အခန်း (၂၄)

"ဒါနဲ့ ညီမကို မေးစရာရှိလို့" လော့လန်က အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မေးလေ"

"ကျိုးမင်းရှန်ကို သိလား"

"ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်ကုန်က ဆုံးသွားတဲ့တစ်ယောက်လား"

"ဟုတ်တယ်"

"သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သမီးတို့က အတန်းတူတာ မဟုတ်ဘူး။ သူက သမီးတို့ ဘေးခန်းကလေ။ ရံဖန်ရံခါလောက်ပဲ သူ့ကို တွေ့ဖူးတယ်"

"ကိစ္စဖြစ်တဲ့နေ့က ညီမ အဲ့ဒီမှာ ရှိလား"

"ဟင့်အင်း၊ မရှိဘူး"

စိတ်ပျက်သွားသဖြင့် လော့လန် သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်သော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် အာရုံပြန်စိုက်လိုက်သည်။ သူမ နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးမီ ထိုမိန်းကလေးက စကားစပြောလာသည်။

"ဘာလို့ အဲ့ဒါကို မေးတာလဲဟင်"

"ဪ... သိချင်လို့ပါ"

"အရမ်းကြီး မသိချင်တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဒီကိစ္စကို ကျောင်းမှာ ဆွေးနွေးခွင့် မပြုထားဘူး။ စာအုပ်လှလှလေးကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သမီး ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲ့ဒီနေ့က မျက်မြင်သက်သေတွေကို ရှာပြီး အစ်မဆီ ခေါ်လာပေးနိုင်ရင် စာအုပ်တစ်အုပ် လက်ဆောင်ပေးမယ်"

"တကယ်လား" ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး ရှားပါးသော ခေတ်ကာလတွင် နေထိုင်ရသော ထိုမိန်းကလေးသည် စာအုပ်ပေးမည်ဟူသော ကတိကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"တကယ်ပေါ့"

"သဘောတူတယ်နော်"

ဤသဲလွန်စကြောင့် လော့လန် အိမ်ပြန်လမ်းတွင် ခြေလှမ်းသွက်လက်လာသည်။ ကျောင်းဘက်က သူမ၏ မတ်ဖြစ်သူ ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဖုံးဖိထားပြီး သတင်းအချက်အလက် အားလုံးသည် ကျောင်းဘက်မှသာ လာခြင်းဖြစ်သည်။ တကယ်ပဲ မတော်တဆမှုလား သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသလား ဆိုသည်ကိုတော့ အတည်ပြုရဦးမည် ဖြစ်သည်။

စနစ် - 'နင်က ဘာလို့ ဒီကိစ္စကို ဒီလောက် စိတ်ပူနေရတာလဲ။ ပုံမှန်ထက်တောင် ပိုတက်ကြွနေပါလား။'

လော့လန် - 'ဒါပေါ့၊ သူက ငါ့မောင်ပဲဟာ။'

စနစ် - 'ဟမ်။ ဒါပေမဲ့ နင် သူ့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။'

လော့လန် - 'တွေ့ဖူးတာ မတွေ့ဖူးတာ အသာထား၊ သူက ငါ့မောင် ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ'

စနစ် - 'ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ။ လူတွေရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ဆိုတာ အချိန်ကြာမှ တည်ဆောက်လို့ရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် သွေးသားတော်စပ်မှု၊ ဒါမှမဟုတ် မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိတာမျိုးကြောင့် ဖြစ်တာလေ။ နင့်အခြေအနေက ကွဲပြားနေသလိုပဲ'

လော့လန် - 'မိသားစုအပေါ် ထားတဲ့ သံယောဇဉ်လို့ နင် မှတ်ယူလို့ရပါတယ်'

စနစ် - 'သဘောပေါက်ပြီ'

တကယ် နားလည်လား မလည်လား ဆိုတာကို လော့လန် ဆက်မတွေးတော့ပေ။ အိမ်ပြန်လမ်းတွင် အိမ်သာသို့ ခေတ္တဝင်ခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်လာသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ဝင်တိုက်မိခဲ့သည်။ ထိုအမျိုးသားက ဓာတ်မီးဖွင့်လိုက်ရင်း စကားပြောလာသည်။

