← Chapters

အခန်း (၈၈၅-၈၈၆)

Vol. 89 Ch. 885-886

အခန်း (၈၈၅-၈၈၆)

Vol. 89 Ch. 885-886

​အခန်း (၈၈၅) နောက်ထပ် ယင်စစ်သည် ငါးယောက်

​"အရှင်... ဒီငါးယောက်က နတ်ဘုရားလောကမှာတုန်းက အစွမ်းက... မနိမ့်လောက်ဘူးဗျ သာမန် စစ်မှန်သောနတ်ဘုရားတွေ ယင်မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းရင် အလွန်ဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း နဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာ"

​ရှီလုံရဲ့ အသံက ဖန့်ချန်ရဲ့ နားနားမှာ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

​ဖန့်ချန် မျက်လုံးတစ်ချက် လှုပ်သွားပြီး

"ရှီလုံ... သူတို့ရဲ့ အရင်က အစွမ်းက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား မြင်နိုင်လား "

​"မမြင်နိုင်ဘူးဗျ ဒါပေမဲ့ အရှင် ခဏနေရင် တိုက်ရိုက်မေးကြည့်လို့ ရပါတယ် သူတို့က အခုကစပြီး အရှင့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဖြစ်သွားပြီပဲဥစ္စာ"

​ရှီလုံရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အပြုံးရိပ်တွေ ယှက်သန်းသွားပါတယ်။

​သူ့ရှေ့က ဒီငါးယောက်ဟာ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ထိုက်ယင်နဂါးမင်း တို့လို အဆင့်မျိုးအထိ ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းထားပါတယ်။

​ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငရဲမင်းရဲ့ အနွယ်ဝင်တွေဟာ တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာတော့မှာဖြစ်ပြီး နောက်နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး နေစရာတောင် လိုတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲက ရည်ရွယ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ရာထူးခန့်အပ်ခြင်း ငါးခုကို ရေးသားပြီး ငါးယောက်သားရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

​ဒီငါးယောက်ဟာ အခုမှ ယင်မိစ္ဆာစဖြစ်တာဖြစ်လို့ ယင်မိစ္ဆာကြီး အဆင့် မဟုတ်သေးတာကြောင့် ရာထူးကြီးကြီးမားမား မရှိသေးဘဲ ရှင်းရှန်းလိုပဲ ယင်စစ်သည် အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။

​သူတို့ရဲ့ အစွမ်းပေါ်မူတည်ပြီး ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ ယင်သက်တမ်း ကလည်း မတူပါဘူး၊ တစ်ယောက်ကို နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကနေ ၅၀၀ ကြား ကုန်ဆုံးသွားပါတယ်။

​ဒီတစ်ခေါက် ရာထူးခန့်အပ်မှုမှာ ယင်သက်တမ်း စုစုပေါင်း ၂,၅၀၀ နီးပါး ကုန်သွားပြီး အခု ငရဲမင်းအမိန့်ပြား ထဲမှာ ယင်သက်တမ်း ၃,၅၀၀ ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။

​"ဒါက ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ပေါ့ တစ်ပါးသူရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရတယ်ဆိုပေမဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေထက်စာရင်တော့ တကယ့်ကို ကွာခြားချက်ရှိတာပဲ"

​ငါးယောက်စလုံးဟာ သူတို့ကိုယ်ပေါ်က အပြောင်းအလဲတွေကို ခံစားနေကြပါတယ်။

​အခုကတော့ ယင်မိစ္ဆာစဖြစ်ခါစအချိန်နဲ့ မတူတော့ဘဲ ကိုယ်ပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု တိုးလာပါတယ်။

ဒီအငွေ့အသက်ကြောင့်ပဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတွေဟာ လူသားလောကမှာ ကိုယ်ထင်ပြနိုင်သလို နတ်ဘုရားလောကကိုလည်း သွားလာနိုင်ကြတာပါ။

​သူတို့ဟာ ဖန့်ချန်နဲ့ သူတို့ကြားမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတာကိုလည်း ရိပ်မိကြပါတယ်။

​ဒီဆက်နွှယ်မှုက လုံးဝကို တန်းတူညီမျှမှု မရှိပါဘူး။

​တကယ်လို့ သာမန်လူတစ်ယောက်က သူတို့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်ပြီး ခိုင်းစေမယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့လို မာနကြီးတဲ့သူတွေက ဦးညွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

​ဒါပေမဲ့ ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်းကတော့ မတူပါဘူး။

သူတို့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်ခဲ့တဲ့ အချိန်မှာတောင် ငရဲမင်းလို တည်ရှိမှုမျိုးနဲ့ တွေ့ရင် တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို တစ်ချက်တောင် လှည့်ကြည့်ချင်မှ ကြည့်မှာပါ။

