အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

​​အခန်း (၁၆၉) - ရမ်းကားလွန်းလှသည်

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး၏ လက်ဖဝါးထဲမှ အမည်းရောင်မီးတောက်မှာ လီယန်ချူထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ဖိအားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

နေမင်းကြီး တစ်စင်းကဲ့သို့ပင်

​လီယန်ချူက အားကုန်သုံးကာ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်၏။

ဝုန်း

ဖျက်ဆီးလိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုအမည်းရောင် နေမင်းကြီးမှာ အလယ်တည့်တည့်မှ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။

တောက်ပသော ဓားအလင်းမှာ လေထုကို တိုက်ရိုက်ဆုတ်ဖြဲသွားပြီး မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

​ထိုမြင်ကွင်းမှာ

ရှေးဦးဒဏ္ဍာရီခေတ်က လူသားမျိုးနွယ်ဝင် တာယီ သည် လေးကိုင်းကို ညှို့တင်ကာ နေမင်းကို ပစ်ချခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် သူ၏တိုက်ကွက်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခုတ်ဖြတ်နိုင်ရုံသာမက။

အနာအဆာမရှိဘဲ လုံးဝ နဂိုအတိုင်း ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုမီးတောက်များထဲတွင် ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည့် မိစ္ဆာမီးများ ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

​လုံဟူရှန်းမှ အဘိုးကြီးပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။

လီယန်ချူ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်မှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ပင် ကောင်းမွန်နေသေးသည်။

​"လာစမ်း"

"မင်းမှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေ ကျန်သေးလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်း "

​လီယန်ချူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏၊ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ရဲရင့်နေပြီး အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် ဧရာမ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် သေးငယ်ပုံပေါက်သော်လည်း။

ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြင်းထန်မောက်မာလှသည့် အရှိန်အဝါမှာမူ မိစ္ဆာဘုရင်ထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့ပေ။

​မီးနိုင် ကျင့်စဥ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော မီးတောက်အမျိုးအစားများကို တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံးပင်။

တာအိုဂိုဏ်း၏ အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအကာကွယ် တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ။

လီယန်ချူသည် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာမီးများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

​ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

လီယန်ချူထံသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည် ခုနက လူမျက်နှာပါ ပင့်ကူမိစ္ဆာကြီးမှာလည်း သူ၏ ထိုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူသည် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်း ထပ်မံလုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်

ဤလူငယ်တာအိုဆရာ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ဖျက်ဆီးပစ်မည်

​လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ မြင့်တက်လာပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ သွေးချီစွမ်းအားများမှာ အလျင်အမြန် စီးဆင်းကာ လုံးဝ ဆူပွက်လာတော့သည်။

သူသည် ပိုမိုပါးနပ်သော တုံ့ပြန်မှုနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်သော်လည်း။

ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ပြေးဝင်လာသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို မြင်သောအခါ။

သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ လုံးဝ တောက်လောင်သွားပြီဖြစ်သည်။

​ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း

သူသည်လည်း ကြီးမားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လိုက်သည်။

ရှေးဦးကာလမှ ရိုင်းစိုင်းသော ဆင်ပြောင်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လှ၏။

​ဝုန်း

လူသားတစ်ဦးနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်မိကြတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ချက်ချင်းပင် လှိုင်းလုံးကြီးများထပ်ခါတလဲလဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းလှိုင်းလုံးများမှာ ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ ခံတွင်းမှ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို လုယူနေကြသော ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် သက်ရောက်မှု ရှိသွားစေသည်။

​မီးတောက်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

၎င်းမှာ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ မိစ္ဆာမီးနှင့် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ယန်မီး တို့ပင် ဖြစ်သည်။

​ဒုန်း ဒုန်း

လီယန်ချူ အနောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားရသည်။

​ဒုန်း

ဧရာမ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးမှာလည်း အနောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရသည်။

ထိုကဲ့သို့ သန့်စင်သော ခွန်အားချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့မှုတွင် လီယန်ချူသည် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားကို သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

​"လာစမ်း"

လီယန်ချူက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်သည်။

​ဝုန်း

နှစ်ဦးသား ထပ်မံ ဝင်တိုက်မိကြပြန်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။

