အမှောင်ဖုံးခဲ့သော အတိတ်ကာလ

အတိတ်ဘဝ

အိုင်ဗီ မျက်လုံးပွင့်လာချိန်တွင် လုံးဝ စိမ်းသက်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ။ သူမ ဝေခွဲမရဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဆံပင်ဖြူအစင်းကြောင်းများရှိပြီး အရေပြားများ တွန့်လိပ်နေသော လူအိုကြီးတစ်ဦးက သူမအနားသို့ လျှောက်လာကာ ဖြီးခြစ်၍ ပြုံးပြသည် ။

" အာ... အိုင်ဗီ ၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ မျက်လုံးပွင့်လာပြီပေါ့ ။ မင်း နိုးလာဖို့ ငါ ဘယ်လောက်တောင် စောင့်နေခဲ့ရလဲ သိလား " သူ၏ လေသံမှာ နွေးထွေးသယောင် ရှိသော်လည်း မျက်နှာပေါ်ရှိ ရာဂစိတ် ထက်သန်နေသော အမူအရာက သူ၏ ယုတ်ညံ့သော စိတ်ဓာတ်ကို ဖော်ပြနေသည် ။

အိုင်ဗီသည် တဖြည်းဖြည်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားရင်း ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည် ။ " မစ္စတာ ပက်ထရစ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်မ မိဘတွေက... ကျွန်မ မိဘတွေက ကျွန်မကို အတင်းအကျပ် ဒီကို လွှတ်လိုက်တာပါ "

ပက်ထရစ်က တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည် ။ သူ ခေါင်းခါလိုက်ချိန်တွင် နဖူးပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာသည် ။

" အို... ချစ်လှစွာသော အိုင်ဗီရယ်... မင်း အခု ဘယ်လောက်တောင် လှနေသလဲဆိုတာ ငါ မရှင်းပြတတ်တော့ဘူး ။ မင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲကနေ စီးကျလာတဲ့ ကြည်လင်နေတဲ့ မျက်ရည်စတွေက... တကယ့်ကို စွဲမက်ဖို့ကောင်းလွန်းလို့ ငါ့မျက်စိကိုတောင် လွှဲလို့မရတော့ဘူး ။

မင်းရဲ့ ဦးလေး ပက်ထရစ်နဲ့အတူ တစ်ပတ်လောက်ပဲ နေပေးပါ ၊ ဟုတ်ပြီလား ။ မင်းရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ငါ ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး ၊ ငါ ကတိပေးပါတယ် "

အိုင်ဗီသည် ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်စွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည် ။ သူမသည် တံခါးဆီသို့ ဦးတည်ကာ အပြေးအလွှား သွားခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်ကျမှ ပက်ထရစ်က သူမ၏ ခြေထောက်များကို သံကြိုးဖြင့် ခတ်ထားသည်ကို သတိထားမိတော့သည် ။

သူမ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်မှုများ စီးဆင်းသွားသည် ။ တုန်ရင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သူမ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပက်ထရစ်က သူမ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည် ။

ပက်ထရစ်က တဟားဟား ရယ်မောပြန်သည် ။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများမှာ ပို၍ပင် ထင်ရှားလာသည် ။ သူသည် သူမ၏ စိုစွတ်နေသော မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည် ။

" တကယ့် အလှလေးပဲ... တကယ့် အလှလေးပဲ ။ အိုင်ဗီ ၊ ဒီအချိန်ကို ငါ ဘယ်လောက်တောင် စောင့်နေခဲ့ရလဲ မင်း မသိပါဘူး "

သူက ပန်းရောင် ဆံပင်အမျှင်လေးတစ်မျှင်ကို သူမ၏ နားနောက်သို့ သပ်တင်ပေးလိုက်သည် ။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စွဲလမ်းမှုနှင့် ရူးသွပ်မှုများက အရောင်တောက်နေသည် ။

" အခုတော့ ငါ မင်းကို ပိုင်ပြီဆိုတော့ ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အမှတ်အသားတွေ စပြီး လုပ်ရမလား ။ အဲဒါ တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ "

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အလျင်အမြန် နောက်သို့လှည့်ကာ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည် ။

အိုင်ဗီသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး လက်နက်တစ်ခုခု ရှာရန် သို့မဟုတ် ထွက်ပြေးရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည် ။

သူမသည် တံခါးဆီသို့ သွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သံကြိုးများမှာ တံခါးနှင့် ၅ မီတာခန့် အကွာအထိသာ ရောက်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်သည် ။

ပက်ထရစ်သည် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်နှင့် ဖန်ကွဲစတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်ရောက်လာသည် ။

