အခန်း (၈၉၁-၈၉၂)
Vol. 90 Ch. 891-892
အခန်း (၈၉၁) ဓားသင်္ချိုင်းလှေကာ
သက်လတ်ပိုင်းလူက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်တယ်
"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါသာ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားစိန်ခေါ်မှုကို တားဆီးချင်ရင် ကျုံးကျိုးက ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ အကုန်ထွက်လာရင်တောင် အပိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘာလို့ တားရမှာလဲ"
လွီချွန်းယွီ ကတော့ ဒါကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပါတယ်။
ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းဟာ အရင်က ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းနဲ့ အပြိုင်အဆိုင် ဖြစ်ခဲ့ကြတာ၊ ခွန်လွန်ကိုတောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တာပါ။
အခုရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့သူက ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်မှသာ အခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
အခုတော့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ဘာလို့ ဒီလို သဘောထားမျိုး ရှိနေရတာလဲ
"ချင်းဖုန်းနယ်မြေ မှာ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကား ဆိုတာ ရှိတယ်၊ အဲဒီမှာ အလွန်ကြီးကျယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ယောက်က ဒီလှေကားပေါ်မှာ လောင်းကြေးတစ်ခု ထပ်ခဲ့ကြတယ်"
သက်လတ်ပိုင်းလူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"ဒီလောင်းကြေးက တိထျန်း၊ ကျုံးကျိုး၊ ပေတုနယ်မြေသုံးခုလုံးနဲ့ ပတ်သက်နေတာ၊ တကယ်လို့ ရှုံးသွားခဲ့ရင် ဒီနယ်မြေသုံးခုလုံးက ပိုင်ရှင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါမှာ ဒီနယ်မြေသုံးခုက ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်လို အဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ ကြုံရမလဲဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းကြည့်လို့ ရပါတယ်"
"ဘာ..."
လွီချွန်းယွီရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
သူ ချင်းဖုန်းနယ်မြေအကြောင်းကို သိပါတယ်၊ အဲဒါက တိထျန်းကနေ အလွန်ဝေးကွာတဲ့ နေရာမှာ ရှိပြီး သယံဇာတတွေ ပေါများသလို လက်ရွေးစင် ကျွမ်းကျင်သူတွေလည်း အများကြီး ရှိတဲ့ နေရာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို လောင်းကြေးမျိုးက တိထျန်း၊ ကျုံးကျိုး၊ ပေတု နယ်မြေကြီး သုံးခုလုံးကို ပါဝင်ပတ်သက်စေတာလဲ
"သူတို့ လာကြပြီ"
သက်လတ်ပိုင်းလူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဝမ်ကျိလုံ၊ ကျန်းလင်တို့ အဖွဲ့ကို မြင်နေရသလို၊ သူ့ရဲ့ အကြည့်က ဖန့်ချန်ပေါ် ကျရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ ဖန့်ချန်က တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသလို ဖြစ်သွားပေမဲ့ ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ အောင့်အီးထားလိုက်ပါတယ်။
လွီချွန်းယွီက ဆက်ပြီး မေးမြန်းချင်ပေမဲ့ ပါးစပ်ဟလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ရှေ့က သက်လတ်ပိုင်းလူက ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။
...
"ခုနက ခံစားချက်က..."
