အခန်း (၉၈၅-၉၈၆)
Vol. 99 Ch. 985-986
အခန်း (၉၈၅) လာဘ်ကောင်လေး
ယင်လောက၊ ဖူထူဘုံ၊ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကမ်းပါး။
ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်ဟာ ဖြူဖွေးတဲ့ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ရဲ့ လည်ပင်းညှစ်ထားခြင်းကို ခံထားရပြီး အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေပါတယ်။
ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တိုင်း သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ အရိပ်ထင်နေပါတယ်။
မယ်တော်စီရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရလို့ ဝိညာဉ်ဘဝ ရောက်သွားတဲ့ ရွှီရွေ့နျန်ဟာလည်း မျက်နှာလေး ဖြူဖျော့ပြီး မင်္ဂလာဝေါယာဉ်ဘေးမှာ စကားတစ်ခွန်းမှမဟဘဲ ရပ်နေပါတယ်။
"မင်းပြောတော့ မင်းတို့ သခင်လေး က ကတိတည်တယ်ဆို မင်းက မဟာယင်မိစ္ဆာ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ငါ့ကို ဒီလို လိမ်ရက်တယ်ပေါ့ ငါ့ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးစမ်း အခု ငါက ဝိညာဉ်သက်သက်ပဲမို့ မင်းတို့အတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိတော့ဘူး ငါက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အတော်များများကို သိတယ် မင်းတို့အတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုနိုင်ပါသေးတယ်"
"သခင်လေးက မင်းကို ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲ ပစ်ချခိုင်းထားတယ်"
မယ်တော်စီက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး
"သခင်လေးရဲ့ စကားကို ကျမက ဘယ်လိုလုပ် မနာခံဘဲ နေရဲပါ့မလဲ"
ဟွမ်ချန်ကတော့ စိတ်ထဲကနေ ဆဲရေးနေပြီး၊ ရွှီရွေ့နျန်ကတော့ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
လူသားလောကမှာဆိုရင် လွတ်လပ်သော မသေမျိုးအဆင့်လောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက ဘာဖြစ်လို့ ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားကို ဒီလောက်အထိ မြေဝယ်မကျ နားထောင်နေရတာလဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ခံက ကောလာဟလတွေထက် ပိုပြီး နက်နဲနေတာလားလို့ သူ စဉ်းစားလို့ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေပါတယ်။
မယ်တော်စီ လက်လွှတ်လိုက်တော့မယ့် အချိန်မှာပဲ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ သူမက ရိုရိုသေသေ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"သခင်လေး"
ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က ဖန့်ချန်ကို မြင်တာနဲ့ ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်တယ်
"ငါ့ကို ချန်ထားတာက မင်းအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ် ငါတို့ အရောင်းအဝယ် တစ်ခု လုပ်ကြရအောင်"
"အရောင်းအဝယ် မလုပ်ခင်၊ ငါ မင်းကို ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် အကြောင်း အရင်မေးချင်တယ်"
လို့ ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က အံ့ဩသွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့
"မင်း ဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ..."
ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကျင့်စဉ်က အဲဒီခေါင်းတလားကို ရတုန်းက အတူတူ ရခဲ့တာပါ။
ဒီအမွေအနှစ်က အထက်ဘုံလောက က လာတာဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး။
ခေါင်းတလားပေါ်မှာလည်း ဘာသဲလွန်စမှ မရှိဘဲနဲ့ တစ်ဖက်လူက ဘယ်လို သိသွားတာလဲ
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ပြုံးပြုံးလေးနဲ့ ဟွမ်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေပါတယ်။
