အခန်း (၉၂၉-၉၃၀)
Vol. 93 Ch. 929-930
အခန်း (၉၂၉) ငါးကြီး
ပဉ္စမမင်းသမီးက ဖားယားနေတဲ့ လီဖူကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ အထင်အမြင်သေးတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
အဲဒီနောက် လီဖူရဲ့ ဘေးနားမှာ သူတို့ရဲ့ ကလေးငယ်ကို ရင်ခွင်ထဲ အတင်းပွေ့ပိုက်ထားတဲ့ ဇနီးမောင်နှံ ငယ်ငယ်လေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မင်းရဲ့ သားနဲ့ ချွေးမ၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မြေးလေးကကော... မင်း ရန်သူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်နေတာကို သိကြရဲ့လား"
သူမက အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပါတယ်။
တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်
ပဉ္စမမင်းသမီးရဲ့ စကားကြောင့် ဟန်တန်းနိုင်ငံသားတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ဒေါသတွေ ထွက်လာကြပါတယ်။
"ကောင်းကြသေးရဲ့လား၊ ဒါတွေက တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်တွေပဲကိုး"
"တကယ် မထင်ထားဘူး ဒီ လီမန်နေဂျာက နေ့တိုင်း ကြည့်ရတာ လူကောင်းတစ်ယောက်လိုပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလို လူယုတ်မာ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့"
"ဝူထုံတာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် တောင် ရောက်နေပြီကို ဟန်တန်းကို သစ္စာဖောက်ရတယ်လို့ "
ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အပြင်မှာ စစ်မီးတွေ တောက်လောင်နေတာကို သုံးနှစ်သားအရွယ် ကလေးတောင် သိပါတယ်။
ဒီသာမန်လူတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ပိုလို့တောင် သိတာပေါ့။
အတိုကာလအတွင်းမှာပဲ အဆင့် ၃ အင်ပါယာ အတော်များများက ဟန်တန်းကို လာပြီး ရန်စနေကြတာကို ဟန်တန်းဧကရာဇ်က စစ်ပွဲမဖြစ်ချင်လို့၊ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်မှာ စိုးလို့ အောင့်အည်းသည်းခံနေရတာကိုလည်း သူတို့ သိကြပါတယ်။
ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဟန်တန်းကို သစ္စာဖောက်ဝံ့တဲ့သူ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတော့ ဒါက သေပြီးရင်တောင် လူပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ရဲ့ ကျိန်ဆဲတာကို ခံချင်လို့လား
လီဖူက ကြောင်အသွားပြီး အမြန်ပြောတယ်
"မင်းသမီး နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ ကျွန်တော်မျိုးက ဟန်တန်းကို သစ္စာဖောက်မယ့် ကိစ္စမျိုး ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး ဒါတွေက တစ်ယောက်ယောက်က မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲထားတာပါ မင်းသမီးအနေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုးအတွက် တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပါဦး"
ပဉ္စမမင်းသမီးရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ လှောင်ပြောင်မှုတွေ ပေါ်လာတယ်
"မင်း အသက်ရှင်ချင်သလား"
"ရှင်ချင်တာပေါ့"
လီဖူက တတွတ်တွတ် ခေါင်းညိတ်တယ်
"ကျွန်တော်မျိုး မရှင်ချင်ရင်တောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ သားနဲ့ ချွေးမ၊ မြေးလေးအတွက်တော့ ရှင်ချင်ပါတယ်၊ မင်းသမီး တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပါဦး"
ပဉ္စမမင်းသမီးက ပိုပြီးတော့တောင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တယ်
"ဒါဆိုရင် နာမည် ၁၀ ခု ပြောပြ အဲဒါတွေက မှန်ကန်ကြောင်း စစ်ဆေးလို့ ရရင် မင်းတို့ တစ်မိသားစုလုံးကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ တာဝန်ယူပေးမယ်"
"ဘာနာမည်တွေလဲ"
