အခန်း (၉၄၁-၉၄၂)
Vol. 95 Ch. 941-942
အခန်း (၉၄၁) ဖဲချပ်ကို လှန်ပြခြင်
"ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ ဇနီးကိုတောင်... ပါးရိုက်လိုက်တာလား ဒီအလယ်ပိုင်းဒေသက ပါရမီရှင်တွေက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြတာလား..."
ချောင်ရှန်းကုန်းမီရှန့်ရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အသက်မဲ့နေပါပြီ။
သူ့မျက်လုံးထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မရှိတော့ပါဘူး။
ကိုင်ဝူက ကောင်ကင်လျှို့ဝှက်မှန် ကနေတစ်ဆင့် ဘယ်သူ့ကို သတင်းပို့လိုက်သလဲဆိုတာ သူ မသိပေမဲ့၊ ဒီက ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်စံအိမ်က ဟုန်ဆန်းရှန်း အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိကြပါတယ်။
သူက သတ်ဖြတ်ရတာကို ဝါသနာပါတဲ့ လူသတ်သမားကြီးပါ။
တကယ်လို့ အဲဒီလူသာ ဒီကို ရောက်လာရင်တော့ နှစ်ဖက်စလုံးကြားမှာ တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားဖို့က သေချာသလောက်ပါပဲ။
"ဒီအဖိုးအိုရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ် ဒါပေမဲ့ ဟုန်ဆန်းရှန်းနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ နည်းနည်း အားနည်းနိုင်တယ်"
တစ်ယောက်က ရှီလုံကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲကနေ ခန့်မှန်းနေပါတယ်
"ရှန်ကျီ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မှားသွားပြီ..."
ဟန်လင်းချိုးတို့တစ်စု မျက်နှာတွေ ပျက်နေကြပါတယ်။
တကယ်လို့ နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသာ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်စံအိမ်နဲ့ ဓားဂိုဏ်းကြားက ရန်ငြိုးထဲ ပါသွားမယ်ဆိုရင် ဘာအကျိုးမှ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
သူတို့အမြင်မှာတော့ ဒီအဖိုးအို (ရှီလုံ) ဟာ ရှန်ကျီက ခေါ်လာတဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဒီလိုအင်အားကြီးသူမျိုးကို ခိုင်းစေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာပါ။
ခုနက အဖိုးအိုက "လူကြီးမင်း" လို့ ခေါ်လိုက်တာကို ကြည့်ရင်လည်း ဒီမသေမျိုးဘုရင်ဟာ အလယ်ပိုင်းဒေသ အစိုးရဘက်က လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်မယ်လို့ သူတို့ တွက်ဆလိုက်ကြပါတယ်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ် ၉ ဆက်လုံးကို သတ်မလို့လား"
ဖန့်ချန်က ကိုင်ဝူကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မရဘူးလား"
ကိုင်ဝူက အေးစက်စွာ ပြန်မေးတယ်။
"ရှီလုံ... ထပ်ပြီး ပါးရိုက်လိုက်ဦး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
အားလုံးရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ကိုင်ဝူဟာ ရှီလုံရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားပြီး ဘယ်ပြန်ညာပြန် ပါးရိုက်ချက် အချက်ပေါင်းများစွာကို ခံလိုက်ရပါတယ်။
အရင်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ ဇနီး၊ လီရှောင်မင်းသမီး ယွီချင်းမေ ပါးရိုက်ခံရတယ်၊ အခုတော့ ကောင်းကင်ဘုရင်ရဲ့ သားတော်၊ လီရှောင်ဘုရင်ရဲ့ မြေးဖြစ်သူပါ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရပါပြီ။
ဒါက ယွီချင်းကျိရဲ့ ဈာပနပွဲမှာ ဖြစ်နေတာပါ။
ချက်ချင်းပဲ လီရှောင်နိုင်ငံက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဒေါသထွက်ပြီး စားပွဲကို ရိုက်ကာ ထရပ်လိုက်တယ်
"မင်းတို့တွေ လွန်လှပြီ! ဒီနေရာကို..."
