အခန်း (၉၁၇-၉၁၈)
Vol. 92 Ch. 917-918
အခန်း (၉၁၇) သူက ငါ့မြေး ဖြစ်သင့်တယ်
အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ တို့ မိစ္ဆာသုံးယောက်ဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဖန့်ချန်ရဲ့ဘေးကို ဆုတ်ခွာလာကြပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာနေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဒီဝိညာဉ်သန္ဓေသားတွေဟာ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အရှင်ကျားဖြူထက် မနိမ့်ကြပါဘူး။
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ တခြားသူတွေထက် သိသိသာသာ သာလွန်နေပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ် ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်။
ယွင်ချန်း နဲ့ ယိုရှန်း ဟာ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ဒီအဆင့် ၄ အင်ပါယာနိုင်ငံ နှစ်ခုဟာ အဆင့် ၄ နိုင်ငံတွေအကြားမှာ အလယ်အလတ်အောက်ပိုင်းလောက်မှာပဲ ရှိတာကြောင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ဦး ဆိုတာ အကန့်အသတ်ပါပဲ။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ် ဆိုတာကတော့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်းမှာတောင် အနည်းငယ်သာ ထွက်ပေါ်ဖူးတာပါ။
"ဆရာ... ဆရာ အရင်ရှောင်နေလိုက်ပါ"
အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ က လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ယဲ့ဝမ်ရှူး နဲ့ လျိုမု တို့ဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရှေ့ကလူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်
"ဒီစီနီယာ... ဆရာက ရှောင်စရာ မလိုပါဘူး"
သူက လျိုမုရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်အကြောင်း ကြားဖူးခဲ့တာပါ၊ နှစ်အတော်ကြာမှ အခု ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးတာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ရှောင်စရာ မလိုဘူး"
အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ ကြောင်သွားပါတယ်။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ကောင်းကင်ကနေ အစိမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ အပေါ်ကို တည့်တည့် ဆင်းရိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။
အစိမ်းရောင် မီးခိုးငွေ့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဲဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ် ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ သဲပွင့်တွေလို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြိုပျက်သွားပါတယ်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ပင်လျှင် ပြာအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ဝိညာဉ် တစ်ခုတည်းသာ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ မူလနေရာမှာ ရပ်ကျန်ခဲ့ပါတော့တယ်။
ဒီလှုပ်ရှားမှုဟာ အနားက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေပါတယ်။
မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဟာ လျှပ်စီးစွမ်းအားကို အင်မတန် ထိလွယ်ရှလွယ်ရှိပြီး ခုနက အစိမ်းရောင် လျှပ်စီးစွမ်းအားက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်အဝါက သူတို့ကို ကြက်သီးထသွားစေပါတယ်။
ကျန်ရစ်တဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ဟာ ခြေလှမ်းတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အဲဒီ မည်းတူးနေတဲ့ နေရာကို ကြောင်ကြည့်နေကြပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုတွေ၊ ထိတ်လန့်မှုတွေ ပြည့်နေပါတယ်။
ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ
ဘာလို့ အကောင်းကြီးကနေ ကောင်းကင်က လျှပ်စီးဒဏ် ကျလာရတာလဲ
ရွှေအမြုတေ၊ စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်း၊ ပေါင်းစပ်ခြင်း ဆိုတဲ့ အဆင့်သုံးဆင့် မဟုတ်ရင် ဘေးဒုက္ခသုံးပါး မရှိသင့်သလို၊ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း လည်း မဟုတ်တာကြောင့် ကပ်ဘေးကိုးပါးလည်း မရှိနိုင်ပါဘူး။
ခုနက လျှပ်စီးစွမ်းအားက...
