အခန်း (၉၃၁-၉၃၂)
Vol. 94 Ch. 931-932
အခန်း (၉၃၁) ကျောက်ကပ်အားနည်းခြင်
လေပြည်တွေတောင် ရပ်တန့်သွားသလိုပါပဲ၊ လူတိုင်းဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသက်ရှူသံတွေကိုတောင် ပြတ်ပြတ်သားသား ကြားနေရပါတယ်။
သာမန်ပြည်သူတွေဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံသူတွေဖြစ်စေ၊ အခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ရဲ့အကြည့်တွေဟာ အဲဒီအလောင်းခြောက်ကြီးဆီမှာပဲ ရပ်တန့်နေပြီး အကြာကြီး အကြည့်မလွှဲနိုင် ဖြစ်နေကြပါတယ်။
စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ခုနက သက်ရှိထင်ရှားရှိနေတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ အခုလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားရတာပါ...။
အရိုးပေါ်မှာ အရေပါးလေး တင်ထားသလိုမျိုး မျက်တွင်းတွေက ဟောက်ပက်ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးအိမ်တွေတောင် မရှိတော့ပါဘူး...။
တခြားသူတွေကတော့ မင်္ဂလာဝေါယာဉ်အဖွဲ့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ လက်ချက်ကိုပဲ တုန်လှုပ်နေကြတာပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒန်ရှီဖုန့် အတွက်တော့ အခုမြင်ကွင်းဟာ တုန်လှုပ်ရုံတင်မကဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အိပ်မက်ဆိုးကြီးပါပဲ
ဒီလူက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိကာ နတ်ဘုရားလို စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားသူပါ။
အခုတော့ ဒီလိုမျိုး ထူးထူးဆန်းဆန်း သေဆုံးသွားရတာက သူ့ကို အရမ်း တွေဝေသွားစေပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ခုနက အဖွဲ့က... ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မသေမျိုးဘုရင် ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ရှန်ကျီ ခေါ်လာတဲ့ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ဟာ လေးစားကြောက်ရွံ့တဲ့ အမူအရာနဲ့အတူ ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေကြပါတယ်။
တော်ဝင်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကိုးကွယ်ခံ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်တာကြောင့် သူတို့ဟာ ဖန့်ချန်ကို မြင်ဖူးသလို သူ့ရဲ့ နောက်ခံကိုလည်း သိထားကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူမျိုးကို ခိုင်းစေနိုင်လိမ့်မယ်လို့တော့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပါဘူး
ဒါက... တောရိုင်းကျောင်းတော် က ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်လား ဒါမှမဟုတ် တောရိုင်းကျောင်းတော်က ဆရာတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်လား
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ကြည့်ရတာ ဒီစီနီယာကြီးက ခန္ဓာကိုယ် သိပ်မကျန်းမာဘူး ထင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားမှာလဲ"
ဖန့်ချန်က စင်မြင့်ပေါ် တက်လာပြီး အလောင်းခြောက်ကို ခြေဖျားနဲ့ ခပ်ဖွဖွ ကော်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။
"ဒီပုံစံကတော့... တကယ်ပဲ ကျောက်ကပ်အားနည်းတာပဲ"
ရှန်ကျီကလည်း အလောင်းခြောက်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး ဒန်ရှီဖုန့်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ဧကရာဇ်... ကျွန်မ ခုနက စိတ်ပြောင်းသွားပြီ ဟန်တန်းနိုင်ငံမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေသွားဖို့က မဆိုးပါဘူး"
ဒန်ရှီဖုန့်နဲ့ ဒန်ရင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေဟာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဒန်ရှီဖုန့်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်တယ်
"နိုင်တဲ့သူက မင်းပဲလေ ဒန်တစ်ယောက် ရှုံးနိမ့်ကြောင်း ဝန်ခံပါတယ်"
ဒန်ရင်း ကတော့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားတဲ့ မျက်နှာနဲ့ပါ။
ဒန်ရှီဖုန့်က ဖန့်ချန်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်တယ်
"မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"
"ကျုပ် လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးတယ်
"ကျုပ်က ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က နယ်ရုပ်လေးတစ်ယောက်ပါပဲ နာမည် သိဖို့ မလိုပါဘူး"
"ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က နယ်ရုပ်လေး ဟားဟား... ကောင်းလိုက်တဲ့ နယ်ရုပ်လေး"
ဒန်ရှီဖုန့်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်တယ်
"ဒီနေ့ ငါ ရှုံးပြီ၊ မင်းတို့ သတ်ချင်သတ် ဖြတ်ချင်ဖြတ် ငါ အလိုရှိရာ..."
