အခန်း (၉၆၅-၉၆၆)
Vol. 97 Ch. 965-966
အခန်း (၉၆၅) မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက်
"ဖဲချပ်အသစ် ပထမဆုံးအကြိမ် ယင်လောကသွားတဲ့သူက ငရဲပြည်မှာ ဘာဖဲချပ်ရှိမှာလဲ"
"မင်းတို့ လူ့ပြည်က ရတနာတွေက ငရဲပြည်မှာ သုံးလို့မရသလို၊ အတတ်ပညာ အတော်များများကလည်း ငရဲပြည်မှာ အာနိသင်မရှိဘူး"
"ငရဲပြည်မှာ ငါးပါးဓာတ်အင်အား ဆိုတာ မရှိဘူးပြောရရင်တော့ လူ့ပြည်က တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ငါးယောက် ဆင်းလာရင်တောင် ငါ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းနိုင်တယ်"
ဝမ်ရွှမ်ချင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး ခန်းမထဲ ဝင်လာပါတယ်။
သူ့နောက်မှာတော့ ညလှည့်ကင်းအနွယ်ဝင် လက်အောက်ငယ်သားတစ်စု ပါလာပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက အတော်လေး ထူးကဲလှပါတယ်။ သာမန်လူတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။
"ခုနက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်မဆက်ရသေးဘူး"
ဝမ်ရွှမ်ချင်းက ပြုံးပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ
"ကျုပ်က ဝမ်ရွှမ်ချင်းပါ မပြန်လမ်းမြို့တော် ဝိညာဉ်စစ်သည်ဌာန ရဲ့ ညလှည့်ကင်းစစ်သူကြီးပါ"
"ညလှည့်ကင်းစစ်သူကြီး ကြည့်ရတာ အတော်လေး ဟိတ်ဟန်ကြီးမယ့်ပုံပဲ..."
လီတောက်ယဲ့တို့ဟာ စိတ်ထဲမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒီရာထူးအမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနဲ့တင် ဒါဟာ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ခံစားမိနေပါတယ်။
"မိတ်ဆွေဝမ်... ခင်ဗျား ဒါတွေ ပြောပြနေလည်း သူ ဘယ်လိုလုပ် နားလည်မှာလဲ ငရဲပြည်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေ၊ အရာရှိရာထူးတွေဆိုတာ သူ့အတွက်တော့ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေလိုပဲ ဖြစ်နေမှာ "
ချီကျန့်က ရယ်မောရင်း ခေါင်းခါပြတယ်
"ဒီကောင်က လူ့ပြည်မှာတော့ အဆင့်အတန်းမြင့်ပြီး အစွမ်းထက်ချင် ထက်မယ် ဒါပေမဲ့ ငရဲပြည် ရောက်လာရင်တော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး "
"ကျုပ် က ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလို့ ဘယ်သူပြောလဲ"
ဖန့်ချန်က ဝမ်ရွှမ်ချင်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်တယ်
"အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့လို အရာရှိရာထူးရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေဟာ ယင်လောကသွားသူတွေကြားက ကိစ္စမှာ ဝင်ပါတာဟာ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တာပဲဆိုတာ ငါ သိတာပေါ့ မင်းရဲ့ အထက်အရာရှိက မပြောပြထားဘူးလား"
"တစ်ဝက်တစ်ပျက် သိတာက ပိုရယ်စရာကောင်းတယ် "
ဝမ်ရွှမ်ချင်းက ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"ငါ အကြံပေးမယ်၊ မိတ်ဆွေချီ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်ပါ သူ့အကြောင်း ငါ ကောင်းကောင်းသိတယ် မင်းကို အေးအေးဆေးဆေး သေခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင် ကတိမဖျက်ဘူး ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲ နှစ်ခံရတဲ့ အရသာကိုတော့ မင်း မမြည်းစမ်းချင်လောက်ပါဘူး "
"ငါ တပည့်တွေကို ယင်စစ်သည်ဌာနနဲ့ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ဆီ သွားတိုင်ခိုင်းထားတယ် မပြန်လမ်းမြို့တော်မှာ တကယ်ပဲ ဥပဒေ မရှိတော့ဘူးလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ် "
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
လီတောက်ယဲ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။