ရှီလုံက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ အဲဒီလူဟာ ရှီလုံဆီကို ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး ပါးရိုက်ချက် ၁၀ ချက်ကျော်လောက်မှာ ဝိညာဉ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တောင် ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားတာကြောင့် နောက်ထပ် စကားမပြောနိုင်တော့ပါဘူး။
"တော်လောက်ပြီ"
လီရှောင်ဘုရင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရှန်ကျီကို အငြိုးတေးနဲ့ စိုက်ကြည့်တယ်
"စတုတ္ထမင်းသမီး... မင်းတို့..."
အားလုံးက မကောင်းတာတစ်ခုခု ဖြစ်တော့မယ်လို့ တွေးနေတုန်းမှာပဲ၊ လီရှောင်ဘုရင်လည်း ရှီလုံရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားပြီး ပါးရိုက်ချက် ၁၀ ချက်ကျော်လောက် ခံလိုက်ရပြန်ပါတယ်။
ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားထိန်းချုပ်မှုက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ပါဘူး။
သာမန်ပါးရိုက်ချက် ၁၀ ချက်လောက်က သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် သေချာတွက်ချက်ထားသလိုပါပဲ။
အသက်အန္တရာယ် မရှိစေဘဲ ပြန်မခုခံနိုင်အောင် ရိုက်လိုက်တာဖြစ်ပြီး ရိုက်ပြီးတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေဟာ ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုတောင် အသုံးပြုလို့ မရတော့ပါဘူး။
"ဒါ... ဒါကတော့..."
ကျင့်ကြံသူတွေ အချင်းချင်း ကြောင်ကြည့်နေကြပါတယ်။
လီရှောင်ဘုရင်တောင် ပါးရိုက်ခံလိုက်ရတာလား ဒါဆို ဘိုးဘွားမိဘကနေ မြေးအထိ သုံးဆက်စလုံး အရိုက်ခံလိုက်ရတာပေါ့...
ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ လီရှောင်ကျင့်ကြံသူတွေဟာ ဒေါသရော၊ အရှက်ရမှုပါ ခံစားနေကြရပါတယ်။
လူငယ်တွေဆိုရင် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြတာ၊ အကြည့်နဲ့သာ လူသတ်လို့ ရမယ်ဆိုရင် ဖန့်ချန်ကို အပိုင်းပိုင်း ပိုင်းပစ်လိုက်ကြမှာပါ။
"ဖန့်ညီလေး... ဒါကတော့ နည်းနည်း လွန်သွားပြီ မင်းနဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်စံအိမ်ကြားမှာ ဘယ်လိုအာဃာတပဲ ရှိရှိ၊ ယွီချင်းကျိက ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုပဲလေ ဒီနေ့က သူ့ဈာပနပွဲပါ၊ သူ့ဈာပနမှာ သူ့ဆွေမျိုးတွေကို ရိုက်နှက်နေတာကတော့ သဘာဝမကျဘူး မဟုတ်လား"
ကျောက်ကျောင်လုံရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသရိပ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ချင်ဟော့ချန်းက ရှီလုံဆီကနေ အကြည့်လွှဲပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ညီလေး... ကိုယ့်မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်လိုက်ပါ"
"ချင်စီနီယာအစ်ကို... ဒီနှစ်တွေမှာ အစ်ကို နေရတာ အရမ်း ပင်ပန်းနေပြီလား"
ဖန့်ချန်က ချင်ဟော့ချန်းကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"ဘာလို့ အဲဒီလို မေးတာလဲ"
ချင်ဟော့ချန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက လှုပ်ခတ်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်တယ်
"ကျွန်တော်သာ အစ်ကို့နေရာမှာဆိုရင်တော့ သိပ်ပြီး မလွယ်ကူလောက်ဘူးလို့ ထင်တယ် ဘာလို့လဲဆိုတော့ နှစ်ဖက်ကြားမှာ အမြဲတမ်း ချိန်ညှိနေရမှာ မဟုတ်လား"
"ဖန့်ညီလေး... မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"
ချင်ဟော့ချန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ရိုးသားတဲ့ အကြည့်နဲ့ မေးပါတယ်။
"ချင်ဟော့ချန်း... ကြည့်ရတာ ဒီကောင် အတော်များများ သိနေပုံပဲ"
ကိုင်ဝူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းက သွေးတွေကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။ ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်ပြီး
"အများကြီး သိလွန်းရင်လည်း အဆုံးသတ် မလှတတ်ဘူးနော်"
အားလုံးက သူတို့ပြောနေတဲ့ စကားဝှက်တွေကို နားမလည်ဘဲ ကြောင်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ကျောက်ကျောင်လုံက ဖန့်ချန်ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး ရှီလုံကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ရှန်ကျီကို တစ်ချက်ကြည့်နဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ဖန့်ချန်ကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တယ်
