အခန်း (၂၉)

စနစ်က မီးလောင်နေသကဲ့သို့ စိတ်မရှည်စွာ တွန်းအားပေးနေခဲ့သည်။ လော့လန်သည် မီးဖိုချောင်ကိုပင် ရှင်းလင်းမနေတော့ပေ။ ကျိုးချင်းရှန် ထွက်သွားသည်နှင့် သူမသည် ယောက်မဖြစ်သူသွားရာ လမ်းအတိုင်း နောက်မှလိုက်သွားလေသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြား အလုပ်သွားနေကြသော်လည်း ယောက်မဖြစ်သူကိုမူ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။

စနစ် - 'နင် အချိန်ဆွဲလွန်းလို့ မျက်ခြေပြတ်သွားပြီ မဟုတ်လား'

လော့လန် - 'ငါ့ကို လာမလောနဲ့။ သူမ အနည်းဆုံး မိနစ် ၂၀ လောက် လမ်းလျှောက်ရမှာ။ လမ်းမှာ သူ့ကို မတွေ့ဘူးဆိုရင် ဘာကိစ္စမှ မရှိလို့ပဲ နေမှာပါ'

စနစ် - 'သူတို့က အလုပ်ခွင်ကျမှ တွေ့ကြတာဆိုရင် နင် လိုက်ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား'

လော့လန် - 'အခုမှ စဉ်းစားမိတာလား'

စနစ် - 'ငါ့ကို လာမပြောနဲ့၊ နင်လည်း အတူတူပဲကို'

လော့လန် - 'ကောင်းပြီလေ၊ ငါ့အချိန်တွေသာ အလဟဿ ဖြစ်သွားရင် နောက်တစ်ခါ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး'

စနစ် - 'ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား'

လော့လန် - 'နင် သံသယ လွန်ကဲနေတာပါ'

သူမသည် မရည်ရွယ်ဘဲ စနစ်နှင့် အပြန်အလှန် ငြင်းခုန်နေမိသည်။ အစပထမက ပင်ပန်းဖွယ်ကောင်းသော လမ်းလျှောက်ခရီးသည် ဒီထူးဆန်းသော အဖော်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပျော်စရာကောင်းလာခဲ့သည်။

စနစ် - 'ဟေး... ဟိုရှေ့က ကျိုးကျွင်းဟွေ့ မဟုတ်လား'

လော့လန် - 'ဟုတ်တယ်... သူ့ဘေးက ဘယ်သူလဲ၊ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ပုံပဲ'

စနစ် - 'ဒါပေါ့ ယောက်ျားလေးပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ ယောက်ျားလေး ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတာပဲ၊ မိန်းကလေးတော့ ဘယ်ဟုတ်မလဲ။ ဒါက ကျား၊မ မခွဲခြားတဲ့ ဖက်ရှင်ခေတ်မှ မဟုတ်တာ'

ထိုအမျိုးသားသည် စက်ဘီးစီးလာခြင်းဖြစ်ပြီး လော့လန်မှာမူ သွက်လက်စွာ လမ်းလျှောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူမသည် ထိုနှစ်ဦးကို ဘေးတိုက် အနီးကပ် မြင်တွေ့နိုင်ရန် အရှိန်မြှင့်လိုက်သဖြင့် ပျံသန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

စနစ် - 'နင်လည်း စက်ဘီးစီးလာသင့်တာ'

လော့လန် - 'ဒါ နင် အတင်းတွန်းလွှတ်လို့ ဖြစ်ရတာလေ၊ ငါ့အပြစ် မဟုတ်ဘူး'

စနစ် - 'ဒါပေမဲ့ နင် တော်တော်မြန်မြန် ရောက်လာသားပဲ။ လမ်းက မကောင်းသလို သူတို့ကလည်း မြန်မြန် မစီးကြပါဘူး။ ဟေး... ဟေး... ငါတို့ မီတော့မယ်၊ အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာကို ငါ မြင်ရပြီ'

