အခန်း (၉၇၃-၉၇၄)
Vol. 98 Ch. 973-974
အခန်း (၉၇၃) မင်းမှာ ဘာနည်းလမ်းတွေ ကျန်သေးလဲ
ရှီလုံကတော့ စုန်းယိရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဂရုမစိုက်တာ သေချာပါတယ်။
သူက လက်ဝါးကို အသာအယာ မြှောက်လိုက်ပြီး စုန်းယိတို့ လူစုဆီကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တကယ်သတ်တော့မယ်ဆိုတာ မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စုန်းယိရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ လှုပ်ရှားသွားတာကို ဖုံးကွယ်လို့ မရတော့ပါဘူး။
သူက ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဒီလောက်အထိ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံရလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ပါဘူး။
ဒါဟာ ဝိညာဉ်ခွဲတစ်ခုပဲ ဆိုပေမဲ့၊ တကယ်လို့သာ ဒီမှာ သေသွားခဲ့ရင် နောင်ကျရင် သူ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းဖို့အတွက် ကြီးမားတဲ့ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားစေမှာ ဖြစ်သလို၊ အထက်သုံးဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာမယ့် လမ်းစကိုပါ ပြတ်တောက်သွားစေနိုင်ပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ... ခဏလောက် ဆိုင်းပါဦး"
ပုံရိပ်တစ်ခု အဆောင်ထဲကို လမ်းလျှောက်ဝင်လာပါတယ်။
ရှီလုံရဲ့ အကြည့်တွေက ရပ်တန့်သွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးနားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဆုတ်လာပါတယ်။
သူက လာတဲ့လူကို စိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"ငရဲမင်း... ဒီလူရဲ့ ဓားအသိ က သိပ်ကို သိပ်သည်းလွန်းတယ် ကျွန်တော် သူ့ကို နိုင်မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး ဟို သုံးယောက်ကိုပါ ခေါ်လိုက်ရမလား "
"လီချန်းစန်း..."
ဖန့်ချန်က လာတဲ့လူကို ကြည့်ပြီး မျက်လုံးထဲမှာ တည်ကြည်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်လာကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
" လီဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"လီချန်းစန်း ခင်ဗျား လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ ခင်ဗျားတို့ဆီက ကျင့်ကြံသူတွေက သောင်းကျန်းလွန်းတယ် ကျုပ်ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျား ကျုပ်ကို ရှင်းပြချက် ပေးရမယ် "
စုန်းယိဟာ လီချန်းစန်းကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ စိတ်ထဲက ထိတ်လန့်မှုတွေ အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မောက်မာတဲ့ အမူအရာ ပြန်ပေါ်လာပါတယ်။
"ဧကရာဇ်စာရင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် "
ဒီအဆောင်ထဲမှာ ဖန့်ချန်နဲ့ စုန်းယိကလွဲရင် တံခါးပြင်ဘက်က ရှုးယွဲ့မသေမျိုးတောင်မှ လီချန်းစန်းရဲ့ ရုပ်သွင်အစစ်ကို တွေ့ဖူးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
စုန်းယိက နာမည်ကို အော်ခေါ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ရှန်ကျီတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတွေပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။
ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဘိုးဘေး၊ ဧကရာဇ်စာရင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် လီချန်းစန်း... သူက ဘာလို့ ဒီကို ရုတ်တရက် ရောက်လာတာလဲ ဒါမှမဟုတ်... သူက စုန်းယိတို့ လူစုကို အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေတာလား
ဒီလိုတွေးမိတဲ့အခါ လူတိုင်း ပိုပြီး ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
စုန်းယိတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ သူတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုမြင့်နေမှန်း နားလည်လာကြလို့ပါ။