စကားတောင် မဆုံးသေးခင်မှာပဲ ဒန်ရှီဖုန့်ဟာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။
ရှန်ကျီ ခေါ်လာတဲ့ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်က ချက်ချင်း ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ဒန်ရှီဖုန့်ကို လက်ဝါးချက်တွေနဲ့ ရိုက်ချလိုက်ပါတယ်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်လာပြီး ဒန်ရှီဖုန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ချေဖျက်ခံလိုက်ရပါတယ်။
အင်္ကျီစလေး တစ်စတောင် မကျန်ခဲ့ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့...
ဖန့်ချန်ဟာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို မတွေ့ရပါဘူး။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒန်ရှီဖုန့်က ဝိညာဥ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာကြောင့် အခုသေသွားတာက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပြီး တကယ် သေဆုံးသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။
"သူက ဝိညာဥ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုတော့ တကယ်သတ်ဖို့ ခက်တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီကိုယ်ပွား ပျက်စီးသွားတာက သူ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းမယ့် အခွင့်အရေးကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပဲ"
ရှန်ကျီက ပြောပါတယ်။
ဟန်တန်းနိုင်ငံသားတွေဟာ ဒါကို မြင်တော့ တွေဝေသွားကြပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်က... ဒီအတိုင်းကြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာလား
လူတွေ ကြောင်နေတုန်းမှာပဲ ရှန်ကျီက အကျဉ်းသားတွေအားလုံးရဲ့ သံကြိုးတွေကို ဖြတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဒီ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ကျင့်ကြံသူတွေဟာ သေမင်းတံခါးဝကနေ ကံကောင်းထောက်မစွာ ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာကြတဲ့အတွက် ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်နေကြပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... အမိန့်ပေးပါ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့ လူလုံးထွက်ပြလိုက်ပြီဆိုတော့ ပုန်းနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး"
ဝူထုံတာအိုဂိုဏ်းချုပ်က လက်အုပ်ချီ လျှောက်တင်ပါတယ်။
လီဖူတို့ အုပ်စုကလည်း
"စတုတ္ထမင်းသမီး အမိန့်ပေးပါ"
လို့ ဆိုကြပါတယ်။
ရှန်ကျီက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားဟန်နဲ့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြီး လက်အုပ်ချီလိုက်တယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီး အမိန့်ပေးပါ"
"ဒါဆိုရင် ကောင်းပြီ အရင်ဆုံး ငါတို့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ စာရင်းအတိုင်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားတွေကို တစ်ယောက်မကျန် ဖော်ထုတ် သုတ်သင်မယ် အဲဒီနောက်မှာတော့ အားလုံး ငါနဲ့အတူ လီရှောင်နိုင်ငံ ကို လိုက်ခဲ့ကြပါ"
ရှန်ကျီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
လီရှောင်နိုင်ငံကို သွားမယ်
"ကျွန်တော်တို့ဌာနက အစီအစဉ်အကြီးကြီး ရှိနေတာလား"
ဖန့်ချန်က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး မေးပါတယ်။
"ရှိတယ်၊ အစက အောင်နိုင်ခြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတာ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ လီရှောင်နိုင်ငံက ဘိုးဘေးကြီး ကိုပါ အောင်သွယ်တော် ထပ်လုပ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသွားပြီ"