သူ လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ၊ ကျားတောင်သခင် နဲ့ အစိမ်းလေး တို့ သုံးယောက် ပျောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သူတို့ သုံးယောက်ဟာ ဘယ်အချိန်ကတည်းက လူအုပ်ထဲကနေ ထွက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း သွားတိုင်ကြပြီလဲဆိုတာ သေချာသွားပါပြီ။
"ဟားဟားဟား... ခင်ဗျားတို့က အကွက်စေ့တယ် ထင်နေတာလား လူအုပ်ထဲက လူအနည်းငယ် လျော့သွားတာတောင် မသိဘူးလား "
လီတောက်ယဲ့က မနေနိုင်ဘဲ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ဖားလိုက်တယ်
"ဘိုးဘေးက တကယ်ကို အမြော်အမြင် ရှိတာပဲ ကျွန်တော်တို့တွေ ဒီမြေခွေးအိုကြီးရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း သခင်လေးကတော့ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာ သိပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာကိုး"
ချီကျန့်နဲ့ ဝမ်ရွှမ်ချင်းတို့ မျက်နှာပျက်သွားပါတယ်။
သူတို့ လူအုပ်ကို သေချာ ပြန်စစ်ကြည့်တဲ့အခါ တကယ်ပဲ သုံးယောက် လျော့နေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သူတို့ သုံးယောက် ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်သွားလဲဆိုတာကို သူတို့ မရိပ်မိလိုက်ကြပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒါကို သူတို့က အရေးမကြီးသလိုပဲ သဘောထားလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်က အပြုံးတွေက ပိုပြီးတော့တောင် ထူးဆန်းလာပါတယ်။
"ကောင်းပြီလေ... အဲဒါဆိုရင် မင်းတို့ သွားတိုင်တဲ့ ရလဒ်ကို အရင်စောင့်ကြည့်တာပေါ့ ပြီးမှ နောက်ပိုင်းကိစ္စတွေကို ဆက်ပြောကြမယ်"
ချီကျန့်က ပြုံးပြီး အိမ်ထိန်းကို ဟင်းပွဲတွေ ပြင်ခိုင်းလိုက်တယ်
"လူတိုင်း ရောက်လာခဲတာဆိုတော့၊ ကျုပ်တို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးလေးတွေ ရှိနေပေမဲ့ ဒီနှုတ်ဆက်ပွဲ ထမင်းဝိုင်းလေးကတော့... စားသွားကြရမှာပဲခင်ဗျားတို့ကို ဗိုက်ဆာတဲ့ သရဲ မဖြစ်စေတာဟာ ကျုပ် ပေးနိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး သိက္ခာပဲ "
"မပင်ပန်းပါနဲ့တော့ ကျုပ်တို့ကတော့..."
လီတောက်ယဲ့က လက်ခါပြဖို့ လုပ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နယ်စားမင်း ချီ"
အားလုံး မှင်တက်သွားကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး
"စားစရာ ရှိတာကို ဘာလို့ မစားရမှာလဲ မင်းတို့ရဲ့ ယင်သက်တမ်းကို ကုန်တာမှ မဟုတ်တာ နောက်ဆို ယင်လောကသွားရင် မှတ်ထားကြ ဒီလို အမြတ်ထွက်မယ့် ကိစ္စတွေကို များများယူထား နှစ်တွေ ကြာလာရင် ဒါဟာလည်း မနည်းတဲ့ ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါးတွေ ဖြစ်လာမှာ"
"ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ အလကားရတာကို မယူတဲ့သူက လူအ ပဲ "
လီတောက်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်တယ်
"ကျုပ်လည်း ဒီနေ့ ငရဲပြည်က ဟင်းပွဲတွေက အရသာရှိမရှိ စမ်းကြည့်ရမှာပေါ့ "
ယင်စစ်သည်ဌာန မှာတော့ ကျားတောင်သခင်ဟာ တံခါးဝမှာ အတားခံထားရပါတယ်။
သူက ချီကျန့်ရဲ့ နာမည်ကို အတန်တန် ပြောပြလိုက်မှသာ ငရဲစစ်သည်က သူ့ကို ဌာနထဲ ခေါ်သွားပြီး မပြန်လမ်းမြို့တော် ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ ဌာနချုပ်နတ်ဘုရား နဲ့ တွေ့ခွင့်ရပါတယ်။
"မင်းက ချီကျန့်ကို တိုင်ချင်တယ် ဟုတ်လား ဘာကိစ္စ တိုင်မှာလဲ "
ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားက အမြင့်မှာ ထိုင်ပြီး ကျားတောင်သခင်ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးပါတယ်။