"မင်း ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကျင့်စဉ်ကို လိုချင်ရင် ငါပေးနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ဖို့ဆိုရင် အထက်ဘုံမှာပဲရှိတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ် ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာခဲ့တာတောင် တတိယအဆင့်အတွက် လိုအပ်တာတွေကို မစုံသေးဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ပထမအဆင့်နဲ့ ဒုတိယအဆင့်အတွက် ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကတော့ အပိုရှိသေးတယ် ငါ့ရဲ့ တခြား ဂူဗိမာန်တစ်ခုမှာ သိမ်းထားတယ် အဲဒါတွေ အကုန်လုံးကို မင်းကို ပေးမယ်၊ ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်ဆိုရင်ပေါ့၊ ဘယ်လိုလဲ "
"ကောင်းပြီ၊ ပြောပြပါ"
လို့ ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။
ဟွမ်ချန်က သံသယရှိနေပြီး ချက်ချင်း မပြောသေးပါဘူး။
မယ်တော်စီက ဒါကို မြင်တော့ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်တယ်
"သခင်လေးက ကတိတည်ပါတယ်၊ ရှင် ဘာမှ ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး"
ဟွမ်ချန်မသေမျိုးဘုရင်က အံကြိတ်ပြီး ရွှမ်ယန်ခန္ဓာလေးဆင့် ကျင့်စဉ်ကို ပြောပြလိုက်သလို၊ ချောင်ဖုန်းဒေသ မှာရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ တခြား ဂူဗိမာန် တည်နေရာကိုပါ ပေးလိုက်ပါတယ်။
"ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲ ပစ်ချလိုက်တော့"
ဖန့်ချန်က ပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
ဟွမ်ချန်က မယ်တော်စီကို ကြည့်ပြီး
"ကတိတည်တယ် ဆိုတာ ဒါလား "
မယ်တော်စီက ရယ်မောလိုက်ပြီး
"ရှင်က သခင်လေးရဲ့ မိန်းကလေးကိုမှ သွားထိမိတာကိုး"
ပြောပြီးတာနဲ့ သူမက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ဟွမ်ချန်ဟာ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ထဲ ကျသွားပါတော့တယ်။
မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မြွေ၊ ပိုးကောင်တွေနဲ့ ဖြူဖျော့တဲ့ လက်မောင်းတွေက သူ့ကို ဝိုင်းဆွဲပြီး မြစ်အောက်ခြေကို ဆွဲနှစ်လိုက်ကြပါတယ်။
"ရှောင်ရွှီ... မင်းကော မင်းဆရာလို ဖြစ်ချင်လား"
လို့ မယ်တော်စီက ရွှီရွေ့နျန်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးမေးလိုက်ပါတယ်။
ရွှီရွေ့နျန်က တုန်တုန်ရင်ရင်နဲ့ ခေါင်းကို အမြန်ခါပြပါတယ်။
"ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုရမယ်နော် မင်းက မင်းဆရာထက် ပိုကြည့်ကောင်းလို့ ငါလည်း ဒီလောက် မြန်မြန် မြစ်ထဲ မပစ်ချချင်သေးဘူး"
မယ်တော်စီက ရွှီရွေ့နျန်ရဲ့ လက်ကိုဆွဲပြီး မင်္ဂလာဝေါယာဉ်ထဲ ခေါ်သွားပါတော့တယ်။
...
...
ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းမှာတော့ ဝမ်ချုံစုန်း ဟာ တောင်ထိပ်သခင် တွေနဲ့ တပည့်တွေကို ဦးဆောင်ပြီး ဝမ်ကျိလုံ ပိုင်ချင်းမင် နဲ့ ဖန့်ချန်တို့ သုံးယောက်ကို လိုက်ပို့ဖို့ ဂိုဏ်းဝမှာ စုဝေးနေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဝမ်ချုံစုန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ သူက ထုံးစံအတိုင်း လူတွေကို ကျောခိုင်းထားပါတယ်။
ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရှုပ်ထွေးနေပြီး ကျန်းလင် တို့လို တောင်ထိပ်သခင်တွေကလည်း ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်နေကြပါတယ်။
"မလိုက်ကြပါနဲ့တော့၊ ကိစ္စတွေ အဆင်ပြေရင် ငါတို့ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"
လို့ ဝမ်ကျိလုံက ပြောပြီး ဓားပျံနဲ့ အရင် ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်နဲ့ ပိုင်ချင်းမင်တို့ကလည်း နောက်ကနေ ကပ်လိုက်သွားကြပါတယ်။
ဓားအလင်းတန်း သုံးခု ကောင်းကင်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ၊ မုတ်ဆိတ်ရှည် ဓားကျင့်ကြံသူက ဝမ်ချုံစုန်းကို ကြည့်ပြီး
"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ချင်ဟော့ချန်းရဲ့ ကိစ္စက..."
အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက ဝမ်ချုံစုန်းဆီ ရောက်သွားပါတယ်။
ဝမ်ချုံစုန်းက အေးဆေးစွာနဲ့
"အဲဒီကိစ္စကို စုံစမ်းပြီးပြီ သူ... တကယ်ပဲ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်သွားခဲ့တာပါ"
"ဟူး..."
လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားကြပါတယ်။
သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို ဝင်တာ မမှန်ဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့၊ ချင်ဟော့ချန်းက သူတို့နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေလာပြီး လူတိုင်းအပေါ် ကောင်းခဲ့တဲ့သူမို့လို့ပါ။
ပြင်ပလူ လက်ချက်နဲ့ သေရင် တော်သေးတယ်၊ အခုတော့ ကိုယ့်ဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ လက်ထဲမှာ သေသွားရတာဆိုတော့ ရင်နာစရာပါပဲ။
"မင်းတို့လည်း အများကြီး မစဉ်းစားကြနဲ့တော့ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် လုပ်ကြပါ ဒါက ချင်ဟော့ချန်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အပြစ်တင်လို့ မရဘူး"
လို့ ပြောပြီး ဝမ်ချုံစုန်းက ပင်မတောင်ထိပ်ဆီ ပျံသန်းသွားပါတယ်။
တိထျန်း ၊ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း
"ဟောက်ကျဲ ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေးပဲ ချောင်ဖုန်းဒေသကို သွားရင် သေချာ ကြိုးစားရမယ် မင်းမှာရှိတဲ့ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ဆိုရင် အကျိုးအမြတ် တစ်ခုခု ရနိုင်လိမ့်မယ်"
လို့ လူကြီးတစ်ယောက်က ဂိုဏ်းဝမှာ မှာကြားနေပါတယ်။
"အဖေ... ဒီကိစ္စက ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ပဲ ဆိုင်တာ မဟုတ်လား ကျွန်တော်က ငယ်ငယ်ကတည်းက ဓားကို သေချာတောင် မကိုင်ဖူးတာ၊ သွားလို့ ဖြစ်ပါ့မလား "
"လီအဘိုး က မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ကြည့်တာမဟုတ်ဘူး နဂါးသွေးမျိုးနွယ် ရဲ့ ဆက်ခံသူဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းကို ကြည့်တာ မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ငါတို့ထဲမှာ အသန့်စင်ဆုံးပဲ"
စကားဆုံးတာနဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ထွက်လာပြီး အဲဒီလူကြီးကို နှုတ်ဆက်ကာ ဟောက်ကျဲကို ဂိုဏ်းထဲ ခေါ်သွားပါတယ်။
ဟောက်ကျဲဟာ စိတ်ထဲမှာ စိုးရိမ်နေပေမဲ့၊ ဒီခရီးမှာ ဖန့်ချန်လည်း ပါမယ်ဆိုတာ သိလို့သာ မသွားဘဲ မနေတာပါ။
မကြာခင်မှာ သူဟာ ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုထဲ ရောက်သွားပြီး အထဲမှာ ကျင့်ကြံသူ အတော်များများ ထိုင်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။
အချို့က အလယ်သုံးဆင့်၊ အချို့က အထက်သုံးဆင့် တွေဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ အောက်လေးဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပါတယ်။
"အဘိုး... နဂါးသွေးမျိုးနွယ် ဆက်ခံသူ ဟောက်ကျဲ ရောက်ပါပြီ"
ခန်းမထဲက လူတွေက ဟောက်ကျဲကို ကြည့်ပြီး သူက ရွှေအမြုတေအဆင့် သေးသေးလေးပဲ ရှိတာကို မြင်တော့ အထင်သေးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်ကြပါတယ်။
ဒီလိုလူက ဧကရာဇ်စာရင်း နံပါတ် ၁ လီချန်စန်း ကို တွေ့ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီလို့လား
"ဟောက်ကျဲ... လီအဘိုး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ဟောက်ကျဲက သိတတ်စွာနဲ့ ချက်ချင်း ဒူးထောက် အလေးပြုလိုက်ပါတယ်။
"ထပါ"
လီချန်စန်း က ထလာပြီး ဟောက်ကျဲကို သေချာကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်တယ်
"မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က အရမ်း သန့်စင်တာပဲချောင်ဖုန်းဒေသက နဂါးသွေးမျိုးနွယ် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေနဲ့ တန်းတူလောက် ရှိတယ်"
ချောင်ဖုန်းဒေသ၊ နဂါးသွေးမျိုးနွယ်
ခန်းမထဲက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အံ့ဩသွားကြပါတယ်။
ဒီခရီးက နဂါးသွေးမျိုးနွယ်နဲ့ပါ ပတ်သက်နေတာလား
"ငါ့နောက်ကွယ်က လုံမျိုးနွယ် ဆိုတာ နဂါးသွေးမျိုးနွယ်ပဲ သူရှိနေရင် ငါတို့ ရှုံးခဲ့ရင်တောင် မျက်နှာသာ ပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"