​ငရဲမင်းရဲ့ လက်အောက်မှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံရတယ်ဆိုတာ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ငယ်တာ မဟုတ်ဘဲ... ဂုဏ်တက်တာတောင် ဖြစ်နိုင်ပါသေးတယ်။

​ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက ကြိုတင်ညှိနှိုင်းမထားဘဲနဲ့ အဲဒီအချက်ကို အမူအရာ မပြကြပါဘူး၊ နတ်ဘုရားတစ်ယောက်ရဲ့ မာနကတော့ ရှိနေရဦးမယ်လေ

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အပြုံးရိပ်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။

ဓားငယ်လေးပေါ်က ပြဿနာကတော့ အဆုံးသတ်သွားပြီပေါ့။

​"အားလုံးပဲ... ပြန်ကြပါဦး"

​သူက အနီးအနားမှာရှိတဲ့ သိန်းချီတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​"ငရဲမင်း... ကျုပ်တို့ကော နောင်တစ်ချိန်မှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခွင့် ရနိုင်ဦးမလား"

​နတ်ဘုရားဝိညာဉ် တစ်ယောက်က လေးလေးနက်နက် မေးပါတယ်။

​ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး

"သေချာပေါက် ရနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အချိန်မကျသေးလို့ပါ"

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ငရဲမင်း"

​အဲဒီ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်က လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုပြီး ဓားထဲကို ပြန်ဝင်သွားပါတယ်။

​စစ်မှန်သောနတ်ဘုရား ဖြစ်လာတဲ့သူတွေဟာ လူအ မဟုတ်ကြပါဘူး။

သူတို့က အကျိုးနဲ့ အပြစ်ကို တွက်ချက်ပြီးတဲ့နောက် ဓားထဲကိုပဲ အသီးသီး ပြန်ဝင်သွားကြပါတယ်။

​တကယ်လို့ ယင်လောကထဲမှာ ဆက်နေပြီး ယင်မိစ္ဆာအဖြစ် မပြောင်းလဲချင်ဘူးဆိုရင်တော့ အန္တရာယ်တွေက အမြဲရှိနေမှာဖြစ်လို့ ဓားထဲမှာပဲ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာက ပိုကောင်းပါတယ်။

​ယင်မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းချင်တဲ့ သူအချို့လည်း ရှိပါသေးတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ယင်လောကမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်က ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားအဖြစ် ရာထူးခန့်အပ်ခံရတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှု ရှိနေတာကြောင့် ဒုတိယတန်းစားလမ်းကို မရွေးချယ်တော့ဘဲ ရာထူးရမယ့် အခွင့်အရေးကိုပဲ စောင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပါတယ်။

​သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သိန်းချီတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေ ဓားထဲကို ပြန်ရောက်သွားပါတယ်။

​ဓားငယ်လေးပေါ်က သွေးကွက်တွေက ပြန်ပေါ်လာပေမဲ့ အရင်ကထက် အဆပေါင်း ထောင်ချီပြီး ဖျော့တော့သွားပါတယ်။

သေသေချာချာ မကြည့်ရင် အညစ်အကြေးတွေလို့တောင် ထင်ရပါတယ်။

​ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်ရဲ့ အစွမ်းဟာ ကျန်တဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ၁ သိန်းကျော်ထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်ဆိုတာ သိသာပါတယ်။

​ဒီငါးယောက် မရှိတော့တာကြောင့် ဓားငယ်လေးရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကလည်း အတော်လေး လျော့သွားပါတယ်။

အဆင့် ၅ ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါ တခြား အမွေအနှစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ခက်ခဲတဲ့ ပညာရပ်တွေ ပါလာရင်တောင် ဓားငယ်လေးအနေနဲ့ ပိုပြီး အာရုံစိုက်နိုင်တော့မှာပါ။

​"ငရဲမင်း... ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

​ရှီလုံက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှီလုံနဲ့ ရှင်းရှန်းတို့ရဲ့ နှုတ်ဆက်မှုကို ခံယူကာ အသစ်ခန့်အပ်လိုက်တဲ့ ယင်စစ်သည် ငါးယောက်နဲ့အတူ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲကို ဝင်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။

​"မင်း ဘာလို့ လိုက်မသွားတာလဲ"

​ရှီလုံက ရှင်းရှန်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးစစနဲ့ မေးပါတယ်။

​"စီနီယာရှီလုံ... ငရဲမင်းက ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်ရင် သေချာပေါက် ခေါ်မှာပါ ငရဲမင်းက မှာထားတယ် ကျွန်တော့်အတွက် အယင်လောကကြီး မှာ လုပ်စရာ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ်တဲ့"

