← Chapters

ကြိုဆိုပွဲ (၁)

Vol. 10 Ch. 94

ကြိုဆိုပွဲ (၁)

Vol. 10 Ch. 94

ယန်ချင်းအတွက် လတ်တလောတွင် နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယီကျဲနှင့် အချေအတင် စကားများရန်၊ ကြိုဆိုပွဲအတွက် စီစဉ်ရန်နှင့် လဲ့ဝေယွမ်၏ အစီအစဉ်များအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် ခွန်အား မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေတွင် အသက်သာဆုံးဖြစ်မည့် အရာတစ်ခုကိုသာ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏လည်ပင်းတွင် ကြိုးကွင်းစွပ်ခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို လျစ်လျူရှုကာ၊ နေ့ရက်တိုင်းကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြတ်သန်းသွားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ ပြင်းထန်သော သတိပေးချက်များနှင့် စည်းကမ်းပိုင်းဆိုင်ရာ အရေးယူမှုများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရခြင်းက သူ့ကို ‘လျစ်လျူရှုခြင်းတာအို’ ၏ ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အသံတိတ်ဆိတ်လျက် ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်နေကြသည်။

တစ်ဦးက စားပွဲပတ်လည်တွင် အရသာရှိသောအစားအစာများကို သေသပ်စွာ စီစဉ်နေပြီး၊ အခြားတစ်ဦးက လက်ဟန်သင်္ကေတ အများအပြားကို ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ နဂါးဆေးမီးဖိုအောက်တွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ မီးတောက်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီးနောက်၊ မီးဖိုထဲသို့ ပါဝင်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို လောင်းထည့်ကာ ဂရုတစိုက် မွှေနှောက်နေလေသည်။

ယီကျဲက နဂါးဆေးမီးဖိုထဲသို့ သူ၏ချီစွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ၊ မီးဖိုပေါ်ရှိ မှော်စာလုံး နှစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

အပြာရောင်ရေခဲယောက်ချိုဇွန်းဖြင့် ‘အရွက်တစ်ရာ ကြံဝိုင်’ကို မွှေနှောက်နေစဉ် ညင်သာသော ဇွန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

အညိုရောင်ဝိုင်များကို ဆေးဖိုထဲတွင် ရေဝဲငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်အထိ လက်ယာရစ်အတိုင်း မွှေနှောက်နေသည်။

တစ်ခါမွှေလိုက်တိုင်း မူလ အညိုရင့်ရောင်မှ အရောင်ပိုမို ဖျော့တော့လာပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း အရောင်ပြောင်းလဲလာလေသည်။

ယီကျဲ၏ မွှေနှောက်မှုမှာ တိကျသော စည်းချက်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။

သူသည် အခါအားလျော်စွာ မတူညီသော သဘာဝစွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် သစ်သီးများနှင့် ဆေးပင်များကို ထည့်သွင်းလေ့ရှိသော်လည်း၊ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘာဝများ ပါဝင်နေသည့်တိုင် ဝိုင်၏ ဟန်ချက်၊ စီးဆင်းမှုနှင့် အသွင်အပြင်ကို မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

ယင်စွမ်းအင် မြင့်မားသော ‘မုန်တိုင်းကျီးကန်း ဂျုံ’နှင့် ယန်စွမ်းအင် မြင့်မားသော ‘မျက်လုံးနီ ဘေအိုဘက်ပင်’တို့အပြင် ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည့် အခြားအပင်များကိုပါ ရောနှောထည့်သွင်းခဲ့သည်။

အကယ်၍ သတိတစ်ချက်လွတ်သွားပါက ဆေးဖို ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သော်လည်း၊ ဤအရာများ အားလုံးစုပေါင်းထားသည့်တိုင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသလို၊ မျှော်လင့်ထားသည့် ပေါက်ကွဲမှုလည်း ဖြစ်ပေါ်မလာဘဲ ဝိုင်အရည်မှာ ပူဖောင်းတစ်လုံးမျှပင် ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ရှေးဟောင်းလိပ်သင်္ကေတပေါ်ရှိ မြစ်ပုံစံ မှော်စာလုံးမှာ အပြာရောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားပြီးနောက်၊ အဝါနုရောင်သန်းနေသော အရွက်တစ်ရာကြံဝိုင်ကို အပြာရောင်သန်းကာ ကြည်လင်သည့် အရောင်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ပြောင်းလဲသွားသော အရောင်ကို မြင်သောအခါ၊ ယီကျဲသည် သူ၏မွှေနှောက်မှုကို ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်အထိ ချောမွေ့စွာ အရှိန်လျှော့ချလိုက်သည်။