"တကယ်လို့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဒီမှာ ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေမယ်ဆိုရင်၊ ငါ အခုချက်ချင်း တောရိုင်းကျောင်းတော်ကို သတင်းပို့ပြီး ဆရာတွေကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ် ယွီအစ်ကိုက သူ မသေခင်မှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဌာနက တပည့်တစ်ယောက်ပဲ ကျိမသေမျိုးဘုရင် သာ မင်းတို့ သူ့ဈာပနမှာ ပြဿနာရှာပြီး သူ့ဆွေမျိုးတွေကို ရိုက်တာ သိသွားရင်တော့ လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ကျောက်စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကို ဒီကိစ္စတွေထဲမှာ မပါဝင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဝင်မပါတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
"မင်း ဘာပြောတာလဲ"
ကျောက်ကျောင်လုံရဲ့ မျက်နှာ ပျက်သွားပါတယ်။
သူက ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိတယ်၊ ဒီနေ့ ဒီနှစ်ယောက် လာတာက ဟိုတုန်းက ရန်ငြိုးကြောင့် မဟုတ်ဘဲ တခြားတစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုပါ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ခန်းမအပြင်ဘက်ကနေ လက်ခုပ်တီးသံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
အားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အဖိုးအိုတစ်ယောက်ဟာ ခန်းမအပြင်မှာ ရပ်ပြီး လက်ခုပ်တီးနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
လီရှောင်ဘုရင်တို့တစ်စု အဲဒီလူကို မြင်တာနဲ့ အမြန်ထပြီး အရိုအသေပေးကြတယ်
"ကျွန်တော်တို့ ဘိုးဘေးကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီး အဲဒီ မသေမျိုး
အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အမြန်ပဲ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ကြပါတယ်။
တစ်ဖက်မှာလည်း စိုးရိမ်စိတ်တွေ ဝင်နေကြတယ်၊ ဒီဘိုးဘေးကြီး ပေါ်လာတာက အခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားစေမလားလို့ပါ။
"အားလုံးပဲ အားနာစရာ မလိုပါဘူး"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အကြည့်က ရှီလုံကို တစ်ချက်ဝှေ့ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်နဲ့ ရှန်ကျီတို့ နှစ်ယောက်ဆီမှာ ရပ်တန့်သွားတယ်
"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဒီကို လာတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကိစ္စကြောင့် မဟုတ်လား"
"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း"
အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲကုန်ပါတယ်။ ဘာလို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ပတ်သက်သွားတာလဲ
ယွီချင်းမေကတော့ အခုအချိန်မှာ ကိုင်ဝူရဲ့ ဘေးကို ရောက်နေပါပြီ။
သူမက ပါးကို အုပ်ထားရင်း ဖန့်ချန်ကို အငြိုးအတေးနဲ့ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ ယူဆပြီး အောင်နိုင်သူလို အမူအရာမျိုး ရှိနေပါတယ်။
"ဘိုးဘေးကြီး... ဘိုးဘေးကြီး ပြောတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"
လီရှောင်ဘုရင်က သံသယနဲ့ မေးပါတယ်။
"မင်း ခဏနေရင် သိရမှာပါ"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် ဘေးကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"မိတ်ဆွေ သုံးယောက်... ထွက်လာလို့ ရပါပြီ"
ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ အလင်းတန်း သုံးခု ကျဆင်းလာပြီး လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ နောက်မှာ ရပ်လိုက်ပါတယ်။
သူတို့က အမျိုးသား နှစ်ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါ။
သူတို့ရဲ့ ပုံစံက အသက်ကြီးပုံရပေမဲ့ သူတို့ဆီက ထွက်နေတဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ ဒီက ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပါတယ်။
မသေမျိုးဘုရင် တွေ ဒီသုံးယောက်စလုံးက မသေမျိုးဘုရင်တွေပဲ
အားလုံး ဆွံ့အသွားကြပါတယ်။
လီရှောင်နိုင်ငံထဲမှာ ဘာလို့ နောက်ထပ် မသေမျိုးဘုရင် သုံးယောက်တောင် ရှိနေရတာလဲ ဒါမှမဟုတ်... လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက တစ်ယောက်ယောက် ပြဿနာလာရှာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိလို့ အကူအညီ ခေါ်ထားတာလား
ဒါပေမဲ့...