"ပီထု လို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ရှာရမှာအပြင် ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါး တွေလည်း ရှာရဦးမယ် စီနီယာရှီလုံမှာ အကြံကောင်းလေးများ ရှိလား"

​ရှင်းရှန်းက ဂါရဝပြုပြီး မေးပါတယ်။

​"ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါးလား အဲဒါက လွယ်ပါတယ် မယ်တော်စီကို ခေါ်လိုက် ငါတို့ အတူတူ တိုင်ပင်ကြတာပေါ့"

​ရှီလုံက ရယ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​သူတို့နှစ်ယောက် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ အနီးအနားမှာ အရိပ်အချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။

​ဒီအရိပ်တွေရဲ့ အရှိန်အဝါက ရှီလုံထက်တောင် အများကြီး ပိုအားကောင်းနေပါတယ်။

သူတို့ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အနားမကပ်ဘဲ ဘေးကင်းတဲ့ အကွာအဝေးမှာပဲ ရပ်နေကြပါတယ်။

​"ခုနကပဲ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေရဲ့ အနံ့ကို ရလိုက်သလိုပဲ ဘယ်သူက အရင် လက်ဦးသွားတာလဲ"

​"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတော့ မဟုတ်ဘူး ငါလည်း အခုမှ ရောက်တာ"

​"အဲဒီအနံ့က... အတော်လေး ပြင်းထန်တယ်၊ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေ အများကြီး ရှိနေခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

​"ထူးဆန်းတာပဲ၊ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေက နည်းသထက် နည်းလာတာကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် အများကြီး ပေါ်လာရတာလဲ"

​"မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား၊ ဟို ထိုက်ယင်နဂါးမင်း ဆိုတဲ့ မြွေစုတ်လေးဆီက ငါကြားတာတော့... တစ်စုံတစ်ယောက်က အယင်လောကကြီးထဲကို ခိုးဝင်လာပြီး ငရဲမင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ခိုးယူသွားတယ်တဲ့"

​"ငရဲမင်းအမွေအနှစ်... အဲဒီသတင်းက အစစ်လား အတုလားဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိပါဘူး"

​"မင်းက ဘယ်သတင်းကို ပြောတာလဲ"

​"ငရဲမင်းက အမွေအနှစ် ချန်ထားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းလေ မင်းနဲ့ငါသာ ငရဲမင်းဆိုရင် တကယ်လို့ အမွေအနှစ် ချန်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ့်လူယုံတွေကိုပဲ ပေးမှာပေါ့ ဘာလို့ သူစိမ်းတွေ လာယူမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေမှာလဲ"

​"မင်းပြောချင်တာက... ဒါက ကောလာဟလ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်တစ်ခုလို့ ဆိုလိုတာလား"

​"အဲဒါတော့ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ အဲဒီ ငရဲမင်းအမွေအနှစ်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတဲ့ ယင်မိစ္ဆာ ဖြစ်နေတာ ဘာဆိုးလို့လဲ ယင်သက်တမ်းသာ မကုန်သရွေ့ ငါတို့က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးလို သက်တမ်းရှည်နေမှာပဲ၊ ဟားဟား... အားလုံးပဲ၊ ငါ သွားတော့မယ်ဗျာ"

​ယင်လောကအသေး မှာတော့ ဖန့်ချန်က နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ဝတ်စုံ (၅) စုံကို ထုတ်ပြီး နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်ကို ပေးလိုက်ပါတယ်။

ငါးယောက်သားဟာ စပ်စုချင်စိတ်နဲ့ ဝတ်စုံတွေကို သေချာ ကြည့်နေကြပါတယ်။

​"ဒီဝတ်စုံက... မှော်လက်နက် နဲ့လည်း မတူဘူး"

​"ဝိညာဉ်လက်နက် လည်း မဟုတ်ဘူး၊ နတ်ဘုရားလက်နက် ရဲ့ အနံ့အသက်လည်း မရဘူး"

​"သခင်လေး... ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"

​နဂါးဧကရာဇ်က ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးပါတယ်။

​သူတို့ငါးယောက်စလုံး စည်းကမ်းကို သိသွားကြပါပြီ၊ အပြင်လောကမှာ ငရဲမင်း ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို အလွယ်တကူ မခေါ်ရဘူးဆိုတာ သိတာကြောင့် ဖန့်ချန်ကို သခင်လေး လို့ပဲ လိုက်ခေါ်ကြပါတယ်။

