အခန်း (၈၇၁-၈၇၂)
Vol. 88 Ch. 871-872
အခန်း (၈၇၁) အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ
"စီနီယာတို့ကလည်း ကျွန်တော်တို့ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို အသက်ရှင်ခွင့် လမ်းစမှ မပေးခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုး ဟာ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်
"မင်း ဘယ်နှစ်ယောက် သတ်နိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
စကားဆုံးတာနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာပါတယ်။
သူက ဘာမှမပြောဘဲ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ဟိန်းဟောက်နေတဲ့ ဓားအရှိန်အဝါဟာ လေပြင်းနဲ့ မိုးကြိုးတွေ ဝါးမျိုလိုက်သလိုပဲ ဟင်းလင်ပြင်မှာ မိုးခြိမ်းသံတွေ တဖြဖြ ထွက်ပေါ်လာစေပါတယ်။
နောက်ထပ် ဓားအလင်းတစ်ချက်။
လေပြင်းနဲ့ မိုးကြိုးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကောင်းကင်ကြီးဟာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပြန်လည်ကြည်လင်သွားပါတယ်။
ဦးခေါင်းတစ်ခုဟာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို လွင့်ကျသွားပြီး ပေအနည်းငယ်လောက် လိမ့်သွားပြီးမှ ငြိမ်သက်သွားပါတော့တယ်။
"မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဒုတိယမြောက်ဓားကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ နောက်တစ်ယောက်"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနေရာမှာရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရော၊ ကောင်းကင်လျှိုဝှက်မှန် ကတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေပါ ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ဘဲ အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြပါတယ်။
စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့တောင်မှ ဒီလိုဓားချက်မျိုးကို သူတို့သာဆိုရင် ရှောင်နိုင်ပါ့မလားလို့ စိတ်ထဲမှာ သေသေချာချာ စဉ်းစားနေကြပါတယ်။
တချို့ဆိုရင် ချွေးစေးတွေ ပြန်လာကြပါတယ်ဘယ်လိုပဲ တွက်ချက်ကြည့်ကြည့် ဒီဓားချက်ကို ရှောင်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းဘက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက် ဆက်တိုက် သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။
ပထမတစ်ယောက်က ပြင်ဆင်မှုမရှိလို့ဆိုရင်တောင်၊ ဒုတိယတစ်ယောက်ကတော့ ကြိုတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါလျက်နဲ့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာပါ။
ဒါဟာ အစွမ်းချင်း လုံးဝကို ကွာခြားလွန်းနေတာ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး မြင်လိုက်ကြရပါတယ်။
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးရဲ့ မျက်နှာဟာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပေမဲ့ ထိုလူကတော့ သူ့ကို အကြည့်ချင်းမဆုံဘဲ တစ်ခုခုကို နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေပုံရပါတယ်။
ခဏလောက် စောင့်နေပေမဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး ဘယ်သူမှ ရှေ့မထွက်ရဲကြတော့တာကြောင့် အခြေအနေက ရုတ်တရက် ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ချင်ဟော့ချန်လိုမျိုး သေခြင်းတရားထဲကနေ ရှင်သန်ခြင်းကို ရှာဖွေရဲတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိမျိုးက လူတိုင်းမှာ ရှိမနေပါဘူး။
အခု သူတို့ရဲ့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်လုံး ရှေ့မှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတာကို မြင်တော့ ကျန်တဲ့သူတွေက ကိုယ့်အစွမ်းကိုယ် ပြန်တွက်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်တိုက်ရင် သေမှာပဲလို့ နိဂုံးချုပ်လိုက်ကြပုံရပါတယ်။
နတ်မိစ္ဆာပင်လယ် ရဲ့ နယ်ပယ်အသီးသီးက အရှင်သခင်တွေဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရော လူသားကျင့်ကြံသူတွေပါ အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက ထူးဆန်းလာပါတယ်။
ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းဟာ အခြေအနေ တော်တော်ဆိုးနေပြီလို့ ထင်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ ဒီဓားဦးဆောင်သူ ရောက်လာတာနဲ့ အခြေအနေဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး အသာစီးရသွားတာကို သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။
"မင်းတို့ မတိုက်ရဲဘူးဆိုရင်လည်း လက်ထဲက ဓားတွေကိုပဲ ချိုးလိုက်ကြတော့ ထားထားလည်း ဘာအသုံးကျမှာလဲ"
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မင်း သေရမယ်"
"မောက်မာလှချည်လား"
ဒေါသကြီးတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်က အောင့်မထားနိုင်ဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရှေ့ထွက်လာကြပေမဲ့၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ခြေရင်းမှာ ဦးခေါင်းနှစ်လုံး ထပ်တိုးလာတာပဲ အဖတ်တင်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ အဲဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူ လေးယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေဟာ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ရပ်နေကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြတာကို မြင်နေရပါတယ်။
"နောက်တစ်ယောက်"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောပါတယ်။
"တော်ပြီ"
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးက လက်ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်တယ်
"မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ရပြီ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းဟာ ဒီနေ့ကစပြီး ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် တောင်ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ထားမယ် "
"ထွက်သွားလို့တော့ ရပါတယ်"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ကိုတော့ မမေ့ကြနဲ့ဦး မင်းတို့ဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ တိုက်ရမှာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ရှောင်လွှဲခဲ့ကြတယ် ဒါဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးကို တက်လှမ်းလိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာပဲ"
ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူ အများအပြားရဲ့ မျက်နှာတွေဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြူဖျော့လိုက် ပြာနှမ်းလိုက် ဖြစ်သွားကြပါတယ်။
တချို့ဆိုရင် ပါးစပ်နားမှာ သွေးစတွေတောင် စိမ့်ထွက်လာပါပြီ။
ဝမ်ကျိလုံက မနေနိုင်ဘဲ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တယ်
"တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားလမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်းပဲ"
ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီနေ့ မတိုက်ခဲ့ကြပေမဲ့ နောက်ပိုင်း သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်မှာ ကျော်ဖြတ်ရခက်တဲ့ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို သူတို့ရဲ့ ဓားတာအိုကို ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ တာအိုစိတ်ဓာတ်ရဲ့ မိစ္ဆာ လိုမျိုး ဖြစ်သွားပါတော့မယ်။
ဒါဟာ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ
"သူက လူကိုသတ်ရုံတင်မကဘဲ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ... တကယ်လို့ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက ဒီနေ့ ဘာမှ ပြန်မလုပ်နိုင်ဘဲ တောင်ဝင်ပေါက် ပိတ်လိုက်ရင်တော့... ဒါဟာ တကယ်ပဲ ဓားလမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာပဲ..."
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးဟာလည်း သူ့လက်အောက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ပျက်နေတာ တချို့ဆိုရင် သွေးလေချောက်ချား ဖြစ်တော့မယ့် အခြေအနေကို သတိထားမိလိုက်ပါတယ်။
သူက ဖန့်ချန်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး
"မောက်မာလှချည်လား ကောင်လေး မင်းက ငါတို့ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ အညှောက်တွေကို ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့"
"အဲတော့ ဘာဖြစ်လဲ"
ဖန့်ချန်ဟာ တစ်ဖက်လူကို ငြိမ်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှု အစအနလေးတောင် မရှိဘဲ အေးစက်တည်ငြိမ်မှုတွေသာ ရှိနေပါတယ်။
"ကောင်လေး... လူက အရမ်းမောက်မာလွန်းရင် လဲကျသွားတတ်တယ်နော်"
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောပါတယ်။
"ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဝူ မျိုးရိုးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတွေကိုလည်း ကျုပ် အကုန်သတ်ဦးမှာ စီနီယာမှာ အရည်အချင်းရှိရင် သူတို့ကို ပုန်းခိုင်းထားလိုက်ပေါ့ ခေါင်းထွက်မပြခိုင်းနဲ့ဦး"
ဖန့်ချန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးရဲ့ မျက်နှာထားဟာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို လူသတ်လိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ဝမ်ကျိလုံက ပျင်းရိပျင်းတွဲ အသံနဲ့ ဝင်ပြောလိုက်တယ်
"ဘာတွေ အများကြီး ပြောနေတာလဲ ငါတို့က ဓားစိန်ခေါ်ဖို့ လာတာ မင်းတို့ကို လာပြီး နွေးနွေးထွေးထွေး ဆက်ဆံဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး တိုက်ကြခိုက်ကြရင်တော့ အသေအပျောက် ရှိမှာပဲလေ မတိုက်ရဲဘူးဆိုရင်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းဘာတွေ တတွတ်တွတ် ပြောနေတာလဲ"
သူက မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက လူကို ကြည့်ပြီး
"တိုက်ဦးမှာလား မတိုက်ရဲဘူးဆိုရင်လည်း မင်းရဲ့တပည့်တွေကို ခေါ်ပြီး ပြန်တော့ အပြင်မှာ လာပြီး အရှက်မခွဲနဲ့တော့ မင်းတို့ ဒီလို အဆင့်နဲ့ ငါတို့ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို ဒီမှာ ပိတ်ထားချင်တာလား"
