အခန်း (၉၉၁-၉၉၂)
Vol. 100 Ch. 991-992
အခန်း (၉၉၁) မင်းရဲ့ဓားကို ခဏချေးသုံးပါရစေ
မူလက လုံမျိုးနွယ်ဝင်တွေနဲ့ ဒီနေရာက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ ပိုင်လင်ယွဲ့ ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောနေကြတာပါ။
အခု သူက ဖန့်ချန်ကို အကူအညီတောင်းတာကို မြင်တော့ ပိုလို့တောင် ဟားတိုက်ရယ်မောကြပါတော့တယ်။
"မင်း အကူအညီတောင်းမယ်ဆိုရင်လည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူကို ရှာပါလား အခုတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူကို လှမ်းခေါ်နေတာလား မင်းကိုယ်တိုင်တောင် ရှုံးနေတာကို သူက ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ"
"မပြေးပါနဲ့တော့၊ ငါတို့လို ဓားကျင့်ကြံသူတွေက သေမှာကို ဘာလို့ ကြောက်နေမှာလဲ ငြိမ်ငြိမ်လေးသာ အသေခံလိုက်စမ်းပါ ချောင်ဖုန်းဒေသမှာ သေခွင့်ရတာက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ"
ပိုင်လင်ယွဲ့ရဲ့ မျက်နှာက ဖြူလျော်နေပါတယ်။
ဖန့်ချန်က အစကတည်းက မျက်စိမှိတ်နေတာကို မြင်တော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ အဖြေကို သိလိုက်ရသလိုပါပဲ။
ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း နှစ်ခုလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး လုံမျိုးနွယ်က ဓားကျင့်ကြံသူကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ပြတ်သားတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
သူ့ရဲ့ ဒီဓားချက်က တစ်ဖက်လူကို မထိခိုက်နိုင်မှန်း သိပေမဲ့လည်း၊ သူ့ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ အကောင်းဆုံးနဲ့ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံး ဓားကွက်ကို ထုတ်နှုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
လုံမျိုးနွယ်က ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ အထင်သေးမှုတွေ ပြည့်နေပါတယ်။
သူက တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် ပိုင်လင်ယွဲ့ရဲ့ ဓားကွက်ကို ဟာသတစ်ခု ဖြစ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့ဟာ သေမင်းဆီ ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ သိတဲ့အတွက် သူ့မျက်လုံးကို အလိုအလျောက် မှိတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
အဲဒီခဏချင်းမှာပဲ သူဟာ သူ့ဘဝဟောင်းကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာပါတယ်။
သုံးနှစ်သားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို စတင်ထိတွေ့ခဲ့တယ်။
ခုနစ်နှစ်သားမှာ ထျန်းကျီးဓားဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်က သဘောကျပြီး ဂိုဏ်းထဲ ခေါ်သွားခဲ့တယ်။
အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူဟာ ဓားပညာကို ရူးရူးမူးမူး လေ့ကျင့်ခဲ့သလို၊ သာမန်လူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မားလဲဆိုတာကိုလည်း ကောင်းကောင်း သိခဲ့ပါတယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူဟာ အောက်လေးဆင့်ကနေ အလယ်သုံးဆင့်အထိ အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး အခုဆို ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်အထိ ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။
တကယ်လို့သာ သူ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၊ နောက်ဆုံး တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အထိ တက်လှမ်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်။
မူလက ဒီတစ်ခါ ချောင်ဖုန်းဒေသကို လာတဲ့အခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်မှာ သူ နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်လို့ စိတ်ကူးခဲ့တာပါ။
အခုတော့... ဒီနေ့မှာ လုံမျိုးနွယ်ဆီ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ သူစိမ်းမြေမှာ အသက်ပျောက်ရတော့မှာလား။
'ငါ့ရဲ့ အရိုးပြာတွေကို... သူတို့ ပေတုဒေသကို ပြန်ပို့ပေးကြပါ့မလား မသိဘူး...'
