အခန်း (၂၁)

စကားစမြည် ပြောဆိုရင်းဖြင့် သူတို့သည် သစ်သီးခြံအစပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ခြံကို ဆူးခြုံများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ခြေဖျားထောက်ကြည့်လိုက်လျှင် မှည့်ဝင်းနေသော အသီးများ ပြည့်နှက်နေသည့် သစ်ကိုင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ယခုနှစ်တွင် ကောက်ပဲသီးနှံများသာမက သစ်သီးခြံအတွက်ပါ အထွက်နှုန်းကောင်းမွန်သည်။

"အသီးတွေ လေးလွန်းလို့ သစ်ကိုင်းတွေတောင် ကွေးညွှတ်နေတာပဲ"

တောက်ပသော အနီရောင် ပန်းသီးများကို ကြည့်ရင်း သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းတို့ရွာက ပန်းသီးတွေက စားလို့ကောင်းလား"

"ကောင်းတာပေါ့။ လလယ်ပွဲတော်ပြီးရင် အသီးတွေကို မြို့ကို တိုက်ရိုက် ပို့တော့မှာ"

"သမဝါယမကရော ခွဲဝေပေးသေးလား"

"ဒီနှစ်တော့ ပေးလောက်တယ်။ သီးနှံအထွက်တိုးတဲ့နှစ် ဖြစ်နေတာကိုး။ အသင်းဝင်တွေကို နည်းနည်းစီ ခွဲဝေပေးလိမ့်မယ်။ ဘာလို့လဲ။ ရှင် စားချင်လို့လား"

"ဟင့်အင်း... ဒီတိုင်း မေးကြည့်တာပါ"

"အား" သူတို့ စကားပြောနေစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ စူးရှသော အော်သံက လေထုထဲသို့ ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဘာဖြစ်သွားလဲဟု သိချင်စိတ်ဖြင့် အသံလာရာဆီသို့ သူတို့နှစ်ဦးလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အမြဲတမ်း ဖြတ်လတ်တက်ကြွသော လော့လန်သည် အော်သံကြားရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟေ့... မိန်းမ" ကျိုးချင်းရှန်သည် ပြဿနာရှာတတ်သူ မဟုတ်သလို နေ့လယ်စာ လွတ်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်မိသည်။ သို့သော် လော့လန်က အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မဖျက်ဆီးလိုပေ။ သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် သူမနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး မကြာမီမှာပင် အခင်း ဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ပြောင်းခင်းဘေးရှိ လမ်းမကြီးပင်။

ရွာမှ သတို့သမီးအသစ်တစ်ဦးကို သူမ၏ခင်ပွန်းက ရိုက်နှက်နေခြင်းကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မတားဆီးကြပေ။ ထိုခေတ်ကာလတွင် အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိပြီး လူများသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းထက် ကြည့်နေရန်သာ ပိုနှစ်သက်ကြသည်။ မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော နားလည်မှုအရ လင်မယားကြား ဝင်ပါခြင်းသည် အန္တရာယ်များသော ကစားပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မောင်နှံနှစ်ဦး ပြန်အဆင်ပြေသွားပါက ကြားဝင်သူသာ ကျဥ်းထဲကြပ်ထဲ ရောက်ရလိမ့်မည်။

သို့သော် လော့လန်သည် ဤအချက်ကို နားမလည်ပေ။ လူငယ်ပီပီ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံ နည်းပါးမှုတို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ မမျှတသော ရန်ပွဲကို သူမ ကြည့်မနေနိုင်ပေ။ အပြင်လူသာ ဖြစ်ပါက လူများက ဝင်ရောက်ကူညီကြမည် ဖြစ်သော်လည်း အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စ ဖြစ်နေသဖြင့် မည်သူမျှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုစိတ် မရှိကြပေ။