ရှန်ကျီက ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
"အဲဒါကတော့ လွယ်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဟန်တန်းနိုင်ငံက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ပိုပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းတာတွေကို မြင်ရပါတော့တယ်။
အဲဒီလူစုဟာ နေရာအနှံ့မှာ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကြပြီး ပဉ္စမမင်းသမီး ဒန်ရင်း တောင်မှ စတုတ္ထမင်းသမီးရဲ့ လက်ဝါးချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။
နာရီဝက်တောင် မပြည့်ခင်မှာတင် အစက ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ကို သတ်ဖို့ လုပ်ထားတဲ့ စင်မြင့်ပေါ်မှာ အလောင်းပေါင်း တစ်ရာကျော် စုပုံနေပါပြီ။
ဒီအလောင်းတွေဟာ အသက်ရှင်စဉ်က ဟန်တန်းနိုင်ငံရဲ့ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပါ။
နန်းတွင်းက လူတွေ၊ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေ၊ မင်းညီမင်းသားတွေနဲ့ မြို့တော်က မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ပါဝင်ပါတယ်။
သတ်ဖြတ်မှုတွေ ဆက်ဖြစ်နေတာကို မြင်တော့၊ အခုမှ စခန်းက ထွက်လာတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သတ္တိမွေးပြီး ကောင်းကင်ယံက ရှန်ကျီကို လက်အုပ်ချီ မေးလိုက်တယ်
"စ... စတုတ္ထမင်းသမီး..."
ရှန်ကျီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး
"ဘာမေးချင်လို့လဲ"
"ကျွန်... ကျွန်တော်မျိုး နားမလည်လို့ပါ၊ ဒါတွေက ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ..."
"မင်းတို့ ဟန်တန်းဧကရာဇ်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူပဲ ဒီနေ့ ငါတို့သတ်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံးက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားတွေပဲ ဒီကိစ္စနဲ့ မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ ဘာမှ ကြောက်စရာမလိုဘူး ဒီမီးက မင်းတို့ဆီ ကူးမှာမဟုတ်ဘူး၊ အသာလေးပဲ စောင့်ကြည့်နေပါ"
ရှန်ကျီက အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြပါတယ်။
သူမရဲ့ အသံက တိုးပေမဲ့ မြို့တော်ထဲက လူတိုင်းရဲ့ နားထဲကိုတော့ ပြတ်ပြတ်သားသား ရောက်သွားပါတယ်။
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း
မျိုးနွယ်စုကြီးတွေရဲ့ အကြီးအကဲတွေ မျက်နှာပျက်ကုန်ကြပါတယ်။
ဟန်တန်းနိုင်ငံက ဘယ်လိုဖြစ်လို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်သွားရတာလဲ
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ဒါဆို ဒီရက်ပိုင်း နေရာအနှံ့မှာ စစ်ပွဲတွေ ဖြစ်နေတာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကြောင့်လား"
တစ်ယောက်က အမြန်မေးပါတယ်။
"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် အခြေအနေက ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ထဲမှာလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိဦးမှာပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ထဲမှာ အထောက်အထား မရှိသေးလို့ ငါ့ကိုယ်စား စကားတစ်ခွန်း ပါးလိုက်ပါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက လူနတ်မကြိုက်တဲ့ ကိစ္စတွေမို့လို့ မကြာခင် ပျက်စီးရတော့မှာပါ"
ရှန်ကျီက ပြောလိုက်ပါတယ်။
လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်မိကြပြီး စိတ်ထဲမှာ ထိတ်လန့်နေကြပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... မင်းသမီးပေးတဲ့ စာရင်းထဲက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ လူအနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေကို အကုန် သုတ်သင်ပြီးပါပြီ"
