← Chapters

အခန်း (၈၅၁-၈၅၂)

Vol. 86 Ch. 851-852

အခန်း (၈၅၁-၈၅၂)

Vol. 86 Ch. 851-852

​အခန်း (၈၅၁) ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ရလဒ်များ

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"အခု မင်္ဂလာဆောင်မယ့်သူက ယူဟွမ်းမြို့ရဲ့ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သည်အသစ် ချင်ဆွေ့ပဲ ငါ့နောက်ကလူတွေက သတို့သားနဲ့ သတို့သမီးရဲ့ ဆွေမျိုးတွေပေါ့ မင်း အားတယ်ဆိုရင် ခဏနေရင် မင်္ဂလာသောက်ပွဲကို လာခဲ့ဦးလေ"

​"လာမှာပေါ့၊ အသေအချာ လာခဲ့ပါ့မယ်"

​ရွှီပိုင်ကျိုးက ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားခြင်းကို ထားလိုက်ဦး သတို့သား၏ ရာထူးအဆင့်အတန်းကပင် သူ့အတွက် လက်ဆောင်အကြီးအကျယ်ယူပြီး လာရောက်ဂုဏ်ပြုရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

​ခမ်းနားသော လှေကြီးမှာ မကြာမီ ကမ်းကပ်သွားသည်။

ယခုတစ်ခေါက် ချင်ဆွေ့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ ကျောင်းအုပ်ဟောင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယင်စစ်သည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏နောက်တွင် ယင်စစ်သည်အချို့လည်း ပါလာရာ သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း ယင်စစ်သည်ဌာန၏ ငါးဦးစီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

​ချင်ဆွေ့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို အကြည့်ဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကမ်းပေါ်သို့ ခုန်ဆင်းကာ ဖန့်ချန်ကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်သည်

​"အောက်ခြေဝန်ထမ်းက လူကြီးမင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ် "

​ရွှီပိုင်ကျိုးက လက်ကို အတင်းခါယမ်းပြသည်

"မင်း လူမှားနေပြီထင်တယ် ကျုပ်က လူကြီးမင်း မဟုတ်ပါဘူး"

​အဝေးမှ အောက်ဆင်းသူအချို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထားများမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားကြသည်။

​လူတိုင်းမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားကြပြီး ရွှီပိုင်ကျိုးကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ထိုစဉ် ကျောင်းအုပ်ဟောင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဟေ့... အောက်ဆင်းသူ ချင်လူကြီးမင်း ဂါရဝပြုနေတာက ဖန့်လူကြီးမင်းကိုကွ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ "

​ဖန့်လူကြီးမင်း

​ရွှီပိုင်ကျိုးမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ ဖန့်ချန်ကို အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်

"အစ်ကိုဖန့်... ခင်ဗျားက အစိုးရထဲက လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား "

​သူ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုများက တရစပ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

​နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သည်က ဂါရဝပြုရသည်ဆိုလျှင် တစ်ဖက်လူမှာ အနည်းဆုံး နေခင်းကင်းလှည့်ဗိုလ်ချုပ် အဆင့် ရှိရမည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ သာမန် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

​ယင်လောကတွင် နေခင်းကင်းလှည့်ဗိုလ်ချုပ် ရာထူးကို ရယူနိုင်ရန်မှာ လူ့လောကရှိ ကျင့်ကြံမှုအရ အနည်းဆုံး ရွှေအမြုတေအဆင့်မှ စတင်ကာ ဝိညာဥ်သန္ဓေသားအဆင့်အထိ ရှိရမည် မဟုတ်ပါလား။

​"ငါက ကြည့်ရတာ အစိုးရဝန်ထမ်းနဲ့ မတူလို့လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

​ရွှီပိုင်ကျိုး၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်

"ဖန့်လူကြီးမင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိတာကိုတော့ ကျုပ် သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ်မိန်းမက လူကြီးမင်းလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို အကူအညီတောင်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး..."