"တော်လိုက်တော့၊ သူ့ကို ဆက်မရိုက်နဲ့တော့" သူမက ထိုအမျိုးသားကို ဆွဲဖယ်ကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော သတို့သမီးကို အသက်ရှူချောင်စေရန် ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကိစ္စ မင်းလုပ်စမ်းပါ။ ဒါ ငါတို့ကိစ္စ။ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ရိုက်နှက်ရအောင် သူ ဘာလုပ်မိလို့လဲ။ သူက ရှင့်မိန်းမလေ"

"ငါ့မိန်းမမို့လို့ ငါ ကောင်းကောင်း ဆုံးမလို့ မရဘူးလား" ထိုအမျိုးသားက ဖမ်းချုပ်ထားသည်ကို ခေတ္တလွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ သူ၏ လေသံမှာ မောက်မာနေပြီး ဇနီးသည်ကို ရိုက်နှက်ခြင်းမှာ မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့ သူကသာ မှန်သည်ဟု ယူဆထားပုံရသည်။

"ဟုတ်လား။ သူက ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ ဇနီးလေ။ ရှင့်ကိုယ်ရှင် ရှေးခေတ်က မြေရှင်ပဒေသရာဇ်လို့ ထင်နေလား။ ဒါက ပြည်သူတွေ အရှင်သခင်ဖြစ်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအသစ်လေ။ ကျား၊ မ တန်းတူညီမျှ ရှိကြတယ်၊ ဘယ်သူမှ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဘဝအပေါ် ဆုံးဖြတ်ခွင့် မရှိဘူး"

လော့လန်၏ စကားကြောင့် ထိုအမျိုးသား ခဏတာ ကြောင်အသွားသည်။ သူသည် သူမထက် တစ်နှစ်ကြီးသော်လည်း ခက်ခဲသော ငယ်ဘဝနှင့် ပညာရေး နည်းပါးမှုတို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အငြင်းအခုံများအတွက် အဆင်သင့် မဖြစ်ပေ။ အဖွဲ့အစည်းအဝေးများတွင် အလားတူအကြောင်းအရာများကို ကြားဖူးသဖြင့် လော့လန်၏ စကားများသည် သူ့စိတ်ကို ထိခိုက်သွားစေသည်။ သူ အမှန်တကယ် မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဖိနှိပ်မှုနှင့် ခေါင်းပုံဖြတ်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ရှေးဟောင်းမြေရှင်ပဒေသရာဇ်နှင့် အနှိုင်းခံရခြင်းကို သူ သည်းမခံနိုင်ပေ။

"ငါ မလုပ်..." သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုခေါင်းစဉ်အောက်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

"ယောက်ျားတွေ မိန်းမကို ရိုက်တာ ထုံးစံပဲလေ။ ဒီလိုလုပ်တာက ငါ့ကို မြေရှင်နဲ့ တူစေတယ်ဆိုရင်၊ တို့ရွာက ဘယ်ယောက်ျားက ရိုက်နှက်တာ မလုပ်ဖူးလို့လဲ"

"တခြားလူတွေကို ဆွဲမထည့်နဲ့။ အခုလောလောဆယ် လူရှေ့သူရှေ့မှာ ရှင့်မိန်းမကို ရိုက်နေတာက ရှင်ပဲ။ ရှင် ဘယ်လောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ထားလဲဆိုတာ ကြည့်ပါဦး။ သူမ လက်မောင်းတောင် မမြှောက်နိုင်တော့ဘူး။ ငါတို့တွေသာ ရောက်မလာရင် သူ ဘယ်လိုအခြေအနေ ရောက်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ" အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာမရအောင် ပါးနပ်စွာ ရှောင်တိမ်းခဲ့သော ဇနီးဖြစ်သူသည် လက်မောင်းကို ကိုင်လျက် ငိုကြွေးလိုက်သည်။ "ငါ ဒီလို မနေနိုင်တော့ဘူး"

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ထိုသို့ ပြောလိုက်လျှင် များသောအားဖြင့် ထိုင်ချလိုက်လေ့ရှိသော်လည်း သူမက ထိုသို့မလုပ်ပေ။ ထိုအစား သူမသည် လော့လန်ထံသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