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးရဲ့ မျက်နှာဟာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှာ ဒေါသတွေ အောင့်နေပုံရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ဝင်ပေါက်ထဲကနေ ဝတ်စုံဖြူဝတ်ထားတဲ့ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်ဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်ထွက်လာပါတယ်။
သူဟာ တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူဖွေးနေပြီး ခေါင်းပေါ်က ဆံပင်စည်းတဲ့ အရာတောင်မှ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းနဲ့ လုပ်ထားတာပါ။
အားလုံးဟာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာ လေးနက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ကောလာဟလတွေအရ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ မသေမျိုးဘုရင် ဘိုးဘေးဟာ ဒီလိုမျိုး ဝတ်ဆင်ရတာကို ဝါသနာပါသတဲ့
"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးဟာ ချက်ချင်းပဲ အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်။
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးလည်း မယဉ်ကျေးရဲဘဲ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်။
"မလိုပါဘူး... အားလုံး မလိုပါဘူး"
ဝတ်စုံဖြူနဲ့ လူလတ်ပိုင်းက ပြုံးပြီး လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် ဝမ်ကျိလုံကို ကြည့်ပြီး
"ကျိလုံ... မတွေ့တာ ကြာပြီပဲ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က အခုထိ ဒီအတိုင်းပဲလား"
"ဟဲ... ကျိလုံက ခယ် စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ဝမ်ကျိလုံရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်ပါတယ်။
"အဲဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့ အရင်တုန်းက မင်းတို့ရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုက မင်းကိုခေါ်ပြီး ငါ့ဆီ ဧည့်သည်အဖြစ် လာတုန်းကတောင် မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးတာ မဟုတ်ဘူး အခုဆိုရင်တော့ ပိုတောင် မလိုသေးတာပေါ့"
ဝတ်စုံဖြူ လူလတ်ပိုင်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်၊ အဲဒီနောက် သက်ပြင်းတိုးတိုးလေး ချလိုက်ပြီး
"အရင်တစ်ခေါက် တွေ့ခဲ့တာက ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုနဲ့ နောက်ဆုံးတွေ့တာ ဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး သိခဲ့ရင်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတည်းက ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို သွားပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရင်း ဓားပညာတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့မိမှာပဲ"
စကားဆုံးတော့ ထိုလူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်တယ်
"မင်းရဲ့ ဓားပညာက တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်နဲ့ မတူသလိုပဲ ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုက မင်းကို တစ်ဦးတည်း သီးသန့် သင်ကြားပေးထားတာလား"
"မှန်တာပေါ့ တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းမှာ ဒီလို မောက်မာတဲ့စိတ် ရှိတာကလည်း မဆန်းပါဘူးခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းကလူဟာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို မတက်နိုင်သေးသရွေ့တော့ သူ့ရဲ့အစွမ်းဟာ ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေဦးမှာပဲ ဒါက မင်း ဂုဏ်ယူထိုက်ပါတယ်"
စကားပြောနေရင်း သူက ရုတ်တရက် လေသံပြောင်းသွားတယ်
"ဒါပေမဲ့ ကောင်လေး... တစ်ပါးသူကို ခွင့်လွှတ်သင့်တဲ့နေရာမှာ ခွင့်လွှတ်ရမယ် ဆိုတဲ့ အမှန်တရားကိုကော သိရဲ့လား ငါတို့အားလုံးဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ကြတဲ့အတွက် ဒီအဓိပ္ပာယ်ကို ပိုပြီး နားလည်သင့်တာပေါ့"
စကားပြောနေစဉ်မှာပဲ မသိမသာ ခံစားရတဲ့ ဖိအားတစ်ခုဟာ ဖန့်ချန်ဆီကို ဦးတည်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူမှ ဒါကို ခံစားရပုံမရပါဘူး။
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ အဖိုးအိုတစ်ယောက်ဟာ သူ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာပြီး ဝတ်စုံဖြူ လူလတ်ပိုင်းကို ပြုံးပြလိုက်တယ်
"ခယ်လေး... မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
ရွှင်အဘိုး ပေါ်လာပြီးနောက်မှာတော့ အဲဒီဖိအားတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘာမှမရှိသလို ဖြစ်သွားပါတော့တယ်။
ဝတ်စုံဖြူ လူလတ်ပိုင်းရဲ့ မျက်နှာဟာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပါတယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ခယ်လေး တဲ့လား
ဒီရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ အဖိုးအိုက ဘယ်သူလဲ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ မသေမျိုးဘုရင် ဘိုးဘေးကိုတောင် ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခေါ်ရဲတာလဲ