​"ဒါက ရေစက်ပါပဲ ကဲ... လှေပေါ် တက်ကြရအောင်"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ပြောလိုက်သည်

"ဒါပေမဲ့ ဒီလှေခကိုတော့ မင်း မင်္ဂလာပွဲလာတဲ့အခါ တစ်ခါတည်း ပေးခဲ့ဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

​"ရပါတယ်၊ ရပါတယ် "

ရွှီပိုင်ကျိုးက ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒါက စည်းမျဉ်းဖြစ်ကြောင်း သူ မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။

​လူတိုင်းမှာ လှေကြီးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လိုက်ကြပြီး မကြာမီတွင် ယူဟွမ်းမြို့ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

​ထိုနေရာတွင် လူစည်ကားလှပြီး နေရာအနှံ့တွင် လေလွင့်ဝိညာဉ်များကို မြင်ရသောအခါ ချင်အိမ်တော်နှင့် ကျန်းမိသားစုမှ လူများမှာ အံ့ဩမှင်တက်နေကြသည်။

စတင်ခါစတွင် သူတို့ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာကြပြီး၊ ဤယင်လောကနှင့် လူ့လောကမှာ ထူးထူးခြားခြား ကွာခြားမှု မရှိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

​ပုံပြင်စာအုပ်ဟောင်းများထဲတွင် ပါသလို လျှာထွက်နေသော ကြိုးဆွဲချသေသည့် ဝိညာဉ်၊ ငတ်မွတ်နေသော ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ကြောက်စရာကောင်းသော ဝိညာဉ်ဆိုးများကဲ့သို့ ရုပ်ဆိုးလှသော အရာများကိုလည်း မတွေ့ရပေ။

​လူတိုင်းနီးပါးမှာ မသေဆုံးမီက ပုံစံအတိုင်း ရှိနေကြသော်လည်း၊ ရုတ်တရက် သေဆုံးခဲ့ရသော ဝိညာဉ်အချို့မှာမူ သေဆုံးစဉ်က ဒဏ်ရာများကို သယ်ဆောင်ထားသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။

​ဖန့်ချန်နှင့် လူအုပ်ကြီး မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် လီပါးတောင်း နှင့် ဝမ်ဟု တို့ နှစ်ဦးသည် ယင်စစ်သည်အုပ်စုကို ဦးဆောင်ကာ အပြေးအလွှား ရှေ့သို့ တက်လာကြသည်။

​"ပိကျန်းမြို့ ရဲ့ နေခင်းကင်းလှည့်ဗိုလ်ချုပ် ဝမ်ဟု ဖန့်လူကြီးမင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ် "

"စိုက်ကျိုးမြို့ ရဲ့ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သူကြီး လီပါးတောင်း ဖန့်လူကြီးမင်းကို ဂါရဝပြုပါတယ် "

​ယူဟွမ်းမြို့ရှိ ယင်စစ်သည်ဌာနမှ ယင်စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ တပြိုင်နက်တည်း ဂါရဝပြုလိုက်သံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှရာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေလွင့်ဝိညာဉ်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်ကြကုန်သည်။

အောက်ဆင်းသူများပင်လျှင် အဝေးမှနေ၍ ရိုသေစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြရသည်။

​သူတို့သည် မာမင်လုံနှင့် သူ၏ညီဖြစ်သူတို့၏ အဆုံးသတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ မိမိတို့မှာ အပြစ်ပေးခြင်း မခံရသေးသော်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူကြီးမင်းက မည်သို့သော သဘောထား ရှိမည်ကို မသိသဖြင့် အနားမကပ်ရဲကြသလို လျစ်လျူရှုထားရန်လည်း မရဲကြပေ။

​"ပိကျန်းမြို့ရဲ့ နေခင်းကင်းလှည့်ဗိုလ်ချုပ် ဝမ်ဟု သူက ရာထူးတက်သွားတာပဲ ဒါပေမဲ့ စိုက်ကျိုးမြို့ရဲ့ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သူကြီး ဆိုတာကရော ဘာလဲ"

​ရွှီပိုင်ကျိုးမှာ အံ့ဩမှင်တက်နေတော့သည်။

ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ တစ်ဖက်လူက လူမှားပြီး ဂါရဝပြုသည်ဟု သူ မထင်တော့ပေ ထိုသူများမှာ အစ်ကိုဖန့်ကို သေသေချာချာ ဂါရဝပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သည်က လူကြီးမင်း ဟု ခေါ်သည်ကို သူ နားလည်နိုင်သေးသော်လည်း၊ ယခုမူ သူ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရပြီ ဖြစ်သည်။