ဒါမှမဟုတ်ရင် လီချန်းစန်းလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူးလေ
လီချန်းစန်းက ရှီလုံကို တစ်ချက်ကြည့်၊ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်က စုန်းယိဆီမှာ ရပ်တန့်သွားကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"စုန်းယိ... မင်းက စုန်းမိသားစုရဲ့ နောက်မျိုးဆက် ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းအဖေနဲ့ ငါလည်း အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံဖူးပေမဲ့၊ ဒီနေရာက မင်းတို့ စုန်းမိသားစုရဲ့ ပိုင်နက် မဟုတ်သေးဘူး မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီမှာ လာပြီး သောင်းကျန်းနေရတာလဲ "
လူအချို့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီး အသိစိတ်နဲ့ စုန်းယိကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
စုန်းယိက လီချန်းစန်းကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်
"လီချန်းစန်း... ခင်ဗျားက လုံမိသားစု ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် ဆိုတာကို မမေ့နဲ့ဦး ကျုပ်နဲ့ စကားပြောရင် အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကို သတိထားပြီး ပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
"အခု လောင်းကြေးထပ်ပွဲက ရလဒ် မထွက်သေးဘူး၊ ဒီနေရာက စုန်းမိသားစုရဲ့ ပိုင်နက် မဟုတ်သေးတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ်က ဒီမှာ ကျင့်ကြံဖော် လာရှာတာကို လုံမိသားစုကများ တစ်ခုခု ပြောစရာ ရှိလို့လား "
"သေချာပေါက် မရှိပါဘူး"
လီချန်းစန်းက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"လုံမိသားစုက အဲဒီလောက်အထိ စိတ်ကျဉ်းမြောင်းတာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေက မင်းတို့နဲ့အတူ ချောင်ဖုန်းဒေသကို လိုက်သွားပြီး ကျင့်ကြံဖော် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျုပ်လည်း တားမှာမဟုတ်ဘူး"
သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောဆိုမှုဟာ တိုတောင်းပေမဲ့ အဆောင်ထဲက နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ လှိုင်းထန်သွားစေပါတယ်။
သူတို့က စုန်းယိကို ကြည့်တဲ့ အကြည့်တွေဟာ... မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်လာပါတယ်။
ရှေ့က သခင်လေးရဲ့ နောက်ခံဟာ သူတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြောက်စရာကောင်းမှန်း လီချန်းစန်းရဲ့ နာမည်ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်ပြီး ပြောဆိုနေပုံက သက်သေပြနေတာပဲလေ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရှုးယွဲ့မသေမျိုးဟာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနဲ့အတူ အဆောင်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ဝင်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန် ဒီအမျိုးသမီးကို တစ်ခါ တွေ့ဖူးပါတယ်၊ သူမကတော့ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းရဲ့ စူးမိုဧကရာဇ် ဖြစ်ပြီး စူးလင်ကျူရဲ့ မိခင် ဖြစ်ပါတယ်။
"ဧကရာဇ်"
နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အလျင်အမြန် ဂါရဝပြုလိုက်ကြပါတယ်။
စူးမိုက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှီလုံကို အံ့ဩတကြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ၊ အဲဒီနောက်မှ လီချန်းစန်းကို အလွန်အမင်း ရိုရိုသေသေနဲ့ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
" လီဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
"မင်း ငါ့ကို ဘိုးဘေးလို့ ခေါ်ဖို့ မလိုပါဘူး၊ တကယ်တမ်း အသက်အရွယ်အရ ဆိုရင် ငါက မင်းလောက် မကြီးပါဘူး"
လီချန်းစန်းက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောပါတယ်။
"ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ အစွမ်းထက်သူက ဆရာပါပဲ ရှင်က မသေမျိုးဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့ သဘာဝအတိုင်း လူကြီးပဲပေါ့"