လီဖူက ကြောင်တောင်တောင်နဲ့ မေးပါတယ်။
"ဟန်မဆောင်ပါနဲ့တော့"
ပဉ္စမမင်းသမီးက ပြုံးလိုက်တယ်
"ငါ ဘာပြောနေလဲဆိုတာ မင်းသိသလို၊ မင်း ဘာပြောနေလဲဆိုတာလည်း ငါသိတယ်"
"ဒါဆိုရင်လည်း ဟန်မဆောင်တော့ဘူးပေါ့"
လီဖူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ဘေးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းတို့ကတော့ ကောင်းတာပေါ့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်နိုင်ကြတယ် ငါကတော့ လက်နှေးသွားလို့ သားနဲ့ ချွေးမကို အပြင်ကို မပို့လိုက်နိုင်ခင်မှာပဲ အခုလို အတူတူ ဒုက္ခရောက်ကုန်ပြီ ဟေ့... မင်းတို့ ပြောစမ်းပါဦး ငါတို့ ဝိဘာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ထဲက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ငါတို့အတွက် ကလဲ့စား လာချေပေးကြဦးမလား"
"လာမှာပေါ့"
တစ်ယောက်က ပြန်ဖြေပါတယ်။
လီဖူရဲ့ သားနဲ့ ချွေးမကတော့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး သူတို့အဖေကို အခုမှ အသစ်ပြန်မြင်ဖူးသလိုမျိုး ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဒါဆို မင်းသမီး ပြောတာ အမှန်ပဲလား၊ သူတို့အဖေက တကယ်ပဲ တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့တာလား
"အဖေ... အဖေ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ ကျွန်တော့် မိန်းမနဲ့ ကလေး အသက်ကို နောက်ပြောင်စရာ မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ"
"ကောင်လေး... မင်းအဖေ ငါက တစ်သက်လုံး စကားအပို မပြောခဲ့ဘူး ဒီနေ့တော့ နည်းနည်း ပြောရတော့မယ် ငါ တကယ်ပဲ အဖမ်းခံရတာ မြန်သွားလို့ မင်းတို့ကို မပို့လိုက်နိုင်တာ ဒီနေ့ မင်းတို့ကိုပါ ဒုက္ခပေးမိပြီ ဒါကြောင့် ငါတို့ ညှိရအောင်၊ နောက်ဘဝကျရင် ငါက မင်းရဲ့ သား ပြန်ဖြစ်ပေးမယ်လေ"
လီဖူက သူ့သားကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြောပါတယ်။
အဲဒီနောက် လီဖူက မျက်နှာပျက်နေတဲ့ ပဉ္စမမင်းသမီးကို ကြည့်ပြီး တဟားဟား ရယ်လိုက်တယ် -
"မင်းသမီး... မင်းသမီးက အသာလေး ပုန်းနေရမှာကို၊ ဘာလို့ ထွက်ပြီး လူလုံးပြနေတာလဲ တကယ်ပဲ အားကိုးရမယ့် နောက်ခံ ရပြီဆိုပြီး ဘာမှ မကြောက်တော့ဘူး ထင်နေတာလား ငါတို့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က မင်းတို့ရဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ထက် အင်အား မနည်းပါဘူးနော် ဒီနေ့ မင်းတို့က စတာဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ငါတို့ အလှည့်ကျရင်တော့ ဘယ်သူက ပိုပြီး သနားစရာကောင်းအောင် သေမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"
"လီဖူ ရူးသွားပြီလား"
"သူ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ဆိုတာက ဘာလဲ"
"ကြည့်ရတာ မင်းသမီး ပြောတာ မမှားဘူး၊ သူက တကယ်ပဲ သစ္စာဖောက်တာပဲ"
"မင်း သေမှာ မကြောက်ဘူးလား"
ပဉ္စမမင်းသမီးက အေးဆေးစွာ မေးပါတယ်။
"ငါက လူအ မဟုတ်ဘူးလေ ဘယ်လိုလုပ် သေမှာ မကြောက်ဘဲ နေမလဲ ဒါပေမဲ့ ကြောက်တိုင်းကော အသက်ရှင်ရမှာလား မင်းတို့က ငါတို့ကို ဒီမှာ ထားထားတာ ငါတို့ကို ငါးစာ လုပ်ချင်လို့ မဟုတ်လားဖြဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က ကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အရင့်အနှောမရှိဘဲ ကျားရှိမှန်းသိရက်နဲ့ ကျားတောင်တက်လာမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"
လီဖူက လှောင်ရယ် ရယ်ပါတယ်။
ပဉ္စမမင်းသမီးက သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အလယ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီလူက အသက် ၇၀၊ ၈၀ လောက် ရှိပုံရပြီး မီးခိုးရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေပြီး ဘာမှမပြောပါဘူး။