"အိမ်သာသွားတာ ဘာလို့ ဓာတ်မီးမယူသွားတာလဲ။ ညဥ့်နက်ကြီး တစ်ယောက်တည်း သွားတာ အန္တရာယ်များတယ်။ နောက်ဆို ကိုယ့်ကို ခေါ်သွားလေ။ ကိုယ်အိမ်မှာ မရှိရင် ကျွင်းဟွေ့ ဒါမှမဟုတ် ကျွင်းဖန်ကို ခေါ်သွား"

ပုံမှန်ဆို တိတ်ဆိတ်နေတတ်သော ထိုအမျိုးသားသည် တစ်ခါတည်းနှင့် စကားအများကြီး ပြောလိုက်သည်။ အမှောင်ထဲတွင် လော့လန် ပြုံးလိုက်သည်။ "သိပါပြီ"

ကျောင်းကိစ္စကို သူ့အား မပြောပြခဲ့ပေ၊ မဆွေးနွေးမီ သတင်းအချက်အလက် ပိုစုဆောင်းချင်သေးသည်။ နောက်တစ်နေ့မနက် သူမ ထလာသောအခါ သူက နိုးနှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အိပ်ရာကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် သိမ်းဆည်းထားပြီး သူမ နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ တည်းခိုနေသော အခန်းသို့ အိပ်ရာလိပ်ကို သယ်သွားခဲ့သည်။

လော့လန်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "မနေ့ညက အကုန်လုံး အဆင်ပြေရဲ့လား"

"အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်"

ဆေးကြောင့်လား သို့မဟုတ် ယေဘုယျ စိတ်ပူပန်မှုကြောင့်လား မသေချာသော်လည်း သူ စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အိပ်ရာသိမ်းပြီးနောက် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရာ လော့လန်က ဆန်ပြုတ် ပြုတ်ထားပြီး ကျန်နေသော ပေါက်စီများကို ပေါင်းအိုးထဲတွင် ပြန်နွှေးထားသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမ အာလူးလှီးနေသော အသံသည် စည်းချက်ကျကျနှင့် တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ထိုအမျိုးသားသည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး မသေချာသောပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီနေ့ ကိုယ်အလုပ်သွားရမယ်။ ကျွင်းဟွေ့က အလုပ်လုပ်နေပြီး ကျွင်းဖန်က ကျောင်းသွားနေတယ်။ အမေ အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့မှာ စိတ်နည်းနည်း ပူမိတယ်။ မင်း ရက်နည်းနည်းလောက် ခွင့်ယူပြီး အမေနဲ့အတူ နေပေးလို့ရမလား"

"ဒါပေမဲ့ ညတုန်းကတော့ စိတ်ပူစရာ မရှိဘူးလို့ ရှင် ပြောခဲ့တယ်လေ"

"မနေ့ညက အမေ သောက်လိုက်တဲ့ဆေးက အာနိသင်ပြင်းတဲ့ အရေးပေါ် စိတ်ငြိမ်ဆေး။ တကယ်မလိုအပ်ဘဲ မသုံးတာ အကောင်းဆုံးလို့ ဆရာဝန်က မှာလိုက်တယ်။ ကိုယ် စိတ်ပူလို့..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အလုပ်ဆင်းမယ်လို့ အဖွဲ့ကို ပြောထားပြီးပြီ။ မနက်ပိုင်း အဆိုင်းကို ပျက်ကွက်လို့ မရဘူး၊ ပြီးတော့ ညနေပိုင်းလည်း သွားရဦးမှာ။ အခုက ရိတ်သိမ်းရာသီဆိုတော့ အလုပ်များတဲ့အချိန်လေ။ အလုပ်ပါးတဲ့အချိန်ဆိုရင်တော့ စီစဉ်ရ လွယ်ဦးမယ်"

"ကိုယ် နားလည်ပါတယ်" ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် အခက်တွေ့နေပုံ ပေါ်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို မင်း အလုပ်သွားလိုက်။ ကိုယ် ကျွင်းဟွေ့နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး အိမ်မှာနေဖို့ ခွင့်ယူလို့ရမလား မေးကြည့်လိုက်မယ်"

