← Chapters

အခန်း (၉၈၃-၉၈၄)

Vol. 99 Ch. 983-984

အခန်း (၉၈၃-၉၈၄)

Vol. 99 Ch. 983-984

​အခန်း (၉၈၃) အရာရာမှာ ခြွင်းချက်ရှိတယ်

​ရွှီရွေ့နျန် ကြောင်အမ်းသွားပါတယ်။

ဘာဖြစ်သွားမှန်း သူ မသိလိုက်ပါဘူး။

သူ သတိပြန်ဝင်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ မင်္ဂလာဆောင် ပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုက မောင်းဆိုင်းတွေတီးပြီး မီးပင်လယ်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

​အနီရောင် ပန်းပွင့်တွေနဲ့ တန်ဆာဆင်ထားတဲ့ ဝေါယာဉ် ရဲ့ လိုက်ကာကို အသာအယာ ဆွဲဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မယ်တော်စီ ထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ပြုံးပြုံးလေး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

​"သခင်လေး... လူကို ဖမ်းမိပါပြီ သူ သတင်းပို့ဖို့ အခွင့်အရေး မရလိုက်ပါဘူး ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"

​ဖားပြုတ်ကြီးတစ်ကောင်က မယ်တော်စီ ရဲ့ အနောက်မှာ လိုက်ပါလာပြီး စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ရပါတယ်။

မယ်တော်စီ ရဲ့ စကားကို ကြားတဲ့အခါ သူက ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး

​"ငါ ရှိနေတာကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ"

​သူ့စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို တုန်လှုပ်နေပါတယ်။

တစ်ဖက်လူရဲ့ အပြုအမူ တိုင်းက သူ ပေါ်လာအောင် တမင်ဆွဲဆောင်နေတာ သိသာပါတယ်။

ပြီးတော့မှ ဆင်စိမ်းဂိုဏ်းက သူ့ရဲ့ တရားထိုင်တဲ့ နေရာကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး သူ့ရဲ့ အဓိကခန္ဓာ ကို သတ်ပစ်လိုက်တာပါ။

​အဓိကခန္ဓာ သေသွားရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွား ကလည်း အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒီနည်းနဲ့ သူ သတင်းပို့ဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မရလိုက်တာပါ။

​ခုနက သူ့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ အားလုံးက ဒီကိုယ်ပွားထဲမှာပဲ ရှိနေတာဖြစ်ပြီး၊ အဓိကခန္ဓာ သေသွားတော့မှပဲ သူ တုံ့ပြန်နိုင်ပါတော့တယ်။

​တစ်ဖက်လူရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းက သူ့ကို သတင်းပေးဖို့ အခွင့်အရေး မရအောင် စနစ်တကျ စီစဉ်ထားတာပါ။

​"ခင်ဗျားပဲ ခန့်မှန်းကြည့်လိုက်ပါဦး"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီးတော့ ကြည့်ရဆိုးသွားပါတယ်။

အခုဆို သူက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တစ်ခု အဖြစ်ပဲ ကျန်တော့တာမို့ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။

​"ကျွန်တော့်ဆရာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို မထင်ထားမိဘူး၊ ကျွန်တော် တော်တော်လေး အံ့ဩသွားတယ်"

​ရွှီရွေ့နျန်က ရုတ်တရက် အံ့ဩဟန် ပြုလိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်

"ခုနက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာတွေက ဆရာ့လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံရမှာ ကြောက်လို့ ဆရာ့စကားနောက်ကို လိုက်ပြောခဲ့တာပါ တကယ်တော့ ဒီနေ့ နားလည်မှုလွဲတာတွေ အားလုံးက ဆရာ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်ကလည်း မတတ်သာလို့ လုပ်ခဲ့ရတာပါ"

​"ကျွန်တော့်ဆရာက အရမ်းကို အရှက်မရှိလွန်းပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မျိုးဆက်သစ်တွေက သူ့ကို အဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖို့တောင် ရှက်စရာပါ ဒီနေ့ ဖန့်မိတ်ဆွေက လူလွှတ်ပြီး ဆရာ့ကို သတ်ပစ်လိုက်တာဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းကောင်းကြီးပါပဲ"

​ဟွမ်ချန်က ရွှီရွေ့နျန်ကို အေးစက်စက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

​"မင်း ဒီလို စကားမျိုး ပြောထွက်တယ်ပေါ့..."

​ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းအသာ ချလိုက်တယ်

"ငါက မင်းကို လွှတ်ပေးချင်ရင်တောင် မင်းကို ယုံကြည်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ဆွဲဆောင်ဖို့ ခက်နေတယ်"

​ရွှီရွေ့နျန် ကြောင်သွားပြီး တောင်းပန်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ပြုံးပြလိုက်တယ်

"ကျွန်တော်လည်း တခြား အကြောင်းပြချက် မစဉ်းစားမိလို့ပါ အသက်ရှင်ဖို့အတွက်ပဲ ဒီလို ပြောရတာပါ "

​ပြောပြီးတဲ့နောက် သူက ဖန့်ချန်ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်တယ်

"ကျွန်တော့်မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလား တကယ်လို့ ဖန့်မိတ်ဆွေက ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော်က ဖန့်မိတ်ဆွေရဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်ပါစေမယ် ခင်ဗျား ဘယ်သူ့ကို ကိုက်ခိုင်း ကိုက်ခိုင်း စကားတစ်ခွန်းမှ မဟဘဲ ကိုက်ပါ့မယ်"

​ဖန့်ချန်က မယ်တော်စီ ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

​မယ်တော်စီ က ချက်ချင်းပဲ အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရွှီရွေ့နျန်ကို အနီရောင် ဝေါယာဉ်ထဲ ဖမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။

​ရွှီရွေ့နျန်က ဝေါယာဉ်ထဲ ရောက်တာနဲ့ ဖားပြုတ်ခြောက် အလောင်းကြီး တစ်ခု လဲလျောင်းနေတာကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

အဲဒါကတော့ သူ့ရဲ့ဆရာ ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင် ပါပဲ။

​ဖန့်ချန်လည်း ဝေါယာဉ်ထဲကို ဝင်လာပြီး ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်တယ်

​"ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်... ကျုပ် ခင်ဗျားကို ကိစ္စတစ်ခု မေးမယ်၊ ခင်ဗျား ပြောပြမယ်ဆိုရင် ဒုက္ခမရောက်စေရဘူး"

​"မင်းက ငါ့ကို ကိစ္စတစ်ခု မေးဖို့အတွက်ပဲလား"

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ မျက်နှာက ညိုမှောင်နေတယ်

"ဒါဆို ဘာလို့ တိုက်ရိုက်မမေးတာလဲ၊ ငါ့ကို ဘာမှ အခွင့်အရေး မပေးဘဲ ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်စရာ လိုလို့လား "

​"ခင်ဗျားကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်ရင် ခင်ဗျားမှာ ကိုယ်ပွား ဘယ်နှစ်ခု ရှိမှန်း ကျုပ် ဘယ်သိပါ့မလဲ သတင်းတွေ ပေါက်ကြားသွားပြီး ဝမ်ချုံစုန်း သိသွားရင် မကောင်းဘူးလေ"

​ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

​"ဝမ်ချုံစုန်း "

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်တယ်

"သူ့ဆီကနေ ငါ့ရဲ့ အထောက်အထား ပေါက်ကြားသွားတာကိုး သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အစီအစဉ်ဆွဲ တော်တယ်လို့ ကြွားနေပြီး ကိုယ်ပွားတည်ဆောက်ပုံ အဆင့် ၃၆ ဆင့် ရှိတယ်ဆိုတာ ဟွန့် "

​ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းကို သွားခဲ့ပြီး၊ အဲဒီနောက်မှာပဲ ဖန့်ချန်က ဆင်စိမ်းဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း ရောက်လာတာကို တွေးမိတဲ့အခါ၊ အဲဒီအချိန်ကတည်းက သူ့ရဲ့ ခြေရာကို သိသွားတာပဲလို့ သူ ခန့်မှန်းလိုက်ပါတယ်။