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့ ထူးဆန်းသွားပါတယ်၊ ငါ သေသွားပြီလား တစ်ဖက်လူရဲ့ ဓားက အရမ်းမြန်လွန်းလို့ သေသွားတဲ့ နာကျင်မှုကိုတောင် ငါ မခံစားလိုက်ရတာလား
"မင်းရဲ့ဓားကို ခဏချေးသုံးပါရစေ"
ဖန့်ချန်ရဲ့ အသံက ပိုင်လင်ယွဲ့ရဲ့ နားထဲမှာ ပေါ်လာပါတယ်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အသက်နဲ့ ထပ်တူ ကျင့်ကြံထားတဲ့ ဓားဟာ သူ့လက်ထဲကနေ အလုခံလိုက်ရပါတယ်။
ပိုင်လင်ယွဲ့ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဖန့်ချန်က ဓားကို ကိုင်ပြီး လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူဆီ လျှောက်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
အခုအချိန်မှာ လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ မျက်နှာမှာလည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတွေ ကျန်နေပါသေးတယ်။
ခုနက ပိုင်လင်ယွဲ့ မျက်စိမှိတ်ထားတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ မမြင်လိုက်ပေမဲ့၊ ဘေးကလူတွေကတော့ ဖန့်ချန်က လက်တစ်ဖက် မြှောက်လိုက်ရုံနဲ့တင် လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ ဓားကွက်ကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ပိုင်လင်ယွဲ့ကို ကယ်လိုက်တာကို တွေ့လိုက်ရတာပါ။
"ဘာ... ဘာလို့လဲ..."
လို့ ပိုင်လင်ယွဲ့က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ မေးပါတယ်။
ဟုတ်တယ်၊ ဘာလို့လဲ
သူတို့နဲ့ အတူပါလာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ခေါင်းထဲမှာလည်း သံသယတွေ ဝင်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ သူ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးခါစပဲ ရှိသေးတာကို၊ ဘာလို့ ပိုင်လင်ယွဲ့ရဲ့ ပြဿနာကိုပါ ခေါင်းပေါ် လွှဲယူလိုက်ရတာလဲ
"ငါတို့ ဇာတိမှာတော့ ငါတို့ရဲ့ နောက်ခံတွေက မတူကြဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု ဒီချောင်ဖုန်းမှာတော့ ငါတို့က ဇာတိတူတွေပဲ ဒီနေ့ ငါ မင်းအတွက် ထွက်မရပ်ပေးရင်၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါကလည်း မင်းလိုပဲ ဖြစ်သွားမှာပဲ"
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြီး လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တယ်
"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ၊ ဒါမှမဟုတ် သေလိုက်"
"ငါက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား"
လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူဟာ ကြောင်သွားပါတယ်။
သူက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ တစ်ဖက်လူကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိတာကို၊ ဘာအကြောင်းနဲ့ ဒီလိုစကားမျိုး ပြောရဲရတာလဲ
ပိုင်လင်ယွဲ့တို့ကတော့ အရင်က ဖန့်ချန်ရဲ့ မာနကြီးတဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ကြတာပါ။
ဒီလူ့ကို ကြည့်လိုက်ရင် ထိပ်ဆုံးကနေ ခြေဖျားအထိ အမြင်ကတ်စရာတွေချည်းပဲလို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားတွေက သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို လန်းဆန်းသွားစေပြီး ရင်ထဲက အမုန်းတရားတွေကိုလည်း လွင့်စင်သွားစေသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
"ငါတို့ ဇာတိကို ထားခဲ့ပြီး ချောင်ဖုန်းကို ရောက်လာကြပြီ... အားလုံးက ဇာတိတူတွေပဲ..."