"အမြဲတမ်း အရိုက်ခံနေရတယ်။ သူတို့မိသားစုက ယောက်ျားတွေ အကုန်လုံး အကြမ်းဖက်တတ်တယ်။ ငါသာ သိခဲ့ရင် တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်းပဲ နေလိုက်တော့မယ်။ အခု ကလေးတွေနဲ့ဆိုတော့ ငါ ဘယ်လို သည်းခံရမလဲ"

ဟွမ်မိသားစုမှ အမျိုးသားများသည် အကြမ်းဖက်တတ်သော နာမည်ဆိုးရှိကြောင်း ရွာထဲရှိ လူတိုင်း သိကြသည်။ သူမ၏ ဒုက္ခကို ကြားသိရသောအခါ လူများက စာနာလာကြပြီး အကြံဉာဏ်များ ပေးကြသည်။

"လောင်ဟွမ်၊ ဒီလောက် အကြမ်းဖက်တာ မကောင်းပါဘူး။ မင်းမိန်းမ အမှားလုပ်မိရင်လည်း ဆွေးနွေးပြောဆိုသင့်တာပေါ့။ အကြမ်းဖက်တာက အဖြေမဟုတ်ဘူးလေ"

"ဟုတ်တာပေါ့။ မိန်းမတွေက ခန္ဓာကိုယ်အားဖြင့် ပိုအားနည်းတယ်။ ဒီလိုရိုက်နှက်တာက သူ့ကို တကယ် ထိခိုက်စေနိုင်တယ်"

"မင်းဦးလေး မိန်းမတုန်းကလည်း အရိုက်ခံရပြီး ထွက်ပြေးသွားတာ။ ဘာလဲ၊ မင်းကပါ မင်းမိန်းမကို မောင်းထုတ်ချင်နေတာလား"

လောင်ဟွမ်က ခေါင်းမာစွာဖြင့် ပြန်ပြောခဲ့သည်။ "ဟွန့်... သူက ဘယ်ကို သွားနိုင်မှာလဲ။ သူ့မိဘအိမ်မှာ သူ့အတွက် နေရာမရှိဘူး၊ ထောက်ခံစာ မပါဘဲနဲ့လည်း သူ ဘယ်မှသွားလို့မရဘူး။ လူတွေ ထွက်ပြေးလို့ရတဲ့ ရှေးခေတ်လို့ သူ ထင်နေတာလား"

ထိုခေတ်ကာလတွင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်မှာ တကယ်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အတင်းအဖျင်း စိတ်ဝင်စားတတ်သော စနစ်သည် ဤကိစ္စကို အလေးအနက်ထားပုံရပြီး လော့လန်ကို လက်နက်ငယ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

လော့လန် - ဒါ ဘာကြီးလဲ

စနစ် အသေးစား - လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တုတ်တံပါ"

လော့လန် - သေးလိုက်တာ

စနစ် - လျှော့မတွက်ပါနဲ့။ သေးပေမဲ့ စွမ်းအားပြင်းတယ်။ လူမသေစေနိုင်ပေမဲ့ သိပ်ကို သိုသိပ်ပါတယ်။

လော့လန် - နင် ဒီလောက် တရားမျှတမယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး"

စနစ်(ဂုဏ်ယူသည့်လေသံဖြင့်) - ဒါပေါ့။ မထွက်ပြေးနိုင်မှတော့ သူ့ကို နှိမ်နင်းရမှာပေါ့

လော့လန် - ကျေးဇူးတင်ပါတယ်

ခဏတာ အပြန်အလှန်ပြောဆိုပြီးနောက် လော့လန်သည် စောင်ချုပ်ရာတွင်သုံးသည့် အပ်အကြီးအရွယ်အစားခန့်ရှိသော လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တုတ်တံအသေးစားကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။ ဇနီးသည်က အခြားရွာသားတစ်ဦးကို သူမ ငှားထားဖူးသော အပ်အကြောင်း တိုးတိုးလေး မေးနေသည်ကို လော့လန် သတိထားမိလိုက်သည်။

"နင့်ဆီမှာ အဲဒီအပ် ရှိသေးလား"