ရေဝဲလည်နေမှုမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ၊ ပိုမို ညင်သာပြီး နှေးကွေးသော အရှိန်ဖြင့် သူ့အလိုလို ဆက်လက် လည်ပတ်နေလေသည်။

ရေဝဲထဲတွင် လိပ်ဝိညာဉ်ငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လည်ပတ်နေသော ဝိုင်စီးကြောင်းနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေလေသည်။

ယီကျဲသည် နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ အေးခဲလရေခဲတုံး အနည်းငယ်ကို လောင်းထည့်လိုက်ရာ ဝိုင်တစ်အိုးလုံး အဖြူရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ကျေနပ်စွာဖြင့် ဆေးဖို၏အဖုံးကို ပိတ်လိုက်လေသည်။

ယီကျဲကို အဖက်မလုပ်ဘဲ မသိဟန်ဆောင်နေမည်ဟု တွေးထားခဲ့သော ယန်ချင်းမှာ ယခုအခါ သူ၏ဘေးတွင် ရောက်ရှိနေပြီး ဆေးဖိုကို လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေလေပြီ။

“ ဆေးမီးဖိုဝိညာဉ်က အရင်တစ်ခေါက် ငါမြင်ခဲ့တုန်းကထက် နည်းနည်းပိုကြီးလာသလိုပဲ” ယန်ချင်းက ဆေးမီးဖိုကို စစ်ဆေးရန် အနီးသို့ တိုးကပ်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အကျိုးဆောင်ရမှတ်တွေကို ‘မှင်ပြာရောင်စမ်းရေ’တစ်ခွက်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်ခဲ့လို့လေ။ အဲဒါက ဆေးမီးဖိုရဲ့ မြစ်သဘာဝစွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး အားကောင်းလာစေတယ်။”

“ဆယ်နှစ်စာ အကျိုးဆောင်ရမှတ်တွေ အကုန်ပြောင်သွားပေမဲ့ တကယ်ကို တန်ပါတယ်” ဟု ယီကျဲက ပြောလိုက်သည်။

‘မှင်ပြာရောင်စမ်းရေ’ တစ်ခွက်တည်း ရရှိရန်အတွက် အကျိုးေဆာင်မှတ် ၂၅၀,၀၀၀ နီးပါး ကုန်ကျခဲ့သည်။”

“ပုံမှန်အားဖြင့် အမြုတေ တရားရုံးများမှ ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်သူ တစ်ဦးသည် ထူးခြားသောအခြေအနေများ မရှိပါက တစ်လလျှင် အနည်းဆုံး အကျိုးဆောင်မှတ် ၁၀၀၀ ခန့် ရရှိနိုင်သည်။”

“သို့သော် ထိုအခြေအနေများမှာ အလွန်ရှားပါးလှပြီး၊ မျှော်လင့်မထားသော အသက်အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် မျှော်လင့်မထားသော ရလဒ်များ ယူဆောင်လာနိုင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။”

ဥပမာအားဖြင့် ဖုန့်ရှင်းသည် သွေးတစ္ဆေလက်ဝါး အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သော တုန်ယန်လင်နှင့် အောင်းယင်ဓားတို့ကို ယူဆောင်လာနိုင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏အမှုတွဲ အကဲဖြတ်မှုတွင် အကျိုးဆောင်မှတ် ၁,၀၀၀ ထက်မက ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ယီကျဲအနေဖြင့် ဆယ်နှစ်အတွင်း အကျိုးဆောင်မှတ် ၂၀၀,၀၀၀ ကျော် ရရှိရန်အတွက် သေလုမျောပါး အခြေအနေများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရပြီး စံချိန်များစွာကို ချိုးဖျက်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အမြင်တွင်မူ၊ သူစုဆောင်းထားသော အကျိုးဆောင်မှတ်များ အားလုံးကို ‘မှင်ပြာရောင်စမ်းရေ’ တစ်ခွက်အတွက် အသုံးပြုရခြင်းက အလွန်တန်လှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ‘မှင်ပြာရောင်စမ်းရေ’ သည် အဆင့်မြင့် ဧကရာဇ်အဆင့် သဘာဝရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဝါရင့်အပြာရောင်အဆင့်နှင့်အထက် ပန်းပဲဆရာတိုင်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဓားတစ်လက်ကို ‘မှင်ပြာရောင်စမ်းရေ’ တစ်စက်မျှ ပါဝင်သော ရေဖြင့် အအေးခံလိုက်ပါက၊ အသုံးပြုထားသော ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်သာ ဖြစ်နေစေကာမူ၊ ထိုလက်နက်၏ အဆင့်ကို ကောင်းကင်အဆင့်သို့ အလိုအလျောက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။