​အလယ်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သူကြီး ရာထူးကို တာဝန်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိုက်ကျိုးမြို့၏ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သူကြီး အဆင့်မှာ မမြင့်လှသော်လည်း စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော် နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သူကြီး အချင်းချင်းတွင် အထက်အောက် မရှိပေ သူ့ကိုပင် လူကြီးမင်းဟု ခေါ်စေနိုင်သောသူမှာ... ပိုမိုမြင့်မားသော နေခင်းကင်းလှည့်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သာ ဖြစ်ရမည်။

​ဒါဟာ အထက်သုံးဆင့် ရဲ့ အစဦးဖြစ်တဲ့ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေမှ ရနိုင်တဲ့ ရာထူးမျိုးပဲ...။

​ဝမ်ဟုနှင့် လီပါးတောင်းတို့၏ နောက်တွင် အဆင့်အတန်း မြင့်မားပုံရသော ဝိညာဉ်သုံးဦးလည်း ရှိနေသည်။

ဖန့်ချန်က အမှတ်မထင် မေးမြန်းလိုက်ရာ ထိုသုံးဦးမှာလည်း ကပျာကသီ ရှေ့သို့တက်ကာ ဂါရဝပြုကြသည်။

သူတို့မှာ ယူဟွမ်းမြို့ ယင်စစ်သည်ဌာန၏ စီရင်ရေးနတ်ဘုရား ၊ ညကင်းလှည့်စစ်သည် နှင့် မြို့တော်ဝန် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

​"ဒီမှာ လမ်းပိတ်မနေကြနဲ့တော့၊ မြို့ထဲ ဝင်ကြစို့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

​လီပါးတောင်းက ချက်ချင်း လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်

"မြို့ထဲ ဝင်မယ်"

​မူလက ချင်အိမ်တော်နှင့် ကျန်းမိသားစုမှ လူ ၁၅၀ ကျော် ရှိရာမှ ယခုအခါ ယင်စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ ထပ်တိုးလာသဖြင့် တစ်ဖွဲ့လုံးမှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှရာ၊ ယင်စစ်သည်ဌာနမှ ယင်မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန် ထွက်ခွာလာသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ရတော့သည်။

​ကျန်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ တစ်လမ်းလုံး သူ၏သမီးဖြစ်သူနှင့် စကားပြောလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏မျက်နှာတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော နှမြောတသမှုနှင့် နောင်တများ ပြည့်နှက်နေသည်။

​ရွှီပိုင်ကျိုးမှာ ထိုအခြေအနေကို မြင်ပြီး သက်ပြင်းချရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင်၊ လမ်းဘေးရှိ လူအုပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"မိန်းမ "

​ရွှီပိုင်ကျိုးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

​ဝမ်ဖန့် သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်လာပြီး၊ ယင်အငွေ့အသက်များဖြင့် ဖြစ်တည်နေသော မျက်ရည်စများမှာ တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

​အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးမှာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေပြီး၊ အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးမှ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပိုမို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

​ချင်းဆွေ့မှာ မိမိ၏ မင်္ဂလာပွဲသည် ဤမျှအထိ ခမ်းနားကြီးကျယ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲဝိုင်းများကိုပင် နောက်ထပ် ဒါဇင်နှင့်ချီကာ အလျင်အမြန် ထပ်တိုးလိုက်ရသည်။

​မြို့တော်ဝန်ရုံး၊ ယင်စစ်သည်ဌာနနှင့် ယူဟွမ်းမြို့ရှိ အောက်ဆင်းသူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြပြီး လက်ဆောင်များ ပေးအပ်ကြသည်။

​လက်ဆောင်များမှာ အနည်းဆုံး ယင်သက်တမ်း ၂ လ၊ ၃ လမှ အများဆုံး ၁ နှစ်၊ ၂ နှစ်အထိ ရှိသော်လည်း၊ အရေအတွက် များပြားလှသဖြင့် အားလုံးပေါင်းလိုက်သောအခါ မူးဝေသွားလောက်သော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

​နောက်ဆုံးတွင် အသုံးစရိတ်အားလုံးကို နှုတ်လိုက်သော်လည်း ယင်သက်တမ်း နှစ် ၁၀၀ ကျော် ပိုလျှံနေသေးသည်။

​ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ချင်အိမ်တော်နှင့် ကျန်းမိသားစုမှ လူများကို လူ့လောကသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ပြီး၊ ယူဟွမ်းမြို့မှာလည်း ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

