← Chapters

သိုသိုသိပ်သိပ်နေဖို့မလိုတော့ဘူး

Vol. 25 Ch. 249

သိုသိုသိပ်သိပ်နေဖို့မလိုတော့ဘူး

Vol. 25 Ch. 249

ဤအဆင့်အထိတိုက်ခိုက်လာပြီးနောက် တင့်ထျန်းမြို့၏အလုံးစုံစွမ်းအားမှာလည်း အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ပစ္စည်းများကို အဆက်မပြတ်ရရှိနေသဖြင့် အောက်လောကမှတက်လှမ်းလာသူအားလုံးသည် သူတို့၏အသုံးအဆောင်များကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်များသည် အဆင့် ၄ အင်မော်တယ်လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ကောင်းကင်အင်မော်တယ်များမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၃ အင်မော်တယ်လက်နက်များရှိနေကြလေပြီ။ အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်များပင် အဆင့် ၂ အင်မော်တယ်လက်နက်များရရှိထား၏။ ယခုအခါ အသုံးအဆောင်ပိုင်းတွင် အားနည်းချက်မရှိရုံသာမက အသာစီးပင်ရနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလက်နက်အသစ်များကို အသားမကျသေးသဖြင့် သူတို့၏စွမ်းအားအပြည့်ကို မထုတ်ဖော်နိုင်ကြသေးပေ။

မြို့စားမင်းကျန်းမှာ ဟန်ထုတ်ခွင့်မရခဲ့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် မကြုံစဖူးသောအကျိုးအမြတ်များ ရရှိခဲ့သည်။ အသုံးမလိုတော့သော အင်မော်တယ်လက်နက်အမြောက်အမြားမှာ သူ့ထံရောက်ရှိလာပြီး စနစ်အမှတ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ အမှတ်ပေါင်း ၅ ထရီလီယံရရှိ၏။ ၎င်းသည် ဟန်မထုတ်ရသဖြင့် နာကျင်နေသောဝိညာဉ်ကို အနည်းငယ်ကုစားပေးနိုင်ခဲ့သည်။

လက်စွပ်ထဲရှိ အခြားကုန်ကြမ်းများကို မလဲလှယ်သေးဘဲ သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။ ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မြှင့်ရန်အရေးမကြီးသေးသဖြင့် စနစ်ကိုအဆင့်မြှင့်ရန် အချိန်ရသွားပြီဖြစ်သည်။ သက်မဲ့ပစ္စည်းများ၏အဆင့်ကိုမြှင့်တင်ပေးနိုင်သော နောက်တစ်ဆင့်စွမ်းရည်ကို သူမှတ်မိနေဆဲ။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကိုဖွင့်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်သည့်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သော်လည်း စနစ်ကတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ ခလုတ်မှာမီးခိုးရောင်ဖြစ်နေလေ၏။

“စနစ်... ဘာဖြစ်တာလဲ”

“လောကပြောင်းလဲသွားတဲ့အတွက် စနစ်ကိုပြန်လည်စတင်ပြီး အသစ်ပြင်ဆင်ဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုမလုပ်ခင်အထိ စနစ်အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ယာယီပိတ်ထားပါတယ်”

“တောက်... ဒီလိုကန့်သတ်ချက်မျိုး ရှိနေတာလား”

လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်အတွင်း စနစ်၏အခြားစွမ်းရည်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေသဖြင့် ပြန်လည်စတင်ရန်မလိုအပ်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ယခုမှ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ အလယ်အင်မော်တယ်လောကသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်လည်း အချိန်ပေး၍ စနစ်ကိုအသစ်ပြင်ဆင်ရပေဦးမည်။

မြို့စားမင်းအိမ်တော်အတွင်း၌ လူတိုင်းသည် နောက်ထပ်အစီအစဉ်ကို ဆွေးနွေးနေကြ၏။

“ဒီအင်မော်တယ်လောကကလူတွေက တကယ်ကိုသူရဲဘောကြောင်တာပဲ။ ဘယ်သူမှ မတိုက်ခိုက်ရဲကြတော့ဘူး”