“ရှိတယ်” လော့လန်က အခွင့်အရေးယူ၍ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တုတ်တံကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ခလုတ်သေးသေးလေးကို နှိပ်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို တို့လိုက်။ ပြီးရင် ငါ့ကို ပြန်ပေး"

“နားလည်ပြီ” လက်နက်ကို ရရှိသည်နှင့် သတို့သမီးက သူမ၏ ပြဇာတ်ကို စတင်လိုက်သည်။

"လူယုတ်မာကောင် နင်က ငါ့ကို သေလုမြောပါး ရိုက်နှက်ပြီး ထွက်ပေါက်မရှိအောင် လုပ်နိုင်မယ် ထင်နေလား။ ခွေးကောင် ငါ မနေရရင် နင့်ကိုပါ ဆွဲချသွားမယ်"

"အား !"

ဇနီးသည် တိုးကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုအမျိုးသားက အလိုအလျောက် တွန်းထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမကို ထိလိုက်သည်နှင့် သူ့ ခွန်အားများကို စုပ်ယူသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒါက အကြောနှိပ်ခြင်းထက် ပို၍ ထိရောက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ့ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

"မင်း ငါ့အကြောကို ထိသွားပြီ" သူက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသည် ထိုပစ္စည်း၏ စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားသည်။ ရိုးရှင်းသော အထိအတွေ့လေးက ထိုအမျိုးသားကို အားမရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရိုက်ပုတ်လိုက်ရုံဖြင့် သူမကို အဝေးသို့ လွင့်သွားအောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤအမျိုးသားသည် အလွန် သန်မာသည်။ သူ၏ ခွန်အားကို အကျိုးရှိသော အလုပ်အတွက် အသုံးမပြုဘဲ သူမကို အနိုင်ကျင့်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။

"ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး အတူတူ သေကြတာပေါ့။ ငါ နောက်ထပ် တစ်ရက်မှ ဆက်မနေတော့ဘူး"

ထိုသို့ ပြောရင်း အမျိုးသမီးက သူ့ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးဝင်သွားကာ ပစ္စည်းအသေးစားလေးကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်စေရန် အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားလိုက်သည်။ သူမသည် ခလုတ်ကို နှိပ်ပြီး ထိုပစ္စည်းဖြင့် သူ့ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းကို ထိသည်ဖြစ်စေ ထိတွေ့မှုရှိရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။

"အာ... ငါ့ကြွက်သားတွေ ထုံကုန်ပြီ"

"ထုံစမ်း၊ ထုံစမ်း"

အမျိုးသမီးက ဦးဆောင် တိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ဓာတ်လိုက်ခံရသဖြင့် ထိုအမျိုးသားသည် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ပြန်တုံ့ပြန်ရန် စွမ်းအားမရှိပေ။ သူ၏ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကာ ကြည့်ရှုသူများကြားရှိ လော့လန်ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်ပြေးခဲ့သည်။

"ဟေ့... သတိထားဦး" လော့လန်က အမှန်တကယ် စိတ်ပူသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူ့ကို ဇနီးသည်ရှိရာသို့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ထိုပစ္စည်းနှင့် မရင်းနှီးသော အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရန်နှင့် ထွက်မပြေးနိုင်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ ရှေ့တိုးသွားပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆွဲကာ တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

သို့သော် အလွန်နီးကပ်နေမှုကြောင့် ပစ္စည်း၏ အာနိသင်သည် သူမကိုပါ သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပါ ထုံကျဉ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ထိုပစ္စည်းတွင် သက်ရောက်မှု အတိုင်းအတာ ရှိသည်ကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သိပ်ကပ်၍ မနေသင့်ပေ။

"လွှတ်လိုက်၊ မြန်မြန် လွှတ်လိုက်"

လော့လန်က သတိပေးလိုက်ရာ အမျိုးသမီးက ခလုတ်ကို အမြန်လွှတ်လိုက်သည်။ လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခေတ္တမျှ ဆက်၍တုန်ခါနေခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းသည် အမှန်ပင် စွမ်းအားပြင်းထန်ပြီး လူတစ်ဦးကို လုံးဝ ထုံကျဉ်ကာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားစေနိုင်သည်။