"အစီရင်ခံပါတယ် အရှင်... ကျွန်တော် တိုင်ချင်တာက ချီကျန့်ဟာ ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ ညလှည့်ကင်းစစ်သူကြီးနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားနေလို့ပါခင်ဗျာ "
ကျားတောင်သခင်က ရိုရိုသေသေ လက်အုပ်ချီပြီး တိုင်ကြားလိုက်ပါတယ်။
ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားက ကျားတောင်သခင်ကို ကြည့်လိုက်၊ ဘေးက လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ကြည့်လိုက်နဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကြပါတယ်။
ကျားတောင်သခင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး
"အရှင် ဘာကြောင့် ရယ်တာလဲခင်ဗျာ"
"မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လို့ ငါ့ဌာနက ညလှည့်ကင်းစစ်သူကြီးက ကိုယ်တိုင် လက်ဖျားထိရမှာလဲ "
ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားက ရယ်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်တယ်
"မင်းမှာ တစ်ခုခု နစ်နာလို့ လာတိုင်တာ ထင်နေတာ အခုတော့ ငါ့ကို လာနောက်နေတာကိုး ဟေ့... ဒီကောင့်ကို ဆွဲထုတ်သွားပြီး ကြိမ်ဒဏ် (၁၀၀) ရိုက်လိုက်စမ်း "
ချက်ချင်းပဲ ဝိညာဉ်စစ်သည်တွေက ရှေ့ထွက်လာပြီး ကျားတောင်သခင်ကို ဆွဲထုတ်သွားပါတယ်။
ကျားတောင်သခင်ဟာ ဖန့်ချန် မှာထားတဲ့အတိုင်း ဘာမှ ပြန်မခုခံပါဘူး။
အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ အစိမ်းလေး ဟာ မပြန်လမ်းမြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော် ကို ရောက်နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူမဟာ မြို့တော်ဝန်ကို တွေ့ခွင့်မရပါဘူး။
သူမ ဘယ်လိုပဲ ပြောပြော တံခါးဝက စစ်သည်တွေက သူမကို အထဲပေးမဝင်ပါဘူး။
"ကျွန်မရဲ့ ဆရာ ပြောလိုက်တယ် အကယ်၍ ဒီကိစ္စကို မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်က မကိုင်တွယ်ပေးရင်... နောက်ပိုင်းကျရင် သူလည်း ဘာမှ ကိုင်တွယ်စရာ မလိုတော့ဘူးတဲ့ "
အစိမ်းလေး က လေသံမာမာနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
စကားလည်း ဆုံးရော၊ မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ထဲကနေ ယင်ချီ သံကြိုးတစ်ချောင်း ထွက်လာပြီး အစိမ်းလေးကို ချည်နှောင်ကာ အထဲကို ဆွဲသွင်းသွားပါတော့တယ်။
သူမဟာ ဝင်းထဲကို ဒယိမ်းဒယိုင်နဲ့ ကျသွားပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်က အကြည့်ပေါင်း မြောက်မြားစွာက သူမကို အေးစက်စက် ကြည့်နေကြပါတယ်။
"မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူက ယင်လောကသွားတာလားတကယ်ကို ရှားရှားပါးပါးပဲ မပြန်လမ်းမြို့တော်မှာ ယင်လောကသွားသူ သိပ်မရှိတဲ့ကြားထဲ အခု မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတောင် ပါလာတာလား... ဟဲဟဲ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"
လူလတ်ပိုင်း တစ်ယောက်က လက်ကို နောက်ပစ်ပြီး အစိမ်းလေးကို မဲ့ပြုံးနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်
"ငါက မပြန်လမ်းမြို့တော်ရဲ့ မြို့တော်ဝန်ပါ မင်းပြောတာက ငါသာ ဒီကိစ္စကို မကိုင်တွယ်ရင် နောက်ပိုင်း ဘာမှ ကိုင်တွယ်စရာ မလိုတော့ဘူး ဟုတ်လား"
"ဟုတ်ပါတယ်"
အစိမ်းလေး က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။
သူမဟာ စိတ်ထဲက ကြောက်စိတ်ကို မျိုသိပ်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေပါတယ်
"ဒါဟာ ကျွန်မဆရာရဲ့ မူရင်းစကားတွေပါပဲ "
"မင်းရဲ့ ဆရာ မင်းရဲ့ ဆရာက ဘယ်လောက်များ တော်နေလို့လဲ ဝမ်ရွှမ်ချင်းနဲ့ ချီကျန့် ပူးပေါင်းတာကိုတောင် ငါ့ကို လာကိုင်တွယ်ခိုင်းရအောင် သူက ကြောက်နေတာလား ငါက သူ့ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘဲ ဘာကြောင့်... သူ့အတွက် ကိုင်တွယ်ပေးရမှာလဲ"
မြို့တော်ဝန်က ရယ်ပြီး မေးပါတယ်