ဖန့်ချန်က ပျံသန်းလာပြီး အစီရင်ခံပါတယ်။
လီဖူတို့ အုပ်စုလည်း အနောက်က လိုက်ပါလာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုံစံတွေပါ။
ဒီတစ်ခါ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီကြောင့် သူတို့တွေ အဝ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြတာလေ။
သူတို့တွေ စိတ်လှုပ်ရှားနေရင်းနဲ့လည်း ဖန့်ချန်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေကြပါတယ်။
မင်္ဂလာဝေါယာဉ်နီကြီး ထပ်ပေါ်မလာတော့ပေမဲ့၊ ခုနက ဒီလူငယ်လေးရဲ့ လက်ချက်က အရမ်းပြင်းထန်တာကို သူတို့ မြင်ခဲ့ရပါတယ်။
စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကိုတောင် ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ပိုင်းဖြတ်နိုင်တာလေ။
ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ထဲမှာ ပါရမီရှင်တွေ တကယ်များတာပဲလို့ သူတို့ တွေးနေမိကြပါတယ်။
"ဒီမှာ ကိစ္စပြတ်ပြီဆိုတော့ လီရှောင်နိုင်ငံ ကို သွားကြစို့၊ အချိန်မီဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ"
ရှန်ကျီက ပြောပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... နဂါးစီးဖူးလား"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်ပါတယ်။
"နဂါး"
ရှန်ကျီ ကြောင်သွားတယ်
" နဂါးတစ်ပိုင်းမိစ္ဆာ လား ကျောင်လုံရဲ့ အရှိန်က ငါ့ရဲ့ သင်္ဘောကို မမီဘူးနော်"
"ကျောင်လုံ မဟုတ်ပါဘူး"
ဖန့်ချန်က လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ကြီးမားလှတဲ့ နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
လူတိုင်း ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ အသက်ရှူမှားသွားကြပါတယ်။
နဂါးခေါင်းဆိုတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဘာလို့ အသားတစ်စမှ မရှိဘဲ အရိုးစုကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ
"ဒါက..."
ရှန်ကျီရဲ့ မျက်နှာ လေးနက်သွားပါတယ်။
ဘေးက တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်လည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိပြီး တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။
"သူက ကျွန်တော်တို့ကို လီရှောင်နိုင်ငံဆီ အမြန်ဆုံး ပို့ပေးပါလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ထိုက်ယင်နဂါးမင်းကြီး ဟာ စိတ်ထဲကနေ ဘယ်လောက်ပဲ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပါစေ၊ ဒီ ငရဲမင်း ရဲ့ အမိန့်ကိုတော့ မလွန်ဆန်ရဲပါဘူး။
ဒါကြောင့် နဂါးခေါင်းကို နှိမ့်ချပေးပြီး လူတွေကို တက်ဖို့ အချက်ပြလိုက်ပါတော့တယ်။
အခန်း (၉၃၂) လူအစွမ်းရှိသမျှ ကြိုးစား၊ ကံကြမ္မာအတိုင်း ဖြစ်စေ
"ငါတို့... ခုနက မျက်စိမှားတာများလား"
ထိုက်ယင်နဂါးမင်းကြီးက လူတွေကို တင်ဆောင်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ရင်း၊ အရပ်ရပ်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အကြည့်တွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ မှင်သက်နေကြပါတယ်။
ကိုယ်ထည် အလျား ပေပေါင်း ရာနဲ့ချီရှိပြီး နဂါးခေါင်းကြီး တစ်ခုတည်းတင် တောင်ငယ်တစ်လုံးလောက် ရှိနေတဲ့ ဒီလို မိစ္ဆာမျိုးကို သူတို့တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပါဘူး။
ဒါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းကြောင့် ပေါ်လာတာလားဆိုတာ သူတို့ မဝေခွဲနိုင်ကြပါဘူး။
"အရှင်က လူ့လောကမှာလည်း တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ..."
