အခန်း (၈၅၉-၈၆၀)
Vol. 86 Ch. 859-860
အခန်း (၈၅၉) လူဟောင်းများ
"လောင်ဟွမ်... မင်းအရင်က စစ်တုရင် မကစားတတ်ဘူးလို့ ငါမှတ်မိနေတယ်နော်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဟွမ်စီဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
အရင်က ဟွမ်စီဟိုင်သည် စစ်တုရင် ကောင်းကောင်းမကစားတတ်ပေ၊ ထျဲမကသာ သူ့ကို လိုက်ခေါ်၍ ကစားခြင်းဖြစ်ပြီး ကစားတိုင်းလည်း ဟွမ်စီဟိုင်မှာ အမြဲတမ်း အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ယခုမူ သူက ထျဲမကို စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အပြတ်အသတ် နှိပ်ကွပ်နိုင်နေသည်မှာ ဖန့်ချန်အတွက် အတော်လေး အံ့ဩစရာ ဖြစ်နေတော့သည်။
"သူကပဲ နေ့တိုင်း ကျွန်တော့်ဆီလာပြီး စစ်တုရင် ကစားဖို့ လာဆွဲနေတာလေ ကစားရင်း ကစားရင်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း တတ်သွားတာပေါ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းတော့ သူက ကျွန်တော် လောင်ဟွမ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ဘူး ဟားဟား "
ဟွမ်စီဟိုင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။
ထျဲမမှာမူ သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မတ်တပ်ရပ်ကာ ဖန့်ချန်ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်
"သခင်လေး "
ဟွမ်စီဟိုင်နှင့် ရွှီဂီတို့လည်း သတိဝင်လာပြီး အပြေးအလွှား ဂါရဝပြုကြတော့သည်။
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထိုသုံးဦးမှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်များ မဟုတ်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ် ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ခုနစ်ဆင့်နှင့် ရှစ်ဆင့်ကြားတွင် ရှိနေသည်။
သို့သော် သိုင်းပညာဘက်တွင်မူ သူတို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး တိုးတက်မှု သိပ်မရှိတော့ပေ။
သိုင်းအစွမ်းသက်သက်ကိုသာ ပြောရလျှင် သူတို့သည် ဟွမ်ဖူကျဲကို ဝေးဝေးမှပင် မမီသလို၊ တောင်စိမ်းတက်မမှ ဟယ်ဟိုင်တို့ လူစုကိုပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သက်တမ်းဘက်တွင်မူ ဟွမ်စီဟိုင်တို့က သိသိသာသာ ပို၍ သာလွန်သည်။
ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အမှန်စင်စစ် ကျန်းမာရေးကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။
"သခင်လေး... သခင်လေးသာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ပြန်ရောက်လာရင် ကောင်းမှာပဲ အရင်တုန်းက ဝန်ကြီးချုပ် ကျန်းယွီရှု က ကံအားလျော်စွာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကမှ ကွယ်လွန်သွားတာပါ ဒါပေမဲ့ သူက အသက်ရှည်တယ်လို့ ပြောရမယ် အသက် ၁၃၀ ကျော်အထိ နေသွားရတာ"
ဟွမ်စီဟိုင်က သက်ပြင်းချကာ ပြောပြသည်။
"မင်းသား (၅) တို့လည်း တောင်ပိုင်းမှာ ရှိနေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အရင်က ဝန်ကြီး ထောင်မင်ရှန့် နဲ့ ရဲတုံးမင် တို့လည်း ဒီမှာပဲလား"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ဟွမ်စီဟိုင်က ခေါင်းညိတ်သည်
"သူတို့အားလုံး ကွယ်လွန်ကုန်ကြပါပြီ ကျန်းဝန်ကြီးထက် အများကြီး စောပြီး ထွက်ခွာသွားကြတာပါ သူတို့က သိုင်းပညာရှင်တွေလည်း မဟုတ်သလို ကျင့်ကြံသူတွေလည်း မဟုတ်ကြဘူးလေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ သက်တမ်းစေ့ရင် သွားကြရမှာပဲ လူ့လောကဆိုတာ အကြာကြီး နေလို့ကောင်းတဲ့ နေရာမှ မဟုတ်တာ ဓားခုနစ်လက်ဂိုဏ်းက ဟွမ်ဖူကျဲလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီ"