အားလုံး သံသယဖြစ်နေကြပါတယ်။ ဒီလောက် အခြေအနေမျိုးကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် မသေမျိုးဘုရင် သုံးယောက်တောင် ခေါ်ဖို့ လိုလို့လား
ရှန်ကျီရဲ့ မျက်နှာကတော့ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပုံရပါတယ်။
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ရယ်ပြီး
"မိန်းကလေး... မင်း ရိပ်မိသွားပြီ ထင်တယ် မင်းတို့ ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန က ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ အခု ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ မင်းတို့ရဲ့ ဌာနမှူးအတွက် တကယ် အလုပ်လုပ်ပေးနေကြလို့လဲ"
"ဒီလောကရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လားရာ ရှေ့မှာတော့ တစ်နေ့ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ ဌာနမှူးကိုယ်တိုင်တောင် ငါတို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းရလိမ့်မယ်လို့ ငါမြင်တယ်"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဒါကမှ လူသားလောကရဲ့ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ် မို့လို့ပဲ "
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း... ဝိညာဥ်သုတ်သင်ခြင်းဌာန...
အခုဆိုရင် မိုက်မဲတဲ့သူ မဟုတ်ရင် ဒီမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ကိစ္စကို တွေးမိနေကြပါပြီ။
ကျောက်ကျောင်လုံလည်း ဖန့်ချန်ရဲ့ သတိပေးချက်က ဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားပါတယ်။
သူက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာနဲ့ လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးကို ကြည့်လိုက်တယ်
လီရှောင်နိုင်ငံရဲ့ ဒီမသေမျိုး ဘိုးဘေးကြီးက... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လူလား
ဟန်လင်းချိုးတို့တစ်စုလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း နဖူးကနေ ချွေးစေးတွေ ထွက်လာပါတယ်။
သူတို့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ရွှံ့နွံတွေ ပြည့်နေတဲ့ ရေအိုင်ထဲကို ခြေစုံပစ် နင်းမိသွားပုံရပါတယ်။ အခုအချိန်မှာ ခြေပြန်နှုတ်ဖို့က နောက်ကျသွားပါပြီ...
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကောင်းကင်ယံမှာ လှပတဲ့ တိမ်တိုက်ရောင်စဉ် တွေ ပြန့်နှံ့လာတာကို အားလုံး တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
နေဝင်ချိန်က တိမ်တွေလို အရမ်းလှပေမဲ့ ဒီရောင်စဉ်တွေက အရမ်းကြီးလွန်းနေပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံတော့မယ့် ပုံစံပါ။
ဖန့်ချန်က ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဟိုတုန်းက မဟာချန်းနိုင်ငံ ရဲ့ ကိစ္စကို သတိရသွားပြီး၊ လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးတို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်တော့မယ်ဆိုတာကို ခန့်မှန်းမိလိုက်ပါတော့တယ်။
အခန်း (၉၄၂) မင်းဒူးမထောက်ရင် ငါဒူးထောက်မယ်
"ကောင်းကင်မှာ ဖြစ်နေတာက ဘာထူးဆန်းတဲ့ နိမိတ်လဲ"
"နိမိတ်မဟုတ်ဘူး၊ တားမြစ်ပညာ တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်..."