​ဝမ်ချုံစုန်းက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်မယ်လို့ သူ မယုံကြည်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိသွားတာလဲဆိုတာကို သူ စဉ်းစားလို့ မရပါဘူး။

​ဒါကို တွေးမိတဲ့အခါ ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်တယ်

"ငါက သေပြီးသားပဲ ငါက ဘာလို့ မင်းရဲ့ မေးခွန်းကို ဖြေရမှာလဲ မင်းမှာ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့ အရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး အလွန်ဆုံးတော့ ငါ့ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံပေါ့ ငါက ကြောက်နေမယ် ထင်သလား "

​"တောင်စိမ်းကြီး ရှိနေသေးရင် ထင်းအတွက် မပူရဘူး ဆိုတဲ့ စကားကို ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင် မသိတာ မဟုတ်ပါဘူး ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင် အနေနဲ့ လူပြန်ဝင်စားပြီး နောင်ဘဝမှာ မသေမျိုးဘုရင် ဖြစ်ဖို့ကို မစဉ်းစားဘူးလား"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

​"မင်းက ငါ့ကို လူပြန်ဝင်စားခွင့် ပေးနိုင်တယ်"

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်

"ယင်လောက ကိစ္စတွေကို မင်း စီမံနိုင်လို့လား"

​"သခင်လေးသာ မစီမံနိုင်ရင်၊ ဘယ်သူက စီမံနိုင်ဦးမှာလဲ"

​မယ်တော်စီ က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင် ချက်ချင်း ကြောင်သွားပြီးနောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အသိတစ်ခု ဝင်လာကာ မယ်တော်စီ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်

​"မင်းက... ယင်လောကရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် လား "

​"ယင်လောကမှာတော့ အဲဒီလို မခေါ်ပါဘူး ယင်လောကက ငါတို့ကို မဟာယင်မိစ္ဆာ လို့ ခေါ်ကြတယ်"

​မယ်တော်စီက ရယ်မောပါတယ်။

​"ပြောပါ... ဘာမေးချင်တာလဲ"

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စကားစလိုက်ပါတယ်။

​"နတ်သမီးယွီ ဘယ်မှာလဲ"

​ဖန့်ချန်က မေးလိုက်ပါတယ်။

​"နတ်သမီးယွီ အဲဒီ ကောင်မလေးကို ပြောတာလား မင်းက ငါ့ကို ဒီလောက် အပတ်တကုတ် သတ်ပစ်လိုက်တာက ဒီကိစ္စကို မေးဖို့အတွက်ပဲလား "

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က မယုံနိုင်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်

"မင်းရဲ့ ကတိကို ငါ ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ၊ ငါပြောပြရင် မင်း ငါ့ကို လူပြန်ဝင်စားခွင့် တကယ်ပေးမှာလား "

​"ခင်ဗျားမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး တကယ်လို့ ခင်ဗျား မပြောဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားကို ဝမ်ချွမ်းမြစ် ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း ကုဋေချီပြီး နစ်မြုပ်ထားလိုက်မယ်"

​မယ်တော်စီ က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်တယ်

"ကျမ သိသလောက်တော့ ကျမတို့ သခင်လေးက ကတိပေးရင် ဘယ်တော့မှ မဖျက်ဘူး ဒါကို ရှင်စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး"

​"လွတ်လပ်သော မသေမျိုးတောင်မှ မင်းကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံပြီး ခိုင်းသမျှ လုပ်ပေးနေရတယ်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ နောက်ခံက ဝမ်ချုံစုန်း ပြောသလိုပဲ တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို တစ်ကြိမ် ယုံကြည်လိုက်မယ်"

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်တယ်

​"မင်းပြောတဲ့ ကောင်မလေးက အခု ချောင်ဖုန်းဒေသရဲ့ မဟာရဟန်းကန္တာရ မှာ ရှိတယ်"

​"သူမရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

​ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​"ဘာအခြေအနေ ရှိမှာလဲ ဝမ်ချုံစုန်းက အဲဒီမိန်းကလေးကို သုံးပြီး မင်းကို ထိန်းချုပ်ချင်လို့ ငါ့ကို ချောင်ဖုန်းဆီ ပို့ခိုင်းလိုက်တာပဲ"