ဟွမ်ဖူကျဲ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဟွမ်စီဟိုင်တို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို သိချင်သဖြင့် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေသည်။
"ဟွမ်ဖူကျဲ... အဲဒီလူမိုက်ကြီးလည်း သွားပြီလား"
ဟွမ်စီဟိုင်မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ ဆဲလိုက်သည်
"ဒီကောင်က ဘာသံမှလည်း မပေးဘူး ဘာအရိပ်အယောင်မှလည်း မပြဘူး အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ကို လာနှုတ်ဆက်ခွင့် ပေးသင့်တာပေါ့"
"သူက သိုင်းပညာမှာပဲ စိတ်နှစ်ထားတာလေ ငယ်စဉ်က သိုင်းကျင့်ရင်း အခြေခံတွေ ထိခိုက်ထားတာ မဟုတ်ရင် သူ့အဆင့်နဲ့ဆို နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက် ပိုနေနိုင်သေးတာ"
ဟု ထျဲမက မှတ်ချက်ပေးသည်။
ဟွမ်ဖူကျဲမှာ အစပိုင်းတွင် ဟွမ်စီဟိုင်က သူ့ကို လူမိုက် ဟု ခေါ်သဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးသွားသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့၏ စကားလုံးများနောက်ကွယ်မှ ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော လွမ်းဆွတ်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ပြေသွားခဲ့သည်။
"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ရဲ့ ပါရမီက မမြင့်လှဘူး ကျောက်ယန့် လောက် မမီဘူး သူက အခု ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၂ ဆင့်ကို ရောက်နေပြီ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အတွက် အခွင့်အရေးရှာဖို့ မဟာရှကနေ ထွက်ခွာသွားပြီ"
"နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ ကျွန်တော်တို့လည်း မြေကြီးထဲ ရောက်ကြတော့မှာပါ နောင်ဆို ဒီမဟာရှက လူငယ်တွေရဲ့ လောကကြီး ဖြစ်သွားတော့မှာ"
ထျဲမက သက်ပြင်းအသာချသည်။
ဟွမ်စီဟိုင်က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကာ
"ဘာတွေ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ပြောနေတာလဲ ဒီလောကကြီးက သခင်လေးရဲ့ လောကကြီးပဲလေ မတွေ့ဘူးလား... သခင်လေးက ဘာမှမပြောင်းလဲဘဲ နုပျိုနေတုန်းပဲ သခင်လေးက နှစ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ အသက်ရှည်မှာ မြောက်ပိုင်းက ဟိုလူကတော့ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မမီနိုင်ဘူး"
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"
ထျဲမက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်သည်။
ရွှီဂီကမူ အနည်းငယ် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်
"သခင်လေး... မြောက်ပိုင်းဘက်ကို ရောက်ခဲ့သေးလား အခု မဟာရှရဲ့ အခြေအနေက အရင်နဲ့ မတူတော့ဘူး... ရှယွမ် တောင်မှ... အခု တောင်ပိုင်းမှာ ရောက်နေတာ..."
သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အခြေအနေများကို တစ်ခုချင်း ရှင်းပြသည်။
ရှရွှမ်ကျိ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ရှယွမ်၏ ပလ္လင်မှာ မမြဲတော့ဘဲ ရှယွမ် နောက်ကို လိုက်ချင်ကြသော လူဟောင်းများမှာ တောင်ပိုင်းသို့ ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"အဲဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦး မင်းတို့ကို ပြောပြစရာ တစ်ခုရှိတယ် မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ သိချင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့ သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အမူအရာများ လေးနက်သွားကြသည်။
ဖန့်ချန်အကြောင်း သိထားကြသဖြင့် ဖန့်ချန် ယခုပြောမည့်ကိစ္စမှာ အလွန်အရေးကြီးလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...
