အခန်း (၈၉၅-၈၉၆)
Vol. 90 Ch. 895-896
အခန်း (၈၉၅) ပထမဆုံးအကြိမ် ယင်လောကသို့ သွားခြင်း
"ယင်လောကသွားခြင်း... ဒီခရီးက ဘေးအန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ် မင်း တကယ်ပဲ ငါ့အတွက် အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစလေးတစ်ခု ရှာပေးဖို့ ဒီစွန့်စားမှုကို လုပ်ချင်တာလား"
အဘိုးအိုက အစပိုင်းမှာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေပြီးမှ သူ့ရဲ့ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေတဲ့ မျက်လုံးအစုံနဲ့ ယွီချင်းကျိကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"အဘိုး... အဘိုးသာ ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရင် နောင်တစ်ချိန်မှာ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်ဖို့လည်း မျှော်လင့်ချက် ရှိလာမှာပါ ဒီကိစ္စက ယွီမိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့ ပတ်သက်နေတာမို့ ဘေးအန္တရာယ် အနည်းငယ်က ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
" ပြီးတော့ ကျွန်တော်ကလည်း ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ရဲ့ အထွက်အထိပ်မှာ ရှိနေတာပဲ ဒီလို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ ယင်လောကသွားရင် တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရင်တောင် အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မှာပါ"
ယွီချင်းကျိက ရိုသေစွာ လျှောက်တင်ပါတယ်။
"ကောင်းပြီ၊ တကယ်လို့ မင်းအဖေရဲ့ အဲဒီကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားပြီး ငါလည်း မသေမျိုး အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် ယွီမိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာက တက်လာတော့မှာပဲ"
အဘိုးအိုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကျေနပ်အားရတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာတယ်
"မင်း ဒီမှာပဲ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလိုက်တော့ ငါ မင်းကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ယွီချင်းကျိက ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ယင်လောကမှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ တံတားဦးမှာ ရပ်နေပါတယ်။
ဝမ့်ချွမ်းမြစ် အထက်မှာတော့ မြူဖြူတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တံတားရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေက ဟိုဟိုဒီဒီ ဖြတ်သန်းနေပါတယ်။
တုယွန်းရွှီဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး သူ့အပြင် နောက်ထပ် ရိုသေကိုင်းညွတ်တဲ့ အမူအရာနဲ့ နေ့လှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက်လည်း ရှိနေပါတယ်။
ဒီနေ့လှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ နာမည်က တုဟန် ဖြစ်ပြီး တုယွန်းရွှီရဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲက နောက်မျိုးဆက် ဖြစ်သလို တုယွန်းရွှီရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံလည်း ဖြစ်ပါတယ်။
အခုတော့ သူဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားပါပြီ။
တုဟန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေပါတယ်။
တုယွန်းရွှီက တိုက်ရိုက် မိတ်ဆက်မပေးပေမဲ့ ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ မကြာသေးခင်ကမှ ရာထူးတက်လာတဲ့ နေ့လှည့်ကင်းအရှင် ဖြစ်မယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။
သတင်းတွေအရ ဒီနေ့လှည့်ကင်းအရှင်ဟာ ရာထူးရရချင်းမှာပဲ ယင်လောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို အကြီးအကျယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး အင်အားစုအသီးသီးက ယင်အရှင်တွေနဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
နေ့လှည့်ကင်း အနွယ်ဝင်ထဲက နေ့လှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ၅၀ ကျော်တောင် ရာထူးကနေ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပါတယ်။
ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဒီနေ့မှာ သူရှိနေတဲ့ ဒီလို ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ မြို့လေးကို ဘာလို့ ရောက်လာရတာလဲဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့ မရပါဘူး။
သူ့မိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ နေ့လှည့်ကင်းနတ်ဘုရား တုယွန်းရွှီတောင် ဒီနေရာကို မခြေချတာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီနေပါပြီ။