သူတို့ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး ဖန့်ချန်ဆီကို ပြိုင်တူ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
မျက်လုံးထဲက အထင်အမြင်သေးမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်မှုနဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေ ဝင်ရောက်လာပါတယ်။
ဒီလျှပ်စီးစွမ်းအားဟာ ဒီဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ ခေါ်ယူလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အရှိဆုံးပါပဲ
တာအိုဝတ်စုံနဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်နေတဲ့ သူဟာလည်း ဖန့်ချန်ဆီကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး။
ခဏအကြာမှာတော့ သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း မေးလိုက်တယ်
"ဒီလျှပ်စီးစွမ်းအားကို မိတ်ဆွေ ခေါ်လိုက်တာလား"
သူ့အသံထဲမှာ သံသယစိတ်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူကတော့ ထိတ်လန့်နေပါပြီ။
ခုနကလူက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ်လေ၊ အဲဒါကို လျှပ်စီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ အိမ်ပြန်လွှတ်လိုက်တာလား
သူ ကျင့်ကြံလာတဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလို လျှပ်စီးစွမ်းအားမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလို၊ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံရတာလည်း မတွေ့ဖူးပါဘူး။
ရင်ထဲက လှိုင်းလုံးတွေကို ဖိသိပ်ထားရင်း အရှင်ကျားဖြူဟာ ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ တို့ကို ပြောလိုက်တယ်
"မင်းတို့ တွေ့ပြီမလား၊ လောကမှာ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဓားပညာ က တစ်ခု၊ လျှပ်စီးစွမ်းအား ကလည်း တစ်ခုပဲ ဒါတွေထဲက တစ်ခုခုကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ လျှောက်သွားတဲ့အခါ တခြားသူရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဆ... ဆရာ... ခုနက ဓားပညာက အရမ်းမြန်လွန်းလို့ တပည့် သေသေချာချာ မမြင်လိုက်ရဘူး..."
ယဲ့ဝမ်ရှူး က မသိစိတ်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
စကားလည်း ဆုံးရော၊ အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ လက်ထဲက ဓားငယ်လေး ဟာ နောက်တစ်ကြိမ် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြန်ပါတယ်။
ဖူးးး
ဝိညာဉ်သန္ဓေသား တစ်ယောက်ဟာ နောက်လှန်လဲကျသွားပြန်ပါပြီ၊ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှာ ဓားဒဏ်ရာ တစ်ခုနဲ့ပါ။
သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ ထရပ်လိုက်ပြီး ခုနက သေသွားတဲ့သူနဲ့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဒါ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ
ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှစ်ယောက်ကတော့ ရှေ့တိုးရမလို နောက်ဆုတ်ရမလို ဖြစ်နေပါပြီ။
သူတို့မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကလွဲလို့ ဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။
"ဒီတစ်ခါကော သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရဲ့လား"
ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။
ယဲ့ဝမ်ရှူး ရဲ့ မျက်နှာက ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပါတယ်။
သူ ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမလဲ၊ မြင်လိုက်တယ်လို့ ဖြေရမလား၊ မမြင်လိုက်ဘူးလို့ ဖြေရမလား...
သူ့ရဲ့ မတော်တဆ မေးခွန်းတစ်ခုက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား တစ်ယောက်ကို အသက်ပျောက်စေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
သူ့ဆရာရဲ့ ဓားပညာဟာ နတ်ဘုရားအဆင့် ကို ရောက်နေပြီဆိုတာ သိသာပါတယ်။
လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ကြောက်လွန်းလို့ အပ်ကျသံတောင် မကြားရတော့ပါဘူး။
လူတိုင်းက တံတွေးတွေ မြိုချနေကြပါတယ်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အကြီးအကဲ နှစ်ယောက် ဒီလိုပဲ မရှိတော့တာလား
"ဆရာ... ခုနက လျှပ်စီးစွမ်းအားကိုလည်း တပည့် သေသေချာချာ မမြင်လိုက်ရဘူး"
တောင်သခင်ကျား က အသံကြီးနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား နှစ်ယောက်ဟာ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ကြက်သီးတွေ ထကာ ဦးရေခွံတွေ ထုံကျင်လာပါတယ်။
သူတို့ ထွက်ပြေးဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးတစ်ခု ကျလာပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဟာ ပြာအဖြစ် ကြေမွသွားပြန်ပါတယ်။
အခုဆိုရင် အဘိုးအိုလင်မူ ခေါ်လာတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား လေးယောက်မှာ သုံးယောက် သေသွားပါပြီ။
နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်သူကတော့ ချွေးစေးတွေ ပြန်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲနေပါပြီ။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ သူဟာ ဘဝရဲ့ အတက်အကျတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ကြုံလိုက်ရပြီး သေမင်းတံခါးဝကနေ သုံးခါတိုင်တိုင် ပြန်လှည့်လာခဲ့ရတာပါ။
နောက်တစ်ခါကော... သူ့အလှည့် ဖြစ်တော့မှာလား
ဒါကို တွေးမိပြီး သူက အဘိုးအိုလင်မူကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်တယ်
"အကြီးအကဲလင်... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး"
တာအိုဝတ်စုံနဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာက လေးနက်သွားပါတယ်။
လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း က အားကောင်းပေမဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားတွေက လမ်းဘေးက ကျောက်ခဲတွေလို ပေါနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ခြောက်ယောက်ပဲ ရှိတာကို သူက ဒီတစ်ခါ လေးယောက် ခေါ်လာခဲ့တာပါ။
အခုတော့ သုံးယောက် သေသွားပြီ...