​ဖန့်ချန်သည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်မြဲမိုးမခပင် ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။

ရွှမ်ဖျင့် မှာ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် ရစ်ပတ်ထားပြီး ဦးခေါင်းကို သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

​ယင်လောက၏ အငွေ့အသက်မှာ ၎င်းယခင်က နေထိုင်ခဲ့သော ယင်မြစ် နှင့် အလွန်ဆင်တူသလိုရွှမ်ဖျင့် အတွက်လည်း ပိုမို သင့်တော်လှသည်။

ထို့ကြောင့် ယင်လောကသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ယခင်က သွေးအနှစ် များ ကုန်ဆုံးခဲ့သဖြင့် နွမ်းနယ်နေသော စိတ်ဓာတ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တက်ကြွလာခဲ့သည်။

​သို့သော် ယင်လောကသည် ရွှမ်ဖျင့် အမြဲတမ်း နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ပေ၊ ၎င်းလိုအပ်သော အသားများမှာ လုံလောက်သော ယန်စွမ်းအင် ရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​"အစ်ကို... ခင်ဗျားက ယင်လောကမှာ တကယ့်ကို ရေထဲက ငါးလိုပဲနော် တစ်ခုခု ကံထူးထားတာလား"

စကြာဝဠာမှန် က စပ်စုစွာ မေးမြန်းသည်။

​"မှန်လေး... မင်းက ယင်လောကအကြောင်းကို သိပ်မသိသလိုပဲနော်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးသည်။

​စကြာဝဠာမှန်မှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဖန့်ချန်မှာ ပို၍ပင် သေချာသွားသည် ၎င်းပိုင်ဆိုင်သော ဗဟုသုတနှင့် သတင်းအချက်အလက်များမှာ နတ်ဘုရားလောကနှင့် လူ့လောကအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားသည်။

​ယင်လောကသည် ၎င်းကျွမ်းကျင်သော နယ်ပယ် မဟုတ်ပေ။

​ယခင်က ဖန့်ချန် အောက်ဆင်းမည့်ကိစ္စတွင် စကြာဝဠာမှန်က အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ပြခဲ့ခြင်းမှာလည်း ယင်လောကရှိ ကိစ္စရပ်များသည် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်မှုနယ်ပယ်ပြင်ပတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

​"အစ်ကို... ခင်ဗျားက အခု ဝိညာဥ်သန္ဓေသား အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်ရတော့မယ် မဟုတ်လား လူ့လောကကို ပြန်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံဖို့ စိတ်ကူးရှိလား"

​"အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံရုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ဖို့က မလွယ်ဘူး ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ"

ဖန့်ချန်က အမှတ်မထင် ပြောလိုက်သည်။

​စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ရွှေနီရောင် စစ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသော တုယွန်းရွှီ ဝင်လာသည်။

ဖန့်ချန်၏ ပုခုံးပေါ်ရှိ ရွှမ်ဖျင့်ကို မြင်သောအခါ သူ ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုသည်

​"လူကြီးမင်း... ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ခဲ့ရာမှာ အဟန့်အတားအချို့ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ကျုပ်တို့ စုပေါင်းပြီး ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပါတယ် အောက်ဆင်းသူ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ကတော့ ကျုပ်တို့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကြပြီး၊ အခွန်ကို ဆယ်ပုံ လေးပုံ အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပါတယ်"

​ပြောပြီးနောက် သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ပိုက်ဆံအိတ် အချို့ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

အိတ်တစ်အိတ်စီတွင် ယင်သက်တမ်း ၂,၀၀၀ စီ ပါဝင်ပြီး စုစုပေါင်း အိတ် ၅ အိတ် ရှိသည်။

​ယင်သက်တမ်းပြား စုစုပေါင်း တစ်သောင်း တိတိ။

​ဒါဟာ ဖန့်ချန်က နေခင်းကင်းလှည့်လမ်းစဉ် ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခိုင်းခဲ့တဲ့ ရလဒ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီယင်သက်တမ်းပြားတွေဟာ မူလကဆိုရင် ယင်အရှင် အသီးသီးရဲ့ လက်ထဲကို စီးဝင်သွားမယ့် အရာတွေ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