"ဝူထုံတာအိုဂိုဏ်း က ကျွန်မတို့ ဟန်တန်းမှာ အမြစ်တွယ်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အမှားအမှန် သိတဲ့သူ ဖြစ်မှာပါ ဒီနေ့ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဘာများ ပြောစရာ ရှိဦးမလဲ"
မင်းသမီးက တိုးတိုးလေး မေးပါတယ်။
အဖိုးကြီးက ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးတယ်
"နိုင်တဲ့သူက မင်း ရှုံးတဲ့သူက ကျွန်တော်ပဲ ငါ့မှာ ပြောစရာ မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ဟန်တန်းဧကရာဇ် အနေနဲ့ အချိန်မီ လက်လျှော့နိုင်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပါတယ် ဒီလမ်းကို ဆက်လျှောက်နေရင် နောင်ကျရင် ဘေးဒုက္ခ၃ ခုနဲ့ ကပ်ဘေး ၉ ပါး ကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်မလဲ"
"ဒါကတော့ ဂိုဏ်းချုပ် စိတ်ပူပေးစရာ မလိုပါဘူး"
မင်းသမီးက ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"ကျွန်မတို့ လုပ်နေတဲ့ အလုပ်ကမှ တကယ့် လောကီတရားလမ်းစဉ် အစစ်ပါ"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူမက ဘေးနားက လူယုံတွေကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ဒီကျင့်ကြံသူတွေက သိရက်နဲ့ အမှားလုပ်ကြတယ် ဟန်တန်းမှာ မွေးပြီး ဟန်တန်းကို သစ္စာဖောက်ကြတယ် ဒါကြောင့် လူအများရှေ့မှာ ခေါင်းဖြတ်ပြီး စံပြပြရမယ် အချိန်လည်း ကျပြီဆိုတော့ သူတို့ကို ပို့လိုက်ကြတော့"
"ဟုတ်ကဲ့"
ခေါင်းဖြတ်မယ့် ကျင့်ကြံသူကလည်း ကျင့်ကြံမှု မနိမ့်ပါဘူး၊ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း ဖြစ်ပါတယ်။
သူက ဓားရှည်ကို ကိုင်ပြီး အဖိုးကြီးဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားပါတယ်။
ပတ်ဝန်းကျင်က ဆူညံသံတွေဟာ ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး၊ အားလုံးက မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။
ခဏနေရင် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် သေတာကို သူတို့ မျက်မြင် တွေ့ရတော့မှာလေ
ပဉ္စမမင်းသမီးကတော့ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ အေးဆေးသယောင် ရှိပေမဲ့၊ သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေပါတယ်။
"ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... ဘာကြီးလဲ..."
"သင်္ဘော လား"
"ဘယ်သူက ဒီလောက် သတ္တိကောင်းတာလဲ သင်္ဘောနဲ့ ဟန်တန်းမြို့တော်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်လာတာလား"
လူအချို့ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သင်္ဘောတစ်စင်းဟာ ဝူးမန်တံခါး ရဲ့ တည့်တည့်အပေါ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်တာကို တွေ့ရပါတယ်။
လီဖူတို့ အုပ်စုကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ထူးဆန်းနေကြပါတယ်။
နောက်တစ်ခဏမှာတော့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ နောက်လိုက်အချို့နဲ့အတူ ဝိညာဉ်သင်္ဘောထဲက ထွက်လာပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ စင်မြင့်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်ပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး"
ပဉ္စမမင်းသမီး ဟာ ကြောင်သွားပြီး စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
သူမဟာ ချက်ချင်းပဲ စိတ်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်ပြီး ရှေ့ကို တိုးကာ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်တယ်
"ထျန်းချုံးအင်ပါယာ၊ ကျူဖုန်းတောင်ကြား ရဲ့ တပည့် ဒန်ရင်း က စတုတ္ထမင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"ထျန်းချုံး ကျူဖုန်းတောင်ကြား..."