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်နဲ့ သူ့ရဲ့ လက်မောင်းကို ပွတ်လိုက်ပါတယ်၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ကြက်သီးမွေးညင်းတွေ ထနေတာပါ။
ခုနလေးတင်ပဲ သူ့ကို အမှောင်ထဲကနေ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်က စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရတာပါ။
အဲဒီခံစားချက်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပေမဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဝိညာဉ်ဦးကင်း က သာမန်ထက် ထူးကဲနေလို့သာ သတိထားမိလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ကောင်လေး... မင်း ဗိုက်ထဲကနေ ကြောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"
ဝမ်ကျိလုံက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြုံးလေး ကြည့်လိုက်တယ်
"ခွန်လွန်နတ်တောင်က ငါတို့ရှေ့မှာ တင်ရှိနေပြီ မကြောက်ပါနဲ့၊ အခု ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းထဲမှာ မင်းနဲ့ အဆင့်တူတဲ့သူတွေက အရင် ဂိုဏ်းတွေက လူတွေထက် သိပ်ပြီး အများကြီး ပိုတော်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
"တပည့် နားလည်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဓားကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းလောက်ဟာ ကောင်းကင်ကို ခွဲပြီး ရောက်လာကြပါတယ်။
ဦးဆောင်လာတဲ့သူကတော့ အရင်က မိုးမြေကျွန်း မှာ လူတိုင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတဲ့ ဝူ လို့ အမည်ရတဲ့ သေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပါတယ်။
"မျိုးရိုးဝူ... မင်းတို့ အဘိုးအိုက ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် ထွက်မကြိုတာလဲ"
ဝမ်ကျိလုံက ခပ်အေးအေး ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာ ရဲ့ မျက်နှာက ပျက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"မင်းတို့ရဲ့ ဓားမသေမျိုးအိုကြီးသာ လာရင်တော့ ငါတို့ အဘိုးအိုက ထွက်တွေ့ဖို့ စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားလိမ့်မယ်၊ မင်းတို့လို လူတွေကတော့ အဘိုးအိုနဲ့ တွေ့ဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ထိုက်တန်မှာလဲ၊ စကားအများကြီး ပြောမနေနဲ့တော့၊ ဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လာတာဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"
သူက ဝမ်ကျိလုံကို ထပ်ပြောဖို့ အခွင့်အရေး မပေးဘဲ လှည့်ပြီး ပျံသန်းသွားပါတော့တယ်။
ဝမ်ကျိလုံက ရယ်မောပြီး လူတိုင်းကို ခေါ်ကာ နောက်က လိုက်သွားပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာ လမ်းပြပေးတာကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရှိတဲ့ အစီအရင်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေက အလိုအလျောက် ပွင့်သွားကြပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ လူတိုင်းဟာ ခွန်လွန်နတ်တောင်ပေါ်ကို ရောက်သွားပြီး ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးဝရှေ့မှာ ပေါ်လာပါတော့တယ်။
သူတို့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အဲဒီမှာ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီး ရပ်နေကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။
ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကတော့ လေဟာနယ်အဆင့်ကနေ ဝေဒနာခံစားခြင်းအဆင့်အထိ စုံလင်နေတာပါ။
ဝမ်ကျိလုံက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်၊ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံသူ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တောင် ဒီမှာ ရောက်နေတာလားလို့ သူ ထင်မှတ်သွားရပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာက စကားအများကြီး မပြောဘဲ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကို တက်သွားပြီလို့ ကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းကလည်း မင်းနဲ့ အဆင့်တူတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ ၉ ယောက်ကို စိန်ခေါ်ပွဲအတွက် စီစဉ်ထားတယ်"
