၇၅ နှစ်တိုင်တိုင် အသက်မရှူခဲ့ခြင်း

ရထားလုံးသည် အပန်းဖြေတောင်ကြား၏ ဂိတ်ပေါက်နှင့် လက်မအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ လင်းယုန် ကျောက်ဆင်းတု နှစ်ခုစလုံးက ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်စီကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ဘယ်ဘက်မှ လင်းယုန်က ညာဘက်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ ညာဘက်မှ လင်းယုန်က ဘယ်ဘက်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုမျက်လုံးများမှ ညင်သာသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရထားလုံးနှင့် ဖုန့်ရှင်းတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

အလင်းတန်းက ရထားလုံးကို ရစ်ပတ်သွားစဉ် ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှ ရှေးဟောင်း သင်္ကေတများ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့သည်။

“အတည်ပြုပြီး...

{အဖွဲ့အစည်းမှ ထုတ်ပေးထားသော ရထားလုံး အမှတ် ၉၁၁၂။}

အဖွဲ့အစည်းမှ ဝန်ထမ်းများ အတည်ပြုပြီး...

{ယန်ချင်း - ဝန်ထမ်းအမှတ် ၂၁၄၀။}

{ရာထူး - အထက်တန်း အမြူတေ တရားရုံး တရားသူကြီး။}

{ယီကျဲ - ဝန်ထမ်းအမှတ် ၂၁၄၂။}

{ရာထူး - တရားသူကြီး ယန်ချင်း လက်အောက်ခံ စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်။}

{ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုသည်။}

အဖြူရောင် အလင်းတန်းက ရထားလုံး၊ ယီကျဲနှင့် ယန်ချင်းတို့ကို စကင်ဖတ်စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ လင်းယုန် ကျောက်ဆင်းတု နှစ်ခုက စက်ရုပ်ဆန်သော အသံဖြင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။

“ဒီကျောက်ဆင်းတု နှစ်ခုက အိုမင်းဟောင်းနွမ်းနေပြီး သေးငယ်တဲ့ အရွယ်အစား ရှိပေမဲ့၊ အထွတ်အထိပ် နယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို ငါးမိနစ်အတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူက ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ”

ရထားလုံးအတွင်းမှ ယန်ချင်းက လေးစားအားကျစွာ သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်စီနီယာက ဒါကို ဖန်တီးခဲ့တာလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်။ အဲဒါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ဌာနမှူးစုန့်က မင်းကို တစ်ခါလောက်များ ပြောပြဖူးလား။”

“ဒီလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဖန်တီးမှုမျိုးဆိုတော့၊ ဖန်တီးရှင်က သူတို့ရဲ့ လက်မှုပညာရှင် အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးမှာ သေချာတယ်” ဟု ယီကျဲက ပြောလိုက်သည်။

ကျွိ...

ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသော တံခါးဟောင်းကြီးများကဲ့သို့ ကျွိခနဲ အသံမည်လျက် ဂိတ်တံခါးကြီးများက ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာလေသည်။

“ဟိုမေးဒီမေး လုပ်ကြည့်ပေမဲ့ ဘယ်သူဖန်တီးခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို သူလည်း အခုထိ မသိသေးဘူးလို့ ဌာနမှူးစုန့်က ပြောတယ်။”

“ သူ့အထင်တော့ အဲဒါက ဝိညာဉ်ကောင်စီရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်သလို၊ ရှေးခေတ်ကာလတစ်ခုခုက အပျက်အစီးတွေထဲမှာ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ပြန်လည် မွမ်းမံထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့။”

“ ရုပ်သေးပညာရပ်နဲ့ ကျောက်ဆင်းတုပေါ်မှာ အသုံးပြုထားတဲ့ အစီအရင် မှော်စာလုံးတွေကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အတွင်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးတဲ့အတွက် ဒုတိယအချက်ကို သူက ပိုပြီး ယုံကြည်နေတယ်။”

“အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေတဲ့ကြားက သူတို့မှာ အပြည့်အဝ အသိဉာဏ် မရှိဘဲ၊ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အမိန့်တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံပြီး အလုပ်လုပ်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

ယန်ချင်းက ရှင်းပြနေစဉ်၊ ရထားလုံးမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝင်ပေါက်ကြီးက သူတို့နောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပိတ်သွားလေသည်။

