အခန်း (၉၁၃-၉၁၄)
Vol. 92 Ch. 913-914
အခန်း (၉၁၃) ဘိုးဘေးကို စောင့်ရှောက်ခြင်း
ဖန့်ကျစ်ကျန့်ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဆုံးမစကားကို ကြားတဲ့အခါ တရစပ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အာခံလိုတဲ့စိတ် အနည်းငယ်မျှတောင် မရှိတော့ပါဘူး။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အဖိုးကြီး ဝန်ထမ်းဟာ ချန်းရွှန့်ရဲ့ ဘေးနားကို ပြေးလာပြီး လေးနက်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့
"မင်းသား... အမြန် တောင်းပန်လိုက်ပါ"
လို့ ပြောပါတယ်။
"တောင်းပန်ရမယ် သူက တကယ်ပဲ အဲဒီ..."
ချန်းရွှန့်ရဲ့ မျက်နှာက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပါတယ်။
အဖိုးကြီး ဝန်ထမ်းက အလောတကြီးနဲ့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"အမြန် တောင်းပန်ပါ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းသားရဲ့ အသက် မလွတ်နိုင်တော့ဘူး"
ချန်းရွှန့် အခုမှ သတိဝင်လာပြီး ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့နဲ့ အမြန်ပြောလိုက်တယ်
"စီနီယာဖန့်... စောစောက ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ် စီနီယာဖန့် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"
"အခုမှ အမှားသိတာလား"
ဖန့်ကျစ်ကျန့်က ခပ်ရယ်ရယ်နဲ့ လှောင်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။
ချန်းရွှန့် ဒီလောက်အထိ ရိုကျိုးနေတာကို မြင်တော့ သူ ပိုလို့တောင် ရယ်ချင်လာပါတယ်။
ဖန့်ယွင်ကတော့ ချန်းရွှန့်ကို အေးစက်စက် ကြည့်နေပါတယ်။
တကယ်လို့ ဖန့်ချန်သာ ဝင်မပါခဲ့ရင် သူမရဲ့ သားဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ လက်ထဲမှာ သေသွားလောက်ပါပြီ။
နေ့တိုင်း ဆော့ကစား ရန်ဖြစ်နေတာကို သူမ လွှတ်ထားပေးနိုင်ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ချန်းရွှန့် လုပ်တာကတော့ လွန်လွန်းလှပါတယ်။
ချန်းရွှန့်ဟာ ဖန့်ချန်က ဘာမှပြန်မပြောတာကို မြင်တော့ ပိုပြီး စိုးရိမ်လာပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူက မင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်တာကြောင့် အရမ်းကြီးတော့ ကြောက်လန့်မနေပါဘူး။
ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောတယ်
"တခြားကိစ္စ မရှိရင်တော့... ဂျူနီယာ အရင် ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"
အဖိုးကြီး ဝန်ထမ်းဟာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားပြီး ဦးရေပြားတွေပါ ထုံကျင်သွားပါတယ်။
ဒီမင်းသားက ဖန့်အိမ်တော်က ဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းပုံကို ဘာမှမသိသေးတာ သိသာနေလို့ပါ။
"မင်းက ချန်းကျိုယဲ့ရဲ့ သားလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ချန်းရွှန့် ကြောင်သွားပြီးမှ အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ဟုတ်ပါတယ်"
"ဒါဆိုရင်တော့ သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်"
ဖန့်ချန်က အသာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဖိုးကြီး ဝန်ထမ်းကို ကြည့်ကာ
"ပြန်သွားရင် ချန်းကျိုယဲ့ကို တစ်ချက် ပြောလိုက်ဦး"
"ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ"
အဖိုးကြီး ဝန်ထမ်းက အမြန် ပြန်ထူးလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ချန်းရွှန့်ကို ဆွဲပြီး ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
ချန်းရွှန့်ကတော့ ဘာမှ နားမလည်သေးဘဲ လမ်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြောနေပါသေးတယ်
"သူက ကောလာဟလတွေထဲကလို သိပ်ပြီး ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မဟုတ်ပါဘူး ငါက ခမည်းတော်ရဲ့ သားဆိုတာ သိတော့ သူလည်း သူ့အတွက် လမ်းစရှာပြီး လျှောချသွားတာပဲ"
အဖိုးကြီး က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်တွေက တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားတယ်
"မင်းသား... သူက သေဒဏ် ကင်းလွတ်တယ်လို့ပဲ ပြောတာ အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ပေးဆပ်ရမယ့် အပြစ်ကတော့ ရှောင်လွှဲဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"
"ဘာအပြစ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ချန်းရွှန့်က လှောင်ရယ်လိုက်တယ်