"ငါ့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ နင်တို့ကိစ္စသာ ရှင်လုပ်ပါ"

လင်မယားနှစ်ယောက် ဆွေးနွေးနေစဉ် ယောက္ခမဖြစ်သူက မမျှော်လင့်ဘဲ ကျိုးချင်းရှန်၏ နောက်တွင် ရောက်လာသည်။ သူမ၏ အသံတွင် အားနာစိတ် ပါဝင်နေပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့နေသဖြင့် စိတ်ပူစရာ ဖြစ်နေသည်။

"အမေလည်း သမီးနဲ့အတူ လယ်ထဲလိုက်ပြီး အလုပ်လုပ်မလား။ ဒီရာသီဆို တောဟင်းတွေ အများကြီး ထွက်တာ..."

"မဖြစ်ဘူး လော့လန်" ထိုအမျိုးသားက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် သဘောမတူကြောင်း အရိပ်အယောင်များ ပြသနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးကျွင်းဟွေ့ မီးဖိုချောင်သို့ ရောက်လာသည်။ စကားပြောနေသည်များကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ အစ်ကို ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ယောင်းမ... စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ ခွင့်ယူပြီး အိမ်မှာ အမေနဲ့ နေပေးလိုက်မယ်"

ယောက္ခမဖြစ်သူသည် သားငယ် ဆုံးပါးသွားမှုကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ပြီး စိတ်သောက ရောက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆေးဝါးသည် ဖြေရှင်းနည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံကာ ကမ္ဘာကြီး၏ အလှတရားများကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန်လည်း လိုအပ်သည်။

"မြေကြီးက တက်ကြွလန်းဆန်းမှုနဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြည့်ဝနေတယ်လို့ ရှေးစကား ရှိတယ်။ အမေ့ကို အလုပ်လုပ်ခိုင်းမလို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ရိတ်သိမ်းချိန်ရဲ့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားပြီး တက်ကြွတဲ့ မြင်ကွင်းကို ခံစားစေချင်ရုံပါ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့ သဘောမတူကြောင်း ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူက ကြားဝင်ပြီး ကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သည်။ "သမီး ပြောတာ မှန်တယ်။ အိမ်ထဲမှာပဲ အောင်းနေရတာ မွန်းကျပ်နေပြီ။ အခုက ရိတ်သိမ်းချိန်ဆိုတော့ အချိန်ကောင်းပဲ။ ရွှေရောင်ကောက်ပဲသီးနှံတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ လယ်ကွင်းတွေကို မြင်လိုက်ရရင် စိတ်ပျော်သွားလောက်တယ်"

"အမေ...” ကျိုးကျွင်းဟွေ့က ထပ်တားလိုက်သည်။ “အမေက သမီးတို့ကို ဒုက္ခမပေးချင်လို့ ကြိုးစားနေတာ သမီး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမေက သမီးတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အမေ့ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတာ သမီးတို့ တာဝန်ပါ။ မနေ့က ကိစ္စအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ အားလုံး သမီးအပြစ်ပါ။ သမီးကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်"

"အမေက သမီးကို စိတ်မဆိုးပါဘူး။” ယောက္ခမဖြစ်သူက သမီးဖြစ်သူ၏ နဖူးမှ ဆံပင်စများကို သပ်တင်ပေးရင်း ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဘယ်မိခင်မှ ကိုယ့်သားသမီးကို တကယ် စိတ်မဆိုးတတ်ကြဘူး။ အိမ်မှာနေရတာ မွန်းကျပ်နေလို့ပါ။ အပြင်ထွက်ပြီး ရိတ်သိမ်းတာကို ကြည့်ချင်နေတာ ကြာပြီ။ လယ်ကွင်းတွေထဲမှာ ရိတ်သိမ်းချိန် ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ရွှေရောင်တောက်နေတာ မမြင်ရတာတောင် ကြာပြီပဲ"

"ဒါဆို သမီး အဖော်လိုက်ခဲ့ပေးမယ်"

"မလိုပါဘူး၊ နင့်ယောက်မ ရှိသားပဲဟာ။ နင့်အလုပ်သာ နင်လုပ်ပါ။ အမေ အဆင်ပြေပါတယ်"