လင်းယုန်များ၏ မျက်လုံးများမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလ မီးခိုးရောင် စကျင်ကျောက် အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ထိုလင်းယုန် ကျောက်ဆင်းတု နှစ်ခုသည် အဖွဲ့အစည်းအတွင်း အဖြေရှာမရသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အဖွဲ့အစည်း၏ ဝန်ထမ်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုများ နေထိုင်ရာ ‘အပန်းဖြေတောင်ကြား’ ၏ ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေးစည်းမျဉ်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အပန်းဖြေတောင်ကြားဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အမည်ခံ တောင်ကြားတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဧက ၁၀ သန်းခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး နိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုစာမျှ ရှိသည်။

ထိုမြေနေရာသည် မူလက ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သော ‘အသင်္ချေ သားရဲဂိုဏ်း’ ဟုခေါ်သည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု၏ ပိုင်နက်နယ်မြေ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေများသည် အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ရှိသည့်အပြင်၊ အခြားသော ဂိုဏ်းများ၊ အင်ပါယာများနှင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို အရွယ်အစားရော၊ အရည်အသွေးပိုင်းတွင်ပါ အရှက်ရသွားစေလောက်အောင် အလွန် ကျယ်ဝန်းသော ပိုင်နက်နယ်မြေများကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

အပန်းဖြေတောင်ကြား၏ လက်ရှိ အရွယ်အစားမှာ ‘အသင်္ချေ​သားရဲဂိုဏ်း’ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော နယ်မြေ၏ ပင်လယ်ရေထဲမှ တစ်စက်မျှသာ ရှိပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ ခန့်က ထိုဂိုဏ်းကြီး ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေအများစုကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမျိုးမျိုးသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ၊ မျိုးနွယ်စုများနှင့် နိုင်ငံများက ဝါးမြိုသိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။

အလင်းဖြာဓားဂိုဏ်းနှင့် မြစ်ဝှမ်းစီးဝင်ဂိုဏ်း အစရှိသည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုမှာမူ ထိုမြေများကို ဝင်ရောက် လုယူခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သန့်စင်သော နယ်မြေများသည် အချင်းချင်း၏ ပိုင်နက်များကြားတွင် ကျယ်ဝန်းသော ကြားခံနယ်မြေများကို ချန်လှပ်ထားလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလင်းဖြာဓားဂိုဏ်းသည် တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အရှေ့တောင်ဘက်ခြမ်းတွင် တည်ရှိပြီး ၎င်း၏ နယ်မြေမှာ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးနှင့် အနောက်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ပိုင်းခြားထားသည့် ကောင်းကင် သမုဒ္ဒရာကြီးနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသည်။

မြစ်ဝှမ်းစီးဝင်ဂိုဏ်းမှာမူ တိုက်ကြီး၏ မြောက်ဘက်ခြမ်း၊ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးနှင့်ဗဟိုတိုက်ကြီးကို ပိုင်းခြားထားသည့် မုန်တိုင်းပင်လယ်ကြီး၏ ဘေးတွင် တည်ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သော အသင်္ချေသားရဲဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအများစုမှာမူ တိုက်ကြီး၏ အနောက်ဘက်ခြမ်း၊ အဆုံးမဲ့ရတနာပင်လယ်၏ ဘေးတွင် တည်ရှိလေသည်။

ဂိုဏ်းကြီး ပျက်စီးသွားသောအခါ ၎င်း၏ နယ်မြေများကို ဘေးနားရှိ အင်အားကြီး ဂိုဏ်းများနှင့် မျိုးနွယ်စုများက အလုအယက် သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ နှစ်ခုကမူ ဂိုဏ်း၏ အဓိက ရတနာများနှင့် ကျင့်စဉ် စုဆောင်းမှုများကိုသာ သိမ်းယူသွားကြသည်။