လို့ လီချန်စန်းက ရယ်မောရင်း ပြောပြီး ဟောက်ကျဲရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
"အခုတော့ နှစ်ယောက်ပဲ လိုတော့တယ်"
လူတွေက ဟောက်ကျဲကို တစ်မျိုး ပြန်ကြည့်လာကြပါတယ်။
ဒီတစ်ယောက်က လာဘ်ကောင်လေး ပေါ့၊ ကိစ္စလွဲချော်ရင် အကာအကွယ် လုပ်လို့ရမယ့်သူ။
ဟောက်ကျဲကတော့ ဆူးပေါ်ထိုင်နေရသလို ခံစားနေရပြီး ဖန့်ချန် ဘယ်တော့ ရောက်မလဲလို့ မေးဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ၊ လူရိပ် သုံးခု ခန်းမထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်က တစ်ယောက်ဆီမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေ လေးနက်သွားကြပါတယ်။
အဲဒီလူကတော့... မကြာခင်ကမှ ဓားစိန်ခေါ်ပွဲခရီးစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ပါရမီရှင်တွေကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူပဲ ဖြစ်ပါတယ်
အခန်း (၉၈၆) ရွက်လွှင့်ခြင်း
လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းသွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိုင်ချင်းမင် ဆီမှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
သူတို့တွေက ပိုင်ချင်းမင်ကို ပိုပြီးတော့ သတိထားနေကြတာ သိသာလှပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ၊ သူတို့ထဲက တချို့အတွက်တော့ ထည့်စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။
နှစ်ယောက်ကြားက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးမားလွန်းလို့ နှိုင်းယှဉ်လို့တောင် မရပါဘူး။
ပိုင်ချင်းမင်ကတော့ မတူပါဘူး။
တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူဆိုတာ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ ထိပ်သီးလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။
အသက် ၈၀၀ ကို ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ထားမယ်ဆိုရင် အခုအချိန်အထိ အသက် ၈၀၀ အောက်မှာ ဘေးဒုက္ခရင်ဆိုင်ခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ လူငယ်ပါရမီရှင် တစ်ယောက်မှ မရှိသေးပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခွင့်အရေး အရှိဆုံးဆိုတဲ့ လူနည်းစုထဲမှာ ပိုင်ချင်းမင်က တစ်ယောက်အပါအဝင် ဖြစ်ပါတယ်။
"လီအဘိုး... ဒီကလေးနှစ်ယောက်ကို အဘိုးဆီပဲ အပ်ခဲ့ပါတော့မယ်"
ဝမ်ကျိလုံက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
လီချန်စန်းက ဖန့်ချန်နဲ့ ပိုင်ချင်းမင်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ၃ နှစ်၊ ၅ နှစ်အတွင်းမှာ သူတို့ ဒီကို ပြန်ရောက်လာနိုင်မှာပါ"
"ကောင်လေး... လမ်းမှာ မင်းစီနီယာအစ်ကိုရဲ့ စကားကို သေချာနားထောင် ချောင်ဖုန်းဒေသက ဒီနေရာနဲ့ မတူဘူး အဲဒီမှာဆိုရင် လီချန်စန်းကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ မင်းရဲ့ နောက်ခံဖြစ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပါလျက်နဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ဝင်နေတဲ့သူ ဖြစ်ချင်နေတာဆိုတော့ အကျိုးအမြတ်ကို ပိုကြည့်တာ သိသာတယ် မင်းအတွက် ရှေ့ထွက်ကာကွယ်ပေးချင်မှ ပေးမှာ၊ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရမယ်"
ဝမ်ကျိလုံက ဖန့်ချန်ကို မှာကြားပြီးတာနဲ့ လေထဲကို ပျံတက်ပြီး ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။
"နှစ်ယောက်လုံး... နေရာယူကြပါဦး"
လို့ လီချန်စန်းက အေးဆေးစွာ ပြောပါတယ်။
"ဖန့်ချန်... ဒီမှာ"
လို့ ဟောက်ကျဲက အမြန် လက်လှမ်းပြပါတယ်။
"မင်းလား"
ဖန့်ချန် တစ်ချက် မှင်သက်သွားပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ ဖြစ်သွားပါတယ်။
သူ ဘာမှ မမေးရသေးခင်မှာပဲ ဟောက်ကျဲက ထိုင်လိုက်ပြီး အကြောင်းစုံကို ရှင်းပြပါတယ်။
"ဒါကြောင့်မို့လို့ လုံရွှမ်း ဆီက အရှိန်အဝါက ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရတာကိုး လုံမျိုးနွယ်က နဂါးသွေးမျိုးနွယ် ဖြစ်နေတာကိုး"