စူးမိုက ရိုရိုသေသေ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"စူးမိုဧကရာဇ် လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းက ကျုပ်ကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးရမယ်နော်"
စုန်းယိက အမူအရာ အေးစက်စက်နဲ့ ဖန့်ချန်နဲ့ ရှီလုံကို လက်ညိုးထိုးပြတယ်
"ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်ကလာတာလဲ ကျုပ် ဂရုမစိုက်ဘူး တကယ်လို့ ကျုပ် ဒီနေ့ သူတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ဖြတ်ပြီး ယူမသွားနိုင်ဘူးဆိုရင်၊ နောင်ကျရင် ကျုံးကျိုး ဘယ်လိုပုံစံ ဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ကျုပ် အာမမခံနိုင်ဘူး"
"ဒါက... ကျွန်မအနေနဲ့ မသေမျိုးအရှင် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝင်မစွက်ဖက်ရဲပါဘူး"
စူးမိုဧကရာဇ်က ခပ်နွမ်းနွမ်းလေး ပြုံးရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်
"ဒီကိစ္စကတော့ လီဘိုးဘေးနဲ့ ဒီစီနီယာ တို့ပဲ ဆုံးဖြတ်ရမှာပါ"
စီနီယာ
စူးမိုဧကရာဇ်က ရှီလုံကို စီနီယာ လို့ ခေါ်လိုက်တာကို မြင်တော့ စုန်းယိရဲ့ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားပါတယ်။
ဒီအဘိုးကြီးက... မသေမျိုးဘုရင် မဟုတ်ဘူးလား မသေမျိုးဧကရာဇ် တစ်ပါးလား
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ"
စုန်းယိက လှောင်ရယ်လိုက်တယ်
"ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ လွတ်လပ်သော မသေမျိုး ဖြစ်နေရင်တောင် ဘာလို့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံနေရတာလဲ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ပဲ တခြားလူတွေထက် ပိုမြင့်မြတ်တယ်လို့ ထင်နေကြတာလား"
"နောင်ကျရင် အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင် ချောင်ဖုန်းဒေသကို သွားကြည့်လိုက်ဦး ဓားကျင့်ကြံသူ ဆိုတာမျိုးက ကျုပ်တို့လို မျိုးနွယ်ကြီးတွေရဲ့ အသေခံတိုက်ခိုက်ရေးသမား တွေပဲလေ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ပြောပလောက်တာ မဟုတ်ဘူး"
ကျင့်ကြံသူ အမျိုးသမီးတွေဟာ ရင်ထဲမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပါတယ်။
ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတောင် မျိုးနွယ်ကြီးတွေရဲ့ အသေခံ တိုက်ခိုက်ရေးသမားပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီ မျိုးနွယ်ကြီးတွေဆိုတာ ဘယ်လောက်အထိ အစွမ်းထက်နေမလဲ
"မင်းလည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မသေမျိုး တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီးတော့၊ မင်းမျက်စိရှေ့မှာ ဒီလို ကလေးတစ်ယောက်က မောက်မောက်မာမာ ပြောနေတာကို ခွင့်ပြုထားနိုင်တာလား"
ရှီလုံက လီချန်းစန်းကို ပြုံးစစနဲ့ ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ငါ ဒီနေရာမှာ မိတ်ဆွေကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး မိတ်ဆွေ ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား"
လီချန်းစန်းက ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
ရှီလုံက ရယ်မောလိုက်တယ်
"အချိန်တွေက သိပ်ကြာသွားပြီဆိုတော့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မေ့နေပြီ အခု အမှန်အတိုင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့... ငါ့ကို သင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်တက်လာတဲ့ လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်သရဲ တစ်ကောင်လို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ"
"လွင့်မျောနေတဲ့ ဝိညာဉ်သရဲ"
မသေမျိုး တစ်ပါးက သူ့ကိုယ်သူ အဲဒီလို ခေါ်လိုက်တာကို မြင်တော့ လူတိုင်းရဲ့ အမူအရာက ပိုပြီး ထူးဆန်းသွားပါတယ်။
လီချန်းစန်းက ဒီကိစ္စကို ဆက်မမေးတော့ဘဲ စုန်းယိတို့ လူစုကို လက်ညိုးထိုးပြတယ်
