အခန်း (၉၅၃-၉၅၄)
Vol. 96 Ch. 953-954
အခန်း (၉၅၃) ဒီတရားသူကြီးတွေကို အကုန်ဖမ်းဆီးလိုက
ရှန်ကျန်းမြို့တော်၊ ယင်စစ်သည်ဌာန အတွင်းရှိ နန်းဆောင်ထဲမှာ ယိုဖန့် နဲ့ ကျင်ရွှေ တို့ဟာ ထိုင်ပြီး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောနေကြပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက် အပြေးအလွှား ရောက်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ဂါရဝပြုလိုက်တယ်
"အရှင်နှစ်ပါး... နေ့လှည့်ကင်းအရှင် ပြန်ရောက်လာပါပြီ"
ယိုဖန့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး
"သူပြန်လာတာ ပြန်လာတာပေါ့၊ ငါ့ဆီ အထူးတလည် လာသတင်းပို့နေဖို့ လိုလို့လား"
ဒီကာလအတွင်းမှာ ရှန်ကျန်းမြို့တော်က ယင်နယ်စား တော်တော်များများဟာ ဖန့်ချန်လက်ထဲမှာ နာမည်ပျက်ခဲ့ကြရပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သူတို့လက်အောက်က နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား အတော်များများကို ရာထူးက ထုတ်ပစ်ခဲ့သလို၊ အဲဒီစစ်သည်တွေရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပါ တစ်ခါတည်း ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပါတယ်။
ရလဒ်ကတော့ သူတို့ဆီ ရောက်လာမယ့် ဝိညာဉ်သက်တမ်းဒင်္ဂါး တွေဟာ တစ်ဝက်မက လျော့နည်းသွားခဲ့တာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာမှလည်း မလုပ်ရဲကြပါဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖန့်ချန်ဟာ ငရဲမင်းကြီး ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝ ရထားသလို၊ အရင်တုန်းက နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ဖူကျင့် ကို သတ်ခဲ့တုန်းကလည်း ဘာပြစ်ဒဏ်မှ မခံခဲ့ရလို့ပါပဲ။
"အဲဒီအရှင်က ဝိညာဉ်တစ်စုကို ခေါ်လာပြီး အကျဉ်းထောင်ထဲ ထည့်ထားလိုက်ပါတယ်"
"ဒါက ဘာဆန်းတာမို့လဲ ဘယ်က ဝိညာဉ်တွေက သူ့ကို သွားပုတ်ခတ်လို့ ဖြစ်မှာပေါ့ နေ့ကင်းလှည့်အရှင် ဆိုတဲ့ ရာထူးနဲ့ ရှန်ကျန်းမြို့တော်မှာ မနေဘဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေတာ... တကယ်ကို အားယားနေတာပဲ"
ယိုဖန့်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဖူထူလောက ဆီကို တံတားဖွင့်ဖို့ ဇွတ်အတင်း လုပ်ခဲ့ကတည်းက ယိုဖန့်ဟာ လူရှေ့မှာ လူကောင်းကြီးပုံစံ မပြတော့ပါဘူး။
ဖန့်ချန်အကြောင်း ပြောရင် အမြဲတမ်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။
"အရှင်နှစ်ပါး... ဒါက တကယ်တော့ ကိစ္စသေးသေးလေးပါ ဒါပေမဲ့... နေ့လှည့်ကင်းအရှင်က ယင်မိစ္ဆာ တစ်အုပ်ကိုပါ ခေါ်လာတာပါ..."