"မင်းသာ သူတို့ ၉ ယောက်လုံးကို အနိုင်တိုက်နိုင်ရင် ဒီဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ်က မင်းအတွက် အောင်မြင်သွားပြီ၊ နောက်ကျရင် တိထျန်းနဲ့ ပေတုက လူတွေက မင်းတို့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို နောက်ထပ် အခက်အခဲ မပေးတော့ဘူး"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက လက်ကို ခါလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ၉ ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာပါတယ်။
တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ လက်ရှိအဆင့်မှာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ဘယ်အချိန်မဆို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အနေအထားပါ။
တကယ်တော့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ နယ်မြေသုံးခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးလွန်းပြီး သူတို့ထဲက ဘယ်သူမဆိုဟာ ပါရမီရှင်ထဲက ပါရမီရှင်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု ဒီ ၉ ယောက်က ဖန့်ချန်ရှေ့မှာ ရပ်နေတဲ့အခါမှာတော့ ဘက်ပေါင်းစုံကနေ တစ်ဆင့်နိမ့်နေသလို ခံစားရပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သေခြင်းတရားကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ကိန်းအောင်းနေပေမဲ့ ဖန့်ချန်ကတော့ တည်ငြိမ်နေပြီး ဘာခံစားချက်မှ မရှိသလိုပါပဲ။
ဒီအချက်လေး တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီနေ့ တိုက်ပွဲက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအတွက် သူတို့က နင်းကြမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတော့မလားလို့ ခံစားနေရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာတော့ လူရိပ်နှစ်ခုက ဒီနေရာကို အဝေးကနေ လှမ်းကြည့်နေကြပါတယ်။
"လီချန်စန်း မင်းပြောတဲ့ ကလေးက ဒီတစ်ယောက်လား သူက ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားကို သွားဖို့ အရည်အချင်း ရှိလို့လား"
"မှန်တယ်"
"မင်းရဲ့ တပည့်တွေထဲမှာ သူ့ထက် ပါရမီ ပိုကောင်းတဲ့သူ မရှိတော့ဘူးလား"
"မရှိဘူး"
"ဒီဓားစိန်ခေါ်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် တပည့် ၉ ယောက်လုံး အသက်ရှင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါမြင်တယ်၊ မင်းက အဆိပ်ကောင်တွေ မွေးမြူနေတာလား "
"အဆိပ်ကောင် မွေးမြူတာ မဟုတ်ဘူး ဒါက ဓားမွေးမြူတာ ပါ၊ ချန်အစ်ကိုလည်း ဒီလောင်းကြေးကို မရှုံးချင်ဘူး မဟုတ်လား တိထျန်း၊ ကျုံးကျိုး၊ ပေတုံ နယ်မြေတွေအပြင် အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ယောက်ကြားက လောင်းကြေးက တခြား နယ်မြေအတော်များများကိုလည်း ပတ်သက်နေတာ၊ တကယ်လို့ ရှုံးသွားရင် အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုက ကြီးမားလိမ့်မယ်"
"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ဒီနေရာကို လောင်းကြေးထဲ ထည့်လိုက်တဲ့အပေါ် မင်းမှာ မကျေနပ်မှု ရှိနေတာလား"
"မကျေနပ်ရဲပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်ရင် ဒီကလေးထက် ပါရမီ ပိုကောင်းတဲ့ မျိုးဆက်သစ်ကို တကယ် ရှာမတွေ့တာပါ၊ ဒီတစ်ခေါက် ဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ်ကိုလည်း ငါ (လီ) က အကြာကြီး စီစဉ်ခဲ့ရတာ၊ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားထားပြီးပြီမို့ ကံတရားအတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါစေတော့"
"မှတ်ထား... မင်းတို့ အနည်းဆုံး လူ ၁၀ ယောက် ထွက်ရမယ် ဒီလမ်းစဉ်မှာ တကယ့် ပါရမီရှင်တွေကိုပဲ စိတ်ရင်းနဲ့ ရွေးထုတ်ရမယ် အရည်အချင်း မပြည့်မှီတဲ့သူတွေကို အစားထိုးတာမျိုး မလုပ်နဲ့၊ မဟုတ်လို့ လောင်းကြေး ရှုံးသွားရင်တော့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ အကျင့်အတိုင်း... ဟဲဟဲ..."
...
"ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း... ဝူယွဲ့... လာရောက် စိန်ခေါ်ပါတယ်"
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့ ၉ ယောက်ဟာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် တစ်ယောက်က ရှေ့ကို လှမ်းထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲမှာ နာကျည်းမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
"မျိုးရိုးဝူ မင်းရဲ့ မျိုးဆက်လား"
ဝမ်ကျိလုံက ပြုံးစစနဲ့ ဝူဖုန်းဟွာကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပါဘူး။
နောက်တစ်ခဏမှာတော့ အဲဒီ ဝူယွဲ့ ဆိုတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း ဓားကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်၊ သူက စတည်းက အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်တာဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဓားရှိန်အဝါက သာမန် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေကို ချက်ချင်း သတ်နိုင်လောက်တဲ့ အထိပါပဲ။
ဒါဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ပါပဲ။
ဓားအလင်း တစ်ချက် လက်သွားပါတယ်။
ဝူယွဲ့ရဲ့ ဓားရှိန်အဝါက ခုမှ စတင်ပြီး လွှမ်းခြုံလာကာနီးမှာပဲ ဖုန်မှုန့်တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကျသွားပါတော့တယ်။
သူ့ရဲ့ နဖူးအလယ်မှာ ဓားဒဏ်ရာ တစ်ချက် ရှိနေပြီး အဲဒီဒဏ်ရာက ဝူယွဲ့ရဲ့ အသက်ဓာတ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံတင် မကဘဲ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကိုပါ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
"ဘာလို့လဲ... ငါ ဘာလို့ ဓားတစ်ချက်တည်းကိုတောင် မခုခံနိုင်ရတာလဲ..."
ဝူယွဲ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အလောင်းထဲကနေ ထရပ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေပါတယ်။
တိုက်ပွဲမစခင်ကတည်းက ဝူဖုန်းဟွာ အဘိုးအိုက သူတို့ကို သတိပေးထားပြီးသားပါ၊ ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူတို့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက တစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိဘူး ဆိုတာကိုပါ။
ဒါပေမဲ့ အခု မြင်တွေ့နေရတဲ့ အခြေအနေက တစ်ရာခိုင်နှုန်း မကပါဘူး၊ တစ်စက်ကလေးတောင် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတာပါ။
ဝူယွဲ့ သေဆုံးသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို အေးစက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ကျန်ရှိတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ၈ ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ထပ် တစ်ယောက်က နာကျည်းတဲ့ ပုံစံနဲ့ ထွက်လာပါတယ်
"ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း... ဝူဖန်... လာရောက် စိန်ခေါ်ပါတယ်"
နောက်ထပ် မျိုးရိုးဝူ လား
ဝမ်ကျိလုံရဲ့ မျက်လုံးတွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်နှာက အပြုံးတွေ ပျောက်ကွယ်ကာ ဝူဖုန်းဟွာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာကတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပါပဲ။
"ထူးဆန်းတယ်နော်... မျိုးရိုးဝူ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လွှတ်နေတာက ဝမ်အကြီးအကဲကို စိတ်ထွက်ပေါက် ပေးနေတာလား..."
ကျန်းလင်နဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်၊ အရင်က ဝမ်ကျိလုံရဲ့ တပည့်နှစ်ယောက်ဟာ ဝူမျိုးရိုး ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။
ဖန့်ချန်လည်း ဒါကို သတိထားမိပေမဲ့ သူကတော့ အများကြီး ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ ဒီနေရာဟာ ဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ်ရဲ့ အဆုံးသတ်ဖြစ်လို့ ဒီနေ့ဟာ သာမန်အတိုင်း ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာနေလို့ပါပဲ။
လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာတော့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းကင်လျှိုဝှက်မှန် ကြီးတစ်ခုက ဒီနေရာက မြင်ကွင်းတွေကို အရပ်ရှစ်မျက်နှာလုံးကို ထုတ်လွှင့်ပြသနေပါတယ်။
ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု နယ်မြေသုံးခုလုံးမှာ မိုးမြေမှန်ကို မြင်တွေ့နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းဟာ ရပ်တန့်ပြီး လေးနက်တဲ့ ပုံစံတွေနဲ့ ကြည့်ရှုနေကြပါတော့တယ်။
အခန်း (၈၉၂) ဓားကျင့်ကြံသူတို့၏ အခြေအနေ
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံခဲ့တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ ၉ ယောက်ထဲက ၈ ယောက်ဟာ သေဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်သာ ကျန်ပါတော့တယ်။
သူဟာ သူ့ရဲ့ ညီအစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေ ရှေ့တင်တင်မှာတင် ရက်ရက်စက်စက် သေဆုံးသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အတွက်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေက လှိုင်းလုံးကြီးတွေလို တလိပ်လိပ် တက်နေပါတယ်။
ကြောက်ရွံ့မှုတွေက တစ်ကိုယ်လုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားတာကြောင့် သူဟာ စိန်ခေါ်ပွဲအတွက် ရှေ့ကို မထွက်ရဲတော့ဘဲ အကူအညီတောင်းသလိုမျိုး ဝူဖုန်းဟွာ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာက မျက်လုံးကို အသာမှိတ်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်တယ်
"သွားပြီး စိန်ခေါ်လိုက်စမ်း"
သူဟာ ဖန့်ချန်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့တင် ဓားတစ်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရပါတော့တယ်၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ တွေဝေစွာနဲ့ ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အရင်သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကို ၈ ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
အရပ်ရပ်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကောင်းကင်လျှိုဝှက်မှန် ကနေတစ်ဆင့် ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြပြီး၊ တိုးတိုးလေး ပြောဆိုသံတွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခံစားချက်တွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းလို အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းက မွေးမြူထားတဲ့ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူတွေဟာတောင် ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာတော့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေလိုပဲ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဖြစ်နေရပါတယ်။
တခြားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ဒီလိုရန်သူမျိုးကို မစော်ကားမိအောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတိပေးနေကြပါတယ်။
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ တခြားကျင့်ကြံသူ အချို့ကတော့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဖန့်ချန်ရှေ့မှာ ပြန်မတိုက်နိုင်တာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တကယ်ကို ခံရခက်နေကြပါတယ်။
တကယ်လို့ သူတို့သာ စိန်ခေါ်ပွဲကို လက်ခံခဲ့ရင် ဒီထက်တောင် ပိုပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေမှာ မဟုတ်လား
ဖန့်ချန်ကတော့ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒီတစ်ခေါက် ဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ်မှာ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း အပါအဝင် ဓားဂိုဏ်းကြီးတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သူထင်ထားသလောက် ပြင်းထန်ပုံ မရပါဘူး။
တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ အရင်က အတွေးအတိုင်းဆိုရင် ဒီဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ် ပြီးသွားရင်တောင် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ် ဝမ်ကျိလုံ၊ မင်းတို့ရဲ့ ဒီဖန့်ဓားဦးဆောင်သူက တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အရှင်သခင်လို့ ခေါ်လို့ရတယ်"
ဝူဖုန်းဟွာက မဲ့ပြုံးပြုံးပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်၊ အဲဒီနောက် လူတွေကို အလောင်းတွေ သိမ်းခိုင်းလိုက်ပြီး ဝမ်ကျိလုံတို့ အဖွဲ့ကို ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
