အခန်း (၁၉)

လော့လန်သည် အတင်းစကားများကို နားထောင်ရန် အပြင်သို့ ထွက်မသွားသော်လည်း လူများ ဘာပြောနေကြသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ အဘွားကြီးဝမ်က ပြဿနာရှာနေသဖြင့် ကြည့်နေသူများစွာ ရှိနေသည်။ မနေ့ညက သူမ၏အစ်ကို ပစ္စည်းများ ရွှေ့ပြောင်းပေးစဉ်က အချိန်နှောင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။ ယနေ့တွင်မူ သူမသည် ပထမအိမ်ထောင်မှ ပစ္စည်းများကို တကယ် သုံးနေလားဆိုသည်ကို လူတိုင်း စပ်စုနေကြသည်။

"ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါ။ ဝမ်မိသားစုဆီက သူယူသွားတဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေကလွဲရင် မှန်တစ်ချပ်တောင် အပိုပါမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်"

အဘွားကြီးဝမ်၏ ပြောစကားမှာ ကျယ်လောင်ရှင်းလင်းလှပြီး လော့လန်၏ တူများ ကြားသွားကြသည်။ ထိုလူငယ်များက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"အဘွားဝမ်၊ အဘွား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

အဘွားကြီးဝမ်သည် သူမ၏ ချွေးမဟောင်းကို အခက်တွေ့စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် မကြောက်မရွံ့ဘဲ ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "လော့လန်က ဒုတိယအိမ်ထောင်အတွက် ဝမ်မိသားစုရဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေကို သုံးနေတယ်လို့ ငါပြောနေတာ"

"ပါးစပ်ကို ထိန်းပြောပါ"

လော့လန်၏ အကြီးဆုံးတူဖြစ်သူက သူမကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ညီများက တားဆီးလိုက်သည်။ သူတို့၏ မိဘများက ထိုနေ့တွင် ပြဿနာမရှာရန် မှာကြားထားသော်လည်း လူငယ်များမှာမူ ထိုကဲ့သို့ စွပ်စွဲခံရသောအခါ တိတ်တိတ်မနေနိုင်ကြပေ။ အကြီးဆုံးအစ်ကိုက သူ့ကို ထိန်းထားသော်လည်း ကိစ္စက ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးနိုင်ပေ။

"အဘွားဝမ်၊ ကျွန်တော့်ဒေါ်လေးရဲ့ တင်တောင်းပစ္စည်းတွေက အဘွားပြောသလို မဟုတ်ခဲ့ရင် အဘွား သူ့အတွက် ဂုဏ်ပြုသီချင်း တစ်ပုဒ် ဆိုပြမလား"

"ဒါဆိုရင် ငါပြောသလိုပဲ ဝမ်မိသားစုနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက အိပ်ရာခင်းတွေနဲ့ အဝတ်အစားတွေပဲ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်ရော"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အဘွားဆီမှာ သုံးရက်တိတိ အခမဲ့ အလုပ်အကျွေး ပြုပါ့မယ်"

"ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ အဘွားကြီးဝမ်၊ နင်သာ သေချာတယ်ဆိုရင် လောင်းကြေးထပ်လိုက်လေ"

"ကောင်းပြီ၊ အဲဒီလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ အားလုံးပဲ လက်ခုပ်တီးပေးကြပါဦး"

လူအုပ်ကြီးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ လောင်းကြေးအတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ တင်တောင်းပစ္စည်းများအပေါ် စပ်စုလိုစိတ်ထက်ပင် ပိုနေပုံရသည်။

"လောင်းပြီနော်။ အခုပဲ တင်တောင်းပစ္စည်းတွေကို သယ်ထုတ်လိုက်ကြတော့"

ဝမ်မိသားစုမှ ညီအစ်ကိုများမှာ တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဘာလဲဆိုသည်ကို အတိအကျ မသိကြပေ။ လော့မိသားစုမှ လူငယ်လေးယောက်ကို အလုပ်ခိုင်း၍ အရှက်ခွဲရန် ဝမ်မိသားစုမှ ဒုတိယအစ်ကိုက စဉ်းစားနေစဉ် အခြေအနေမှာ ပိုပြင်းထန်လာသည်ကိုသာ သူတို့ ကြည့်နေနိုင်ကြသည်။

"စောင့်ကြည့်နေလိုက်"

သန်မာထွားကျိုင်းသော လူငယ်လေးယောက်မှာ ဗုံများကို အဆင်သင့်ပြင်လိုက်ပြီး တင်တောင်းပစ္စည်းများ သယ်ရန် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။