ရုန်းကန်နေသော အိုင်ဗီကို ကြည့်ကာ သူက ဖြီးခြစ်၍ ပြုံးပြသည် ။

" အပိုပဲ ။ မင်း ဘယ်လိုပဲ ကြိုးစားကြိုးစား ၊ မင်းရဲ့ အရေပြားလေးတောင် တံခါးကို မထိနိုင်ဘူး "

ပစ္စည်းများကို ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီးနောက် အိုင်ဗီက ကန်ကျောက်ကာ ရုန်းကန်နေသည့် ကြားမှပင် ပက်ထရစ်သည် သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားဖြင့် အိုင်ဗီ၏ လက်များကိုပါ သံကြိုးခတ်လိုက်သည် ။

သူသည် အိုင်ဗီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ဖယောင်းတိုင်ကို မီးညှိကာ အိုင်ဗီ၏ အင်္ကျီကို အထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်ပြီး အရည်ပျော်နေသော ဖယောင်းစက်များကို သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ စတင် ချလိုက်သည် ။

" အား " အိုင်ဗီသည် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ကာ ဝေးရာသို့ ရွှေ့ရန် ကြိုးစားသည် ။

အထူးသဖြင့် ပက်ထရစ်က ဝမ်းဗိုက်ပေါ်ရှိ ဖယောင်းစက်ပေါ်တွင် ဖယောင်းတိုင်ကို ထောင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ပို၍ ဆိုးသွားသည် ။

အပူရှိန်နှင့် အသစ်ထွက်လာသော ဖယောင်းရည်ပူများက အိုင်ဗီ၏ အရေပြားကို လောင်ကျွမ်းစေသဖြင့် သူမ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ငိုယိုတော့သည် ။

ပက်ထရစ်က မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အိုင်ဗီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။

" မင်း ငိုတာကို ငါ သဘောကျပေမဲ့ အိုင်ဗီ ၊ မင်း အော်တာကိုတော့ ငါ မုန်းတယ် ။ မင်းက လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ အညံ့ခံပြီး ဒီနာကျင်မှုကို မခံစားနိုင်ဘူးလား ။ ဒါက အဲဒီလောက်ကြီးလည်း မနာပါဘူး ။ မင်း အော်မဟစ်ဘဲ ဒီနာကျင်မှုကို အောင့်ခံနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ အရမ်းကျေးဇူးတင်မှာပဲ "

ပက်ထရစ်က ဖန်ကွဲစကို ဖြည်းဖြည်းချင်း အပူပေးကာ အိုင်ဗီ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် စာလုံးများ စတင် ထွင်းထုနေသည်ကို အိုင်ဗီ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေမိသည် ။

" ပက်ထရစ်ရဲ့ ကျွန်မလေး " ဟု ပက်ထရစ်က သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စွဲမက်မှုများဖြင့် စာလုံးများကို ထွင်းထုရင်း ရေရွတ်သည် ။

ပူပြင်းသော ဖန်ကွဲစက အရေပြားကို လှီးဖြတ်လိုက်သည့် စူးရှသော နာကျင်မှုကြောင့် အိုင်ဗီသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်မိပြီး သူမ၏ ရုန်းကန်မှုများလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာသည် ။

ဖြန်း ။

ပက်ထရစ် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အိုင်ဗီကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်သည် ။

" ပါးစပ်ပိတ်စမ်း ။ ငါ တစ်ခုခု လုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား "

နာကျင်မှုများ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ အိုင်ဗီ သတိလစ်သွားတော့သည် ။

သူမ ပြန်နိုးလာချိန်တွင် ပက်ထရစ်က သူမ၏ လက်ထဲသို့ အဖြူရောင် အရည်တစ်ခုကို ထိုးသွင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည် ။

" မင်း နိုးလာပြီလား ။ စိတ်မပူနဲ့ ၊ ဒီဆေးက မင်းကို စိတ်ကြွလာအောင် ကူညီပေးလိမ့်မယ် ၊ အဲဒီကျရင် မင်း ဒီနာကျင်မှုကို ခံစားနိုင်လိမ့်မယ် ။ ဒါက စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုတွေ မပြီးသေးပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ငါ သေချာပါတယ် "

ရလဒ်ကတော့... ထိုဆေးမှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားသည် ။ ၎င်းက အိုင်ဗီကို တစ်ချိန်လုံး နိုးကြားနေစေပြီး နာကျင်မှုများကိုသာ ပိုမို တိုးပွားစေသည် ။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအနေဖြင့် အိုင်ဗီသည် သူမ၏ အသံပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည် ။

ပထမနေ့တွင် ပက်ထရစ်က သူမကို ပါးရိုက် ၊ ကန်ကျောက်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခဲ့သည် ။