"ဓားစိန်ခေါ်ပွဲ လမ်းစဉ်က ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့လည်း ကျုံးကျိုးကို ပြန်သင့်ပြီ၊ ဒီမှာ ဆက်မနေတော့ဘူး"
ဝမ်ကျိလုံက ရယ်မောပြီး ဝူဖုန်းဟွာရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါတယ်။
"ငါက မင်းတို့ကို အထဲဝင်ပြီး ထိုင်ဖို့ ဖိတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အဘိုးအိုက မင်းတို့ကို လာတွေ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ"
ဝူဖုန်းဟွာက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်တယ်
"ငါ့မျက်နှာကို မထောက်ရင် နေပါ ဒါပေမဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာကိုတော့ မင်း မထောက်ဘဲ နေရဲလို့လား"
လူတိုင်း အံ့သြသွားကြပါတယ်။
ဂိုဏ်းချုပ် အဆင့်မှာ ရှိတဲ့၊ ပေတုစာရင်း ရဲ့ ထိပ်ဆုံးက လီချန်စန်း က သူတို့ကို ဝင်တွေ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာလား
တစ်ဖက်လူက ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိတာလဲ ကျန်းလင်နဲ့ တခြားလူတွေဟာ ဝမ်ကျိလုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ဝမ်ကျိလုံက ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြုံးလိုက်တယ်
"ဒါဆိုလည်း ခဏလောက် ဝင်ထိုင်တာပေါ့"
ဝူဖုန်းဟွာက မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ ရှေ့ကနေ လမ်းပြပြီး လူတိုင်းကို ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းထဲကို ခေါ်သွားပါတယ်၊ နောက်ဆုံးမှာတော့ အေးချမ်းတဲ့ အိမ်လေးတစ်လုံးရှေ့ကို ရောက်သွားပြီး အဲဒီအိမ်ထဲမှာ သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်က စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာက ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပြီး သက်လတ်ပိုင်းလူကို လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်တယ်
"အဘိုးအို... လူတွေ ရောက်လာပါပြီ"
"ဝမ်ကျိလုံနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ထားခဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေကို ဧည့်ခန်းကို ခေါ်သွားပြီး ဧည့်ခံလိုက်"
သက်လတ်ပိုင်းလူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဝူဖုန်းဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ကျန်းလင်တို့ကို ခေါ်သွားဖို့ လုပ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဝမ်ကျိလုံကို အရင်လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ဝမ်ကျိလုံက ခေါင်းညိတ်ပြတော့မှသာ လေးနက်တဲ့ အမူအရာတွေနဲ့ ဝူဖုန်းဟွာနောက်ကို လိုက်သွားပါတော့တယ်။
ခုနက သက်လတ်ပိုင်းလူကတော့ ပေတုစာရင်းရဲ့ ထိပ်ဆုံးက လီချန်စန်း ဖြစ်ရပါမယ်၊ သူတို့ဟာ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနဲ့ ဒီလောက် နီးနီးကပ်ကပ် ထိတွေ့ရတာ ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်ပြီး တစ်ချက်ကလေး မြင်လိုက်ရတာကတောင် သူတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လှိုင်းထန်သွားစေပါတယ်။
ဝမ်ကျိလုံက သက်လတ်ပိုင်းလူကို ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"ကျိလုံ... လီဓားမသေမျိုးကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"
"ငါက ဓားသမား တစ်ယောက်ပါပဲ ဓားမသေမျိုးလို့ ခေါ်လို့ မရပါဘူး"
သက်လတ်ပိုင်းလူက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"လီအဘိုးအိုက တကယ်ကို နှိမ့်ချလွန်းပါတယ်"
ဝမ်ကျိလုံက ပြုံးပြီး
"လီအဘိုးအိုက ကျွန်တော်တို့ကို ဘာကြောင့် ချန်ထားခဲ့ရတာလဲ ဘာများ ညွှန်ကြားချင်လို့လဲခင်ဗျာ"
"ခုနက ဝူမျိုးရိုး ဓားကျင့်ကြံသူ ၉ ယောက်က မင်းရဲ့ စိတ်ထဲက အာဃာတတွေကို ပြေပျောက်စေရဲ့လား"
လီချန်စန်းက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ကျိလုံက ဒါကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက ဒီလောက်အထိ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ စိတ်ပေါ့သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ပိုပြီးတော့တောင် လေးနက်လာပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက ဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ၊ သူ့လို မသေမျိုး တစ်ယောက်ရဲ့ အာဃာတကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ
ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အမှားတစ်ခုခု ရှိနေတာ သေချာပါတယ်။
"လီအဘိုးအို... ဒီစကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲခင်ဗျာ"
ဝမ်ကျိလုံက ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်ပါတယ်။
"လီကျင်းနျန် က အရင်တုန်းက ငါနဲ့ သူ ချင်းဖုန်းနယ်မြေ မှာ လှည့်လည်သွားလာခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို မင်းကို ပြောပြဖူးမှာပေါ့ "
လီချန်စန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ချင်းဖုန်း
ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှ မသိသလို နေနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ တစ်ဖက်လူက ဘာလို့ ချင်းဖုန်းနယ်မြေကို ရုတ်တရက် ထည့်ပြောရတာလဲလို့ တွေးနေပါတယ်။
ဒီတစ်ခေါက် ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာတွေက ချင်းဖုန်းနယ်မြေနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား
ဝမ်ကျိလုံက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ဓားမသေမျိုးအိုကြီး ပြောဖူးပါတယ်၊ အဲဒီနေရာက ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီး ရှိပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ဆိုတာတောင် အဲဒီမှာ အသာစီး မရနိုင်ဘူးလို့ ပြောခဲ့ပါတယ်"
"သူပြောတာ မမှန်ဘူးလို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး၊ အဆင့်-၁ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဆိုတာတောင် အဲဒီနေရာမှာ အသာစီး မရနိုင်ဘူး"
လီချန်စန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
"လီအဘိုးအို... အခု ဒီကိစ္စက... ဘာနဲ့ ပတ်သက်နေလို့လဲ"
ဝမ်ကျိလုံက
"လီအဘိုးအိုအနေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောပြပေးပါ၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ မထားပါနဲ့တော့"
"သိတဲ့လူ အလွန်နည်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ် ချင်းဖုန်းနယ်မြေက အလွန်ကြီးကျယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု နယ်မြေသုံးခုစလုံးက သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်တွေပဲ"
"အခု အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက နောက်ထပ် တစ်ယောက်နဲ့ လောင်းကြေး ထပ်ထားတယ် အဲဒီ လောင်းကြေးထဲမှာ ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု နယ်မြေသုံးခုလုံး ပါဝင်နေတယ်"
"တကယ်လို့ သူ ရှုံးသွားရင် နယ်မြေသုံးခုလုံးက ပိုင်ရှင်ပြောင်းသွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါမှာ ဒီနယ်မြေသုံးခုက ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးဟာ တခြားနေရာတွေကို ပို့ဆောင်ခံရလိမ့်မယ်၊ အချို့ အနည်းစုပဲ မူလနေရာမှာ နေထိုင်ခွင့် ရလိမ့်မယ်"
လီချန်စန်းက ပြောပါတယ်။
သူပြောလိုက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကြောင့် စိတ်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဝမ်ကျိလုံတောင် ဆယ်စက္ကန့်လောက် မှင်တက်သွားရပါတယ်။
ဖန့်ချန်လည်း တကယ်ပဲ အံ့သြသွားပါတယ်။
ချင်းဖုန်းနယ်မြေက လူတစ်ယောက်က ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု နယ်မြေသုံးခုလုံးကို လောင်းကြေးအဖြစ် အသုံးချနေတာလား
"ဟာသပဲ၊ ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု နယ်မြေသုံးခုလုံးက ဘယ်တုန်းကမှ ပိုင်ရှင် မရှိခဲ့ပါဘူး၊ လီအဘိုးအိုလို အစွမ်းထက်တဲ့သူတောင် တိထျန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လက်အောက်ခံဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး"
ဝမ်ကျိလုံက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"လီအဘိုးအိုရဲ့ ဒီစကားတွေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ မတူဘူး၊ မဟုတ်လို့ရှိရင် ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဘာလို့ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီနယ်မြေသုံးခုကို မျက်စိမကျတာလဲလို့ မင်း ထင်နေလဲ"
" ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက တိထျန်းတစ်ခုလုံးကို အမိန့်ပေးဖို့ မလုံလောက်သလို၊ ကျုံးကျိုးနဲ့ ပေတုကိုလည်း အမိန့်မပေးနိုင်ပါဘူး၊ မင်းတို့ ကျုံးကျိုးနဲ့ ပေတုက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေသာ ပေါင်းတိုက်ရင် ငါလည်း နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့... ငါပြောတဲ့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက ငါ့လို လူမျိုးကို သတ်ဖို့အတွက် စိတ်တစ်ချက် ကူးလိုက်ရုံပါပဲ"
လီချန်စန်းက သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ရယ် ရယ်လိုက်ပါတယ်။
ဝမ်ကျိလုံရဲ့ မျက်နှာက အလွန် ပျက်သွားပါတယ်၊ သူ မယုံချင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားက တစ်ဖက်လူမှာ သူ့ကို လိမ်ညာစရာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူးလို့ ပြောနေပါတယ်။
သူ့လို မသေမျိုး တစ်ယောက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်က လှည့်စားစရာ မလိုပါဘူး။
"လီအဘိုးအို... ဒါတွေက ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲ အဲဒီ လောင်းကြေးကကော ဘာလဲ"
ဝမ်ကျိလုံက လေးနက်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
"ချင်းဖုန်းမှာ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကား ဆိုတာ ရှိတယ် အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ယောက်ရဲ့ လောင်းကြေးက ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်က ဓားကျင့်ကြံသူက နောက်ဆုံးအထိ ရောက်မလဲဆိုတာကို ကြည့်မှာပဲ"
လီချန်စန်းက ပြုံးလိုက်တယ်
"ဒီတစ်ခေါက် နယ်မြေသုံးခုလုံးကနေ လူ ၁၀ ယောက် ထွက်ရမယ်၊ ပေတုနဲ့ ခွန်လွန်အတွက် လူတွေကို ငါ ရွေးပြီးပြီ၊ ကျုံးကျိုးအတွက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"
"ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက ချင်းဖုန်းမှာ တခြားလူတွေရဲ့ လောင်းကြေးအတွက် အပေါင်ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်နေရတာလား "
ဝမ်ကျိလုံက တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။
လီချန်စန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ငါတို့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက လောကမှာ အနှိုင်းမဲ့တယ်လို့ တကယ် မထင်လိုက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ သက်တမ်းက သူတို့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိတာ ဒါမှမဟုတ် ဒီထက်တောင် ပိုတိုသေးတယ် နယ်မြေသုံးခုရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေအနေက မင်းထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲတယ် ငါတို့က... အခစားဝင် တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေ လို့ပဲ ခေါ်လို့ရမယ်"
ဝမ်ကျိလုံရဲ့ မျက်နှာက ဖြူလျော့သွားပါတယ်၊ အရင်က ဓားမသေမျိုးအိုကြီး ချင်းဖုန်းအကြောင်း ပြောတဲ့အခါမှာ ဘာလို့ အမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေရတာလဲဆိုတာကို သူ အခုမှ သဘောပေါက်သွားပါတော့တယ်။
ဒါက အကြောင်းရင်း ဖြစ်ရပါမယ်။
"နောက်ဆုံးအထိ ရောက်လေလေ၊ ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ လမ်းစဉ်က ပိုပြီး ခက်ခဲလေပဲ၊ ကြားထဲမှာ ရှင်သန်ချင်ရင်တော့ အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး လိုက်လျောညီထွေ နေရမယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ ဓားမသေမျိုးအိုကြီးက ခေါင်းမငုံ့ချင်ခဲ့လို့ ကျုံးကျိုးမှာ အချိန်ကုန်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ကို မတက်နိုင်ခဲ့တာ"
လီချန်စန်းက ပြုံးလိုက်တယ်
"ငါကတော့ မတူဘူး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ်ကို အရေးမထားလို့ပဲ ငါက ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာခဲ့တာ"
"..."
ဝမ်ကျိလုံက တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်
"လီအဘိုးအို... ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက ဘယ်သူတွေကို ရွေးချင်တာလဲ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါတော့"