လော့လန်သည် ကျိုးချင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေဆဲပင်။ ထမင်းခူးပေးရင်း သူက လော့လန်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"အမေ ရုတ်တရက် နေမကောင်းဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မင်းတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေမှာ"

"အမေ အခု နေကောင်းနေတယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်။ သူ့ဆေးတွေ ကျွန်မဆီမှာ ပါပါတယ်၊ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်လည်း ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ တူလေးက ကူညီပေးကြမှာပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ရွာထဲမှာ အမေ စိတ်ချမ်းသာမှာပါ"

ယောက္ခမဖြစ်သူက လယ်ထဲလိုက်မည်ဟု ဇွတ်ပြောနေသဖြင့် ကျိုးမောင်နှမများ တားမရခဲ့ပေ။ လော့လန်သည် ယောက္ခမအတွက် ဓာတ်ဘူး၊ ဆေးဝါးများနှင့် အပေါ်ထပ်အင်္ကျီတစ်ထည် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ မောင်နှမနှစ်ယောက်၏ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များကြားမှ သူမသည် ယောက္ခမကို စက်ဘီးပေါ်တင်ပြီး မြို့ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းခွင် ဝင်နေသော ဤကာလတွင် မြို့ပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော လယ်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ရွှေရောင်ပြောင်းဖူးများ၊ ရွှေရောင်နှံစားပြောင်းများ၊ ရွှေရောင် ပဲတောင့်များနှင့် ရွှေရောင် တောဂန္ဓမာပန်းများသည် လယ်ကွင်းထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေကြပြီး ရောင့်ရဲမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

"လော့လန်... သမီးတို့အဖွဲ့က ဒီနေ့ ဘာရိတ်သိမ်းမှာလဲ"

"နှံစားပြောင်းပါ။ အမေ ဟိုဘက် လယ်ကွင်းထဲမှာ ကြက်သွန်ဖြူလေးတွေ အများကြီးပဲ။ အိမ်မှာ အချဉ်တည်ဖို့ နည်းနည်းလောက် နှုတ်ရအောင်။ ငရုတ်သီးလေး နည်းနည်းထည့်လိုက်ရင် ဆောင်းတွင်းကျ စားလို့ကောင်းမှာ"

"အေး... အမေ ပိုနှုတ်လိုက်မယ်။ အမေက ကြက်သွန်ဖြူလေးတွေ ကြိုက်တယ်။ ကိုရီးယားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ကိုရီးယား ကင်မ်ချီ လုပ်နည်း သင်ပေးဖူးတယ်။ အမေတို့ အချဉ်ဖောက်တာနဲ့ အရသာ မတူဘူး။ သမီး မြည်းကြည့်ဖို့ လုပ်ပေးမယ်။ ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ဂေါ်ဖီထုပ် ချဉ်စပ်ရယ်၊ မုန်လာဥ ချဥ်စပ်ရယ်လုပ်ပြီး ဆောင်းတွင်းအတွက် သိမ်းထားကြတာပေါ့"

"ကောင်းတာပေါ့။ ဆောင်းဦးရာသီဆို ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ မုန်လာဥတွေ အများဆုံး ထွက်ချိန်လေ၊ စားရတာလည်း ရိုးအီနေတာပဲ။ သမီး မျိုးစုံစားရဖို့ မျှော်လင့်နေမယ်"

ယောက္ခမဖြစ်သူသည် စိတ်ကြည်လင်နေပုံရသော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင် အားနာစိတ် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူမသည် သားသမီးများကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ဘဲ စိတ်ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းရင်း အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ကျန်းမာလာချင်နေသည်။

"ကင်မ်ချီလုပ်ပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အချဉ်စိမ်ကြတာပေါ့"

ယောက္ခမနှင့် ချွေးမတို့ လယ်ထဲတွင် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ အဖွဲ့လူစုပြီးနောက် ခေါင်းဆောင်က တာဝန်များ ခွဲဝေသတ်မှတ်ပေးသည်။ ယောက္ခမဖြစ်သူက ခြင်းတောင်းနှင့် ပေါက်ပြားကို ယူ၍ တောဟင်းရွက်များ တူးဆွနေချိန်တွင် လော့လန်သည် သူမ၏ အစ်မနှင့်အတူ နှံစားပြောင်း ရိတ်သိမ်းသည်။