"ခမည်းတော်က ငါ့ကို အချစ်ဆုံးပဲ ဒါကြောင့်လည်း ငါ့ကို ဒီလို ကာကွယ်ရေး ရတနာ ပေးထားတာပေါ့"
ဒီနေရာ ရောက်တော့ သူက မကျေမနပ်နဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်
"နှမြောစရာပဲ၊ ရတနာကတော့ သူ ဖျက်ဆီးတာ ခံလိုက်ရပြီ... ဟွန့်"
အဖိုးကြီး ကတော့ ခေါင်းကို အသာလေး ခါလိုက်ပါတယ်။
ဒီမင်းသားကတော့ ကုလို့ မရတော့ပါဘူး။
ဖန့်စံအိမ်
ဖန့်ချန်ဟာ ဦးဆောင်ခုံမှာ ထိုင်နေပြီး သူ့နောက်မှာတော့ ယဲ့ဝမ်ရှုတို့ အုပ်စု ရပ်နေကြပါတယ်။
ဖန့်ယွင်နဲ့ စကားအနည်းငယ် ပြောနေတုန်းမှာပဲ ဖန့်ခွန်း၊ ဖန့်အောက် ဇနီးမောင်နှံတို့ အမြန် ရောက်လာကြပါတယ်။
လူတိုင်း ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးမှ ဝမ်းသာအားရနဲ့ ခန်းမထဲ ဝင်လာကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ထရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးလိုက်တယ်
"အကြီးအကဲတို့... ဒီနှစ်တွေမှာ ကျန်းမာရေး ကောင်းကြရဲ့လား"
"ကောင်းတာပေါ့"
ဖန့်အောက်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်တယ်
"မင်းသာ မတွေ့တာ တော်တော်ကြာနေတာနောက်ကျရင်တော့ ခဏခဏ ပြန်လာဦး"
လူတိုင်း ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောကြပါတယ်။
ဖန့်ခွန်းနဲ့ ဖန့်မိုရှန်း တို့ကတော့ ဘေးကနေ ပြုံးပြီးပဲ လိုက်ပါနေကြပါတယ်။
သူတို့နဲ့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဖန့်အောက်တို့လောက် မနီးစပ်လို့ပါ။
စကားပြောလို့ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖန့်ထင်ကျန့် နဲ့ ဖန့်ဝမ်လီ ဆိုတဲ့ ဘိုးဘေးနှစ်ယောက်လည်း ရောက်လာကြသလို ဖန့်မျိုးနွယ်ဝင် အများအပြားလည်း သတင်းကြားပြီး ခန်းမအပြင်ဘက်မှာ ခေါင်းပြူကြည့်နေကြပါတယ်။
အရင်က ဓားချက်တစ်ချက်နဲ့ သမိုင်းကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တဲ့ စီနီယာကို မြင်ချင်နေကြတာပါ။
"ကောင်စုတ်... မင်း ပြန်လာဖို့ သိသေးတာပဲ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာသတင်းမှလည်း မကြားရဘူး"
ဖန့်ဝမ်လီက အနည်းငယ် မကျေမနပ် ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး
"ဝမ်လီဘိုးဘေး... တကယ်ပဲ ကိစ္စတွေက များလွန်းလို့ပါ ဒီတစ်ခါလည်း အချိန်လေး နည်းနည်း ရတုန်း ပြန်လာကြည့်တာပါ"
"ကိစ္စတွေ များတယ် မင်း ဘယ်တွေ လျှောက်သွားနေလို့ ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်နေတာလဲ တရားထိုင် ကျင့်ကြံတာကော လုပ်ရဲ့လား မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူ ဆိုပေမဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အရေးကြီးဆုံးပဲ အခြေခံကောင်းမှ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာ"
ဖန့်ဝမ်လီက ပြောပါတယ်။
ဖန့်ထင်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး
"ဖန့်ချန်က ဒီအချက်ကို မသိဘဲ နေမလား မင်း ဖန့်ချန်ရဲ့ အခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သေသေချာချာ ကြည့်ဦး"
"ဟင်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ငါ ကြည့်လို့ မရပါလားဘိုးဘေးကို အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်းပါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်လား ဒါမှမဟုတ် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပြီလား"
ဖန့်ဝမ်လီ အံ့ဩသွားပါတယ်။
ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် လမ်းခွဲတုန်းက ဖန့်ချန်ဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူပဲ ရှိပါသေးတယ်။
အခု နှစ်ပေါင်း ၃၀ ကျော် ကြာသွားပြီဆိုတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့်တော့ ရောက်နေပြီလို့ ဖန့်ဝမ်လီ ထင်နေတာပါ။
ဖန့်ခွန်းတို့ အုပ်စုလည်း စပ်စုချင်နေကြပါတယ်။
အရင်က ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားဟာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကိုတောင် ဒဏ်ရာရစေနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကတော့ သိပ်မမြင့်ခဲ့ပါဘူး။
အခု နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ဘယ်အဆင့်ကို ရောက်နေမလဲဆိုတာ သူတို့ သိချင်နေကြပါတယ်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတင် စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါ ပြောသားပဲ... မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင်..."