​​အခန်း (၈၅၂) ရှရွှမ်ကျိ ကို ပြောလိုက်ပါ၊ ဖန့်ချန် လာခဲ့ပြီလို့

​ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး

"ယင်သက်တမ်း တစ်သောင်းဆိုတာ မနည်းဘူးဆိုပေမဲ့ သိပ်များလှတာလည်း မဟုတ်ဘူး အောက်ဆင်းသူ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ကပဲ စည်းမျဉ်းကို လက်ခံတယ်ဆိုတာ မလုံလောက်သေးဘူး ငါလိုချင်တာက ဆယ်ပုံဆယ်ပုံ ပဲမင်းတို့ နောက်ထပ် ကြိုးစားကြဦးမှ ဖြစ်မယ်"

​"ဆယ်ပုံဆယ်ပုံ ဟုတ်လား"

​တုယွန်းရွှီ၏ မျက်နှာတွင် ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်

"လူကြီးမင်း... ဒီလိုသာဆိုရင် ယင်အရှင် အသီးသီးရဲ့ ထမင်းအိုးကို ရိုက်ခွဲလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ် သူတို့တွေကတော့..."

​"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုတဲ့သူတွေကတော့ သဘာဝအတိုင်း ငတ်မွတ်တဲ့အထိ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး အကယ်လို့ မပူးပေါင်းချင်ဘူးဆိုရင်လည်း ယင်အရှင် ရာထူးကနေ ဖယ်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

​သူသည် ယခုအခါ ငရဲမင်းတံဆိပ် ကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး အမည်နာမအရဖြစ်စေ၊ လက်တွေ့အရဖြစ်စေ သူသည် ယင်လောက၏ ငရဲမင်း ပင် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် လက်ရှိတွင် သူ၏ ခွန်အားက မလုံလောက်သေးသဖြင့် ယင်လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု မပေးနိုင်သေးဘဲအန္တရာယ်များစွာကလည်း သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြပေလိမ့်မည်။

​သို့သော် ဤယင်လောကငယ် ဘက်တွင်မူ မတူပေ။

ယင်လောကငယ်၏ အာဏာစက်ကိုသာ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါက ငရဲမင်းတံဆိပ်ထဲသို့ ယင်သက်တမ်းများ အစဉ်တစိုက် စီးဝင်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ငရဲမင်းတံဆိပ်ကို ရှိသင့်ရှိထိုက်သော တန်ခိုးအာဏာများ ပိုင်ဆိုင်လာစေမည် ဖြစ်သည်။

​သူ့ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ ရှိနေသေးသည်။

သူ၏ နေခင်းကင်းလှည့်အရှင် ရာထူးမှာ ယင်လောကငယ်၏ ငရဲမင်းက ဘွဲ့နှင်းသဘင် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုငရဲမင်းသည် ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ၏ ဌာနချုပ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်မဖြစ် သူ မသေချာသေးပေ။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်အထိ ထိုငရဲမင်းကို သူ သွားရောက် မတွေ့ဆုံသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် မည်သည့် ကံတရားအကျိုးဆက် မျှ မရှိပါက၊ သူသည် ရှီလုံကို ခေါ်ယူပြီး အင်တိုက်အားတိုက် လုပ်ဆောင်ကာ ယင်လောကငယ်၏ စည်းမျဉ်းများကို ခဏချင်းအတွင်း တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

​တုယွန်းရွှီ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ ပြုံးမိသည်။

ဤလူကြီးမင်းမှာ တကယ့်ကို အာဏာရှင်ဆန်လှပေသည်။

ယင်လောက၏ စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝဥဿုံ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်နေသည်။

အကယ်၍ ယင်အရှင်များ အားလုံး စုပေါင်းပြီး ခုခံကြပါက နေခင်းကင်းလှည့်လမ်းစဉ်မှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြိုကွဲသွားမည်လား သူ မတွေးရဲပေ။

​ထို ညကင်းလှည့်အရှင် ပင်လျှင် သူတို့ဘက်က ရပ်တည်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

​ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ တုယွန်းရွှီက စကားအချို့ဖြင့် ဖျောင်းဖျရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်က ဦးအောင် မေးလိုက်သည်

​"ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ငရဲမင်းဘက်က ဘာသဘောထားမျိုး ပြသလဲ "

​တုယွန်းရွှီက အသာအယာ ခေါင်းယမ်းသည်

"ငရဲမင်းဘက်က ဘာသဘောထားမှ မပြပါဘူး"

​"သိပြီ၊ မင်း ဆက်ပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်ပါ"