၂၈ စက်ဘီးပေါ်တွင် ထိုအမျိုးသားက စီးနင်းပြီး ကျိုးကျွင်းဟွေ့က ထမင်းဘူးကိုကိုင်ကာ နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။ အိမ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံပေါက်သော ထိုအမျိုးသမီးသည် ယခုအခါ ရှေ့မှ အမျိုးသားကို နူးညံ့သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ကာ တောက်ပစွာ ပြုံးရွှင်နေသည်။ သူမသည် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်၍ တစ်စုံတစ်ခုကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ သူက လုပ်ငန်းခွင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်လိုက်သည်။

ကျိုးကျွင်းဟွေ့ စက်ဘီးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသားက သူမကို ပြုံးပြပြီး ရှေ့မှ အရင် ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမက နှုတ်ဆက် လက်ပြပြီးနောက် ထမင်းဘူးကိုကိုင်ကာ သူ့နောက်မှ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ လေပြည်က သူမ၏ ဆံနွယ်များကို ကစားသွားရာ သူမက ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ပုံမှာ ယခင်က မမြင်ဖူးသော ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ပေါ်လွင်နေသည်။

စနစ် - 'သူတို့က ဘာလို့ အလုပ်ခွင် မရောက်ခင် လမ်းခွဲလိုက်ကြတာလဲ'

လော့လန် - 'မေးခွန်းကောင်းပဲ'

စနစ် - 'ဒါဆို နင် သိလား'

လော့လန် - 'နင်ကော ဘယ်လိုထင်လဲ'

စနစ် - 'ဟေး... ဟေး... ပိုင်ရှင်၊ နင် ဒီရက်ပိုင်း နည်းနည်း စွာလာတယ်နော်။ ငါ့ကို မေးခွန်းပြန်ထုတ်နေပါလား'

လော့လန် - 'အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ'

စနစ် - 'အား... အား... ဝါး...'

လော့လန် - 'အော်မနေနဲ့၊ နားငြီးတယ်'

စနစ် - 'သတိထားနော်၊ ငါ အမှတ်လျှော့လိုက်မှာ'

လော့လန် - 'ဒါဆို နင်လည်း ဖရဲသီး စားရမှာ မဟုတ်ဘူး'

ရိုးရှင်းသော တုံ့ပြန်မှုဖြင့်ပင် စနစ်မှာ ထောင့်ကပ်၍ စူပုတ်နေရှာသည်။ သူ၏ ပါးစပ်လေး စူပုတ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး လော့လန် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ ဤစနစ်လေးသည် ကလေးတစ်ယောက်လို ပြုမူတတ်သဖြင့် အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းသော အရာလေးဖြစ်သည်။

ကျိုးကျွင်းဟွေ့နောက်သို့ အပြေးအလွှား လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် အေးအေးလူလူဖြင့် အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ သစ်ရွက်ကြွေစပြုနေသော လမ်းဘေးသစ်ပင်များကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရဲရဲတောက်နေသော မေပယ်ရွက်များနှင့် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ငန်းအုပ်ကြီးသည် သူမ၏ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်၍ တောင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြရာ ဤအေးမြသော ဆောင်းဦးနေ့တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရှုခင်းများကို ခံစားကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

စနစ် - 'ကျိုးကျွင်းဟွေ့က လူတိုင်းကို ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲဆိုတာ နင် မသိချင်ဘူးလား'

လော့လန် - 'ဖုံးကွယ်ထားတာ အကြောင်းတစ်ခုခု ရှိလို့နေမှာပေါ့'

စနစ် - 'ဘာအကြောင်းလို့ ထင်လဲ'

လော့လန် - 'ငါက ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ'

စနစ် - 'နင့်က အေးဆေးတဲ့ ပုံစံနဲ့ဆိုတော့ အားလုံး သိနေပြီလို့ ငါထင်နေတာ'

လော့လန် - 'ငါ့ကို လာမလောနဲ့။ ဖရဲသီးစားတယ်ဆိုတာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာခံရတာ။ တစ်ခါတည်း အကုန်သွပ်ထည့်လိုက်ရင် နင် သီးသွားလိမ့်မယ်'

စနစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

စနစ် - 'ကောင်းပြီ၊ နင်ပြောတာလည်း ဟုတ်တာပါပဲ'

ဆောင်းဦးရာသီ ရှုခင်းများကို ခံစားရင်း လော့လန် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ယောက္ခမဖြစ်သူမှာ မီးဖိုချောင်ကို ရှင်းလင်းပြီး၍ အပြင်တွင် အိပ်ရာခင်းများ လှန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရာသီဥတုမှာ သာယာနေသဖြင့် စောင်များ၏ စိုထိုင်းမှုကို ထုတ်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ဆောင်းတွင်းသုံးရန် ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

ယောက္ခမဖြစ်သူသည် တံမြက်စည်းကိုကိုင်ကာ လှည်းကျင်းရင်း ဂွမ်းများကို ပိုပွယောင်းနွေးထွေးစေရန် ဖွဖွလေး ရိုက်ပေးနေသည်။ ထိုစဉ် အရင်က ပြဿနာဖြစ်ထား၍ သူမကို ရှောင်နေသော တောင်ဘက်အိမ်မှ အမျိုးသမီးက မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ လျှောက်လာလေသည်။

"ထမင်းစားပြီးပြီလား ယောက်မ"

"စားပြီးပါပြီ"

"ရှင့် ချွေးမ အလုပ်ကိစ္စ အဆင်ပြေသွားပြီလား"

သူမ ပြန်မဖြေသည်ကို တွေ့သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးက ပို၍နားကပ်လာပြီး ဆက်ပြောခဲ့သည်။

"ယောက်မ... ကျွန်မက စပ်စုချင်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ယောက်မကို စေတနာထားလို့ပါ။ ယောက်မရဲ့ ချွေးမက အိမ်ထောင်ကျတာ လေးရက်ရှိပြီ၊ ပျော်ရွှင်ပုံလည်း မရဘူး။ သူက ကလေးမွေးနိုင်မယ့်ပုံလည်း မပေါ်ဘူး၊ ယောင်းမတော့ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ"

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘောသဘာဝရှိသည့် ယောက္ခမဖြစ်သူမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း မည်သို့ ပြန်ပြောရမည်ကို မသိဖြစ်နေသည်။ သူမ စကားလုံး ရွေးနေစဉ်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက ထပ်ပြောပြန်သည်။

"ယောက်မရဲ့သား ကျိုးချင်းရှန်ရဲ့ ဒဏ်ရာက ပြင်းထန်တယ် မဟုတ်လား။ အပြင်ပန်းကြည့်ရင်တော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကလေးမရနိုင်တဲ့ တောသူ မုဆိုးမကို ယူလိုက်တာလား"

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး" ယောက္ခမဖြစ်သူမှာ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အတင်းအဖျင်း စကားများ သူမနားသို့ ရောက်လာသဖြင့် သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြသရတော့မည်။

"ကျွန်မသားက ကျန်းမာပါတယ်၊ ချွေးမလည်း ကျန်းမာပါတယ်။ သူတို့ပြောတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ နားမထောင်ပါနဲ့"

"ဖုံးကွယ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ရပ်ကွက်ထဲမှာ သတင်းတွေ ပြန့်နေပြီ။ ကျိုးချင်းရှန် ကြင်ယာဖက်တွေ့တုန်းက မိန်းကလေးဘက်က မကြိုက်ဘူးဆိုတာ အဲဒီကိစ္စကြောင့်ပဲလေ။ ယောက်မရဲ့ ချွေးမက ကလေးမရနိုင်တဲ့ တောသူ မုဆိုးမဆိုတော့ သူ ဂရုမစိုက်တော့တာနေမှာပေါ့။ ထားပါတော့လေ၊ သူတို့ ညားသွားကြပြီပဲ၊ ကောင်းပါတယ်။ ယောက်မက ယောက်ျားလေး မွေးစားချင်တာလား၊ မိန်းကလေး မွေးစားချင်တာလား။ ကျွန်မ ကူရှာပေးလို့ ရပါတယ်"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက..."