ဖန့်ဝမ်လီက ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ပေမဲ့ ရုတ်တရက် အမူအရာက တောင့်တင်းသွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြောင်ကြည့်နေမိပါတယ်။
နောက်က ပြောမယ့်စကားတွေလည်း ထွက်မလာတော့ပါဘူး။
စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်
ဖန့်ခွန်းတို့လည်း ကြောင်သွားကြပါတယ်။
ဒီစကားလုံးက သူတို့အတွက် ရင်းနှီးသလိုလိုနဲ့ စိမ်းနေလို့ပါ။
ရင်းနှီးတယ်ဆိုတာက ဒါဟာ အလယ်သုံးဆင့် ရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်မှန်း သိလို့ဖြစ်ပြီး၊ စိမ်းတယ်ဆိုတာက စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သူတို့ တစ်ခါမှ မျက်မြင် မတွေ့ဖူးလို့ပါ။
ဒီလို ကျင့်ကြံသူမျိုးတွေဟာ အဆင့် ၃ အင်ပါယာနိုင်ငံတွေမှာပဲ ရှိတတ်တာပါ။
အဆင့် ၄ နိုင်ငံတွေမှာတောင် တွေ့ရခဲပြီး မဟာချန်းလို အဆင့် ၅ နိုင်ငံမှာဆိုရင်တော့ ပိုလို့တောင် မရှိနိုင်ပါဘူး။
ဒါဟာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင်... ရှေ့ကလူဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကနေ ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သွားပြီလား
ဖန့်ကျစ်ကျန့်ဟာ ရင်ထဲမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
တကယ်လို့ ဒီဦးလေးသာ ကြွားလုံးထုတ်နေတာ မဟုတ်ရင် သူတို့ ဖန့်မျိုးနွယ်တော့ ကြီးပွားတော့မှာပဲ
"ဖန့်ချန်... မင်း တကယ်ပဲ စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား"
ဖန့်ထင်ကျန့်ရဲ့ အမူအရာက လေးနက်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က အသာလေး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ကျင့်ကြံမှုကိစ္စကတော့ လိမ်လို့ မရပါဘူး"
"ကောင်းတယ်"
ဖန့်ထင်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကို အားပါပါနဲ့ ညိတ်လိုက်တယ်
"ငါတို့ ဖန့်အိမ်တော်မှာလည်း အလယ်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရှိလာပြီပေါ့ နောင်ကျရင် ငါတို့ရဲ့ အခြေခံက ပိုပြီး ခိုင်မာသွားပြီ"
"ဒါက ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကြီးလေ... ဖန့်ကောင်လေး မင်း ငါတို့ကို တကယ် မလိမ်တာ မဟုတ်လား..."