ဟွမ်စီဟိုင်တို့ သုံးဦးမှာ အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
ဤလောကတွင် တကယ်ပင် ငရဲပြည် ရှိသည်လားသူတို့ သခင်လေးက အဲဒီမှာ အရာရှိကြီး ဖြစ်နေတာလား
"ဝိညာဉ်လောကသွားခြင်းအတတ် ကို နောက်မှ ငါမင်းတို့ကို သင်ပေးမယ် ဝိညာဉ်ကူးဖို့ လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုလည်း ပေးမယ်"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ
"ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းတာမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိနိုင်ပေမဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကတော့ သာမန်လူတွေ မှန်းဆလို့ မရနိုင်ဘူး အခု ဝိညာဉ်လောကမှာလည်း ငါ့အတွက် လူအင်အား လိုအပ်နေတယ်"
"သခင်လေး... ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းတာ မလုပ်တော့ပါဘူး ကျုပ် လောင်ဟွမ် တစ်ခါတည်း သေလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ် အဲဒီကျရင် ဝိညာဉ်လောကမှာ သခင်လေးအတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်ပြီပေါ့ ၁၀ ရက်တစ်ခါ လူ့လောက ပြန်လာနေစရာ မလိုတော့ဘူး "
ဟွမ်စီဟိုင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်
"ဒီလူ့လောက မြင်ကွင်းတွေကို ကျုပ်ကတော့ ရိုးအီနေပြီ အဲဒီ ဝိညာဉ်လောကမှာ စစ်တပ်ဦးဆောင်ပြီး ယင်မိစ္ဆာ တွေကို တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် အဲဒါမှ တကယ့်အရသာပဲ "
ထျဲမကလည်း လေးနက်စွာ
"သခင်လေး... လောင်ဟွမ် ပြောတာ မှန်တယ် ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းတာက ဂါထာမန္တန်တွေ လိုအပ်သလို ၁၀ ရက်တစ်ခါ လူ့လောက ပြန်လာရတာက အလုပ်ရှုပ်တယ်ဗျာ တစ်ခါတည်း ဝိညာဉ်လောကကို သွားလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ထက် မနိမ့်ကျနိုင်ပါဘူး"
"ငါ့ဓား ဘယ်မှာလဲ"
ရွှီဂီက ဘေးဘီကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဟွမ်ဖူကျဲက ထိုသုံးဦးကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
ဒီလူတွေက သေရမှာကို တကယ်ပဲ အရေးမစိုက်ကြတာလား
"မင်းတို့က ဟွမ်ဖူကျဲ မဟုတ်ဘူးလေ သူက သက်တမ်းစေ့လို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတာ မင်းတို့က မတူဘူး ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းတာက မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအတွက် အကျိုးရှိစေသလို ၁၀ ရက်ဆိုတာ ငါ့ရဲ့ ကိစ္စအချို့ကို ဝိညာဉ်လောကမှာ လုပ်ပေးဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ဟွမ်စီဟိုင် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်
"သခင်လေး... အရင်တုန်းက ညီအစ်ကိုတွေကော..."