"ခုနက ပိုင်လင်ယွဲ့ ငါ့ကို လှမ်းကြည့်တုန်းက ငါ သူ့ကို ပြန်မကြည့်ရဲခဲ့ဘူး၊ ငါ ချောင်ဖုန်းကို ရောက်တာ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ငါ့ရင်ထဲမှာ ကြောက်စိတ်တွေ ဝင်နေခဲ့ပြီ..."
တချို့လူတွေက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေကြပြီး၊ တချို့ကတော့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားနေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက ပိုပြီး ပြတ်သားလာပါတယ်။
"ငါက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာလား မင်း ရွှယ်ကျုံးကို သတ်နိုင်ခဲ့ရုံနဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး မာနထောင်နိုင်မယ် မထင်နဲ့ ရွှယ်ကျုံးက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ပဲ၊ သူ ငါနဲ့တွေ့ရင်လည်း ကျိန်းသေ ရှုံးမှာပဲ "
လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူက အေးစက်စက် ရယ်လိုက်ပြီး ဓားထုတ်ဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လိုမှ လှုပ်ရှားလို့ မရတော့တာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လုယူသွားသလိုပါပဲ။
အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့လက်မောင်းတွေ ထုံကျင်လာသလို ခံစားရပြီး၊ ခြေထောက်တွေ၊ တစ်ကိုယ်လုံးက ပိုပိုပြီး နုံးခွေလာကာ မျက်ခွံတွေကလည်း အလိုအလျောက် ပိတ်ကျသွားပါတော့တယ်။
သွေးတစ်စက် မြေပေါ်ကို ကျသွားတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြီးမားတဲ့ သံသယတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
တစ်ဖက်လူက... ဘယ်တုန်းက ဓားထုတ်လိုက်တာလဲ
ပထမက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ ရွှယ်ကျုံး ရှုံးနိမ့်သေဆုံးခဲ့သလို၊ အခုလည်း ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူက တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးသွားပြန်ပါပြီ။
ဘေးနားက လုံမျိုးနွယ် ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဒေါသမီးတွေ တောက်လောင်နေပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ လုံမျိုးနွယ် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေကတော့ သူတို့အိမ်က ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက် သေသွားတာကို ဘာမှ မခံစားရတဲ့အပြင်၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားကွက်ပေါ်မှာပဲ အာရုံရောက်နေကြပါတယ်။
နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာမှာ၊ ပထမတစ်ကြိမ်က ဓားတောင် မထုတ်ခဲ့ဘူး၊ ဒုတိယတစ်ကြိမ်ကလည်း သူများဓားကို ချေးသုံးခဲ့တာ။
ဒါပေမဲ့ တစ်ကွက်တည်းနဲ့တင် လုံမျိုးနွယ် ဓားကျောင်းက ဆင်းလာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်တာကတော့... ဒီလို နည်းလမ်းမျိုးက တောရွာလက်ကြားက လာတဲ့သူနဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး။
ကျန်းကောင်းထျန်း ဟာ အစကတည်းက ဖန့်ချန်ကို အထင်ကြီးခဲ့တာပါ။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ စိုးရိမ်ရိပ်တွေ ပါလာပါတယ်။
တကယ်လို့ တစ်ဖက်လူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သူနဲ့ တူနေမယ်ဆိုရင်၊ ဒီဓားကွက်ကို သူ ခုခံနိုင်ပါ့မလား
ကျန်းကောင်းထျန်း သူ့ဘာသာသူ မေးခွန်းထုတ်ကြည့်ပေမဲ့ အဖြေကိုတော့ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။
စမ်းကြည့်မှပဲ သိရမှာပါ။
"ဖန့်ချန်... ရိုင်းစိုင်းမနေနဲ့"
လီချန်စန်းက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ ဖန့်ချန်လက်ထဲက ဓားက သူ့လက်ထဲ ရောက်သွားပါတယ်။
