← Chapters

အခန်း (၉၅၇-၉၅၈)

Vol. 96 Ch. 957-958

အခန်း (၉၅၇-၉၅၈)

Vol. 96 Ch. 957-958

​အခန်း (၉၅၇) ငရဲမင်းကြီး ဝတ်စုံ

​ဖန့်ချန်ရဲ့ စိတ်ထဲက သံသယတွေဟာ မကြာခင်မှာပဲ အဖြေပေါ်သွားပါတယ်။

သူဟာ ယွမ်ဟယ်နောက်ကို လိုက်ပြီး ငရဲမင်းကြီးနန်းဆောင်ရဲ့ ပင်မဆောင်ထဲကို ရောက်သွားတဲ့အခါ၊ အဆုံးသတ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ တစ်ပေခန့် မြင့်မားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

​အဲဒီတည်ရှိမှုရဲ့ အသားအရေဟာ တစ်ကိုယ်လုံး ပြာနှက်နေပြီး၊ ဒီအတိုင်း ထိုင်နေရုံနဲ့တင် ဖန့်ချန်ကို ဖိအားတွေ ပေးနေပါတယ်။

​ယွမ်ဟယ်က သူ့ကို ညွှန်ပြပြီး

"သူက ဒီယင်လောကငယ်ရဲ့ ငရဲမင်းကြီးပဲ ဒါပေမဲ့ သေသွားပြီ မင်း အခုမြင်နေရတာက သူ့ရဲ့ ရုပ်ကလာပ် ပဲ"

​"သေ... သေသွားပြီ ဟုတ်လား"

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာပေးက ထူးဆန်းသွားပြီး ဒီတစ်ပေမြင့်တဲ့ တည်ရှိမှုကို အဆက်မပြတ် အကဲခတ်နေမိပါတယ်။

ယင်လောကမှာ ရှိနေပြီး လုံလောက်တဲ့ ယင်သက်တမ်းသာ ရှိမယ်ဆိုရင် သက်တမ်းက အဆုံးအစမရှိ ရှည်ကြာနေရမှာပါ။

ဘာလို့ သေသွားရတာလဲ

​ဒါမှမဟုတ်...

​သူက ယွမ်ဟယ်ကို မသိမသာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

​"ငါ သတ်လိုက်တာလို့ မင်း ထင်နေတာလား ပြောစမ်းပါဦး... မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် သတ္တိကောင်းပြီး ဒီကို တစ်ယောက်တည်း လာရဲတာလဲ၊ မင်းဆွဲဆောင်ထားတဲ့ အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာကြီး နှစ်ယောက်ကိုတောင် မခေါ်လာဘဲနဲ့"

​ယွမ်ဟယ်က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။

​"တပည့်က တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံထားတာကြောင့် စိတ်ထဲမှာ ခံစားသိရှိနေတာပါ ဒီ ကိုးပါးသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်စဉ်ဟာ ယင်လောကရဲ့ အရာအားလုံးနဲ့ ကိုက်ညီနေသလိုပဲ ဒီကျင့်စဉ်က... ယင်လောကအတွက် မွေးဖွားလာတာလို့ ခံစားရတာကြောင့် စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိတာပါ"

ဖန့်ချန်က ရိုရိုသေသေ ဖြေပါတယ်။

​ယွမ်ဟယ်က ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်ပါတယ် မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ်က တကယ်တော့ အရင်တုန်းက ငါ ဒီနေရာအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး သီးသန့် တီထွင်ခဲ့တာပါ"

​သူက ငရဲမင်းကြီးရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး

"ဒီတစ်ယောက်က မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုပဲ သူလည်း တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ကျင့်ခဲ့တာ"

​"စီနီယာအစ်ကို"

​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့

"ဆရာ... ဒီစီနီယာအစ်ကိုက... မတော်တဆမှုကြောင့် သေတာလား ဒါမှမဟုတ် သက်တမ်းကုန်လို့ သေတာလား"

​"နှစ်ခုလုံး ပါတာပေါ့ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကလေ... ငယ်ငယ်တုန်းက မင်းလိုပဲ အခွင့်အရေးတွေ တသီတတန်းကြီး ရခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းလောက်အတွင်းမှာတင် ယင်လောကငယ်ရဲ့ ငရဲမင်းကြီး ရာထူးကို ဆက်ခံနိုင်ခဲ့တယ်"

"တကယ်လို့ ဖူထူလောက က ပေးတဲ့ ဖိအားတွေကသာ သိပ်မကြီးခဲ့ရင် တတိယအဆင့် ကနေ စတုတ္ထအဆင့် ကို တက်လှမ်းတဲ့နေရာမှာ အမှားအယွင်း ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်ငြိမ်း သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ယွမ်ဟယ်က သက်ပြင်းအသာချလိုက်ပြီး