"ဆရာ ပြောတာကတော့... ဒါဟာ မြို့တော်ဝန်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တာဝန်ယူရမယ့် ဝတ္တရားပဲတဲ့ "
အစိမ်းလေးက ပြောလိုက်ပါတယ်။
မြို့တော်ဝန်က တစ်ခုခု ထပ်ပြောဖို့ ပြင်တုန်းမှာပဲ၊ မျက်နှာ အသားညိုညိုနဲ့ သန်မာတဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် လျှောက်လာတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။
"ဝေ့ယွမ်.. ငါ့ကို မှတ်မိသေးရဲ့လား"
မပြန်လမ်းမြို့တော်ဝန် ဝေ့ယွမ် ဟာ မှင်တက်သွားပါတယ်။
ဘေးက လက်အောက်ငယ်သားတွေက တစ်စိမ်းတစ်ယောက် မြို့တော်ဝန်အိမ်တော်ထဲ ဝင်လာတာကို မြင်တော့ အော်ဟစ်ပြီး နှိမ်နင်းဖို့ ပြင်လိုက်ကြပါတယ်။
"နေဦး"
ဝေ့ယွမ်က ချက်ချင်း တားလိုက်ပါတယ်။
သူ လာတဲ့သူကို သေချာ စိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်သွားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးကာ ဂါရဝပြုလိုက်တယ်
"လက်အောက်ငယ်သားက လူအရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် "
လာတဲ့သူကတော့ ရှန့်ကျင်ယင်ချောင်ဌာန ရဲ့ အကြီးအကဲ ချီထျန်းရန် ရဲ့ လက်ရုံးဖြစ်သူ ဟူအရာရှိ လူရွှမ် ပါပဲ။
သူဟာ ဌာနအကြီးအကဲ မဟုတ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အကြီးအကဲတွေထက် မနိမ့်ပါဘူး။
"မင်း ငါ့ကို မှတ်မိသေးတာပဲ ငါတို့ မတွေ့တာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်လောက် ရှိပြီမလား"
လူရွှမ်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဝေ့ယွမ်က အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ရင်း
"ဟုတ်ပါတယ်၊ သုံးထောင်ကျော်လောက် ရှိပါပြီ"
ပြီးတော့မှ သူက မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့
"လူအရှင် ဒီနေ့ ရောက်လာတာက ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲခင်ဗျာ..."
ယင်ချောင်ဌာန အာဏာစက် လျော့နည်းသွားပြီး နယ်မြေအသီးသီးက မြို့စောင့်နတ် ရာထူးတွေ ဖျက်သိမ်းခံရကာ တရားသူကြီးဌာန အောက်က မြို့တော်ဝန်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကတည်းက သူဟာ ဒီလူရွှမ်နဲ့ မတွေ့ဖြစ်တာ ကြာပါပြီ။
လူရွှမ်က ပြုံးလိုက်တယ်
"မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက်ပေါ့ "
အခန်း (၉၆၆) ပေးဆပ်ရတဲ့ ရေစက်
ဝေ့ယွမ်ရဲ့ မျက်နှာဟာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပြောင်းလဲနေပါတယ်။
တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကသာ သူ့ရှေ့မှာ သူ့အသက်ကို "အသုံးမကျတဲ့အသက်" လို့ လာပြောရင် ထိုသူကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်မိမှာ ကြာပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ အခုရှေ့က လူကိုတော့... သူ လုံးဝ ပြန်မပြောရဲပါဘူး။
လူရွှမ် ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ၊ ဘာကြောင့် ဒီလိုစကားမျိုး ပြောတာလဲဆိုတာကိုပဲ သူ အလွန် သိချင်နေမိပါတယ်။
"အရင်တုန်းက ဒီနေရာဟာ မြို့စောင့်နတ်အိမ်တော် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ် မင်းလည်း မြို့စောင့်နတ်အဖြစ် နှစ်အတော်ကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ဖူးတာပဲ မင်း တာဝန်ယူရမယ့် ဝတ္တရားတွေကို မေ့သွားပြီလား"
လူရွှမ်က မဲ့ပြုံး ပြုံးရင်း
"စကားကောင်းနဲ့ ပြောလို့မရတဲ့ သေရမယ့် သရဲကိုတော့ ငါ အတင်းအကျပ် အကြံမပေးတော့ဘူး ငါပြောချင်တာ ပြောပြီးပြီ၊ မင်း ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းဘာသာ သိမှာပါ "
ဝေ့ယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အစိမ်းလေးကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ဒါဆိုရင် သူမကြောင့်လား..."
