညာရှင်များကဲ့သို့ ပညာတတ်ဆန်သည့် အငွေ့အသက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အမိန့်ပေးနိုင်သော၊ ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်မျိုး ဖြစ်သည်။

အိုင်ဗီကို မြင်သောအခါ သူမ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အိုင်ဗီ၊ ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။"

ဆိုင်းလပ်စ်က သဘောမတူသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။ "အနည်းဆုံးတော့ သူမကို နားဖို့ အချိန်ပေးပါဦး။"

ဖရီယာ: အေးပါဟယ်... ဘလက်ခ်သော်န် မိသားစုထဲမှာ လူစားထိုးတစ်ယောက် ရှိနေတာကို ငါ မေ့သွားတယ်။

အိုင်ဗီက ဆိုင်းလပ်စ်ကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။ သူမသည် ဖရီယာဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။"

ဖာရီယာက ခေါင်းခါပြပြီး

"သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါက အရမ်းလောသွားတာ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အရင် နားလိုက်ကြဦး။"

ဆိုင်းလပ်စ် ကျေနပ်သွားသည်။ အိုင်ဗီကို ငြင်းဆန်ခွင့်ပင် မပေးဘဲ သူသည် သူမကို အိပ်ဆောင်များရှိရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းဝန်းကျင်သည် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေခြင်း မရှိပေ။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သုတေသနပညာရှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် ဇမ်ဘီများကို ဆွဲဆောင်မိမည်စိုးသဖြင့် အသံအကျယ်ကြီး မပြုလုပ်ဝံ့ကြချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း ပရမ်းပတာဖြစ်ရပ်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ အစိုးရသည် သာမန်ပြည်သူများ၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်စေရန် စစ်တပ်နှင့် စားနပ်ရိက္ခာများကို ဖြန့်ကျက်ချထားပေးခဲ့ပြီး ၎င်းမှာလည်း ထိရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

ဘေးကင်းလုံခြုံသောဇုန်များကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ဒုက္ခသည်အများအပြားသည်လည်း အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနိုင်ရန် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေသော ဤဌာနရှိ သုတေသနပညာရှင်များသည် မူလက ဒုက္ခသည်များသာ ဖြစ်ကြသည်။ မူလပညာရှင်ဟောင်းများ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ကျန်ရှိသူများမှာမူ သေဆုံးခဲ့ကြလေပြီ။

မကြာမီ သူတို့သည် အိပ်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အိုင်ဗီကို ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခုသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ဆိုင်းလပ်စ်ကမူ သူ၏ဖခင်ရှိရာ အခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။

အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ ရေချိုးခန်းသို့ ဝင်ခဲ့သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လှည့်ပတ်နေသည်။ သူသည် မျက်စိကွယ်နေသူ မဟုတ်ပေ။ သုတေသနပညာရှင်အချို့သည် လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးရုံဖြင့် မီးတောက်များကို မည်သို့ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

"အားလုံးက စူပါစွမ်းအားတွေ နိုးထနေကြပြီဆိုရင်... ငါကရော ဘာလို့ နိုးထမလာသေးတာလဲ။"

ရေချိုးနေရင်း အလယ်လောက်အရောက်တွင် သူသည် ရုတ်တရက် အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

[ဂုဏ်ယူပါသည်။ သင့်ကို လက်နက်မြှင့်တင်ရေးစနစ် နှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပါပြီ။ ဤဖိတ်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုပါသလား။]

All Chapters