လော့မေက ညီမဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမကို လှမ်းကြည့်ပြီး တိုးတိုးမေးလိုက်သည်။ "နင့်ယောက္ခမက ဘာလို့ နင်နဲ့အတူ လယ်ထဲ လိုက်လာတာလဲ"

"အချဉ်စိမ်ဖို့ တောဟင်းရွက် လိုက်တူးတာလေ။ အိမ်ပြန်သယ်သွားမလို့"

"သူမက တော်တော် အိမ်မှုကိစ္စ နိုင်နင်းတာပဲ။ နေ့လယ်စာကရော၊ နင်တို့နှစ်ယောက် ဘယ်လို စီစဉ်မလဲ"

"အိုးနဲ့ ပေါက်စီ ယူလာတယ်။ နေ့လယ်စာကျရင် ဟင်းရွက်ဟင်းချို လုပ်ပြီး ပေါက်စီနဲ့ စားမလို့"

"အေးပါ၊ အဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်က အိမ်မှာ ဟင်းရွက်ပြတ်နေတယ်လို့ ပြောလို့ ခေါင်းဆောင်က နင့်အတွက် မုန်လာဥတွေ ဖယ်ထားပေးတယ်။ ငါ ယောက်မအိမ်မှာ ထားခဲ့ပေးမယ်၊ အလုပ်ဆင်းရင် ဝင်ယူလိုက်ဦး"

"သိပြီ။ ကျေးဇူးပဲနော်"

လော့လန်သည် သူမ၏ အစ်မကို မိသားစုကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်မပူစေချင်ပေ။ သူမသည် အနီးနားတွင် ရှိနေသော ယောက္ခမကို စောင့်ကြည့်ရင်း အလုပ်ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။ နေ့လယ်ရောက်သောအခါ သူမတို့နှစ်ယောက် လော့လန် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော တဲသို့ သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မီးဖိုအသင့်ရှိသဖြင့် ချက်ပြုတ်ရ လွယ်ကူသည်။

"အမေ... ဒီမနက် အများကြီး တူးလိုက်တာပဲ။” ခြင်းတောင်းတစ်လုံး အပြည့်ဖြစ်နေသည်။ “ကြက်သွန်ဖြူ ခေါင်းလေးတွေအပြင် တောဟင်းရွက်တွေ အများကြီးပဲ။ နေ့လယ်စာအတွက် ဒါ ချက်စားကြတာပေါ့"

"ဒီနှစ် လယ်ထဲမှာ တောဟင်းရွက်တွေ အများကြီးပဲ။ သီးနှံအထွက်တိုးတဲ့နှစ်ပဲ"

"ဟုတ်တယ်။ မနေ့က အဖွဲ့က မုန်လာဥတွေ ဖယ်ထားတယ်လို့ အစ်မက ပြောတယ်။ နေ့လယ်စာအတွက် မုန်လာဥ စားမလို့ စိတ်ကူးထားတာ၊ အခုတော့ မလိုတော့ဘူး။ ညကျမှ အစ်ကို့အိမ်ကနေ ဝင်ယူတော့မယ်။ အမေ ထင်းရှာပြီး မီးမွှေးထားလိုက်၊ သမီး ရေသွားခပ်လိုက်ဦးမယ်"

"အေး၊ သွားလေ"

ယောက္ခမနှင့် ချွေးမတို့ အတူတကွ လုပ်ကိုင်ကြပြီး တောဟင်းရွက်ဟင်းချို တစ်အိုးကို လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ဝက်ဆီအနည်းငယ် ပါလာသဖြင့် ဟင်းချိုကို မွှေးပျံ့စေပြီး တောဟင်းရွက်များ၏ ခါးသက်သက် အရသာကို လျော့ပါးစေသည်။