"တားမြစ်ပညာ"
အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ရှန်ကျီက အဲဒီမသေမျိုးဘုရင် သုံးယောက်ကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေတယ်
"သုံးယောက်စလုံး သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား"
"သဘာဝပေါ့၊ ငါတို့သုံးယောက်စလုံးက မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်မှာ ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကျရှုံးခဲ့ကြတာ မသေမျိုးဘုရင်အထက် မသေမျိုးဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး အခု ငါတို့အတွက် နောက်ဆုံးလမ်းက သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးကို သုံးဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်"
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
"မင်းတို့လို ကောင်လေးနှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဒီမှာ ပေါ်လာရဲတာကလည်း ဒီမိတ်ဆွေ သုံးယောက်ကြောင့် ဖြစ်ရမယ်"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ရယ်မောလိုက်တယ်
"နှမြောစရာပဲ၊ အခြေအနေက အမြဲပြောင်းလဲနေတာ မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က အရမ်းနိမ့်လွန်းသေးတယ် ဒီလိုအဆင့်အတန်းမျိုး တိုက်ပွဲထဲကို အတင်းဝင်ပါတာက မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ အနက်ဆုံးငရဲထဲကို တွန်းပို့လိုက်သလိုပဲ"
"လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီး... ဒီနေ့ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲ"
ရှန်ကျီက တည်ငြိမ်စွာ မေးပါတယ်။
"တကယ်လို့ မင်းတို့ ဒီနေ့ မလာခဲ့ရင် ငါက အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံပြီး မသေမျိုးဘုရင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းမှာ အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံးလည်း အဆင်ပြေမယ် လီရှောင်မှာလည်း ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး အရင်က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ စစ်ပွဲတွေတောင် တစ်ခုချင်းစီ ပြန်ငြိမ်းသွားလိမ့်မယ်"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်တယ်
"နှမြောစရာပဲ မင်းတို့နှစ်ယောက်က အရမ်းကို ဖိအားပေးလွန်းတယ် ငါ့ရဲ့ ယွီမျိုးနွယ်ဝင် ဈာပနမှာ ငါတို့ ယွီမျိုးနွယ်ရဲ့ မျက်နှာကို ပါးရိုက်ခဲ့ကြတယ်"
"ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသကို ဘယ်လိုမှ မျိုသိပ်လို့ မရတော့ဘူး ဒါကြောင့် အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်ရတော့မှာပဲ ဒီနေ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားတွေကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူ အကုန်လုံး အသက်ရှင်ခွင့် မရှိဘူး"
အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
အဆင့် ၃ အင်ပါယာက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့နဲ့ မေးတယ်
"ကျွန်တော်တို့က ဒီကိစ္စမှာ မပါဝင်ပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ပါ သေရမှာလား"
"မင်းတို့ကတော့ တကယ်ပဲ အပြစ်မရှိပါဘူး အပြစ်တင်ချင်ရင်တော့ ဒီနှစ်ယောက်ကိုပဲ အပြစ်တင်လိုက်ကြပါ"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ဖန့်ချန်နဲ့ ရှန်ကျီကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြုံးကာ ပြောပါတယ်။
လီရှောင်ဘုရင်က မျက်နှာပျက်သွားတယ်
"ဘိုးဘေးကြီး... ဒီနေ့ ဒီမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ ယွီမျိုးနွယ်ရဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူတွေလည်း အများကြီး ပါပါတယ်..."