သူ့စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
ဒီမိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ မဟုတ်သေးဘူး... သူမပြောတဲ့ ဆရာဆိုတာက ဘယ်သူမို့လို့ လူရွှမ်လို တောင်ကြီးတစ်တောင်ကိုတောင် လှုပ်ခါနိုင်ရတာလဲ
အခုအချိန်မှာ ယင်ချောင်ဌာနဟာ အာဏာစက် လျော့နည်းနေပြီး အစွန်အဖျားကို ရောက်နေတယ်ဆိုပေမဲ့၊ ချီထျန်းရန်နဲ့ လူရွှမ်တို့လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတွေဟာ ငရဲပြည်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စ အတော်များများမှာ ဝင်ပါခွင့် မရှိကြတော့ဘူး ဆိုရင်တောင်မှ... လူရွှမ်ဟာ ဘယ်လိုပဲပြောပြော ဌာနအရှင် အဆင့်ရှိတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ငရဲပြည်ရဲ့ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင် တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။
ဝေ့ယွမ်က စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ လူရွှမ်ကတော့ လှည့်ထွက်သွားပါပြီ။
အစိမ်းလေးကိုလည်း တစ်ခွန်းမှ နှုတ်မဆက်သွားတာကြောင့် ဝေ့ယွမ်ကို ပိုပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားစေပါတယ်။
"အရှင်... ဒီကိစ္စက... သေချာ စဉ်းစားရမယ်နော်"
လူတစ်ယောက်က ဝေ့ယွမ်နား လာပြီး လေသံလေးနဲ့ ပြောတယ်
"ဝမ်ရွှမ်ချင်းရဲ့ နောက်ခံကလည်း ရှန်ကျန်းအထိ ပေါက်တာပဲ အခု အပြင်မှာ မထွက်တာ ကြာပြီဖြစ်တဲ့ လူအရှင်ကလည်း မပြန်လမ်းမြို့တော်ကို ကိုယ်တိုင် ရောက်လာပြန်ပြီ... ဒီကိစ္စက ရှန့်ကျင်က အာဏာလုပွဲတွေနဲ့ ပတ်သက်နေမှာကို ကျုပ် စိုးရိမ်မိတယ် "
"မင်းပြောတာက... ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဌာနအရှင် တွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"
ဝေ့ယွမ် မျက်နှာ ပျာယာခတ်သွားပြီး ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လျှောက်နေမိတယ်
"ဒီလိုကိစ္စမျိုးက ငါ့ခေါင်းပေါ် ဘာလို့ ကျလာရတာလဲ၊ တကယ် ကံဆိုးတာပဲ တကယ်လို့ လူရွှမ် ရင်ဆိုင်ချင်တဲ့ ဌာနအရှင်က ယင်စစ်သည်ဌာန ဒါမှမဟုတ် တရားသူကြီးဌာနက လူဆိုရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"
"ဖြစ်နိုင်ရင်... အရင်သွားကြည့်ပြီးမှ ဆုံးဖြတ်ရင်ရော "
"အရင်သွားကြည့်မယ် ဟုတ်လား... ရတယ် "
ဝေ့ယွမ်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစိမ်းလေးကို ကြင်နာတတ်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်
"သမီးလေး... ဦးလေး မင်းနဲ့အတူ တစ်ခေါက် လိုက်ခဲ့ပေးပါ့မယ် "
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင် "
အစိမ်းလေး စိတ်ထဲကနေ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်မိပါတယ်။
သူမရဲ့ ဆရာဟာ ငရဲပြည်မှာ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်သလဲဆိုတာကို သူမ နောက်ထပ် အမြင်သစ်တစ်ခု ရလိုက်ပြန်ပါပြီ။
လူရွှမ်ဟာ ယင်စစ်သည်ဌာန တံခါးဝကို ရောက်လာပြီး ချီထျန်းရန်၊ ကျန်းကောင်း တို့နဲ့ ပြန်ဆုံပါတယ်။