"ဘာ"
ယိုဖန့် နဲ့ ကျင်ရွှေ တို့ နှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာတွေက တည်ကြည်လေးနက်သွားပါတယ်။
"ဒီစကားက အမှန်ပဲလား သူက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေကို မြို့တော်ထဲ ခေါ်လာရတာလဲ ဒီလို အရိုင်းအစိုင်းတွေက ဒီနေရာကို ခြေချဖို့ ထိုက်တန်လို့လား"
ယိုဖန့် ဒေါသထွက်ပြီး နားထင်သွေးတွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေပါတယ်။
ကျင်ရွှေကတော့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ
"မင်း သေသေချာချာ မြင်ခဲ့တာလား"
"ကျွန်တော်မျိုး ယင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ အရှိန်အဝါကို မမှားနိုင်ပါဘူး သူတို့က စည်းကမ်းမရှိဘူး သူတို့ရတဲ့ ယင်သက်တမ်းတွေကလည်း အလုအယက် လုပ်ထားတာတွေ အဲဒီအနံ့က ရှူကြည့်လိုက်တာနဲ့ သိသာပါတယ်"
"သွားစို့... ငါသွားကြည့်ဦးမယ် နေ့လှည့်ကင်းအရှင်က ဘာတွေလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲဆိုတာ"
ယိုဖန့်က ချက်ချင်းပဲ နန်းဆောင်ထဲက ထွက်သွားပါတယ်။
ကျင်ရွှေလည်း ခဏစဉ်းစားပြီး နောက်ကနေ လိုက်သွားပါတော့တယ်။
ကျိမသေမျိုးဘုရင်တို့ တစ်စုကို အကျဉ်းထောင်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်က တရားစီရင်ရေးဌာန ကို သွားဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ယိုဖန့်နဲ့ ကျင်ရွှေတို့ သူတို့လူတွေနဲ့အတူ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ရှီလုံ နဲ့ မယ်တော်စီရဲ့ ဝေါယာဉ်အဖွဲ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ မျက်နှာတွေ ပျက်သွားပြီး လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ရပ်ဖို့ အချက်ပြလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ဖန့်ချန်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"ယင်အရှင်ဖန့်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
"နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
ယိုဖန့်က လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်တယ်၊ ရှီလုံတို့ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း
"ယင်အရှင်ဖန့်... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ရှင်းပြရလိမ့်မယ် ဘာလို့ ယင်အရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပေါင်းဖော်ပြီး ရှန်ကျန်းမြို့တော် ယင်စစ်သည်ဌာနထဲ ခေါ်လာရတာလဲ ကျွန်တော်တို့ ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ တာဝန်ကို ခင်ဗျား သိလား"
"ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းဖို့နဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေကို တိုက်ထုတ်ဖို့ပဲ အခု ခင်ဗျားက ကျုပ်တို့ သတ်ဖြတ်ရမယ့် ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ်လေသံတည်း ထွက်နေတယ်"
"ခိုင်လုံတဲ့ ရှင်းပြချက်မရှိရင်တော့... ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့အတူ တရားစီရင်ရေးဌာနကို လိုက်ခဲ့ရလိမ့်မယ်"
"ဌာနမှူးယို ကျုပ်တို့ ယင်စစ်သည်ဌာနက ကိစ္စကို တရားစီရင်ရေးဌာနအထိ သွားစရာ မလိုပါဘူး"
ကျင်ရွှေက မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ဖျောင်းဖျလိုက်တယ်
"ယင်အရှင်ဖန့်... နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ယင်လောကနဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေကြားမှာ စစ်ပွဲတွေ အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်"
"ယင်လောကထဲက အေးအေးဆေးဆေး နေတဲ့ ဝိညာဉ်တော်တော်များများက ယင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ လုပ်ရပ်ကို သိသွားရင် သူတို့ကို အတုယူပြီး စည်းကမ်းတွေကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တခြားသူတွေရဲ့ ယင်သက်တမ်းကို လုယူပြီး ယင်မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြတယ် အဲဒါက ယင်လောကရဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေတယ်"