"သူတို့လည်း သေရမှာပဲ ဒီလမ်းကို လျှောက်ပြီဆိုရင် သနားညှာတာမှု တစ်စက်လေး ရှိတာနဲ့ ကိုယ့်အတွက် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် မင်း စဉ်းစားကြည့်ဖူးလား... အလယ်ပိုင်းဒေသရဲ့ စတုတ္ထမင်းသမီး လီရှောင်မှာ သေသွားတယ်ဆိုရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲ"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက အေးဆေးစွာ ပြောတယ်
"ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ဒီလူတွေအကုန် သေရမယ် အလယ်ပိုင်းဒေသက သတင်းရပြီး တုံ့ပြန်လာတဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့ ယွီမျိုးနွယ်က အရပ်ရပ်ကို ခွဲထွက်သွားပြီးပြီ၊ သူတို့ ငါတို့ကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ဘူး"
"ဒီလီရှောင်နိုင်ငံလေးကိုတော့ စွန့်လွှတ်ရမှာပေါ့ ငါသာ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်သွားရင် ငါရှိတဲ့နေရာက မသေမျိုးနန်းတော် ပဲ "
ငါရှိတဲ့နေရာက မသေမျိုးနန်းတော်ပဲ...
လီရှောင်တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေဟာ ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ မျက်နှာထားတွေ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူတို့ဟာ ဒီရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကို လက်ခံသွားပုံရပြီး၊ သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက ကြောင်အမှုတွေဟာ ခိုင်မာပြတ်သားတဲ့ အကြည့်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလာပါတယ်။
ယွီမျိုးနွယ်ဝင်တွေကတော့ ကောင်းတူဆိုးဖက်တွေပဲလေ။
ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ခြေလှမ်းအတိုင်း လိုက်ရုံပါပဲ။
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ဖြစ်နေလည်း ဘာဖြစ်လဲ၊ ဒီခေတ်မှာ လက်သီးဆုပ် အားကြီးတာကမှ အမှန်တရားပဲ
ဒါပေမဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်သူတွေကတော့ ဒေါသရော ကြောက်ရွံ့မှုပါ ခံစားနေရပါတယ်။
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စကားအရဆိုရင် သူတို့လည်း ဒီနေ့ သေရတော့မှာလား ဒါက အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းရာ ကျပါတယ်။
"ဘိုး... ဘိုးဘေးကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပါရစေ၊ ဘိုးဘေးကြီး ခိုင်းတာ အကုန်လုပ်ပါ့မယ်"
ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပါတယ်။
အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ဒူးထောက်လိုက်တဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ အဆင့် ၃ အင်ပါယာဖြစ်တဲ့ စန်းရှန်းနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ် စန်းရှန်းမင်းကြီး ပါ
ချက်ချင်းဆိုသလိုပဲ စန်းရှန်းမင်းကြီး ဘေးနားက ဝူချန်းတောင် ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပါတယ်။
"ညီမလေး... ငါတို့လည်း အမြန်ဒူးထောက်ရအောင်"
လူငယ်က ချောင်ရှန်းကုန်းမီရှန့်ကို ဆွဲလိုက်ပါတယ်။
သူ ကြောက်လန့်နေသလို တစ်ဖက်မှာလည်း ကံကောင်းတယ်လို့ ထင်နေတယ်၊ ခုနကတင် ကိုင်ဝူကို သူ မျက်နှာချို သွေးထားတာကြောင့် ဒီနေ့တော့ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါတယ်။
ချောင်ရှန်းကုန်းမီရှန့်ကတော့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေပါတယ်။
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း...
နောက်ထပ် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းလား...
ဟိုတုန်းက မဟာချန်းမှာ ရှိစဉ်ကတည်းက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ တစ်ခါ ကြုံခဲ့ဖူးတာ။
ဒီနေ့ ဈာပနတစ်ခု လာတက်တာတောင် ဟိုတုန်းက အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ကူးချထားသလို ဖြစ်နေပါလား...