အဆောက်အအုံများနှင့် ကျန်ရှိနေသော ရတနာများ၊ မှော်လက်နက်များနှင့် အခြား ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို အခြားသူများ အချင်းချင်း လုယက်တိုက်ခိုက်ရန် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တိုက်ပွဲမှာ တောင်ပိုင်းတိုက်ကြီးကို ရိုက်ခတ်ခဲ့ဖူးသည့် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲများစွာထဲမှ အကြီးမားဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုစစ်ပွဲမှ အောင်ပွဲခံသူများသည် လက်ရှိ အဆင့် ၁ ဂိုဏ်းများနှင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများကို ဖန်တီးတည်ထောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေနှစ်ခုကမူ ဂိုဏ်း၏အဓိက ရတနာများနှင့် ကျင့်စဥ်များကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့ ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကျန်ရှိသည့် အရာများမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ် ကြီးထွားလာစေရန် လုံလောက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သွေးတစ္ဆေလက်ဝါး ဂိုဏ်းခွဲ၏ တည်ထောင်သူမှာ အသင်္ချေသားရဲဂိုဏ်းပိုင် အဓိက ဌာနခွဲတစ်ခုမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ခိုးယူနိုင်ခဲ့သဖြင့် ထိုစစ်ပွဲ၏ အကျိုးအမြတ် ခံစားရသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေများကို အခြားကျင့်ကြံသူများက ကြောက်ရွံ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူတို့ထံမှ အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်မျှကပင် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်၏ ကံကြမ္မာကို စွမ်းအားရှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေလျှင်၊ အဓိက အရာများဆိုပါက မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားလိုက်မည်နည်း။

လက်ရှိ အပန်းဖြေတောင်ကြားနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ မူလက သောင်းချီ သားရဲဂိုဏ်း အသုံးပြုခဲ့သော အမှိုက်ပုံကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သားရဲများ၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို ဆေးဆရာများနှင့် ဆေးပင်ပညာရှင်များက ရတနာသိုက်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသော်လည်း၊ အသင်္ချေသားရဲဂိုဏ်းကမူ အဆိပ်အတောက်များမှသည် အန္တရာယ်ရှိသော လေထုအထိ ကြီးမားသော အန္တရာယ်များပေးနိုင်သည့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲ အမျိုးအစားပေါင်းစုံကို အများဆုံး မွေးမြူထားခဲ့သည်။

ထိုအရာများက သူတို့၏ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများအထိ ကူးစက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအမှိုက်ပုံကြီးမှာ အစပိုင်း အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်း၏ အစွန်အဖျားသို့ ခြေချဝံ့ပါက လျင်မြန်သလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းတရားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့် အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ထိုနေရာသည် အသင်္ချေသားရဲဂိုဏ်း၏ နယ်မြေများအတွက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲအတွင်း သေဆုံးမှု အများအပြားကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

၎င်းတွင် အစီအရင် အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် အများစုက ထိုအရာများကို အဖိုးတန် ရတနာတစ်ခုအား ကာကွယ်ရန် အသုံးပြုထားသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ရန် ပိုမိုခက်ခဲလေလေ၊ သူတို့၏ လောဘက ဤနေရာသည် ရတနာသိုက်ကြီးဖြစ်ကြောင်း ပိုမို သွေးထိုးပေးလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ထိုနေရာတွင် တကယ်တမ်း အဖိုးတန်သည့်အရာ တစ်ခုခုသာ ရှိနေခဲ့ပါက မြင့်မြတ် နယ်မြေများက အစောကြီးကတည်းက ယူဆောင်သွားပြီးဖြစ်မည်ဆိုသည့် အချက်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြသည်။

အစီအရင်၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကို သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သောအခါ သူတို့ ရရှိလိုက်သောအရာမှာ နာကျင်ဖွယ်ရာ သေခြင်းတရားဖြင့် ကြိုဆိုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနောက်တွင် အလယ်အလတ် နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် အပုပ်နံ့ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုနေရာသို့ သားကောင်အဖြစ် ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျွမ်းကျင်သူမှာ ထိုနေရာရှိ အမှိုက်များအားလုံးသည် အခြားသူများကို လှည့်စားရန် ထောင်ချောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော သတ္တမအဆင့် နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူက အဖြေမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ မာနတခွဲသားဖြင့် အတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း ဘယ်သောအခါမှ ပြန်ထွက်မလာတော့ပေ။

ထိုနေရာကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ပြီးနောက် ပျက်စီးသွားသော အစီအရင်များကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြကာ၊ သေချာစေရန်အတွက် မိုင်တရာဝန်းကျင် ပတ်လည်တွင် နောက်ထပ် အစီအရင်များ ထပ်မံ ထည့်သွင်းခဲ့ကြသည်။