အဲဒီနောက် လုံအောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြောလိုက်တယ်
"ကလေးချင်း ရန်ဖြစ်တာကို မင်း စိတ်ထဲ ထည့်မနေပါနဲ့၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဓားကွက်က နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းပေမဲ့ ဒါက ဒီလောက်ပါပဲ"
"ငါက ဘာလို့ စိတ်ထဲ ထည့်ရမှာလဲ"
လုံအောက်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူက ဝိညာဉ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့်ကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်းရဲ့ ဓားပါရမီက တကယ်ပဲ မဆိုးဘူးပဲ ချောင်ဖုန်းဒေသမှာတောင် ထိပ်သီးအဆင့်လို့ ပြောလို့ရတယ် မင်းတို့လို တောရွာကနေ ဒီလို ပါရမီရှင် ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ မဆိုးဘူး"
သူက ခဏရပ်ပြီး
"ကောင်လေး... မင်း ငါ့လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်လား မင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တာနဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်က ပြဿနာတွေကို ငါ ရှင်းပေးမယ် ငါတို့ ဒုတိယမျိုးဆက်က မင်းကို လေ့ကျင့်ပေးရင် လီချန်စန်းနောက် လိုက်နေတာထက် အများကြီး အလားအလာ ကောင်းလိမ့်မယ်"
လုံအောက်က လူသိရှင်ကြား စည်းရုံးနေတာကို မြင်တော့ ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟိန်းလိုက်ပါတော့တယ်
"ဝမ်းကွဲအစ်ကို... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားပါ"
"ဟားဟားဟား... ငါ နောက်တာပါ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အတည်ပေါက် ဖြစ်နေရတာလဲ ဓားကျင့်ကြံသူဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ တော်တော် နိမ့်ကျတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်ပဲ၊ ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေမှာလဲ ဒီနေ့ သမက်တော် ခေါ်လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်ကို သွားဖို့ တကယ်ပဲ အရည်အချင်း ရှိမှန်း သိလိုက်ရလို့ ငါ စိတ်အေးသွားပါပြီ သွားပြီဗျို့"
လုံအောက်က အားရပါးရ ရယ်မောပြီး လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်သွားပါတော့တယ်။
ရွှယ်ရှန်း ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးကနေ ဖြတ်သွားချိန်မှာတော့ ဖန့်ချန်ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်သွားပါတယ်။
ဘာမှ မပြောခဲ့ပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးထဲက သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေကတော့ အထင်သားပါပဲ။
လုံအောက်တို့ ထွက်သွားတာကို မြင်တော့ ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးဟာ သိသိသာသာ စိတ်အေးသွားပုံရပါတယ်။
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ကြ"
လီချန်စန်းက လူတိုင်းကို တစ်ချက်ဝှေ့ကြည့်ပြီး အမျိုးသမီးကို ဖက်ကာ အိမ်ထဲကို လျှောက်သွားပါတယ်။
ယန်ခုန်း ဟာ နောက်ဆုံးမှာ အခွင့်အရေး ရသွားပြီး လုံရွှမ်း ဆီ သွားကာ စကားပြောနေပါတယ်။
သူတို့က တော်တော်လေး ရင်းနှီးပုံရပါတယ်။
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... ကျေးဇူးကြီးလှပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်တယ်လို့ မပြောတော့ပါဘူး၊ နောင်ကျရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါပြီ"
ပိုင်လင်ယွဲ့ဟာ ဖန့်ချန်ဆီကို အမြန်လျှောက်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
သူက အသံလွှင့် ကို မသုံးခဲ့ပါဘူး၊ အားလုံးက ကြားနေရတာကြောင့် ဒါဟာ သူ့ရဲ့ သဘောထားကို ထင်ထင်ရှားရှား ပြလိုက်တာပါပဲ။