"လာပါယောက်မရာ၊ ကျွန်မတို့က အိမ်နီးချင်းတွေပဲဟာ။ ဘာလို့ လျှို့ဝှက်နေဦးမှာလဲ။ ကျိုးချင်းရှန်အတွက် တကယ် နှမြောစရာပါပဲ။ ရာထူးတိုးထားပေမဲ့ ဒီလိုပြဿနာကြီး ရှိနေတုန်းပဲဆိုတော့... ဒါပေမဲ့ အဆိုးကြီးတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အခု အိမ်ထောင်ကျသွားပြီဆိုတော့ ကောင်းပါတယ်လေ။ သနားစရာတော့ ကောင်းသား..."

"ရှင်က 'နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ' လို့ ပြောပြီး သက်ပြင်းချလိုက်တိုင်း ကျွန်မတို့ မိသားစု ကပ်ဘေးကြီး ကြုံနေရတယ်လို့ လူတိုင်း ထင်သွားကြမှာပဲ"

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် အပြင်ဘက်မှ အိမ်နီးချင်းအချို့ ရောက်လာကြသည်။ လော့လန် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသောအခါ လူတိုင်း၏ အာရုံက သူမ၏ ယောက္ခမထံမှ သူမထံသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ယောက္ခမဖြစ်သူမှာ အနည်းငယ် ပျာယာခတ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် လော့လန်က သူမကို နှစ်သိမ့်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျိုးမိသားစု ချွေးမ၊ ငါတို့က နင့်မိသားစုအကြောင်း အတင်းပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ အထင်မလွဲပါနဲ့"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က မကောင်းတဲ့သဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ချွေးမသစ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လူတိုင်းနဲ့ အဆင်ပြေဖို့က အရေးကြီးတယ်လေ"

"အော်... တကယ်လား။ ရှင်တို့အားလုံးက ပွဲလာကြည့်ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး လေသံမှာ မာထန်နေသည်။ "အပြင်မှာ ရှင်တို့ ဘာတွေပြောနေလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မရှေ့မှာ လာပြီး ဟန်ဆောင်ကောင်း မပြနဲ့"

သူမသည် အိမ်နီးချင်းများ စိတ်ဆိုးမည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီလူများသည် ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ သဘောကောင်းမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အနိုင်ကျင့်နေကြသူများဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

ကျိုးမိသားစု၏ ချွေးမသစ်အနေဖြင့် ဤပထမဆုံးအကြိမ်တွင် သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ပြသရန် လိုအပ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောင်တွင် သူမကို အနိုင်ကျင့်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရသွားကြပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မတို့ လက်ထပ်တာ တစ်လတောင် မပြည့်သေးဘူး၊ လူတိုင်းက ကျွန်မတို့မှာ တခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ပြောနေကြပြီ။ ရှင်တို့က ဘာကြားကြား ယုံကြတာပဲ၊ နီးနီးကပ်ကပ်နေတဲ့ အိမ်နီးချင်းတွေ ဖြစ်ပြီးတော့လေ။ ညဘက် အတင်းအဖျင်းသံ ကြားရင်တောင် အဲဒီ မုသားတွေကို ယုံစရာအကြောင်း မရှိပါဘူး"

အစပိုင်းတွင် လူအုပ်ကြီးက ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသော်လည်း သူမ၏ စကားများက သူတို့၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သဖြင့် နားထောင်ရန် လှည့်လာကြသည်။ သတိုးသမီးသစ်မှာ ထိုကဲ့သို့ ပြောရဲသည့် သတ္တိ ရှိပေသည်။

"ဒါဆို ချင်းရှန်က လုံးဝ ဒဏ်ရာမရခဲ့ဘူး ဆိုတဲ့ သဘောလား" တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးက မေးလိုက်ရာ လူတိုင်းက သူမကို ဝိုင်းကြည့်ကြသည်။ လော့လန်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်ပြီး "ရယ်စရာကောင်းတဲ့ မေးခွန်းပဲ" ဟူသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးများသည် စိတ်မဆိုးကြဘဲ အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များ ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။ ကောလာဟလများမှာ မမှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ကြသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလို့ ငါ အစကတည်းက ပြောသားပဲ။ ချင်းရှန်ကြည့်ရတာ လုံးဝ ကျန်းမာပါတယ်။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ လက်တွဲဖော်ကောင်လေးကို... တခြားသူက အခွင့်ကောင်းယူသွားတာ နှမြောစရာပဲ"