"သတင်းတွေက အမှန်ပဲကိုး ပဉ္စမမင်းသမီးက အဆင့် ၂ အင်ပါယာဖြစ်တဲ့ ထျန်းချုံး မှာ သွားပြီး ကျင့်ကြံနေတာပဲ အဲဒီ ကျူဖုန်းတောင်ကြား ဆိုတာက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေပဲ လက်ခံတဲ့နေရာလေ..."
ဟန်တန်းက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ တုန်လှုပ်သွားကြသလို၊ လာတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ စတုတ္ထမင်းသမီးလို့ ခေါ်တာလဲ ဆိုတာကိုလည်း စပ်စုနေကြပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက ထျန်းချုံး က လာတာလား
"ငါ မှတ်မိသေးတယ် မင်း အရင်က ကိုင်ယွန်နော နဲ့အတူ အလယ်ပိုင်းဒေသ မြို့တော်ကို တစ်ခေါက် လာဖူးတယ် မဟုတ်လား"
ရှင်ကျီ က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ဒီနားက ဖြတ်လာရင်း မင်းကို မှတ်မိလို့ စကားစမြည် ပြောဖို့ ဆင်းလာတာပါ"
ဒန်ရင်း ကတော့ နည်းနည်း သံသယဝင်နေပုံပါပဲ။ သူမက အခြေအနေကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီးကို အားနာစရာပါပဲ ဒီနေ့ ဟန်တန်းနိုင်ငံက တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်တွေကို အပြစ်ပေးနေတာမို့လို့ သူတို့တွေက မင်းသမီးရဲ့ မျက်စိကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ် ကျွန်မနဲ့အတူ နန်းတော်ထဲ လိုက်ပြီး အနားယူပါဦး၊ ကျွန်မရဲ့ ခမည်းတော်သာ စတုတ္ထမင်းသမီးလို မွန်မြတ်တဲ့ ဧည့်သည် လာတာ သိရင် သိပ်ဝမ်းသာမှာပဲ"
"တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်"
ရှန်ကျီ က စင်ပေါ်က လူတွေကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာမှာ သူမရဲ့ မျက်လုံးဟာ ဝူထုံတာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
"မင်းက ဟန်တန်းက ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေတာကိုး၊ အရင်က တွေ့ခဲ့တာ ဆိုရင် အခုဆို နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော်တောင် ရှိသွားပြီနော် "
အဲဒီအချိန်မှာပဲ အမှောင်ထဲကနေ မျက်လုံးပေါင်းများစွာက ဒီမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ရှန်ကျီ က ဝူထုံဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ စကားပြောနေတာကို မြင်တော့ အဲဒီလူတွေဟာ သံသယတွေ ဝင်လာကြပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... မင်းသမီးက သူ့ကို သိနေတာလား"
ဒန်ရင်း ရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
"အရင်က တစ်ခါ တွေ့ဖူးတယ်၊ ရေစက် ရှိပုံရပါတယ်"
ရှန်ကျီ က ပြုံးတယ်
"ဒီလူကိုတော့ ငါ ခေါ်သွားမယ်၊ မင်း ဘယ်လို ထင်သလဲ"
"စတုတ္ထမင်းသမီးက ဒီတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်သွားမှာလား"
ဒန်ရင်း က မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှင်ကျီ က ခပ်နောက်နောက် ပြုံးလိုက်တယ်
"ဘာလို့လဲ ကျန်တဲ့သူတွေကို ငါမှ မသိတာ မင်း ဘာလို့ အဲဒီလို မေးရတာလဲ"
ဒန်ရင်း ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ အတင်းအပြုံးလုပ်ပြီး ပြောတယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ဒီလူက တိုင်းပြည်သစ္စာဖောက်ပါ ဟန်တန်းမှာဆို ဒါက သေဒဏ်ပါပဲ တကယ်လို့ မင်းသမီးက ခေါ်သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မ ခမည်းတော်ကို အရင် သွားမေးရပါလိမ့်မယ်..."