အခန်း (၈၇၂) မင်းကတော့ တကယ်ကို လျှောက်ပြောနေတာပဲ
လော့ကျင်းဘုရင်မဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ အဖိုးအိုကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားသွားပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ မသေမျိုးဘုရင် ကိုတောင်မှ လူကြီးတစ်ယောက်လို ပုံစံမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံနိုင်တာကို ကြည့်ရင် သက်တမ်းအရင့်ဆုံး မသေမျိုးဘုရင်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလားလို့ တွေးမိတာကြောင့်ပါ။
ဒါကိုတွေးမိတော့ သူမဟာ ကျော့ရွှီကို တိတ်တိတ်လေး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကျော့ရွှီရဲ့ မျက်နှာဟာ အတော်လေး လေးနက်နေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"သခင်လေးကျော့ရွှီ... ဒီစီနီယာက ဘယ်သူလဲဟင်"
လော့ကျင်းဘုရင်မက အသံလှိုင်းနဲ့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီသခင်လေးရဲ့ နောက်ခံနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒီအဖိုးအိုက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနိုင်လောက်ပါတယ်။
"ကျုံးကျိုးနိုင်ငံရဲ့ အရင်မျိုးဆက် ရွှင်ဧကရာဇ် အခုအချိန်မှာတော့ တောရိုင်းကျောင်းတော် ရဲ့ အရှင်သခင် တောရိုင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ရွှင်ချန်းချိုး ပဲ"
ကျော့ရွှီက အသံလှိုင်းနဲ့ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။
"ရှူးးးးးး"
လော့ကျင်းဘုရင်မဟာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိပြီး မျက်လုံးထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ဒီလူက ကျုံးကျိုးရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်ကြီး ဖြစ်နေတာလား
သူမဟာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံခဲ့တာမို့လို့ အခုဆိုရင် တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။
ဒီအဆင့်ဟာ ဘယ်နေရာမှာမဆို အရှင်သခင်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ဆိုရင် ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ပြီး မသေမျိုးအဆင့် ကို ရောက်တော့မှာပါ။
ဒါတောင်မှ သူမဟာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို တစ်ခါမှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူး။
ဒီနေ့ဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ
တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတင်မကပါဘူး၊ တောရိုင်းကျောင်းတော်က မသေမျိုးတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့လောကက မသေမျိုးတွေထဲမှာတောင် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို မြင်ဖူးတဲ့သူက အလွန်နည်းပါတယ်။
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းနဲ့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးတွေလည်း အတူတူပါပဲ။
ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ရွှင်အဘိုးရဲ့ အဆင့်အတန်းကို မသိကြဘဲ စိတ်ထဲကနေ ခန့်မှန်းနေကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့...
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက ခယ်မသေမျိုးဘုရင် ဟာ ခဏလောက် မှင်သက်သွားပြီးမှ ဝတ်ရုံစကို ခါယမ်းကာ လက်အုပ်ချီပြီး အလွန်ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်
"ခယ်ချီဖုန်း က တောရိုင်းကျောင်းတော် အရှင်သခင် ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
အခုမှပဲ အောက်လေးဘုံနဲ့ အလယ်သုံးဘုံက ကျင့်ကြံသူတွေအားလုံး ဒီအဖိုးအိုဟာ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်။
ကျယ်ပြောလှတဲ့ မိုးမြေကျွန်းကြီးတစ်ခုလုံးဟာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။
တောအုပ်ထဲက ငှက်တွေတောင်မှ လေးလံတဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလို့လားမသိ၊ အသံတွေ တိတ်သွားကြပါတယ်။
"ခယ်လေး... မင်း ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
ရွှင်အဘိုးဟာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ကျောကို အနည်းငယ် ကုန်းထားပါတယ်။
သူဟာ သာမန် အသက်ကြီးကြီး အဘိုးအိုတစ်ယောက်လိုပဲ ဘာအရှိန်အဝါမှ ထုတ်မပြထားပါဘူး။
သူဟာ တစ်ချိန်တုန်းက ကျုံးကျိုးနိုင်ငံရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော နဂါးပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး နိုင်ငံပေါင်း တစ်သောင်းရဲ့ အရိုအသေပေးမှုကို ခံယူကာ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် အာဏာတွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သူလို့ ဘယ်သူမှ မထင်ရက်စရာပါပဲ
ခယ်နတ်မင်းဘုရင်ဟာ ခဏလောက် ကြောင်သွားပြီးမှ စဉ်းစားကာ
"ဂျူနီယာ ခုနက ပြောလိုက်တာက... တစ်ပါးသူကို ခွင့်လွှတ်သင့်တဲ့နေရာမှာ ခွင့်လွှတ်ရမယ် လို့ ပြောတာပါ..."