"တကယ်လို့ သူသာ မသေခဲ့ရင် ဒီနေ့ မင်းနဲ့ငါ ဒီမှာ ဆုံမှာ မဟုတ်ဘူး မင်းက ယင်လောကကိုတောင် ရောက်လာမှာ မဟုတ်သလို ငါလည်း... မင်းကို တာအိုသုံးထောင်ကျင့်စဉ်ကို ချီးမြှင့်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်း နားလည်ရဲ့လား"

​"ဆရာ့ ဆိုလိုရင်းက... စီနီယာအစ်ကိုမှာ မပြီးဆုံးသေးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေလို့ အဲဒါကို တပည့်က လုပ်ပေးရမယ်လို့ ပြောတာလား"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပါတယ်။

​ဒီကိစ္စက ဖူထူလောက နဲ့ ပတ်သက်နေတာ သေချာပါတယ်။

​"တခြားသူတွေ ပြောတာ မင်း ကြားဖူးမှာပါ ငါ့ဦးနှောက်က သိပ်မကောင်းဘူး တစ်ခါတလေ တစ်ခုခုကို မေ့သွားတတ်ပြီး တစ်နေ့မှာ မင်းကို ရုတ်တရက် မေ့သွားနိုင်သလို နောက်တစ်နေ့ကျရင် ပြန်မှတ်မိတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"မူမမှန်သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလောက် ချို့ယွင်းချက်လေးကတော့ တခြား မူမမှန်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

​ယွမ်ဟယ်က ပြုံးလိုက်တယ်

"အခု ငါပြောမယ့် စကားတွေကို သေသေချာချာ မှတ်ထားပါ တစ်လုံးမှ မမေ့စေနဲ့"

​"ဆရာ ပြောပါ"

ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာပေးက လေးနက်သွားပါတယ်။

​"မင်း အခုရောက်နေတဲ့ ယင်လောကငယ်ဟာ တကယ်တမ်းကျတော့ ယင်လောကရဲ့ ဗဟိုချက်မပဲ အရင်တုန်းက ယင်လောကရဲ့ တရားရရှိထားတဲ့ ငရဲမင်းကြီးဟာ အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့ရတယ်"

"သူ ခန္ဓာကိုယ်မချုပ်ငြိမ်းခင်မှာ အနှိုင်းမဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအာား နဲ့ ယင်လောကကို နှစ်ခြမ်း ခွဲပစ်ခဲ့တယ် ပထမတစ်ခုက မင်းသိထားတဲ့ ဖူထူလောက ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဒီနေရာပဲ"

​ယွမ်ဟယ်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောတယ်

"သူက ဒီနည်းနဲ့ ယင်လောကရဲ့ ဌာနဆိုင်ရာ တာဝန် အနည်းငယ်ကို ထိန်းသိမ်းခဲ့တာပေါ့ ဟိုကောင်တွေ ဒီနေရာကို မထိန်းချုပ်နိုင်အောင်လို့လေ ယင်လောကကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် လူ့လောကရဲ့ တစ်ဝက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာနဲ့ အတူတူပဲဆိုတာ မင်း သိထားရမယ်"

​"ယင်လောက နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားပြီးနောက်မှာ ဒီနေရာမှာ စည်းကမ်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်အောက်က အောက်ဆင်းသူတွေပဲ ယင်လောကငယ်ထဲကို ဝင်လို့ရတယ်"

"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်နဲ့ အထက်ကလူတွေကတော့ ဖူထူလောက ကိုပဲ သွားလို့ရတယ် သူတို့က ဖူထူလောကကနေတစ်ဆင့် ယင်လောကငယ်ဆီကို လာချင်ရင် နှစ်လောကကြားက အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ရလိမ့်မယ်"

​စကားပြောနေရင်းနဲ့ ယွမ်ဟယ်က နန်းဆောင်တံခါးဝကို လျှောက်သွားတယ်၊ ဖန့်ချန်လည်း နောက်က လိုက်သွားပါတယ်။

​နောက်တစ်ခဏမှာတော့ သူဟာ မြင်ယောင်နေတဲ့ ဝေဝေဝါးဝါး နံရံတစ်ခုကို သူ့ရှေ့မှာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒီနံရံပေါ်မှာ အက်ကြောင်းတွေ အထပ်ထပ် ဖြစ်နေပြီး၊ အဲဒီ ဝေဝေဝါးဝါး နံရံရဲ့ ဟိုဘက်မှာ ပုံရိပ်အချို့ ရပ်နေတာကို ခပ်ရေးရေး မြင်နေရပါတယ်။

​"ဒါက..."