လီပါ့တောင်း က သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူက ဝိညာဉ်တန်းကြီးကို ဆွဲပြီး ဟောက်သံနဲ့အတူ ငရဲပြည် ထဲကို ဝင်သွားပါတော့တယ်။
ဒီရက်ပိုင်း သူဟာ လူ့လောကကို ခဏခဏ ခေါ်ယူခြင်း ခံရတာကြောင့် တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေပုံရပါတယ်။
နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းပေမဲ့ သူကတော့ ပျော်နေတာပါ။
ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ အမှုတော်ကို ထမ်းရွက်ခွင့်ရတာက တခြား နေ့ခင်းလှည့်ကင်းစောင့် စစ်သူကြီး တွေအတွက်ဆိုရင် ပိုက်ဆံပေးဝယ်ရင်တောင် မရနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးလေ။
...
"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပီသပါပေတယ်၊ သူချန်ထားခဲ့တဲ့ ဒီရတနာတစ်ခုတည်းတင် တန်ဖိုးက မနည်းဘူးပဲ"
ဖန့်ချန်က နဂါးခေါင်းပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး လက်ထဲမှာ ပစ္စည်းနှစ်ခုကို ကိုင်ထားပါတယ်။
တစ်ခုကတော့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဖိုးကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် ပါ။
အဲဒီထဲမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ထောင်ကျော် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနဲ့ချီပြီး ပါသလို၊ တခြား ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းအချို့လည်း ပါပါတယ်။
နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကတော့ အနက်ရောင်ရှိတဲ့ ဘူးသီးခြောက် တစ်ခုပါ။
ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ ခပ်ဖွဖွ တို့ထိလိုက်ရင် တာအိုတံဆိပ် နဲ့ လုံးဝမတူတဲ့ တောက်ပနေတဲ့ ဝိညာဉ်တံဆိပ် အမှတ်အသား နှစ်ခုကို မြင်နိုင်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဒီဘူးသီးခြောက်ကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် မသတ်မှတ်ရသေးတာကြောင့် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကိုတော့ မထုတ်ဖော်နိုင်သေးပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါအရဆိုရင် ဒါက မြေကမ္ဘာအဆင့် ရတနာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်အသား နှစ်ခုကတော့ ဝိညာဉ်တံဆိပ် တွေ ဖြစ်ရပါမယ်။
"ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုပါတဲ့ ရတနာ... ဒါမျိုးက တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် သုံးဖို့ ခက်တယ် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တွေ သုံးဖို့ သင့်တော်တာ မင်း အဲဒါကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သွားမလုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ မဟုတ်ရင် တစ်ခါတည်းနဲ့ မင်းကို အလောင်းခြောက်ဖြစ်အောင် စုပ်ယူသွားလိမ့်မယ်"
ရှန်ကျီက အနက်ရောင်ဘူးသီးခြောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သတိပေးပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ဒီပစ္စည်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့သာ လဲမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်လောက် တန်မလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။
"လဲမယ် ဟုတ်လား မင်း ဒါကို နောက်မှသုံးဖို့ သိမ်းထားသင့်တာ မြေကမ္ဘာအဆင့် ရတနာတစ်ခု လုပ်ဖို့ဆိုတာ ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး လိုသလို၊ ဒါမျိုးကို လုပ်နိုင်တဲ့ လက်နက်ပညာရှင် ဆိုတာကလည်း ရှာရခက်တယ် အခု မင်း ရောင်းလိုက်ရင် နောက်မှ ဒီလိုမျိုး ထပ်ရှာတွေ့ဖို့ မလွယ်ဘူး"
ရှန်ကျီက ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း
"တကယ်လို့ မင်းက အရမ်းရောင်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုပါတဲ့ ရတနာက အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းထက် မနည်းနိုင်ဘူး တကယ်လို့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူနဲ့သာ တွေ့ရင် နှစ်သောင်း၊ သုံးသောင်းလောက်အထိ ရောင်းလို့ရနိုင်တယ်"