လျှာစောင်းထက်သည်ဟု နာမည်ကြီးသော တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးမှာ အလျှော့မပေးသေးပေ။ "ဒါဆို ဘယ်တော့ ကလေးမွေးစားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

လော့လန်က သူမဘက် လှည့်၍ လက်ညှိုးထိုး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ပြီးခါစရှိသေးတယ်၊ ရှင်က ဒါကို လာမေးနေတာလား။ ရှင် စည်းကျော်နေပြီနော်။ လာလေ... ရန်ဖြစ်ချင်တာလား။ ဒီနေ့ ရှင့်ကို တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်ပြီး ဘာလဲဆိုတာ ပြမယ်"

သူမသည် လက်ကိုပိုက်ပြီး ရှေ့တိုးလာရာ တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးမှာ ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို ခံစားရပြီး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ လော့လန်၏ ယောက္ခမမှာ အခြေအနေ တင်းမာလာသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေချင်သော်လည်း ချွေးမဖြစ်သူ ဖြေရှင်းပါစေတော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘာလုပ်မလို့လဲ ကျိုးမိသားစု ချွေးမ" ထိုအမျိုးသမီးက မျက်နှာလွှဲပြီး နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ငါက စေတနာနဲ့ ပြောတာပါ၊ အထင်မလွဲပါနဲ့"

" 'စေတနာ' တဲ့လား... တော်စမ်းပါ" လော့လန်က ပြန်ပက်လိုက်သည်။ "ရှင့်အတွက် မီးသင်္ဂြိုဟ်စက်မှာ နေရာတောင် ဦးပေးထားပြီးပြီ၊ သေသွားတဲ့အခါ အလှည့်ကျော်သွားမှာစိုးလို့လေ။ ရှင် ကျေးဇူးတင်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမ၏ စကားများကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်ကာ အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့သည်။ "နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောထွက်ရတာလဲ"

"ဒါ ဘယ်လောက် မသင့်တော်ဘူးဆိုတာ ရှင် မသိဘူးလား။ ကျွန်မတို့ လက်ထပ်ပြီးခါစပဲ ရှိသေးတယ်၊ ကလေးမွေးစားဖို့ လာမေးနေတယ်။ ဒါ ကျွန်မကို စော်ကားတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ရှင့်အသက်ကို ထောက်ထားလို့၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေရာမှာတင် ရှင် မှောက်သွားပြီ"

"ဘာ... ဘာ..."

"ထွက်သွားစမ်း" လော့လန်က ထိုအမျိုးသမီး၏ နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုး၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ လာပြီး အနိုင်ကျင့်ရဲရင် မြေကြီးပေါ် ရောက်အောင် ကန်ထုတ်ပစ်မယ်။ ရှင် ဘယ်သူနဲ့ လာရှုပ်နေတာလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။ ပြန်မလာခင် ရွာထဲမှာ ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ အရင် စုံစမ်းကြည့်လိုက်ဦး။ မဟုတ်ရင် နာသွားတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်ရလိမ့်မယ်"

အခြားအမျိုးသမီးများမှာ သူမ၏ လျှင်မြန်သော တုံ့ပြန်မှုများကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိကြသည်။ ကျိုးကျွင်းဟွေ့ကို ကြမ်းတမ်းသည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဤချွေးမသစ်မှာ ပို၍ပင် တင်းမာပေသည်။ နောင်တွင် ကျိုးမိသားစုနှင့် သတိထား ဆက်ဆံရမည်ကို သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤသတိုးသမီးသစ်၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံရပါက အလွန်အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