​"ဒါကို ယင်လောကအသေးရဲ့ ရာထူးခန့်အပ်မှုလို့ မှတ်ယူလို့ ရတယ် အရင်က ငါ ခန့်အပ်ခဲ့တဲ့ ရာထူးက အယင်လောကကြီး ရဲ့ ယင်စစ်သည် ရာထူးပါ ဒီ ယင်လောကငယ်လေးမှာတော့ အဲဒီရာထူးက အကျုံးမဝင်ဘူး"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ဒီဝတ်စုံ ၅ စုံက ယင်လောကငယ်လေးရဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ဝတ်စုံတွေပါ ဒါကို ဝတ်လိုက်ရင် ခင်ဗျားတို့ဟာ ယင်လောကငယ်လေးရဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်သွားပြီး လူသားလောကမှာ နေ့ဘက် လှည့်လည်ကာ ကောင်းမှု၊ မကောင်းမှုတွေကို စောင့်ကြည့်နိုင်လိမ့်မယ်"

"အခုခေတ်က ခင်ဗျားတို့ သေဆုံးခဲ့တဲ့ အချိန်နဲ့ မတူတော့ဘူး အားလုံးပဲ သတိထားပြီး နေကြပါအထူးသဖြင့် ပေလင်းမိစ္ဆာမင်း... မင်းရဲ့ စရိုက်ကို ဒီယင်လောကငယ်လေးထဲမှာ လျှော့ဦး"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အခုအစွမ်းက လောကမှာ အနှိုင်းမဲ့ မဟုတ်သေးဘူး၊ လူသားလောကက ဘေးဒုက္ခ ကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလောက်ပဲ ရှိသေးတာ"

​ငါးယောက်သား ခဏလောက် ကြောင်သွားကြပါတယ်။

သူတို့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

မြူဖြူတွေ ဖုံးနေတဲ့ ဝမ်ချွမ်းမြစ် ပေါ်မှာ တံတားတွေ တစ်စွန်းတစ်စ ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရတာပါ။

ဝတ်စုံမဝတ်ခင်ကတော့ အဲဒီတံတားတွေကို သူတို့ လုံးဝ မမြင်ခဲ့ရပါဘူး။

​"သခင်လေး... ယင်လောကငယ်လေး ဆိုတာ ဘာလဲ ကျုပ်တို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"

​နဂါးဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးပါတယ်။

​"ယင်လောကငယ်လေး..."

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ သတိရတမ်းတမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူသိထားသမျှ ယင်လောကငယ်လေး အကြောင်းတွေကို တစ်ခုချင်း ရှင်းပြပါတယ်။

​သူ့ကိုယ်ပေါ်က နေ့ကင်းလှည့်အရှင် ဝတ်စုံနဲ့ နဂါးဧကရာဇ်တို့ ဝတ်ထားတဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ဝတ်စုံတွေဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငရဲမင်းအမိန့်ပြားကို အတုယူပြီး လုပ်ထားတဲ့ ရာထူးခန့်အပ်မှုတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူ သံသယရှိနေပါတယ်။

​ဒါပေမဲ့ ဒီလို ရာထူးခန့်အပ်မှုတွေက ဝိညာဉ်တွေကို လူသားလောကမှာ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန် ရအောင် မလုပ်ပေးနိုင်တာကြောင့် ငရဲမင်းအမိန့်ပြားကိုတော့ အဝေးကြီး မမှီသေးပါဘူး။

​ဒါပေမဲ့... ယင်လောကငယ်လေးကနေတဆင့် လူသားလောကရဲ့ နေရာအနှံ့ကို သွားနိုင်တာကို ကြည့်ရင် ငယ်လေး ဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ်ကတောင် စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေပါပြီ။

အယင်လောကကြီး နဲ့ ယင်လောကငယ်လေး အကြားမှာတော့ တစ်ခုခု ဆက်နွှယ်နေတာ သေချာပါတယ်။

​အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယင်စွမ်းအားတွေ လှုပ်ခတ်လာပြီး တုယွန်းရွှီထွက်ပေါ်လာကာ ဖန့်ချန်ကို ဂါရဝပြုလိုက်တယ်

​"လက်အောက်ငယ်သားက နေ့ကင်းလှည့်အရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်လုံး တုယွန်းရွှီကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

​တုယွန်းရွှီကလည်း သူတို့ကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ထဲမှာ တအံ့တသြ ရေရွတ်လိုက်မိတယ်

"ဒီ ငါးယောက်ကို ဘယ်ကနေ ထပ်ခေါ်လာပြန်တာလဲ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အရှိန်အဝါက... ငါ့ထက်တောင် မနိမ့်ပါလား "

​အခန်း (၈၈၆) ဟာကွက်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း

​ဖန့်ချန်က ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပြီးနောက် တုယွန်းရွှီကို နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်အတွက် ဟာကွက်ဖြစ်နေတဲ့ ရာထူးနေရာတွေကို ဖြည့်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။

​ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား အုပ်စုလိုက်ကြီးကို ရာထူးကနေ ဖြုတ်ချခဲ့တာကြောင့် အခုဆိုရင် နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ရာထူးနေရာတွေ အများကြီး လစ်လပ်နေတာပါ။

ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြံစည်ကတော့ သူ့လူတွေကိုပဲ တဖြည်းဖြည်းချင်း အဲဒီနေရာတွေမှာ ရာထူးတိုးပေးသွားဖို့ပါပဲ။

​"အရှင်... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အောက်ဆင်းသူ အတော်များများက လိုနေတဲ့နေရာတွေကို ဝင်ချင်လို့ လာမေးနေကြပါတယ် သူတို့ပေးတဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကလည်း... အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ် ပြီးတော့ ဟို ရှုမောက်ရန် လေ သူက အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရထားပြီဖြစ်လို့ ဘယ်တော့လောက် ရာထူးလက်ခံရမလဲဆိုတာ လာမေးနေပါတယ်"

​တုယွန်းရွှီက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်ပါတယ်။

​"ရှုမောက်ရန်လား ဒီလူက လူသားလောကမှာတော့ ဘေးဒုက္ခကျော်ဖြတ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကိုတောင် ရအောင်ရှာနိုင်တယ်ဆိုတော့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ရာထူးကို သူ စိတ်ဝင်စားနေတာ ကြာလှပြီပဲ"

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့ကလည်း သူဖြစ်ချင်တာကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်တာပေါ့ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ပေးတာလည်း ဖြစ်တာပေါ့"

​ဖန့်ချန်က အသာအယာပြုံးပြီး

"ကျန်တဲ့လူတွေအတွက်ကတော့... တကယ်လို့ ယင်သက်တမ်း ရှစ်ထောင် (၈,၀၀၀) ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား နေရာတွေကို ဖြည့်ပေးလိုက်ပါ"

​"ရှစ်ထောင် (၈,၀၀၀) လား "

​တုယွန်းရွှီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

ကြည့်ရတာ ဒီနေ့ကင်းလှည့်အရှင် အနေနဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ရာထူးတွေကို အပြင်လူတွေကို ဆက်မရောင်းချင်တော့ဘဲ ကိုယ့်လူတွေကိုပဲ အစားထိုးဖို့ ပြင်ဆင်နေတာဖြစ်ရမယ်။

​ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယင်သက်တမ်း ရှစ်ထောင်အထိ ပေးပြီး နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ရာထူးကို လဲမယ့်သူကတော့ ခပ်ရှားရှားပဲ ရှိမှာပါ။

​"အော်... ပြီးတော့ ရှုမောက်ရန်ကို တစ်ခါတည်း မှာလိုက်ဦး ကျုပ်က ယင်လောကသွားရာမှာ သုံးတဲ့ ဆီမီးခွက်ဆီ တွေကို လိုချင်သေးတယ်၊ ပမာဏ များများရလေ ပိုကောင်းလေပဲ အဲဒီဆီဖိုးကို သူပေးရမယ့် ယင်သက်တမ်း သုံးထောင် (၃,၀၀၀) ထဲကနေပဲ နှုတ်လိုက်ပေါ့"

​ဖန့်ချန်က မှာကြားပါတယ်။

​"လက်အောက်ငယ်သား နားလည်ပါပြီ"

​တုယွန်းရွှီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

​သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူဟာ နဂါးဧကရာဇ်တို့ ငါးယောက်ကို ခေါ်ပြီး ယင်လောကရဲ့ မြို့ကြီးအသီးသီးဆီကို ထွက်ခွာသွားပါတယ်။

​ဒီမြို့ကြီးတွေရဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရားတွေက ရာထူးကနေ အဖြုတ်ခံထားရတာဖြစ်လို့ အခုလို နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား အသစ်တွေ ရောက်လာတာကို သိတဲ့အခါမှာ မြို့အသီးသီးက လူတွေဟာ တိတ်တဆိတ်ပဲ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး လူကိုယ်တိုင် ထွက်လာပြီး မဆက်ဆံကြပါဘူး။

​ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှန်ကျင်း မြို့တော် ထဲက အဲဒီကိစ္စရဲ့ အရှိန်အဝါက မငြိမ်သေးလို့ပါ။

ယင်စစ်ဌာန က အရာရှိတွေဖြစ်စေ၊ တရားသူကြီးဌာန က အရာရှိတွေဖြစ်စေ၊ ယင်အရှင် အသီးသီးက ပေါင်းပြီးတော့ ဟိုနေ့ကင်းလှည့်အရှင်ကို တိုက်ခိုက်ကြမလား ဆိုတာကို သူတို့ မသေချာကြသေးပါဘူး။

​ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ နေ့ကင်းလှည့်အနွယ်ဝင်တွေနဲ့ မပတ်သက်ရဲကြသေးသလို၊ နေ့ကင်းလှည့်အနွယ်ရဲ့ အလုပ်ကိစ္စတွေကိုလည်း ဝင်မစွက်ဖက်ရဲကြဘဲ အဝေးကနေပဲ ကြည့်နေကြပါတယ်။