"အရှင်... အရှင်က တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာလား"
တုယွန်းရွှီက အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးမှ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကလည်း မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ဟုတ်တယ်၊ လူစောင့်နေတာ၊ ငါ့တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် သူ ဒီနေ့ပဲ ဝိညာဉ်လောကကို လာလိမ့်မယ်"
သူသာ နေ့လှည့်ကင်းအရှင် မဟုတ်ရင်၊ နေ့လှည့်ကင်း အနွယ်ကို မအုပ်ချုပ်ရင် မြို့အသီးသီးရဲ့ တည်နေရာတွေကို ရှာဖွေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဆိုရင် လီရှောင်နိုင်ငံနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ဒီမြို့ကိုလည်း တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ကျောင်းတော်မှာ ယွီချင်းကျိက အဆောင်ကနေတစ်ဆင့် ထွက်သွားတာကို အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက်မှာ သူဟာ လီရှောင်နိုင်ငံကို ပြန်ပြီး ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းဖို့ ပြင်နေပြီလို့ ခန့်မှန်းလိုက်တာပါ။
တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာဆိုရင် မကြာခင်မှာ ယွီချင်းကျိကို ဒီမှာ တွေ့ရတော့မှာပါ။
တကယ်လို့ မှားသွားပြီး သူက တခြားနေရာကို သွားခဲ့ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အချိန်အနည်းငယ် ပေးလိုက်ရရုံပါပဲ။
"လူ... စောင့်နေတာလား"
အောက်ဆင်းလာသူလား
တုဟန်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အံ့သြသွားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ယွင်ဖူမြို့ ကို အောက်ဆင်းလာသူ မရောက်တာ အတော်ကြာပါပြီ။
တစ်ခါတလေ ပေါ်လာတတ်တဲ့ အောက်ဆင်းသူတွေကလည်း တခြားမြို့ကနေ လှည့်ပတ်လာကြတာ ဖြစ်ပြီး ကိစ္စရှိလို့ဖြစ်ဖြစ်၊ လမ်းကြုံလို့ဖြစ်ဖြစ် ရောက်လာကြတာပါ။
မရဏလမ်း ကနေ လာတဲ့သူဆိုလို့... အနည်းဆုံး သူ ရာထူးထမ်းဆောင်တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၂၈၀၀ ကျော်အတွင်းမှာ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
အရင် ရာထူးထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ နေ့လှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ်ဆီကလည်း ဒီနေရာကို အောက်ဆင်းလာသူ လာတယ်လို့ မကြားဖူးပါဘူး။
သူ တစ်ခါတလေ နေ့ဘက်မှာ အကောင်းအဆိုး လှည့်ကင်းထွက်တဲ့အခါမှာလည်း ဒီနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဝိညာဉ်လောကသွားခြင်း အတတ်ပညာကို လုံးဝ နားမလည်ကြတာကို တွေ့ရပါတယ်။
ဒါကလည်း မဆန်းပါဘူး၊ နေရာအတော်များများက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီအတိုင်းပါပဲ။
သူ့ကို အံ့သြစေတာကတော့... အောက်ဆင်းသူ မရှိဘူးလို့ သူ ထင်ထားတဲ့ နေရာမှာ နေ့လှည့်ကင်းအရှင် ကိုယ်တိုင် လာရောက်စောင့်ဆိုင်းရလောက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ရှိနေတာပါပဲ
"မင်းရဲ့ ဒီတူဖြစ်သူက ယုံကြည်လို့ ရရဲ့လား"
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် တုဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
တုဟန်က ဒါကို မြင်တာနဲ့ ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ် ဝပ်စင်းလိုက်တယ်
"အရှင်... ကျောရိုးမဲ့တဲ့ တပည့်ဟာ အရှင်အပေါ် သစ္စာရှိလှပါတယ် တစ်ခါမှ သစ္စာမဖောက်ဖူးပါဘူး"
တုယွန်းရွှီက ရယ်မောလိုက်တယ်
"အရှင် စိတ်ချပါ၊ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲက တူတစ်ယောက်ပါ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဘယ်တိုက်ပွဲထဲမှာမှ မပါဝင်ခဲ့လို့လည်း အခုလို ဝေးလံတဲ့ နေရာမှာ ကပ်နေရတာပါ"
"ဒါဆို ပြီးတာပဲ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ငါ့ကို ပြဇာတ်တစ်ခု ကပြဖို့ ကူညီပေးရမယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် မှင်တက်သွားကြပါတယ်၊ ပြဇာတ်တစ်ခု
ခဏအကြာမှာတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို နားထောင်ပြီးတဲ့နောက် သူတို့ရဲ့ အမူအရာတွေက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
တုဟန်က ခဏစဉ်းစားပြီး ယုံကြည်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်တယ်
"အရှင် စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်း က အောက်ဆင်းသူတွေနဲ့ ထိတွေ့ဖူးပါတယ်၊ သူတို့အကြောင်းကို သိထားတာမို့ အမှားအယွင်း မရှိစေရပါဘူး!"