​"နှစ်လောကကြားက အတားအဆီး ပဲ ငရဲမင်းကြီးနန်းဆောင် ဆိုတာ အဲဒီ အတားအဆီး တည်ရှိတဲ့ နေရာပဲ အခုဆိုရင် မင်း ခန့်မှန်းနိုင်လောက်ပါပြီ... ယင်လောကငယ်ရဲ့ ငရဲမင်းကြီး အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်က ဘာလဲဆိုတာ"

​"ယင်လောကငယ်ထဲက အချင်းချင်း လှည့်စားတာတွေ အာဏာလုတာတွေဟာ ဒီအတားအဆီးနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စလေးတွေပဲ သူတို့ဘာသာ သူတို့ လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါစေ"

"တကယ်လို့ ဒီအတားအဆီးသာ ပြိုကွဲသွားရင် ယင်လောကကြီး တစ်ခုလုံး သွေးချောင်းစီးရုံတင်မကဘူး လူ့လောကရဲ့ နယ်မြေကိုးခု ကိုပါ တောင်ပြိုပင်လယ်လျှံသလိုမျိုး ကြီးကြီးမားမား သက်ရောက်မှုတွေ ရှိလိမ့်မယ်"

​ယွမ်ဟယ်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောပါတယ်

"ငါက ယင်သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်း ကို အသုံးပြုပြီး ဒီအတားအဆီးကို ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ထားတယ် ဒါက မင်းအတွက် အချိန် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ လောက်တော့ ရလိမ့်မယ် အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီအတားအဆီးကို ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်တဲ့ တာဝန်ကို မင်းကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်"

​"ယင်သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်း..."

​ဖန့်ချန် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။

​ယင်သက်တမ်း နှစ်ပေါင်း နှစ်သိန်းလောက် အသုံးပြုမှ အချိန် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက်ပဲ ရတာလား... အရင် ငရဲမင်းကြီး ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူ့စီနီယာအစ်ကို ဘယ်လောက်တောင် ဖိအားတွေ ခံခဲ့ရမလဲဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းလို့ ရပါတယ်။

​"ဆရာ... ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ"

​ဖန့်ချန်ရဲ့ အကြည့်တွေက လေးနက်နေပြီး အတားအဆီးရဲ့ ဟိုဘက်က ပုံရိပ်တွေကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။

​"မသိဘူး"

​ယွမ်ဟယ်က ရယ်လိုက်တယ်

"တကယ်လို့ သူတို့ ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ ငါ သိရင်၊ ငါက ဘာလို့ မူမမှန်သူ အဖြစ်နဲ့ လူ့လောကမှာ သွားလာနေမှာလဲ အရင်က ငရဲမင်းကြီးလည်း ဒီလောက် ရုတ်တရက်ကြီး ရှုံးနိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒီလူအုပ်စုရဲ့ နောက်ခံက တော်တော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားတယ်"

"အဲဒီထဲမှာ အထက်ဘုံလောက က လူကြီးလူကောင်း အချို့ ပါဝင်နေသလို၊ လူ့လောကက ကိုးဆင့်မြောက် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တွေလည်း ပါနိုင်တယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"

​ဖန့်ချန် ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး

"တပည့် ကြားဖူးတဲ့ ကောလာဟလအရဆိုရင် တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ကို ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်း ကနေ ထွက်လာတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုက ဖျက်ဆီးခဲ့တာလို့ သိရတယ်၊ အဲဒါက..."

​"ဟုတ်လို့လား"

​ယွမ်ဟယ်ရဲ့ မျက်နှာက ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားတယ်

"ငါ မေ့သွားပုံရတယ်၊ အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့သလိုလိုလည်း ခံစားရတယ်"

​သူက ခဏနားပြီး လက်ကာပြလိုက်တယ်

"ဒါတွေက အတိတ်က ကိစ္စတွေပဲ မင်း သိချင်ရင် နောက်မှ ငါပြန်မှတ်မိတဲ့အခါ ပြောပြမယ် ခုနက ငါပြောတဲ့ အချက်တွေကို မင်း မှတ်မိလား အများဆုံး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာအတွင်းမှာ မင်း ဒီကို ပြန်လာပြီး အတားအဆီးကို အသစ်ပြန်ပြီး ခိုင်ခံ့အောင် လုပ်ရမယ်"

​ပြောပြီးတာနဲ့ သူက ဖန့်ချန်ရဲ့ နဖူးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်တဲ့အခါ၊ ဖန့်ချန် ကိုယ်ပေါ်က နေ့ကင်းလှည့်အရှင် ဝတ်စုံဟာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။