"မဟုတ်ဘူး"
ရွှင်အဘိုးက ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"အဲဒီအပေါ်က တစ်ကြောင်း"
"အပေါ်က တစ်ကြောင်း"
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားပါတယ်။
"ငါမှတ်မိတာတော့ မင်းပြောတာက... ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို သွားပြီး လီကျင်းရန် ကို မတွေ့လိုက်ရလို့၊ သူ့ကို နောက်ဆုံးခရီး မပို့လိုက်ရလို့၊ သူနဲ့ ဓားပညာတွေ မဆွေးနွေးလိုက်ရလို့ နောင်တရနေတယ် ဆိုတာလား"
ရွှင်အဘိုးက မေးလိုက်ပါတယ်။
လီကျင်းရန်
ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုရဲ့ နာမည်က လီကျင်းရန် တဲ့လား။
ဖန့်ချန်နဲ့ အဲဒီနေရာမှာရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တိတ်လေး ရေရွတ်လိုက်မိပါတယ်။
ရွှင်အဘိုးသာ မပြောရင် အဲဒီဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုရဲ့ နာမည်အစစ်ကို သူတို့ သိနိုင်ဖို့ ခက်ပါလိမ့်မယ်။
လီကျင်းရန် လီချန်စန်း
နာမည်ကြီး ဓားနတ်ဘုရား နှစ်ယောက်လုံးက လီမျိုးရိုးတွေ ဖြစ်နေကြပါတယ်။
လူအတော်များများဟာ စိတ်ထဲမှာ တိုးတိုးလေး တွေးနေကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာ သံသယရိပ်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
"ဂျူနီယာကတော့..."
ခယ်နတ်မင်းဘုရင်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ရုတ်တရက် အတော်လေး အနေရခက်သွားပါတယ်။
ရွှင်အဘိုးက အားနာမနေဘဲ တည့်တည့်ပဲ ပြောလိုက်တယ်
"မင်းကတော့ တကယ်ကို လျှောက်ပြောနေတာပဲ ငါမှတ်မိသလောက်ဆိုရင် အဲဒီတုန်းက မင်း လီကျင်းရန်နဲ့ တစ်ချက်ပဲ ယှဉ်တိုက်လိုက်ရတယ် အဲဒီအချိန်ကစပြီး မင်း ကျုံးကျိုးနယ်မြေထဲကို ခြေမချရဲတော့တာပဲ အခု လီကျင်းရန် သေသွားပြီဆိုတော့မှ မင်းက ဘာလို့ စကားတွေ ပြောင်းနေရတာလဲ "
ဝမ်ကျိလုံတို့ အုပ်စုဟာ မနေနိုင်ဘဲ သူတစ်ပါး ဒုက္ခရောက်တာကို ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ကြပါတယ်။
မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက်က ကြွားဝါတာကို ဘယ်သူမှ ဘာမှမပြောရဲပါဘူး။
ကြွားနေမှန်း သိရင်တောင် ဘယ်သူမှ ပြန်ပြောဖို့ အရည်အချင်း မရှိကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြောပြီဆိုရင်တော့ အခြေအနေက လုံးဝ ခြားနားသွားပါပြီ။
သိသာတာကတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စကားက ပိုပြီး အလေးအနက် ရှိပါတယ်။
အားလုံးဟာ ရွှင်အဘိုးရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါမှာ ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
တကယ်တော့ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဒီမသေမျိုးဘုရင်ဟာလည်း ဓားနတ်ဘုရားအဘိုးအိုရဲ့ အရိုက်ခံခဲ့ရဖူးတာပဲကိုး။
ဒါတင်မကဘူး၊ ကျုံးကျိုးနယ်မြေထဲကို ခြေတောင် မချရဲတော့တဲ့အထိ ကြောက်သွားခဲ့တာလား။
မဆန်းပါဘူး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီကတည်းက ဒီ ခယ်မသေမျိုးဘုရင် ကို ကျုံးကျိုးမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ခဲ့ရတာက အရိုက်ခံရမှာ ကြောက်လို့ ဖြစ်ရမယ်။
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်ဟာ ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ မျက်နှာမှာ အပြုံးတုတစ်ခု လုပ်ယူကာ
"တောရိုင်းကျောင်းတော် အရှင်သခင် ဆုံးမတာ မှန်ပါတယ် ဂျူနီယာ ခုနက စကားမှားသွားပါတယ်"
မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး အောင့်သက်သက် ဖြစ်နေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှေ့ကလူက ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေတာတင်မကဘဲ သာမန်ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ပါဘူး။