ဖန့်ချန်က ပြောသည်။

​တုယွန်းရွှီက ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် တိုးတိုးလေး မေးသည်

"လူကြီးမင်း... အကယ်လို့ အောက်ဆင်းသူအချို့က လုံးဝ မပူးပေါင်းဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့ ဘယ်လို အရေးယူရမလဲ "

​"ယင်လောကကနေ မောင်းထုတ်လိုက် နောက်နောင် အောက်ဆင်းခွင့် မပြုနဲ့တော့ လာသမျှ တစ်ခါလာ တစ်ခါရိုက်ပဲ ယင်သက်တမ်းကို သုံးပြီး ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ချင်ကြတယ် ဒါပေမဲ့ အခွန်တော့ မဆောင်ချင်ကြဘူးဆိုတာ ဘယ်မှာရှိမှာလဲ"

​"တကယ်လို့ အဲဒီလူတွေက ယင်အရှင်တွေနဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တူညီနေမယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး ရိုက်မယ် တစ်ခါရိုက်လို့ မကြောက်ရင် နှစ်ခါရိုက်မယ် မင်း အရင်ဆုံး စာရင်းတစ်ခု ပြုစုထားလိုက်"

​"ဒါအပြင် သွေးဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ကို ကိုးကွယ်တဲ့ လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေနဲ့ အောက်ဆင်းသူတွေ အားလုံးကိုလည်း စာရင်းထဲမှာ ထည့်သွင်းပြုစုထားပါ"

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး တုယွန်းရွှီကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်

"ဒီစာရင်းကိုတော့ မင်း အထူးသတိထားပြီး လုပ်ဆောင်ရမယ်၊ အပြင်လူတွေ မသိစေနဲ့"

​တုယွန်းရွှီ ခေတ္တ ကြောင်သွားပြီးနောက် ကပျာကသီ ခေါင်းညိတ်သည်

"သိပါပြီ"

​"အဖြူလေးနဲ့ အမည်းလေး က ဘယ်မြို့နှစ်မြို့ကို တာဝန်ယူထားတာလဲ"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

​"လူကြီးမင်းဖြူ တာဝန်ယူထားတာက ရှန်းယန်မြို့ ပါ လူကြီးမင်းမည်း တာဝန်ယူထားတာက ဟူကျောင်မြို့ ပါ"

တုယွန်းရွှီက ဖြေသည်။

​"ဒီမြို့နှစ်မြို့က လူ့လောကရဲ့ ဘယ်နေရာတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေလဲ"

​တုယွန်းရွှီ ခေတ္တစဉ်းစားလိုက်သည်

"ရှန်းယန်မြို့က ဓာတ်ငါးပါးနယ်မြေ နဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး၊ ဟူကျောင်မြို့က ကိုးကြယ်နယ်မြေ နဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်။"

​သူ ခေတ္တရပ်ပြီးနောက် ရယ်ကျဲကျဲဖြင့်

"အသေးစိတ်ကိုတော့ အောက်ခြေဝန်ထမ်းအနေနဲ့ စာရင်းဇယားတွေကို ပြန်စစ်ကြည့်မှ သိရမှာပါ"

​"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း လုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်တော့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

​တုယွန်းရွှီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

​"ဓာတ်ငါးပါး၊ ကိုးကြယ်၊ ရှေးဟောင်း ၊ ဝိညာဥ်သိုင်း..."

​ဖန့်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"အထက်ဘုံလောက က လူ့လောကထက် ပိုကျယ်ပြောမယ်လို့ မဆိုလိုနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး လူ့လောကရဲ့ နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာတောင် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကြယ်တာရာတွေ ရှိနေတာပဲ၊ နယ်မြေကိုးခုလုံးဆိုရင်တော့ မတွေးရဲစရာပဲ"

​မှန်လေး (စကြာဝဠာမှန်) က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်

"အစ်ကို... ခင်ဗျား ဒါတွေကို ဘယ်ကနေ သိတာလဲ..."