"ဒါဆို ပြီးတာပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ အဲဒီနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်
"သူ လာပြီ၊ သွားကြိုလိုက်ဦး"
ကျယ်ပြောလှတဲ့ ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာတော့ လူရိပ်တစ်ခုဟာ မရဏလမ်းကနေ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။
"ဒါက ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းခြင်း ပါလား... ဒီလောကမှာ တကယ်ပဲ ယင်လောက ရှိနေတာပဲ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့တောင်မှ နည်းလမ်းမှန်နဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ်သာ မရှိရင် ဒီနေရာရဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ယွီချင်းကျိရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့သြဘနဖြစ်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
သူ လမ်းမှာ ဝိညာဉ်တော်တော်များနဲ့ စကားပြောခဲ့ပြီးပါပြီ။
အချို့က တွေဝေနေကြပေမဲ့ အမေးအဖြေတော့ လုပ်လို့ရပါတယ်။
ဒီနေရာက တကယ်ပဲ ယင်လောက ဆိုတာ သေချာနေပါပြီ။
သူ ခုနက လျှောက်လာတဲ့ လမ်းကလည်း ဒဏ္ဍာရီထဲက မရဏလမ်း ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့...
"ဒီမြစ်က ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ လမ်းမရှိတော့ဘူးပဲ ကူးသွားရမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပျံသွားရမှာလား "
ယွီချင်းကျိဟာ ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး စဉ်းစားနေပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ပေါ်က မြူထူတွေကြားကနေ လှေငယ်လေးတွေ တဖြည်းဖြည်း ဆိုက်ကပ်လာပါတယ်။
"သမီး... အဖေ လာကြိုတယ်"
"ဟားဟားဟား... ညီအစ်ကို ငါ အောက်မှာ စောင့်နေတာ နှစ်တွေ အများကြီး ရှိပြီ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ဆင်းလာပြီပဲ၊ လာ... ငါ လှေလှော်ပြီး ခေါ်သွားပေးမယ်"
လှေငယ်ပေါ်က ဝိညာဉ်တွေဟာ ကမ်းပေါ်က ဝိညာဉ်တွေကို နှုတ်ဆက်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က တဖြည်းဖြည်း စည်ကားလာပါတယ်။
ဝမ်းသာအားရ ခေါ်သံတွေဟာ ယွီချင်းကျိရဲ့ နားထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
"ခဏလောက်... ဒါက ဘာသဘောလဲ"
ယွီချင်းကျိက သူ့ဘေးက ဝိညာဉ်တစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ကံဆိုးစွာနဲ့ အဲဒီဝိညာဉ်ကို လာကြိုတဲ့ အမျိုးက မြင်သွားပြီး ချက်ချင်း အော်ဟောက်လိုက်တယ်
"လွှတ်စမ်း မင်းကို လာကြိုမယ့်သူ မရှိရင် ငါနဲ့ ငါ့မြေး ပြန်ဆုံတာကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့"
ယွီချင်းကျိရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ လက်ထဲမှာ အင်အား အနည်းငယ် သုံးလိုက်တာနဲ့ အဲဒီဝိညာဉ်ဟာ အသက်ရှူကျပ်သလိုမျိုး ခံစားရပြီး နာကျင်လာပါတယ်။
လှေပေါ်က အမျိုးဖြစ်သူက ဒါကို မြင်တော့ လန့်သွားပြီး ယွီချင်းကျိကို သေချာ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိတယ်
"မင်း... မင်းက အောက်ဆင်းသူ လား"