​ဖန့်ချန်ရဲ့ ကိုယ်ထဲကနေ စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းလာပြီး ဝတ်စုံပေါ်မှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ၊ ဝတ်စုံရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ဟာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

​အခု ဝတ်စုံဟာ တစ်ကိုယ်လုံး အပြာရောင် ဖြစ်သွားရုံတင်မကဘဲ၊ အပေါ်က အဆင်တန်ဆာတွေကလည်း ပိုပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလာပါတယ်။

ဖန့်ချန်ဟာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား ဟာ ဒီဝတ်စုံကြောင့် အဆပေါင်းများစွာ အစွမ်းတက်လာသလို ခံစားရပြီး၊ သူ့ရဲ့ အစွမ်းဟာလည်း မသိမသာနဲ့ အများကြီး တိုးတက်သွားပါတယ်။

​"ဒါက ငရဲမင်းကြီး ဝတ်စုံ ပဲ ငါကိုယ်တိုင် သန့်စင်ပေးထားတာ မင်း နောက်ပိုင်း ယင်လောကငယ်ထဲမှာ ဒါကို ဝတ်ထားမယ်ဆိုရင် ပထမအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ရဲ့ အစွမ်းကို ရရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါက ယင်လောကငယ်က လက်ခံနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းပဲ၊ ဒီထက် မြင့်သွားရင်တော့ ဒီလောကရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး ယင်လောကငယ်ထဲကို ဝင်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ယွမ်ဟယ်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောပါတယ်။

​ငရဲမင်းကြီး ဝတ်စုံ...

​ဖန့်ချန်ဟာ ဝတ်စုံက ပေးတဲ့ အစွမ်းကို တိတ်တဆိတ် ခံစားနေမိပါတယ်။

သူ့ရှေ့မှာ မသေမျိုးဘုရင် တစ်ပါး ရပ်နေရင်တောင် လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်သလိုမျိုး စိတ်ထဲမှာ ခံစားနေရပါတယ်။

​"ဒါက လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ရဲ့ အစွမ်းလား..."

​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။

​သူဟာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို ကြိုတင် ခံစားလိုက်ရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

​"မင်းကိုယ်ထဲက ငရဲမင်းကြီးအမိန့် ဟာ ဒီနှစ်လောက ပေါင်းစည်းခြင်း မရှိသေးသရွေ့တော့ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်သေးဘူး မင်း ဒီ ငရဲမင်းကြီး ဝတ်စုံကိုပဲ လက်ရှိ ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်းကြီးအမိန့် အဖြစ် သဘောထားလိုက်ပေါ့"

​ယွမ်ဟယ်က ရယ်လိုက်တယ်

"အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး ငါ တစ်နေရာမှာ ချိန်းထားတာ ရှိသေးလို့ သွားလိုက်ဦးမယ်"

​"ဆရာ... ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာန ရဲ့ ဌာနမှူးက ဘယ်သူလဲ..."

​ဖန့်ချန် အမြန်ပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ မေးလို့ မဆုံးခင်မှာပဲ ယွမ်ဟယ်က နန်းဆောင်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ။

​"လာတာလည်း မြန်တယ်၊ သွားတာလည်း မြန်တယ်..."

​ဖန့်ချန် ခေါင်းခါပြီး ရယ်လိုက်မိပါတယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့ကိုယ်ပေါ်က ငရဲမင်းကြီး ဝတ်စုံကြောင့် ငရဲမင်းကြီးနန်းဆောင်ထဲက ထူးခြားတဲ့ နေရာတစ်ခုကို သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရပါတယ်။

​နောက်တစ်ခဏမှာတော့ သူဟာ ရှိနေတဲ့ နေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်ခန်းမဆောင် တစ်ခုထဲကို ရောက်သွားပါတယ်။

အဲဒီ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ကျောက်ခန်းမထဲမှာတော့ ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ ဝတ်စုံ အမျိုးမျိုးကို စနစ်တကျ စီထားတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

​သူ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ... အဲဒီ ဝတ်စုံတွေဟာ ဌာနအသီးသီးရဲ့ ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ဝတ်စုံတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

​အခန်း (၉၅၈) တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်တာကို ကြည့်ခြင်း

​ဝမ်ချွမ်းမြစ် ကမ်းပါးမှာတော့ ဌာနအသီးသီးက ယင်အရှင်တွေဟာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ကိုယ်စီနဲ့ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပါတယ်။

​ရှန်ထူချန်းက ရုတ်တရက် ချီထျန်းရန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး

"ယင်အရှင်ချီ... ယင်အရှင်ဖန့်ကို လုပ်ကြံဖို့ လူလွှတ်ခဲ့တာ ခင်ဗျား မဟုတ်ဘူးမလား"

​ယိုဖန့် နဲ့ ကျင်ရွှေ တို့ မျက်နှာပျက်သွားကြပါတယ်။

ရှီလုံ နဲ့ မယ်တော်စီ တို့ကလည်း ချီထျန်းရန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

​ချီထျန်းရန် မှင်တက်သွားပြီးနောက် ဒေါသတကြီးနဲ့

"မင်း လျှောက်မစွပ်စွဲနဲ့ ငါနဲ့ ယင်အရှင်ဖန့် ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူး ငါက ဘာလို့ သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ လူရှာရမှာလဲ မင်းသာ ပြန်စဉ်းစားဦး ရှန်ထူချန်း... ယင်အရှင်ဖန့် ရာထူးတက်လာတုန်းက မင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်ထားတာလေ ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းက သံသယဖြစ်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"မင်းတို့ တရားစီရင်ရေးဌာနကသာ ယင်အရှင်ဖန့်ရဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားမှုတွေကို ပေါက်ကြားအောင် မလုပ်ခဲ့ရင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ယင်အရှင်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် လုပ်ကြံခံရမှာလဲ"

​"ယင်အရှင်ရှန်ထူ... တကယ်လို့ ယင်အရှင်ဖန့်သာ တကယ်သေသွားရင်၊ အကျိုးအမြတ် အရှိဆုံးလူက ခင်ဗျားပဲလေ"

သံသရာဌာန ရဲ့ ယင်အရှင်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောပါတယ်။

​ဝိညာဉ်ဖမ်းဌာန ရဲ့ ယင်အရှင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး

"အခု ယင်လောကမှာ ယင်စစ်သည်ဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေးဌာနက အာဏာအရှိဆုံးပဲ ယင်အရှင်ယိုကလည်း ခင်ဗျားစကားဆိုရင် မြေဝယ်မကျ နားထောင်တယ် ကြည့်ရတာ ခင်ဗျားကပဲ ယင်လောကရဲ့ ငရဲမင်းကြီး ဖြစ်နေသလိုပဲ"

" အခု ယင်အရှင်ဖန့် ပေါ်လာတော့ ခင်ဗျားက ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားရလို့ လုပ်ကြံခိုင်းတာ မဟုတ်လား ကျုပ်တို့ကိုပါ အပုပ်နံ့ မဟောင်အောင် ခင်ဗျား အခုကတည်းက ဝန်ခံလိုက်တာ ကောင်းမယ်"

​"ဒါ ငါ ရှန်ထူချန်း လုပ်တဲ့ကိစ္စဆိုရင် ငါ ဝန်ခံရဲတယ်၊ ငါမလုပ်တဲ့ကိစ္စကိုတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်ဖို့ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး"

ရှန်ထူချန်းက တရစပ် လှောင်ရယ်လိုက်တယ်

"မင်းတို့ ဒီနှစ်တွေမှာ အားနေကြလို့ အောက်ဆင်းသူ တွေနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ပတ်သက်နေတာကို ငါမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့"

​ဒီစကား ထွက်လာတာနဲ့ ချီထျန်းရန် တို့တစ်စု မျက်နှာတွေ ပျက်သွားပြီး မသိမသာ ဖြစ်သွားကြပါတယ်။

သူတို့ ပြန်ပြီး ငြင်းဆန်ဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ကျင်ရွှေက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တာကို ကြားလိုက်ရပါတယ်

​"တော်ကြတော့... ယင်အရှင်ဖန့် ပြန်လာပြီ"

​တကယ်ပဲ... ဝေမှိုင်းနေတဲ့ မြူခိုးတွေထဲကနေ တံတားတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခု လျှောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒါ ဖန့်ချန် ပါပဲ။

​အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေ လေးနက်သွားကြပါတယ်။

မယ်တော်စီကတော့ သိသိသာသာပဲ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပါတယ်။

​"ယင်အရှင်ဖန့်... ငရဲမင်းကြီးကို တွေ့ခဲ့လား"

ရှန်ထူချန်းက မေးပါတယ်။

​ချီထျန်းရန် တို့ကလည်း မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။

​"တွေ့ခဲ့တယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

​"ငရဲမင်းကြီးက ဘာပြောလဲ"

ချီထျန်းရန်က စိတ်မရှည်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။

​"ငရဲမင်းကြီးက ပြောတယ်... ဌာနအသီးသီး ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် ပြန်ယူကြတဲ့"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ရင်း ဝတ်စုံပုံကြီးကို သူတို့ရှေ့ ချပေးလိုက်ပါတယ်။

​ချီထျန်းရန် တို့ဟာ ဒီဝတ်စုံတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဝမ်းသာလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ကျမတတ် ဖြစ်သွားကြပါတယ်။

ဒီဝတ်စုံတွေ ရှိပြီဆိုရင် ယင်ချောင်ဌာန နဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဌာန တို့ဟာ အပြည့်အဝ ပြန်လည် လည်ပတ်နိုင်တော့မှာပါ။

​သံသရာဌာန ယင်အရှင်ကတော့ မှင်တက်သွားပြီး

"ဒါဆို ကျုပ်တို့ သံသရာဌာနကရော..."