"ဌာနမှူးယို ဒေါသထွက်တာကလည်း ကျွန်မတို့ ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ တာဝန်က ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ လုံးဝ မတည့်လို့ပါပဲ အခု အရှင်က နေ့ကင်းလှည့်အရှင် ဖြစ်နေပြီး ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘာလို့ ပေါင်းနေရတာလဲဒီကိစ္စကို ဌာနတွင်းမှာပဲ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ၊ အပြင်ကို မပေါက်ကြားစေနဲ့ မဟုတ်ရင် မြို့တော်က ယင်အရှင် အားလုံးက ရှင့်ကို ဝိုင်းတိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်"
သူမက ခဏနားပြီး
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ရှင့်ကို ငရဲမင်းကြီးက ဘယ်လောက်ပဲ ယုံကြည်ယုံကြည် နေ့လှည့်ကင်းအရှင် ရာထူးကတော့ မြဲမှာမဟုတ်တော့ဘူး"
"မိန်းကလေး... မင်းက စကားပြောတတ်သားပဲ ငါ့နားမှာ စကားပြောတတ်တဲ့ အစေခံမလေး တစ်ယောက် လိုနေတာ၊ စိတ်ဝင်စားလား"
မယ်တော်စီက ဝေါယာဉ်ထဲက ထွက်လာပြီး အနီရောင် ခေါင်းမြှောင်ကို အသာလှန်ကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်နဲ့ ကျင်ရွှေကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ကျင်ရွှေမျက်နှာ ပျက်သွားပါတယ်။
မိန်းကလေး
တစ်ဖက်လူက ဘာအဆင့်မို့လို့ သူမကို ဒီလို ခေါ်ရဲတာလဲ ဒီယင်မိစ္ဆာ နှစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဆိုတာ မြင်သာပါတယ်။
သူမနဲ့ ဖန့်ချန်က ယင်အရှင် အဆင့်ချင်းတူပြီး မြို့တော်မှာ အဆင့်အတန်း အတူတူပဲလေ
"ယင်မိစ္ဆာတွေ မောက်မာမနေနဲ့ ဒီနေရာက ယင်လောကရဲ့ ရှန်ကျန်းမြို့တော်ပဲ ယင်အရှင်ဖန့် က တစ်လောကလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်လို့ ခင်ဗျားတို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလား"
ယိုဖန့်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်တယ်
"ငါကသာ အသံတစ်ချက် ပေးလိုက်ရင် ချက်ချင်းပဲ ယင်နယ်စားတွေ အများကြီး ရောက်လာပြီး မင်းတို့ကို ဒီနေရာတင် နှိမ်နင်းပစ်မယ်ဆိုတာ ယုံလား"
"သခင်လေး ဒီယင်လောကငယ်လေးမှာ ယင်အရှင်လေးတွေက ဒီလောက်တောင် မောက်မာနေကြတာလား ကျွန်မ သူတို့ကို နည်းနည်းလောက် ပညာပေးလိုက်ရမလား"
မယ်တော်စီက ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ယင်လောကငယ် ခင်ဗျားတို့က ဖူထူလောက က လာတာလား"
ယိုဖန့်နဲ့ ကျင်ရွှေတို့ နှစ်ယောက်လုံး လန့်သွားကြပြီး မျက်နှာပေးတွေ ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
ဒီယင်မိစ္ဆာတွေက ယင်လောကငယ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ ကောင်တွေမဟုတ်ဘဲ ဖူထူလောက က လာတဲ့ကောင်တွေလား
ဟိုဘက်က ယင်မိစ္ဆာတွေက ဒီနေရာကို ယင်လောကငယ် လို့ ခေါ်လေ့ရှိပြီး အမြဲတမ်း နှိမ်ပြီး ပြောတတ်ကြတာပါ။
ဒါ့အပြင် သူတို့က ဖူထူလောကထဲက ယင်မိစ္ဆာတွေအကြောင်းကိုလည်း အနည်းငယ် သိထားကြပါတယ်။
အဲဒီထဲက ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေရဲ့ လက်ရည်က... အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။
ဒါကလည်း ယင်နယ်စားတွေက ဖူထူလောကဆီကို တံတားမဖွင့်ချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခုပေါ့
"အဲဒီလောက်အထိ အလုပ်မရှုပ်ပါနဲ့"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ကျုပ်တို့ အခု တရားစီရင်ရေးဌာနကို သွားဖို့ လုပ်နေတာပဲ"
"အရင်တုန်းက အောက်ဆင်းသူ နှစ်ယောက်က ကျုပ် ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် တရားစီရင်ရေးဌာနက ဒီကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တာဆိုတော့ သဲလွန်စရှိမလား သွားမေးမလို့"