ယွင်ဖူမြို့မှာ အောက်ဆင်းသူ အတည်တကျ မရှိပေမဲ့ တစ်ခါတလေ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ရှိတတ်တာမို့ ဒီက ဝိညာဉ်တွေက မြင်ဖူးနေကြတာပါ။
ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းသူတွေမှာ ယန်ဓာတ် က အလွန်အားကောင်းပါတယ်။
ယင်လောကမှာ ယင်ဓာတ်နဲ့ ဖုံးကွယ်ထားပေမဲ့ သေချာ ကြည့်လိုက်ရင်တော့ အလွယ်တကူ ခွဲခြားနိုင်ပါတယ်။
လှေပေါ်က ဝိညာဉ်တော်တော်များများဟာ ယွီချင်းကျိကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေမှာ အံ့သြမှု၊ ထိတ်လန့်မှုနဲ့ ဝမ်းသာမှုတွေ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
"ငါတို့ ယွင်ဖူမြို့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် အောက်ဆင်းသူ ရှိလာပြီလား ဒါက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ၊ အရှင်... အရှင် မြို့ထဲရောက်ရင် ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးပါဦး၊ ယင်သက်တမ်း ကိစ္စကတော့ ပြောစရာ မလိုပါဘူး "
"သူတို့က ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းသူမှန်း တန်းသိကြတာလား..."
ယွီချင်းကျိ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ ဖမ်းထားတဲ့ ဝိညာဉ်ရဲ့ အမျိုးက အလန့်တကြား ပြောလိုက်တယ်
"အရှင်... အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော့် အမျိုးကို လွှတ်ပေးပါဦး၊ အရှင် သိချင်တာမှန်သမျှ ကျွန်တော် အကုန်ပြောပြပါ့မယ်"
"ပြောစရာရှိတာ ပြော၊ မင်းတို့ လှေလှော်လာတာက ဘာသဘောလဲ "
ယွီချင်းကျိက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက ရှင်းပြတာကို နားထောင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ဝမ့်ချွမ်းမြစ်ကို ဖြတ်ဖို့ လှေလှော်မယ့်သူ ရှိမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာကို သိလိုက်ရတော့ ယွီချင်းကျိ စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
ကံကောင်းလို့ သူ ဇွတ်မလုပ်မိတာ မဟုတ်ရင်... ယင်လောကထဲကို တကယ် မဝင်ရသေးခင်မှာတင် ဒီမှာတင် သေသွားနိုင်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းဟာ တဖြည်းဖြည်း ဆိုက်ကပ်လာပါတယ်။
ဟို လှေငယ်လေးတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒါကို စစ်သင်္ဘောကြီးလို့တောင် ခေါ်လို့ ရပါတယ်။
"ဘယ်က အောက်ဆင်းသူမို့လို့ ယွင်ဖူနယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရဲတာလဲ"
ယွီချင်းကျိဟာ အေးစက်တဲ့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် တစ်ဖက်လူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုတောင် သူ မမြင်လိုက်ရဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် သူဟာ အချုပ်အနှောင် ခံလိုက်ရပြီး သင်္ဘောကြီးပေါ်ကို ဆွဲတင်ခြင်း ခံလိုက်ရပါတော့တယ်။
ဘေးနားက ဝိညာဉ်တွေလည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခင်မှာတင် သင်္ဘောကြီးဟာ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး မြူဖြူတွေကြားထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်...