သူတို့ဘေးမှာတော့ အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓနဲ့ တုယွင်ရွှိ တို့လည်း ရှိနေကြပါတယ်။
"ဝေ့ယွမ် ဘက်ကတော့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိသွားလောက်ပါပြီ "
လူရွှမ်က ချီထျန်းရန်ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ချီထျန်းရန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး တုယွန်းရွှီကို ကြည့်ကာ
"ယွန်းရွှီ ရေ... ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ထားပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝေ့ယွမ်နဲ့ ငါက အရင်က ခင်မင်မှု အတော်ရှိခဲ့တာ သူ မီးပုံထဲ ဆင်းသွားမှာကို ငါ အငြိမ်မကြည့်နိုင်လို့ပါ လူရွှမ်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောခဲ့မှာပါ၊ ဝေ့ယွမ် ဘယ်လို ရွေးချယ်မလဲဆိုတာကတော့ သူ့ကိစ္စပဲ ဖြစ်သွားပါပြီ "
"ချီအရာရှိ ကလည်း ဘာလို့ အားနာနေရတာလဲ ကျုပ်တို့ မပြန်လမ်းမြို့တော်ရဲ့ ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားနဲ့ သွားတွေ့သင့်ပြီ "
တုယွန်းရွှီက ရယ်ပြီး ပြောတယ်
"ဒီနေ့ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားရင် ယင်ချောင်ဌာနရဲ့ နောက်ပိုင်းကိစ္စတွေက ပိုပြီး အဆင်ပြေလာမှာပါ ကျုပ်ကတော့ ကြိုတင်ပြီး ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်ဗျာ"
"ပြောရမှာပေါ့၊ အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်သာ သဘောကောင်းလို့ ကျုပ်တို့ ယင်ချောင်ဌာနက ဒီနေ့အထိ စောင့်နိုင်ခဲ့တာပါ ကျုပ်ကလည်း လူအ မဟုတ်ပါဘူး၊ နောင်ကျရင် အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်က တစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံနဲ့ ကျုပ် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သဘောပေါက်ပါတယ် "
ချီထျန်းရန်က အတော်လေး ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောနေတာပါ။
သူ့ရှေ့က တုယွန်းရွှီဟာ နေ့လှည့်ကင်းနတ်ဘုရား အဆင့်ပဲ ရှိပြီး ကျင့်ကြံခြင်းက သူ့ကို အများကြီး မမီပေမဲ့၊ တုယွန်းရွှီက အဲဒီပုဂ္ဂိုလ် (ဖန့်ချန်) ရဲ့ လူယုံ မဟုတ်လား။
ဒါတင်မကသေးဘူး... အဲဒီပုဂ္ဂိုလ် (ဖန့်ချန်) တုန်းက ရခဲ့တဲ့ နေ့လှည့်ကင်းအရှင် ခန့်အပ်လွှာကိုတောင် အခုရှေ့က လူက ငရဲမင်းနန်းတော် ထဲအထိ ကိုယ်တိုင်သွားယူခဲ့တာလေ။
သူ့စိတ်ထဲမှာ တုယွန်းရွီရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကိုလည်း အနည်းငယ် သံသယ ဝင်နေမိပါတယ်။
"ခင်ဗျားတို့က ယင်စစ်သည်ဌာန တံခါးဝမှာ ရပ်ပြီး တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ ခင်ဗျားတို့ကို ကြည့်ရတာ မျက်နှာစိမ်းတွေပဲ၊ တခြားနေရာက လာကြတာလား ဒီမှာ လူစုမနေကြနဲ့ အမြန် လူစုခွဲကြ "
ကင်းစောင့်နေတဲ့ ယင်စစ်သည်က မနေနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ကို လက်ဟန့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ညီလေး... ငါတို့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားနဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ "
ချီထျန်းရန်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူက ဝဝဖိုင်ဖိုင်နဲ့ ပြုံးလိုက်ရင် အတော်လေး ကြည့်ကောင်းပြီး ဘာအန္တရာယ်မှ ပေးမယ့်ပုံ မပေါက်ပါဘူး။
"ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားနဲ့ တွေ့ချင်ပြန်ပြီလား ခုနက တစ်ယောက်ကတော့ ဌာနချုပ်နတ်ဘုရားကို လာနောက်လို့ အခု ကြိမ်ဒဏ် အရိုက်ခံနေရပြီ"
ထိုယင်စစ်သည်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ချီထျန်းရန်ကို အကဲခတ်ကြည့်တယ်
"ခင်ဗျားလည်း လာနောက်ချင်တာလား ဒါက ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာ တကယ်လို့ လာရှုပ်ရင် ခင်ဗျားတို့ မပြန်လမ်းမြို့တော်ကနေ ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးနော် "
"ညီလေးကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ကျုပ်က ရှန့်ကျင်ယင်ချောင်ဌာနရဲ့ ဌာနအရှင် ချီထျန်းရန် ပါ၊ မင်း ဆုံးဖြတ်ရခက်နေရင် မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးကို သွားပြောလိုက်ပါ၊ သူ ငါ့ကို တွေ့မတွေ့ဆိုတာ "
ချီထျန်းရန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ရှန့်ကျန်း အုပ်ချုပ်ရေးမြို့တော်
ယင်ချောင်ဌာန
ဌာနအရှင်
ထိုယင်စစ်သည်ဟာ ချက်ချင်း မှင်တက်သွားပါတယ်။
မျက်နှာပေါ်က ဒေါသတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုးဝင်လာတာကတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေပါပဲ။
သူ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်သွားသလဲဆိုရင် အစီရင်ခံဖို့တောင် မေ့ပြီး ယင်စစ်သည်ဌာနထဲကို ပြေးဝင်သွားပါတော့တယ်။
သူနဲ့အတူ ကင်းစောင့်နေတဲ့ တခြား ယင်စစ်သည်တွေကတော့ အချင်းချင်း ကြည့်နေကြပြီး အခုရှေ့က လူကြီးကို ဘယ်လို ဆက်ဆံရမလဲ မသိဖြစ်နေကြပါတယ်။
ဒီလူက တကယ်ပဲ ရှန့်ကျန်းက ဌာနအရှင် တစ်ယောက်လားဆိုတာလည်း မဝေခွဲနိုင်ကြပါဘူး။
သူတို့ဟာ မသိစိတ်ကနေ ခါးကို ကိုင်းထားလိုက်ကြပြီး ခုနကလို မတ်မတ်ရပ်ဖို့တောင် မဝံ့ရဲကြတော့ပါဘူး။
မကြာခင်မှာပဲ လူရိပ်တစ်ခုဟာ ယင်စစ်သည်ဌာနထဲကနေ ပျာပျာသလဲ ပြေးထွက်လာပါတယ်။
ခြေလှမ်းတွေတောင် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်နေပါတယ်။
ချီထျန်းရန် ရှေ့ရောက်တော့ ထိုလူဟာ ခြေချော်သလိုမျိုး လူပုံအလယ်မှာ ခွေးစားခွက်မှောက် လဲကျသွားပါတော့တယ်။
ပြီးတော့မှ ကပြာကယာ ပြန်ထပြီး အတော်လေး အရှက်ရနေတဲ့ ပုံစံနဲ့ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုတယ်
"လက်အောက်ငယ်သား မပြန်လမ်းမြို့တော် ယင်စစ်သည်ဌာနရဲ့ ဌာနချုပ်နတ်ဘုရား လီတိုက်ဟဲ က အရှင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ် "
ချီထျန်းရန်တို့ကတော့ သဘောပေါက်လိုက်ပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက ခြေချော်လဲတာ မဟုတ်ပါဘူးသက်သက်မဲ့ လုပ်ပြတာပါ။
"လဲကျပြတာဟာ လူမှုရေးအရ ပေးဆပ်ရတဲ့ ရေစက် "
တစ်မျိုးပါပဲ။
"ခုနက ညီလေးတစ်ယောက် အမှုလာတိုင်တယ်ဆို ဘာလို့ ပြန်ထွက်မလာသေးတာလဲ "
ချီထျန်းရန်က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။