ဒါက လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ထက်ဝက်လောက် သေသွားတာနဲ့ အတူတူပါပဲ၊ ဆုံးရှုံးမှုက အရမ်းကြီးလွန်းလှပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ... ငါတို့ သီးသန့် စကားပြောကြရအောင်"
အဘိုးအိုက အသံကို နှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ငါက ငါ့တပည့်တွေကို အတတ်ပညာတွေ လေ့ကျင့်ပြနေတာလေ၊ မင်း ခဏလောက် စောင့်ဦး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ တို့ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းတို့ ဓားပညာနဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းအားအပေါ်မှာ မရှင်းတာ ရှိသေးလား ဒီနေ့ ဆရာ့စိတ်အခြေအနေက မဆိုးဘူးဆိုတော့ နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ပြီး လေ့ကျင့်ပြလို့ ရတယ်"
နောက်ဆုံး ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဟာ ထိတ်လန့်လွန်းလို့ အသက်ရှူတောင် ရပ်သွားပါတယ်။
သူက သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ဖို့အတွက် ဖန့်ချန်ကို ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး
"စီနီယာ... ဂျူနီယာ မှားသွားပါပြီ စီနီယာ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ "
လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အကြီးအကဲက အမှားဝန်ခံ တောင်းပန်နေတာကို မြင်တော့ ထိတ်လန့်မှုတွေကြားကနေ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေကြပါတယ်။
လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း က ဘယ်တုန်းက ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်ခဲ့လို့လဲ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက် ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခံရတယ် ဟုတ်လား
တစ်ဖက်လူက ဘယ်ကလဲ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူက ဘာလို့ ယွင်ချန်း လို နေရာသေးသေးလေးမှာ ပေါ်လာတာလဲ
"မင်းမှာ ဘာအမှား ရှိလို့လဲ"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကြောင်သွားပြီး ဘယ်လို ပြန်ဖြေရမလဲ မသိဖြစ်နေပါတယ်။
အဘိုးအိုလင်မူကတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်တယ်
"မိတ်ဆွေ... မင်းက လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက်ကို သတ်လိုက်တာ၊ လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း ကို လုံးဝ မျက်နှာမထောက်တာပဲ"
"ငါက လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း ကို မျက်နှာထောက်စရာ လိုလို့လား "
ဖန့်ချန်က ပြန်ပြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။
အဘိုးအို ကြောင်သွားပြီး မျက်နှာက ပိုပြီး မည်းမှောင်သွားတယ်
"လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း ဆိုတာ ကျိရွှီနိုင်ငံ ရဲ့ တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ ထိပ်တန်းလို့ မဆိုနိုင်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာ စိတ်ဝိညာဥ်ထွက်ခွာခြင်း အလယ်လတ်အဆင့် ရှိတဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ပါး ရှိတယ်"
"ဒါ့အပြင်... မင်း ကျုံးကျိုး က မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း အကြောင်း ကြားဖူးလား ငါတို့ လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးဟာ ငယ်စဉ်တုန်းက မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ သူက ကျိရွှီနိုင်ငံက လာတာမို့ အသက်ကြီးမှ ဇာတိကိုပြန်ပြီး ဂိုဏ်းထောင်ခဲ့တာ"
"အစကနေ အဆုံးအထိ ဒီဆက်နွယ်မှုက မပြတ်ခဲ့ဘူး အနှစ်နှစ်ဆယ်တိုင်းမှာ ငါတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဂါရဝကြေးအဖြစ် ပေးပို့နေရတာ"
ကျုံးကျိုး က မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း...