"ဟားဟားဟား... ဒန်ရင်း၊ မင်းက အလုပ်လုပ်တာ နည်းနည်း ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိရမယ်လေ အလယ်ပိုင်းဒေသ ရဲ့ စတုတ္ထမင်းသမီး ကိုယ်တိုင် စကားပြောနေတာကို ငါတို့ ဟန်တန်းက ဘယ်လိုလုပ် မနာခံဘဲ နေမလဲ ဒီလူတင်မကဘူး တကယ်လို့ စတုတ္ထမင်းသမီးက ဒီနေ့ သူတို့ အကုန်လုံးကို ခေါ်သွားချင်ရင်တောင် ငါ ဒန်ရှီဖုန့် ဘက်က ဘာမှ ငြင်းစရာ မရှိပါဘူး"
ရယ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ နန်းတော်ထဲကနေ လူအချို့ ပျံသန်းထွက်လာပါတယ်။
အလယ်မှာတော့ ရွှေရောင် နဂါးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက် ပါဝင်ပါတယ်။
လူအုပ်ကြီးဟာ ဒါကို မြင်တော့ ချက်ချင်းပဲ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပါတယ်။
ဒီလူကတော့ အခုလက်ရှိ ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်ပါပဲ
ဟင်းလင်းပြင် ထဲမှာတော့၊ ရှီလုံ က ဟန်တန်းဧကရာဇ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ဘေးက မျက်နှာသေနဲ့ အဖိုးကြီးကိုလည်း ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"သခင်လေး... ဟိုလူက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးအဆင့် ပဲ"
"လွတ်လပ်သောမသေမျိုးအဆင့်... ဒါဆို သူတို့ ဒီနေ့ မျှားနေတဲ့ ငါးကြီးက ရှန်ကျီ ဖြစ်နေတာလား..."
ဖန့်ချန် က တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေမိပါတယ်။
အခန်း (၉၃၀) အောင်သွယ်တော်
"ခမည်းတော်"
"အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေသတည်း"
လူတိုင်း ညီညီညာညာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရှန်ကျီကို ကြည့်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်တယ်
"ဟန်တန်းနိုင်ငံ ဧကရာဇ် ဒန်ရှီဖုန့် စတုတ္ထမင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"ဧကရာဇ်က အားနာစရာတွေ ပြောနေပါပြီ"
ရှန်ကျီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်က စင်မြင့်ပေါ်က အကျဉ်းသားတွေကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်တယ်
"သူတို့တွေက တစ်ချိန်က ငါ့ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ ဒေါက်တိုင်တွေပါပဲ နှမြောစရာကောင်းတာက လမ်းမှားရောက်သွားကြတာပဲ တကယ်လို့ စတုတ္ထမင်းသမီးရဲ့ မိတ်ဆွေတွေ ဒီထဲမှာ ပါနေတယ်ဆိုရင် စိတ်ကြိုက် ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ် ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ ဥပဒေဆိုတာ အလယ်ပိုင်းဒေသထက် မသာလွန်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါတယ်"
ဒီစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ပြည်သူတွေ မျက်နှာပျက်ကုန်ကြပါတယ်။
"ဒါတွေက တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်တဲ့သူတွေလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလို့ ရမှာလဲ..."