ပြီးစီးသွားသော မှော်လက်နက်များ၏ အရည်အသွေးကိုပင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ၎င်းသည် ပန်းပဲဆရာတိုင်းအတွက် အိမ်မက် ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လေလံပွဲတစ်ခုမှ နဂါးဆေးမီးဖိုကို ဝယ်ယူခဲ့ကတည်းက ယီကျဲသည် ၎င်းကို မျက်စိကျနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးမီးဖိုမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ မပြည့်စုံသေးသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ .

အကယ်၍ ယီကျဲက ဆေးမီးဖိုပေါ်ရှိ မြစ်၊ တောင်နှင့် သစ်တော သင်္ကေတများနှင့် ကိုက်ညီသော ရေသဘာဝ၊ မြေသဘာဝနှင့် အပင်သဘာဝ ပါဝင်သည့် တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် ဆေးဖိုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ပါက၊ ၎င်းသည် အထွတ်အမြတ်အဆင့် ရတနာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

ထိုဆေးဖိုမှာ မပြည့်စုံသေးကြောင်းကို ယီကျဲအား သတိပြုမိစေခဲ့သူမှာ ဌာနမှူး စုန့်ချွမ်းလီပင် ဖြစ်သည်။ သူ ဝယ်ယူခဲ့သော လေလံရုံကပင် ထိုအချက်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုသို့သော ရတနာမျိုးကို ယီကျဲ ဝယ်ယူခဲ့သည့် ဈေးနှုန်းဖြင့် သူတို့လက်ထဲမှ အလွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ရတနာတစ်ခုတည်းအတွက် သူ၏ အကျိုးဆောင်မှတ်များ အားလုံးကို အသုံးပြုပစ်ခဲ့သော ယီကျဲကို ယန်ချင်းက မလှောင်ပြောင်ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ နားလည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကျိုးဆောင်ရမှတ်များကို ပေးမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အမှတ်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လွှဲပြောင်း၍ မရနိုင်ပေ။

၎င်းမှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သေချာစေရန်နှင့် တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး မှီခိုနေမည့် အခွင့်အလမ်းများကို လျှော့ချရန်အတွက် အဖွဲ့အစည်းက ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူတို့က ထိုစည်းမျဉ်းကို ယန်ချင်း၏ အကျင့်စရိုက်များကို ထည့်တွက်ပြီး ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ကံဆိုးစွာဖြင့် သို့မဟုတ် ကံကောင်းစွာဖြင့် အကျိုးဆောင်မှတ်များမှာ ယန်ချင်းအတွက် ဘယ်သောအခါမှ မပြတ်လပ်ခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ ဝါရင့်ရှေးဟောင်းသုတေသနစွမ်းရည်များနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သောစွမ်းရည်များက သူ့အတွက် အကျိုးဆောင်မှတ် အမြောက်အမြားကို ရှာဖွေပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

…

ယီကျဲက ကော်ပြန့်လိပ် တစ်ကိုက်ကို ကိုက်စားရင်း ကြိမ်ကုလားထိုင် တစ်လုံးပေါ်တွင် ဝင်ထိုင်ကာ ဝိုင်တည်ငြိမ်သွားမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

ယန်ချင်းမှာမူ အစားအသောက်များနှင့် ပန်းကန်ခွက်ယောက်များကို နေရာချထားရန် အလုပ်ရှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ လုပ်စရာရှိသည်များ ပြီးသွားသောအခါ၊ ခြံနောက်ဘက်သို့ သွားပြီး ပခုံးပေါ်တွင် သစ်တုံး တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ထမ်းလျက် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူက ထောပတ်ကို ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူပင် သစ်တုံးများကို သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

