အခန်း (၉၉၅-၉၉၆)

​အခန်း (၉၉၅) အကြောင်းအရင်း

​"ယွန်းလူမြို့ ဒီနေရာမှာ ဒုတိယအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး တစ်ပါးကိုယ်တိုင် အုပ်ချုပ်တာ ဒီမှာ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော်ရှိပြီး အားလုံးက မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက သခင်လေးတွေ ဖွင့်ထားကြတာပဲ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်ထဲမှာလည်း ငါ့အပြင် တခြားမျိုးဆက်တွေက ဖွင့်ထားတာတွေ ရှိသေးတယ်၊ အတိုင်းအတာပဲ ကွာတာပါ"

​လုံရို့က ဖန့်ချန်ကိုခေါ်ပြီး စည်ကားလှတဲ့ မြို့ကြီးတစ်မြို့ရဲ့ လမ်းမပေါ်မှာ လျှောက်လာပါတယ်။

ဖုတုန်းဟိုင်နဲ့ တခြားဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ အနောက်ကနေ ကပ်လိုက်လာကြပါတယ်။

​"ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် ဆိုတာ... လူတွေက ပိုက်ဆံပေးပြီး ဓားကျင့်ကြံသူတွေ တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ကြတာလား၊ ပြီးတော့ အပျော်သဘောနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ကြတာပေါ့ ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်ပါတယ်။

​လုံရို့က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်တယ်

"အဲဒီလို နားလည်ထားလို့ ရပါတယ်"

​"ဒီနန်းတော်တွေမှာ လီဘိုးဘေးတို့လို ဓားကျင့်ကြံသူတွေကော တိုက်ခိုက်တာမျိုး ရှိလား"

လို့ ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။

​"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဓားကျင့်ကြံသူတွေလား"

​လုံရို့က ရယ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"ရှိတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းရှားတယ် နင်တို့ ဓားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးအဆင့်ထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူက လက်ချိုးရေလို့ ရတယ် တစ်ခါတလေ ပြိုင်ပွဲရှိရင်တောင် အဲဒီ ဒုတိယအဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖွင့်ထားတဲ့ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်မှာပဲ တိုက်ကြတာ ငါ့နေရာမှာတော့ အခုလောလောဆယ် စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ပွဲတွေကိုပဲ လက်ခံတာ"

​ခဏရပ်ပြီး လုံရို့ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်

"အခု ငါ့ကို လာပြီး ပြဿနာရှာနေတာက မဟာယန်ဂိုဏ်း က ရူးကြောင်ကြောင် မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ သူ ငါ့ကို ပြဿနာရှာရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကလည်း တစ်ယောက်ယောက်က မဟာယန်ဂိုဏ်းက တပည့်တချို့ကို အရှက်ခွဲလိုက်လို့တဲ့"

" ငါ့ရဲ့ လက်အောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေဆိုရင် ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးထားတာ နောက်ထပ် ထပ်ရှုံးရင် ငါ့ရဲ့ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ကို သူ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ရတော့မှာ သူက ငါ့ကို ယွန်းလူမြို့ကနေ အတင်းမောင်းထုတ်ဖို့ လုပ်နေတာ"

​"..."

​ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပါတယ်။

အတော်ကြာမှ သိလိုက်ရတာက... ဒီကိစ္စက သူ့ကြောင့် စဖြစ်တာလား ဒါကြောင့်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လုံရို့က သူ့ကိုကြည့်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါနဲ့ ပြုံးနေခဲ့တာကိုး။

​"အဲဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီပြဇာတ်ကို တကယ်နဲ့တူအောင် ကပြရမှာ တကယ်တော့ နင်က ပြဿနာရှာခဲ့တာဆိုတော့ နင့်ကို ငါက လာပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းတယ်ဆိုတာ အပြင်လူတွေအမြင်မှာ အရမ်းယုတ္တိရှိတယ် မဟုတ်လား"

​လုံရို့က ကလေးတစ်ယောက်လို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

​"တကယ်ကို ယုတ္တိရှိတာပဲ တကယ်လို့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်ပဲ ဆိုရင်တော့ သူတို့ နောက်ထပ် တစ်ပွဲမှ နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။

​"ကောင်းပြီ၊ ဒီမျက်နှာဖုံးကို တပ်ထားလိုက် ခဏနေရင် ဘာမှဝင်မပြောနဲ့"

​လုံရို့က ဖန့်ချန်ကို အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန် မျက်နှာဖုံး တပ်လိုက်တဲ့အခါ မျက်နှာဖုံးက အရေပြားထဲ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ့ရဲ့ ရုပ်သွင်က တဖြည်းဖြည်း အိုမင်းသွားကာ အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ် လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