​"ပေလင်းမိစ္ဆာမင်း... မင်း နေ့ကင်းလှည့်အရှင်ရဲ့ စကားကို သေချာမှတ်ထားပါ အေးအေးဆေးဆေးနေ၊ ပြဿနာ မရှာနဲ့"

​တုယွန်းရွှီက ပထမဆုံးအဖြစ် ပေလင်းမိစ္ဆာမင်းကို တာဝန်ချပေးပါတယ်။

တာဝန်ချပေးပြီး ပြန်ထွက်သွားခါနီးမှာ နဂါးဧကရာဇ်က သတိပေးလိုက်တာပါ။

​ပေလင်းမိစ္ဆာမင်းက သူ့ရဲ့ နေထိုင်ရာနေရာသစ်ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာ ပြုံးနေတုန်း နဂါးဧကရာဇ်ရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး

​"မင်းက ပါးစပ်ဖွာလှချည်လား ငါက စိတ်ရိုင်းရှိတာပဲရှိတာ၊ အတာ မဟုတ်ဘူး မင်းရဲ့ အခုအဆင့်အတန်းကိုလည်း မမေ့နဲ့ဦး ကျုပ်တို့အားလုံးက နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရားတွေချည်းပဲ မင်း ငါ့ကို အုပ်ချုပ်လို့မရသလို၊ ငါလည်း မင်းကို အုပ်ချုပ်လို့မရဘူး"

​နဂါးဧကရာဇ်က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။

​အားလုံး ထွက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ပေလင်းမိစ္ဆာမင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ရယ်လိုက်တယ်

"ငါ နတ်ဘုရား ဖြစ်တုန်းကလည်း တစ်လောကလုံးကို ကိုင်လှုပ်ခဲ့တာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတော့လည်း သာမန်လူတွေကြားမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားစေရဘူး ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံရမယ်၊ ယင်မိစ္ဆာကြီး အဆင့်ကို အမြန်ဆုံးရောက်အောင်လုပ်ပြီး သူတို့ထက် တစ်ပန်းသာအောင် လုပ်ရမယ်၊ ဒါမှ ငရဲမင်းက ငါ့ကို ပိုပြီး မျက်နှာသာပေးမှာ"

​သိပ်မကြာခင်မှာပဲ နဂါးဧကရာဇ်၊ မြူမှောင်နတ်သမီး၊ မိုးကြိုးအသံဘုရင် နဲ့ နီကုလ တို့ လေးယောက်စလုံးကိုလည်း နေရာချထားပေးပြီးသွားပါတယ်။

​ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားတဲ့အခါမှာတော့ တုယွန်းရွှီ တစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်ပါတော့တယ်။

သူတို့နဲ့အတူ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လာခဲ့တဲ့အခါမှာ ဒီလူတွေရဲ့ နောက်ခံက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ ရိပ်မိနေပါတယ်။

သူတို့ဆီက အရှိန်အဝါက အောက်ဆင်းသူတွေနဲ့ ဆင်တူသလိုလို ရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့လည်း မတူပြန်တာမို့ သူတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို သူ လုံးဝ ခန့်မှန်းလို့ မရပါဘူး။

​တုယွန်းရွှီက ရှန်ကျင်းမှာ အကြာကြီး စောင့်နေတဲ့ ရှုမောက်ရန်ကို သွားရှာပြီး ဖန့်ချန် မှာလိုက်တာတွေကို ပြောပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ရွှီမောက်ရန် စိတ်ထဲက စိုးရိမ်မှုတွေ လျော့ကျသွားပါတယ်။

​အလုပ်ကတော့ အထမြောက်သွားပြီပေါ့၊ အပြောင်းအလဲ အချို့ရှိပေမဲ့ ဝိညာဉ်လောကကူးသန်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆီမီးခွက်ဆီဆိုတာက သူ့အတွက်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ပစ္စည်း မဟုတ်တာကြောင့် ရှာရတာ မခက်ခဲပါဘူး။

​"မိတ်ဆွေရှု... ကျုပ် ခင်ဗျားကို အသိပေးစရာ တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်"

​တုယွန်းရွှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​"တုအရှင်... ပြောပါခင်ဗျ"

​ရှုမောက်ရန်က ယဉ်ကျေးစွာနဲ့ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။

​"နောင်ဆိုရင် နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ရာထူးနေရာကို ဖြည့်ဖို့အတွက် ယင်သက်တမ်း ရှစ်ထောင် (၈,၀၀၀) ပေးရလိမ့်မယ်၊ ဒါက နေ့ကင်းလှည့်အရှင်ကိုယ်တိုင် ချမှတ်ထားတဲ့ အမိန့်ပဲ"