ခုတ်ပိုင်းထားသော သစ်တုံးအချို့ကို ကောက်ယူကာ မီးလင်းဖိုပေါ်တွင် သေသပ်စွာ စီရီလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးလိုက်ရာ မီးလုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်တုံးများပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားကာ ချက်ချင်းပင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။

ထိုးနောက် နှစ် ၁,၀၀၀ သက်တမ်းရှိ အယ်လ်ဒါဘယ်ရီဝိုင် ပါရှိသော ဝိုင်အိုးများထဲမှ တစ်အိုးနှင့်အတူ ဝိုင်အိုးကြီး နှစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ယီကျဲနှင့် သူ့အတွက် တစ်ခွက်စီ ငဲ့လိုက်သည်။

၎င်းမှာ နက်ရှိုင်းပြီး ကြွယ်ဝသော ပတ္တမြားရောင်နှင့် ခရမ်းရောင်တို့ ရောယှက်နေကာ၊ အလွန်လှပသော ခရမ်းရင့်ရောင် အရိပ်အယောင်များ ပါရှိလေသည်။

ဝိုင်ကို ရူးသွပ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော ယီကျဲမှာ ထိုဝိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။

သူက ဝိုင်ကို သင့်လျော်စွာ လေးစားမှုပြသသူများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အပြုအမူ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း၊ ယန်ချင်းမှာမူ မြစ်ရေအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသော ရေငတ်နေသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝိုင်ကို အငမ်းမရ သောက်ချလိုက်ပြီးနောက် သူ့အတွက် နောက်ထပ်တစ်ခွက် အမြန် ငဲ့လိုက်လေသည်။

“မင်း လုပ်တဲ့ဟာလောက်တော့ မကောင်းပေမဲ့၊ ဒါကလည်း မဆိုးပါဘူး။ မင်းရဲ့ဝိုင်ကို ယှဉ်နိုင်တာဆိုလို့ ကျန်းဖူရဲ့ လက်ဖက်ရည်ပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်” ဟုယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

သူက ဝေဖန်နေသော်လည်း ဝိုင်တစ်ငုံ သောက်လိုက်တိုင်း သူ၏မျက်လုံးများက လခြမ်းပုံစံ မှေးစင်းသွားလေသည်။

“အရသာ ပိုကောင်းသွားအောင် တစ်ခုတော့ လိုသေးတယ်” ဟု ယန်ချင်းက မတ်တတ်ရပ်ကာ ပန်းကန်ပြားတစ်ခုထဲသို့ ချိုချဉ် ဝက်နံရိုး အနည်းငယ် ထည့်ပြီးနောက် သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ကို... ပြည့်စုံတယ်... အရမ်းစားလို့ကောင်းတာပဲ”

ဝက်နံရိုးနှင့် ဝိုင်ကို တွဲဖက်စားသောက်ရင်း ယန်ချင်းက ပြောလိုက်သည်။

ယီကျဲက သူ့ကို လူမိုက်တစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဝက်နံရိုးများကို ယူကာ ဝိုင်နှင့်အတူ စားသောက်လိုက်သည်။

ဝက်နံရိုး၏ အရသာနှင့် ဝိုင်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားလေသည်။

“ချီရှန်းရဲ့ တာအိုက နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားပြန်ပြီပဲ” ဟု ချိုချဉ်ဝက်နံရိုးကို အရသာခံရင်း ယီကျဲက ချီးကျူးလိုက်သည်။

“အင်း” ဟု ယန်ချင်းက သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ နောက်ထပ် ဝက်နံရိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးထည့်ရင်း မပီမသ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေစဉ်၊ သူတို့၏ မြင်ကွင်းထောင့်မှ အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ပေါ်လာလေသည်။

ဘယ်ဘက်မှ အမျိုးသမီးမှာ အစိမ်းရောင် သစ်ရွက်ပုံများ ပါရှိသော အဖြူရောင် ကုတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ ကုတ်အင်္ကျီအောက်တွင် အဝါနုရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ သဘာဝကျသော အသွင်အပြင်ကို ရရှိစေသည်။