“သေမှာသိနေမှတော့ ဘယ်သူကတိုက်ခိုက်ရဲပါ့မလဲ”

“ငါတို့ ထိပ်ဆုံး ၄ နေရာအတွက် ဆက်တိုက်ဦးမှာလား”

လောလောဆယ်တွင် တင့်ထျန်းမြို့မှာ အနိုင်ရရှိမှု ၁၂၂ ကြိမ်ရှိနေပြီး အဆင့် ၄ ရှိသော ဗြဟ္မာဧကရာဇ်မြို့မှာ အနိုင်ရရှိမှု ၁၃၀ ကြိမ်ရှိနေပြီး ထိပ်ဆုံးနေရာရှိ ပင်လယ်ငါးစင်းမြို့က အနိုင်ရရှိမှု ၁၅၇ ကြိမ်ဖြင့် ရပ်တည်နေသည်။

စိန်ခေါ်ရန် မြို့အနည်းငယ်သာကျန်တော့သဖြင့် အနိုင်ရရှိမှု ၃၀ ကျော်ရရန် မဖြစ်နိုင်သလိုထင်ရသော်လည်း တက်လှမ်းခြင်းစစ်ပွဲ၏စည်းမျဉ်းများတွင် ၎င်းကိုထည့်သွင်းစဉ်းစားထား၏။ ထိပ်ဆုံး ၅ မြို့စာရင်းထဲဝင်ပြီးနောက် မိမိထက်အဆင့်မြင့်သော ပြိုင်ဘက်ကိုအနိုင်ရပါက အနိုင်ရရှိမှုအရေအတွက်ကို အပြန်အလှန်လဲလှယ်နိုင်သည်။ ဗြဟ္မာဧကရာဇ်မြို့ကိုအနိုင်ယူလိုက်ရုံနှင့် သူ၏အနိုင်ရရှိမှု ၁၃၀ ကြိမ်ကို ရရှိမည်။ ထို့ကြောင့် ထိပ်ဆုံးနေရာသို့ရောက်ရန် တိုက်ပွဲ ၄ ပွဲသာလိုတော့သည်။

“တိုက်ရတာတန်ဖိုးမရှိသလိုပဲ၊ တကယ်လို့ ငါတို့က နံပါတ်တစ်ဖြစ်သွားရင် လူသိများလွန်းမသွားဘူးလား”

“ဟုတ်တယ်... အလယ်အင်မော်တယ်လောကကိုရောက်သွားတဲ့အခါ အဆင့် ၅ နဲ့ အဆင့် ၁ ရမယ့်အာရုံစိုက်မှုက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားလိမ့်မယ်”

“ဘေးကင်းဖို့အတွက်ဆိုရင် အခုရပ်လိုက်တာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ”

“အရမ်းထင်ပေါ်လွန်းရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်”

ကွေ့ချန်း၊ ရွှီယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အတွေးများနေကြသည်။ အလယ်အင်မော်တယ်လောကရောက်သောအခါ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်များ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြ၏။ သူတို့၏မျက်နှာတွင် ငါကအောက်လောကကတက်လာသူဟု ရေးမထားသော်လည်း သူတို့၏နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းမှာ ဝေဝါးနေသဖြင့် သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးခံရပါက ပြဿနာရှိလာနိုင်သည်။ သူတို့၏အမြင်တွင် အဆင့် ၅ မှာ လုံလောက်နေလေပြီ။

သို့သော် မြို့စားမင်းကျန်းက ထိုသို့မထင်ချေ။ အသက်ပြန်ရှင်ခြင်းလှည့်ကွက်ရှိနေသဖြင့် သူမည်သူ့ကိုမျှမကြောက်။ ထိပ်ဆုံးနေရာကိုမရပါက သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်စုံမည်မဟုတ်ဘဲ တစ်သက်လုံးနောင်တရနေပေလိမ့်မည်...