"တချို့က ယင်လောကက ပိုင်ယွဲ့မြို့ မှာ ရှိနေကြပြီ ကျန်တဲ့လူတွေကိုတော့ ငါ သုံးလောကတောင် ကို သွားပြီး ပြန်ခေါ်ပေးမယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပဲ"
ဟွမ်စီဟိုင်က လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လာသည်။
"သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ သုံးလောကတောင်ကို အတူတူ လိုက်ခဲ့ပါရစေ"
ဟု ထျဲမက ပြောသည်။
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းယမ်းပြသည်
"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ မင်းတို့ ဝိညာဉ်ကူးတဲ့အချိန်ကျရင် အရင်က ရဲဘော်ရဲဘက်တွေနဲ့ ပြန်ဆုံရမှာပါ အဲဒီနေ့က သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး"
ထျဲမက စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဘယ်သူရှိသလဲ"
"ထူးဆန်းသားပဲ... ဘယ်သူက ငါတို့ဆီကို အားအားယားယား လာနေတာလဲ"
ဟွမ်စီဟိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က သူ၏ မီးခိုးရောင် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်ကာ ခြံအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက တံခါးကို ကျောပေးလျက် ပတ်ဝန်းကျင်အလှကို ခံစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"သူ့ကို အထဲခေါ်လိုက်ပါ၊ လူဟောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"လူဟောင်း"
ဟွမ်စီဟိုင်တို့ သုံးဦး ကြောင်သွားကြပြီးနောက် ရွှီဂီက အရင်ဆုံး တံခါးဆီသို့ သွား၍ လူကို ကြိုဆိုလိုက်သည်။
တံခါးပွင့်လာသောအခါ ရွှီဂီသည် အလွန်စိမ်းသက်သော ထိုလူလတ်ပိုင်းကို ကြည့်ကာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
ဘာကြောင့် သူက ဒီ လူဟောင်း ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးရတာလဲ
"ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"
ရွှီဂီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
ထိုလူလတ်ပိုင်းက အံ့ဩသွားပုံဖြင့်
"ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာ မမေးတော့ဘူးလား"
"သခင်လေးက လူဟောင်းလို့ ပြောတယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားက သခင်လေးနဲ့ သိတဲ့သူ ဖြစ်မှာပေါ့"
ရွှီဂီက ရယ်ကာ ပြောသည်။
ထိုလူလတ်ပိုင်းက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့်
"တကယ်ပဲ နေရာမှန်ကို ရောက်လာတာလား"
သူက ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ရွှီဂီကို ကြည့်ကာ
"မင်းတို့ သခင်လေး နာမည်က ဖန့်ချန် လား"
ရွှီဂီက ထိုလူကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးမှ နောက်ဆုံးတော့ နေရာမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီပဲ သွားစို့... မင်းတို့ သခင်လေးဆီ ခေါ်သွားပေးပါ ငါနဲ့ သူက... တကယ့်ကို လူဟောင်းတွေပါ"
ထိုလူလတ်ပိုင်းက အားရပါးရ သုံးကြိမ် ရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ခြံဝင်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့တော့သည်။
အခန်း (၈၆၀) အမွှေးတိုင်လမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူ
အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူလတ်ပိုင်းသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ရောက်လာပြီးနောက် သူ၏အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ထံသို့ ပထမဆုံး ကျရောက်သွားကာ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရောင်အဝါများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပလာသည်။
"ထိုင်ပါဦး... ပုဒုမသေမျိုး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် အချက်ပြလိုက်သည်။
ပုဒုမသေမျိုးက အသာအယာ ပြုံးကာ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် ခြေထောက်ချိတ်ကာ သက်တောင့်သက်သာ ပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်
"ဒီလိုထိုင်တဲ့ ပုံစံက မင်းဆီကနေ သင်ထားတာ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဒီလိုပဲ ထိုင်လာခဲ့တာ အခုတော့ တကယ်ပဲ ကျင့်သားရနေပြီ"
ဟွမ်စီဟိုင်၊ ထျဲမ နှင့် ရွှီဂီတို့ သုံးဦးစလုံး၏ အကြည့်များမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လေးနက်သွားပြီး မျက်လုံးများကို မှေးကြည့်လိုက်ကြသည်။
အစာကို ချောင်းမြောင်းနေသော ကျားသစ်များကဲ့သို့ပင်။
သူတို့သည် ဖန့်ချန်နှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ထိုင်သည့်ပုံစံမျိုးကို ဖန့်ချန်ထံမှ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ မြင်ဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုလူလတ်ပိုင်းကို သူတို့တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘဲနှင့် သူက အဘယ်ကြောင့် ဤအချက်ကို သိနေရသနည်း။