ဖန့်ဝမ်လီက သူ့ရဲ့ ဘူးသီးခြောက်ကို ယူပြီး တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကို သံသယအပြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း
"အမှန်အတိုင်း ပြောရင် ရပါပြီ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ဘိုးဘေးတွေက မင်းကို အထင်မသေးပါဘူး ပြီးတော့ မင်းက ဓားကျင့်ကြံသူပဲ ဘယ်သူ လှောင်တာကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုဘူး"
ဖန့်ချန်က ခပ်ပြုံးပြုံးနဲ့ပဲ အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ထင်ကျန့်ကို ပေးလိုက်တယ်
"ဘိုးဘေး... အဘိုးတို့ နှစ်ယောက် အဆင့်တက်ဖို့အတွက် အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လိုအပ်မှာပါ ဒီမှာ အတုံး ၁၀၀ ရှိတယ် အဘိုးတို့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်မယ် ထင်ပါတယ်"
လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
ဒီအလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေဆီက ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဟာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားနေလို့ပါ။
သူတို့ ဝက်သား မစားဖူးရင်တောင် ဝက်ပြေးတာတော့ မြင်ဖူးကြပါတယ်။
ဒီကျောက်တုံးတွေဟာ အလယ်လတ်စားဆိုတာ သေချာပေါက်ပါပဲ
အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ ကို အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်တာက ဖန့်ချန်ဟာ အခု စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီဆိုတဲ့ အချက်ကို ပိုပြီး ခိုင်မာစေပါတယ်။
ဖန့်ထင်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာက လေးနက်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူလိုက်ပေမဲ့ သိမ်းမထားသေးပါဘူး။
ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"မင်းအတွက်ကော"
"ကျွန်တော့်မှာ အချို့ ချန်ထားပါသေးတယ်လုံလောက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ကောင်းပြီ"
ဖန့်ထင်ကျန့်က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သိမ်းလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ဝမ်လီကတော့ မျက်လုံးလေး ကလည်ကလည်နဲ့
"ဦးလေး... အဲဒီထဲမှာ ကျွန်တော့်အဖို့လည်း ပါတယ်နော်"
"ငါက မင်းကို လိမ်စားမလား"
ဖန့်ထင်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီတော့မှ ဖန့်ဝမ်လီက ကျေနပ်သွားတဲ့ အပြုံးနဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"ဖန့်ကောင်လေး... အခုတော့ မင်း ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဘိုးဘေး ယုံပြီ နောက်ကျရင် မင်း ဘိုးဘေးကို စောင့်ရှောက် ပေးထားဦးမှပေါ့ အဲဒါဆို ဘိုးဘေးလည်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ မပူရတော့ဘူးပေါ့"
"အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက အဆင့်တက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်တယ် ဆိုပေမဲ့ အဆင့်ငယ်တွေ အတွက်ပဲ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ရေစက်နဲ့ ပါရမီအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မနေနဲ့ဦး"
ဖန့်ထင်ကျန့်က သတိပေးလိုက်ပါတယ်။
အဆင့်ကြီးတွေကြားက အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ဆိုတာ အလယ်လတ်စား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ၂ ပုံ၊ ၃ ပုံလောက်ပဲ ကူညီနိုင်ပြီး ကျန်တဲ့ ၇ ပုံ၊ ၈ ပုံကတော့ ကိုယ့်ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနဲ့ ပါရမီအပေါ်မှာပဲ မူတည်တာပါ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ လူတစ်ယောက်က သတင်းလာပို့ပါတယ်။
ရှင်းလုံမင်းသမီး က မဟာချန်းဧကရာဇ်ကို လိုက်ပါပို့ဆောင်ပြီး အိမ်တော်ကို ရောက်လာတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
အခန်း (၉၁၄) လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း
"ဒီနှစ်ယောက်ကတော့ နှာခေါင်းတော်တော် အနံ့ခံကောင်းတာပဲ"