အခန်း (၉၉၂) ဓားကျမ်းလေးစောင်
လူတိုင်း လုံမျိုးနွယ်စုထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့အခါမှပဲ ဒီနေရာမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တကယ်ကို များပြားလှမှန်း သိလိုက်ရပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ တာဝန်အများစုက အစောင့်အရှောက်တွေဖြစ်ပြီး၊ တချို့ကတော့ လုံမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အစေအပါးတွေပါ။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်းရဲ့ မျက်နှာတွေက သိပ်မကောင်းလှပါဘူး၊ တချို့စကားတွေကိုလည်း ရင်ထဲမှာပဲ မြှုပ်နှံထားလိုက်ရပါတယ်။
ပထမမျိုးဆက် ရဲ့ နေရာကို ရောက်တဲ့အခါ လီချန်စန်းက ဖန့်ချန်တို့အတွက် တည်းခိုဖို့ စီစဉ်ပေးပြီးနောက် ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးနဲ့အတူ ထွက်ခွာသွားပါတယ်။
"အားလုံးပဲ... ဒီနေရာက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ပင်မမျိုးနွယ်စု နယ်မြေဖြစ်တယ်၊ ငါတို့ တစ်ချက်ကို သတိထားရမယ် ဒီနေရာမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ဘာပြောသင့်လဲ၊ ဘာလုပ်သင့်လဲဆိုတာ မင်းတို့ စိတ်ထဲမှာ ရှိသင့်တယ်"
" အရင်တုန်းကလို မာနမကြီးကြပါနဲ့တော့ ပင်မမျိုးနွယ်က လုံမျိုးနွယ်ဝင်တွေကို သွားပြီး ရန်မစမိပါစေနဲ့ လူတိုင်းက ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူလို ကံကောင်းနေမှာ မဟုတ်ဘူး"
ယန်ခုန်းက လူတိုင်းကို ကြည့်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိသူတစ်ယောက်လို ဆုံးမနေပါတယ်။
ရှန်ဖုန်းဓားခန်းမနဲ့ ခုနစ်စင်ကြယ်ဓားဂိုဏ်းက လူနှစ်ယောက်ကတော့ ငြိမ်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပါတယ်။
ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ စိတ်ထဲမှာ ဘယ်လောက်ပဲ မကျေမနပ်ဖြစ်ဖြစ်၊ အခုတော့ သူများလက်အောက် ရောက်နေတာမို့ ခေါင်းငုံ့ပြီး သဘောတူလိုက်ကြရပါတယ်။
"မင်းတို့ထဲမှာ ဘယ်သူက တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ လဲ"
အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ဖန့်ချန်တို့အုပ်စုကို ထက်မြက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ဝှေ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ယန်ခုန်းက လာတဲ့သူကို မြင်တော့ ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်
"မိတ်ဆွေ ဝူ"
"သခင်လေးယန်ပဲ... ငါက တတိယမျိုးဆက် ရဲ့ အမိန့်အရ တုန်းဖန်းသခင်လေးကို လာရောက် ဖိတ်ကြားတာပါ"
အစိမ်းရောင်ဝတ် ဓားကျင့်ကြံသူက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပါတယ်။
ယန်ခုန်းက လီချန်စန်းရဲ့ တပည့်မှန်း သိနေပေမဲ့လည်း ဒီဓားကျင့်ကြံသူက မျက်နှာချိုသွေးခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်တဲ့ သဘောထားကိုသာ ပြပါတယ်။
"အားလုံးပဲ... မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ ဒီတစ်ယောက်က တတိယမျိုးဆက်ရဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ ဝူချီ ဖြစ်တယ်၊ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သလို တတိယမျိုးဆက်က လုံဝူသခင်မလေးရဲ့ အနီးကပ်အစေခံလည်း ဖြစ်တယ်"
ယန်ခုန်းက ရယ်မောရင်း တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်
"မိတ်ဆွေ ဝူ... မင်းရှာနေတဲ့လူက သူပါပဲ"
"ဟင်... မဟုတ်ပါဘူး... မင်းတို့ တတိယမျိုးဆက်က ငါ့ကို ဘာလို့ ရှာတာလဲ ငါက ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ လာတာလေ"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ ကတော့ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေပါတယ်။
