ဒေါသမိုးကြိုး၊ လောင်းကျွမ်းမီးလျှံဂိုဏ်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း

နေဝင်ဆည်းဆာအချိန်၏ နောက်ဆုံးအလင်းတန်းများသည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများကြားမှ ကျိုးတိုးကျဲတဲ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းကာ၊ ကစဉ့်ကလျားဖြစ်နေသော စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးကို ပုစွန်ဆီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားခဲ့လေသည်။

၎င်းအလင်းတန်းများသည် နွေးထွေးမှုကို ယူဆောင်လာမည့်အစား၊ တောအုပ်ကွင်းပြင်ကို ရူးသွပ်နေသော ဝိညာဉ်များနှင့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ လောင်ကျွမ်းနေသည့် ဧရာမမီးဖိုအိုးကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုတူသွားစေသည်။

တိုက်ပွဲဆူညံသံများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ငြိမ်သက်သွားခြင်းမရှိဘဲ၊ မီးပုံထဲသို့ ထင်းများ ထပ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

သတ္တုသံများ၊ စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲသံများ၊ သေခါနီးသူတို့၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများနှင့် သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ရက်စက်လှသော တေးသွားတစ်ခုအဖြစ် ရောယှက် သီကျူးနေခဲ့လေသည်။

စစ်မြေပြင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်ဧကရာဇ်ဟု လူသိများသော ထို ကောင်းကင်မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဝက်ဝံသည် ဤသေမင်းတမန်နယ်မြေ၏ အဓိက အချက်အချာ ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုသားရဲကြီး၏ တောင်ကုန်းသဏ္ဌာန် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မိုးကြိုးထိမှန်ထားသည့် ရှေးဟောင်းကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနေနိုင်လေသည်။

၎င်း၏ ထူထဲလှသော ဖြူဖျော့ဖျော့ အမွေးအမျှင်များသည် နူးညံ့သော အကာအကွယ်တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ၊ မိုးကြိုးများ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင် နက်ရှိုင်းသော ရေခဲပြင်ကဲ့သို့ အေးစက်မာကျောသည့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်နေခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တဖျတ်ဖျတ်နှင့် ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသော ရေပြာရောင် လျှပ်စီးလှိုင်းဂယက်များ ရောယှက်နေကာ၊ ကြည့်မိသူတို့ကို ထုံကျင်ကာ အသက်ရှူကျပ်သွားစေလောက်သည့် ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လျှပ်စီးလှိုင်း တစ်ချက်လက်သွားတိုင်း စူးရှရှအနံ့နှင့် အသားလောင်ကျွမ်းအနံ့များ လိုက်ပါလာလေသည်။

“ဂါး... ဝေါင်းး...”

နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းမှာ တိကျသော ပစ်မှတ်တစ်ခုဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ဧရာမလက်ဝါးကြီးဖြင့် သူ့ရှေ့ရှိ လေဟာနယ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရမ်းသမ်းခုတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မိုးကြိုးအရင်းအမြစ် (ခရမ်းရောင် ပါရမီရှင်အဆင့်)၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဧရာမ စပါးအုံးမြွေကြီးအလား ထူထဲပြီး နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသော ပြင်းထန်သည့် မိုးကြိုးစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးက လွှဲယမ်းလိုက်သည့် ကြာပွတ်တစ်ခုကဲ့သို့ လေထုကို တွန့်လိမ်သွားစေကာ လူသားများနှင့် ဆယ်မီတာအကွာအတွင်း ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မည်းနက်နေသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစွန်းနားရှိ မြေကြီးများနှင့် ကျောက်စများမှာ အငွေ့ပျံသွားခဲ့ပြီး စူးရှသော ရမ်းနံ့များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော လျှပ်စီးလှိုင်းများသည် အသက်ဝင်နေသည့် မြွေဆိုးများအလား တွင်းနှုတ်ခမ်းတစ်လျှောက်တွင် တွန့်လိမ်နေကြပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိပေ။