"ဒါကို ကြည့်ပါဦး အဘွားကြီးဝမ်၊ နင် ဒီလောင်းကြေး ရှုံးတော့မှာပဲ" တစ်စုံတစ်ဦးက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူတို့ လေးယောက်လုံး ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိနေတာဆိုတော့ အဘွားကြီးဝမ် ဒီနေ့တော့ ပွဲကြည့်ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး ထင်တယ်" အခြားတစ်ဦးကလည်း ထပ်ပြောသည်။

အခြေအနေများ ဖြစ်ပျက်နေပုံအရ လော့လန်၏ တင်တောင်းပစ္စည်းများသည် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ဘေးမှကြည့်နေသူများက ခန့်မှန်းနေကြသည်။ အဘွားကြီးဝမ်မှာ သူမကိုယ်သူမ သံသယဝင်လာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် နောက်ဆုတ်ရန်မှာ နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။

"ဟွန့်... သူ့ဂုဏ်ကို မြှင့်ပြီး ငါ့ဂုဏ်ကို မချပါနဲ့ဦး။ သူ ဒုတိယအိမ်ထောင်အတွက် ဘာများ အထူးအဆန်း ရှိမှာလဲလို့ ငါ မယုံဘူး"

ဘေးမှကြည့်နေသူများသည် အဘွားကြီးဝမ်၏ ညည်းညူမှုကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ကိစ္စမှာ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်တော့မည်ဖြစ်သည်။ အိမ်ထဲတွင် သတို့သားနှင့် အဖွဲ့သားများသည် ရိုးရှင်းသော အစားအစာများကို စားသောက်ပြီးပြီဖြစ်ကာ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဗုံသံများနှင့် မီးရှူးမီးပန်းများက ဆက်၍ပေါက်ကွဲနေသည်။ သတို့သမီးမှာ အပြင်ထွက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီး တင်တောင်းပစ္စည်းများကိုလည်း သယ်ယူနေကြပြီဖြစ်သည်။

"ဟေ့... ငါတို့တွေ အဘွားကြီးဝမ် 'ဝေါယာဉ်' သီချင်း ဆိုတာကို ကြည့်ရတော့မလား"

"ကြည့်ရမယ် ထင်တာပဲ"

လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ကန့်ကွက်ရန် ပြင်နေသော အဘွားကြီးဝမ်သည် တင်တောင်းပစ္စည်းများကို သယ်ထုတ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ အနီရောင် ဖဲကြိုးများဖြင့် အလှဆင်ထားသော စက်ဘီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ထိုထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။

"ဝါး... စက်ဘီးကြီးပါလား"

"အသစ်စက်စက်ကြီးပဲ၊ အမျိုးသမီးစီးပုံစံလေး။ မြို့ကလူတွေက လော့လန်ကို တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံကြပုံရတယ်"

"သေချာတာပေါ့။ ဒီလို အပြင်အဆင်မျိုးဆိုရင် သတို့သမီးကို သူတို့ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးထားလဲဆိုတာ သိသာတယ်။ တချို့လူတွေကတော့ သူ့ကို အရှုံးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတာ မြင်ချင်နေပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဟာသ ဖြစ်သွားရတယ်"

လူအုပ်ကြီးထံမှ ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ ဝမ်အဘွားအို၏ မျက်နှာမှာ စက်ဘီးရှိ ဖဲကြိုးများထက်ပင် ပို၍ နီမြန်းသွားတော့သည်။ ထိုရယ်သံများသည် သူမ၏ပါးကို ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး အရှက်ရကာ ထွက်ပြေးချင်စိတ်များ ပေါက်သွားစေသည်။

"အို... လော့လန်ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲက သိပ်ကို ခမ်းနားတာပဲ။ အိပ်ရာခင်းတွေကလည်း ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ အလှမျိုးပဲ"

"ကျွန်မ အသက် လေးဆယ်ရှိပြီ၊ ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ သိပ်ကို တန်ဖိုးကြီးပုံရတယ်။ သိုးမွှေးတွေလား မသိဘူးနော်"

အမျိုးသမီး အချို့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်ကြသည်။

"သိုးမွှေး အိပ်ရာခင်းတွေလား"

"သိုးမွှေးက သိပ်ကို အဆင့်မြင့်တာလေ"