အခန်း (၈၉၆) စာရင်းသွင်းခြင်
"စီနီယာက ဘယ်သူလဲ၊ ကျွန်တော်မျိုးက စီနီယာ့ကို ဘယ်တုန်းက ပြစ်မှားမိလို့လဲ "
ယွီချင်းကျိဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေပါတယ်။
ဒီစစ်သင်္ဘောကြီးရဲ့ ကုန်းပတ်ပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့ ယင်စစ်သည်တွေရဲ့ အကြည့်တွေက သူ့ကို ဝါးစားတော့မမယ့်အတိုင်း အေးစက်လွန်းလှပါတယ်။
သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ ပိုလို့တောင် ထူးခြားနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ယင်ဓာတ်တွေ ပတ်လည်ဝိုင်းနေကာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ခန့်မှန်းလို့မရအောင် နက်ရှိုင်းလွန်းလှပါတယ်။
တုယွန်းရွှီက ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်တယ်
"ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းလို အောက်ဆင်းသူတစ်ယောက် သိဖို့ မထိုက်တန်ဘူး ယွင်ဖူနယ်မြေမှာ ကျင့်ကြံသူတွေ အောက်ဆင်းမလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ မင်း ဒီနေ့ ဆင်းလာတာ ဘာကိစ္စလဲ၊ ဘာလို့ ကြိုတင်ပြီး အကြောင်းမကြားတာလဲ"
ယွီချင်းကျိရဲ့ ဦးနှောက်က အရှိန်အဟုန်နဲ့ လည်ပတ်နေပါတယ်။
ရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ယင်လောကရဲ့ အာဏာပိုင်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ သူက အောက်ဆင်းသူတွေကို အမြင်မကြည်သလို ရှိနေတယ်။
ဒါ့အပြင် ဒီနေရာမှာ လူတွေ အောက်ဆင်းမလာတာ ကြာပြီလို့ ပြောသွားတယ်။
ဟုတ်မှာပေါ့... ယင်လောကသွားခြင်း အတတ်ပညာက ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီလေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ အောက်ဆင်းသူတွေကို မတွေ့ဖူးတာ မဆန်းပါဘူး။
ဒါကို တွေးမိတော့ ယွီချင်းကျိက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်တယ်
"စီနီယာ အထင်မလွဲပါနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးက မတော်တဆ အောက်ဆင်းတဲ့ ပညာကို ရခဲ့လို့ ယင်လောကကို ဗဟုသုတအဖြစ် လာကြည့်တာပါဘယ်လို မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး တကယ်လို့ ဒီနေရာက အောက်ဆင်းသူတွေ လာခွင့်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ချက်ချင်း ပြန်ပါ့မယ်၊ စီနီယာအနေနဲ့ လက်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
သူ့စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် နောင်တရနေမိပါတယ်။
ယင်လောကက ဒီလောက် ဘေးများမှန်း သိရင်၊ ရောက်ရောက်ချင်း ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းတဲ့သူနဲ့ တိုးမှန်းသိရင် သူ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ ဆင်းလာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
အခုတော့ အခွင့်အရေး မတွေ့ရသေးခင်မှာတင် ယင်လောကမှာ ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းရမယ့် ဘေးနဲ့ ကြုံနေရပါပြီ...။
"အထင်လွဲတာ တစ်ခုတည်းနဲ့ ပြန်ချင်လို့ ရမလား"
တုယွန်းရွှီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ယွီချင်းကျိကို အထင်သေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ယွီချင်းကျိ ထပ်ပြီး ရှင်းပြချင်ပေမဲ့ ပါးစပ်က စကားပြောလို့မရတော့သလို ကိုယ်လည်း လှုပ်လို့မရတော့ပါဘူး။
သူ့စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒီတစ်ခေါက် အဖမ်းခံရရင် ဘယ်လို ဒုက္ခတွေနဲ့ ကြုံရမလဲဆိုတာ မတွေးရဲတော့ပါဘူး...။
ယွင်ဖူမြို့၊ ယင်စစ်သည်ဌာန၊ နှိပ်စက်ခန်း။
တုယွန်းရွှီ ကိုယ်တိုင် လက်စွမ်းပြပြီး ယွီချင်းကျိရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ နှိပ်စက်နည်း အမျိုးမျိုးကို သုံးပါတော့တယ်။
လျှာကို ဆွဲနှုတ်တာ၊ ဆီပူအိုးထဲ ထည့်တာ၊ အရေခွံဆုတ်တာ၊ အရိုးထုတ်တာ...
ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်တာကြောင့် ဒီနှိပ်စက်မှုတွေရဲ့ နာကျင်မှုက ဝိညာဉ်အထိ နက်ရှိုင်းလှပါတယ်။
ဒါ့အပြင် ယင်ဓာတ်နဲ့ ယင်သက်တမ်း မကုန်ဆုံးသရွေ့ ဒီနှိပ်စက်မှုတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်လို့ရပါတယ်။
အစပိုင်းမှာတော့ ယွီချင်းကျိက အထင်လွဲတာပါလို့ ရှင်းပြချင်နေသေးပေမဲ့ ဒီနှိပ်စက်မှုတွေ အကြိမ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ကြုံပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ ရှင်းပြဖို့ အားမရှိတော့ပါဘူး။
အသနားခံဖို့နဲ့ တုယွန်းရွှီက ဘာကို လိုချင်တာလဲဆိုတာကိုပဲ တတွတ်တွတ် မေးနေပါတော့တယ်။
"စီနီယာ... ကျွန်တော်မျိုးက တကယ်ပဲ... အောက်ဆင်းသူ တစ်ယောက်ပါ... စီနီယာ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါတော့..."
ယွီချင်းကျိဟာ နှိပ်စက်မှု တစ်ချီအပြီးမှာ အားတင်းပြီး မျက်နှာသေနဲ့ ရှိနေတဲ့ တုယွန်းရွှီကို ကြည့်ကာ အသနားခံနေပါတယ်။
"မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်ဆီကနေ ငါ ဘာရနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ"
တုယွန်းရွှီက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်တယ်
"မင်း ယင်လောကထဲကို ခိုးဝင်လာတာဟာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ် မင်းတို့ အောက်ဆင်းသူတွေရဲ့ လှည့်ကွက်တွေကို ငါ မသိဘူး ထင်နေလား စကားမပြောနဲ့၊ ဒီနှိပ်စက်မှုတွေကိုပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး ခံစားစမ်း၊ ဒါက လူ့လောကမှာ မင်း ခံစားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယွီချင်းကျိရဲ့ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး တုယွန်းရွှီကို ရက်စက်တဲ့ အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းလို ယင်ဝိညာဉ်ယုတ် ငါက လူ့လောကမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်အရှင် ကွ"
"စောင့်နေလိုက်ဦး၊ ငါတို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် အောက်ဆင်းလာလိမ့်မယ် အဲဒီထဲက ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းနဲ့ တောက်လိုက်ရုံနဲ့တင် မင်း ဘဝပျက်သွားလိမ့်မယ်"
"တကယ်လို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား သာ ကိုယ်တိုင် ကြွလာရင် မင်းတို့ရဲ့ ဒီယင်လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပွင့်ထွက်သွားလိမ့်မယ် "
"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဆိုတာကိုတော့ ငါ အနည်းငယ် သိထားတယ် ဒါပေမဲ့ ငါသိတဲ့သူနဲ့ အတူတူပဲလားတော့ မသိဘူးပေါ့"
တုယွန်းရွှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မင်းလည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား အကြောင်းကို ကြားဖူးတာလား"
ယွီချင်းကျိ ခဏ မှင်တက်သွားပါတယ်။
သူ ကြောင်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဝိညာဉ်အုပ်စုတစ်စု ဝင်လာပါတယ်။
ခေါင်းဆောင်ကတော့ တုဟန် ဖြစ်ပြီး သူက တုယွန်းရွှီကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်
"ငါတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်း က အောက်ဆင်းသူကိုတောင် မင်းက ထိရဲတယ်ပေါ့ "
"သူ ပြောတာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တဲ့ မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ လူ့လောက နယ်မြေကိုးခုစလုံးမှာ မင်းတို့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းက လူတွေပဲ ရှိနေတယ်လို့ မထင်နဲ့ဦး၊ မင်းတို့ရဲ့ အင်အားက အဲဒီလောက်အထိ မကြီးမားသေးပါဘူး"
တုယွန်းရွှီက ခပ်အေးအေး တုံ့ပြန်ပါတယ်။
"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း"
ယွီချင်းကျိကတော့ တွေဝေနေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တုဟန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်တယ်
"ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ယုံကြည်သူတွေက နယ်မြေကိုးခုလုံးမှာ ပြန့်နှံ့နေတာ၊ နေရာအလိုက် ခေါ်ပုံခေါ်နည်း မတူတာကို မင်းကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်တင်ပြနေရမှာလား"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ယွီချင်းကျိကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်
"သူ့ကို ပြောပြလိုက်စမ်း၊ မင်းရဲ့ တာဝန်က ဘာလဲ"
"တာဝန်..."