"ခင်ဗျားတို့ ဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် အတူတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်"
ယိုဖန့် နဲ့ ကျင်ရွှေ တို့ မျက်နှာတွေ ပျက်သွားပါတယ်။
ဒီကိစ္စကို... သူတို့ တုယွန်းရွှီ ဆီကနေ ကြားထားပြီးသားပါ။
ဒီကာလအတွင်း တုယွန်းရွှီက ဒီကိစ္စကို အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး ဖြေရှင်းနေတာပါ။
လုပ်ကြံခိုင်းတဲ့သူက ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံထားရတဲ့ နေ့ကင်းလှည့်နတ်ဘုရား တစ်ယောက်လို့ ကြားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့... အဲဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့လူက ယင်အရှင်အဆင့်ရှိတဲ့ အောက်ဆင်းသူ နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ငှားနိုင်မှာလဲ
ဒီနောက်ကွယ်မှာ မြို့တော်က ယင်အရှင် တချို့ရဲ့ လက်ချက် ပါနေမှာ သေချာပါတယ်။
တကယ်လို့ ဖန့်ချန်က ဒီကိစ္စကို အဆုံးထိ စုံစမ်းမယ်ဆိုရင် မြို့တော်မှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခု တက်တော့မှာပါ။
"ယင်အရှင်ဖန့် က တရားစီရင်ရေးဌာနကို သွားမယ်ဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့လည်း လိုက်ခဲ့တာပေါ့ တရားစီရင်ရေးဌာနက ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ယိုဖန့်က အသံမာမာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
တရားစီရင်ရေးဌာန အတွင်းမှာ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ ရှန်ထူချန်း ဟာ လက်အောက်ငယ်သားဆီက သတင်းကြားလိုက်ရတာနဲ့ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဌာနတွင်းက တရားသူကြီး အားလုံးကို ခေါ်ပြီး တံခါးဝကို ထွက်လာပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ အဖွဲ့ကြီးက တရားစီရင်ရေးဌာန တံခါးရှေ့မှာ ရပ်တန့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
ရှေ့ဆုံးမှာတော့ ယင်စစ်သည်ဌာနက ယင်အရှင် သုံးယောက်ရှိနေပြီး၊ ဒါ့အပြင် ရှီလုံ နဲ့ မယ်တော်စီ ဆိုတဲ့ ယင်မိစ္ဆာကြီး နှစ်ယောက်ကိုလည်း သူတို့ မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"ယင်အရှင်ဖန့်... ခင်ဗျား ဒီတစ်လော တလွဲတွေ လုပ်နေတာကို ငရဲမင်းကြီး မျက်နှာကြောင့် ကျုပ် ဘာမှမပြောဘဲ နေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ခင်ဗျား လွန်လွန်းသွားပြီ မြို့တော်ထဲမှာ ယင်မိစ္ဆာတွေကို ဗြောင်ကျကျ ခေါ်လာပြီး လူကြားထဲ လျှောက်သွားနေတယ်ပေါ့ "
ရှန်ထူချန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်
"ခင်ဗျား ရှန်ကျန်းမြို့တော်ကို ဘယ်လိုနေရာလို့ ထင်နေတာလဲ ကျုပ်တို့ တရားစီရင်ရေးဌာနရဲ့ မျက်နှာကိုရော ဘယ်မှာထားလဲ"
ယင်မိစ္ဆာလား
လမ်းပေါ်က ဝိညာဉ်တွေနဲ့ အောက်ဆင်းသူတွေဟာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါက တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ သူတို့လည်း ခံစားမိတာပါ။
ရှန်ကျန်းမြို့တော်ဆိုတာ ယင်လောကငယ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ပါ။
ဒီမှာ အောက်ဆင်းသူတွေ အများကြီး ရှိကြပြီး ယင်လောကနဲ့ ဖူထူလောကဟာ ဘယ်တုန်းကမှ မတည့်ခဲ့ကြဘူးဆိုတာ သူတို့ သိကြပါတယ်။
နှစ်ဖက်ကြားက တိုက်ပွဲတွေကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီလေ။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှာတော့ ယင်စစ်သည်ဌာနက နေ့လှည့်ကင်းအရှင်က ယင်မိစ္ဆာတွေကို ဗြောင်ကျကျ ခေါ်လာတယ်ပေါ့
ဒါက ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ယင်လောကတစ်ခုလုံးရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်တာလား
"နှစ်ယောက်သား... ဒီတရားစီရင်ရေးဌာနထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ရှိလား"