​ဟွမ်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောပါတယ်။

​"မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကိစ္စက လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ၊ တိုက်ရိုက်သာ ပြောစမ်းပါ၊ ဖုံးကွယ်မနေနဲ့"

​ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က ခဏ ထပ်တိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"သူမက နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်ထဲကို ရောက်သွားပြီ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ သူမ သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ပမာဏအရဆိုရင် သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကို ရောက်နေလောက်ပြီ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် နဲ့ မဝေးတော့ဘူး"

​"ပြောရရင်တော့ နတ်ဆိုးသန္ဓေသား ဆိုတာ အချို့သော အခြေအနေတွေမှာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့အရာပဲ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့သွားပြီး တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ အဲဒါက သေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ"

​"ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက... သူမက သူမကိုယ်သူမ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေ့သွားပြီပေါ့"

​ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်ပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"ဟုတ်တယ်၊ မေ့သွားပြီ"

​"သခင်လေး... ကျမကို ချောင်ဖုန်းဒေသကို တစ်ခေါက် လွှတ်ပေးပါ အဲဒီမိန်းကလေးကို ကျမ သွားခေါ်ပေးမယ်"

​မယ်တော်စီ က စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ တောင်းဆိုလိုက်ပါတယ်။

​ဖန့်ချန်က သူမဟာ ချောင်ဖုန်းဒေသကို သွားပြီး သူမရဲ့ အရင်ဘဝက ရန်ငြိုးတွေကို ရှင်းချင်နေတာကို သိတာကြောင့် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ဆက်မေးလိုက်တယ်

​"ဝမ်ချုံစုန်းရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ခင်ဗျား အသေးစိတ် ပြောစမ်းဦး"

​"သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းကတော့... ငါလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိဘူး ဝမ်ချုံစုန်းက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲမှာ နောက်ခံ အရမ်းကြီးတယ်ဆိုတာပဲ သိတယ် ငါ သံသယရှိတာက သူက လွတ်လပ်သော မသေမျိုး ပြန်ဝင်စားလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် စစ်မှန်သောမသေမျိုး တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

​ဟွမ်ချန်က စဉ်းစားပြီး ပြောပြပါတယ်။

​လွတ်လပ်သော မသေမျိုး (သို့မဟုတ်) စစ်မှန်သောမသေမျိုး ပြန်ဝင်စားလာသူ

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

ဒီဖြစ်နိုင်ခြေက မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး။

​"ငါ သိတာကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ မင်းတို့ ဝိညာဉ်သုတ်သင်ရေးဌာနက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ မတည့်ဘူး မဟုတ်လား၊ ငါ မင်းကို သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူစာရင်းတွေ ထပ်ပေးမယ်"

​ဟွမ်ချန်က နာမည်အတော်များများကို ရွတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

အဲဒါတွေက အစစ်လား အတုလားဆိုတာကိုတော့ သူ အခုချိန်မှာ သက်သေမပြနိုင်ပါဘူး။

​ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မယ်တော်စီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်

"သူ့ကို ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲ ပစ်ချလိုက်"

​ပြီးနောက် သူက ဝေါယာဉ်ထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။

​ဟွမ်ချန်က မယ်တော်စီ ကို ကြောင်ကြည့်ပြီး

"မင်းတို့ သခင်လေးက ကတိတည်တယ် ဆို "

​"အရာရာမှာ ခြွင်းချက်ရှိတယ် "

​မယ်တော်စီ က ခဏလောက် တိတ်သွားပြီးနောက် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​အခန်း (၉၈၄) ရွှမ်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်း

​ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း၊ ကျင့်ကြံရာဂူဗိမာန်။

​ဖန့်ချန်ဟာ ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

အပေါ်မှာရှိတဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတွေကိုတော့ မယ်တော်စီက ဖျက်ဆီးပေးထားပြီးသားပါ။

​ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်လက်နက် တွေကိုလည်း မယ်တော်စီက ထုတ်ယူပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ပေးထားပါတယ်။

ဖန့်ချန် လက်စွပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နီညိုရောင် သစ်သားခေါင်းတလားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပါတယ်။