​"တစ်ယောက်ယောက် ပြောပြတာပေါ့"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်

"အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး ငါတို့ ရှေးဟောင်းနယ်မြေ ကို ပြန်ကြစို့"

​ပိုင်ယွဲ့မြို့

​ဖန့်ချန်သည် ရှောင်းစစ်သူကြီး နှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံခဲ့သည်။

​ပိုင်ယွဲ့မြို့၏ နေခင်းကင်းလှည့်စစ်သည်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်းစစ်သူကြီးသည် ထိုကာလအတွင်း လူ့လောကသို့ မကြာခဏ သွားရောက်ခဲ့ပြီး အသုံးဝင်သော သတင်းအချက်အလက်များစွာကို ရရှိထားသည်။

​"မင်းပြောချင်တာက... ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရှရွှမ်ကျိ က နေရာအနှံ့မှာ စစ်တိုက်နေပေမဲ့ ကြီးကြီးမားမား အသေအပျောက် မရှိဘူးပေါ့ စစ်သည်တစ်ယောက်မှ မဆုံးရှုံးဘဲနဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ နယ်နိမိတ်တွေကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလား "

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒါဟာ သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။

ဒီ ရှရွှမ်ကျိက ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ

​ရှောင်းစစ်သူကြီးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်

"ကျုပ် စုံစမ်းရသလောက်တော့ တကယ်ပါပဲ ဒါကြောင့်လည်း ရှမင်းဆက် ဟာ ဒီနှစ်ပိုင်းအတွင်း နယ်မြေချဲ့ထွင်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ရာမှာ အရင်ကထက် အဆပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့တယ် ပတ်ဝန်းကျင်က ကိုးဆင့်၊ ရှစ်ဆင့်၊ ခုနစ်ဆင့် အင်ပါယာ နိုင်ငံတွေ အားလုံးကို သူက ဝါးမြိုလိုက်ပြီ"

​"အဲဒီထဲမှာ သေဆုံးတဲ့အရေအတွက်က ကျုပ်အမြင်အရဆိုရင် တကယ့်ကို သာမန်ပါပဲ ကျုပ် ထင်ထားတာထက်တောင် နည်းနေသေးတယ် အခုဆိုရင် မဟာရှရဲ့ နယ်စပ်က မီးတောက်နိုင်ငံ အထိ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ"

​သူ ခေတ္တရပ်ပြီးနောက်

"တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကျုပ် အစကနေ အဆုံးအထိ စောင့်ကြည့်ခဲ့ဖူးတယ် သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်လာပြီး သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်တာမျိုး လုံးဝ မတွေ့ခဲ့ရဘူး"

​"သူ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

ဖန့်ချန်က ရှောင်းစစ်သူကြီးကို ကြည့်ကာ မေးသည်။

ရှောင်းစစ်သူကြီးက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ခေါင်းယမ်းပြသည်

"ကျုပ်လည်း မသိဘူး"

​"သူ အခုလို ဆက်တိုက်နေရင် မီးတောက်နိုင်ငံလို နိုင်ငံတွေတင်မကဘူး မဟာချန်း လို အဆင့် ၈ အင်ပါယာတွေတောင် ဝါးမြိုခံရလိမ့်မယ် သူက တိမ်မြုပ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို မဟာရှရဲ့ နယ်နိမိတ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ချင်နေတာလား "

​ဖန့်ချန် တွေးတောနေမိသည်။

ဤကိစ္စမှာ ရှရွှမ်ကျိ ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေမလား

​သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော အဆင့် ၂ အင်ပါယာက အဆင့် ၁ အင်ပါယာအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်မည့်ကိစ္စနှင့် ရှရွှမ်ကျိ ယခုလုပ်နေသည့် ကိစ္စမှာ ဘာမှ မသက်ဆိုင်လှပေ။

​"ကျုပ် သိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ် သူက အကျိုးမရှိတဲ့ အလုပ်ကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး"

​ရှောငစစ်သူကြီးက ဆန်းစစ်ပြသည်

"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် တကယ်တော့ မဟာရှမှာ နေနေဖို့ မလိုပါဘူး အခုလို ပြန်လာပြီး လှုပ်ရှားနေတာက မဟာရှထဲမှာ သူ မဖြစ်မနေ ပြန်လာရမယ့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်မယ်လို့ ကျုပ် သံသယရှိတယ်"

​"မဟာရှက အရင်က အဆင့် ၉ အင်ပါယာလေး တစ်ခုပဲ၊ မင်းတို့ရဲ့ ချင်းစုန် ကြောင့် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါးတောင် ဖြစ်ခဲ့တာ ရှရွှမ်ကျိ မဖြစ်မနေ ပြန်လာရမယ့် ဘယ်လို အကြောင်းရင်းမျိုး ရှိနိုင်မှာလဲ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကလည်း လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