“တိကျတဲ့ စွမ်းအင်ထိန်းချုပ်မှုပဲ... ဟိုလူတွေ လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ နေရာကို ကျဉ်းအောင် လုပ်နေတာ၊ သူတို့ကို နောက်ဆုတ်ခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်သွားအောင် အတင်းအဓမ္မ လုပ်နေတာပဲ။” ကျောက်တောင်အစွန်းပေါ်ရှိ လင်းထျန်းလုံ၏ ရေခဲပြာရောင် ဝံပုလွေမျက်ဝန်းများမှာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး တိုက်ပွဲကို တည်ငြိမ်စွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေလေသည်။

ဤသားရဲ၏ တိုက်ခိုက်ရေး ဉာဏ်ရည်မှာ ခုန်အုပ်ကိုက်ဖြတ်ဖို့လောက်ပဲ သိသည့် သာမန် မိစ္ဆာသားရဲများထက် များစွာ သာလွန်နေပေသည်။

ညနေခင်းရောက်နေပီ ဖြစ်သော်လည်း လင်းလက်နေဆဲဖြစ်သော နေ၀င်ဆည်းဆာ အလင်းရောင်အောက်တွင် ဝက်ဝံဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။

၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမွေးအမျှင်များသည် ဖြူဖျော့နေရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းကာ ပိုမိုအေးစက်သော ငွေပြာရောင် ဖြစ်နေပြီး၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်အောင် အရည်မပျော်ခဲ့သော ဝင်ရိုးစွန်း ရေခဲပြင်ကြီးနှင့် တူနေလေသည်။

ထိုအမွေးအမျှင်များသည် တိုက်ခိုက်သူတိုင်းကို မျှော်လင့်ချက် မဲ့သွားစေလောက်အောင်ပင် ချပ်၀တ်အလား ထူထဲမာကျောလှသည်။

ငွေပြာရောင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အပြာရင့်ရောင် ပုံစံများစွာမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ၎င်းတို့မှာ အရည်ပျော်နေသော မိုးကြိုးများ စုစည်းထားသကဲ့သို့ပင်။

ဤပုံစံများသည် အသက်မဲ့နေသည် မဟုတ်ပေ... ၎င်းတို့မှာ ဝက်ဝံဘုရင်၏ အသက်ရှူသံ၊ နှလုံးခုန်သံတိုင်းနှင့်အတူ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လေထုထဲရှိ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော လျှပ်စီးဓာတ်များနှင့် သိမ်မွေ့သော်လည်း အန္တရာယ်များလွန်းသော မိုးကြိုး ပဲ့တင်ထပ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။

အသိသာဆုံးမှာ ၀က်၀ံကြီး၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက်တွင် ထွက်ပေါ်နေသော မတူညီသော အရွယ်အစားရှိ အပြာရင့်ရင့် သလင်းကျောက် ဒါဇင်ကျော်ပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းတို့သည် အလှဆင်ပစ္စည်းများ သပ်သပ်သာမဟုတ်ဘဲ၊ ၀က်ဝံကြီး၏ အသားနှင့် အရိုးများအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည့် သက်ရှိသတ္တုရိုင်းများနှင့် ပိုတူနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ခွဲခြား၍မရသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဤသလင်းကျောက်များသည် အသက်ရှူနေသကဲ့သို့ စည်းချက်ကျသော မှုန်ဝါးဝါး အပြာရောင် အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်ကာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွင်းပိုင်း စွမ်းအင်လည်ပတ်မှု စနစ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားလေသည်။

“အဲဒီ သလင်းကျောက်တွေက... သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စွမ်းအင်အမြုတေတွေလား... ဒါမှမဟုတ် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အတူတွဲပြီးရှိနေတာလား...” လင်းထျန်းလုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်များစွာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