အရှင်ကျားဖြူရဲ့ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
လင်ရွှီ တာအိုဂိုဏ်း မှာ ဒီလို နောက်ခံမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး။
ကျုံးကျိုးက တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးခုအကြောင်းကို သူ မိစ္ဆာမိတ်ဆွေတွေနဲ့ စကားပြောရင်း ကြားဖူးနားဝ ရှိခဲ့ပါတယ်။
ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ အဘိုးအိုက ထပ်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်
"အခုဆိုရင် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း က နတ်မျိုးစေ့ ရွှီချင်းဆုန်း ဟာ မကြာခင် ကျိရွှီနိုင်ငံကို ရောက်လာတော့မယ် ငါတို့ ဒီတစ်ခါ ထွက်လာတာကလည်း တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးပြီး မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း အတွက် မျိုးစေ့ကောင်းတွေ ရှာပေးဖို့ပဲ"
"ရွှီချင်းဆုန်း... သိတာပေါ့၊ ပြောရရင် ငါနဲ့ သူနဲ့ကြားက ဆက်ဆံရေးက တော်တော်လေး နီးစပ်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ကြည့်ရတာ မိသားစုဝင်အချင်းချင်း မှားပြီး တိုက်မိကြတာပဲ "
အားလုံး ကြောင်သွားကြပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူကတော့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒီလူက အဲဒီလို လူကြီးလူကောင်းနဲ့ သိတာလား
အဘိုးအိုဟာ အံ့ဩသွားပြီး သူ့ရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အလျှင်အမြန် မေးလိုက်တယ်
"စီနီယာနဲ့ သူက ဘာတော်တာလဲ..."
"သူက အရင်တုန်းက ငါ့ကို အဘိုး လို့ ခေါ်ဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် သေသေချာချာ တွက်မယ်ဆိုရင်... သူက ငါ့မြေး ဖြစ်သင့်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အခန်း (၉၁၈) သေဆုံးသွားသော ရင်ဆိုင်မှု
လူတိုင်းက ဖန့်ချန်ဟာ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ရွှီချင်းဆုန်းနဲ့ တကယ်သိတာလို့ ထင်နေကြပေမဲ့ ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ မျက်နှာပေးတွေက တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီ ထူးဆန်းသွားကြပါတယ်။
တာအိုဝတ်စုံနဲ့ အဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး
"မင်းက မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့ ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းက တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်"
သူ့ပါးစပ်ကနေ ဂါထာတွေကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပြီး ဝတ်စုံလက်အင်္ကျီကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဟိန်းထွက်လာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေက တစ်ခဏချင်းမှာတင် လေထုကို ပြောင်းလဲသွားစေပါတယ်။
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါဟာ တောင်ပြိုသလိုမျိုး သက်ရောက်လာတာကြောင့် အရှင်ကျားဖြူ အပါအဝင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဟာ ရင်ထဲကနေ တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။
ချက်ချင်းဆိုသလို တာအိုဝတ်စုံနဲ့ အဘိုးအိုဟာ လည်ပင်းမှာ အေးစက်စက် အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
အဲဒီဓားဟာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိဘဲ ဖန့်ချန်က သူ့လည်ပင်းပေါ်မှာ တင်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပါပြီ။
"မိတ်ဆွေ... ဆက်လုပ်လေ လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါကြည့်ပါရစေဦး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
အဘိုးအိုရဲ့ နှလုံးသားဟာ အောက်ခြေအထိ နစ်မြုပ်သွားပါပြီ။
ထွက်ပေါ်လာတော့မယ့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကိုလည်း အတင်းပြန်ဖိနှိပ်လိုက်ရပါတယ်။
သူက ဓားသွားကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်နဲ့ မျက်နှာက အင်မတန် ကြည့်ရဆိုးနေပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ရှေ့ကို ဘယ်လိုရောက်လာသလဲဆိုတာ သူ လုံးဝ မမြင်လိုက်ရပါဘူး။