"ဒီသခင်လေးတွေရဲ့ နောက်ခံက မသေးဘူး ဒီနေရာက အခြေအနေတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက်၊ မိတ်ဆွေပဲ လက်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ သူတို့ကို ငါ ခေါ်သွားခွင့်ပြုပါ"
ရှီလုံ စကားမပြောရသေးခင်မှာပဲ စုန်းယိက လီချန်းစန်းကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်တယ်
"လီချန်းစန်း... ကျုပ်ပြောတာကို ခင်ဗျားက နားပူတယ်လို့ ထင်နေတာလား ကျုပ်ကို ရှင်းပြချက် မပေးဘဲနဲ့ ငါတို့ကို ခေါ်သွားဖို့ပဲ ကြံနေတယ်လား ဒါက ဘယ်လိုကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုလဲ ကျုပ်က ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ စုန်းမိသားစုဝင် ဖြစ်သလို မဟာယနာဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်တယ် ဒီလို တောရိုင်းမြေမှာ ပိုးကောင်လေး တစ်ကောင်ကို လမ်းဖယ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား "
"ရှီလုံ ခင်ဗျား လီဘိုးဘေးရဲ့ လက်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ "
"ပြောရခက်တယ်ဗျ"
"စမ်းကြည့်လိုက်လေ"
"ကောင်းပြီ"
ဖန့်ချန်နဲ့ ရှီလုံရဲ့ စကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်းရဲ့ ဦးရေပြားတွေ ထုံကျင်သွားရပါတယ်။
သူတို့ သတိမဝင်လာခင်မှာပဲ ရှီလုံဟာ ကြီးမားလှတဲ့ ယင်ဓာတ် တွေကို သယ်ဆောင်ပြီး လီချန်းစန်းကို လက်သီးနဲ့ လှမ်းထိုးလိုက်ပါတယ်။
လီချန်းစန်းက လက်ကို မြှောက်ပြီး ကာလိုက်ပေမဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးကတော့ ဒီလက်သီးချက်ကြောင့် အဆောင်ပြင်ဘက်ကို တန်းတန်းမတ်မတ် လွင့်ထွက်သွားပါတယ်။
ရှီလုံက တဟားဟား ရယ်မောရင်း နောက်ကနေ လိုက်သွားပါတော့တယ်။
"ကဲ... မင်းက ရှင်းပြချက် တစ်ခု လိုချင်နေတာ မဟုတ်လား ချောင်ဖုန်းဒေသက မြင့်မြတ်တဲ့ မျိုးနွယ်ဝင်တွေ ဆိုမှတော့ ကျုပ်က မင်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးပါ့မယ် မင်းတို့ အားလုံး ပေါင်းပြီး ကျုပ်လို ပိုးကောင်လေးကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုတယ်လေ"
ဖန့်ချန်က စုန်းယိကို ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
စုန်းယိရဲ့ မျက်နှာကတော့ ပြာနှမ်းသွားပြီ။
ခုနက ဖန့်ချန် ပြလိုက်တဲ့ ဓားနှစ်ချက်ထဲကတင် သူဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်မှန်း သူ သိထားပြီးသားပါ။
ဝိညာဉ်ခွဲတွေ အကုန်လုံး ဒီမှာ လာမစုဘူးဆိုရင်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ချင်းဆိုရင် သူ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"သောက်ကျိုးနည်း ဓားကျင့်ကြံသူတွေ... လူမိုက်တွေ ဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီလောက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ကောင်းနေတာကို ကျုပ်တို့ ခဏလောက် ရှောင်ပေးရမှာပဲ ဒါပေမဲ့... မင်းလည်း သိပ်ပြီး မောက်မာနေလို့ မရတော့ပါဘူး"
စုန်းယိက ရန်လိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲနေပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက စူးမိုဧကရာဇ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်
"စူးမိုဧကရာဇ်... ဒီကိစ္စကို ခင်ဗျား ဝင်မပါဘူးလား"
"စူးမိုဧကရာဇ်... နတ်ဘီလူးဂိုဏ်း အနေနဲ့ ဒီကိစ္စထဲမှာ ပါမလာတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ ဘယ်ဘက်ကမှ လူမဟုတ် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
မူလက ဖျောင်းဖျဖို့ စကားပြင်နေတဲ့ စူးမိုဟာ ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားပါတယ်။
ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်တယ်
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... ကျွန်မ တကယ်ပဲ သခင်လေး စုန်းယိကို ဒီမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်အောင် ခွင့်ပြုလို့ မရဘူး တောင်းပန်ပါတယ်..."