ဖန့်ချန် နားလည်သွားပါတယ်။
ဒီလို ရတနာမျိုးက ပုံသေဈေး မရှိဘဲ ဝယ်မယ့်သူရဲ့ လိုအပ်ချက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပါ။
သူ ရောင်းဖို့တော့ စိတ်မကူးထားပါဘူး။
ဒါကို ဓားငယ်လေး အတွက် အာဟာရအဖြစ် ပေးဖို့က အသင့်တော်ဆုံးပါပဲ။
ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုပါတဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ရတနာဆိုရင် ဓားငယ်လေးကို အဆင့် ၅ ဓားခန္ဓာကနေ အဆင့် ၆ ကို တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်နေပါတယ်။
တစ်ခုတည်းသော စဉ်းစားရမှာက အစာချေဖျက်ဖို့ အချိန် ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ဆိုတာပါပဲ။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... အရင်က ချင်မျိုးနွယ်စုမှာတုန်းက မင်းသမီးက ကျုပ်ရဲ့ ဝိညာဉ် ကို မြင်နိုင်တာက ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကြောင့်လား "
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှန်ကျီရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အပြုံးရိပ်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဖန့်ချန် ရင်းနှီးနေတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
ဒါက ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံးလိုက်တဲ့ ပုံရိပ်ပါပဲ။
ဖန့်ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ခွာစေလိုက်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ရှန်ကျီရဲ့ အကြည့်ကတော့ လိုက်မလာပါဘူး။
"မင်း အခု ဝိညာဉ်ထွက်ခွာလိုက်တာလား"
ရှန်ကျီက မေးပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သိချင်စိတ်နဲ့
"ဒီတစ်ခါတော့ မမြင်ရတော့ဘူးလား"
ရှန်ကျီက စဉ်းစားဟန်နဲ့ ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"ဒီတစ်ခါတော့ မမြင်ရတော့ဘူး ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားပုံရတယ် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားမျက်လုံး နဲ့တောင် မမြင်ရဘူးဆိုရင် သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေဆိုတာ ဝေလာဝေးပဲ သာမန် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းက ဝိညာဉ်ထွက်ခွာပြီးရင် ဘယ်သူမှ မနိုင်တဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေပြီ"
ဒီလိုပြောရင်းနဲ့ ရှန်ကျီဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာပါတယ်။
အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ကို တက်သွားတာ၊ မင်္ဂလာဝေါယာဉ်နီထဲက ပုဂ္ဂိုလ်၊ ပြီးတော့ အခု သူတို့ စီးနေတဲ့ အရိုးစုနဂါး...။
ကိစ္စတိုင်းက ထူးဆန်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ စရိုက်အရတော့ ဒါတွေကို လိုက်ပြီး မေးမြန်းနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"မင်း အရင်က ငါ့ကိုပေးခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေကို ငါ စစ်ဆေးပြီးပြီ ယွီချင်းကျိ က နေမင်း ဝိညာဉ်စစ်သူကြီး ဖြစ်ဖို့ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း မသိသေးတာက သူ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သေသွားပြီ ကြားတာတော့ သူ ယင်လောကထဲကို ဆင်းသွားတဲ့အချိန်မှာ မတော်တဆမှု ဖြစ်တာလို့ ပြောကြတာပဲ"
ရှန်ကျီက စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"လီရှောင်နိုင်ငံက အဲဒီဘိုးဘေးကြီးဟာ အစက ဒီလောက်အစောကြီး အစွမ်းထုတ်ဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ ယွီချင်းကျိ မတော်တဆ သေသွားတဲ့ကိစ္စက သူ့ကို အန္တရာယ်ရိပ် ခံစားမိစေခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူက အစီအစဉ်ကို စောပြီး လုပ်လိုက်ကာ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ကို အတင်းအဓမ္မ တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ"