​"သံသရာ ကိစ္စကတော့... ပြဿနာအချို့ ရှိနေသေးတယ်၊ အသေအချာ ထပ်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ်"

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

​သံသရာဌာန ယင်အရှင်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။

​"ငရဲမင်းကြီးက ဒီလိုအမိန့်မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ထုတ်နိုင်မှာလဲ..."

ယိုဖန့်ကတော့ စိတ်ဓာတ်ကျသွားတဲ့ပုံစံနဲ့ ဖြစ်နေပါတယ်။

​ရှန်ထူချန်းက ဝေမှိုင်းနေတဲ့ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကို ကြည့်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ

"တရားစီရင်ရေးဌာန ယင်အရှင် ရှန်ထူချန်း... ငရဲမင်းကြီးကို ဖူးမြော်ခွင့် တောင်းခံပါတယ်"

​သူ့ရဲ့ အသံဟာ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ပေါ်မှာ ပဲ့တင်ထပ်သွားပါတယ်။

အားလုံးက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြပေမဲ့ အတော်ကြာတဲ့အထိ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲမှာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိပါဘူး။

ငရဲမင်းကြီးက သူ့ကို မတွေ့ချင်တာ ထင်ရှားပါတယ်။

​"ယင်အရှင်ရှန်ထူ၊ ယင်အရှင်ယို... နောက်ပိုင်းမှာ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ဌာနအသီးသီးက ယင်အရှင်တွေနဲ့ အာဏာလွှဲပြောင်းမှုတွေကို လုပ်ဆောင်ပေးရလိမ့်မယ်"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်

"ဒါက ငရဲမင်းကြီးရဲ့ ဆန္ဒပဲ၊ ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ ဒါကို လေထဲက စကားလို့ သဘောမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

​ပြောပြီးတာနဲ့ ဖန့်ချန်ဟာ ရှီလုံ တို့ နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး အဲဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။

​...

​လမ်းတစ်လျှောက်လုံးမှာ တုယွန်းရွှီက စကားပြောချင်ပေမဲ့ တွေဝေနေပုံရပါတယ်။

ဖန့်ချန်က ဒါကို မြင်တော့ ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်

​"ဘာပြောချင်လို့လဲ"

​တုယွန်းရွှီက ခုနက ရှန်ထူချန်းက ချီထျန်းရန်ကို သံသယဖြစ်ခဲ့တဲ့အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြပါတယ်။

​ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြီး

"ဒီကိစ္စမှာ နောက်ဆုံး ဘယ်သူက အကျိုးအမြတ် ရသွားလဲ"

​"ယင်ချောင်ဌာန နဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဌာန ပေါ့"

တုယွန်းရွှီက ဆိုပါတယ်

"အခုဆိုရင် အဲဒီနှစ်ဌာနက ပြန်လည် လည်ပတ်နိုင်ပြီဆိုတော့ ယင်လောကမှာ သူတို့ရဲ့ အာဏာက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးလာလိမ့်မယ် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ယင်စစ်သည်ဌာန နဲ့ တရားစီရင်ရေးဌာနကို မယှဉ်နိုင်သေးပေမဲ့ အရင်ကထက်စာရင်တော့ အများကြီး သာသွားတာပေါ့"

​"ဒါကြောင့် ရှန်ထူချန်းရဲ့ သံသယကလည်း အကျိုးအကြောင်း မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

​တုယွန်းရွှီက ဖန့်ချန် အံ့သြခြင်းမရှိတာကို မြင်တော့မှ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး

​"ကြည့်ရတာ သခင်ကြီးက အစောကြီးကတည်းက သံသယရှိနေတာပဲ"

​"အရင်ကတော့ မရှိပါဘူး တရားစီရင်ရေးဌာနမှာတုန်းက ချီထျန်းရန်တို့ဟာ ယင်အရှင်တွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အရုပ်တွေလို ဖြစ်နေပြီး သူတို့လက်အောက်မှာ သုံးလို့ရတဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက်မှ မရှိတာကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာတော့ ဒီကိစ္စက စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာတာပဲ"