ထိုနေရာသည် မကြာမီတွင် လူသူကင်းမဲ့သော ဒေသတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ ကြာပြီးနောက် အဖွဲ့အစည်းကို တည်ထောင်ခဲ့ချိန်မှသာ မည်သူမျှ မလိုချင်သော ထိုမြေနေရာကို သူတို့အတွက် ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုအတွက် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးရှိ အခြားသူများ၏ ရယ်စရာ အရှက်ရစရာ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အနှစ်ငါးဆယ် အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာကို မည်သူမျှ မလိုချင်သော မြေရိုင်းတစ်ခုအဖြစ်မှ ယခု လက်ရှိအခြေအနေသို့ သူတို့ အလုံးစုံ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းသည် မည်သည့် အဆင့် ၂ ဂိုဏ်းထက်မဆို ချီစွမ်းအင် ဆယ်ဆ ပိုမိုများပြားသော ကောင်းချီးပေးခံရသည့် မြေတစ်နေရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာမှာ ယန်ချင်းနှင့် ယီကျဲတို့ ရှိနေသော ဂိတ်ပေါက် အဝင်ဝတွင်ပင် ဖြစ်သည်။

အပုပ်နံ့များ၊ အဆိပ်ငွေ့များ၊ သေခြင်းတရားတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေနေရာသည် ယခုအခါ စိမ်းလန်းစိုပြည်ကာ အသက်ဝင်နေပြီး၊ ပန်းချီဆရာတိုင်းကို တစ်သက်တာလုံး စိတ်ကူးဉာဏ်များ ရရှိစေနိုင်ပြီး၊ ကဗျာဆရာများအတွက် ကဗျာပိုဒ်များ ဘယ်သောအခါမှ ပြတ်လပ်သွားမည် မဟုတ်သော လတ်ဆတ်သည့် လေထုနှင့်အတူ ဖြစ်တည်နေလေပြီ။

ထိုမြေနေရာကို ဖြတ်သန်းစီးဆင်းနေသော ဝိညာဉ်မြစ်တစ်စင်း ရှိပြီး မြစ်ကမ်းပါး နှစ်ဖက်စလုံးတွင် စိမ်းလန်းသော အပင်များနှင့် ဆေးပင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

မည်သည့် အဆင့် ၅ ဂိုဏ်းမဆို အသက်စွန့်၍ပင် လိုချင်ကြမည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဆေးပင်များလည်း အလျှံပယ် ရှိနေသည်။

မြက်ခင်းများမှာ အစိမ်းရောင်တွင် အပြာရောင် သန်းနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် မှုန်ဝါးဝါး အပြာရောင် မြူခိုးများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုနေရာရှိ အခြား အပင်များအားလုံးကဲ့သို့ပင် ချီစွမ်းအင်များကို ထုတ်လုပ်ပေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မစစ်ထုတ်ရသေးသော ချီစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူစားသုံးပြီး၊ ပိုမို ညင်သာကာ သန့်စင်သော ချီစွမ်းအင်များကို ပြန်လည် ရှူထုတ်ပေးကြသည်။

မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ပေါက်ရောက်နေသော ကောင်းကင်အဆင့် သစ်ပင် အနည်းငယ်က ထိုချီစွမ်းအင်များကို ပိုမို တိုးပွားလာစေသည်။

ပေါများလှသော ချီစွမ်းအင်များ၊ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပသော မြင်ကွင်း၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်တန်းများနှင့် ပျံသန်းနေကြသော ဝိညာဉ်သားရဲများကြောင့်၊ ထိုနေရာမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ငရဲဘုံ၏ အလွှာတစ်ခုနှင့် မတူတော့ဘဲ မသေမျိုးတစ်ဦး၏ စံအိမ်တော်နှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

ထိုနေရာသည် မြေရိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေစဉ်ကာလက အဓိက နယ်မြေများဆီသို့ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော သတ္တမအဆင့် နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူကို နောက်ပိုင်းတွင် အဖွဲ့အစည်းမှ လူများက ပြန်လည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော်သူသည် သေမင်း၏ တံခါးဝကို ခေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီး၊ အရေပြားမှာ ဝါဖျော့ကာ အရိုးများနှင့် ကပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးတွင် ခြစ်ရာများ အပြည့်ရှိနေပြီး၊ ၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရန် များပေသည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေပြီး ‘သေမင်းလေထု’ ဟု တိုးတိုးလေး ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေခဲ့သည်။