ယွီချင်းကျိ ခဏ စဉ်းစားပြီးမှ စမ်းသပ်တဲ့ အနေနဲ့ ဖြေလိုက်တယ်
"သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံး တွေ ဖော်စပ်ဖို့လား"
"တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းက အောက်ဆင်းသူ ဖြစ်နေတာလား"
တုယွန်းရွှီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်
"ဒါဆိုရင်တော့ အထင်လွဲတာပဲ၊ ကျွန်တော် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
သူ လူတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားတဲ့အခါမှာ ယွီချင်းကျိက ဘာဖြစ်လို့ ဖြစ်မှန်းတောင် မသိသေးပါဘူး။
ခဏအကြာမှ သူဟာ တုဟန်ကို အံ့သြတကြီး ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်
"မင်းက... ဘယ်သူလဲ"
"ယင်လောက ယွင်ဖူမြို့၊ ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ နေ့လှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ် တုဟန် ပါ"
တုဟန်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်တယ်
"ငါ လူ့ဘဝတုန်းကလည်း ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းက ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပဲ"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက လူတွေကို လွှတ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ယွီချင်းကျိကို သူ့ရဲ့ ရုံးခန်းထဲ ခေါ်သွားကာ လက်ဖက်ရည်ကောင်းကောင်းတစ်အိုး တိုက်လိုက်ပါတယ်။
တစ်နာရီခွဲလောက် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ ယွီချင်းကျိဟာ တုဟန်ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးတဲ့ ကိစ္စတွေကို သိလိုက်ရပါတော့တယ်။
"ဒါဆို... လူ့လောကကြီးက ဒီလောက် ကျယ်ပြောတာလား၊ နယ်မြေကိုးခုတောင် ရှိတာလား..."
ယွီချင်းကျိဟာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေမိပါတယ်။
သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဟာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
အရင်က ကျုံးကျိုး၊ တိထျန်း၊ ပေတု ဆိုတာ ကမ္ဘာကြီးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုမှ သူဟာ ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင် ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
ဒီယင်လောကကြီးကလည်း လူ့လောကရဲ့ နေရာတိုင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဟာ ယင်လောကမှာတောင် ကိုယ်ပိုင်အင်အား ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း မဆန်းပါဘူး၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက် အင်အားကြီးတာပဲ အဲဒီက ကျင့်ကြံသူတွေ သေပြီးရင်လည်း သာမန် ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလေ။
"ယွီမိတ်ဆွေ... မင်းတို့နေတဲ့ နေရာက... အရင်းအမြစ် ရှားပါးပြီး အောက်ဆင်းတဲ့ ပညာ ပျောက်ကွယ်နေတာ ကြာပြီ"
"ငါ ယွင်ဖူမြို့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်တာ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်နီးပါး ရှိပြီ၊ ကျင့်ကြံသူ အောက်ဆင်းလာတာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး မင်းက ပထမဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းက လူလည်း ဖြစ်နေတော့ ငါတို့က ရေစက်ရှိတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့"
တုဟန်က လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ရင်း ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"တုမိတ်ဆွေ ခုနက ပုဂ္ဂိုလ်က..."