“အများကြီးတွေးပြီးကြောက်နေတာက ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ပုံစံမဟုတ်ဘူး”

“နံပါတ်တစ်ဖြစ်နိုင်တဲ့စွမ်းအားရှိပါလျက်နဲ့ မတိုက်ရဲဘူးဆိုတာ ဘာသဘောလဲ”

သူ့စကားအဆုံးတွင် ပိချန်းက ခုန်ထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်”

“ငါတို့က ဘယ်သူ့ကိုမှအရှုံးမပေးဘူး”

“ဟုတ်တယ်... တိုက်ကြတာပေါ့”

မျောက်မင်းနှင့် အခြားမိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာလည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များပြင်းထန်နေကြသည်။

ကွေ့ချန်းနှင့် ရွှီယွမ်တို့ကဲ့သို့ စီနီယာများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူတို့က ပိုသတိကြီးပြီး ရေရှည်အတွက်စဉ်းစားသူများဖြစ်သည်။ ပိချန်းနှင့် အခြားသူများသာပြောခြင်းဖြစ်ပါက လျစ်လျူရှုထားနိုင်သော်လည်း မြို့စားမင်းကျန်းကိုယ်တိုင် ပြောလာခြင်းဖြစ်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက အားမရသေးဘူးဆိုမှတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း အသက်စွန့်ပြီးလိုက်ပါရမှာပေါ့”

“ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးနယ်မြေက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းနဲ့အတူ ရှေ့ဆက်ဖို့အသင့်ပါပဲ”

“ကောင်းကင်ကျမ်းစာနယ်မြေကလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းရဲ့အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်...”

ခဏအတွင်းမှာပင် အားလုံး၏သဘောထားမှာ တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်းဖြစ်သွားပြီး ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ မြို့စားမင်းကျန်း၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော မိုချန်မှာမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ဟာ မသိမသာနဲ့ ဒီလူအုပ်စုကြီးရဲ့ တကယ့်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ။ သူပြောတဲ့ စကားတစ်ခွန်းက သူတို့မလုပ်တာကိုတောင် လုပ်အောင်ဖိအားပေးနိုင်တယ်။ ဒီဂုဏ်သိက္ခာက အခုတော့ ဘာမှမဟုတ်သေးပေမဲ့ နောင်နှစ်သန်းပေါင်းများစွာကြာလို့ ဒီလူတွေအားလုံး အင်မော်တယ်လောကရဲ့ထိပ်သီးတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါ...

သူခေါင်းခါကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကံတရားနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူ့အကူအညီမှလိုမှာမဟုတ်ပါဘူးလေ...

ကျန်းချန်ကျေနပ်သွားပြီး တက်လှမ်းခြင်းစာရင်းကိုဖွင့်ကာ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဗြဟ္မာဧကရာဇ်မြို့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထိပ်ဆုံး ၄ မြို့မှာ အရှုံးပေးမည်မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းကုန်ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ထား၏။ ထိုအခါမှသာ သူ၏ဆယ်ဆတိုးတိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်ပြခွင့်ရပေမည်။

သို့သော်လည်း ဗြဟ္မာဧကရာဇ်မြို့သည် သူ၏စိန်ခေါ်မှုကို အလွန်ရိုးရှင်းစွာလက်လျှော့လိုက်သည့်အတွက် စိတ်ပျက်သွား၏။ သူတို့သည် မည်သည့်ပွဲစဉ်တွင်မျှ လူမလွှတ်ခဲ့ပေ။ တင့်ထျန်းမြို့သည် မတိုက်ခိုက်ဘဲအနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိမှု ၁၃၀ ကြိမ် ဖြစ်လာကာ အဆင့် ၄ ရောက်သွားသည်။

တင့်ထျန်းမြို့၏လှုပ်ရှားမှုမှာ အောက်အင်မော်တယ်လောကတစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကိုရရှိနေလေပြီ။ လွန်ခဲ့သောဆယ်နှစ်အတွင်း ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော ဤမြို့သည် ထိပ်ဆုံးနေရာကိုရယူနိုင်မလားဆိုသည်ကို အားလုံးကသိချင်နေကြ၏။