​ဖန့်ချန် တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။

​ရှရွှမ်ကျိ နှင့် မြောက်ပိုင်းကျွန်းစု မှ နဂါးစားဘုရင်တို့ကြားတွင် ထူးခြားသော ပတ်သက်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ မှန်ကန်ပါက မဟာရှကဲ့သို့ နယ်စွန်နယ်ဖျားနေရာလေးသို့ ရှရွှမ်ကျိကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားစရာပင်။

​"ဒါနဲ့... မင်း ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ကနေ ခေါ်လာတဲ့ စစ်သည် တစ်သိန်းကို ဘယ်မှာ ထားခဲ့တာလဲ"

ရှောင်းစစ်သူကြီးက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးသည်။

​ပိုင်ယွဲ့မြို့ရှိ လေလွင့်ဝိညာဉ်များမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသဖြင့် စစ်သည် တစ်သိန်း ဝင်လာခြင်းမှာ ရေပုံးထဲသို့ ရေတစ်စက် ကျလိုက်သလိုပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းက ထူးခြားလှသဖြင့် မည်သူမျှ သာမန်အတိုင်း မထားရဲကြပေ။

​"လူတွေက မစုံသေးဘူး လူစုံရင် သူတို့ကို ခေါ်သွားမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

​ရှောင်းစစ်သူကြီးကလည်း ထပ်မမေးတော့ပေ။

အသေးစိတ် အခြေအနေကို သူ မသိသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ယင်လောကရှိ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိပြီးသားပါ။

​တစ်ခါတစ်ရံ သူ တွေးမိသည်မှာ... သုံးလောကတောင် တိုက်ပွဲတုန်းက သူသာ ဖန့်ချန်ကို သတ်လိုက်မိပါက ယခု မည်သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်နေမည်နည်း

​ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ၏သမီးဖြစ်သူမှာ အနိုင်ကျင့်ခံနေရဆဲ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ကံ... တရား..."

​ရှောင်းစစ်သူကြီးက ထိုစကားလုံးကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း တွေးနေမိသည်။

သူ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ဖန့်ချန်မှာ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

​မဟာရှ နေပြည်တော်

​နန်းတော်ရှေ့

​အစောင့်စစ်သည်များမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တာအိုဆရာတစ်ဦး အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​တာအိုဆရာမှာ စပ်စုပြီး လာကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူက နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရှေ့သို့ တက်၍ တားဆီးလိုက်သည်

​"တာအိုဆရာ... ဒါက မဟာရှနန်းတော်ဖြစ်တယ်၊ အကြောင်းမဲ့ ဝင်လို့မရဘူး"

​"ရှရွှမ်ကျိကို ပြောလိုက်ပါ၊ ဖန့်ချန် လာခဲ့ပြီလို့"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

​ဖန့်... ချန်

​နန်းတော်ရှေ့ရှိ အစောင့်စစ်သည်များမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်လာတော့သည်။

သူတို့သည် ရှေ့မှ တာအိုဆရာ၏ ရုပ်သွင်မှာ နန်းတော်ထဲရှိ ပုံတူပန်းချီကားနှင့် အလွန်တူနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများ ထသွားပြီး ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားတော့သည်။

​ထိုအမည်နာမ၏ ပိုင်ရှင်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မဟာရှတွင် ပေါ်မလာခဲ့သဖြင့် သူတို့ လူကိုယ်တိုင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးဘဲ ပုံတူပန်းချီကားများကိုသာ မြင်ဖူးကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​"လူ... လူကြီးမင်း... ခဏစောင့်ပါဦး ကျုပ် အခုပဲ သွားသတင်းပို့ပါ့မယ်"

​အစောင့်ခေါင်းဆောင်မှာ စကားများပင် ထစ်ကုန်ပြီး နန်းတော်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်သွားတော့သည်။

မူလက နန်းတော်ထဲတွင် သိုင်းပညာ များကို အသုံးမပြုရန် တားမြစ်ထားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

​ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူနှင့် ရင်းနှီးလှသလို စိမ်းသက်နေသော လမ်းမကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် လူ့လောက၏ ဤသို့သော အငွေ့အသက်မျိုးကို အနှစ်သက်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းက သူ၏ စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်သက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

All Chapters