တောရိုင်းကျောင်းတော်ရဲ့ အရှင်သခင်၊ ကျုံးကျိုးနိုင်ငံရဲ့ အရင်မျိုးဆက် ဧကရာဇ် ဖြစ်နေတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ မသေမျိုးဘုရင်တောင် အညံ့ခံနေရမှတော့ သူတို့ ဘာပြောနိုင်တော့မှာလဲ
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်က ခဏရပ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ် အဲဒီနောက် ရိုရိုသေသေ ပြောလိုက်တယ်
"ဒါပေမဲ့ လီကျင်းရန် သေဆုံးသွားတဲ့အခါမှာ တောရိုင်းကျောင်းတော် အရှင်သခင်ကို ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ မှာခဲ့တာလားခင်ဗျာ"
"တကယ်လို့ ဂျူနီယာက ဒါကို ကြိုသိခဲ့ရင်တော့ ခုနက တပည့်တွေကို အဲဒီလောက်အထိ အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ မျက်နှာကိုတော့ ဂျူနီယာ ထောက်ထားရမှာပေါ့"
"ဓားဂိုဏ်းတွေရဲ့ ကိစ္စမှာ... ပြင်ပလူတွေ ဝင်စွက်ဖက်တာ မကောင်းပါဘူးနော်"
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုးက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အားလုံးရဲ့ အာရုံဟာ ရွှင်အဘိုးဆီကို ရောက်သွားပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်နေပေမဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာလည်း ဂိုဏ်းချုပ်တွေ ရှိတာပဲလေ။
အခုလောကမှာ နံပါတ်တစ်ဓားလို့ တင်စားခံရတဲ့ လီချန်စန်း တောင် ရှိနေတာပါ။
တကယ်လို့ ပြင်ပက ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က အတင်းအကျပ် ဝင်စွက်ဖက်မယ်ဆိုရင်တော့ ထိုလူက ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ရွှင်အဘိုးက ရယ်လိုက်တယ်
"ဘာဝင်စွက်ဖက်ရမှာလဲ မင်းတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ကိစ္စကို ငါက စိတ်မဝင်စားပါဘူး ဒီနေ့ လာတာကလည်း ဖန့်ကောင်လေးက ငါ့ရဲ့ တောရိုင်းကျောင်းတော်မှာ ရှိနေလို့၊ သူ့ကို လမ်းကြုံ လာပို့ပေးတာပဲ သူ့ဘာသာသူ လာမယ်ဆိုရင် တစ်နှစ်ခွဲလောက် ကြာနေမှာ စိုးလို့လေ"
"သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် လာပို့ပေးတာလား"
အားလုံးဟာ မယုံနိုင်သလို ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုတွေ ပေါ်လာပါတယ်။
ကျုံးကျိုးက ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဖန့်ချန်ဟာ တောရိုင်းကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်သွားပြီလို့ ကြားဖူးကြပေမဲ့ ကျောင်းတော် အရှင်သခင်ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို ဒီလောက်အထိ မျက်နှာသာပေးပြီး လာပို့ပေးလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိပါဘူး
လော့ကျင်းဘုရင်မရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ လှုပ်ရှားနေပြီး သူမနောက်က လိပ်ခေါင်းစိမ်းကတော့ ကြောက်လွန်းလို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်နေပါပြီ။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို မြင်သွားပြီး အရင်ကိစ္စတွေ ပြန်ရှင်းမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေပါတယ်။
"ဒီကောင်လေး ပြောတာ တစ်ခုတော့ မှန်တယ် မင်းတို့ မိုးမြေဓားဂိုဏ်းက ဆက်မတိုက်ရဲဘူးဆိုရင်တော့ တိုးတက်လိုတဲ့ စိတ်ဓာတ် ပျောက်ဆုံးသွားလိမ့်မယ် ဒါက ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ကိစ္စအသေးအဖွဲ မဟုတ်ဘူး မလား"
ရွှင်အဘိုးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ မျက်နှာဟာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
သူ့နောက်က ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာလည်း ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါမှာ ပိုပြီး မျက်နှာပျက်သွားကြပါတယ်။