လို့ ဖန့်ချန် စိတ်ထဲကနေ နားလည်သွားပါတယ်။
"မင်းတို့တွေက ဒီလောကရဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ တိထျန်း က လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ပါသလို၊ ပေတု နဲ့ ကျုံကျိုး က လာတဲ့သူတွေလည်း ပါတယ်"
လို့ လီချန်စန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
လူတိုင်းက လီချန်စန်းကို လေးနက်တဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
"ဒီလောကမှာတော့ ကျင့်ကြံသူတွေက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို အရမ်းလေးစားကြတယ် ကြောက်ရွံ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ ချောင်ဖုန်းဒေသမှာတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေအနေက ဒီကနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပဲ မင်းတို့ အဲဒီကို ရောက်ရင် သည်းခံတတ်ဖို့ သင်ယူရလိမ့်မယ်"
လီချန်စန်းက ဆက်ပြောတယ်
"ဒီခရီးစဉ်ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ပဲ တကယ်လို့ အဲဒီမှာ ထူးချွန်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရခဲ့ရင် မင်းတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိလာလိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တော့ တိထျန်းဖြစ်ဖြစ် ပေတု ဖြစ်ဖြစ်၊ ကျုံကျိုးမှာပါ ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"
"လီအဘိုး..."
မျက်နှာအေးစက်စက်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ထရပ်ပြီး လက်အုပ်ချီမေးပါတယ်
"ကျွန်မတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တွေက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မတူကြဘူး အခု ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်က တကယ်တမ်း ဘာကို ယှဉ်ပြိုင်ရမှာလဲ "
"အဲဒီ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်ပေါ်ကို ရောက်တာနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ဘယ်လောက်မြင့်မြင့် အားလုံးက သာမန်လူ ဖြစ်သွားကြမှာပဲ"
လို့ လီချန်စန်းက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"မင်းတို့ ဒီတစ်ခါ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာက မင်းတို့ရဲ့ ဓားဆန္ဒ နဲ့ မင်းတို့ရဲ့ ဓားနှလုံးသား ပဲ"
"သာမန် ဖြစ်သွားမယ် ဟုတ်လား"
လူတိုင်း စဉ်းစားနေကြပါတယ်။
အချို့ကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြပြီး သူတို့တွေ လူသာမန် ဖြစ်ခဲ့စဉ်က အခြေအနေတွေကို မေ့လျော့နေကြပြီ ဖြစ်ပုံရပါတယ်။
"အားလုံးပဲ... ဒီခရီးက နောက်ပြန်လှည့်လမ်း မရှိဘူး မင်းတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်"
လီချန်စန်းက တစ်ချက်ပြုံးပြီး ခန်းမထဲကနေ ထွက်သွားပါတယ်။
လူတိုင်းလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး ထလိုက်သွားကြပါတယ်။
လူရိပ်တစ်ခုက ဖန့်ချန်နဲ့ ပိုင်ချင်းမင်တို့ အနားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပါတယ်။
သူက ဘာမှမပြောဘဲ ဖန့်ချန်တို့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အပြင်ကို ထွက်သွားပါတယ်။
"ဒီ ယန်ခုန်း ကို မင်း သတိထားရမယ် အခုတလော နတ်ဘုရား အကြွင်းအကျန် နယ်မြေထဲမှာ သူ နည်းနည်း အရှုံးပေါ်သွားလို့ ငါ့ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
လို့ ပိုင်ချင်းမင်က အသာအယာ ပြောပါတယ်။
အဲဒီလူကတော့ ခွန်လွန်ဓားဂိုဏ်း ရဲ့ ဓားဦးဆောင်သူ ယန်ခုန်း ဖြစ်ပါတယ်။
အရင်က ယုံအန်းမြို့မှာ ဖန့်ချန်နဲ့ တစ်ခါ ဆုံဖူးပါတယ်။
"ဖန့်ချန် မင်း ဒီတစ်ခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ခရီးစဉ်အတွက် ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိလဲ"
ဟောက်ကျဲက ဖန့်ချန်နောက်ကနေ တကောက်ကောက် လိုက်ရင်း မေးပါတယ်။