ဝူချီက ပြုံးလိုက်ပြီး
"လီသမက်တော်က မင်းကို သေချာ မပြောပြထားဘူး ထင်တယ် မင်း ဒီကို လာတာက ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ပြိုင်ပွဲအတွက် မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့ပါ"
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ က ခေါင်းကို တဆက်ဆက်ခါပြီး
"လီဘိုးဘေးက အမိန့်မပေးရင် ငါ ဘယ်မှ မသွားရဲဘူး"
"လီသမက်တော်သာ အမိန့်မပေးရင် ငါလည်း ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူး တုန်းဖန်းသခင်လေး... လုံဝူသခင်မလေးကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းပါနဲ့တော့"
ဝူချီက အေးဆေးစွာ ပြောပါတယ်။
"တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ... ဆရာက မင်းကို ခေါ်လာတာ တခြားကိစ္စအတွက် အသုံးချဖို့ပဲ ဝူချီနောက်ကို မြန်မြန်လိုက်သွားပြီး လုံဝူသခင်မလေးကို သွားတွေ့လိုက်ပါ သူ့ကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းနဲ့"ာ
လို့ ယန်ခုန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။
"လုံဝူသခင်မလေး ငါ့ကို ဘာလို့ တွေ့ချင်ရတာလဲငါ သူ့ကို မသိပါဘူး..."
တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲက ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ကို အလိုအလျောက် ပုန်းလိုက်မိပါတယ်။
"ကံတရားဆိုတာ ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောတယ်
"မင်း သွားတွေ့လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ကောင်းတဲ့ကိစ္စလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
ဖန့်ချန်ကပါ အဲဒီလို ပြောလိုက်တော့ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ လည်း သက်ပြင်းချကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ဝူချီနောက်ကို လိုက်သွားပါတော့တယ်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်မှာတော့ လူတိုင်း တရားထိုင်နေတုန်း ယန်ခုန်းက တစ်ယောက်ချင်းစီကို လိုက်နှိုးပါတယ်။
သူတို့ ထွက်လာတဲ့အခါ ယန်ခုန်းအပြင် လီချန်စန်းရဲ့ သမီး လုံရွှမ်း နဲ့ မနေ့က မတွေ့ခဲ့ရတဲ့ လူငယ် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတချို့ကိုပါ တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
"ယန်ခုန်း... ငါတို့ကို နှိုးတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ ဘာမှ မရှိရင် ငါ ပြန်ပြီး တရားထိုင်တော့မယ်"
ပိုင်ချင်းမင်က စိတ်မရှည်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောပါတယ်။
ယန်ခုန်းက သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြောတယ်
"ဒီတစ်ခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရရှိဖို့အတွက် ဆရာက အထူးမှာကြားထားလို့ လုံရွှမ်းညီမလေးက ငါတို့ကို ဓားကျောင်း ဆီ ခေါ်သွားပြီး လေ့လာခွင့်ပေးမှာ ဖြစ်တယ်"
"လုံမျိုးနွယ်မှာ ဓားပညာ အမွေအနှစ် ၃၆ မျိုး ရှိတယ်၊ ငါတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက အဲဒီထဲက တစ်မျိုးကို ရွေးချယ် လေ့လာခွင့် ရမယ် ကိုယ့်ရဲ့ ဓားပညာနဲ့ ယှဉ်တွဲ လေ့လာပြီး ဓားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်နိုင်မှာ ဖြစ်တယ်"
"အိုး"
လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက ဝင်းလက်သွားပါတယ်။
ပိုင်ချင်းမင်လည်း ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်သွားတယ်
"စောစောက ပြောပါလား၊ မင်း အားနေလို့ လိုက်နှိုးနေတယ် ထင်နေတာ"
ယန်ခုန်းက လုံရွှမ်းကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြတယ်