"အလယ်ပိုင်းဒေသက ဘယ်လောက်ပဲ အားကောင်းပါစေ၊ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ရမယ်လေ ဒါက ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ ပြည်တွင်းရေးပဲ၊ ဒီလို အတင်းအဓမ္မ ဝင်ပါတာက စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီဘူး"
တီးတိုး ဝေဖန်သံတွေ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်ကတော့ မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ရှန်ကျီကို ပြောတယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ဝူထုံတာအိုဂိုဏ်းချုပ် အပြင် တခြား မိတ်ဆွေဟောင်းတွေ ရှိသေးရင်လည်း တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်"
"ဧကရာဇ်က အရမ်း သဘောကောင်းတာပဲ ကျွန်မ ဒီတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခေါ်သွားပါ့မယ် ကျန်တဲ့သူတွေကိုတော့ ဧကရာဇ် စီရင်ချင်သလိုသာ စီရင်ပါတော့"
ရှန်ကျီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောရင်း လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝူထုံဂိုဏ်းချုပ် ကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ သံကြိုးတွေဟာ တိခနဲ ပြတ်တောက်သွားပါတယ်။
တားမြစ်ချက် ပျက်ပြယ်သွားတာနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေဟာ ပြန်လည် ဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်ရရှိသွားပါတယ်။
အဖိုးကြီးက လူအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ ရှန်ကျီရဲ့ နောက်မှာ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါသွားပါတယ်။
"ဧကရာဇ်... ကျွန်မ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"
ရှင်ကျီက ပြုံးပြပြီး ဝိညာဉ်သင်္ဘောပေါ် တက်ဖို့ ပြင်လိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒန်ရှီဖုန့်က ရုတ်တရက် အေးစက်စက် လှောင်ရယ်လိုက်တယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီးက ဒီအတိုင်း ထွက်သွားတော့မလို့လား ဟန်တန်းနိုင်ငံမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားမယူချင်ဘူးလား"
"ဒီမှာက ဝိညာဉ်စွမ်းအား အရမ်း နည်းလွန်းလို့ နေရတာ အသားမကျဘူး၊ ဧကရာဇ် အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး"
ရှင်ကျီက အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ပြောပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်တယ်
"ဒါက ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု မဟုတ်ဘူးလေ နောက်ပြီး... ဒီနေ့ စတုတ္ထမင်းသမီးကို ဧည့်သည်အဖြစ် ထိန်းထားချင်တာက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဆန္ဒတင် မဟုတ်ဘူး"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ဘေးက မျက်နှာသေနဲ့ အဖိုးကြီးကို ကြည့်ပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်တယ်
"စီနီယာ... ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မျက်နှာက သေးလွန်းလို့ စတုတ္ထမင်းသမီးကို တားမထားနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ် စီနီယာကပဲ ဖိတ်ခေါ်ပေးပါဦး စတုတ္ထမင်းသမီးက စီနီယာ့မျက်နှာကိုတော့ ထောက်ထားလိမ့်မယ် ထင်ပါတယ်"
စီနီယာ
လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိကြပါတယ်။
ဟန်တန်းဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က စီနီယာလို့ ခေါ်ရတယ်ဆိုရင် ဒီအဖိုးကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ခန့်မှန်းလို့တောင် ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
သူက ဘယ်သူလဲ
ထက်မြက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူအချို့ကတော့ အခြေအနေ မဟန်တော့တာကို စတင် ခံစားမိနေပါပြီ။
ဝူထုံဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ လီဖူတို့ အုပ်စုရဲ့ မျက်နှာတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်ရဲ့ စကားတွေထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာကို သူတို့ ရိပ်မိလိုက်ကြပြီလေ။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ကျုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားပြီး ဟန်တန်းနိုင်ငံမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် ခဏတဖြုတ် နေသွားပါဦး"
အဲဒီအဖိုးကြီးက မပြုံးဘဲ ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ခဏမျှ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
ရှန်ကျီနဲ့ သူမ ခေါ်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ဒီအရှိန်အဝါကို မခံစားမိကြပါဘူး။