"မင်းတို့က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား"
ပုတုထျန်းကျွင်းက ထိုသုံးဦးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ယမ်းလိုက်သည်
"မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်လွန်းတယ် ပုရွက်ဆိတ်တွေလိုပဲ ဒါမျိုး မလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ ဒီနေ့ ငါစိတ်ကောင်းဝင်နေလို့ မင်းတို့ကို အပြစ်မယူတော့ဘူး"
"သခင်လေး... ဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရမ်းကားနေရတာလဲ"
ဟွမ်စီဟိုင်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"သူက အမွှေးတိုင်လမ်းစဉ် ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ကြည့်ရတာ... စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ထိပ်ဆုံးကို ရောက်နေပြီထင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပုဒုမသေမျိုးကို အကဲခတ်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ထိပ်ဆုံး"
ထိုသုံးဦးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သာ ရှိကြသော်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းပြီးလျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းပြီးလျှင် ရွှေအမြုတေ နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်များ ရှိကြောင်း သိထားကြသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်း အဆင့် ဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ထက်ပင် မြင့်မားသေးသည်။
ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံသူမျိုးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပြီး နိုင်ငံတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သူများ မဟုတ်ပါလား။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်တယ်ပေါ့"
ပုဒုမသေမျိုးက မျက်လုံးများကို မှေးကာ မေးလိုက်သည်။
"ပုဒုမသေမျိုး ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်း အလယ်ပိုင်းဒေသ မှာ ရှိမနေဘူးမလား အရင်တုန်းက မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ဓားဂိုဏ်း ထဲကနေ အဲဒီ ဓားသန္ဓေသား ကို ခိုးထုတ်လာခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါတကယ်ပဲ သိချင်မိတယ် မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင်... ဓားသန္ဓေသားကို ခိုးဖို့နေနေသာသာ ဓားဂိုဏ်းထဲကိုတောင် ဝင်နိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပေါ်လာပြီး ရိုသေစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ပုဒုမသေမျိုးက ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်ကာ
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် သိသွားလည်း ဘာထူးမှာလဲ မင်းက ဓားဂိုဏ်းအကြောင်းကိုတောင် အနည်းငယ် သိနေပြီပဲ မင်းသိထားသင့်တာက ငါက အဲဒီကနေ ဓားသန္ဓေသားကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုကတည်းက ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်း ရှိလို့ပေါ့ အခု မင်း အဲဒီဓားသန္ဓေသားကို ငါ့ကို ပြန်ပေးသင့်ပြီ မဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ ပုဒုမသေမျိုးကိုသာ ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ပုဒုမသေမျိုး ၏ မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ် သည် သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး စဉ်းစားနေသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့် ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုမျိုးသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် လုံးဝ မနိမ့်ကျပေ။
အဆင့် (၃) အင်ပါယာနိုင်ငံတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်သည့် အရည်အချင်းရှိသည်။
သို့သော် ယခု ပုဒုမသေမျိုး ပြသနေသော အမူအရာများမှာ ဖန့်ချန်ကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စေသည်။
ဤကောင်က... အတော်လေးကို အားနည်းလွန်းနေသည်။
သူထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး အားနည်းနေသည်။
"ဖန့်ချန်... ငါ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးခဲ့ရတာ မင်းလည်း သိထားသင့်တာက ဒီနေ့ ငါလိုချင်တာ မရမချင်း ငါပြန်မှာမဟုတ်ဘူး"
ပုဒုမသေမျိုးက အေးဆေးစွာ