ဖန့်ဝမ်လီက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ယွင်က အခြေအနေကို မြင်တာနဲ့ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ပြောပြလိုက်ရာ အားလုံးက သဘောပေါက်သွားကြပြီး ဒီလူနှစ်ယောက်ဟာ အိမ်တိုင်ရာရောက် အမှားဝန်ခံ တောင်းပန်ဖို့ လာကြတာမှန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြပါတယ်။
ခြံဝင်းထဲမှာတော့ ချန်းကျိုယဲ့ဟာ တည်ငြိမ်လေးနက်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ရှင်းလုံမင်းသမီးရဲ့ နောက်မှာ ရပ်နေပါတယ်။
သူ အခုလို ဧကရာဇ်ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ မြဲမြဲမြံမြံ ထိုင်နိုင်တာဟာ ဒီဘိုးဘေးမင်းသမီးကို အမှီပြုထားရတာကြောင့် မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲပါဘူး။
သူ့ရဲ့သား ချန်းရွှန့်ကတော့ မျက်နှာဖြူဖျော့ပြီး နောက်မှာ ရပ်နေပါတယ်။
ဘေးက အဖိုးကြီးကတော့ သူ့ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်တတ်ပြီး မျက်လုံးအိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာတော့ အထင်အမြင်သေးတဲ့ အရိပ်အယောင်လေးတွေ ရှိနေပါတယ်။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်ဟာ ဖန့်ထင်ကျန့်တို့နဲ့အတူ အပြင်ကို ထွက်ကြိုလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ချန်းကျိုယဲ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အံ့ဩတသမှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး။
လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော်က ချန်းကျိုယဲ့ဟာ သူကိုယ်တိုင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး။
အဲဒီနောက်မှာ အဲဒီကိစ္စကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး သူ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်တာဟာလည်း ရှင်းလုံမင်းသမီးက သူနဲ့ ဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်တာရယ်၊ ဖန့်ချန်နဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု ရှိတာရယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးခဲ့လို့ပါ။
နောက်ဆုံးတော့ မင်းသားအများကြီးထဲကနေ သူပဲ ကံထူးပြီး အခု မဟာချန်းဧကရာဇ် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။
အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့ လောကကြီးက ခန့်မှန်းရခက်ပြီး အရာအားလုံးဟာ ရေစက်ကြောင့်ပါပဲလို့ ဆိုရမှာပါ။
ရှင်းလုံမင်းသမီးက ဖန့်ထင်ကျန့်တို့ နှစ်ယောက်ကို အရင် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"ဖန့်မိတ်ဆွေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ရှင်းလုံမင်းသမီး... ဘာမှမပြောင်းလဲဘဲ ကျန်းမာနေတာပဲနော်"
"နည်းနည်းတော့ အိုမင်းသွားတာကလွဲရင် ဘာမှမပြောင်းလဲပါဘူး"
ရှင်းလုံမင်းသမီးက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
သူမရဲ့ အကြည့်က ချန်းရွှန့်ဆီ ရောက်သွားပြီး
"ဒီနေ့ ချန်းရွှန့် ပြဿနာ အကြီးအကျယ် ရှာမိတော့မလို့ ဖြစ်ခဲ့တာကို သိရပါတယ် ကံကောင်းလို့ ဖန့်မိတ်ဆွေ ဝင်ပါခဲ့လို့သာ ဘေးဒုက္ခကနေ ကင်းဝေးခဲ့ရတာပါ ဒါပေမဲ့ သေဒဏ်ကင်းလွတ်ပေမဲ့ အပြစ်ပေးတာကိုတော့ ရှောင်လို့မရပါဘူး ဒါကြောင့် ဒီကောင်လေးကို အမှားဝန်ခံဖို့ ခေါ်လာခဲ့တာပါ"
ဖန့်ကျစ်ကျန့်ကတော့ ဘေးကနေ အားရပါးရ ကြည့်နေတယ်
"မေမေ... ဒီကောင်တော့ လူပုံအလယ်မှာ ကြိမ်ဒဏ် အရိုက်ခံရတော့မယ် ထင်တယ်"
ဖန့်ယွင်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်းရွှန့်ကို အေးစက်စက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လူပုံအလယ်မှာ ကြိမ်ဒဏ် ရိုက်ရုံလောက်နဲ့တော့ ဘယ်မှာ အမှားဝန်ခံရာ ရောက်မှာလဲ။
"ဖန့်အစ်ကို... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီကောင်လေးက အရမ်း ဆိုးသွမ်းလွန်းပါတယ် မူလက ကျွန်တော် သူ့ကို ရတနာပေးခဲ့တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ပါ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒါကိုသုံးပြီး လူကို ဒုက္ခပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်ပဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်တော့မယ် နောင်ကျရင် သူ တခြားသူကို ဒုက္ခပေးဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့အောင်လို့ပါ"