​တုယွန်းရွှီက ရယ်ပြီး

"မိတ်ဆွေရှုကတော့ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ၊ အချိန်ကောင်းနဲ့ တိုးသွားတာကိုး ကျုပ်တို့ရဲ့ ဒီနေ့ကင်းလှည့်အရှင်က လုပ်ပုံကိုင်ပုံ ပြတ်သားပေမဲ့ နောက်ခံကတော့ မသေးဘူး ငရဲမင်းရဲ့ အလေးပေးမှုကိုလည်း ခံရတယ်လေ"

"နောင် အတူတူ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါမှာတော့ မိတ်ဆွေရွှီအနေနဲ့ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့် ဖြစ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့"

​"ယင်သက်တမ်း ရှစ်ထောင် (၈,၀၀၀) "

​ရှုမောက်ရန် မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေပါတယ်။

ကံကောင်းလို့ သူက အချိန်မီသွားတာ၊ ယင်သက်တမ်း သုံးထောင် ပဲ ပေးရတာကိုး။

​အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ပိုကုန်သွားတယ်ဆိုပေမဲ့ ယင်သက်တမ်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာရတာက အချိန်ကုန် ပိုသက်သာပါသေးတယ်။

​"တုအရှင်ရဲ့ ကူညီပေးမှုကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

​ရှုမောက်ရန်က တစ်တွတ်တွတ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် တုယွန်းရွှီကို နှုတ်ဆက်ကာ လူသားလောကကို ပြန်ပြီး ဒီကုန်သွယ်မှုကို အပြီးသတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတော့တယ်။

​ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်... လူသားလောကမှာတော့ ရွှီပိုင်ကျိုး က လမ်းဘေးမှာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့ကုန်သွားပြီး ဒုတိယနေ့ မနက်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဝေဟင်ကို ဖြတ်ပြီး ရောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

​တစ်ဖက်လူရဲ့ အရှိန်အဝါက အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။

အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်လေး ထွက်လာတာတောင် ရွှီပိုင်ကျိုးမှာ အသက်ရှူရ ခက်ခဲလာပါတယ်။

​ရွှီပိုင်ကျိုးရဲ့ အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားပုံရတဲ့ ရောက်လာသူဟာ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးအရှိန်အဝါလေးကိုပါ ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ရွှီပိုင်ကျိုးကို သံသယနဲ့ ကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးနဲ့ မေးလိုက်တယ်

​"မင်းက..."

​ရွှီပိုင်ကျိုးက မျက်နှာအမူအရာ ထူးထူးခြားခြားနဲ့

"ကျွန်တော်က အရှင် စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူပါ၊ ကျွန်တော့်ဆီ ပစ္စည်းတစ်ခု ပေးလိုက်ဖို့ ပြောထားတယ်မလား အဲဒါကို ကျွန်တော်က အရှင့် ဆီ ပြန်ပေးရမှာပါ"

​ရှုမောက်ရန်ရဲ့ မျက်နှာက ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။

သူ့ရှေ့က ဒီကျင့်ကြံသူက သာမန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ပဲ ရှိတာပါ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အရှင် ရဲ့ လူယုံဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားပါဘူး စိတ်ထဲမှာတော့ အံ့သြနေမိပေမဲ့ သူလည်း မပေါ့ဆရဲပါဘူး၊ ဖန့်ချန်ဆီ ပေးရမယ့် ပစ္စည်းတွေကို ဟွမ်ပိုင်ကျိုးဆီ ပေးလိုက်ပါတယ်။

​"အရှင်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ မသိဘူး၊ ဒီကျင့်ကြံသူရဲ့ အစွမ်းက... ကြည့်ရတာ အတိုင်းအဆ မရှိနိုင်လောက်ဘူး"

​ရွှီပိုင်ကျိုးကလည်း စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်နေပါတယ်။

သူ့ရှေ့က ဒီကျင့်ကြံသူက အတော်လေး အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူ့ကိုတော့ ဒီလောက်တောင် သတိထားပြီး ဆက်ဆံနေတာက သူ့နောက်ကွယ်က အရှင်ဖန့်ကို ကြောက်လို့ဆိုတာ သိသာနေတာကိုး။

​ဒီတစ်ခေါက် လွှဲပြောင်းပေးရမယ့် ပစ္စည်းတွေကို သေချာမြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူတောင်မှ အသက်ရှူ မှားသွားရပါတယ်။

​"ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်ခေါ်ဆီ အချိန် တစ်ရာ ရှိပါတယ် အချိန်က သိပ်မရလို့ ကျွန်တော် ရှာနိုင်သလောက်က အချိန် တစ်ရာပဲ ရှိပါသေးတယ် အရှင်နောက်ထပ် လိုချင်သေးတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက်သာ ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်လို့ ပြောပေးပါဦး"