"လုံရွှမ်းညီမလေး... စိတ်မရှိပါနဲ့ ဟင်လင်းပြင်ထာဝရဓားဂိုဏ်း က ဓားကျင့်ကြံသူတွေက အမြဲတမ်း မာနကြီးကြတာ၊ ဒီကို ရောက်တာတောင် အဲဒီ အကျင့်ဆိုးကြီးက မပျောက်သေးဘူး"
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဖေ ပြောတာတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက မင်းတို့ဆီမှာ အနိုင်မခံ ဓားနှလုံးသား ကို လေ့ကျင့်ထားကြတာဆိုတော့ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်တွေ ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်"
လုံရွှမ်းက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ... ဒီတစ်ခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် အတွက် အားကိုးပါရစေဦး"
လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပါတယ်။
လုံရွှမ်းက ဖန့်ချန်တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ဒီလို ပြောလိုက်တာက ကျန်တဲ့သူတွေကို မျက်လုံးထဲ မထည့်တာ မဟုတ်ဘူးလား
လူငယ်တစ်ယောက်က ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီး ပြုံးတယ်
"မနေ့က ဖန့်မိတ်ဆွေ က ဒုတိယမျိုးဆက်က ဓားကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ကို ဆက်တိုက် အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ် ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါ ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ခရီးစဉ်မှာ ဖန့်မိတ်ဆွေက ပထမမျိုးဆက်အတွက် မျက်နှာရအောင် လုပ်ပေးနိုင်တော့မယ် ထင်တယ်"
"ပထမမျိုးဆက်အတွက် မျက်နှာရအောင် လုပ်ပေးရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ လုံမျိုးနွယ်အတွက် ဒီလောင်းကြေးပွဲကို နိုင်အောင် တိုက်ပေးရမှာပါ"
လို့ လုံရွှမ်းက ပြင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
"ဟုတ်ပါပြီ... ဟုတ်ပါပြီ"
လူငယ်က ရယ်မောရင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်တယ်
"ငါ့နာမည်က ချန်ကျော့ကျူ၊ ချန်မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ယောက်ပါ"
ကျန်တဲ့ လူငယ် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးတွေကတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မိတ်ဆက်ဖို့ စိတ်မပါကြဘဲ ဖန့်ချန်တို့ အုပ်စုကို အကဲခတ်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့သာ ကြည့်နေကြပါတယ်။
"ဒီလူတွေက ဒီဒေသက ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေပဲ နောက်ကျရင် မင်းတို့ ချောင်ဖုန်းမှာ နေဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင် သူတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကို လိုအပ်လိမ့်ဦးမယ်"
လို့ ယန်ခုန်းက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"မိတ်ဆွေ ယန် ကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ သူတို့အားလုံးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက တိုက်ပွဲမှာ အတော်ဆုံးပဲလေ ငါတို့ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှု ဘယ်လိုလုပ် လိုမှာလဲ"
ချန်ကျော့ကျူက ရယ်မောလိုက်တယ်
"အချိန်လည်း သိပ်မစောတော့ဘူး၊ ငါတို့ ဓားကျောင်းကို သွားကြရအောင်"
ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်း
"ငါ ပြောတာကတော့... မနေ့က ဖန့်ချန် သတ်လိုက်တဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူက ဒီကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းကပဲလေ၊ လီဘိုးဘေးက ဘာလို့ ငါတို့ကို ဒီကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းကိုပဲ လွှတ်တာလဲ ပြဿနာတက်မှာ မကြောက်ဘူးလား "