​ခေါင်းတလားပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ တံဆိပ်တစ်ခုက မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေပြီး အလင်းတန်းလေးတွေ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။

​"တာအိုတံဆိပ်ပါတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက် လား"

​ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေမိပါတယ်။

​ဒီလက်နက်အပြင် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားနဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကျော် ပါရှိပါတယ်။

​ရေတွက်ကြည့်လိုက်တော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး စုစုပေါင်း ၄၀၀၀ ကျော် ရှိပါတယ်။

​သိုလှောင်လက်စွပ်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာတော့ ခရမ်းရွှေရောင် ဗူးသီးခြောက်ဘူး ၁၀ ခုကျော် စီထားတာကို တွေ့ရပါတယ်။

ဖန့်ချန်က တစ်ခုကို ထုတ်ပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲကနေ ဖြူဖွေးတဲ့ အငွေ့အာဝေတွေ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်သွားပါတယ်။

​ယင်ဘုရင်အမိန့်တော်ပြား ရဲ့ ယင်သက်တမ်း တွေဟာလည်း အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာပါတော့တယ်။

​ဒီခရမ်းရွှေဗူးသီးခြောက်ထဲမှာ ထည့်ထားတာတွေက သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးတွေချည်းပါပဲ။

ဘယ်နှစ်ဆင့်ဆေးလုံးလဲဆိုတာကိုတော့ ဖန့်ချန် လောလောဆယ် ခွဲခြားလို့ မရသေးပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ အဲဒီဆေးလုံးတွေရဲ့ အရှိန်အဝါဟာ ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံးထက် အများကြီး ပိုပြီး အားနည်းနေတာပါ။

​ခဏအကြာမှာ ဗူးသီးခြောက်ထဲက ဆေးလုံးအားလုံးကို ငရဲမင်းအမိန့်တော်ပြားက စုပ်ယူသွားပြီး ယင်သက်တမ်းဟာလည်း ၆၆,၀၀၀ ကျော်ကနေ ၇၁,၀၀၀ ကျော်အထိ တိုးသွားပါတယ်။

​ဗူးသီးခြောက် တစ်ဘူးစာ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးတွေဟာ ငရဲမင်းအမိန့်တော်ပြားအတွက် နှစ်ပေါင်း ၅,၀၀၀ ခန့် ယင်သက်တမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာ အေးစက်သွားပါတယ်။

ဒီထဲမှာ ရှိနေတာတွေက အဆင့် ၃ ဆေးလုံး မဟုတ်ရင်တောင် အဆင့် ၄ ဆေးလုံးတွေ ဖြစ်မှာပါ။

ဒုတိယအဆင့်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ဖော်စပ်ဖို့အတွက် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သက်ရှိတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရတာကို တွေးကြည့်ရင်၊ တကယ်လို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက တိမ်မြုပ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဆေးဖိုအဖြစ် သုံးခဲ့ရင်တောင် အဆင့် ၄ ဆေးလုံး တစ်လုံးပဲ ထွက်လာနိုင်မှာပါ။

​အခုလို ဗူးသီးခြောက်တစ်ဘူးစာ ဆေးလုံးတွေဟာ တိမ်မြုပ်နယ်မြေ လို နေရာအများကြီးက သက်ရှိသတ္တဝါတွေရဲ့ အသက်တွေကို တေးခံအဖြစ် ပေးဆပ်ပြီး ဖော်စပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

​ဒီလို ဗူးသီးခြောက်မျိုးတွေ ဟွမ်ချန်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်။

​ဖန့်ချန် စဉ်းစားကြည့်မိပါတယ်။

ဝမ်ချုံစုန်းက ဟွမ်ချန်နဲ့ ရှောင်ယောင်နတ်မင်းကျင့်ကြံသူ တို့ဟာ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။

ဒါဆိုရင် ကျို့ရွှီ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက မသေမျိုးတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး အရောင်းအဝယ် လုပ်နေတယ်ဆိုတာ... အမှားအယွင်း မရှိရင် အဲဒါ ဟွမ်ချန် ပဲ ဖြစ်မှာပါ။

​သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးတွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေတာကို ကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ တာဝန်က သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးတွေကို အပြင်လောကကို ပို့ဆောင်ပေးရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း ဝမ်ချုံစုန်းက နတ်သမီးယွီကို ချောင်ဖုန်းဒေသဆီ ပို့ဖို့ သူ့ကို လက်မှတ်ထိုး ခိုင်းခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။

​ကျန်ရှိနေတဲ့ ခရမ်းရွှေဗူးသီးခြောက်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲက သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးတွေကို ငရဲမင်းအမိန့်တော်ပြားက တရစပ် ဝါးမြိုသွားပါတယ်။

​ဗူးသီးခြောက် တစ်ဘူးစီက ယင်သက်တမ်း ၅,၀၀၀ ခန့် တိုးပွားစေပါတယ်။

​နောက်ဆုံးမှာတော့ ငရဲမင်းအမိန့်တော်ပြားရဲ့ ယင်သက်တမ်းဟာ မူလ ၆၆,၀၀၀ ကျော်ကနေ ၁၂၀,၀၀၀ ကျော်အထိ အရှိန်အဟုန်နဲ့ မြင့်တက်သွားပါတယ်။

​"လောကနှစ်ခုကြားက အတားအဆီးကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် ယင်သက်တမ်း ၁ သန်း လိုအပ်တယ် အခုထိ အများကြီး လိုသေးတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဆရာယွမ်ဟယ် က ငါ့အတွက် နှစ် ၁၀၀ အချိန်ဆွဲပေးထားလို့ လောလောဆယ်တော့ မလောသေးပါဘူး"

​ဖန့်ချန် စဉ်းစားလိုက်ပါတယ်။

​သူက ရှီလုံ နဲ့ ထိုက်ယင်နဂါးမင်း တို့ကို သင့်တော်တဲ့ လူရှာခိုင်းထားပါတယ်။

ဒီယင်သက်တမ်း ပမာဏဟာ အဆင့် ၂ မဟာယင်မိစ္ဆာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၃ မဟာယင်မိစ္ဆာအဖြစ် ခေါ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။

​ချောင်ဖုန်းဒေသရဲ့ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အဆင့် ၃ လွတ်လပ်သော မသေမျိုးပဲ ရှိတာပါ။

တကယ်လို့ သူ့လက်အောက်မှာ အဆင့် ၃ မဟာယင်မိစ္ဆာ တစ်ယောက်သာ ရှိလာရင် ပြဿနာ အများကြီးကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ။

​အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ကို ထုတ်ပြီး ဖန့်ချန်ဟာ တာအိုသုံးထောင်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ကာ ဟွမ်ချန်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ယူပြီး တာအိုနန်းတော်ရှေ့ကို ရောက်သွားပါတယ်။

​အရင်က အဲဒီခေါင်းတလားက ထူးဆန်းနေတာကြောင့် ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းထဲမှာ ထုတ်လိုက်ရင် ဝမ်ချုံစုန်း သတိထားမိသွားမှာကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့တာပါ။

​ဖန့်ချန်က ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကနေ အနီရောင် သစ်သားခေါင်းတလားကို ထုတ်ယူလိုက်ပါတယ်။

​"မှန်လေး ဒါက ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်လား ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်ရတနာ လား"

​"ဝိညာဉ်ရတနာ မဟုတ်ပါဘူး ကောင်းကင်အဆင့် အနိမ့်စား ပဲ မင်း ကြည့်လိုက်လေ အပေါ်မှာ မသေမျိုးတံဆိပ် တစ်ခုပဲ ရှိတာကိုး"

လို့ မှန်လေး က ပြောပါတယ်။

​"ကောင်းကင်အဆင့် အနိမ့်စား..."