​ရှူမောက်ရန်က ပြောပါတယ်။

​ဟွမ်ပိုင်ကျိုးကတော့ အချိန် တစ်ရာဆိုတဲ့ ဆီပမာဏကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

​သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝိညာဉ်လောကကို ခဏခဏ ကူးတတ်တာပါ၊ ဆီ တစ်ကျပ်သား ရှိရင်တောင် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ယင်လောကနဲ့ လူသားလောကကို ၁၀ ကြိမ်ထက်မက ကူးလို့ ရနေတာပါ။

​ဈေးနှုန်းကလည်း ဈေးကြီးတယ်လို့ ပြောလို့မရပါဘူး၊ ဆီ တစ်ကျပ်သားကို အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ပဲ ရှိတာပါ။

​ဒါပေမဲ့ အခု သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာက ဆီ အချိန် တစ်ရာ တိတိပါ၊ ဒါဟာ အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆီတွေပါပဲ

​သူ့ဘဝမှာ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဆီပမာဏကို ပထမဆုံး မြင်ဖူးတာပါ။

ဒီဆီတွေရဲ့ တန်ဖိုးကို တွေးကြည့်လိုက်တော့ ဟွမ်ပိုင်ကျိုး လည်ချောင်းတွေ ခြောက်ကပ်လာပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။

​"ညီလေး... ဒီဆီတွေက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကတော့...အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပါ ညီလေး အသေအချာ သိမ်းထားပါဦး အရှင်ဖန့်ရဲ့ လက်ထဲကို ကိုယ်တိုင်ရောက်အောင် ပေးပေးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး"

​ရှူမောက်ရန်က အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

သူ့မျက်နှာမှာတော့ နှမြောတသတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်နေပါတယ်၊ ဒီကျောက်တုံးကို ရဖို့ သူ အတော်လေး ရုန်းကန်ခဲ့ရတာကိုး။

​အဆင့်မြင့်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး

ရွှီပိုင်ကျိုးဟာ မယုံနိုင်စရာ စကားကို ကြားလိုက်ရသလိုမျိုး၊ ကြယ်တာရာပေါင်းများစွာ ကိန်းဝပ်နေသလို တောက်ပနေတဲ့ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်ပြီး ငေးမောသွားပါတယ်။

​ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက... အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါ့

​သူ့လို အဆင့်လတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တောင် ဘယ်လိုပုံစံလဲ မသိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် ဒီနေ့မှာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မြင်တွေ့ရဖို့ ကံပါလာခဲ့တာလား

​"လှလိုက်တာ..."

​ရွှီပိုင်ကျိုးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိပါတယ်။

​ကြည့်ရတာ သေးငယ်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလေးဟာ ကြယ်တာရာတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလိုပါပဲ၊ အထဲမှာ တောက်ပတဲ့ ကြယ်လေးတွေ အများကြီး ရှိနေသလိုမျိုးပါ။

​"ညီလေး"

​ရှူမောက်ရန်က အသာအယာ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။

​ရွှီပိုင်ကျိုးလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကပျာကယာနဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲကို ထည့်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ကိုယ်လေးတောင် တုန်နေတုန်းပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဟန်ကိုယ်ဖို့နဲ့

​"ခင်ဗျား စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် အရှင်ဖန့်ရဲ့ လက်ထဲကို ကိုယ်တိုင် သွားပေးပါ့မယ်"

​ပြောပြီးတာနဲ့ ရွှီပိုင်ကျိုးဟာ လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။ သူ သွားနေတဲ့ ပုံစံက

"ငါ့ဆီမှာ ရတနာပါတယ်"

လို့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လိုက်ပြောနေသလိုမျိုး ကုပ်ကုပ်ကုပ်ကုပ်နဲ့ပါ။

​"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့..."

​ရှုမောက်ရန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

သူ စိုးရိမ်နေမိပေမဲ့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါဘူး၊ ရွှီပိုင်ကျိုး ထွက်သွားတာကိုပဲ ကြည့်နေရပြီး နောက်ကနေလည်း တိတ်တဆိတ် မလိုက်ရဲပါဘူး၊ ဟို အရှင်ဖန့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားမှာ စိုးလို့ပါ။

​သူ မသိတာကတော့... ဒီကုန်သွယ်မှုမှာ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပါဝင်နေတာကြောင့် ဖန့်ချန်ဟာလည်း မပေါ့ဆပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ရွှီပိုင်ကျိုးရဲ့ နောက်ကနေ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်နေခဲ့တာပါ။

All Chapters