"သတို့သားက သိုးမွှေးဆွယ်တာ အသစ်ကို ဝတ်ထားတာ။ လော့လန်လည်း အသစ်တစ်ထည် ဝတ်ထားမှာ သေချာတယ်"

"သေချာတာပေါ့၊ သူ့အစ်မ သိုးမွှေးချည်တွေနဲ့ ရှိနေတာ ငါ တွေ့လိုက်တယ်"

"မြို့ကလူတွေကတော့ ကံကောင်းတာပဲ။ ငါတို့တောရွာ မင်္ဂလာဆောင်တွေမှာ သိုးမွှေးဆွယ်တာ မြင်ရဖို့ဆိုတာ ရှားပါတယ်။"

"ဟုတ်ပါ့။ အထည်အသစ်တစ်ထည် ရှိတာတောင် ဂုဏ်ယူစရာပဲ။ သိုးမွှေးဆိုတာကတော့ ငါတို့တွေ အိမ်မက်ပဲ မက်နိုင်တဲ့အရာပါ"

ထိုစကားများသည် အဘွားကြီးဝမ်၏ နှလုံးသားကို ထိုးဆွနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ အရှက်ရမှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ လော့လန်၏ တူများက တင်တောင်းပစ္စည်းများကို သယ်ထုတ်လာစဉ် အဘွားကြီးဝမ်မှာ လူမသိအောင် လစ်ထွက်သွားရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူမ၏ သားများမှာ တင်တောင်းပစ္စည်းများကို မြင်ကတည်းက ထွက်ပြေးသွားကြပြီဖြစ်ကာ သူမမှာမူ လွတ်မြောက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် သူတို့ ဘယ်ရောက်သွားသည်ကို မသိတော့ပေ။ သူမ အမြန်ထွက်သွားရန် ကြိုးစားစဉ် အခြားအမျိုးသမီးများက တားဆီးလိုက်ကြသည်။

"အဘွားကြီးဝမ်၊ ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

လော့လန်နှင့် သိကျွမ်းသူများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူမ လူမသိအောင် ထွက်သွားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောလိုက်စဉ် နောက်တစ်ဦးက သူမကို ဖမ်းဆွဲကာ ရင်ပြင်ထဲသို့ ပြန်ခေါ်လာသည်။

"ကဲ... 'ဝေါယာဉ်' သီချင်း မြန်မြန် ဆိုပြစမ်းပါဦး"

"ဟုတ်တယ်၊ မြန်မြန်ဆို"

"ပွဲပိုစည်သွားအောင် မြန်မြန်လုပ်လိုက်စမ်းပါ"

ဈေးကြီးပေးကာ ငှားထားသော ဗုံအဖွဲ့က စတင်တီးခတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ကျိုးချင်းရှန်းသည် မူလက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုမူ ပွဲမှာ ပို၍ စည်ကားသွားတော့သည်။ 'ဝေါယာဉ်' သည် မင်္ဂလာဆောင်များအတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်သော နာမည်ကျော် အနုပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သတို့သမီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အဘွားကြီးဝမ်မှာ လူအုပ်၏ အာရုံစိုက်မှုအောက်သို့ ရောက်သွားတော့သည်။ ဗုံအဖွဲ့က ပျော်ရွှင်စရာ တေးသွားများကို စတင်တီးခတ်လိုက်သောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ဝမ်အဘွားအိုကို ကြည့်၍ ရယ်မောကြပြီး သူမမှာ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားရသည်။

လော့လန်သည် ထိုတေးဂီတသံများနှင့်အတူ အပြင်သို့ လှမ်းထွက်လာပြီး သူမ၏ ခရီးသစ်ကို စတင်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ အဘွားကြီးဝမ်သည် အရှက်ရဖွယ် ဖျော်ဖြေမှုကို အဆုံးသတ်ကာ သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရှက်ကွဲမှုများကို မေ့ဖျောက်ရန် အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

စက်ရုံမှ ထရပ်ကားတစ်စီး ပါဝင်သော မင်္ဂလာယာဉ်တန်းသည် မြို့သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာသည်။ လော့လန်နှင့် သတို့သားတို့က ရှေ့ခန်းတွင် ထိုင်ကြပြီး တင်တောင်းပစ္စည်းများနှင့် မင်္ဂလာဧည့်သည်များက ကားနောက်ခန်းတွင် လိုက်ပါကြရာ ခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားလိုက်သလဲ။ ငါတို့ရွာမှာ ထရပ်ကားနဲ့ မင်္ဂလာဆောင်တာမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး"