အဖွဲ့အစည်းက ထိုသူ့ကို ကယ်ဆယ်ခဲ့ပြီး သူ၏ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ပို့ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုသတ္တမအဆင့် နယ်မြေ ကျွမ်းကျင်သူ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ငါးထောင်အတွင်း ၎င်း၏ဂိုဏ်းမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့်၊ အဖွဲ့အစည်းက သူ့ကို ခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူ၏ ပြန်လည် နာလန်ထူရေးနှင့် စောင့်ရှောက်မှုများကို တာဝန်ယူခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုများ ရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ ရေရှည် ထိတွေ့မှုကြောင့် ဝိညာဉ်ပါ အဆိပ်သင့်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းနှင့်အတူ ပါလာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

ထိုနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဤမျှကြာရှည်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့ခြင်းကိုပင် သူတို့ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။

သူ၏ အံသြဖွယ်ရာ ခိုင်မာသော နယ်မြေကြောင့်သာလျှင် ထိုမျှလောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အသက်ရှင်နေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုညစ်ညမ်းမှုများက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နယ်မြေကိုပါ ညစ်နွမ်းသွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထာဝရ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ခရီးတစ်ခုအပြီးတွင်၊ ထိုနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ပုံမှန်အခြေအနေအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီး သတိပြန်လည် ကြည်လင်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွင် အပြောင်းအလဲ အချို့တော့ ရှိခဲ့သည်။ တစ်ချက်မှာ သူသည် ဝိညာဉ်သားရဲများနှင့် အစားအစာများကိုပင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့သည့် ရောဂါ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုမျှ သူ၏ လေထုကို ကြောက်ရွံ့သည့် ရောဂါလောက်တော့ အစွန်းမရောက်ခဲ့ပေ။

ကျင့်ကြံသူများသည် အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်များသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်၊ အစားအစာကို စွန့်လွှတ်ကာ ချီစွမ်းအင် တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ကြသော်လည်း၊ အသက်ရှူခြင်းမှာမူ သူတို့ မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အသက်ရှူအောင့်ခြင်းကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ အချို့ဆိုလျှင် နှစ်နှင့်ချီ၍ပင် ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ ထိုအသက်ရှူခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် လိပ်အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို ပြီးပြည့်စုံသည့်အထိ ကျင့်ကြံခြင်းအားဖြင့် ထိုအချိန်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဆွဲဆန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ မူလက လိမ္မော်ရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ အဖွဲ့အစည်းမှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သုတေသနများ၊ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုကျင့်စဉ်ကို အထက်တန်း အပြာရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကျင့်စဉ်ဖြင့် သူသည် နှစ် ၁၀၀ အတွင်း အသက်ရှူရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ထိုကျင့်စဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်မှာ ၇၅ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ယနေ့အထိ သူသည် အသက်တစ်ခါမျှ မရှူခဲ့ရသေးပေ။

ယန်ချင်းနှင့် အခြားသော အကယ်ဒမီမှ ဘွဲ့ရသူ အများစုသည် ကျင့်ကြံသူများ ရင်ဆိုင်ရသည့် အန္တရာယ်များအကြောင်း သင်ရိုးညွှန်းတမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအနေဖြင့် ထိုနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို ကြားဖူးခဲ့ကြသည်။

သင်ကြားပို့ချပေးသော အန္တရာယ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ လောဘကြီးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနယ်မြေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူက အဖွဲ့အစည်းကို ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့်၊ လောဘကြောင့် မဆင်မခြင် မဖြစ်စေရန် သတိပေးသည့်အနေဖြင့် သူ၏ဇာတ်လမ်းကို လူငယ်ကျင့်ကြံသူများအား ပြောပြပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူသည် အကယ်ဒမီရှိ နည်းပြများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံသူများအတွက် ရှင်သန်ရေး နည်းဗျူဟာဌာန၏ အကြီးအကဲအဖြစ် အကယ်ဒမီ၏ ဌာနမှူးများထဲမှ တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် လူငယ်များ၏ စိတ်ကို ပုံဖော်ပေးခြင်းနှင့်၊ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အသက်ရှူစရာ မလိုတော့မည့် သူ၏ လက်ရှိ အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် လိပ်အသက်ရှူ ကျင့်စဉ်ကို အပြာရောင်အဆင့်မှ ရွှေရောင်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်လာစေရန် မြှင့်တင်ရေး လုပ်ငန်းများဖြင့် သူ၏ နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးစေလျက် ရှိလေသည်။