“စွမ်းအင်ရဲ့ မူလအစကို ထိတွေ့နိုင်တဲ့ မိုးကြိုးအရင်းအမြစ်လိုမျိုး ပင်ကိုစွမ်းရည်တစ်ခု ပေါ်လာတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး... ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အပြောင်းအလဲကြီးက တကယ့်ကို စိတ်ကူးလို့တောင်မရနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မွေးဖွားပေးလိုက်တာပဲ”

ထိုအချိန်တွက် ကောင်းကင်မိုးကြိုးမုန်တိုင်းဝက်ဝံသည် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ပိုးကောင်များ၏ အနှောင့်အယှက်များကြောင့် လုံးဝ ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်။

သူသည် နောက်ခြေထောက်နှစ်ဖက်နှင့် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ၊ ခြောက်မီတာကျော်ရှိသော သူ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဖွယ် အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ကျောက်ဆောင်များကို ကြေမွစေပြီး တောင်များကို ကွဲအက်စေနိုင်သည့် ပေါင်တစ်သောင်းခွန်အားကို သယ်ဆောင်ထားသော ဧရာမဝက်ဝံလက်ဖဝါးကြီးသည် မည်သူ့ကိုမျှ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးလက်ဝါး (အဖြူရောင် ·ငွေအဆင့်)

“ဝုန်း...”

၎င်းသည် တိုက်ရိုက်ထိမှန်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ... လက်ဝါးကျရောက်ရာ နေရာတွင် မြေကြီးမှာ ကျိုးပဲ့လွယ်သော ရေခဲမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါပြီး ကွဲအက်သွားလေသည်။

ရိုက်ချလိုက်သော နေရာမှနေ၍ တွန့်လိမ်ပြီး ရူးသွပ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ငွေရောင် လျှပ်စီးလှိုင်းဂယက်များသည် ရေကာတာ ကျိုးပေါက်သွားသကဲ့သို့ လျှံကြလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ရူးသွပ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး စစ်တလင်း၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေတော့သည်။

“အား... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်... လှုပ်လို့မရတော့ဘူး...”

“ကယ်ကြပါဦး... အရမ်း ထုံကျင်နေပြီ...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ‌လောင်ကျွမ်းမီးလျှံ ဂိုဏ်းဝင်များ၊ အထူးသဖြင့် သတ္တိနှင့် သေနတ်များကိုသာ အားကိုးထားရပြီး ပျမ်းမျှအဆင့် ၅ အောက်သာရှိသော သာမန် အဖွဲ့ဝင်များသည် ဤပြန့်နှံ့လာသော မိုးကြိုးဒီရေလှိုင်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဝါးမြိုခြင်းခံလိုက်ရသည်။

လျှပ်စစ်ရေကန်ထဲ ပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကြပြီး၊ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များထွက်ကာ မျက်ဖြူလန်သွားကြပြီး အော်ဟစ်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် လဲကျသွားကြပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ရံဖန်ရံခါ တွန့်လိမ်နေကာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကြလေသည်။

အဆင့် ၁၀ ဝန်းကျင်ရှိသော အဆင့်နိမ့် စွမ်းအားနိုးထသူ အချို့ပင်လျှင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် သိသာထင်ရှားသော တောင့်တင်းနှေးကွေးမှုများကို ပြသလာပြီး၊ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း နာကျင်နေသည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသော... သံမှိုများအပြည့်ပါသည့် သားရေဂျာကင်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် အမာရွတ်များနှင့် ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့်၊ ဟော်ကျန်း၏ အယုံကြည်ရဆုံး၊ တိုက်ပွဲအ‌ဆာလောင်ဆုံး လက်ထောက်တစ်ဦးမှာမူ အနည်းငယ်သာ ယိမ်းယိုင်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော်လည်း ခိုင်မာသော မီးလျှံအဝိုင်းတစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သာမန်လူတစ်ဦးကို သတိမေ့သွားစေနိုင်သည့် လျှပ်စီး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အလွယ်တကူ ချေဖျက်ပစ်လိုက်လေသည်။