လီယန်ချူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကြေမွသွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အနောက်သို့ တစ်လှမ်းသာ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ပို၍ပင် ထက်မြက်ရဲရင့်လာ၏။

သွေးချီစွမ်းအားများမှာ မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

လီယန်ချူကို နီရဲသော အလင်းတန်းတစ်ခုအတွင်း ဝန်းရံသွားစေ၏။

တောက်ပလွန်းလှသည်

​သူသည် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ထံသို့ စတင်၍ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

"ထျန်းကန်းလက်ဝါး "

"ဘုရင်မင်းမြတ် လေးညှို့တင်ခြင်း"

ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အရှိန်အဝါဖြင့် ကောင်းကင်တိုးမတတ် မောက်မာနေသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

​ဝုန်း

နောက်ထပ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ကြေမွသွားပြီး ကျောက်တုံးကြီးများမှာ ပြိုကျကုန်သည်။

မြေကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွား၏။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် မှောက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။

​လီယန်ချူမှာမူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲပင်

လုံဟူရှန်းမှ အဘိုးကြီးမှာ မျက်လုံးပြူးသွားရသည်၊ လီယန်ချူသည် ဆန်းကြယ်သော တာအိုအတတ်များစွာကို တတ်မြောက်ထားပြီး လောကီသိုင်းပညာကိုလည်း အလွန်နက်ရှိုင်းသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားကြောင်း သူသိသော်လည်း။

သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ မှာ ထိုအဆင့်အထိ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

​ဒါဟာ လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်ရဲ့လား ဧရာမ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ဝှေ့ယမ်းပြီး လှဲချလိုက်တာလား။

​ထိုတိုက်ပွဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါမှာ ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို လုယူနေကြသော လူများ၏ အာရုံကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။

သူတို့အားလုံး ဤမြင်ကွင်းကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေကြသည်

ယခုခေတ် လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတာလား လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်ထလာသည်၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေ၏။

လီယန်ချူ၏ ခွန်အားအစစ်အမှန်ကို သူ လုံးဝ ခန့်မှန်း၍ မရတော့ပေ။

​အမှန်စင်စစ် လီယန်ချူသည် ခုနက အစီရင်ဝတ်စုံ ၏ အကူအညီကို ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေသော မိစ္ဆာမီးမှာ မီးနိုင်ခြင်း အတတ်ပညာကို ကျင့်ကြံထားပြီး အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့်လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ် အဆောင် တို့ဖြင့် ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဖြစ်နိုင်ပေ။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ဤကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။

​"မိစ္ဆာလမ်းစဉ် က ကောင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြိုလဲသွားတာပဲ "

လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ပင် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ချက်ချင်းပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသော ကျန်ကျောင်းဓား ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အားကုန် သုံးကာ ခုတ်ချလိုက်၏ ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိပေ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဧရာမ လက်ဖဝါးအလယ်ရှိ မျက်လုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယန်ချူ၏ ဓားဦးကို တားဆီးလိုက်နိုင်ခြင်းပင်

​"ငါးပါးမိုးကြိုး စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တရားဥပဒေ၊ ဘယ်လို မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကောင်က ငါ့ကို တည့်တည့်ကြည့်ရဲတာလဲ "

​လီယန်ချူက ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပုံရသည်။

မိုးကြိုးသည် ထိုလောကတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော ယန်စွမ်းအား ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းစွမ်းအားက လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ လက်ဖဝါးရှိ မျက်လုံးကို အကြည့်လွှဲသွားစေသည်။

မည်သည့် မိစ္ဆာဆိုးမျှ မိုးကြိုးငါးပါး တရားဥပဒေကို တည့်တည့် မကြည့်ဝံ့ပေ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေ၊ သူသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဝင်သာ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးတရားကို သဘာဝအတိုင်း မကြည့်ဝံ့ခြင်းပင်လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

သူသည် ဓားကိုကိုင်ကာ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် တိုက်ရိုက် ယှဉ်တိုက်တော့သည်။

​ကျန်ကျောင်းဓားသည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာများနှင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သော လက်နက် ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်ကို အလွန်ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ပေးနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခုခံမှုကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

​သို့သော် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာမူ လီယန်ချူ၏ အစီရင်ဝတ်စုံ ကို မဖောက်နိုင်ပေ