"ဒီမဟာရှက မအားနည်းဘူးလို့ ဆိုနိုင်ပေမဲ့ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ တိုဖူးတစ်တုံးလိုပဲ အသာလေး ညှစ်လိုက်ရုံနဲ့ အစအနတောင် ကျန်မှာမဟုတ်ဘူး"
ဝိညာဉ်က ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် စိတ်ပျက်စွာဖြင့်
"ပုဒုမသေမျိုး အရင်တစ်ခေါက်တုန်းက မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မြင်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဘာကြောင့်လဲ"
"မင်း ငါ့ကို သတိပေးနေစရာ မလိုပါဘူး မင်း အရင်က ပြောခဲ့တယ်လေ မင်း တစ်စုံတစ်ရာသော ဆေးစွမ်းကောင်းတွေကို သောက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ"
"အဲဒီ ဓားသန္ဓေသားကို ငါ့ကို ပြန်ပေး ပြီးတော့ အဲဒီဆေးပင်တွေ ရှိတဲ့နေရာကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေး အဲဒါဆိုရင် ငါတို့ကြားက အာဃာတတွေကို အကုန်ဖျက်ပေးမယ် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်းက ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ ရဲ့ အပြင်ဘက်က လာတာဆိုတဲ့အချက်ကိုလည်း ငါ လျှို့ဝှက်ပေးထားမယ်"
ပုဒုမသေမျိုးက ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်
"မင်းကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း မလုပ်ခဲ့ရင် လူ့လောကကြီးက ဒီလောက်အထိ ကျယ်ပြောပြီး ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ တစ်ခုတည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါတကယ် သိမှာမဟုတ်ဘူး လောကမှာ ဒီအကြောင်းကို သိတဲ့ ကျင့်ကြံသူက လက်ချိုးရေလို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး"
"အကယ်၍ မင်းက ရှေးဟောင်းကမ္ဘာ အပြင်ဘက်က လာတာဆိုတာကိုသာ သူတို့ သိသွားရင်... မင်းကို ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတာ မှန်းကြည့်ပေါ့ မင်းတို့ဆီက လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့ပညာ ကတော့ တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တယ်လို့ ပြောရမယ်"
ဖန့်ချန်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်
"မင်းက ဒီနှစ်တွေအတွင်း ငါ့ခေါင်းထဲက မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ငါရှိတဲ့နေရာကို ရှာဖို့အတွက်ပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့တာပေါ့ "
"ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်ပဲလေ ငါ့မှာ သက်တမ်း ၁၂၀၀ ရှိတယ် အခုမှ တစ်ဝက်ပဲ သုံးရသေးတာ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
ပုတုထျန်းကျွင်းက ပြုံးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ပုဒုမသေမျိုးတစ်ယောက် ဓားသန္ဓေသားကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် ဒေါသတကြီးဖြင့် ကျင့်ကြံရာနေရာမှ ထွက်လာကာ သူ့ကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပင်ပန်းပန်း လိုက်ရှာနေမည့် မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုဆယ်စုနှစ်များမှာ သူပြောသကဲ့သို့ အေးဆေးနေလိမ့်မည် မဟုတ်ဘဲ အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရမည်မှာ အသေအချာပင်။
မဟုတ်လျှင် သူသည် ယနေ့ ဤနေရာသို့ ခြေချရဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဘယ်လိုစဉ်းစားမိလဲ မင်းသာ လိမ်လိမ်မာမာ နေမယ်ဆိုရင် အရင်က ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ကိစ္စကို ငါ အပြစ်မယူတော့ဘူး"
ပုဒုမသေမျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အပြစ်ယူချင်နေတယ်"
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။
ပုဒုမသေမျိုး ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်
"မင်း ဘာနဲ့လဲ"
ဖန့်ချန်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ မြေကြီးကို အသာအယာ နင်းလိုက်ရာ ယင်ချီ များ စုစည်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယင်ချီများ လွင့်စင်သွားသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရောင် ဖြစ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခု လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
"ဟင်း"
ရွှီဂီ၊ ဟွမ်စီဟိုင်၊ ထျဲမ နှင့် ဟွမ်ဖူကျဲ လင်မယားတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။
သွေးရောင်စက္ကူရုပ် ၏ ပုံစံမှာ တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။
သူတို့မှာ ဘိုးဘေးတွေကို မီးရှို့ကန်တော့တဲ့ စက္ကူရုပ်တွေနဲ့ အတူတူပင်။