ပိုင်ချင်းမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ယန်ခုန်းကို လှမ်းကြည့်ပါတယ်။
"ကျန်တဲ့ ဓားကျောင်းတွေနဲ့ ဆရာ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကပဲ ဆရာ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်ထားတာ အဲဒီကျေးဇူးကြွေးကို အသုံးမချရင် မင်းတို့ ဒီနေ့ လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ဓားကျမ်းတွေကို လေ့လာခွင့် ရမှာ မဟုတ်ဘူး"
လို့ ယန်ခုန်းက အေးစက်စက် အသံလွှင့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းက ဓားကျင့်ကြံသူတွေဟာ လုံရွှမ်းတို့ကို မြင်တော့ နှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်လိုက်ကြပေမဲ့၊ ဖန့်ချန်တို့ အုပ်စုကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေက ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ ရန်လိုတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
"အဲဒီကောင်တွေက ပထမမျိုးဆက်က လီသမက်တော် တောရွာကနေ ရှာလာတဲ့လူတွေ မဟုတ်လား"
"ငါတို့တောင် ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ်ကို သွားဖို့ အရည်အချင်း မရှိတာကို သူတို့က ဘာမို့လို့ သွားခွင့်ရတာလဲ"
"မနေ့က ရွှယ်ကျုံးက အရမ်းကို အရှက်ရစရာကောင်းအောင် ရှုံးသွားခဲ့တာ ဓားကျောင်း ကိုးကျောင်းလုံးက စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ ရွှယ်ကျုံးက ထိပ်ဆုံး ၅ ယောက်ထဲ ပါတာတောင် ရှုံးသွားတယ်ဆိုတော့ ဒီကောင်တွေကလည်း အစွမ်းနည်းနည်းတော့ ရှိမှာပေါ့"
လူတိုင်းက ဖန့်ချန်တို့ရဲ့ နောက်ကျောကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောနေကြပါတယ်။
လုံရွှမ်းက ဖန့်ချန်တို့ကို ဓားကျမ်းဂေဟာ ထဲ ခေါ်သွားတာကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှ သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေက ပိုပြီး အံ့ဩသွားကြပါတယ်။
"သူတို့ ဘာလို့ ဓားကျမ်းဂေဟာထဲ ဝင်သွားတာလဲ ငါတို့ ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းရဲ့ ဓားကျမ်းလေးစောင် ကို လေ့လာဖို့လား "
"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဒီတောရွာသားတွေက ဘာမို့လို့လဲ ငါတို့တောင် ဓားကျမ်းလေးစောင် ကို လေ့လာခွင့် မရသေးတာကို..."
"မြန်မြန်... အစ်ကိုကြီး ကို သွားအကြောင်းကြား"
...
"ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းမှာ ဓားကျမ်းလေးစောင် ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ထင်ရှူးစိမ်းဓားကျမ်း ၊ ထာဝရအသက်ဓားကျမ်း ၊ တောင်ဖြိုဓားကျမ်း နဲ့ အမှားကင်းဓားကျမ်း တို့ပဲ"
"ငါ့အဖေက ကိုးခုမြောက် ဓားကျောင်းအုပ်နဲ့ ပြောထားပြီးပြီ မင်းတို့ ဒီဓားကျမ်းလေးစောင်ထဲက တစ်ခုကို ရွေးချယ် လေ့လာခွင့် ရမယ် ဒီနေရာမှာပဲ လေ့လာရမှာဖြစ်ပြီး ယူသွားလို့ မရဘူး၊ လေ့လာခွင့် အချိန်က သုံးရက်ပဲ"
"သုံးရက်ပြည့်ရင် ဘာမှ နားမလည်သေးရင်တောင် ဓားကျမ်းဂေဟာကနေ ထွက်ရမယ် ဒီဓားကျမ်းလေးစောင်လုံးက ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းတို့အတွက်တော့ ဒါက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ"
တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ဟုတ်လား
လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
ပိုင်ချင်းမင် အခု ကျင့်ကြံနေတဲ့ ဝိညာဉ်ဓားကျမ်းကတောင် သူ့ကို တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်အထိ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ဖို့ မသေချာပါဘူး။
လုံရွှမ်း ပြောသလိုဆိုရင် ဒီဓားကျမ်းလေးစောင်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ ကံထူးမှုကြီး တစ်ခုပါပဲ။