ချန်းကျိုယဲ့ ပြောပြီးတာနဲ့ ချန်းရွှန့်ရဲ့ ဒန်ဟိုင် နေရာကို လက်တစ်ဝါးနဲ့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ပါတယ်။
ဝုန်း
လူတိုင်းရဲ့ နားထဲမှာ တောင်တန်းကြီး ပြိုကျသွားသလို ဟိန်းသံကြီးကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။
ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ပြိုပျက်သွားတာပါ။
ချန်းရွှန့်ဟာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကျသွားပါတယ်။
မျက်နှာက လူသေတစ်ယောက်လို ဖြူဖျော့နေပြီး ချန်းကျိုယဲ့ကို မယုံနိုင်သလို ကြည့်နေပါတယ်။
သူ့အဖေက သူ့ကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလား
အမှားဝန်ခံဖို့ သက်သက်နဲ့တင်လား
ချန်းရွှန့် နားမလည်နိုင်ပါဘူး။
သူက ပြဿနာလေး နည်းနည်းပဲ ရှာမိတာကို ဘာလို့ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရတာလဲ
နောင်ကျရင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်နဲ့ ထာဝရ ဝေးကွာသွားပြီလို့ တွေးမိတာနဲ့ သူ သေရတာထက်တောင် ပိုပြီး ခံရခက်နေပါတယ်။
မျက်ရည်တွေလည်း ထိန်းမရဘဲ ကျဆင်းလာပါတယ်။
ဖန့်ကျစ်ကျန့်ကတော့ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြောင်ကြည့်နေမိပါတယ်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ သူနဲ့ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ချန်းရွှန့်က အခုလို... ပြီးဆုံးသွားပြီလား
ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံ ဆုံးရှုံးသွားတာဟာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။
နောင်ကျရင် ချမ်းသာတဲ့ မင်းသားတစ်ယောက်ပဲ လုပ်နိုင်တော့မှာဖြစ်ပြီး ထာဝရ လူသားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါတော့မယ်။
သူ့လို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ တစ်တန်းတည်း မရပ်နိုင်တော့ပါဘူး...
ဖန့်ကျစ်ကျန့်ရဲ့ ရင်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ဟာတာတာကြီး ဖြစ်သွားပါတယ်။
ချန်းရွှန့်လို နောက်ခံအင်အား တောင့်တင်းတဲ့သူတောင်မှ တခြားသူကို စော်ကားမိရင် ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားနိုင်တာပဲ။
တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ သူသာ ချန်းရွှန့် နေရာမှာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ
"ချန်းအစ်ကို... အားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က အသာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဒီတစ်ခေါက် အမှားဝန်ခံတာကို ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့တာ မြင်မှ ချန်းကျိုယဲ့လည်း စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့တုန်းက ဖန့်ချန် ဓားတစ်ချက်နဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကို ခုတ်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းက မျက်စိထဲမှာ မြင်ယောင်နေဆဲပါ။
ဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လောက်အထိ ကြမ်းတမ်းသလဲဆိုတာ ထားလိုက်ပါဦး၊ သူ့ရဲ့ နောက်ခံနောက်ကြောင်းကတင် သူတို့အနေနဲ့ အနည်းငယ်မျှတောင် မစော်ကားရဲတဲ့ အရာပါ။
ရှင်းလုံမင်းသမီးက အခြေအနေကို မြင်တဲ့အခါ ဖန့်ချန်တို့ သုံးယောက်နဲ့ စကားအနည်းငယ် ထပ်မံ ပြောဆိုပြီးနောက် ချန်းကျိုယဲ့တို့ကို ခေါ်ပြီး ဖန့်အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
"ဘိုးဘေးတို့... ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ လှုပ်ရှားတာမျိုး ရှိသေးလား"
ဖန့်ချန်က ဖန့်ထင်ကျန့်တို့ နှစ်ယောက်ကို လှည့်မေးလိုက်ပါတယ်။
"လှုပ်ရှားမှုအချို့တော့ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့က သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူတွေလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး၊ ငါပဲ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်တယ်"