ရှင်ကျီဟာ ဒီနေ့ လာတဲ့အခါ သူမကိုယ်တိုင်အပြင်တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကိုပါ ခေါ်လာတာပါ။
သူတို့တွေက အစကနေ အဆုံးအထိ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ နေခဲ့ပေမဲ့၊ အဖိုးကြီးက လွတ်လပ်သောမသေမျိုးရဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူတို့မျက်နှာတွေဟာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားပြီး ရှန်ကျီကို ကာကွယ်ဖို့ သူမရှေ့မှာ ပိတ်ရပ်လိုက်ကြပါတယ်။
"စီနီယာက မျက်နှာစိမ်းပဲ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး စီနီယာ့ရဲ့ ဂိုဏ်းက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိပါရစေ"
ရှန်ကျီက တည်ငြိမ်စွာ မေးပါတယ်။
"ကျုပ်က တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ၊ အလယ်ပိုင်းဒေသကိုတောင် အကြိမ်အနည်းငယ်ပဲ ရောက်ဖူးတာ ဘယ်မှာ ဂိုဏ်း ရှိမှာလဲ ရောက်တဲ့နေရာက ကျုပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းပဲပေါ့"
အဖိုးကြီးက သက်ပြင်းချသလို ပြောပါတယ်။
"တကယ်လို့ ကျွန်မက ဒီနေ့ ဒီမှာ မနေချင်ဘူးဆိုရင် စီနီယာက ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်တော့မှာလား"
ရှန်ကျီက ပြုံးပြီး မေးတယ်
"ဒီလို လုပ်ရပ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲက ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ စီနီယာ စဉ်းစားပြီးပြီလား"
"မမှန်တော့ဘူး တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ "
အကဲခတ်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေ ပိုပြီး လေးနက်လာပါတယ်။
ဒီထဲမှာ နို့စို့ကလေးအဆင့် တွေ ပါသလို၊ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် အနည်းငယ်လည်း ပါပါတယ်။
သူတို့တွေက အစက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြတာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီနေ့ ကိစ္စကြောင့် ထွက်လာကြရတာပါ။
အခု သူတို့ ဘာကို မြင်နေရတာလဲ ဟန်တန်းဧကရာဇ်က ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ မင်းသမီးကို ဟန်တန်းမှာ နေဖို့ အတင်းအဓမ္မ ခြိမ်းခြောက်နေတာလား
ဟန်တန်းနိုင်ငံကို ဘယ်အရာက ဒီလောက် သတ္တိတွေ ပေးထားတာလဲ သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်က ဘာတွေ လုပ်ချင်နေတာလဲ
"မင်းကို ဧည့်သည်အဖြစ် ရက်အနည်းငယ် ထိန်းထားရုံနဲ့ ဘာနောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်မှာလဲ"
အဖိုးကြီးက ခေါင်းခါပြီး ရယ်ပါတယ်။
"အဖိုးကြီး... စတုတ္ထမင်းသမီးက မနေချင်ဘူးလို့ ပြောနေတာကို မင်းက အတင်းထားချင်နေတယ်ဆိုတော့ မင်းမှာ မကောင်းတဲ့ အကြံ ရှိနေတာလားဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း ဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီ၊ စတုတ္ထမင်းသမီးနဲ့က တကယ်ကို မလိုက်ဖက်ပါဘူး"
လူတိုင်း ကြောင်သွားပြီး အသံလာရာကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
လူအုပ်ပြင်ပမှာ လူငယ်တစ်ယောက် ရပ်နေပြီး ဒန်ရှီဖုန့် ဘေးက အဖိုးကြီးကို ဝေဖန်တဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်ကာ ခေါင်းခါနေပါတယ်။
ပုခုံးရိုး အဖောက်ခံထားရတဲ့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က ကျင့်ကြံသူတွေလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိကြတယ်
"ဒါက ဘယ်သူလဲ"
ရှန်ကျီ ရောက်လာတာတင် သူတို့အတွက် အတော်လေး တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းနေပြီ၊ အခု နောက်ထပ် သူတို့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီလား
ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ဟန်တန်းကို လာတယ်ဆိုတော့၊ ဝူထုံဂိုဏ်းချုပ်ကို ကယ်ဖို့ ဆိုတာကို သူတို့ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု... နောက်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ထပ်လာတာလဲ
ရှန်ကျီကတော့ အမူအရာ မပျက်ပေမဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အံ့ဩမှုတွေ ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
အဲဒီနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အဖိုးကြီး စကားမပြောခင်မှာပဲ ဦးအောင် ပြောလိုက်တယ်
"မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါနဲ့ စီနီယာ စကားပြောနေတာ မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"