​မကြာခင်မှာပဲ သူတို့အုပ်စုဟာ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားတဲ့ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုရဲ့ ရှေ့ကို ရောက်လာပါတယ်။

တံခါးဝမှာ စောင့်နေတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေက လုံရို့ကို မြင်တာနဲ့ ရိုရိုသေသေ ဒူးထောက်အရိုအသေ ပေးကြတယ်

​"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဂိုဏ်းအုပ်ကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​"ဂိုဏ်းအုပ်ကြီး"

ဖန့်ချန်က လုံရို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

​"ထကြတော့"

လုံရို့က ပြုံးရင်း

"အဲဒီ ရူးနေတဲ့ မိန်းမ ရောက်နေပြီလား"

​"သခင်မလေး ဟွမ်ရန့်ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် ရဲ့ ပိုင်ရှင်က အထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်"

​အစောင့်တွေရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပါတယ်။

ဖန့်ချန်က နားစွင့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲကနေ ဆဲဆိုအော်ဟစ်သံတွေကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရပါတယ်။

​လုံရို့က ရယ်ပြီး

"သူ ထပ်ရူးနေပြန်ပြီ၊ သွားကြစို့"

​ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ထဲ ဝင်လိုက်တဲ့အခါ ဆဲဆိုသံတွေက ပိုပြီး ကျယ်လောင်လာပါတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ ဖန့်ချန်ဟာ လုံရို့နောက်ကနေ စင်္ကြံလမ်းကို ဖြတ်ပြီး အမြင်ကျယ်တဲ့ အခန်းတစ်ခုထဲကို ရောက်လာပါတယ်။

အဲဒီမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ရှေ့က ဓားကျင့်ကြံသူအချို့ကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ပြီး ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ဆဲဆိုနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။

​အဲဒီ ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်နှာက ကြည့်မကောင်းပေမဲ့ ပြန်မပြောရဲကြပါဘူး။

လုံရို့ကို မြင်လိုက်ရမှ သူတို့ သက်ပြင်းချနိုင်ပြီး အမြန်လျှောက်လာကြတယ်

"သခင်မလေး

​"နင် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာရဲသေးတာပဲ လုံမျိုးနွယ်ထဲ ပြန်ပုန်းနေပြီး ထွက်မလာတော့ဘူး ထင်နေတာ"

​အမျိုးသမီးက လုံရို့ကို လှောင်ပြောင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

အဲဒီနောက် သူ့ရဲ့အကြည့်က ဖန့်ချန်တို့အပေါ် ရောက်သွားပြီး လှောင်ပြောင်မှုက ပိုပြီး သိသာလာတယ်

​"ဘာလဲ စစ်ကူသွားခေါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ဒီလူတွေပဲ ပါလာတာလဲ ဒီထဲမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်က တိုက်ရဲလို့လဲ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ရဲ့ စည်းကမ်းအရ နင် တိုက်ပွဲကို မရင်ဆိုင်ရဲရင် ဒီနန်းတော်က ငါ့အပိုင် ဖြစ်သွားမယ် ဒီမှာ မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးလည်း ငါ့လူတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပဲ"

​"ရွှီယန့်... ငါ့ဆီက ဆယ်ပွဲကျော် နိုင်ထားတာ မဝသေးဘူးလား နင်က အမြစ်ပြတ်အောင် သတ်မလို့လား "

လုံရို့က အေးစက်စက် ပြောပါတယ်။

​"ဒါက ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်တွေကြားက စည်းကမ်းပဲလေ အမြစ်ပြတ်သတ်တယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ နင်က အစွမ်းမရှိရင် ယွန်းလူမြို့မှာ လာပြီး ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် မဖွင့်နဲ့လေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေက ဒီလောက် ရှာရလွယ်တယ် ထင်နေလား"

​ရွှီယန့်က ရယ်မောရင်း သူ့ရဲ့အကြည့်က ဖုတုန်းဟိုင်ပေါ်ကို ရောက်သွားတယ်

"တကယ်လို့ နင်က ဖုတုန်းဟိုင်ကို ငါ့ဆီ ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ နင့်ကို လွှတ်ပေးဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးနိုင်တယ်"

​ဖုတုန်းဟိုင်ရဲ့ မျက်နှာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပေမဲ့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပါဘူး။

​"ဖုတုန်းဟိုင်က ငါတို့ လုံမျိုးနွယ် ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်းရဲ့ အဓိကတပည့်ပဲ အလားအလာ အရမ်းကောင်းတဲ့လူ နင်ကတော့ တကယ်ကို ပါးစပ်ကြီးတာပဲ"