ဖန့်ချန်က ရယ်လိုက်ပါတယ်။

​"ဒါဆိုရင်လည်း... သခင်ကြီးက ဘာလို့ သူတို့ကို အဲဒီဝတ်စုံတွေ ပေးလိုက်ရတာလဲ တကယ်လို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အောက်ဆင်းသူတွေကို ခိုင်းပြီး သခင်ကြီးကို လုပ်ကြံခိုင်းတာဆိုရင်၊ သူတို့က သခင်ကြီးနဲ့ တရားစီရင်ရေးဌာန၊ ယင်စစ်သည်ဌာန ကြားမှာ ရန်တိုက်ပေးတာ ဖြစ်မှာပဲ သူတို့ကို အကုန်ဖမ်းပြီး စစ်မေးသင့်တာပေါ့"

တုယွန်းရွှီက တွေဝေစွာ မေးပါတယ်။

​"သက်သေမရှိဘဲ ဖမ်းစစ်ရင်ရော သူတို့က အမှန်အတိုင်း ပြောကြမှာလား အဲဒီအစား သူတို့ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုင်းထားလိုက်တာ ပိုကောင်းပါတယ် တကယ်လို့ တစ်ခုခု ထူးခြားနေရင် ကြာလာတဲ့အခါ မြေခွေးမြီး ပေါ်လာမှာပဲ"

ဖန့်ချန်က ဆိုပါတယ်။

​အချင်းချင်း တိုက်ခိုင်းမယ်

​တုယွန်းရွှီ ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးမှ ဖန့်ချန်ကို ကြည်ညိုတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ကာ

​"ကျနော် နားလည်ပါပြီ"

​တကယ်လို့ ရှန်ထူချန်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှန်တယ်ဆိုရင် နောက်ကွယ်ကနေ ခြောက်လှန့်နေတာ ချီထျန်းရန်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်မှာပါ။

အခု သူတို့က ဌာနတွေကို ပြန်လည် လည်ပတ်ချင်ရင် ယင်စစ်သည်ဌာန၊ တရားစီရင်ရေးဌာန တို့နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြရတော့မှာပါ။

သူတို့ နေ့ကင်းလှည့်အဖွဲ့ကတော့ တောင်ပေါ်ကနေ ကျားနှစ်ကောင် သတ်တာကို ထိုင်ကြည့်နေရုံပါပဲ။

​"စန်းကွမ်းထုံ ဘက်ကိုတော့ မင်း လူလွှတ်ပြီး သွားစုံစမ်းထားလိုက်ပါ သူ့ရဲ့ ဂူဗိမာန် တည်နေရာကို ရှာထား၊ ငါ ခဏနေရင် ချိုဖုန်း နယ်မြေ ကို သွားကောင်း သွားလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က မှာပါတယ်။

​"နားလည်ပါပြီ"

တုယွန်းရွှီက ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။

​"ဟို ကိုင်ဟုန် ဆိုတဲ့လူက... လူ့လောကမှာလည်း လူတော်တစ်ယောက်ပဲ မင်း သူ့ကို ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးလိုက်ပါ နောင်တစ်ချိန်မှာ အသုံးဝင်လာလိမ့်မယ်"

​ဖန့်ချန်က မှာကြားပြီးတာနဲ့ ရှီလုံ၊ မယ်တော်စီ တို့နဲ့အတူ တံတားပေါ် တက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

​...

​ယူးဟွမ်မြို့

​ချင်ဆွေ့ က တာဝန်ပြီးတာနဲ့ အိမ်ကို အပြေးအလွှား ပြန်လာပါတယ်။

ဇနီးသည်နဲ့ ခဏလောက် အတူနေပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခြံထဲကို သွားပြီး ဓားလေ့ကျင့်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်

​"ညီအစ်ကို ချင် "

​ချင်ဟော့ချန်း က လက်ထဲက လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်ပြီး ချင်ဆွေ့ကို ပြုံးပြတယ်

"ညီအစ်ကို ချင် ငါ ဒီနေ့ အပြင်ထွက် လည်လို့ရမလား"

​ချင်းဆွေ့က အားနာတဲ့ ပုံစံနဲ့

"သခင်ကြီးက မှာထားတယ်၊ ညီအစ်ကို ချင်ကို ဒီမှာပဲ အမှားတွေကို ဆင်ခြင်ခိုင်းထားတာပါ သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်မရှိဘဲနဲ့တော့ ငါလည်း ညီအစ်ကို့ကို အိမ်ပြင် ထွက်ခွင့်မပေးရဲဘူး"

​"အမှားကို ဆင်ခြင်မယ်..."