"အဘွားကြီးဝမ်က သူ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီအပြင်အဆင်ကို ကြည့်ပါဦး။ သူ ကောင်းကောင်း လက်ထပ်လိုက်ရတာ သိသာပါတယ်"

"သတို့သားမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခုရှိနေတာ ပြီးတော့ သူ့အမေက ရူးနေတာလို့ ငါ ကြားတယ်။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ တောသူကို ယူမလဲ"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ငါတို့မြင်ရတာကတော့ ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာဆောင်ပဲလေ။ ကျန်တာတွေကတော့ မနာလိုလို့ ပြောတာတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ"

"ဟုတ်တယ်။ ဒီမင်္ဂလာပွဲက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ။ အဘွားကြီးဝမ်ကတော့ ပြဿနာရှာဖို့ အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားရပြီ"

"အဲဒါကို သွားသတိမပေးနဲ့ဦး။ သူ တကယ်ပဲ အရှက်တကွဲ ဖြစ်သွားတာ"

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြဦး"

မင်္ဂလာယာဉ်တန်း ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ရွာထဲရှိ အတင်းစကားများမှာမူ မပြီးဆုံးသေးပေ။ အဘွားကြီးဝမ်မှာ ရက်အတော်ကြာ အရှက်ရနေပြီး သူမ၏ မိသားစုမှာလည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအတွက် အငြင်းပွားကာ ညည်းညူနေကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ လော့လန်၏ မင်္ဂလာယာဉ်တန်းသည် မြို့ထဲသို့ တစ်ပတ်လှည့်ပြီးနောက် သတို့သားအိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အိမ်နီးနားချင်းများသည် ခမ်းနားသော တင်တောင်းပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အစောပိုင်းက တောသူကို အထင်သေးခဲ့သူများမှာ သူတို့၏ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြရသည်။

"ကျိုးမိသားစုက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ သတို့သမီးရဲ့ တင်တောင်းပစ္စည်းတွေက တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ"

"ကျိုးမိသားစု ချမ်းသာတာ ငါ သိသားပဲ။ ဒီတင်တောင်းပစ္စည်းတွေကို ကြည့်ရတာ သူတို့ မင်္ဂလာဆောင်အတွက် အစွမ်းကုန် လုပ်ပေးထားတယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။ သူတို့ကို သံသယဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူတွေကတော့ အခု နောင်တရနေကြမှာပဲ"

တင်တောင်းပစ္စည်းများသည် လော့လန်အတွက် ကျိုးချင်းရှန်းက ဂုဏ်တင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လူတိုင်း ထင်နေကြသည်။ မူလက ကျိုးချင်းရှန်းနှင့် လက်ထပ်ရန် ဝန်လေးနေခဲ့သော မိန်းကလေးများ၏ မိသားစုဝင်များသည် တကယ်ပင် နောင်တရနေကြသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဘာမှပြောင်းလဲ၍ မရတော့ပေ။ သတို့သမီးသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကာ အိပ်ရာပေါ်တွင်လည်း အိပ်ရာခင်းသစ်များကို ခင်းကျင်းထားပြီး သူမမှာ သက်သောင့်သက်သာ နေရာယူထားပြီဖြစ်သည်။

မီးဖိုချောင်တွင် ဒေသထုံးစံအရ သတို့သမီး၏ ခဲအို သို့မဟုတ် ယောက်မအငယ်တစ်ဦးက မောင်နှံသစ်ကို လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါက မိသားစုနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခြင်း ဖြစ်သလို သတို့သမီးဘက်မှ သူမ၏ မောင်နှမအသစ်များအပေါ် ယဉ်ကျေးမှုကို ဖော်ပြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဤဓလေ့ထုံးစံတွင် သတို့သမီးကို ရွှတ်နောက်နောက်ဖြင့် နောက်ပြောင်ခြင်းများလည်း ရှိတတ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ကျိုးမိသားစု၏ မီးဖိုချောင်တွင် ငြင်းခုံမှု တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"မလုပ်နဲ့၊ ရှာလကာရည် အနည်းငယ်ဆိုရင် ရပါပြီ။ ပဲငံပြာရည်တွေ၊ ငရုတ်သီးတွေနဲ့ တခြား ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး ဘာလို့ ထည့်ရတာလဲ" ကျိုးကျွင်းဟွေ့က မကျေမနပ်ဖြင့် ကန့်ကွက်နေသည်။