ဖန့်ချန်က ရှန်ထူချန်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှီလုံနဲ့ မယ်တော်စီကို လှည့်မေးလိုက်ပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် တရားစီရင်ရေးဌာနထဲမှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် နဲ့ ညီမျှတဲ့သူ ရှိမရှိဆိုတာ ချက်ချင်း သိနိုင်ပါတယ်။
"မရှိပါဘူး"
နှစ်ယောက်လုံးက ပြိုင်တူ ခေါင်းခါပြလိုက်ကြပါတယ်။
"ဒီတရားသူကြီးတွေကို အကုန်ဖမ်းဆီးလိုက်"
ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
အားလုံး ဆွံ့အသွားကြပါတယ်။
သူတို့ သတိမဝင်ခင်မှာပဲ... ခုနကအထိ မာန်ဝင့်နေတဲ့ ရှန်ထူချန်းဟာ ဖန့်ချန်ဘေးက အဘိုးကြီး (ရှီလုံ) ရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ကြက်ကလေးတစ်ကောင်လို လည်ပင်းကနေ အမြှောက်ခံထားရပါပြီ။
ဘာမှတောင် ပြန်မလုပ်နိုင်ပါဘူး။
အခန်း (၉၅၄) တရားသူကြီးတို့၏ ကောင်းမှုဆိုးမှု မှတ်တမ်
မယ်တော်စီရဲ့ လက်ချက်က ပိုပြီးတော့ ရက်စက်လှပါတယ်။
သူမရဲ့ အနီရောင် လက်မောင်းအင်္ကျီတွေ ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ထိမိသွားတဲ့သူတွေဟာ ကိုယ်ပေါ်က ယင်သက်တမ်း တွေ တစ်ဝက်မက ဆုံးရှုံးသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပျော့ခွေလဲကျသွားကြပါတယ်။
ခဏလေးအတွင်းမှာတင် ရှန်ထူချန်း ခေါ်လာတဲ့ တရားသူကြီး တွေအားလုံး ရှုံးနိမ့်သွားပါတော့တယ်။
အရာအားလုံးက မြန်ဆန်လွန်းတာကြောင့် အားလုံး သတိဝင်လာချိန်မှာတော့ ဖန့်ချန်က သူ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး တရားစီရင်ရေးဌာန ထဲကို ဝင်သွားခဲ့ပါပြီ။
ယင်မိစ္ဆာကြီး နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရည်က ယိုဖန့် နဲ့ ကျင်ရွှေ တို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီးတော့ အစွမ်းထက်နေပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်လုံးထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုတွေ အပြည့် ဖြစ်နေပါတယ်။
ရှန်ထူချန်းဟာ ယင်အရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အပြင် ယင်အရှင်တွေထဲမှာ လက်ရည်အသာဆုံးသူ တစ်ယောက်ပါ။
ဒါပေမဲ့ တစ်ကွက်တောင် ပြန်မတိုက်နိုင်ဘဲ အလွယ်တကူ အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်ပေါ့
"သူတို့က ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေပဲ..."
ကျင်ရွှေရဲ့ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်နေပါတယ်။
သတင်းစကားတွေအရ ဖူထူလောက မှာ ယင်အရှင်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တဲ့ ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေ ရှိကြပါတယ်။
လူ့လောက စကားနဲ့ ပြောရရင် အဲဒီယင်မိစ္ဆာကြီးတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ... လူ့လောကက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တွေနဲ့ အဆင့်တူပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မသေမျိုးတွေဟာ အောက်ဆင်းလာရင်တောင် ယင်လောကငယ် ထဲကို ဝင်လို့မရဘဲ ဖူထူလောက ဆီကိုပဲ သွားလို့ရတာပါ။
ဒါကြောင့်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ရှန်ကျန်းမြို့တော်မှာ ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေ မရှိပေမဲ့လည်း မြို့ပေါင်းများစွာကို လွယ်လွယ်ကူကူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပြီး စည်းကမ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်တာပါ။
အောက်ဆင်းသူ တွေလည်း ယင်လောကမှာ ရမ်းကားဖို့ မဝံ့ရဲကြပါဘူး။
"မဖြစ်နိုင်တာ... ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေက ဘာလို့ ဖန့်ချန်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံနေရတာလဲ..."