ဒီလို ကိုယ်ဖျောက်လှုပ်ရှားမှုမျိုးနဲ့ ခုနက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက် သေဆုံးသွားတဲ့ ပုံစံအရ ရှေ့ကလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုဟာ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်နှောင်းပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံး အလယ်လတ်အဆင့် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ သူ အသေအချာ သိသွားပါပြီ။
ဒါ့အပြင် သူ့နောက်ခံကလည်း မသေးလှပါဘူး၊ မဟုတ်ရင် မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာမထောက်ဘဲ နေပါ့မလဲ
အဲဒါက ကျုံးကျိုးရဲ့ နတ်ဘုရားမင်းဆက်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး မသေမျိုးဘုရင် ကိုယ်တိုင် အုပ်ချုပ်တဲ့ ဂိုဏ်းကြီးလေ
လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပါတယ်။
ကံကောင်းလို့ အသက်ရှင်ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဟာလည်း အခုချိန်မှာ လုံးဝ မလှုပ်ရဲပါဘူး။
သူသာ တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရင် ချက်ချင်း သေသွားမှာကို သူ ကြောက်နေတာပါ။
ယွီရွှီတောင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ လှိုင်းလုံးကြီးတွေ ထနေပါတယ်။
သူတို့က ဖန့်ချန်ကို အထိတ်တလန့်နဲ့ ခိုးကြည့်လိုက်၊ အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ သုံးယောက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်နဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အားကျမှုတွေ၊ မနာလိုမှုတွေ ပြည့်နေပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူက ဘာလို့ ဒီမိစ္ဆာသုံးယောက်ကို ဒီလောက်အထိ မျက်နှာသာပေးပြီး ယွီရွှီတောင် ရောက်တာနဲ့ လူအသွင်ပြောင်းခြင်း အတတ်ပညာတွေကို သင်ပေးသလဲဆိုတာ သူတို့ အခုမှ သဘောပေါက်သွားပါတော့တယ်။
တွက်ကြည့်ရရင် ဒီသုံးယောက်ရဲ့ နောက်ခံက မသေးပါဘူး၊ သူတို့ဆရာရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကို သိသိသာသာ ကျော်လွန်နေပြီလေ
"မယုံနိုင်စရာပဲ..."
အရှင်ကျားဖြူက မျက်လုံးကို ပွတ်ပြီး ကြည့်ရင်း ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်နေမိပါတယ်။
အဘိုးအိုလင်မူရဲ့ လည်ပင်းမှာ သွေးစအချို့ ထွက်လာတာကို မြင်တော့ သူက အမြန်ပဲ ကြားဝင်ဖျန်ဖြေလိုက်တယ်
"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဒီကိစ္စကို အေးအေးဆေးဆေး ပြန်တိုင်ပင်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"
"ဘယ်လို တိုင်ပင်မှာလဲ လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက် သေသွားပြီ၊ သူတို့က မင်းတို့ ယွီရွှီတောင်ကို လက်တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူ ကြောင်သွားပါတယ်။
သူ့မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း မည်းမှောင်လာပြီး အဘိုးအိုလင်မူကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
"စီနီယာလင်... မူလက ကျုပ်တို့ကြားမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး ဘာလို့ စီနီယာက ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်ရတာလဲ"
အဘိုးအိုလင်မူက ဟန်မပျက်အောင် ကြိုးစားရင်း မျက်နှာမှာ အတင်းအပြုံးတစ်ခု လုပ်လိုက်တယ်
"ဒီကိစ္စက ဆွေးနွေးလို့ ရပါသေးတယ်"
"ဆွေးနွေးလို့ မရတော့ဘူး ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက် သေသွားတဲ့အတွက် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဖော်အဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်သွားမှာပဲ တကယ်လို့ မင်းသာ လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်သွားရင် ငါတို့ ယွီရွှီတောင် ပျက်စီးမယ့်နေ့က သိပ်မဝေးတော့ဘူး"
အရှင်ကျားဖြူက တဟားဟားနဲ့ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
ယွီရွှီတောင်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒီနေရာကို ဝိုင်းလာကြပါတယ်။
လုချန်ချင်း တို့ကလည်း ပုံစံပြောင်းလိုက်ကြပြီး ကျန်နေတဲ့ လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကာ ထွက်ပြေးဖို့ လမ်းစမချန်ထားပါဘူး။
အဘိုးအိုရဲ့ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်သွားပါတယ်။
သူက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး
"မင်းတို့ သေသေချာချာ စဉ်းစားကြစမ်း ငါတို့ လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အလကားပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အနည်းငယ် သေတာက ဆွေးနွေးလို့ ရသေးပေမဲ့ တကယ်လို့ ငါပါ သေသွားရင်တော့ ဘယ်လိုမှ ဆွေးနွေးလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
"နောက်ပြီး တခြား တာအိုဂိုဏ်း နှစ်ခုကလည်း ငါတို့ ဒီနေ့ ယွီရွှီတောင်မှာ ရှိနေတာကို သိကြတယ် ငါတို့ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် မင်းတို့ ယွီရွှီတောင်လည်း သံသယကနေ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အရှင်ကျားဖြူရဲ့ မျက်နှာက အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး နောက်ဆုံးတော့ အားကိုးရာမဲ့စွာနဲ့ ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်
"ဖန့်မိတ်ဆွေ... နှစ်ဖက်စလုံး အဆင်ပြေမယ့် နည်းလမ်းမျိုး ရှိမလား"
ဖန့်ချန်က ပြန်မဖြေဘဲ အဘိုးအိုရဲ့ အနောက်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့အနောက် ဆယ်လံလောက် အကွာမှာ ဝတ်စုံကောင်းဝတ်ထားတဲ့ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။
စောစောက သေသွားတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက်ရဲ့ဝိညာဉ် တွေဟာလည်း အဲဒီလူလတ်ပိုင်း ဘေးကို ရောက်လာကြပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပါတယ်။
"ဝမ်ရွှေ... မင်းက ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ"
ပထမဆုံး သေသွားတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ်က မေးလိုက်ပါတယ်။
"မင်းတို့ စိတ်ထဲမှာ မသိဘူးလား"
လူလတ်ပိုင်းက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
"ကျုပ်တို့ စိတ်ထဲမှာ သိသင့်လို့လား"
ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ်က လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့
"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းက လူအချို့ကို ခေါ်ပြီး လျိုဖုန်းတောင်ကြားကို ဖြတ်သွားရင်း အစအနမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ် တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို လုပ်ကြံလိုက်ပြီလို့ ထင်ထားကြပေမဲ့ ဒါက ကျုပ်တို့ သုံးယောက်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ "
"မင်းတို့ တကယ်ပဲ မသိတာလား"
လူလတ်ပိုင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
"ငါ့ကို သတ်တဲ့သူက မင်းတို့ လင်ရွှီဂိုဏ်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လင်ဟောင် ပဲ"
"အကြီးအကဲလင်"
သုံးယောက်စလုံး ကြောင်သွားပြီး အဘိုးအိုလင်ဟောင်ကို အံ့ဩတကြီး၊ မယုံနိုင်မှုတွေနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
"လင်ရွှီတာအိုဂိုဏ်းနဲ့ ဘုရင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆက်ဆံရေးက အမြဲတမ်း ပြေလည်ခဲ့တာပဲ အကြီးအကဲလင်က ဘာလို့ မင်းကို သတ်ရမှာလဲ ကျုပ်တို့ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ စဉ်းစားလို့ မရဘူး..."
"ဘာလို့လဲ ဟုတ်လား မင်းတို့ ဘာတွေ တွေးနေလဲ ငါမသိဘူး၊ ဒီကာလအတွင်းမှာ မင်းတို့ တာအိုဂိုဏ်းကြီး သုံးခုအပြင် ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတွေက အကြီးအကဲတွေလည်း သူတို့တပည့်တွေကို ခေါ်ပြီး အဆင့် ၄ အင်ပါယာနိုင်ငံ အသီးသီးကို သွားပြီး လေ့ကျင့်နေကြတယ်"
"ဒီအဆင့် ၄ အင်ပါယာနိုင်ငံတွေက ကျိရွှီနိုင်ငံရဲ့ လက်အောက်ခံ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ ပြောကြည့်စမ်း... ဒီလိုလုပ်တာက သူတို့နောက်ကွယ်က အဆင့် ၃ အင်ပါယာနိုင်ငံတွေကို နားလည်မှု လွဲသွားစေနိုင်မလား"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ပြဿနာကြီးတွေ တက်လာခဲ့ရင် ဘယ်လို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမလဲ"
"ဒီလို အစပျိုးနေတဲ့ အချိန်တုန်းက ငါက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ခဲ့တယ် အဆင့် ၃ အင်ပါယာနိုင်ငံတွေကိုတောင် သွားပြီး ရှင်းပြခဲ့သေးတယ် မထင်မှတ်ဘဲ နိုင်ငံကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ လင်ဟောင်ရဲ့ လုပ်ကြံတာကို ခံလိုက်ရတာပဲ မင်းတို့ သူ့ကို သွားမေးကြည့်လိုက်စမ်း၊ သူ တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲဆိုတာ"