သူမတွင် နူးညံ့ပြီး ရင့်ကျက်သော အလှတရားတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ထိုအလှတရားကို သေသပ်စွာ ပွတ်တိုက်ထားသော အရိုးသုံးချောင်းဖြင့် ထုံးထားသည့် ဆံထုံးက ပိုမို ပေါ်လွင်စေလေသည်။ သူမမှာ လော့မိန်လီပင် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ညာဘက်တွင် ဆုကျင့်ကျင်း ရှိနေပြီး၊ သူမ၏ ရိုးရှင်းသော ရုပ်ရည်နှင့် အဆင်တန်ဆာမပါသော ဆံပင်တိုလေးက ကြည်လင်သန့်စင်သော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပိုမို ထင်ရှားစေကာ၊ သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ချယ်ရီပန်းရောင်ဂါဝန်လေးက အပြစ်ကင်းစင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

“ကျွန်မတို့ မပါဘဲ ပါတီကို စနေတာလား... ဆရာက လူကြီးလူကောင်း မဆန်လိုက်တာ”

လော့မိန်လီက ညင်သာစွာ ပြုံးရင်း ယန်ချင်း၏ လကြတ်သစ်ပင်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ယန်ချင်း... ငါ့လှံလေးကို မင်းရဲ့ အသက်မီးတောက်သစ်ပင်ပေါ်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် သိပ်ထားလို့ ရမလား။”

“ သူ အဲဒီနေရာကို သဘောကျမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်” ဆုကျင့်ကျင်းက ခုန်ပေါက်ပြေးလာရင်း အသနားခံသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဆောရီးပဲ ကျင့်ကျင်းရေ... အသက်မီးတောက်က သက်မဲ့... အဲလေ... ငါဆိုလိုတာက ငှက်မဟုတ်တဲ့ တခြား သက်ရှိတွေနဲ့ဆို သိပ်ပြီး အဆင်မပြေလို့ပါ”

ယန်ချင်းက ဆုကျင့်ကျင်းအတွက် တားမြစ်ထားသော စကားလုံးကို ပြောမိမလို ဖြစ်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ပြင်ဆင်ပြောလိုက်သည်။

သူမက သူမ၏လှံကို မှော်လက်နက် သို့မဟုတ် သက်ရှိတစ်ခုအစား အရာဝတ္ထုတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေမည့် မည်သည့် အသုံးအနှုန်းကိုမဆို မုန်းတီးလေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ကျင့်ကျင်း... ငါ့ရဲ့ ‘ရာသီခွင်ဆည်းဆာ ကျောက်တုံး’ကို မင်း ငှားသုံးလို့ ရပါတယ်။”

“ကယ်တင်ရှင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် အဲဒါက တော်တော်လေး အသုံးဝင်မှာပါ” ထောင့်ချိုးနားမှ ကျန်းဟူ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ ကိုယ်တိုင် ပေါ်လာလေသည်။

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ရှပ်အင်္ကျီကို ရင်ဘတ်ဟထားသဖြင့် သူ၏ ကြွက်သားအပြည့်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်တွေ့နေရပြီး၊ အဖြူရောင် ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ကာ ခြေဗလာဖြင့် လျှောက်လာလေသည်။

“တကယ်လား” ဆုကျင့်ကျင်း၏ မျက်နှာလေး ဝင်းလက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“တကယ်ပေါ့... ငါ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် တစ်လလောက်အထိ အမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ချိုးဖောက်ဖို့ အချိန်ယူရမှာဆိုတော့ အဲဒါကို ခဏလောက် သုံးဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”

“ငါရဲ့ ဆရာနှစ်ယောက်က ငါ့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့တာမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူးလေ။”

“အခုတောင် ကွာဟချက်က တော်တော်ကြီးနေပြီဆိုတော့ ထပ်ပြီး ကွာဟသွားတာမျိုး အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး” ဟု ကျန်းဟူက ပေါ့ပါးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း ပိုပြီး ကြိုးစားမှ ဖြစ်တော့မယ်” ဟု ဆုကျင့်ကျင်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာဖြင့် လက်သီးကို ဆုပ်ကာ တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယီကျဲနှင့် ယန်ချင်းတို့မှာ သူတို့၏ ဝက်နံရိုးများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယန်ချင်းက သူ၏ လက်ထဲမှ ဝက်နံရိုးကို အကုန်စားပြီးသွားမှသာ စကားစပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