ယွီချင်းကျိရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
"အဲဒီလူကို ဂရုမစိုက်နဲ့ သူက အောက်ဆင်းသူတွေကို အမြင်မကြည်တာ တကယ်လို့ မင်းသာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားရဲ့ နာမည်ကို ထုတ်မပြောရင် မင်းရဲ့ အဆုံးသတ်က ဝိညာဉ်ပျက်စီးတဲ့အထိ နှိပ်စက်ခံရမှာပဲ"
တုဟန်က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
ယွီချင်းကျိက ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်၊ သူ ကံမကောင်းလို့ အောက်ဆင်းသူကို မုန်းတဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ သွားတိုးတာလို့ပဲ မှတ်ယူလိုက်ပါတယ်။
"တုမိတ်ဆွေ... စောစောက စီနီယာက နေ့လှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ် ဆိုတော့ လူ့လောကရဲ့ အကောင်းအဆိုးတွေကို နေ့ဘက်မှာ လှည့်လည် ကြည့်ရှုနိုင်တာလား"
"ဟုတ်တယ်၊ မင်းရဲ့ မျိုးရိုးက ယွီ ဆိုတော့ လီရှောင်နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် ဖြစ်ရမယ်"
တုဟန်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်
"လီရှောင်နိုင်ငံ တစ်ခွင်လုံးကို ငါ လှည့်ပတ်ဖူးပါတယ် မင်းတို့ ယွီမိသားစုရဲ့ အဘိုးက မကြာခင်မှာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို တက်ဖို့ ပြင်နေတယ် မဟုတ်လား"
"ဒါကို ကြိုပြီး ဂုဏ်ပြုပါတယ် တကယ်လို့ အောင်အောင်မြင်မြင် တက်လှမ်းနိုင်ရင် မင်းတို့ ယွီမိသားစုမှာ မသေမျိုးဘုရင် ရှိလာပြီဆိုတော့ မသေမျိုးဘုရင် အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပေါ့"
ယွီချင်းကျိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အကြီးအကျယ် အံ့သြသွားပါတယ်။
တုဟန်က သူ ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပဲ ဆက်ပြောတယ်
"အရင်က ဒီနယ်မြေမှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကျောင်းက လူရှိမှန်း ငါ မသိခဲ့ဘူး အခု သိပြီဆိုတော့ ငါလည်း ဒီအတိုင်း မကြည့်နေနိုင်ဘူး မင်းတို့ လူတွေရဲ့ စာရင်း ကို ငါ့ကို ပြောပြထားပါ"
"ငါ တခြားမြို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ဖြန့်ဝေပေးထားမယ် ဒါဆိုရင် သူတို့ နောင်တစ်ချိန်မှာ အောက်ဆင်းလာတဲ့အခါမှာ အထူးအခွင့်အရေးတွေ ရနိုင်မှာပါ"
ယွီချင်းကျိမှာ သံသယ မရှိတော့ပါဘူး။
တကယ်လို့ လူ့လောကမှာ တစ်ယောက်ယောက်က ဒီစာရင်းကို မေးရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ယင်လောက ဖြစ်နေတာရယ်၊ တစ်ဖက်လူကလည်း သူ့လိုပဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်သူ ဖြစ်နေတာရယ်၊ သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာရယ်ကြောင့် ဒီစာရင်းကို ပေးတာဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ အောက်ဆင်းလာမယ့် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လူတွေကို ကူညီဖို့ပဲလို့ သူ ယူဆလိုက်ပါတယ်။
ယွီချင်းကျိဟာ သူ့ခေါင်းထဲမှာ ရှိတဲ့ စာရင်းတွေကို ပြန်စဉ်းစားပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တုဟန်ကို ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
တုဟန်ကတော့ စာအုပ်ထဲမှာ လိုက်မှတ်နေပါတယ်။
နာမည်၊ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်၊ လူ့လောကမှာ ဘယ်နေရာမှာ ကျင့်ကြံနေသလဲ၊ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ စတဲ့ အချက်အလက်တွေ အကုန်လုံး အသေးစိတ် ပါဝင်ပါတယ်။
တုဟန်က မှတ်တမ်းတင်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ ဖန့်ချန်ဟာလည်း အရိပ်ထဲမှာ ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေပြီး ဒီအချက်အလက်အားလုံးကို သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ တစ်ခုမကျန် မှတ်သားနေပါတော့တယ်...။