"ဒီလိုလုပ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ သတို့သမီးသစ်ကို အနည်းငယ် စိန်ခေါ်မှုပေးရမယ်၊ အဲဒါမှ သူ မိသားစုကို ကောင်းကောင်း ဝန်ဆောင်မှုပေးရမယ်ဆိုတာကို နားလည်မှာ" ဝမ်းကွဲမောင်နှမနှင့် သူ၏ဇနီးဖြစ်သူက သူမ၏ အကျိုးအတွက် လုပ်ပေးသကဲ့သို့ ပြောသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ သတို့သမီးအသစ်ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ရမှာလဲ။ ဒါက သိပ်ကို အနေရခက်တာပဲ။ ငါသာ မင်္ဂလာဆောင်လို့ ဒါမျိုး အတိုက်ခံရရင် အရမ်း ဒေါသထွက်မှာပဲ"

"သတို့သမီးဖြစ်တာနဲ့ ချွေးမဖြစ်တာနဲ့က မတူဘူးလေ။ ဒါက သူ့ကို ချွေးမတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ဘယ်လိုထိန်းသိမ်းရမလဲဆိုတာ နားလည်အောင် လုပ်ပေးတာပဲ"

“မဖြစ်နိုင်တာ” ကျိုးကျွင်းဟွေ့က ပြတ်ပြတ်သားသား ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော၊ ဒီရေကိုတော့ ငါ့ ယောင်းမကို မတိုက်နိုင်ဘူး"

"ဟေ့ ယောက်မက သတို့သမီးဆီကို လက်ဖက်ရည် သွားပို့ရတော့မယ်လေ"

သတို့သမီးသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် လက်ဖက်ရည် တည်ခင်းပေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ သူမ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်အထိ လက်ဖက်ရည် ရောက်မလာသေးပေ။ အောင်သွယ်ဖြစ်သူ ဝင်လာပြီး သူတို့ကို လောဆော်ကာ ဗန်းပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည် ခွက်နှစ်ခွက်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ကျိုးကျွင်းဟွေ့ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး မင်္ဂလာခန်းမထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ဘာတွေ နှောင့်နှေးနေတာလဲ။ အချိန်တွေ ဒီလောက် ကြာနေတော့ သတို့သမီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေတော့မှာပဲ"

အောင်သွယ်၏ ငေါက်ငမ်းမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် ဘာမှ ရှင်းပြခွင့်မရဘဲ မင်္ဂလာခန်းထဲသို့ တွန်းပို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အခန်းမှာ မကျယ်သော်လည်း ဝါးပင်ပုံစံ လိုက်ကာအသစ်များနှင့် ဇာပွင့်စားပွဲခင်းဖြူလေးဖြင့် နွေးထွေးစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

"ကဲ... ယောက်မအငယ်လေးက သတို့သမီးအတွက် လက်ဖက်ရည် လာပို့ပါပြီ"

လော့လန်သည် ဤဓလေ့ထုံးစံများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် လက်ဆောင်ကမ်းရန် အနီရောင်စာအိတ်ကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ ယောက်မအငယ်လေးက လက်ဖက်ရည်ဗန်းနှင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက အိပ်ရာအောက်တွင် ဝှက်ထားသော စာအိတ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

အားလုံးက စောင့်ကြည့်နေစဉ် ကျိုးကျွင်းဟွေ့က စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားပြီး ရိုးရိုးလက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သတို့သမီးထံ ကမ်းပေးလိုက်ကာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များစွာ ပါဝင်သော ခွက်ကိုမူ သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူထံ ပေးလိုက်သည်။

လော့လန်က လက်ဖက်ရည်ကို ယဉ်ကျေးစွာ သောက်လိုက်ပြီး ယောက်မလေးထံသို့ အနီရောင်စာအိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ယောက်မလေးက ပြုံး၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။ အားလုံး၏ အာရုံက ဒီမှာသာ ရှိနေသဖြင့် သတို့သား၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးကို သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။