"ကျုပ်တို့က မဟာချဲ့ထွင်းဂိုဏ်း အတွက် မျိုးစေ့ကောင်းတွေ ရှာပေးဖို့နဲ့ တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ထွက်လာတာပါ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စက ဘယ်လိုလုပ် ပြဿနာကြီး ဖြစ်လာမှာလဲ"
"ဒီကိစ္စမှာ နားလည်မှု လွဲတာမျိုး ရှိနိုင်ပါတယ် တစ်စုံတစ်ယောက်က အကြီးအကဲလင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ကျိရွှီနိုင်ငံ ဘုရင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျုပ်တို့ လင်ရွှီဂိုဏ်းကို ရန်တိုက်ပေးတာ ဖြစ်နိုင်မလား"
ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်လတ်က သံသယစိတ်နဲ့ ပြောပါတယ်။
"မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ"
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ် လေးယောက်စလုံး ကြောင်သွားပြီး ဖန့်ချန်ဆီကို ထိတ်လန့်တကြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ဒီလူက သူတို့ကို မြင်နိုင်တာလား
"မိတ်ဆွေက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ငါတို့ကို မြင်နိုင်ရတာလဲ"
လူလတ်ပိုင်းက အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ"
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ထပ်မေးပါတယ်။
အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ တို့ကတော့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပါတယ်။
အဘိုးအိုလင်မူ (လင်ဟောင်) က ဖန့်ချန်က သူ့ကို မေးနေတယ်လို့ ထင်ပြီး
"ကျွန်တော့်နာမည် လင်ဟောင်ပါ"
လို့ တိုးတိုးလေး ဖြေပါတယ်။
"ကျုပ်က ကျိရွှီနိုင်ငံက ပိုင်ကျင့်ဖန် ပါ ဘုရင်မင်းမြတ်ရဲ့ တတိယမြောက် ညီတော်ပေါ့ မသေခင်က စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ"
ပိုင်ကျင့်ဖန်က လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လင်ဟောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်
"မင်း လျိုဖုန်းတောင်ကြားမှာ ပိုင်ကျင့်ဖန်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခဲ့တာ ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ"
အားလုံး ကြောင်သွားကြပါတယ်။
အရှင်ကျားဖြူကတော့ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေပါတယ်။ ဘာလို့ စကားဝိုင်းက ဒီလို ပုံစံမျိုး ပြောင်းသွားရတာလဲ။
အဲဒီ ပိုင်ကျင့်ဖန် ဆိုတာကကော... ဘယ်သူလဲ
လင်ဟောင်က ရင်ထဲက တုန်လှုပ်မှုကို ဖိသိပ်ထားရင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ဟန်ဆောင်လိုက်တယ်
"မိတ်ဆွေ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ ပိုင်ကျင့်ဖန်က ကျုပ်တို့နိုင်ငံရဲ့မင်းသား လေ၊ ကျုပ်နဲ့ သူနဲ့က ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေတွေပါ ဘယ်လိုလုပ် သတ်ရမှာလဲ"
"တကယ့်ကို အရှက်မရှိတဲ့လူပဲ"
ပိုင်ကျင့်ဖန်က အကြိမ်ကြိမ် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
ဘေးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသား သုံးယောက်ကတော့ ထိတ်လန့်နေကြပါပြီ။
ဒီနည်းလမ်းတွေ ထူးဆန်းလှတဲ့ ကျင့်ကြံသူက... သူတို့လို လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို တကယ်ပဲ မြင်နိုင်တာလား
"ပိုင်ကျင့်ဖန်က မင်းကို အရှက်မရှိတဲ့လူလို့ ပြောနေတယ် မင်း အခု မပြောချင်သေးဘူးဆိုရင်လည်း... သေဆုံးသွားပြီးတော့မှပဲ သူနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်တော့"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်နဲ့ လင်ဟောင်ရဲ့ ဦးခေါင်းခွံကို ခွဲချလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဟာ ထွက်ပြေးဖို့တောင် အချိန်မရဘဲ ဓားချက်နဲ့အတူ ပျက်စီးသွားပါတော့တယ်။
လင်ဟောင်ရဲ့ လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ထွက်လာပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ပိုင်ကျင့်ဖန်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
ပိုင်ကျင့်ဖန်ရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ အဓိပ္ပာယ်ပါတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေပါတော့တယ်။