ဖန့်ထင်ကျန့်က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"အဲဒီတုန်းက ကိစ္စပြီးကတည်းက သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း လည်း ထပ်ပြီး မရမ်းကားရဲတော့ဘူး ထင်ပါတယ် မင်း စိတ်အေးအေး ထားပါ"
ဖန့်ဝမ်လီက ဆိုပါတယ်။
"သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အင်အားက အင်မတန် ကြီးမားပါတယ် ဘိုးဘေးတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာတာမို့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် မနေသင့်ဘူး"
ဖန့်ချန်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်ပါတယ်။
နှစ်ယောက်လုံး ကြောင်သွားကြပြီး မျက်နှာတွေက တဖြည်းဖြည်း လေးနက်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်လို စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ရှိတဲ့သူကတောင် သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ရဲ့ အင်အားက ကြီးမားတယ်လို့ ပြောနေမှတော့ ဒါက လွဲစရာ မရှိပါဘူး။
"ဘိုးဘေးတို့... တခြားကိစ္စ မရှိရင်တော့ ကျွန်တော် ပြန်သွားရတော့မယ် ထင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။
"ဒီလောက် အလောတကြီး သွားမလို့လား တစ်ရက်တောင် မနေတော့ဘူးလား"
ဖန့်ဝမ်လီက ထူးထူးဆန်းဆန်း မျက်နှာပေးနဲ့ မေးပါတယ်။
ဖန့်ထင်ကျန့်ကတော့ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသလိုနဲ့
"ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"
"ယွင်ချန်း ကို သွားကြည့်မလို့ပါ"
ဖန့်ချန်က ဖြေပါတယ်။
"သွားသင့်ပါတယ်၊ ယွင်ချန်းက ခုတလော နည်းနည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ် မင်း သွားရင်တော့ ချုံရွှီကျင့်ကြံသူ တို့ရဲ့ ပြဿနာအချို့ကို ကူရှင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်"
ဖန့်ထင်ကျန့်က ပြောပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက လှုပ်ရှားသွားတယ်
"ယွင်ချန်းဘက်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလို့လဲ"
ဖန့်ထင်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက်
"ကျင့်ကြံသူ အချို့ ရောက်နေကြတယ် သူတို့က အဆင့် ၃ အင်ပါယာနိုင်ငံ တစ်ခုက လာကြတာနောက်ခံနဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေက သာမန် မဟုတ်ဘူး သူတို့က တပည့်တွေကို ခေါ်ပြီး လှည့်လည်သွားလာနေကြတာ ခရမ်းရောင်စာပေသင်တန်းကျောင်း ၊ ယွီရွှီတောင် နဲ့ ချန်ရှန်းဘုရားကျောင်း တို့မှာ သေကျေဒဏ်ရာရတာတွေ မနည်းဘူး"
"အဲဒီ ကျင့်ကြံသူတွေက ယွင်ချန်းကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အသက်ကို သုံးပြီး သူတို့ တပည့်တွေအတွက် ဓားသွေးပေးနေကြတာ"
ဖန့်ဝမ်လီက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ပြီး လှောင်လိုက်တယ်
"ကြားရတာတော့ တာအိုတံခါး က တပည့်တွေတဲ့ အဆောင် နဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်လို့ ပြောတာပဲ"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
တကယ်လို့ ချုံရွှီကျင့်ကြံသူက အကူအညီ လိုအပ်နေရင်တော့ သူ ငြိမ်ခံနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန်က နှုတ်ဆက်ပြီး ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
သင်္ဘော ကြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ပြီး အားလုံးရဲ့ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေနဲ့အတူ ဝမ်းသာတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေကြပါတယ်။
"ဖန့်ချန် စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကို ရောက်သွားတဲ့ သတင်းကို အလွယ်တကူ အပြင်ကို မပေါက်ကြားစေနဲ့၊ မင်းတို့ရဲ့ ပါးစပ်တွေကို သေသေချာချာ ပိတ်ထားကြ"
ဖန့်ထင်ကျန့်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အားလုံးက အနည်းငယ် ကြောင်သွားကြပြီး ဖန့်ခွန်းက နားမလည်သလိုနဲ့ မေးလိုက်တယ်
"ဘိုးဘေး... ဒီသတင်းက ကျွန်တော်တို့ ဖန့်မျိုးနွယ်အတွက် တော်တော်လေး အကျိုးရှိတာကို ဘာလို့..."