ပစ္စည်း၏ အာနိသင်ကို နားလည်သွားသဖြင့် အမျိုးသမီးက ခလုတ်ကို လွှတ်လိုက်သည်။ ရှော့ခ်မှ ခေတ္တလွတ်မြောက်သွားသော ထိုအမျိုးသားသည် ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အမျိုးသမီးက ထပြီး သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြန်သည်။ သူမ ကိုင်ထားသော အရာက သူ့ကို အားအင်ကုန်ခမ်းစေရုံသာမက ထိန်းချုပ်မရအောင်ပါ တုန်ခါသွားစေသည်။

"လွှတ်... လွှတ်စမ်း" သူက လျှာကို မထိန်းနိုင်ဘဲ အထစ်ထစ်ဖြင့် ပြောသည်။ "အမေရေ... အား"

"အခုမှ အမေကို တတတ်ပြီလား" သူ၏ ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသော အမျိုးသမီးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သူ စကားပြောနိုင်ခြင်းက မသေဆုံးသေးကြောင်း ပြသနေသည်။ လူမသေမချင်း မည်သူမျှ သူတို့၏ အိမ်တွင်းရေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ သတ္တိများ တိုးပွားလာပြီး ထိုပစ္စည်းကို သူ့အပေါ် ဆက်လက်အသုံးပြုလေသည်။

"ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ အခု သိပြီမှတ်လား။ နာတယ်ဆိုတာ သိပြီနော်။ နင် ငါ့ကို နေ့တိုင်း အနိုင်ကျင့်ပြီး ကြုံသလို ရိုက်နှက်နေတာလေ။ လူယုတ်မာကောင်... ငါသေရမယ်ဆိုရင် နင့်ကိုပါ ဆွဲချသွားမယ်။ နင် ကောင်းကောင်းကြီး ခံစားလိုက်စမ်း"

"အား... အား"

အကြာကြီး ရှော့ခ်တိုက်ခံရပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားသည် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးများဖြင့်သာ တောင်းပန်နိုင်တော့သည်။ သူ၏ အကြည့်များတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုက်ခိုက်စဉ်က ရှိခဲ့သော မောက်မာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"နင် ငါ့ကို ရိုက်ရဲသေးလား"

စကားမပြောနိုင်တော့သဖြင့် ထိုအမျိုးသားက ခေါင်းသာ ယမ်းပြလိုက်သည်။ ပစ္စည်းကို မမြင်ရသော ကြည့်ရှုသူများသည် အခြေအနေကို နားမလည်ဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ သူ၏လက်မောင်းကို ဖွဖွလေး ဖိထားရုံဖြင့် ပူးကပ်ခံထားရသကဲ့သို့ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ခါနေခြင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

"ဘာဖြစ်တာလဲ လောင်ဟွမ်မိန်းမ"

"ဒီလိုနဲ့ သူ သေသွားမှာလား"

"ဟေ့... လောင်ဟွမ် မျက်ဖြူလန်နေပြီထင်တယ်"

"ဟေ့... သူ တကယ်သေသွားမှာလား။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို မြန်မြန် သွားပြောကြ"

"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို ထားလိုက်တော့။ ကျေးရွာအုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို သွားရှာကြ။ ဒါက လူသေမှု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများနှင့်အတူ လောင်ဟွမ်၌ တကယ်ပင် မျက်ဖြူလန်မည့် လက္ခဏာများ ရှိနေသည်ကို လော့လန် သတိထားမိလိုက်သည်။ သူမသည် အမျိုးသမီး၏ ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သော အမျိုးသမီးသည် ရပ်တန့်ရမည်ကို သိသဖြင့် ခလုတ်ကို အလျင်အမြန် လွှတ်လိုက်ပြီး လော့လန်၏ အင်္ကျီလက်ထဲသို့ ပစ္စည်းကို ထည့်ပေးလိုက်သည်။

စနစ် - အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်။ ဖရဲသီး ရမှတ်တွေ ရရှိပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပိုင်ရှင့် အကောင့်ကို စစ်ဆေးပါ။

လော့လန် - အတင်းအဖျင်းနားထောင်ရင်း ပိုက်ဆံရတယ်ပေါ့၊ ဒီပစ္စည်းက တကယ်အသုံးဝင်တာပဲ။ ငါ ယူထားလို့ ရမလား?