ထူးခြားချက်မှာ ထိုစက္ကူရုပ်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးနီရောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ပါးပြင်ပေါ်မှ နီရဲရဲအရောင်မှာ အမည်းရောင်အထိ ပြောင်းလဲနေသည်။
ပုဒုမသေမျိုး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ဟန်မပျက်အောင် ကြိုးစားကာ
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ ဒါက ဘယ်ကသင်လာတဲ့ မိစ္ဆာပညာ လဲ"
"ဒါက တာအိုဂိုဏ်းစစ်စစ် ရဲ့ ပညာပါ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
ရှင်းရှန်း သည် ဖန့်ချန်က မိမိကို လူ့လောကသို့ ပြန်ခေါ်သည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားကာ ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီလိုက်သည်
"သခင်လေး"
"ဟိုဘက်မှာ ဘယ်လိုနေလဲ"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ရှင်းရှန်းက ရိုသေစွာဖြင့်
"မယ်တော်စီကို အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါပြီ ထိုက်ယင်နဂါးမင်း နဲ့ ပန်ဆန်း တို့ကတော့ ထွက်ပြေးသွားကြပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် တော်ပြီ"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။
ရှင်းရှန်းက စကားပြောပြီးနောက် ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေလိုက်သည်။
လူ့လောကသို့ ပြန်ရောက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ပုဒုမသေမျိုး အပါအဝင် လူအားလုံးကို အကဲခတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူ့အတွက် ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ မရှိပေ။
"မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ သူက အမွှေးတိုင်လမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူ ပုဒုမသေမျိုး ပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
ရှင်းရှန်းက ပုဒုမသေမျိုး ကို ကြည့်ကာ အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ပုဒုမသေမျိုး ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်
"ဒီလို စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ထုတ်လိုက်ရုံနဲ့ ငါက ကြောက်သွားမယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား?ာ"
"သခင်လေး... သူ့ကို ဘယ်လို စီရင်ရမလဲ"
ရှင်းရှန်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ့ကို စီရင်မယ်"
ပုဒုမသေမျိုးက မနေနိုင်ဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်
"ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အလယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ ငါ့ကို စီရင်မယ် မင်းက..."
ရှင်းရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားသည်။
စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ပုရွက်ဆိတ်လေးက သူ့ရှေ့မှာ ဒီလောက်အထိ ရမ်းကားရဲသည်လား။
သူသည် လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင် ဝတ်ရုံစသည် သက်တံ့ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လူသေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ပုဒုမသေမျိုး ၏ လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာ ညှစ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ပြည့်လျှံနေသော ယင်ချီများ၏ ဖိအားကြောင့် ပုဒုမသေမျိုးမှာ စကားတစ်ခွန်းပင် မဟနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များမှာလည်း ယင်ချီများ၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ
"သခင်လေးက ဝိညာဉ်လောကမှာ... တကယ်ပဲ အရာရှိကြီး ဖြစ်နေတာပဲ ဒီလို ကျွမ်းကျင်သူကတောင် သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်နေတာ..."
ဟွမ်ဖူကျဲက မိမိ၏ ဇနီးကို အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
ဟွမ်စီဟိုင်တို့မှာလည်း မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ကြည့်နေကြသည်။
ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရသည့်ကြားတွင် သူတို့ သခင်လေးမှာ အားအားယားယား နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။
ပုဒုမသေမျိုး ၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြာဝေလာခဲ့သည်။
အရင်က ရှိခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ညှစ်ထားသည့်ဒဏ်ကြောင့် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။
သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲမှ တက်လာသော အခိုးအငွေ့များကို အသာအယာ မှုတ်နေသော ဖန့်ချန်ကိုသာ သေမတတ် ကြည့်နေမိတော့သည်။