"သွေးဝိညာဥ်ဂိုဏ်း ကို မေ့သွားပြီလား တကယ်လို့ သူတို့ သိသွားပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရင် စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဆိုရင်တောင်မှ အန္တရာယ် မရှိဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူး"
ဖန့်ထင်ကျန့်က ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။
အားလုံးက သဘောပေါက်သွားကြပါတယ်။
သင်္ဘောပေါ်မှာတော့ တုယွန်းရွှီ ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်နေပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်
"အရှင်... ကျွန်တော်မျိုး စုံစမ်းကြည့်ပြီးပါပြီ မနေ့က ရှန်းအရာရှိ ရှန်းကွမ်းထုံ က သံသယအရှိဆုံးပါပဲ၊ အခု သူက ငရဲပြည် မှာ မရှိတော့ဘဲ လူ့ပြည် ကို ပြန်သွားပါပြီ"
"သူ့ရဲ့ အထက်လူက ဘယ်သူလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။
"အဲဒါက... စီရင်စုမှူး ယိုဖန့် ပါ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်တာကတော့ ယိုဖန့်က အရှင့်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လူငှားရဲတဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
တုယွန်းရွှီက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ယိုဖန့်လား... မင်း ထပ်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်ဦး တရားသူကြီးဌာန က ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိမရှိ ဆိုတာရယ် နောက်ပြီး ရှန်းကွမ်းထုံရဲ့ လူ့ပြည်က မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ စုံစမ်းလိုက်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်"
တုယွန်းရွှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ရှန်းကွမ်းထုံဆိုတဲ့ ငတုံးက လူ့ပြည်ကို ပြန်ပြေးရင် လွတ်ပြီလို့ ထင်နေတာလားသူက ငရဲပြည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့တာဆိုတော့ သူ့ရဲ့ မူလဇာတိကို သိတဲ့သူတွေ ရှိမှာ အသေအချာပါပဲ၊ သေချာ စုံစမ်းလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ လူ့ပြည်က သဲလွန်စကို ရှာတွေ့မှာပါ။
ယွင်ချန်းနိုင်ငံ
ယွီရွှီတောင်
တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်အုပ်စုဟာ တောင်တံခါးဝမှာ ရပ်နေပြီး အနီးအနားက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောဆိုနေကြပါတယ်။
ယွီရွှီတောင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဒေါသထွက်နေပေမဲ့ ဘာမှ မပြောရဲကြပါဘူး။
ဒီကာလအတွင်းမှာ ဒီတာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်အုပ်စုဟာ တောင်ပေါ်ကို ခဏခဏ တက်လာပြီး သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို မိစ္ဆာဖမ်းတဲ့ ပညာတွေ လေ့ကျင့်ပေးဖို့ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ယွီရွှီတောင်က တပည့်တွေကို ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းနေတာပါ။
သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကလည်း အရမ်း တင်းကျပ်လွန်းပါတယ်။
ရတနာတွေ သုံးခွင့် မရှိသလို လူသားအသွင် ဖန်တီးခွင့်လည်း မရှိပါဘူး။
အရှင်ကျားဖြူ ဟာ အခုတော့ တာအိုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ရဲ့ ဘေးမှာ ရပ်နေပါတယ်။
ဂိုဏ်းချုပ် လုချန်ချင်း နဲ့ တခြားသော ရွှေအမြုတေ အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ အကြီးအကဲတွေနဲ့အတူ အဘိုးအိုရဲ့ စကားကို ရိုရိုသေသေ နားထောင်နေကြပါတယ်။
"ငါတို့ လင်ရွှီ တာအိုတံခါး ရဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း အတတ်ပညာတွေက အမျိုးမျိုး ကွဲပြားပါတယ် မတူညီတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေအပေါ်မှာ သုံးရတဲ့ နည်းလမ်းတွေကလည်း မတူဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွမ်းကျင်ဖို့အတွက် အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ဖို့ လိုအပ်တာပါ မိတ်ဆွေ အနေနဲ့ ငါတို့ ခဏခဏ လာနှောက်ယှက်တာကို စိတ်မရှိပါနဲ့ဦး"
တာအိုဝတ်စုံနဲ့ အဘိုးအိုက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ပြီး
"ဘယ်ကသာ စိတ်ရှိရမှာလဲ စီနီယာလင် ရယ်၊ စနောက်နေပါပြီ ဒီတစ်ခါရော စီနီယာလင်က ကျွန်တော့်တပည့်တွေထဲက ဘယ်သူ့ကို ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်စေချင်လို့လဲ "
"မျောက်မျိုးနွယ် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် လိုချင်တယ်"
အဘိုးအိုရဲ့ အကြည့်က ဝေ့ဝဲသွားပြီး လူအုပ်ထဲက မျောက်တစ်ကောင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်တယ်
"သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့် ဆိုတော့ တော်တော်လေး သင့်တော်ပါတယ်"