ဒီစကားကို ဖန့်ချန်က ပြောတုန်းကတော့ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ညာလို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်က ပြောလာတဲ့အခါမှာတော့ ဘယ်လိုမှ ညာလို့ မရတော့ပါဘူး။
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်ဟာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်သွားပါတယ်။
ရှေ့က ရွှင်အရှင်သခင်ဟာ သူ့ကို တမင်တကာ လက်စားချေနေတာပဲ။
ဒါကို တွေးမိတော့ သူက မျက်နှာမှာ ခါးသက်သက် အပြုံးတစ်ခုနဲ့ ရွှင်အဘိုးကို လက်အုပ်ချီလိုက်တယ်
"ကျောင်းတော် အရှင်သခင်... မိုးမြေဓားဂိုဏ်းဟာ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူကို တကယ်ပဲ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး ကျွန်တော် သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် တောင်ဝင်ပေါက် ပိတ်ပြီး ကျင့်ကြံခိုင်းပါ့မယ် နောင်တစ်ချိန်မှာတော့ ဒီလောက်အထိ အရှက်ရအောင် မရှုံးနိမ့်စေရပါဘူး"
"အရှက်ကို သိမှ ရဲစွမ်းသတ္တိ ပေါ်လာမှာပါ သွားကြတော့"
ရွှင်အဘိုးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
ခယ်မသေမျိုးဘုရင်ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး တပည့်တွေကို ခေါ်ကာ တောင်ဝင်ပေါက်ထဲကို ပြန်ဝင်သွားပါတော့တယ်။
"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း အရင် နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်"
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက မသေမျိုး အပါအဝင် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီနေရာမှာ ဆက်မနေချင်တော့တာကြောင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြပါတယ်။
သူတို့ ထွက်သွားတဲ့အခါမှာ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေဟာ ဖန့်ချန်ဆီကို တစ်ချက်စီ ရောက်သွားကြပါတယ်။
အဲဒီအကြည့်တွေထဲမှာ လေးနက်မှုတွေရော၊ စဉ်းစားစရာတွေရော ပါဝင်နေပါတယ်။
"ဝမ်ကျိလုံ... လီကျင်းရန်လည်း မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ မင်းကိုယ်တိုင် ကြိုးစားမှ ရမယ် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခုအတိုင်းပဲ ရှေ့မတိုးဘဲ နေနေရင်တော့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းဟာ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းဖို့တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
ရွှင်အဘိုးက ဝမ်ကျိလုံကို ကြည့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဂျူနီယာ နားလည်ပါပြီ ဓားစိန်ခေါ်တဲ့ခရီးစဉ် ပြီးသွားတာနဲ့ ဂျူနီယာ အဲဒီ ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခ ကို သွားပြီး ရင်ဆိုင်ပါ့မယ်"
ဝမ်ကျိလုံက လက်အုပ်ချီ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းလင်တို့ အုပ်စုဟာ အံ့ဩသွားကြပြီး မျက်နှာတွေ လေးနက်သွားပါတယ်။
တကယ်တော့ ဝမ်ဘိုးဘေး ဟာ ဘေးဒုက္ခကို ဘယ်အချိန်မှာ ရင်ဆိုင်မလဲဆိုတာကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေတာကိုး။
"အင်း"
ရွှင်အဘိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"မင်းသာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တော့ ဟင်းလင်ပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ဓားနတ်ဘုရား ဖြစ်လာလိမ့်မယ် တကယ်လို့ မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တော့ လီကျင်းရန်က သင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်ထလာပြီး မင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်၊ သတိထားဦး"
စကားဆုံးတော့ သူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို လှမ်းတက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။