ဒီလူတွေထဲမှာ အားလုံးက အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေချည်းပဲ ဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရွှေအမြုတေအဆင့်လေး ဖြစ်နေလို့ စိတ်ပူနေတာပါ။
"ယုံကြည်မှု သိပ်မရှိဘူး"
လို့ ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါပြပါတယ်။
ဟောက်ကျဲရဲ့ မျက်နှာလေးက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်တယ်
"တကယ်လို့ ငါက... အခု လီအဘိုးကို တောင်းပန်ပြီး ပြန်ခိုင်းရင် သူ လွှတ်ပေးနိုင်မလား "
"မင်း လဲလျောင်းပြီးမှပဲ အပြင်ထွက်ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်"
လို့ ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ထားလိုက်တော့... အသက်ရှင်တာ သေတာ ကံတရားပေါ့ လီအဘိုးက ငါ့ကို ခေါ်သွားတယ်ဆိုမှတော့ ငါ့ရဲ့ နဂါးသွေးမျိုးနွယ် ဆက်ခံသူဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းက တန်ဖိုးရှိနေသေးလို့ ဖြစ်မှာပါ"
လို့ ဟောက်ကျဲက အံကြိတ်ပြီး ပြောပါတယ်။
လီချန်စန်းက မသေမျိုးသင်္ဘော တစ်စင်းကို အသင့်ပြင်ထားပါတယ်။
အားလုံး သင်္ဘောပေါ် ရောက်တာနဲ့ သူက ဝတ်ရုံစကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ကြီးမားလှတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ဘောဟာ လျှပ်စီးလက်သလိုမျိုး ကောင်းကင်ယံထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
တိထျန်းနဲ့ ပေတု က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရင်းနှီးနေပုံရပြီး စုဝေးကာ စကားပြောနေကြပါတယ်။
သူတို့တွေက ယန်ခုန်းအပေါ် တရိုတသေ ဆက်ဆံကြပြီး ယန်ခုန်း စကားပြောပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေက အသံတိတ်သွားကြပါတယ်။
"ငါ သွားအိပ်ဦးမယ်၊ ရောက်ရင် နှိုးလိုက်"
လို့ ပိုင်ချင်းမင်က ဖန့်ချန်တို့ကို လက်ပြပြီး ထွက်သွားပါတယ်။
"ဖန့်ချန်... ခုနက လီအဘိုး ပြောတာအရ ချောင်ဖုန်းဒေသမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေအနေက ဒီကနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတာက အရမ်း ထူးဆန်းမနေဘူးလား "
လို့ ဟောက်ကျဲက တိုးတိုးလေး မေးပါတယ်။
"ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို လူတိုင်း သိကြတာပဲ ဘာဖြစ်လို့ အထင်သေးခံရမှာလဲ"
"မင်း မေ့နေပြီလား ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ သက်တမ်းက မင်းတို့ရဲ့ တစ်ဝက်ပဲ ရှိတယ်လေ"
ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး ပြောတယ်
"ဒါကြောင့်မို့လို့ မင်းတို့ရဲ့ သက်တမ်းတစ်ဝက်နဲ့ မသေမျိုးဘုရင် အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ ဘယ်လောက်ရှိမှာလဲ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့်ဆိုရင် ပိုတောင် ရှားသေးတယ် ဟိုတုန်းက ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်းက ဓားနတ်ဘုရားအို တောင်မှ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် မဟုတ်ခဲ့ဘူး"
ဟောက်ကျဲ တစ်ချက် မှင်သက်သွားပြီး သေချာ စဉ်းစားကြည့်တော့မှ သဘောပေါက်သွားပါတယ်။
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... မင်းက အခု စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် မှာလို့ ကြားတယ် မင်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို မြန်မြန်တက်နိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ် အဲဒီနေ့ကျရင် ငါနဲ့ မင်း ဓားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့"
လူငယ်တစ်ယောက် ဖန့်ချန်ရှေ့ကို လျှောက်လာပြီး ပြုံးပြောလိုက်ပါတယ်။
အနားမှာရှိတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကလည်း စကားစဖြတ်ပြီး လှမ်းကြည့်နေကြပါတယ်။
ဖန့်ချန်က အဲဒီလူငယ်ကို ကြည့်ပြီး
"ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"
"ထျန်းကျီးဓားဂိုဏ်း က ပိုင်လင်ယွဲ့ ပါ"
လို့ လူငယ်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ဪ... ထျန်းကျီးဓားဂိုဏ်းလား..."