သူသည် ကြောက်ရွံ့မှု ပြသခြင်းမရှိဘဲ၊ ထိုသွေးစွန်းနေသော မြင်ကွင်းနှင့် ဝက်ဝံဘုရင်၏ ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာကြောင့် ပိုမိုလှုံ့ဆော်ခံရကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်ပြီး ရွံရှာစက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“သေစမ်း၊ ဟိုကောင်‌တွေ ထမင်းမစားလာကြဘူးလား၊ ဟေ့… ဟိုကောင်ကြီး မင်းပါးပါးကို ကုတ်ပေးတာလား၊ မင်းအစွမ်းက ဒါပဲလား” သူသည် သွေးများပါသော သလိပ်တစ်ချက်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး၊ မိုးကြိုးစီးကြောင်းမှ တဂျစ်ဂျစ် မြည်သံများကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားစေသည့် အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ကျည်ဆန်တွေကို မနှမြောကြနဲ့၊ အဲဒီကောင်ကို သတ်စမ်း၊ သူ့ရဲ့ ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းက ဒဏ်ရာတွေကို လိုက်မမီတော့ဘူး၊ ဌာနချုပ်က စစ်ကူတွေလည်း လမ်းမှာရောက်နေပြီ၊ အလွန်ဆုံး မိနစ်နှစ်ဆယ်ပဲ ထပ်တောင့်ခံထားကြ၊ အားလုံး ကာကွယ်ရေးလိုင်းကို ဒီအတိုင်း ဆက်ထိန်းထားကြ၊ ဒီဦးနှောက်မရှိတဲ့ သားရဲကြီးကို သတ်ပြီးလို့ ပြန်ရောက်ရင် အမြုတေတွေ အများကြီးရမယ်၊”

“မင်းတို့ ကြိုက်တဲ့ မိန်းမလှလှလေးတွေကို ရွေးလို့ရတယ်၊ ရာထူးလိုချင်တဲ့သူတွေကိုလည်း ငါကိုယ်တိုင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဆီမှာ တောင်းဆိုပေးမယ်။”

သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုနှင့် မြှူဆွယ်မှုများ ရောယှက်နေသော အားပေးစကားမှာ၊ အရည်အသွေး နိမ့်သော်လည်း အထိရောက်ဆုံး လှုံ့ဆော်ဆေးတစ်လုဲးကဲ့သို့ ကျန်ရစ်သော ဂိုဏ်းဝင်များ၏ ကြောက်ရွံ့နေသော နှလုံးသားများအတွင်း အတင်းအဓမ္မ ထိုးသွင်းလိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းကြောင့် မူလက ယိမ်းယိုင်နေပြီး ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသော တိုက်ပွဲ၀င်ပုံစံမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး၊ ပစ်ခတ်လိုက်သော စွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမိုရူးသွပ်လာကာ မည်သည့်အရာကိုမှ ဂရုမစိုက်ပုံ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ‘သားရဲ’ ဟူသော စကားလုံးမှာ စူးရှသော အပ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဝက်ဝံဘုရင်၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော အသိစိတ်အမျှင်လေးကို လုံးဝ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပုံရသည်။

ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးများ တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ရှားနေသည့် သူ၏ ဧရာမ မျက်လုံးများမှာ သားရေဂျာကင် ၀တ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားအပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

တိမ်တိုက်များကိုပင် လွင့်ပျယ်သွားစေနိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ဝက်ဝံဘုရင်၏ လည်ချောင်းအနက်ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ခြေလေးဖက်လုံးရှိ ကြွက်သားများသည် ကျောက်ဆောင်များကဲ့သို့ ရုတ်တရက် တင်းမာကာ ဖောင်းကားလာခဲ့သည်။

ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထံမှ၊ ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် လုံးဝ လိုက်ဖက်မှုမရှိဘဲ သာမန်ဖြစ်ရပ်များကို အံတုနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။