လော့လန်နှင့် သူမ၏ ယောက္ခမတို့သည် နေ့လယ်စာအတွက် တောဟင်းရွက်ဟင်းချိုနှင့် ပေါက်စီကို အရသာရှိစွာ စားသုံးပြီး တဲထဲတွင် ခေတ္တ အနားယူကြသည်။ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် လော့လန်က ယောက္ခမအား အပင်ပန်းမခံရန် သတိပေးသည်။ လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ယောက္ခမဖြစ်သူက လယ်ကန်သင်းတွင် ထိုင်ကာ အဝေးသို့ ငေးမောနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"နေဝင်ချိန်ကို ကြည့်ပါဦး၊ အရမ်းလှတာပဲ။ ဒီကို ရောက်လာတော့မှ ကမ္ဘာလောကကြီး ဘယ်လောက်ကျယ်ပြောလဲဆိုတာ သတိထားမိတော့တယ်။ ဒီလောက်ကျယ်တဲ့ မြင်ကွင်းကို မမြင်ရတာ ကြာပြီ"

"အမေ" လော့လန်က ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ရင်း ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဘာပြောရမှန်း မသေချာပေ။

"လူဆိုတာ ရှေ့ဆက်ကြည့်ရမယ်တဲ့။ ဆရာဝန်ကလည်း အဲ့လိုပြောတယ်၊ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေတွေကလည်း အဲ့လိုပဲ ပြောကြတယ်။ အားလုံးကို စိတ်ပူစေခဲ့မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်ကွယ်။ ဒီဘဝမှာ အမေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိပ်အားနည်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ အားနည်းတာက အရမ်းဆိုးရွားလားဟင်"

"အမေက မိသားစုရဲ့ နွေးထွေးမှုပါ။ သမီးရဲ့ အမေအရင်းကလည်း အသက်ရှိတုန်းက အရမ်းသဘောကောင်းတာ"

"အမေ့အိမ်မက်ထဲမှာ ဖြူကောင်လေးလို ဖြစ်ချင်မိတယ်၊ ဗိုက်ကလေးက နွေးထွေးပြီး အပြင်ခွံက စူးတွေနဲ့လေ။ ဒါပေမဲ့ အမေ့မှာ အကာအကွယ်ခွံ မရှိသလိုပဲ..."

"အမေက နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ။ လူသားတစ်ယောက်ပဲလေ။ လူသားတွေမှာ အရာအားလုံးကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်း တင်းကျပ်မနေပါနဲ့"

ယောက္ခမဖြစ်သူ လော့လန်ဘက်သို့ လှည့်လာပြီး မျက်ဝန်းအိမ်တွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နေသည်။ မျက်ရည်မကျအောင် ထိန်းရင်း လော့လန်၏ စကားများကို ရင်ဖွင့်လက်ခံလိုက်သည်။ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဒဏ်ရာကို ဆေးကြောသန့်စင်လိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုနှင့်အတူ သက်သာရာရမှုတို့ ရောယှက်နေသည်။

ညနေစောင်း၍ အလုပ်သိမ်းချိန်တွင် လော့လန်သည် ဓာတ်မီးကိုင်ထားသော ယောက္ခမကို နောက်မှတင်၍ စက်ဘီးနင်းလာသည်။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ခင်ပွန်းဖြစ်သူက စက်ဘီးဖြင့် လာကြိုသည်ကို တွေ့ရသည်။ ယောက္ခမက သူ့စက်ဘီးပေါ် ပြောင်းစီးလိုက်ပြီးနောက် လော့လန်လည်း အရှိန်တင်ကာ နင်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်လိုနေလဲ အမေ။ သိပ်မပန်းဘူးမလား"

"လုံးဝ မပန်းပါဘူး။ အပြင်ထွက်ပြီး လောကကြီးကို မြင်ရတာ ခံစားလို့ကောင်းတယ်။ မင်းမိန်းမက အမေ့ကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပါတယ်။ ရိတ်သိမ်းနေတုန်းတောင် အမေ့ကို မျက်ခြည်မပြတ် ကြည့်နေတာ"

ထိုအမျိုးသား ပြုံးလိုက်သည်။ အိမ်ရောက်သောအခါ စက်ဘီးရပ်ပြီး ဇနီးဖြစ်သူကို တိတ်တဆိတ် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးပါ"