"နင်..." တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ရန်တွေ့တတ်သူဖြစ်သော်လည်း လော့လန်၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူမဘက်မှ ကူညီပေးမည့် သားသမီးများလည်း မရှိသဖြင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေသည်။ အရိုက်ခံရမည်ကို ကြောက်သော်လည်း နောက်ဆုတ်ရမည်ကို ရှက်သဖြင့် သူမက ထစ်အငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်က ပါးစပ်ပဲ သန်တာပါ။ နင်သာ ကိုယ်ဝန်ရအောင် ယူနိုင်ရင် စောင်လေးချုပ်ဖို့ အထည်စ အသစ် ပေးမယ်"

"ဟွန်း..." လော့လန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်ရဲ့ အထည်စကို ဘယ်သူက လိုချင်မှာလဲ။ ရှင့်ရဲ့ ပေးကမ်းမှုမပါဘဲ ကျွန်မဘာသာ ကလေးယူနိုင်တယ်"

သူမ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုချွေးမသစ်သည် အကြမ်းဖက်ခြင်း၊ ငါးစာဟပ်ခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသဖြင့် သရော်ခြင်း၊ ရန်စခြင်းနှင့် ဖြားယောင်းခြင်း စသည့် နည်းလမ်းအစုံ သုံးသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

"ဒါကြောင့် နင်က မာန်တက်နေတာလား။ တကယ်ရော ကလေးရနိုင်လို့လား" သူမက ဆက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုစကားများက ဒေါသကို ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ဘေးမှကြည့်နေသူများ အံ့သြသွားကြသည်။ လော့လန် တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်သွားမလား။ တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးမှာ အပြစ်များသူဟု နာမည်ကြီးရာ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။ စနစ်အပါအဝင် လူတိုင်းက အခြေအနေ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ရှင့်ကလေးတွေကရော လက်ထပ်ပြီး တစ်လလောက်နဲ့ ရောက်လာကြတာလား"

ထိုတုံ့ပြန်မှုကြောင့် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများ ဝင်းပသွားကြသည်။ သူမသည် ကျွမ်းကျင်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ မဝင်ဘဲ၊ သားကောင်ဖြစ်သွားသည်ဟု ပြောခွင့်မရအောင် ပါးစပ်ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။

"ပြောလေ... ရှင့်ကလေးတွေကရော လက်ထပ်ပြီး တစ်လလောက်နဲ့ ရောက်လာကြတာလား"

အရှေ့ဘက်ဆောင်မှ ချွေးမဖြစ်သူက ပွဲဆူစေရန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဟား... ဒါကတော့ ရှားပါးဖြစ်စဉ်ပဲ။ ၃ နှစ်လောက် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးမှ ဘောလုံးတစ်လုံး မွေးလိုက်တာလား။ အဲဒါက ဘာဖြစ်မလဲ... ဥ တစ်လုံးလား ဘာလား"

အနောက်ဘက်ဆောင်မှ အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အခြေအနေကို ပေါ့ပါးအောင် ဝင်ရောက်နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဟားဟား..."

အခြေအနေတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့လန်ထံမှ တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးထံသို့ အာရုံရောက်သွားကာ သူမတစ်ဦးတည်း အရှက်ရနေပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ရယ်မောသံများက သူမ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တင်းမာမှု လျော့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လော့လန်သည် နောက်ဆုံးအနေဖြင့် တစ်ခွန်းပြောပြီး ယောက္ခမကိုခေါ်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးလည်း မကြာမီ လူစုကွဲသွားကြပြီး အရှက်တကွဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမျိုးသမီးကို စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။

ညနေပိုင်းတွင် ကျိုးကျွင်းဟွေ့ အလုပ်ဆင်းလာသောအခါ ယနေ့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကြားသိလိုက်ရသည်။ တောင်ဘက်ဆောင်မှ အမျိုးသမီးကို ယောက်မဖြစ်သူက ပညာပေးလိုက်သည်ကို သိရသဖြင့် သူမ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် ထမင်းချိုင့်ကိုကိုင်ကာ သီချင်းဆိုရင်း ပျော်ရွှင်စွာ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ အစ်ကိုနှင့် ယောင်းမနေသော အိပ်ခန်းသို့ ဦးစွာသွားသော်လည်း မည်သူမျှ မရှိသဖြင့် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရာ လော့လန် ချက်ပြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ယောက်မ... ဒီနေ့တော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်တက်စေတာပဲ။ ကိုယ်တိုင် မမြင်လိုက်ရတာ နာတာပဲ"