စုန်းယိရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ကို လှောင်ပြုံးနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်းမှာ... နောက်ထပ် ဘာနည်းလမ်းတွေ ကျန်သေးလဲ "
အခန်း (၉၇၄) ကြွေးများရင် ဖိအားမရှိတော့ဘူ
စုန်းယိရဲ့ စကားသံ ဆုံးသွားတာနဲ့ သူ့ခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထုနှက်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒူးနှစ်ဖက် ပျော့ခွေကာ နေရာမှာတင် ဒူးထောက်ကျသွားပါတယ်။
သူဟာ ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေရမှန်း သိလိုက်တာနဲ့ အတင်းထရပ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဦးခေါင်းထိပ်ကို နောက်ထပ် ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ချက်တစ်ခု ထပ်မံ ထိမှန်သွားပြန်ပါတယ်။
ရိုက်ချက်ကြောင့် သူ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားရပြီး မျက်လုံးအစွန်ကနေ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေပါ သူ့လိုပဲ မြေပြင်မှာ ဒူးထောက်နေရတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"စူးမိုဧကရာဇ်"
စုန်းယိက ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာထားနဲ့ စူးမိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
စူးမိုကတော့ အခုအချိန်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ စုန်းယိတို့ရဲ့ နောက်ဘက်ကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
"သခင်လေး ဒီလူတွေကို အကုန်သတ်လိုက်ရမလား"
ပန်ဆန်း က အသံလေးလေးပင်ပင်နဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။
စူးမိုဟာ အသိစိတ်နဲ့ တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိတယ်။
နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းရဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမဟာ ကျုံးကျိုးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ရှိသူပါ။
နှစ်ပေါင်းများစွာ လူလုံးမပြတဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် အချို့ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ မသေမျိုး အစွမ်းထက်ရှင်တွေကို သူမ တွေ့ဖူးပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု ရှီလုံရော ပန်ဆန်း ကိုပါ သူမ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။
ပန်ဆန်း က ပေးတဲ့ ခံစားချက်ဟာ... မသေမျိုးဘုရင် တွေထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်နေတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်... ဒါဟာ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပါပဲ။
ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် နှစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို ကူညီဖို့ ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုလည်း သခင်လေး လို့ ခေါ်နေတာကို မြင်တော့ စူးမိုရဲ့ ရင်ထဲမှာ တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်သွားရတယ်။
ဒီ ဓားဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူအပေါ် သူမ သိထားတာ သိပ်နည်းလွန်းနေမှန်း သိလိုက်ရလို့ပါ။
"မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို သတ်ရဲလို့လား"
စုန်းယိက ခေါင်းကို အတင်းခါယမ်းပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်
"ကျုပ်က ချောင်ဖုန်းဒေသရဲ့ မျိုးနွယ်ကြီး လေးခုထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ စုန်းမိသားစုဝင်ပဲ မိသားစုထဲမှာ အဆင့်သုံး လွတ်လပ်သော မသေမျိုး တစ်ပါး ရှိတယ် သူက စိတ်ကူးလိုက်တာနဲ့ ဒီနေရာတစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
"ခင်ဗျားတို့ဆီက မသေမျိုးတွေက ကျုပ် စုန်းမိသားစုရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေဖို့ပဲ တန်တယ်၊ ထိုင်ခုံတောင် မရနိုင်ဘူး ကျုပ်ရဲ့ အမွှေးအမျှင် တစ်ပင်ကို ထိကြည့်ရဲရင် စမ်းကြည့်လိုက်လေ "
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... ဒီကိစ္စကို... သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး၊ စိတ်အေးအေး ထားပါဦး"
စူးမိုဧကရာဇ်က တိုးတိုးလေး ဖျောင်းဖျပါတယ်။
ရှုးယွဲ့မသေမျိုးရဲ့ မျက်နှာကတော့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေပြီး ဖန့်ချန်ကိုတောင် မကြည့်ရဲတော့ပါဘူး။
အခုကြည့်ရတာ ဖန့်ချန်ရော စုန်းယိပါ သူမ ပြစ်မှားနိုင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သိသိသာသာကြီး...