စနစ် - ဒါက အပ်အရွယ်အစားရှိတဲ့ လျှပ်စစ်ရှော့ခ်တုတ်တံ နောက်ဆုံးပေါ် မော်ဒယ်ပါ၊ သေချာပေါက် ထိရောက်မှု ရှိပါတယ်

လော့လန် - အဲ့တော့?

စနစ် - ပိုင်ရှင့်ကို လျှော့ဈေးနဲ့ ရောင်းပေးလို့ ရပါတယ်။

စက်ကိရိယာကို အခမဲ့အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် လော့လန်တွင် အမှတ်များဖြင့် လဲလှယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်းကူညီမှုဖြင့် လောင်ဟွမ်ကို ကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့ပြီး လူများက သူ၏ သွေးကြောကွက်များကို နှိပ်နယ်ပေးကာ လက်မနှင့်လက်ညှိုးကြားနေရာကို အားဖြင့်ဖိနှိပ်ပေးကြသည်။ စိုက်ထုတ်ရသောအားမှာ မနည်းလှသဖြင့် သူပြန်လည်သက်သာလာချိန်တွင် သူ၏ လက်မနှင့်လက်ညှိုးကြားနေရာမှာ နာကျင်နေပြီး သွေးကြောကွက်များမှာ ပူလောင်နေတော့သည်။

"ရွာလူကြီး... ခင်ဗျား နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ"

ဓာတ်လိုက်ခံလိုက်ရသည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် လောင်ဟွမ်မှာ အတော်လေး လန့်ဖျပ်သွားခဲ့သည်။ တည်ငြိမ်မှုပြန်ရလာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဇနီးသည်အား တွဲကူခွင့်ပင်မပေးဘဲ ရောက်ရှိလာသော ရွာလူကြီးထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်တိုင်တန်းခဲ့သည်။

"သူ... သူ ဘာတွေသုံးလိုက်မှန်းမသိပါဘူး။ တကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားပြီး အားတွေပါ ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ရွာလူကြီး ခင်ဗျား ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးမှဖြစ်မယ်"

"လင်မယားကြားက ပြဿနာတွေဆိုတာ ကိုယ့်ကိစ္စနဲ့ကိုယ်ပဲလေ။ လူသေသွားပြီတောင် ထင်နေတာ။ အခုတော့ အားလုံး အဆင်ပြေနေတာပဲကို။ ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ ပြဿနာရှာနေတာပဲ"

နောက်ပိုင်းခေတ်များတွင် ဤအရာကို အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှုဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ဤခေတ်ကာလတွင်မူ လူများက သိပ်ပြီး အလေးမထားကြပေ။ ဒါကို အိမ်တွင်းရေးကိစ္စဟုသာ သတ်မှတ်ကြပြီး ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်သော အရာရှိများပင်လျှင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ဝန်လေးကြသည်။ စကားပြောပြီးနောက် ရွာလူကြီးမှာ ထွက်ခွာရန်ပြင်လိုက်စဉ် လောင်ဟွမ်က သူ၏ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား သွားလို့မရဘူးလေ။ ခင်ဗျားသွားပြီးတာနဲ့ သူ ကျုပ်ကို ထပ်ရိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"ဟား... မင်းက ယောင်္ကျားရင့်မကြီးဖြစ်ပြီး မိန်းမတစ်ယောက်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးလား။ ကျုပ်ကို ဒီစကားပြောရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။ လွှတ်စမ်း။ ကျုပ်မှာ လုပ်စရာအလုပ်တွေအများကြီးရှိတယ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ အသေးအမွှား ကိစ္စတွေအတွက် အချိန်မဖြုန်းနိုင်ဘူး"