လော့လန်က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ညီမတို့ မိသားစုနဲ့ တောင်ဘက်ဆောင်က အမျိုးသမီးနဲ့က ရန်ငြိုးတစ်ခုခု ရှိကြတာလား"

ချီးကျူးခံရချိန်တွင် လော့လန်၏ တည်ငြိမ်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အံ့သြသွားပြီး ကျိုးကျွင်းဟွေ့သည် အနည်းငယ် အရှိန်ယူလိုက်ရကာ ဦးစွာ ခေါင်းခါပြပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ခေါင်းခါလိုက်၊ ခေါင်းညိတ်လိုက် လုပ်နေတာ ဘာသဘောလဲ"

"ရန်ငြိုးလို့ ပြောရရင်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပဋိပက္ခ အသေးအဖွဲလေးတွေတော့ ရှိခဲ့ဖူးတာပေါ့"

"ပြောပြပါဦး"

စနစ် - 'မြန်မြန်... အကုန်ပြောပြလိုက်စမ်းပါ'

"အဝတ်လှန်းကြိုးတွေ၊ ရေပုံးတွေ၊ ခြံဝင်းတွေ အတူသုံးရတော့ ပြဿနာ နည်းနည်းပါးပါး ရှိတာက ရှောင်လွှဲမရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အမေ့အကြောင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးတတ်တယ်။ ဟိုတုန်းက အဲဒီမိန်းမရဲ့ သမီး အိမ်မှာ ရှိတုန်းက အဝတ်တွေ ကျွန်မတို့ခြံထဲ ပြုတ်ကျတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရန်ဖြစ်ဖူးတယ်"

"ဒါပါပဲလား" လော့လန်က မေးလိုက်ပြီး ဒါက သေးငယ်လွန်းသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စများမှာ အရေးတယူ လုပ်စရာမလိုပေ။ တုတ်ထိုးအိုးပေါက် ပြောတတ်သူများသာ ဒီလိုကိစ္စများကို အကြီးကြီး လုပ်တတ်သည်။

"သူက ရန်စလို့ ကျွန်မတို့ ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ နောက်ပိုင်း အစ်ကို့မှာ ပြဿနာတက်တော့ သူက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလို့ ရန်ထပ်ဖြစ်ကြပြန်ရော။ သူ့လက်တွေ ခြေထောက်တွေ နာပါတယ်ဆိုပြီး ကျွန်မဆီက ပိုက်ဆံတောင်းဖို့တောင် ကြိုးစားသေးတယ်"

"ဒီနေ့လည်း အဲဒီနည်းလမ်းဟောင်းတွေပဲ ပြန်သုံးနေတာနဲ့ တူတယ်"

"ဒီလူက စိတ်ထား တကယ် ယုတ်မာတာ၊ သတိထားနော်"

"သိပြီ"

"အစ်မ" ကျိုးကျွင်းဖန် အခန်းထဲသို့ အလောတကြီး ဝင်လာပြီး စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ "စွင်းတုန်ရဲ့အိမ်ကို ကြက်သွေးရောင်အစောင့်တပ်တွေ ဝင်စီးနေကြတယ်။ သူ့အဖေ တိုင်ကြားခံရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အခု အိမ်တစ်အိမ်လုံး ရှုပ်ပွနေတာပဲ။ ညီမ ပြန်လာတုန်းက သူ့အိမ်မှာ လူတွေအများကြီး တွေ့ခဲ့တယ်"

လော့လန်သည် ကျိုးကျွင်းဖန်က စကားအများကြီးပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားပြီး စွင်းတုန်၏ မိသားစု ဒုက္ခရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ထိုကောင်မလေး၏ ပါးပြင်များ ရဲနေပြီး မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တောက်ပနေသည်။