သူမက နှစ်ဖက်လုံးကို အသေအလဲ ပြစ်မှားမိသွားပါပြီ။
စုန်းယိရဲ့ အကျင့်ကို သူမ သိတာကြောင့် ဒီနေ့ကိစ္စက သူမဆီကို ပတ်သက်လာမှာ သေချာနေပါတယ်။
"စူးမိုဧကရာဇ်... ကျုပ် သိပ်ကို စိတ်အေးနေပါတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။
စူးမို ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားပြီး စုန်းယိအတွက် တောင်းပန်စကား ပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားကို ထပ်ကြားလိုက်ရတယ်
"ပန်ဆန်း သူ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်လိုက်စမ်း"
"ငါ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်မယ် "
စုန်းယိ ကြောင်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်လိုက်တယ်
"မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"
"သဘာဝအတိုင်း တင်ပါး ရိုက်မလို့ပေါ့"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
စုန်းယိ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရတယ်။
ရှေ့ကလူက... သူ့ကို ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ အရှက်ခွဲမလို့လား
နတ်ဘီလူးဂိုဏ်းက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးရှေ့မှာ... တင်ပါး အရိုက်ခံရမယ်
ရုတ်တရက် စုန်းယိဟာ အောက်ပိုင်းက အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ အနင်းခံလိုက်ရပါတယ်။
ပန်ဆန်း က လှံရှည် ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး စုန်းယိရဲ့ တင်ပါးကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ရိုက်နှက်ပါတော့တယ်။
စူးရှတဲ့ နာကျင်မှုနဲ့ အရှက်ရမှုတွေကြောင့် စုန်းယိ တစ်ယောက် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရတယ်။
သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သူတို့ရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဦးရေပြားတွေ ထုံကျင်ပြီး ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပါတယ်။
စူးလင်ကျူကတော့ မျက်နှာလေး နီရဲပြီး အကြည့်လွှဲထားလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းထျန်းအိုက်လည်း ထိုနည်းတူပါပဲ။
ရှန်ကျီ တစ်ယောက်ပဲ ဒီမြင်ကွင်းကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ကလည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်နေတယ်၊ စုန်းယိအတွက် အရိုက်ခံရတဲ့ အချက်ရေကို ရေတွက်ပေးနေပုံရပါတယ်။
ရှုးယွဲ့မသေမျိုးရဲ့ မျက်နှာကတော့ သေလူလို ပြာနှမ်းနေပြီး အနီးနားက အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာတွေ ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။
"ထျန်းအိုက်... မင်းရဲ့ ဆရာက ရွေးပေးထားတဲ့ ဒီခင်ပွန်းလောင်းက ကြည့်ရတာ သိပ်မထူးခြားလှဘူးနော်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကျန်းထျန်းအိုက်က တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောတယ်
"ဖန့်အစ်ကို ထျန်းအိုက်က ဒီလူက ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်ပြီး မရင့်ကျက်သေးဘူးလို့ အစကတည်းက ထင်ခဲ့တာပါ"
ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်တယ်