စန်းရှန်းမင်းကြီးတို့ ဒူးထောက်လိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူ တော်တော်များများဟာလည်း စိတ်ထဲမှာ တိုက်ပွဲဝင်ပြီးနောက် သေမှာကြောက်တာကြောင့် ဒူးထောက်ပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပါ့မယ်လို့ ပြောကုန်ကြပါတယ်။
ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ဈာပနခန်းမရှေ့မှာ ကျင့်ကြံသူ အများစုဟာ ဒူးထောက်ကုန်ကြပါပြီ။
"ကံဆိုးတာပဲ၊ ငါတို့လည်း ဒူးထောက်ရအောင် ဒီနေ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ မဝင်ရင် ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးရှေ့မှာ အသက်ဘေးက လွတ်ဖို့ ဘာမှ အာမခံချက် မရှိဘူး"
ရွှီဖုန်းက ကျန်တဲ့ ၃ ယောက်ကို လှမ်းပြောပါတယ်။
"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ... နောက်ပြန်လှည့်လို့ မရတော့ဘူး ငါ့အဖေက ဒါမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟန်လင်းချိုးက တာအိုကျောင်းတော်က လာတာပါ။
ကျောင်းတော်က သင်ကြားပေးထားတဲ့ အယူဝါဒတွေရော၊ သူ့အဖေ ဟန်လူကြီးမင်းရဲ့ သွန်သင်မှုတွေအရပါ သူ ဒီအချိန်မှာ ဒူးမထောက်နိုင်ပါဘူး။
"မင်းဒူးမထောက်ရင် ငါဒူးထောက်မယ်"
ရွှီဖုန်းက ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အော်ပြောတယ်
"ဆင်စိမ်းဂိုဏ်းက ရွှီဖုန်း၊ ဒီနေ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ပါရစေ"
ဆင်စိမ်းဂိုဏ်းက ရွှီဖုန်းတောင် ဒူးထောက်သွားပြီလား
တွေဝေနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ဒါကို မြင်တော့ ဆက်မတွေးတော့ဘဲ အကုန် ဒူးထောက်ကုန်ကြပါတော့တယ်။
"ကျောက်စီနီယာအစ်ကို... တောရိုင်းအဆောင် တွေ အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး..."
ဟွာမြောင်ချင်က မျက်နှာပျက်နေပါတယ်။
သူမ ဒီနေရာကနေ ထွက်ပြေးဖို့ တောရိုင်းအဆောင်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် သုံးကြည့်ပေမဲ့ အကုန်လုံး အလုပ်မလုပ်ပါဘူး။
ဒါက တစ်ဖက်လူ ခင်းထားတဲ့ တားမြစ်ပညာက ဒါကိုပါ ထည့်တွက်ထားတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပါ။
"ဟွာဂျူနီယာညီမ၊ ဟန်ဂျူနီယာညီလေး... ခဏနေရင် ငါ့မျက်ရိပ်မျက်ကဲကို ကြည့် သူ ငါတို့ကို တကယ် ပိတ်မိထားနိုင်ချင်မှ ထားနိုင်မှာ အခွင့်အရေး ရတာနဲ့ ဒီကနေ ထွက်ပြေးကြမယ်"
ကျောက်ကျောင်လုံက လေးနက်စွာ ပြောပြီးနောက် ချင်ဟော့ချန်း ဘေးကို တိုးသွားပါတယ်
"မင်းတို့ ဓားဂိုဏ်းမှာရော ဘာပြင်ဆင်ထားတာ ရှိလဲ"
ချင်ဟော့ချန်းရဲ့ မျက်နှာက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။ သူ စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ ဖန့်ချန်က ဒီဘက်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး
"ကျောက်စီနီယာအစ်ကို... ချင်ဟော့ချန်းကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားပဲလေ သူ့ကို ပြင်ဆင်ထားတာ ရှိလားလို့ မေးနေတာ လူမှားမေးနေတာပဲ"
ကျောက်ကျောင်လုံ မသိစိတ်ကနေ နောက်ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပါတယ်။
ဒီသတင်းကြောင့် သူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားတာပါ။
ချင်ဟော့ချန်း... ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူအဖြစ် ခဏတာ တာဝန်ယူခဲ့တဲ့သူကတောင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်နေတာလား
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းပြီး နေရာအနှံ့ ရောက်နေတာလား
"ဟူး..."