လီတိုက်ဟဲ တစ်ယောက် စိတ်ထဲမှာ အေးစက်သွားပြီး ချက်ချင်းပဲ လက်အောက်ငယ်သားကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
လက်အောက်ငယ်သားကလည်း သဘောပေါက်ပြီး ကျားတောင်သခင်ကို အမြန် သွားခေါ်လာပါတော့တယ်။
"ညီလေး... ဘာမှမဖြစ်ဘူးမလား"
အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓက ကျားတောင်သခင်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေ ယိုင်နေတာကို မြင်တော့ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ကျားတောင်သခင်က သွားဖြဲပြပြီး
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဖင်နှစ်ဖက်က နည်းနည်း နာနေတာပါ ဒီနေရာက နှိပ်စက်တဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ကို ထူးဆန်းတယ် ကြိမ်ဒဏ် တစ်ရာလုံးက အရိုးထဲအထိ နာကျင်စေပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကိုတော့ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်မှု မရှိဘူးဗျ "
လီတိုက်ဟဲ တစ်ယောက် ရင်ထဲမှာ အေးစက်ကုန်ပါပြီ။ သူက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း
"ညီလေးက ချီအရှင်ရဲ့ လူမှန်း သိရင် ကျုပ် အခုလို မလုပ်မိပါဘူး၊ ဒါက နဂါးမင်းအိမ်တော်ကို ရေကြီးသလို (ကိုယ့်လူအချင်းချင်း မှားမိသလို) ဖြစ်သွားတာပါ ကျုပ် သေချာပေါက် တောင်းပန်ပါ့မယ်၊ ဒီနေ့ပဲ ထမင်းဝိုင်း ပြင်ဆင်ပြီး ညီလေးကို ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်ပါရစေ"
"မင်းကို ခွင့်လွှတ်မလား၊ မလွှတ်ဘူးလားဆိုတာ အခုအချိန်မှာ ငါ ဆုံးဖြတ်လို့ မရတော့ဘူး "
ကျားတောင်သခင်က ရယ်ပြီး ပြောတယ်
"ငါ့ဆရာရဲ့ သဘောထားကိုပဲ ကြည့်ရတော့မှာပေါ့"
"မင်းရဲ့ ဆရာ..."
လီတိုက်ဟဲရဲ့ မျက်နှာက တင်းမာသွားပြီး ချီထျန်းရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာ တွေးနေမိတာက... ဘာကြောင့် ယင်ချောင်ဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်က မပြန်လမ်းမြို့တော်လို ဝေးလံတဲ့ အရပ်ကို ရောက်လာရတာလဲ
ပြီးတော့ ဒီဌာနအရှင်က အာဏာစက် လျော့နည်းနေတာကြောင့် ရှန့်ကျန်း ကနေ ထွက်ခဲတာ နှစ်အတော်ကြာပြီလေ။
အခု ရုတ်တရက် ရောက်လာတာဆိုတော့...
ရှန့်ကျန်းက အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ယောက် ရောက်နေတာလား
ဒါကို တွေးမိတော့ လီတိုက်ဟဲရဲ့ ရင်ထဲမှာ လေးလံသွားပြီး ကျားတောင်သခင် ခုနက လာတိုင်တဲ့ စကားတွေကို ပြန်သတိရလိုက်ပါတယ်။
ညလှည့်ကင်းအရှင် ကျင်ရွှေနဲ့ ဒီယင်ချောင်ဌာနရဲ့ ဌာနအရှင်တို့များ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြတာလား
သူ မပေါ့ဆရဲတော့ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့ အင်္ကျီလက်ထဲက လက်ဝါးကို အသာလေး လှုပ်ခါလိုက်ပြီး အပြင်ကို သတင်းတစ်ခု လှမ်းပို့လိုက်ပါတော့တယ်။
"လီအရှင်... ခင်ဗျား အခု အားရင် ကျုပ်နဲ့အတူ တစ်ခေါက် လိုက်ခဲ့ပေးမလား "
ချီထျန်းရန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"အား... အားပါတယ်ခင်ဗျာ"
လီတိုက်ဟဲက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတော့တယ်။