ယိုဖန့်က တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေပါတယ်။
"ဌာနမှူး... ယင်လောကမှာ အပြောင်းအလဲကြီး တစ်ခု ဖြစ်တော့မယ် ယင်အရှင်ဖန့် က ပုန်ကန်တော့မယ် ထင်တယ်"
ကျင်ရွှေရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီး လေးနက်လာတယ်
"ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ငရဲမင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ထွက်မလာသရွေ့ ကျုပ်တို့ကတော့ ကြည့်နေရုံပဲ ရှိတော့မယ် ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ အဆင့်မမှီတော့ဘူး"
"မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူက ပုန်ကန်ဖို့ ဘယ်လို အရည်အချင်း ရှိမှာလဲ ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေ ကူညီနေရင်တောင် ငရဲမင်းကြီးက လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ယိုဖန့်က သွားကြိတ်ပြီး ပြောတယ်
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းကလည်း ယင်မိစ္ဆာကြီးတွေ ယင်လောကထဲ ခိုးဝင်လာဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ငရဲမင်းကြီးရဲ့ နှိမ်နင်းတာကို ခံလိုက်ရပြီး ပြားပြားဝပ်သွားကြတာပဲ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲဒီတံတား ပွင့်နေရင်တောင် ဘယ်ယင်မိစ္ဆာကြီးမှ ဗြောင်ကျကျ မလာရဲကြတော့ဘူး"
"ငရဲမင်းကြီးသာ ထွက်တိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိရင် အခုထိ စောင့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ကျင်ရွှေက သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး
"ရှင်နဲ့ကျွန်မ နောက်ပိုင်းမှာ ယင်အရှင်ဖန့် ရှေ့မှာ ဘယ်လို နေထိုင်ရမလဲဆိုတာ သေသေချာချာ စဉ်းစားထားဖို့ လိုပြီ"
"ယင်စစ်သည်ဌာန ရဲ့ တာဝန်က ဘာလဲဆိုတာ မင်းမေ့သွားပြီလား"
ယိုဖန့်က ဒေါသတကြီး အော်တယ်
"ကျုပ်တို့က ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းရမှာ ယင်မိစ္ဆာတွေကို တိုက်ထုတ်ရမှာ ဖန့်ချန်က တကယ်ပဲ ပုန်ကန်ပြီး ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပေါင်းနေတယ်ဆိုရင်... တခြားသူတွေ ဘယ်လိုနေနေ ကျုပ်တို့ ယင်စစ်သည်ဌာနကတော့ လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရဘူး"
"ဒါဆို ဘာလုပ်မှာလဲ ကျွန်မက ညကင်းလှည့်နတ်ဘုရား ၁၀၈ ပါးကို ခေါ်လိုက်ရင်တောင်၊ သူတို့လက်အောက်က စစ်သူကြီးတွေ၊ စစ်သားတွေကို အကုန်ခေါ်လာရင်တောင်... အဲဒီယင်မိစ္ဆာကြီး နှစ်ယောက်ကို နိုင်မယ် ထင်လို့လား "
ကျင်ရွှေက ခပ်တိုးတိုး ပြောတယ်
"အခု ယင်စစ်သည်ဌာနမှာ စစ်အင်အားတွေ အများကြီး ရှိနေပေမဲ့ အဲဒီအင်အားတွေက သာမန်စစ်ပွဲတွေမှာပဲ အသုံးဝင်တာပါ အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာတော့ ဘာမှ သုံးစားလို့ မရပါဘူး"
ယိုဖန့်ဟာ လေလျှော့လိုက်တဲ့ ဘောလုံးလို ဖြစ်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ကိုင်းညွတ်သွားကာ တစ်ခဏချင်းမှာတင် အိုမင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
"အခုထိတော့ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ မသိရသေးဘူး ရှင်နဲ့ကျွန်မကို သူ ရန်မမူသေးသရွေ့တော့ အခြေအနေက ပြန်ပြင်လို့ မရသေးတဲ့ အဆင့်မဟုတ်ဘူး ကျွန်မတို့ အထဲဝင်ကြည့်ရအောင် ယင်အရှင်ဖန့် က တရားမျှတမှု တစ်ခုကိုပဲ လိုချင်တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ပုန်ကန်ချင်တာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး"
ကျင်ရွှေက ပြောပြီးတာနဲ့ တရားစီရင်ရေးဌာနထဲကို ဝင်သွားပါတယ်။