"စတုတ္ထမင်းသမီး... မင်းသမီးအနေနဲ့ ဒီအဖိုးကြီးနဲ့ စကားများမနေပါနဲ့ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော့်လက်ထဲသာ အပ်လိုက်ပါ"
ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီပြီး ပြောပါတယ်။
မင်းလက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ
ရှန်ကျီက စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ ပြောလိုက်တယ်
"ဒီလူက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး နော် မိုက်ရူးရဲ မလုပ်နဲ့"
"မိုက်ရူးရဲ လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး သူ့အတွက် အောင်သွယ်တော် လုပ်ပေးမလို့ပါ"
အောင်သွယ်တော်
ရှန်ကျီရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကြောင်အမှုတွေ ပြည့်သွားပါတယ်။
"လူငယ်လေး... ကျုပ်က စတုတ္ထမင်းသမီးနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးလို့ မင်း ပြောတာလား"
အဖိုးကြီးက ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ကျွန်တော် စီနီယာ့အတွက် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
အဖိုးကြီးက မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်တယ်
"တကယ်လား ဒါဆို အဲဒီအမျိုးသမီးကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့စမ်း၊ ကျုပ် ကြည့်ရအောင်"
စကားလည်း ဆုံးရော၊ လူတိုင်းရဲ့ နားထဲမှာ လှိုင်သံ၊ ဗုံသံတွေ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရပါတယ်။
အလိုလို ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အဝေးကနေ မင်္ဂလာဆောင် ဝေါယာဉ်အဖွဲ့ကြီး တစ်ခုဟာ သူတို့ဆီကို အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ချီတက်လာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
ဒါပေမဲ့... ဝေါယာဉ်ထမ်းတဲ့သူတွေကော၊ လှိုင်တီး ဗုံတီးတဲ့ အစေခံတွေကော၊ နောက်က လိုက်လာတဲ့ အလုပ်အကျွေး ပြုစုသူတွေကော အားလုံးဟာ မျက်နှာတွေ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးပြင်မှာတော့ နီမြန်းနေကြပါတယ်။
မျက်နှာတွေက တောင့်တင်းနေပေမဲ့ ပါးစပ်တွေကတော့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားကြပါတယ်။
လူတိုင်း ကြောင်နေတုန်းမှာတင် အဲဒီအဖွဲ့ဟာ လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်မှာ ပေါ်လာပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်နဲ့ ရှန်ကျီ နှစ်ယောက်လုံး လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပါတယ်။
အဖိုးကြီးလည်း တစ်ခုခု မှားနေတာကို ရိပ်မိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အရှိန်အဝါတွေကို ဟုန်ခနဲ ထုတ်လိုက်ပါတယ်။
"မောင်ကြီးရယ်... ကျွန်မက မောင်ကြီးကို သဘောကျလို့ပါ မောင်ကြီးက ဘာလို့ ကျွန်မကို တိုက်ခိုက်ချင်ရတာလဲ ဒီလို မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့မှာ ဒါမျိုး မလုပ်သင့်ဘူးနော်"
ဖြူဖွေးနုနယ်တဲ့ လက်တံတစ်စုံဟာ ဝေါယာဉ်လိုက်ကာထဲကနေ ထွက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ အဖိုးကြီးကို ဝေါယာဉ်ထဲ ဆွဲသွင်းသွားပါတယ်။
အခြေအနေက အရမ်းကို ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
လူတိုင်းဟာ မင်္ဂလာဝေါယာဉ်နီကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း အသက်ရှူဖို့တောင် မေ့နေကြပါတယ်။
ဒန်ရှီဖုန့်ရဲ့ မျက်နှာကတော့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်လန့်မှုတွေ ပြည့်လာပါတယ်။
တကယ့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကြီး တစ်ယောက်က... ဒီအတိုင်းကြီး အဆွဲခံလိုက်ရတာလား ဝေါယာဉ်ထဲမှာ ဘာမိစ္ဆာကြီး ရှိနေတာလဲ
လူတိုင်း သံသယဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ ဝေါယာဉ်ကြီးက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါလာပါတယ်။
အားလုံးရဲ့ မျက်နှာပေးတွေက ထူးဆန်းကုန်ပါတယ်။
သူတို့တွေဟာ ဝေါယာဉ်ထဲကနေ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ အချို့ကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရသလိုပါပဲ။
အဲဒီနောက် လိုက်ကာက ပွင့်သွားပြီး အလောင်းခြောက် တစ်လောင်း အပြင်ကို လွင့်ထွက်လာပါတယ်။
"တကယ်ကို အသုံးမကျတဲ့သူပဲ"
မင်္ဂလာဝေါယာဉ်အဖွဲ့ဟာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ စင်မြင့်ပေါ်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။
အဲဒီ အလောင်းခြောက်ကြီးသာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ရှိမနေရင် အခုနက ဖြစ်ပျက်သွားတာတွေ အကုန်လုံးက အိမ်မက်လို့ ထင်နေကြမှာပါ။