အစီရင်ဝတ်စုံ သည် နာမည်ကြီးလှခြင်း မရှိသော်လည်း တာအိုဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားလက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သိုင်းပညာဖြင့် တာအိုကို အောင်မြင်ခဲ့သော တာအိုကျွမ်းကျင်သူ ထံမှ ဆင်းသက်လာသော ရတနာဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

​ထို့ကြောင့် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ လီယန်ချူထက် မြင့်မားနေသော်လည်း။

တကယ့် တိုက်ပွဲတွင်မူ လီယန်ချူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို အမြဲတမ်း ခံနေရခြင်းပင် သိုင်းပညာရှင်များသည် အနီးကပ်တိုက်ပွဲ၏ ဘုရင်များ ဖြစ်ကြသည်။

​လီယန်ချူ၏ ဓားသိုင်းမှာ ပြင်းထန်မောက်မာလှပြီး၊ ကိုယ်ဖော့ပညာမှာလည်း လေကဲ့သို့ လျင်မြန်လှသဖြင့် ဖမ်းရခက်လှသည်။

လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရဘဲ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိသွားတော့သည်။

ကျန်ကျောင်းဓားသည် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားရသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များကို ပေးလိုက်သည့် ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းရန် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

​ပထမဆုံး ပေါ်လာစဉ်က ပင့်ကူမိစ္ဆာကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ လုံဟူရှန်းနတ်ဆရာကြီးနှင့် အဆင့်တူ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးမှာ ယခုအခါ အသက်ငယ်ငယ် တာအိုဆရာလေးတစ်ဦး၏ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

ခွန်အားချင်း ယှဉ်သော်လည်း မှောက်သွားရသည်အနီးကပ် တိုက်ခိုက်သော်လည်း လုံးဝ အရေးနိမ့်နေသည်။

​သို့သော် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ဝိညာဉ်အာရုံပြုပုံရိပ် ဖြစ်သဖြင့်၊ လီယန်ချူနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အကျိုးအမြတ်မရကြောင်း သိမြင်လိုက်သောအခါ။

ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားတော့သည်။

​ယခုအချိန်တွင် သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော လီယန်ချူမှာ၊ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထွက်မလာသရွေ့ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ထိတွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ ရန်သူများ ဝိုင်းရံနေသော ဤအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထွက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ မဟုတ်လျှင် မိမိ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျက်ဆီးခံရနိုင်သလို၊ မိစ္ဆာဆိုးများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကိုလည်း ခံရနိုင်ပြီး။

ထိုအခါ ရလဒ်မှာ တွေးဝံ့စရာပင် မရှိတော့ပေ။

​ဘုန်း

လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်သည် ကောင်းကင်မှနေ၍ တိုက်ကွက်များကို တရစပ် ပစ်လွှတ်နေသည်။

လီယန်ချူမှာ ထိုတောက်ပသော အလင်းတန်းများကြားတွင် ရှောင်တိမ်းနေရရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

​"ဒီနေ့ မင်း သွေးသားခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လာတာက၊ ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးတာပဲ "

"မင်းကို အမှုန့်ဖြစ်သွားအောင် ငါ တိုက်ခိုက်ပြမယ်"

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်သည် လီယန်ချူအပေါ် မည်မျှ နာကျည်းနေမည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ထိုဝေးလံလှသော ပေဖုန်းနယ်စပ်ဒေသတွင် အမည်မသိ လူငယ်တာအိုဆရာလေး တစ်ဦး၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုံးဝ မခံနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရခြင်းမှာသူ့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အရှက်ရမှုပင် ဖြစ်သည်။

ယခုမှသာ သူသည် အသာစီးရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

​​အခန်း (၁၇၀) - စီနီယာဦးလေး

​"လာစမ်း "

"မင်း ကောင်းကင်ပေါ်ကို တက်လာခဲ့လေ "

"မင်း ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထွက်လာပြီးရင် မင်းရဲ့ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်နိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ "

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပြီဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ယံမှ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်၏။

​"မိုးကြိုးငါးပါး စင်ကြယ်သော ယန်စွမ်းအား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တရားဥပဒေ၊ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းလော့ သတ် "