ရွာလူကြီးသည် သူ့ကို ကန်ထုတ်ကာ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီးနောက် အခြေအနေကို အလေးမထားဘဲ ဝင်ရောက်မဖြေရှင်းလိုသဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လောင်ဟွမ် သာလျှင် ဇနီးသည်ကို ရိုက်နှက်လေ့ရှိသူဖြစ်ပြီး ရွာလူကြီးကလည်း ထိုကိစ္စများမှာ သူထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း သိထားသည်။ သူ၏ ပုံမှန်သဘောထားမှာ လူသတ်မှုမဖြစ်သရွေ့ လျစ်လျူရှုထားခြင်းဖြစ်သည်။

"လောင်ဟွမ်" ဇနီးသည်၏ ခေါ်သံကြောင့် သူ လန့်သွားသည်။ အနိုင်ကျင့် ဗိုလ်ကျလေ့ရှိသူမှ ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့၍ တုန်လှုပ်နေသူအဖြစ်သို့ လောင်ဟွမ် တစ်ယောက် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော ဇနီးသည်မှာ ယခုအခါ သူမ၏ အင်အားအသစ်ကြောင့် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောရင်း သူမ၏ နိုင်ပွဲကို အရသာခံနေလေသည်။ သူမ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ရသော မကျေနပ်ချက်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူလည်း ကြောက်တတ်မှန်း သိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဟား ဟား ဟား"

"အဒေါ်... အိမ်ပြန် ထမင်းစားရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ"

လော့လန်၏ တူမဖြစ်သူ လာခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖရဲသီးစားရင်း အမှတ်များ ရရှိပြီးဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။ အစ်မကြီးဖြစ်သူက သူတို့အတွက် ထမင်းချက်နေသည်။ သူမ၏ အစ်မနှင့် ခဲအိုတို့ ရောက်လာကြသောအခါ ပန်းသီးလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်များ ထည့်ထားသော အထည်အိတ်တစ်ခုကို ယူဆောင်လာကြသည်။

"အစ်မ... ဒါတွေက ဘယ်ကရလာတာလဲ"

"အစ်မကြီးရဲ့ ခြံဝင်းထဲမှာ ပန်းသီးပင်တစ်ပင် ရှိတယ်။ ဒီနှစ်မှာ ပန်းသီးတွေ အများကြီးသီးတယ်လေ၊ အရင်က အဲဒီလောက် မသီးဖူးဘူး။ ရိတ်သိမ်းလို့ကောင်းတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ"

ပန်းသီးနှစ်လုံးကို ဆေးကြောပြီး လှီးဖြတ်၍ ဝေမျှစားကြသောအခါ အပြင်ပန်းတွင် အနီရောင်တောက်နေသော်လည်း အလွန်ချဉ်နေပြီး ပထမဆုံးကိုက်လိုက်သည်နှင့် သွားများ ကျင်တက်သွားစေသည်။ တူနှစ်ယောက်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်နှာမဲ့သွားကြသော်လည်း လော့လန်က ကျိုးချင်းရှန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မပြပေ။

"ရှင်က ပန်းသီးချဉ်တာ ကြိုက်တယ်ဆိုရင်၊ ကျွန်မဝေစုပါ ယူလိုက်တော့"

ပန်းသီးများကို သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သောအခါ သူ ခေတ္တမျှ အံ့သြသွားသော်လည်း လော့လန် သတိမထားမိလိုက်ပေ။ မိသားစု၏ ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုနေမှုကြားတွင် သူသည် ပန်းသီးချဉ်များကို တိတ်တဆိတ် စားလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းများကိုမူ ယောက်ဖဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်းယောက်ဖက မင်းကို ပေးလိုက်ပြီ"

ယောင်္ကျားများ အိမ်ထဲတွင် စကားပြောနေကြစဉ် လော့လန်သည် အိမ်သာတက်ရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ကာ အစ်မဖြစ်သူ၏ ဘေးတွင် ရပ်ရင်း တီးတိုးပြောလိုက်သည်။