"ကျွန်မတို့က မိသားစုတွေပဲဟာ"

ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် ညစာ ပြင်ဆင်ထားပြီး သူတို့သုံးဦး လက်ဆေးကာ ထမင်းဝိုင်းတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ စိတ်ကြည်လင်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ညီအစ်မနှစ်ယောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

"အမေ ဘာလို့ မုန်လာဥဖြူတွေ အများကြီး သယ်လာတာလဲ"

"နင့်ယောက်မက အမေ့ကို ခွဲပေးတာလေ။ မနက်ဖြန်ကျရင် အချဉ်နှစ်မျိုး လုပ်မယ်။ ငရုတ်သီး ဝယ်မလို့ လုပ်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နင့်ယောက်မရဲ့ အစ်မက အမေ့ကို ငရုတ်သီးခြောက်တွေ အများကြီး ပေးလိုက်တယ်၊ ငရုတ်သီးအစပ်တွေလည်း ပါတယ်။ ထပ်ဝယ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

"မနက်ဖြန်ကျရင် ကိုရီးယားချဉ်ဖတ် လုပ်ဖို့ ပန်းသီးနဲ့ သစ်တော်သီးတွေကို အတန်းဖော်ဆီကနေ သွားယူလိုက်မယ်"

"ကောင်းတာပေါ့၊ ပြီးရင် ချဉ်ဖတ် နည်းနည်း လူတွေဆီ ဝေပေးလိုက်ကြတာပေါ့"

စည်းလုံးသော ရပ်ရွာများတွင် ပစ္စည်းများ ဖလှယ်ခြင်းနှင့် အစားအသောက် မျှဝေစားသောက်ခြင်းမှာ အလေ့အထဖြစ်သည်။ အမေဖြစ်သူ၏ စိတ်အခြေအနေ တိုးတက်လာပုံရသဖြင့် ကျိုးကျွင်းဟွေ့က ပန်းကန်ဆေးရန် တက်ကြွစွာ ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"ယောက်မ အလုပ်တွေ ပင်ပန်းလာပြီ။ အိမ်မှုကိစ္စတွေ မပူနဲ့၊ ကျွန်မ လုပ်လိုက်မယ်"

လော့လန် မီးဖိုချောင်ထဲမှ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူမ အပြင်မထွက်မီ ခြေထောက်ကို ရေနွေးစိမ်လိုက်သည်။ လယ်လုပ်ငန်းနှင့် အသားကျနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူမ သိပ်မပန်းလှပေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ စိတ်မပူစေရန် ဓာတ်မီးတစ်လက် ယူလိုက်သည်။

လမ်းလျှောက်နေရင်း သူမ၏ ယောက္ခမမိသားစုအကြောင်း တွေးမိသည်။ သဘောကောင်းသူ ဖြစ်သော ယောက္ခမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ ဖြစ်သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် တာဝန်သိပြီး ဂရုစိုက်တတ်သူ ဖြစ်ကာ အိမ်ထောင်ဖက်တစ်ဦးတွင် ရှိသင့်သော အရေးအကြီးဆုံး အရည်အသွေးများ ရှိသည်။ ယောက်မငယ်သည် ရှက်တတ်ပြီး စကားနည်းသည်။ အခက်ခဲဆုံးမှာ ကျိုးကျွင်းဟွေ့ပင် ဖြစ်သည်၊ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိပြီး ဒေါသကြီးသော်လည်း သူမ၏ ဒေါသမှာ ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အပြန်အလှန် လေးစားမှုကို တန်ဖိုးထားတတ်သည်။

အတန်းဖော်နှင့် ချိန်းဆိုထားသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဤအချက်များကို စဉ်းစားမိသည်။ မတ်ဖြစ်သူ၏ သေဆုံးမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုဖော်ထုတ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်ထားပြီး ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ အမြင်မှ ချဉ်းကပ်ခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များ ရနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ကျိုးချင်းရှန်သည်လည်း သိုသိုသိပ်သိပ် စုံစမ်းနေပုံရပြီး ဤချဉ်းကပ်မှုက အကျိုးရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ခံစားမိသည်။