​ဝုန်း

မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်ပြီ

တောက်ပသော မိုးကြိုးအလင်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။

​မိုးကြိုးတရားသည် ကမ္ဘာလောကတွင် အပြင်းထန်ဆုံးသော ယန်စွမ်းအား ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှိန်အဝါလည်း ဖြစ်၏။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ လီယန်ချူ၏ ထိုမိုးကြိုးအစွမ်းကြောင့် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။

​ဝိညာဉ်များပင် တုန်ခါသွားရ၏

လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများသာ မြင်နေရပြီး မိုးကြိုးရေကန်ကြီးထဲတွင် ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကြည်လင်လာသောအခါ။

​မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်မှာ ကြေမွပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြီ ၎င်းမှာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အဆင့်မြင့်ထားသော မိုးကြိုးငါးပါး အဆောင် သာ ဖြစ်သေးသည်။

ထို့ပြင် ၎င်းမှာ လီယန်ချူ၏ ထိုသုံးကြိမ် အဆင့်မြင့်ထားသော အဆောင်အတွက် နောက်ဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခွင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤထူးခြားသော အချိန်အခါတွင် ပေးစွမ်းလိုက်သည့် ရလဒ်မှာ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

​မိစ္ဆာမီးများ တောက်လောင်နေပြီး မောက်မာလှသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ခြင်းပင် မင်း အားနည်းနေတုန်းမှာ မင်းအသက်ကို ယူရမယ် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးချီစွမ်းအားများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ထက်မြက်လှသော လျိုယန်စွမ်းအား အားလုံးကို ကျန်ကျောင်းဓား အတွင်းသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

​ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော တောက်ပသည့် ဓားအလင်းတန်းကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

တိုက်ရိုက်ပင် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ဆက်တိုက် ခံစားထားရသဖြင့် ယခုအခါ ဝိညာဉ် ထိခိုက်နေပြီး အနည်းငယ် ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူ၏ အားကုန်သုံးထားသော ထိုဓားချက်ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ သူ၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံး လီယန်ချူ၏ ဓားချက်အောက်တွင် ပြတ်တောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားပြန်သည်။

သူ အတော်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေရသည်။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဝိညာဉ်အာရုံပြုပုံရိပ်ကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် သူ၏ နောက်ခံမှာ သာမန် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သူ့တွင် ဝှက်ဖဲ နည်းလမ်းများစွာ ရှိပါသေးသည် သို့သော် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုက မြန်ဆန်လွန်းလှသည် ရမ်းကားလွန်းလှသည်အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်လိုက်ရုံဖြင့် လုံးဝ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားရသည်။

လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရှားရှားပါးပါး ထိတ်လန့်သွားရသည်၊ သူ ထိုနေရာတွင် မသေချင်ပေ။

​နတ်ဘုရားနယ်မြေ ကို မသွားရလည်း ရသည်။

ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ အခွင့်အရေးကို မယူရလည်း ဖြစ်သည်။

လုံဟူရှန်းမှ အဘိုးကြီးကို မသတ်ရလည်း ကိစ္စမရှိ

​သို့သော် သူ ထိုနေရာတွင် ဒီအတိုင်း မသေချင်ပေသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ကုသရန် အချိန်အနည်းငယ် ရလိုက်သည်နှင့် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို သတ်ပစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ နီရဲသော အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက် ထွက်ပြေးရန် ပြင်သည်။

"ချုပ်နှောင်စမ်း"

လီယန်ချူက ချုပ်နှောင်ခြင်း တာအိုအတတ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

​သူ၏ ခွန်အားအရ ဆိုလျှင် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို ရပ်တန့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသည့်တိုင် ၎င်းသည် ခဏတာမျှသာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။

သို့သော် ထိုမျှဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီ

​သူသည် ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင် နတ်ဘုရားအလင်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုတာအို လက်နက်မှာ ဝိညာဉ်နှင့် တစ္ဆေများကို တိုက်ခိုက်ရန် သီးသန့်ပင် အရပ်ထဲတွင်လည်း ၎င်းကို အိမ်စောင့်ရတနာအဖြစ် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး အစွမ်းထက်လှသည်။

​လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်စိရှေ့တွင် ဖြူဖွေးသွားပြီး ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး လောင်ကျွမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝုန်း

နောက်ထပ် ပြင်းထန်လှသော ခုတ်ချက်တစ်ခု နီရဲသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို လုံးဝ ဝါးမြိုသွားပြီး ဝိညာဉ် လွင့်စင်ကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။

​တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်

ထိုမျှ မောက်မာလှသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး တစ်ပါး၊ ဒီအတိုင်း သေသွားပြီလား

ထိုမိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများမှာ အတော်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

​ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ...