ဒုတိယနေ့တွင် သူသည် ဓားကို အသုံးပြု၍ အိုင်ဗီ၏ အရေပြားကို လှီးဖြတ်ခဲ့ပြီး သူမကို အကြိမ်ကြိမ် လည်ပင်းညှစ်ခဲ့သည် ။ အိုင်ဗီ သေတော့မည်ဟု ထင်လိုက်တိုင်း ပက်ထရစ်က လက်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး တဟားဟား ရယ်မောကာ မေးလေ့ရှိသည် ။

" မင်း ဒါကို သဘောကျရဲ့လား "

တတိယနေ့တွင် အိုင်ဗီ ဗိုက်ဆာလာသည် ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှနေ၍ လှီးဖြတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသဖြင့် နာကျင်စွာ ကွေးနေမိသည် ။

ပက်ထရစ်က အိုင်ဗီ ဗိုက်ဆာနေသည်ကို သိသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။

" ဒီအထိ တွားလာခဲ့စမ်း ၊ ဒါဆို မင်းကို စားကြွင်းစားကျန်တွေ ပေးမယ်လို့ ငါ ကတိပေးတယ် "

သူသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ပုတ်ပြသည် ။

အိုင်ဗီသည် အစာအတွက် အသည်းအသန်ဖြစ်နေသဖြင့် ခက်ခဲစွာ တွားသွားခဲ့သည် ။ ဆေးဝါးကြောင့် သူမတွင် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သည် ။ ထို့အပြင် တစ်ဖက်သတ် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကြောင့်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွနေပြီ ဖြစ်သည် ။

သူမ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် ပက်ထရစ်က စားကြွင်းစားကျန်အချို့ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ချလိုက်ပြီး အမိန့်ပေးသည် ။

" စားလိုက်စမ်း "

အိုင်ဗီသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အစာများကို စားရင်း ငိုယိုနေမိသည် ။

ပက်ထရစ်သည် လက်မညှစ်ကိရိယာ ဟုခေါ်သော နှိပ်စက်သည့် ကိရိယာကို အသုံးပြု၍ အိုင်ဗီ၏ လက်ချောင်းများ လုံးဝ အာရုံမရှိတော့သည်အထိ ကြိတ်ချေခဲ့သည် ။

အိုင်ဗီသည် သူမ ဘာကြောင့် ဤမျှအထိ နှိပ်စက်ခံနေရသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ ။

သူမ ဘာအပြစ်တွေ လုပ်ခဲ့လို့ ဤသို့ ခံစားနေရသနည်း ။

ထိုညတွင် ပက်ထရစ် အိပ်ပျော်နေစဉ် အိုင်ဗီ ထွက်ပြေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည် ။

သူမသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားရင်း အသာအယာ ရုန်းကန်လိုက်ရာ လက်တစ်ဖက်မှာ သံကြိုးထဲမှ လွတ်ထွက်သွားသည် ။

ငတ်မွတ်မှုကြောင့် သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ အလွန်သေးသွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် ။

သူမ ဝမ်းသာသွားသည့် ခဏမှာပင် အချက်ပေးသံ

တစ်ခု မြည်လာသည် ။ ထိုအခါမှသာ သံကြိုးများမှာ အချက်ပေးစနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်ကို အိုင်ဗီ သိလိုက်ရသည် ။

ပက်ထရစ်ကို ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အိုင်ဗီသည် ပန်းအိုးကို ကောက်ကိုင်ကာ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသော ပက်ထရစ်ကို လှမ်းပေါက်လိုက်သည် ။

သို့သော်လည်း အိုင်ဗီသည် ပက်ထရစ်၏ နိုးကြားမှုကို လျှော့တွက်ခဲ့မိသည် ။ သူသည် ပန်းအိုးကို ရှောင်လိုက်ပြီး အိုင်ဗီထံသို့ လှမ်းကိုင်လိုက်သည် ။

သူသည် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် သူမကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်ရာ အိုင်ဗီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာသည် ။

" ဒီမိန်းမယုတ် ၊ ငါ မင်းကို အစာကျွေးထားတာကို မင်းက ထွက်ပြေးဖို့ ကြံစည်ရဲတယ်ပေါ့ ။ ဒီတစ်ခါ မင်းကို ငါ ဘယ်လို အပြစ်ပေးမလဲဆိုတာ ကြည့်ထားလိုက်စမ်း "

သူသည် အိုင်ဗီ၏ လွတ်နေသော လက်ကို ပြန်လည် သံကြိုးခတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြတ်လိုက်သည် ။

အောက်သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး ပက်ထရစ်က အိုင်ဗီ၏ ပုခုံးကို သွေးထွက်လာသည်အထိ ခပ်ပြင်းပြင်း ကိုက်လိုက်သည် ။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အညိုအမည်းစွဲသည်အထိ အခြားနေရာများကိုလည်း ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူခဲ့သည် ။

အစပိုင်းတွင် အိုင်ဗီ ခုခံခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် မလှုပ်မယှက်ဘဲ လဲလျောင်းနေခဲ့တော့သည် ။