"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် သူ့ဆီကို နည်းလမ်းမျိုးစုံနဲ့ ပို့ပေးနေတဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တွေက ရေတွက်လို့တောင် မရတော့ဘူး"
"ယွီချင်းကျိ မရှိတော့ပေမဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ကို ထပ်လွှတ်ပြီး သူ့အတွက် အဲဒီဆေးတွေကို ဖော်စပ်ပေးနေတယ် ကြည့်ရတာ လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးကတော့ တစ်ခုခုကို အလဲအထပ် လုပ်လိုက်ပုံရတယ်"
"တကယ်လို့ သူကသာ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်သွားရင် အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီပြီး ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် စစ်မီးတွေက ဘယ်လောက်အထိ တောက်လောင်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တယ်"
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားတယ်
"ဒီလောက်အထိ အစီအစဉ်ကြီးတာကို အလယ်ပိုင်းဒေသက မသေမျိုးဘုရင်တွေ မသိဘဲ မနေပါဘူး ဘယ်သူမှ ထွက်မတားကြဘူးလား ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ကပဲ ဒီကိစ္စကို လိုက်ရှင်းနေရတာလား"
ရှန်ကျီက ရယ်လိုက်တယ်
"မင်းက အရမ်းကို ရိုးသားလွန်းသေးတာပဲ မသေမျိုးဘုရင်တွေအတွက် ဒါက ကိစ္စအကြီးကြီး မဟုတ်ဘူး ပြောရရင် မပြောပလောက်တဲ့ ကိစ္စလေးပဲ"
"သာမန်လူတွေ သေကြေပျက်စီးတာက သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး သူတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မထိခိုက်သရွေ့တော့ ဒီလို အရှုပ်ထုပ်တွေကို သူတို့ ဝင်မရှင်းတဲ့အပြင် ရှောင်တောင် ရှောင်နေဦးမှာ"
"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ကွယ်မှာလည်း ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိနေတာပဲ အကြောင်းအရင်း ခိုင်ခိုင်လုံလုံ မရှိဘဲနဲ့တော့ သာမန်မသေမျိုးဘုရင်တွေက ဒီလို ကိစ္စလေးအတွက် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး တစ်ယောက်ကို သွားပြီး အငြိုးမထားချင်ကြဘူး"
ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးမှ ရှန်ကျီရဲ့ မျက်နှာက အပြုံးတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်
"ဒါတင်မကဘူး အခု တချို့ မသေမျိုးဘုရင်တွေဆိုရင် တာအိုဆွေးနွေးပွဲတွေမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုတောင် နားလည်ပေးနိုင်တဲ့အကြောင်း ပြောလာကြပြီ"
"အခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲနေပြီ လူ့လောကမှာ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ နည်းပါးလာလေလေ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ထောက်ခံတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ များလာလေလေပဲ"
"ငါ့ရဲ့ ဦးလေးတချို့ဆိုရင်တောင် နောက်ပိုင်းမှာ လိုအပ်လာရင် အလယ်ပိုင်းဒေသကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးကြည့်သင့်တယ်လို့ ပြောနေကြပြီ"
"အခြေအနေက ဒီလောက်အထိ ဆိုးနေပြီလား"
ဖန့်ချန် အံ့ဩသွားပါတယ်။
တကယ်လို့ ကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးကသာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လမ်းစဉ်ကို လက်ခံလိုက်ရင် လူ့လောကကြီးက သတ်ဖြတ်ကွင်းကြီး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။
လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ သာမန်လူတွေကို သတ်ဖြတ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသားလွှာတွေလိုမျိုး အလေးချိန်နဲ့ ချပြီး ရောင်းဝယ်ကြတော့မှာလား
"တကယ်တော့... နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားတွေကို ခွဲခြားထားပြီး တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး မနှောင့်ယှက်စေတာက အကောင်းဆုံး လမ်းစဉ်ပါပဲ အရင်က အထက်ဘုံလောက ကို တက်လှမ်းလို့ ရသေးတဲ့အချိန်မှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဆိုတာ မပြောပလောက်တဲ့ ဂိုဏ်းလေးတစ်ခုပါ"