လုံဟူရှန်းမှ အဘိုးကြီးမှာမူ ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖုံးကွယ်မရသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဒီကလေးက တိုက်ခိုက်ရတာကို တကယ် ကျွမ်းကျင်တာပဲ "

​အရင်က မိစ္ဆာဘုရင်ကြီးနှင့် မကြောက်မရွံ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လီယန်ချူသည် ရဲရင့်ပြတ်သားသော နည်းလမ်းကိုသာ သုံးသည့် ကျင့်ကြံသူဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ရဲရင့်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ဒီအတိုင်း ရမ်းတိုက်နေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

​လီယန်ချူသည် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကိုယ်ပေါ်ရှိ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မှာ ပို၍ပင် ထက်မြက်လာသည်။

ဘယ်သူမှ တည့်တည့် မကြည့်ဝံ့တော့ပေ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူထက် မြင့်မားသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း ပို၍ ပြင်းထန်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူက အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ တိုက်ကွက်များကို အဆက်မပြတ် သုံးလိုက်သဖြင့် တိုက်ရိုက် သေဆုံးသွားရခြင်းပင်။

​သူသည် ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ ခံတွင်းထဲမှ ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို အခွင့်ကောင်းယူကာ လုယူခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ပါးရှကျောက်ရုပ်ကိုလည်း ဝင်ရောက်ကူညီခြင်း မရှိဘဲ။

အဘိုးကြီး၏ ဘေးနားသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

​"စီနီယာ"

အဘိုးကြီးက အသာလေး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

​"စီနီယာရဲ့ ကျောက်စိမ်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

အဘိုးကြီးက လက်ကာပြကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းပြားလေး တစ်ခုပါပဲ၊ ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး "

​လီယန်ချူကတော့ ထိုစကားကို အလေးအနက် မထားပေ။

ထိုစိတ်ကြည်လင် ကျောက်စိမ်းပြား တွင် ပါဝင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်အားကောင်းပြီး ကိုယ်နှင့်မကွာ ဆောင်ထားရုံဖြင့် စိတ်ကို ကြည်လင်စေသည့် အစွမ်းရှိသည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် စိတ်မငြိမ်ခြင်း ကို တားဆီးပေးနိုင်ပြီး အပြင် ပယောဂ မိစ္ဆာများ၏ နှောင့်ယှက်မှုကို မခံရစေပေ။

အလွန်ပင် ရှားပါးလှသော ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

​"စီနီယာ့ကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ "

"မင်းက ငါ့ကို စီနီယာဦးလေး လို့ ခေါ်သင့်တယ် ငါက မင်းရဲ့ဆရာ ရွှမ်ချိန် နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးတယ် "

​လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့သြသွားရသည်။

ထိုအဘိုးကြီးသည် လုံဟူရှန်း နတ်ဆရာကြီး လေးပါးထဲမှ အကြီးအကဲ ဆိုလျှင် သူ၏ ဂုဏ်ဒြပ်မှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။

သူ၏ အမြင့်ဆုံး အချိန်တွင် တစ်လောကလုံးရှိ တာအိုဂိုဏ်းဝင်အားလုံး၏ ခေါင်းဆောင်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သူက ဆရာ့ကို သိနေတာလား

​"ကျွန်တော့်ဆရာကို သိတာလား"

လီယန်ချူက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

​"ဟုတ်တယ်၊ ငါနဲ့ မင်းဆရာရဲ့ ပတ်သက်မှုက အတော်ကြာခဲ့ပြီ၊ အရင်က ငါ့ရဲ့ ဇနီးသည်နဲ့ ငါနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ မင်းဆရာကပဲ အောင်သွယ်ပေးခဲ့တာ "

​အဘိုးကြီးက စစချင်းမှာပင် အကြီးစား သတင်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြောလိုက်သဖြင့်။

လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားရသည်။

တာအိုဂိုဏ်းဝင် များသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း၊ နတ်ဆရာကြီး တစ်ဦးတွင် ဇနီးသည် ရှိနေမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ၊ ထို့ပြင် ဆရာက အောင်သွယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နေသည်။

​သို့သော်

မိမိ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ အကျင့်စရိုက်ကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ။

လီယန်ချူသည် အဘိုးကြီးကို သတိထားသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

​ဝုန်း

အဘိုးကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရပြီး လက်ဖဝါးမိုးကြိုး ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခုကို ရိုက်ပြလိုက်သည်။

အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှ၏။

အမှန်ပင်

​"မင်းဆရာ ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါလည်း တတိယအဆင့် ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်ပြီး နတ်ဆရာကြီး လေးပါးရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး "

အဘိုးကြီးက အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

​လီယန်ချူကတော့ အနည်းငယ် နားလည်သွားသည်။

ဇနီးသည် ရသွားတာက ကျင့်ကြံခြင်းကို ဘာလို့ ပိုမြန်သွားစေတာလဲ....

ထိုအိမ်ထောင်ရေးက အဘိုးကြီး၏ တာအိုစိတ်ကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့ပုံရသည်။

​"စိတ်ချပါ၊ မင်းလို နောက်မျိုးဆက်ကို ငါ သဘောကျတယ် ငါ မင်းကို သေချာ စောင့်ရှောက်ပေးမယ် "

လုံဟူရှန်းမှ နတ်ဆရာကြီးက ပြောလိုက်သည်။

​"စီနီယာဦးလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

လီယန်ချူက အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

​မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထိုအဘိုးကြီးမှာ မိမိအပေါ် အလေးထားပုံရသည်။

အရင်ဆုံး စီနီယာဦးလေးအဖြစ် လက်ခံထားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

​ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ထွက်ထားသည့် နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဘိုးကြီးက ပြုံးလိုက်သည်။

​"မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ယောက် လာနေပြီ ဒီနေရာက ကိစ္စတွေကိုတော့ မင်းဘာသာမင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၊ ဒီမိတ်ဆွေဟောင်းကိုတော့ ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ် "

​အဘိုးကြီးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပေ ၉၀ ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

၎င်းမှာ မြေပြင်ကို ကျုံ့လိုက်သကဲ့သို့သော တာအိုအတတ်ပင်။

​သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ သန့်စင်သော ယန်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အဘိုးကြီး၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ပုံစံအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

​ကောင်းကင်ယံမှ ပျံသန်းလာသော ကျွမ်းကျင်သူမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်သွားသည်။

ရန်သူချင်း တွေ့ဆုံကြရာတွင် မျက်လုံးချင်း ဆုံသည်နှင့်ပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

​ဝုန်းဝုန်းဝုန်း

နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်သည့် အရှိန်အဝါမှာ ပို၍ကြီးမားလာပြီး ဒဏ္ဍာရီထဲမှ နတ်ဘုရားများ တိုက်ခိုက်နေကြသည်နှင့်ပင် တူလှသည်။

သို့သော်

ထိုနေရာနှင့် ပို၍ ပို၍ ဝေးကွာသွားတော့သည်။

အဘိုးကြီးက ထိုသူကို တမင်တကာ ဝေးရာသို့ ဆွဲထုတ်သွားခြင်းပင်။

​"ကိုယ့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ရမယ် "

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စဉ်းစားနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

​ထိုစီနီယာဦးလေးမှာ စွမ်းအား အလွန်နက်ရှိုင်းသဖြင့် ယနေ့ည အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်သင့်သည်။

သို့သော် သူသည် ချန်ယန် ကို စေလွှတ်ကာ မိမိကို တောင်ထဲသို့ လာခိုင်းခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယခုအခါတွင်လည်း မိမိစိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်ရန် ပြောသွားခဲ့သည်။

​တစ်စုံတစ်ခုကို အတိအလင်း ပြော၍မရသကဲ့သို့ပင်။

ထို့ပြင် အဘိုးကြီးသည် မိမိကို ဤနေရာသို့ ရောက်အောင် တမင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု လီယန်ချူ ခံစားနေရသည်။

​

​

​