​ဖန့်ချန် အနားကိုသွားပြီး အကဲခတ်လိုက်ကာ ဓားငယ်လေး ကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

​ဓားငယ်လေးက အသားနံ့ ရလိုက်သလိုမျိုး ခေါင်းတလားကို တိုက်ရိုက် သွားထိုးပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မီးပွင့်တွေ ထွက်လာပြီး ဓားငယ်လေးဟာ တစ်စုံတစ်ခုရဲ့ တန်ပြန်မှုကြောင့် နောက်ကို လွင့်စင်သွားပါတယ်။

မှန်လေး က လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်

"သောက်ကလေး မင်းရဲ့ အခု စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် တာအိုတံဆိပ်လက်နက် ကို ဝါးမြိုနိုင်တာက အကန့်အသတ်ပဲ မသေမျိုးတံဆိပ်လက်နက် ကိုတောင် ဝါးမြိုချင်နေတာလား မင်းရဲ့ အဆင့်ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် မြှင့်ပြီးမှ စမ်းကြည့်ပါဦး"

​"ငါ မယုံဘူး "

​ဓားငယ်လေးက ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး အရှိန်ယူကာ နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းတလားဆီကို ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြေးဝင်သွားပါတယ်။

​ချွန်း

​နှစ်ခု ထိမိသွားတဲ့အခါ သတ္တုချင်း ထိသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွင့်တွေ ထပ်ထွက်လာပါတယ်။

ဓားငယ်လေးကတော့ ဖွတ် ခနဲ မြေကြီးထဲ စောင်းစောင်းကြီး စိုက်ဝင်သွားပါတယ်။

​ခေါင်းတလားကို ကြည့်လိုက်တော့ ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး။

ဒီကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်ဟာ ဘယ်ကျင့်ကြံသူမှ အားမဖြည့်ထားရင်တောင် သူ့ရဲ့ မာကျောမှုက ဓားငယ်လေးကို လက်လျှော့သွားစေပါတယ်။

​"မစမ်းနဲ့တော့ မှန်လေး ပြောတာ မှန်တယ် မင်း အခုချိန်မှာ ဒါကို ဝါးမြိုလို့ မရသေးဘူး"

​ဖန့်ချန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် ခေါင်းတလားအဖုံးရဲ့ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ပြီး အားနဲ့ တွန်းဖွင့်လိုက်ပါတယ်။

​ဝုန်း

​ခေါင်းတလားအဖုံး မြေကြီးပေါ် ကျသွားတဲ့အသံက အတော်လေး ဟိန်းထွက်သွားပါတယ်။

ဖန့်ချန် ခေါင်းတလားထဲ ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အထဲမှာ ဘာမှမရှိဘဲ ဗလာဖြစ်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

​"ဒီလက်နက်က တကယ်ပဲ ခေါင်းတလား သက်သက်တော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး..."

​ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊ သူ့ကိုယ်ထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ရွှမ်ဖျင့် က ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး ခေါင်းတလားထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်သွားပါတယ်။

သူက ခေါင်းတလားထဲမှာ ကူးခတ်နေပြီး အရမ်းကို သဘောကျနေပုံ ရသလို၊ မျက်နှာမှာလည်း ကျေနပ်နှစ်သက်တဲ့ အမူအရာတွေ ပေါ်နေပါတယ်။

​"အစ်ကို ရွှမ်ဖျင့် က ယင်ဓာတ်ကို နှစ်သက်ပြီး ယန်ဓာတ်ကို စားသုံးတာ တကယ်လို့ ဒီခေါင်းတလားက အလွန်အမင်း ယင်ဓာတ်ရှိတဲ့ အရာ မဟုတ်ရင် အလွန်အမင်း ယန်ဓာတ်ရှိတဲ့ အရာ ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

လို့ မှန်လေး က ပြောပါတယ်။

​"ခေါင်းတလားဆိုတာက များသောအားဖြင့် အလွန်အမင်း ယင်ဓာတ်ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတာ..."