၁၅ မိနစ်အကြာတွင် တင့်ထျန်းမြို့သည် အဆင့် ၃ သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။ မူလက အဆင့် ၃ ဖြစ်သော လဲ့ဟွမ်မြို့မှာလည်း တိုက်ရိုက်အရှုံးပေးသွား၏။ မူလက အဆင့် ၂ ဖြစ်သော ပိထောင်မြို့လည်း အရှုံးပေးသွားရာ နာရီဝက်အကြာတွင် တင့်ထျန်းမြို့မှာ အဆင့် ၂ ဖြစ်လာပြန်သည်။

အမှန်စင်စစ် ၎င်းသည် သဘာဝကျသောရွေးချယ်မှုပင်။ အဆင့် ၁၀ အတွင်းရှိနေသော ဤမြို့များအတွက် တက်လှမ်းခွင့်ရရှိထားပြီးသားဖြစ်သဖြင့် တစ်မြို့လုံးအမြစ်ပြတ်သုတ်သင်ခံရမည့်အန္တရာယ်ကို မည်သူကမှရင်မဆိုင်လိုကြ။ အဆင့်တစ်ဆင့်လျော့သွားခြင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ချေ။

ယခုအခါ တင့်ထျန်းမြို့မှာ အနိုင်ရရှိမှု ၁၄၆ ကြိမ် ရရှိထားပြီး အဆင့် ၁ နေရာမှ ပင်လယ်ငါးစင်းမြို့ (၁၅၇ ကြိမ်) သာကျန်တော့သည်။ စည်းမျဉ်းများအရ ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတည်းသာကျန်ရှိတော့သဖြင့် အလှည့်ကျစောင့်ဆိုင်းနေရန်မလိုတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းကျန်းမှာ စိတ်တိုနေ၏။ ပင်လယ်ငါးစင်းမြို့ကတော့ အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်လောက်တိုက်ခိုက်လာဖို့ သူမျှော်လင့်နေသည်။

လက်လျှော့မသွားကြပါနဲ့ဦး၊ သူအမြတ်တနိုးသိမ်းထားတဲ့ ဆယ်ဆတိုးတိုက်ခိုက်မှုကို အခုထိမသုံးရသေးဘူးလေ...

ထိပ်ဆုံးနေရာအတွက်တိုက်ပွဲမှာ အခြားပွဲစဉ်များနှင့်မတူပေ။ ပင်လယ်ငါးစင်းမြို့စားမှာ တစ်ဖက်တွင် လှောင်ပြောင်နေသည်။

“မင်းတို့တက်လာတာ တကယ်မြန်တာပဲ”

“သတိထားဦး၊ အမြင့်ရောက်လေ အကျနာလေပဲ”

“တချို့နေရာတွေက ကံမရှိရင်မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး”

“ငါ့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့အသက်ကိုမငဲ့ကွက်ရင်တော့ မင်းတို့ကိုသွေးချောင်းစီးအောင် ငါလုပ်ပြမှာပါ”

ဤကဲ့သို့သောလှောင်ပြောင်မှုများမှာ တင့်ထျန်းမြို့ဘက်မှလူများအတွက် အရာမထင်ပေ။ အောက်လောကမှသူရဲကောင်းများဖြစ်သော သူတို့မှာ မမြင်ဖူးမကြားဖူးသည့်အရာမရှိ။ သူတို့အမြင်တွင် ဤမြို့စားမှာလူပြက်တစ်ဦးသာ။

“ဒါဆိုရင်လည်း တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲကြစမ်းပါ၊ အပိုတွေပြောမနေနဲ့”

မြို့စားမင်းကျန်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုလူသည် စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် အရှုံးပေးကာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့၏။ ဤသို့ဖြင့် တင့်ထျန်းမြို့သည် မတိုက်ခိုက်ရဘဲ နောက်တစ်ကြိမ်အနိုင်ရရှိခဲ့ပြီး တက်လှမ်းခြင်းစစ်ပွဲ၏ နံပါတ် ၁ နေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့လေတော့သည်။

All Chapters