ယိုဖန့်လည်း ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အပြင်မှာ စောင့်ခိုင်းပြီး နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွားပါတော့တယ်။
"ရှန်ကျန်းမြို့တော်တော့ ရှုပ်တော့မှာပဲ"
အနီးအနားက အောက်ဆင်းသူတွေက ဒါကို လှမ်းမြင်တော့ မျက်နှာတွေ လေးနက်သွားကြပါတယ်။
တချို့ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပါပဲ၊ ပြုံးပြီး ပြောကြတယ်
"ရှန်ကျန်းမြို့တော် ရှုပ်တာနဲ့ ကျုပ်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ ဒီယင်အရှင်တွေ အာဏာလုနေတာက တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်မှ မဟုတ်တာ နှစ်အတော်ကြာတိုင်းမှာ အာဏာတက်ချင်တဲ့ ယင်အရှင်တွေက ငရဲမင်းကြီးနန်းဆောင် က နေရာကို လုဖို့ ကြိုးစားကြတာပဲ"
"မင်းပြောတာလည်း ဟုတ်ပါတယ် ယင်လောက ရှုပ်တာက ကျုပ်တို့လို အောက်ဆင်းသူတွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့... ရေနောက်မှ ငါးမျှားလို့ ကောင်းတာပေါ့ ရှုပ်လေလေ ကျုပ်တို့အတွက် အကျိုးရှိလေလေပဲ"
"ခုနက မင်းပြောတဲ့ ငရဲမင်းကြီးနန်းဆောင်က ဘယ်မှာလဲ ရှန်ကျန်းမြို့တော်မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါလား"
"ဘယ်သူသိမှာလဲ ယင်လောကကြီးက ဒီလောက်ကျယ်တာ အဲဒီ ငရဲမင်းကြီးကလည်း ပုံမှန်ဆိုရင် လူလုံးမပြဘူး၊ ဒီယင်အရှင်တွေကိုပဲ ခိုင်းပြီး စီမံနေတာ ငါဆိုရင် အဲဒီ ငရဲမင်းကြီးက ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်ငြိမ်း သွားပြီလားလို့တောင် သံသယရှိတယ်"
"ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်ငြိမ်းသွားတာလား မဖြစ်နိုင်ပါဘူး ယင်သက်တမ်း တွေသာ အစဉ်မပြတ် ရနေရင် ယင်လောကမှာ ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်ငြိမ်းသွားတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး ငါ့အထင်တော့ လူပြန်ဝင်စားသွားတာများလား ငရဲမင်းကြီး အဆင့်နဲ့ဆိုရင် သာမန်ဝိညာဉ်တွေ ခက်ခက်ခဲခဲ ရယူရတဲ့ အခွင့်အရေးက သူ့အတွက် စိတ်ကူးလိုက်ရုံပဲလေ"
"မင်းဆိုရင်ကော... အဆင့်အတန်းလည်း မြင့်တယ် အစွမ်းကလည်း နတ်ဘုရားလိုပဲဆိုရင်... ကိုယ့်အလိုအလျောက် လူပြန်ဝင်စားချင်ပါ့မလား"
"ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်လေလေ ဆက်ပြီး ရှင်သန်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ယင်သက်တမ်း ပမာဏကလည်း ကျုပ်တို့ ထင်ထားတာထက် အဆမတန် များပြားလာလေလေပဲ ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်ငြိမ်းသွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
"ဒါနဲ့... ကိစ္စတစ်ခု ကြားပြီးပြီလား"
"ဘာလဲ"
"ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်ရှိတဲ့ အောက်ဆင်းသူ နှစ်ယောက်ကို ခုနက နေ့ကင်းလှည့်အရှင်က သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့ ကြားတာတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ငွေအမြောက်အမြားပေးပြီး အဲဒီနေ့ကင်းလှည့်အရှင်ကို လုပ်ကြံခိုင်းတာတဲ့"
"ရူးနေတာပဲ ဒီနေရာက သူ့နယ်မြေလေ ကျုပ်တို့က ဒီကိုလာပြီး စည်းကမ်းမစောင့်ဘဲ သူတို့ကို သွားတိုက်တာလား ဒါက ကောင်းတဲ့အဆုံးသတ် ဘယ်ရမလဲ ဒီယင်အရှင်တွေမှာ ရာထူးရှိကြတယ်နောက်ကွယ်မှာ ငရဲမင်းကြီးရဲ့ ကာကွယ်မှုကို ရထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ် လုပ်ကြံဖို့ဆိုတာ... အိပ်မက်ယောင်နေတာပဲ"
"ဟုတ်ပဗျာ အဲဒီနှစ်ယောက် သေတာလည်း ထိုက်တန်ပါတယ် ဒါကြောင့်လည်း ဒီနေ့ နေ့ကင်းလှည့်အရှင်က တရားစီရင်ရေးဌာနကို ဝင်တိုက်တာပေါ့ ကြည့်ရတာ ရှန်ကျန်းမြို့တော်ရဲ့ ရေက တော်တော်နောက်နေပြီပဲ"
...