မရင့်ကျက်သေးဘူး
ကျန်းထျန်းအိုက်ရဲ့ မှတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ စုန်းယိ ဒေါသကြောင့် နားထင်က သွေးကြောတွေ ထောင်ထွက်လာပါတယ်။
မမျှော်လင့်ဘဲ ရှန်ကျီကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး
"ငါ့အိမ်မှာလည်း နားမလည်တဲ့ နောက်မျိုးဆက်တွေကို ဒီလိုပဲ ဆုံးမတာ တင်ပါး တစ်ချက်လောက် ရိုက်လိုက်ရင် သူတို့ အမှားအမှန် ခွဲခြားတတ်သွားလိမ့်မယ်"
"မင်းတို့ကို ငါ သတ်မယ် မင်းတို့ကို သတ်ပစ်မယ်"
စုန်းယိက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်နေပါတယ်။
သခင်လေးတစ်ယောက်ရဲ့ တည်ငြိမ်မှုတွေ အကုန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဈေးသည်မတွေ ရန်ဖြစ်သလိုမျိုး အော်ဟစ်နေတာပါ။
သူ့ရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကတော့ ဒီမြင်ကွင်းကို မကြည့်ရဲကြပါဘူး။
စုန်းယိနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက အများကြီး နိမ့်ကျပါတယ်။
ဒီနေ့ စုန်းယိ ဒီလို အရှက်ခွဲခံရတာကို မြင်လိုက်ရမှတော့ ချောင်ဖုန်းဒေသကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ... သူတို့ နှုတ်ပိတ် အသတ်ခံရမလားဆိုတာကို စတင် ကြောက်လန့်နေကြပါပြီ။
"အသံကတော့ အားရှိသေးသားပဲ ပန်ဆန်း မင်း လက်လျှော့ထားတာလား "
ဖန့်ချန်က ပန်ဆန်း ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။
ပန်ဆန်း က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး အရှိန်ကို နည်းနည်း တိုးလိုက်ပါတယ်။
ဒီအရှိန်က ကုလားအုတ်ကို လဲကျစေတဲ့ နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်ပင်လိုပဲ၊ စုန်းယိရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အားနည်းလာပါတော့တယ်။
သူ့တင်ပါးဟာ နီရဲနေပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ သွေးတွေ စတင် ပျံ့နှံ့လာတယ်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် စုန်းယိဟာ မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းစွာနဲ့ မြေပြင်မှာ မှောက်နေပါတယ်။
ပါးစပ်က တံတွေးတွေကလည်း မြေပြင်မှာ စီးကျနေပြီး ပါးပြင်တွေက ရံဖန်ရံခါ တုန်ခါနေတုန်းပါပဲ။
ခဏအကြာမှာတော့ လူတိုင်းဟာ စုန်းယိရဲ့ အသက်ရှူသံ ရပ်တန့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က နောက်ဆုံး သွေးရောင်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
"သေ... သေသွားပြီလား"
ရှုးယွဲ့မသေမျိုးဟာ အသက်ရှူမှားသွားရတယ်။
စူးမိုရဲ့ မျက်နှာဟာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်နေပြီး ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... မင်း သိလား၊ မင်း အခု ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပဲ "
"စူးမိုဧကရာဇ်... ရန်သူဖြစ်မှတော့ ဘာလို့ လက်လျှော့နေရဦးမှာလဲ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက စုန်းမိသားစု ပိုင်နက် မဟုတ်ဘူးလေ ကောင်းကင်ပြိုရင်တောင် အပြင်က လီဘိုးဘေး ခံပေးလိမ့်မယ် ခင်ဗျား ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ "
ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
အပြင်က လူ...
စူးမိုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေပါတယ်။
စုန်းယိရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေဟာ သူတို့ရဲ့ သခင်လေး ဝိညာဉ်ခွဲ သေဆုံးသွားတာကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာတွေ ဖြူဖတ်ဖြူလျော် ဖြစ်နေကြပါတယ်။
သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က သတ္တိမွေးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"ဒီနေ့တော့ ကျုပ်တို့ အရှုံးပေးပါတယ် ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား လက်လျှော့ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် စုန်းမိသားစုကို ပြစ်မှားမိတာက အရေးမကြီးပေမဲ့ မဟာယန်ဂိုဏ်း ကိုတော့ တစ်ပါတည်း မပြစ်မှားပါနဲ့ဦး"
"ဟုတ်ပါတယ် ကျုပ်တို့ ဒီနေ့ မြင်ခဲ့တာတွေကို မမြင်ခဲ့သလို သဘောထားပါ့မယ် ခင်ဗျားနဲ့ ရန်ငြိုးမဖွဲ့ပါဘူး ခင်ဗျား နောက်ကျရင် စုန်းယိ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပြီး ရင်ဆိုင်လိုက်ရုံပါပဲ"
ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြပါတယ်။
သူတို့ဟာ ရှေ့ကလူက နိမ့်ကျတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူဆိုတာကို အတင်းအကျပ် မေ့ပစ်လိုက်ကြပြီး၊ ခွေးကိုက်ခံရသလို သဘောထားကာ သူတို့ရဲ့ သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ပဲ ကြိုးစားနေကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က စကားမပြောဘဲ သူတို့ကို ငြိမ်ကြည့်နေတာကို မြင်တော့ တစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ပြန်တယ်
"ခင်ဗျား အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်ကြည့်ပါဦး၊ ကျုပ်တို့က..."
"အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်ရမယ် ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အလုပ်မှာ အကျိုးအမြတ်ကို တွက်ချက်တယ်ဆိုတာ မရှိဘူး မင်းတို့ အဲဒီစကားကို မကြားဖူးဘူး ထင်တယ်... ကြွေးများရင် ဖိအားမရှိတော့ဘူး ဆိုတာလေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ အဆောင်ထဲမှာ စည်းချက်ကျကျ ရိုက်နှက်သံတွေနဲ့အတူ အော်ဟစ်သံတွေပါ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ ချောင်ဖုန်းဒေသက လာတဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အသက်ပျောက်သွားမှပဲ ဖန့်ချန်က ပန်ဆန်း ကို လက်ခါပြပြီး ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရှီလုံနဲ့ လီချန်းစန်းတို့ဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆောင်ထဲကို ပြန်ဝင်လာကြပါတယ်။
လီချန်းစန်းကတော့ အမူအရာ မပျက်ပေမဲ့ ရှီလုံရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာတော့ ယင်ဓာတ်တွေ လှုပ်ခတ်နေတာကြောင့် သူ အနည်းငယ် အရှုံးပေးခဲ့ရပုံရပါတယ်။
စူးမိုကလည်း ဒါကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ပိုပြီး ထိတ်လန့်သွားပါတယ်။
ဧကရာဇ်စာရင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် လီချန်းစန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီး အနည်းငယ်ပဲ အရှုံးပေးရတယ်ဆိုရင်၊ ဒီလူရဲ့ အစွမ်းဟာ ကျုံးကျိုးက ဂိုဏ်းချုပ်တွေထဲမှာ သေချာပေါက် ထိပ်တန်းအဆင့်မှာ ရှိနေတာပဲလေ
"ဟူး..."
လီချန်းစန်းက အဆောင်ထဲက မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှည်ရှည်ချလိုက်ပါတယ်။
သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်တယ်
"မင်း သူတို့ကို အသေအလဲ ဘာလို့ သတ်လိုက်ရတာလဲ ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း ဓားသင်္ချိုင်းလှေကား ကို ရောက်တဲ့အခါ စုန်းမိသားစုက ပို့လိုက်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ အားလုံးရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရတော့မှာပဲ"