ကျိုးချင်းရှန်းသည် တည်ငြိမ်ပြီး ရင့်ကျက်သူဖြစ်သဖြင့် ငရုတ်သီးစပ်ပြီး ငံနေသော ထိုရေကို မျက်နှာမပျက်ဘဲ ငုံ့သောက်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် သူ၏မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ လူအများစုမှာ သတိမထားမိကြဘဲ လော့မိသားစုမှ ဆွေမျိုးများကမူ ကျိုးမိသားစုသည် သူတို့၏ ချွေးမသစ်ကို တကယ်ပင် တန်ဖိုးထားပြီး လော့လန်အနေဖြင့် နောင်တွင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရမည် မဟုတ်ဟု ထင်သွားကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံး ကျေနပ်သွားကြသဖြင့် မင်္ဂလာခန်းအတွင်းမှာ စည်ကားပျော်ရွှင်နေတော့သည်။ ကျိုးချင်းရှန်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ ရဲဘော်ရဲဘက်များနှင့် ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းများက ထုံးစံအတိုင်း သတို့သမီးကို စတင်နောက်ပြောင်ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် သတို့သမီးဘက်က မိသားစုဝင်များက စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျိုးချင်းရှန်းက သူ၏ဇနီးကို အားတက်သရော ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ စိတ်အေးသွားကြပြီး ခန်းမဆောင်သို့ သွားကာ စားသောက်ပွဲကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။

"ကြည့်စမ်း၊ သူ လက်ထပ်ပြီးတော့ ပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ အရင်က သိပ်အေးစက်တာ၊ အခုတော့ မိန်းမကို ကာကွယ်ပေးနေလိုက်တာ သူငယ်ချင်းတွေကိုတောင် သူကိုယ်တိုင် ဧည့်ခံနေတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီလို အမူအယာမျိုးဆိုရင်တော့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေလည်း တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ နှစ်ခါပြန် စဉ်းစားရတော့မှာပဲ"

"သူတို့ ပွဲစဉ်ကိုတောင် ပြောင်းလိုက်ပြီး ပန်းသီးကို အတူကိုက်ခိုင်းနေကြပြီ"

"အခုတော့ သူတို့ မျက်နှာတွေ နီနေလောက်ပြီ"

"သေချာတာပေါ့၊ သူတို့မျက်နှာတွေက ဟိုအလှဆင်ထားတဲ့ အနီရောင်တွေအတိုင်းပဲ။ ဟားဟား"

သတို့သား၏ ကာကွယ်မှုကြောင့် သတို့သမီးဘက်မှ မိသားစုဝင်များသည် စားသောက်ပွဲကို အေးအေးဆေးဆေး စားသောက်ပြီးနောက် စိတ်ချလက်ချဖြင့် ပြန်သွားကြသည်။ မင်္ဂလာခန်းအတွင်း လော့လန်နှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမ၏အစ်မက မနက်ဖြန် အိမ်ကို စောစောမပြန်လာရန် သတိပေးခဲ့သည်။

"မွန်းတည့်လောက်မှ ပြန်လာခဲ့။ မနက်ပိုင်းတော့ ငါတို့တွေ အလုပ်လုပ်ရဦးမှာ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

မင်္ဂလာပွဲသည် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး ညနေပိုင်းတွင် နောက်ပြောင်မှုများလည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ ကျိုးချင်းရှန်သည် အနည်းငယ် မူးနေပြီး မျက်နှာနီမြန်းလျက် သူ၏ဇနီးအတွက် ရေနွေးတစ်ဇလုံ သွားခပ်ပေးသည်။

"မျက်နှာသစ်လိုက်ဦး။ တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းနေပြီ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူမ ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ပထမဆုံး လုပ်ချင်သည့်အရာမှာ အပေါ့သွားရန်ဖြစ်သည်။ သူမ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မလိုပင်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

"အိမ်သာ သွားမလို့"

"သွားကြစို့။ ကိုယ်လည်း လိုက်ခဲ့မယ်"

ချစ်သူနှစ်ဦး အတူတူ အိမ်သာသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ အိမ်နီးနားချင်းများက ဝိုင်းနောက်ကြသည်။ လော့လန်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် မျက်နှာသစ်လိုက်သည်။

သတို့သားသည် သူမအတွက် ကိုယ်ပိုင်အချိန် လိုအပ်သည်ကို နားလည်သဖြင့် အပြင်သို့ ခေတ္တထွက်ပေးကာ သူမကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့သည်။ ပရိဘောဂများနှင့် ပြတင်းပေါက်များပေါ်ရှိ အနီရောင် "နှစ်ဆမင်္ဂလာ" အလှဆင်မှုများကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကြောင့် ခုန်လှုပ်နေလေသည်။

အပြင်ဘက်မှ သတင်းစကားများသည် အမှန်မဟုတ်နိုင်ဟု သူမ ထင်မိသည်။ အတည်ပြုရမည့် အချိန်မှာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်ရာ ဒါက သူမအတွက် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသော အချိန်ဖြစ်တော့သည်။