ဖန့်ချန် နားလည်သွားပါတယ်။
ဒါက ပေတု ဘက်က ဓားဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး သူ ဓားစိန်ခေါ်ပွဲခရီးစဉ်မှာ ပေတု နယ်မြေကို ရောက်တုန်းက ငါးခုမြောက် သွားခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းပါ။
အဲဒီတုန်းက ထျန်းကျီးဓားဂိုဏ်းက တပည့် ၃ ယောက် သေသွားပြီးတာနဲ့ ဂိုဏ်းကို ၁၀ နှစ် ပိတ်ထားမယ်ဆိုပြီး အရှုံးပေးခဲ့တာပါ။
အဲဒီတုန်းက ဒီပိုင်လင်ယွဲ့ကို မတွေ့ခဲ့ရတာကြောင့် ဖန့်ချန်က သိချင်စိတ်နဲ့ မေးလိုက်တယ်
"အဲဒီတုန်းက မင်းကို မတွေ့မိပါလား "
ပိုင်လင်ယွဲ့က အေးဆေးစွာနဲ့
"အဲဒီတုန်းက ငါက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အဆင့်ကို တက်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်နေလို့ ထွက်မတိုက်နိုင်ခဲ့တာပါ မဟုတ်ရင် မင်း ဒီလောက်အထိ အဆင်ပြေပြေ နိုင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး"
လို့ ဖန့်ချန်က နားလည်သွားပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့က ဖန့်ချန်ကို သေချာ အကဲခတ်ပြီး ယန်ခုန်း တို့ရှိတဲ့ဘက်ကို ပြန်သွားပါတယ်။
"ဖန့်ချန် ကြည့်ရတာ သူတို့က မင်းအပေါ် မကျေနပ်ကြဘူးပဲ မင်းနဲ့ စီနီယာအစ်ကို ပိုင်ကို ဝိုင်းပယ်ထားကြပုံပဲ"
လို့ ဟောက်ကျဲက ရယ်ပြီး ပြောပါတယ်။
"ဒါတွေ ထားလိုက်ပါတော့ ငါ့စိတ်ထဲမှာတော့ လီအဘိုးက မင်းကို ချောင်ဖုန်းဒေသကို ခေါ်သွားတာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိဦးမယ် ထင်တယ်"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောတယ်
"တကယ်လို့ ငါ ထင်တာသာ မှန်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ မင်းအတွက် အခွင့်အလမ်းကြီးတွေ ရှိလာလိမ့်မယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီက ဆင်းရဲသား သူငယ်ချင်းကို မမေ့နဲ့ဦး"
"ဘာ ရည်ရွယ်ချက်လဲ"
ဟောက်ကျဲ ကြောင်သွားပါတယ်။
"ရောက်ရင် သိမှာပေါ့"
ဖန့်ချန်က သူ့ပုခုံးကို ပုတ်ပြီး
"ငါလည်း သွားနားဦးမယ်၊ ရောက်ရင် နှိုးလိုက်ဦး"
ဟောက်ကျဲ တစ်ယောက်တည်း သင်္ဘောဦးမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး ဖန့်ချန် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေပေမဲ့ လုံးဝ ပေါ်မလာခဲ့ပါဘူး။
၁၀ ရက်ကျော် ကြာတဲ့အခါမှာတော့ သင်္ဘောဟာ နတ်မိစ္ဆာပင်လယ် ထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်သွားပြီး လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းရဲ့ အထက်မှာ ရပ်တန့်သွားပါတယ်။
လူတိုင်း အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျွန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ အရမ်းကို ခန့်ညားထည်ဝါလှတဲ့ နယ်မြေဖြတ်ကျော် အစီရင် ကြီး တစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။