​ချင်ဟုချန်းက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်တယ်

"ထားလိုက်ပါတော့ ကျိ မသေမျိုးဘုရင် တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ငါ့ရဲ့ အခြေအနေက အများကြီး သာပါသေးတယ်"

​သူက ဓားကို မြှောက်ပြီး ချင်ဆွေ့ကို ညွှန်ပြတယ်

"ညီအစ်ကို ချင်မှာ တခြားကိစ္စ မရှိရင် ငါနဲ့ လက်ရည်စမ်းကြည့်မလား"

​ချင်ဆွေ့က မျက်လုံးတစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်

"ရတာပေါ့"

​...

​...

​ကျုံးကျိုး နယ်မြေ တစ်နေရာမှာတော့ ထိုက်ယင် နဂါးဘုရင် ဟာ လူငယ်တစ်ယောက် အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ပန်ဆန်း နဲ့အတူ တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ ရပ်ပြီး ရှေ့က တောင်တန်း ရေမြေတွေကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေပါတယ်။

​"ပန်ဆန်း နတ်ဘုရားလောကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ယင်လောကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလူ့လောကရဲ့ လှပတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို ဘယ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ နှမြောစရာကောင်းတာက ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အရင်တုန်းက သိပ်မမြင့်ခဲ့လို့ လူ့လောကရဲ့ နယ်မြေကိုးခု စလုံးကို လျှောက်လည်ဖို့ဆိုတာ အိပ်မက်တစ်ခုလို ဖြစ်ခဲ့တာပဲ"

​"အခု သခင်ကြီးက နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ လူ့လောကရဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို လျှောက်ကြည့်ဖို့ဆိုတာ မခက်ခဲတော့ပါဘူး"

ပန်ဆန်း က တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။

​"ငါ့ကို သခင်ကြီးလို့ မခေါ်ပါနဲ့တော့ ငါက နေ့ကင်းလှည့်စစ်သည် မင်းက ညကင်းလှည့်စစ်သည် ကျုပ်တို့ ရာထူးချင်း တူတူပဲ ငရဲမင်းကြီး ကြားသွားရင် ငါ့ကို စည်းကမ်းမရှိဘူးလို့ ပြောနေဦးမယ်"

ထိုက်ယင် နဂါးမင်းက လက်ခါပြပါတယ်။

​သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေတုန်းမှာ ဟန်လင်းချူး တို့တစ်စုကတော့ အဝေးမှာ ရိုရိုသေသေ စောင့်နေကြပါတယ်။

​ထိုက်ယင် နဂါးမင်းက အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာပါ။

ရွှီဖုန်း က ဖန့်ချန်ဟာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံထားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ဖန့်ချန်အပေါ် ထားတဲ့ အမြင်က ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

သူက ကျူံးကျိုး နယ်မြေက ကိစ္စတွေကို ဖောက်သည်ချနေတာကြောင့် တောင်သခင်ကျားနဲ့ အစိမ်းလေးတို့ကတော့ အံ့သြတသသ ဖြစ်နေကြပါတယ်။

​ယဲ့ဝမ်ရှု နဲ့ လျိုမု တို့ကလည်း ဘေးကနေ အသေအချာ နားထောင်နေကြပြီး ကျုံးကျိုး နယ်မြေကို ပိုပြီး တောင့်တလာကြပါတယ်။

မကြာခင်မှာ သူတို့လည်း ကျုံးကျိုးကို သွားရတော့မယ်လို့ တွေးမိပြီး စိတ်ထဲမှာ အနည်းငယ် ရင်ခုန်နေကြပါတယ်။

​"ဟိုး... ဒီသူငယ်ချင်း သုံးယောက်က မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ဆင်စိမ်းဂိုဏ်း ကို ဝင်သင့်တာပေါ့ ကျုပ်တို့ နတ်ဘုရာလမ်းစဥ်ဂိုဏ်း က ဘယ်သူ့ကိုမဆို လက်ခံတယ် ဖန့်ချန်မှာ နည်းလမ်းတွေ ရှိပေမဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံနည်းတွေကိုတော့ သိပ်သိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှီဖုန်းက ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

​စူးလင်ကျူ က တိုးတိုးလေး သတိပေးတယ်

"တကယ်လို့ နင့်စကားကို ဖန့်ချန် ကြားသွားရင်တော့ အရိုက်ခံရဖို့သာ ပြင်ထားတော့"

​"သူမှ မလာသေးတာပဲ..."

ရွှီဖုန်းက ရယ်ပြီး လက်ခါပြလိုက်ပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ မတ်တတ်ရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ

​"မိတ်ဆွေ ဖန့်"

All Chapters