" အားလုံးက ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ လောကမှာ သွားပြီး ပြိုင်ဆိုင်နိုင်ကြတာလေ ဘယ်သူကမှ ဒီလောကငယ်လေးထဲမှာ ဒီပြားစေ့လေးတွေအတွက် လုနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ရှန်ကျီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောတယ်
"အခု ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန ကလည်း လူအစွမ်းရှိသမျှ ကြိုးစားပြီး ကံကြမ္မာအတိုင်း ဖြစ်စေဖို့ပဲ လုပ်နိုင်တော့တာပါ နောက်ပိုင်းမှာတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဖျက်သိမ်းရမှာပါပဲ"
" မင်းကလည်း မင်းရဲ့ ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ ဖြစ်သွားမယ် ငါကလည်း ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထမင်းသမီး ဖြစ်သွားမယ် ဒီလောကထဲက ညစ်ပတ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်၊ နားမထောင်၊ မဝင်ပါတော့ဘဲ နေကြရုံပေါ့"
"နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားတွေကို ခွဲခြားထားခြင်း..."
ဖန့်ချန်ဟာ ရှရွှမ်ကျိ ဒီရက်ပိုင်း လုပ်ဆောင်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်ပါတယ်။
ဖြစ်နိုင်တာက အဘိုးကြီးကလည်း ရှန်ကျီလိုပဲ တွေးနေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားတွေကို ခွဲခြားထားပြီး စည်းမျဉ်းဥပဒေတွေ သတ်မှတ်လိုက်မှသာ လူ့လောကရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်မယ်လို့ ယူဆနေတာလား
"မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ"
ရှန်ကျီက ရုတ်တရက် မေးပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီးလိုပဲ တွေးနေတဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိပါတယ် လူ့လောကမှာ နတ်ဘုရားနဲ့ လူသားတွေကို ခွဲခြားထားသင့်တယ် ကျင့်ကြံသူတွေက သာမန်လူတွေရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်မပါသင့်ဘူးလို့ သူက ထင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
"ဒီလို တွေးတဲ့သူတွေက အများကြီးပါ ဒါပေမဲ့ ပြောသလောက် မလွယ်ဘူးလေ အဲဒီအစား ဓားနဲ့ပဲ ကောင်းကင်တံခါးကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်တာက ပိုပြီး လွယ်ကူပါလိမ့်မယ်"
ရှန်ကျီက ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ အကြည့်က အခုမှ အသွားသွေးထားတဲ့ နတ်ဓားတစ်စင်းလို ထက်မြက်နေပါတယ်။
"စတုတ္ထမင်းသမီး... ဒီတစ်ခါ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တွေ လီရှောင်နိုင်ငံကို သွားကြမှာလား"
"ငါသိသလောက်တော့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး သုံးယောက် သွားမှာပါ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက သူတို့တွေက ကပ်ဘေးဒဏ် ခံယူရင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့တဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ ဖြစ်လို့ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး"
" ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းက အထွတ်အထိပ် အခြေအနေထက် ၅၀၊ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် လျော့နည်းနေတယ် သူတို့တွေ အားလုံး ပေါင်းရင်တောင် လီရှောင်နိုင်ငံက အဲဒီဘိုးဘေးကြီးကို နိုင်ဖို့ မသေချာဘူး"
ရှန်ကျီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး
"ဒီတစ်ခါတော့ မင်း ရှာပေးတဲ့ အကူအညီပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်"
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"နေရာကို ရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော် လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးအတွက် အောင်သွယ်တော် တစ်ခါ လုပ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်"