“မင်း ယုံကြည်ချက်ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ လုပ်ပေါ့။ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင် မင်းက မဆင်မခြင် လုပ်တတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။”

“ မင်း ၉ ဆင့်မြောက်မှာ နေလာတာ တော်တော်လေး ကြာနေပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ အခြေခံတွေက အရမ်းကို ခိုင်မာနေပြီ။”

“ ဟိုလောဘကြီးတဲ့ ဖုန့်ရှင်းတစ်ယောက် နာမည်ပျက်စာရင်းကနေ သူ့နာမည် ဖျက်ဖို့အတွက် အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား မင်းလောက်သာ ကြိုးစားချင်စိတ် ရှိရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ” ဟု ယန်ချင်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာ... ကျွန်မ...” အမြဲတမ်း ညင်သာ တည်ငြိမ်နေတတ်သော လော့မိန်လီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအခါ အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော အမူအရာ ပေါ်လာလေသည်။

“ရပါတယ်... အချိန်ယူပါ။ မင်းရဲ့ အခြေအနေက၊ အထူးသဖြင့် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သဘာဝနဲ့ ပတ်သက်လာရင် နည်းနည်း ပိုပြီး ထူးခြားတယ်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။”

“မလောပါနဲ့... အဲဒီရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးဖော်နိုင်လေလေ၊ ရှေ့ဆက်ရမယ့် ခရီးက ပိုပြီး လွယ်ကူလေလေပါပဲ။”

“ယီကျဲကလည်း မကြာခင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မှာဆိုပေမဲ့၊ ငါတို့ အဆင်ပြေအောင် နေသွားလို့ ရပါတယ်။”

“နန်းတော်တရားရုံးမှာ ငါတစ်ယောက်တည်း ဘယ်လို ရပ်တည်ရမလဲဆိုတာပဲ တွေးပူနေတာ” ဟု ယန်ချင်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော လော့မိန်လီ မှာ ယန်ချင်း၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော စိတ်ခံစားချက်များကြောင့် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူ စဉ်းစားလေလေ အခြေအနေများမှာ ပိုမို လွယ်ကူလာမည့်ပုံ မပေါ်လေလေ ဖြစ်နေသည်။

အထူးသဖြင့် သူ၏ ကလေးထိန်း... အဲလေ... သူ၏ စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ် ယီကျဲ မရှိဘဲနှင့် ဆိုလျှင်ပင်။

“သူအနာဂတ်မှာ ဒဏ်ကြေးတွေ အများကြီး ပေးရတော့မယ်လို့ ငါ မြင်ယောင်နေတယ်”

“အများကြီးကို ပေးရမှာ”

“ဒါကတော့ သေချာပေါက်ပဲ”

“သူမို့လို့သာပေါ့။ အထက်လူကြီးတွေတောင် လက်ယားနေလောက်ပြီ”

ရောက်နေသူအားလုံးက ယန်ချင်း ကြုံတွေ့ရမည့် ကံဆိုးမှုများကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ပြောဆိုနေကြလေသည်။

“မင်းတို့ထဲမှာ လူကောင်း တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးလား။ မင်းတောင် အပါအဝင်ပဲလား ကျင့်ကျင်း... မင်းက သဘောကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားတာ။”

“မင်းကို ဘယ်သူ အဆိပ်ခတ်လိုက်တာလဲ။ ယီကျဲလား... ဒါမှမဟုတ် တခြား ကပ်ပါးကောင် တစ်ကောင်ကများလား...”

“အခုတော့ နန်းတော်အဆင့်ကို အလျင်စလို တက်ခဲ့မိတာကို နောင်တရနေပြီမလား”

ဖုန့်ရှင်း၏ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ သူ၏ ညာဘက်တွင် ‘သက်တံမြူခိုး ဖားပြုတ်’တစ်ကောင်၊ ဘယ်ဘက်တွင် မီတာ ၆၀ ခန့်ရှည်သော ‘ပုံရိပ်ယောင် ပုစဉ်း’တစ်ကောင်တို့နှင့်အတူ ပေါ်လာလေတော့သည်။

All Chapters