ချင်ဟော့ချန်းက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်တယ်
"ဖန့်ညီလေး... ဘယ်တုန်းက သိတာလဲ"
"အစောကြီးကတည်းက"
ဖန့်ချန်က ပြောတယ်
"ဟိုတုန်းက မင်း ကိုင်ဝူနဲ့ ကောင်းကင်ချောက်နက်မြွေ ကိစ္စ လုပ်နေကတည်းက ငါ သိနေတာ"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ဖန့်ချန်ကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတာပါ။
ဒါမှမဟုတ် ရှီလုံရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အကြည့်က ကိုင်ဝူဆီကို ရောက်သွားပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အကြည့်နဲ့ -
"ကောင်းကင်ချောက်နက်မြွေ... ကိုင်ဝူ မင်းကလည်း သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားလား "
"ဝူအာ... နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."
ယွီချင်းမေ ကြောင်အသွားပါတယ်။ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေလို့ပါ။
အားလုံးလည်း အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
ဓားဂိုဏ်းက ချင်ဟော့ချန်းက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်နေတာတင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပြီ။
အခု ကောင်းကင်ဘုရင်ကျန့်ရဲ့ သားတော် ကိုင်ဝူကပါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်နေပြန်ပြီလား
အခုခေတ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးက ပိုပိုပြီး ထူးဆန်းလာသလိုပဲလို့ အားလုံး ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
"မေမေ... ကျွန်တော် ရှင်းပြပါ့မယ်"
ကိုင်ဝူက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ရှင်းပြနေစရာ မလိုပါဘူး ဟိုတုန်းက မင်းနဲ့ ချင်ဟော့ချန်း ဓားဂိုဏ်းမှာ ပြဇာတ်ကပြခဲ့တာက ဒီဘက်ကို မီးမွှေးပြီး လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီး မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်မယ့်လမ်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးချင်တာ မဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ဒါကြောင့်ကိုး..."
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး
"ကြည့်ရတာ မင်းနဲ့ ချင်ဟော့ချန်းက ဟိုဘက် က လွှတ်လိုက်တဲ့သူတွေပေါ့ ငါ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်မှာကို တားချင်ကြတာ"
"လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီး... သူတို့က ဘိုးဘေးကြီးကို ဆန့်ကျင်နေတာဆိုတော့ ဒီနေ့ သူတို့လည်း သေရမှာ မဟုတ်လား"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ယွီချင်းမေက ထိတ်လန့်သွားပြီး လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီး ရှေ့မှာ "ဖုန်း" ခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားတယ်
"ဘိုးဘေးကြီး... ဒါ မဟုတ်ပါဘူး ဖန့်ချန်က ကြားထဲကနေ သွေးထိုးနေတာပါ..."
"ထလိုက်ပါ"
လီရှောင်ဘိုးဘေးကြီးက အေးဆေးစွာ ပြောတယ်
"ငါ အဲဒီဘက်ကလူတွေနဲ့ ညှိနှိုင်းပြီးပြီ သူတို့ ဒီနေ့ မသေစေရဘူး ဒါပေမဲ့ နောင်ကျရင် ကိုင်ဝူကို ယွီမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘွားနန်းဆောင်ထဲ ပေးမဝင်တော့ဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကလည်း မျိုးရိုးအပြင်က လူပဲလေ"
ယွီချင်းမေ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို အငြိုးအတေးနဲ့ လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်
"နုံချာတဲ့ကောင်... ခဏနေရင် ငါ နင့်ရဲ့ အရေကို အရှင်လတ်လတ် ဆုတ်ပစ်မယ် ပြီးရင် ဖိနပ်ချုပ်ပြီး နေ့တိုင်း စီးမယ်၊ နေ့တိုင်း နင်းမယ်"
"ပြီးရင် နင့်အရိုးတွေကို ထုခြေပြီး ခွေးကျွေးမယ် နင့်အသားတွေကို နုပ်နုပ်စဉ်းပြီး ဝက်ကျွေးမယ် ပြီးရင် နင့်ခေါင်းကို ဓားဂိုဏ်းဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်"
"ဓားဦးဆောင်သူ ဖန့်ချန်ဆိုတာ အချိန်မရွေး သေနိုင်တဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ပဲဆိုတာ သူတို့ကို သိစေရမယ် "
သူမရဲ့ ဖန့်ချန်အပေါ် ထားတဲ့ အာဃာတကတော့ ကောင်းကင်လောက်အထိ ကြီးမားနေပါပြီ။