​ဖန့်ချန် စကားမဆုံးသေးခင်မှာပဲ၊ ခေါင်းတလားပေါ်က မသေမျိုးတံဆိပ်ဟာ ရုတ်တရက် အလင်းတွေ ထိန်ထိန်လင်းလာပြီး နေမင်းကြီး တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလိုပါပဲ။

ပူပြင်းလှတဲ့ အလင်းတန်းတွေကြောင့် ဖန့်ချန်တောင် မျက်လုံး မှိတ်ထားလိုက်ရပါတယ်။

​ခေါင်းတလားထဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ယန်စွမ်းအား တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှမ်ဖျင့် က တစ်ငုံပြီး တစ်ငုံ အားရပါးရ သောက်သုံးနေပါတယ်။

​ဒီဖြစ်စဉ်က ၁၅ မိနစ်လောက် ကြာသွားပါတယ်။

မသေမျိုးတံဆိပ်က တဖြည်းဖြည်း မှိန်သွားပြီး ခေါင်းတလားရဲ့ အရှိန်အဝါလည်း အားနည်းသွားပုံ ရပါတယ်။

ရွှမ်ဖျင့် ကတော့ အဝစားထားရသလိုမျိုး ဗိုက်လေး ဖောင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း နည်းနည်း ကြီးထွားလာပါတယ်။

​"ရွှမ်ယန်ဓာတ် ငါ နားလည်ပြီ ဒီခေါင်းတလားကို ရွှမ်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်း က မသေမျိုးတွေ ပြုလုပ်ထားတာပဲ သူတို့ဆီမှာပဲ ဒီလောက် သန့်စင်တဲ့ ရွှမ်ယန်ဓာတ် ရှိတာ"

လို့ မှန်လေးက အံ့ဩတကြီး ပြောပါတယ်။

​ဖန့်ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး

"မင်းက အကုန်သိတယ် ဆို"

​"ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ကုန်ခန်းနေလို့ပါ ညိုကီ ရယ်တကယ်လို့ မင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ ထပ်ပေးရင် ဒီအရာရဲ့ အတိတ်နဲ့ ပစ္စုပ္ပန် အကြောင်းစုံကို ငါ ပြောပြနိုင်ပါတယ်"

​ဖန့်ချန်က မှန်လေးရဲ့ အရိပ်အမြွက်ကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး မေးလိုက်တယ်

"ခုနက မင်းပြောတဲ့ ရွှမ်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်း ဆိုတာ အထက်ဘုံလောက က ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်လား အထက်ဘုံလောက က နတ်ဘုရားတွေကလည်း လူသားလောကက လက်နက်တွေကို သုံးတာလား သူတို့က နတ်ဘုရားလက်နက် တွေကို မသုံးကြဘူးလား "

​"မသေမျိုး ဆိုတာ စစ်မှန်သောမသေမျိုး ကို ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီအရာကို ထုလုပ်တဲ့ မသေမျိုးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် လောက်ပဲ ရှိမှာပါ ဒါပေမဲ့ အထက်ဘုံလောကမှာတော့ တက်လှမ်းခြင်းဆိုတဲ့ အခေါ်အဝေါ် မရှိဘူး သူတို့က အဲဒီအဆင့်ကို ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် လို့ ခေါ်ကြတယ်"

​"ဒါဆို ဒီလက်နက်ရဲ့ တကယ့် အသုံးဝင်ပုံက ဘာလဲ"

​"ရွှမ်ယန်မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်က ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကို ကျင့်ကြံဖို့ လိုအပ်တယ် ဒါက သူတို့ဂိုဏ်းရဲ့ သီးသန့် အမွေအနှစ်ပဲ ဒီလက်နက်က လူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကျင့်ကြံတဲ့အခါ အထောက်အကူပြုဖို့နဲ့ ရန်သူတွေရဲ့ ခိုးယူတိုက်ခိုက်တာကို ကာကွယ်ဖို့ပါ အကာအကွယ်ပေးတဲ့ လက်နက်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

​"အစ်ကို မင်း အဲဒီ ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ကို မေးကြည့်သင့်တယ် သူက ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကျင့်စဉ်ကိုပါ ရထားသလား ဆိုတာ"

​"ဒီကျင့်စဉ်က အထက်ဘုံလောကမှာတောင် တော်တော် နာမည်ကြီးတယ် မင်းရဲ့ ဓားခန္ဓာ နဲ့သာ ပေါင်းစပ်ပြီး ဒီကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်နိုင်ရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က အဆင့်မြင့်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်းက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေရင်တောင် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ရှေ့မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ လမ်းလျှောက်နိုင်လိမ့်မယ်"

All Chapters