ရှီလုံဟာ ရှန်ထူချန်းကို ကိုင်ပြီး ဖန့်ချန်နောက်ကနေ လိုက်လာပါတယ်။
ရှန်ထူချန်းရဲ့ မျက်နှာကတော့ အတော်လေး ညိုမည်းနေပြီး၊ အခု သူက ပါးစပ်ကလွဲလို့ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဘယ်နေရာကိုမှ လှုပ်လို့မရပါဘူး။
"ယင်အရှင်ဖန့်... ခင်ဗျား ဒါက ပုန်ကန်နေတာပဲ ငရဲမင်းကြီးသာ သိရင် ခင်ဗျားရဲ့ အဆုံးသတ်က အရင်တုန်းက ဖူကျင့် ထက် မသာဘူးဆိုတာ မှတ်ထားလိုက်"
"ငါ့အကြောင်းထက် မင်းရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေကို အရင် စိတ်ပူလိုက်ဦး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"မင်းကို ငါမေးမယ် အရင်တုန်းက အောက်ဆင်းသူတွေကို ခိုင်းပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံခိုင်းတာ... ငါဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သူတို့က ဘယ်လိုသိတာလဲ သူတို့ကို ခိုင်းတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ"
ဒီကိစ္စက ဖန့်ချန် ဒီနေ့ သေသေချာချာ သိအောင် လုပ်ရမယ့် ကိစ္စပါ။
အဲဒီတုန်းက အောက်ဆင်းသူ နှစ်ယောက်ဟာ သူ့ရဲ့ တည်နေရာကို ကြိုသိနေပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာက ရိုးရိုးသားသား မဟုတ်ပါဘူး။
"ဒီကိစ္စက ကျုပ်တို့ တရားစီရင်ရေးဌာနနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး ခင်ဗျား မေးတာ မှားနေပြီ ခင်ဗျား အခု ယင်မိစ္ဆာတွေနဲ့ လက်တွဲပြီး ယင်လောကရဲ့ စည်းကမ်းကို ဖျက်လိုက်ပြီဆိုတာ သိထားပါ ခင်ဗျားရဲ့ ရာထူးကို ပြန်သိမ်းခံရမှာ သေချာတယ်"
ရှန်ထူချန်းက အေးစက်စက် ပြောတယ်
"ရာထူးမရှိတော့ရင် ခင်ဗျားက ရှန်ကျန်းမြို့တော်ကနေ ခြေတစ်လှမ်းတောင် ထွက်ဖို့ ခက်သွားလိမ့်မယ် သေသေချာချာ စဉ်းစားပါ အခု လက်လျှော့လိုက်ရင် အချိန်မီသေးတယ်"
"မင်းပြောချင်တာက... ငါ့မှာ ဒီနေ့ကင်းလှည့်အရှင် ဝတ်စုံ မရှိတော့ရင်၊ ဝမ်ချွမ်းမြစ် ပေါ်က တံတားတွေကိုတောင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာလား"
ဖန့်ချန်က ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဟိုးအဝေးက ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
မြစ်ပေါ်က တံတားတွေဟာ ဝေဝေဝါးဝါးနဲ့ ဟိုဘက်ဒီဘက် ဆက်သွယ်နေတာကို သူ မြင်နေရတုန်းပါပဲ။
သူ့မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
သူက အစစ်အမှန် ငရဲမင်းကြီးရဲ့ ဆက်ခံသူ ဖြစ်တာကြောင့် ဒီဝတ်စုံ မပါလည်း ဝမ်ချွမ်းမြစ်ရဲ့ တံတားတွေကို မြင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာ ရှိပြီးသားပါ။
"ခုနက မေးခွန်းကိုပဲ ပြန်ဖြေပါ သေသေချာချာ စဉ်းစားဖို့ ငါ မင်းကို တစ်ခဏ အချိန်ပေးမယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှန်ထူချန်းရဲ့ မျက်နှာက တရိပ်ရိပ် ပြောင်းလဲနေပါတယ်။
သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဟာ အခုဆိုရင် အခန်းမဆောင် ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေကြပြီး ဘာသံမှ မထွက်ရဲကြပါဘူး။
တရားစီရင်ရေးဌာနက တခြားအရာရှိတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာပေမဲ့ ရောက်လာသမျှလူတိုင်းကို မယ်တော်စီက ရိုက်ချပြီး အတူတူ ဒူးထောက်ခိုင်းထားပါတယ်။
ရှန်ထူချန်းရဲ့ အကြည့်တွေက ပိုပြီး လေးနက်လာပါတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် တစ်ဌာနလုံး ကျဆုံးတော့မှာပါ။
အဲဒီအရာကလည်း... ရှေ့ကလူကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ခဏအကြာမှာတော့ ရှန်ထူချန်းက အက်ရှရှ အသံနဲ့ စကားစပြောလာပါတယ်
"တရားစီရင်ရေးဌာနမှာ တရားသူကြီးတို့၏ ကောင်းမှုဆိုးမှု မှတ်တမ်း ဆိုတာ ရှိတယ် ငါ သွားယူပေးမယ်"