လုံရို့က လှောင်ပြောင်လိုက်ပါတယ်။

​"အဓိကတပည့် အလားအလာကောင်းတယ် ငါ့ရဲ့ ရှောင်ပါး ရဲ့ ပါရမီက သူ့ထက် မနိမ့်ပါဘူး ရှောင်ပါး တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်သွားရင် နင့်ရဲ့ အဓိကတပည့်ဆိုတာ ရှောင်ပါးရဲ့ ပြိုင်ဘက်တောင် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး ရှောင်ပါး... ငါပြောတာ မှန်တယ်မလား"

​ရွှီယန့်က ဘေးက လူငယ်တစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။ လူငယ်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်တယ်

"သခင်မလေး ပြောတာ အမှန်ပါပဲ"

​ဖန့်ချန်က အဲဒီလူငယ်ကို သတိထားကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ဆီက အရှိန်အဝါက တကယ်ကို တည်ငြိမ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ ဓားဆန္ဒ က ကောင်းကင်က လျှပ်စီးလက်သလိုမျိုး အရမ်းကို ပြင်းထန်ပါတယ်။

ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီလူငယ်ကြောင့်ပဲ လုံရို့ရဲ့လူတွေ ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

​"ကြားတယ်မလား၊ နင်တို့ လုံမျိုးနွယ်က ဓားကျမ်း ၃၆ စောင် ရှိတယ်လို့ ကြွားနေကြပေမဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ရဲ့ သခင်မလေးဖြစ်တဲ့ နင်ကတော့ စိတ်ဝိညာဉ်ထွက်ခွာခြင်းအဆင့်မှာ ထုတ်ပြစရာ ဓားသမားတစ်ယောက်တောင် မရှိဘူး"

"ဒါကို အပြင်လူတွေ သိသွားရင် ရယ်စရာကြီး ဖြစ်နေမှာပေါ့ မဟုတ်မှလွဲရော... အဲဒါကြောင့်ပဲ နင့်အဖေက နင့်အတွက် အသုံးမကျတဲ့ လင်ကို ရှာပေးခဲ့တာလား ငါ ကြားတာတော့ နင့်လင်က နင့်ရဲ့ စရိုက်ကို မခံနိုင်လို့ တိတ်တိတ်လေး ထွက်ပြေးသွားတာ အခုထိ အစအနတောင် မရှိတော့ဘူးဆို ဟားဟားဟား... တကယ်ကို ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ် "

​ရွှီယန့်က သူ့ဗိုက်ကို သူပြန်နှိပ်ပြီး တဟားဟားနဲ့ အားရပါးရ ရယ်မောနေပါတယ်။

​ဖုတုန်းဟိုင်က မျက်နှာတင်းသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောတယ်

"ရွှီသခင်မလေး လျှောက်မပြောပါနဲ့၊ သခင်မလေးရဲ့ အမျိုးသားက ကိစ္စရှိလို့ အိမ်က ခဏထွက်သွားတာပါ၊ ထွက်ပြေးတာ မဟုတ်ဘူး"

​"နင့်သခင်မလေးတောင် စကားမပြောသေးဘူး၊ နင်လို ခွေးသား က ဝင်ပြောရဲတယ်လား နင်လို နိမ့်ကျတဲ့လူက ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် သိသင့်တယ် ငါ နင့်ကို စကားမပြောရင် နင်က ပါးစပ်ဟဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူး၊ သိလား"

​ရွှီယန့်ရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း အေးစက်သွားပြီး ဖုတုန်းဟိုင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဖုတုန်းဟိုင်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။

​"ပြောစမ်းပါ... နင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ငါ့ကို တမင်ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေတာလည်း အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး"

လုံရို့က အေးစက်စက် ပြောပါတယ်။

​သူမရဲ့ အသံက တည်ငြိမ်နေပေမဲ့ ရွှီယန့်ကတော့ အထဲမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ဒေါသအရိပ်အယောင်ကို မြင်သွားပြီး မျက်လုံးထဲမှာ အောင်နိုင်သူအပြုံးတွေ ပေါ်လာပါတယ်။

​"ငါက ဘာလုပ်ချင်ရမှာလဲ၊ ဒီဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ကို လာတာ ဓားချင်းယှဉ်ဖို့ပဲလေ ငါ့ကို အမြဲအားပေးနေတဲ့ ဧည့်သည်တွေက နင် တိုက်ပွဲလက်ခံမှာကို စောင့်နေကြတာ သူတို့ကို အကြာကြီး မစောင့်ခိုင်းပါနဲ့တော့"

ရွှီယန့်က ရယ်မောပါတယ်။

​"ဓားချင်းယှဉ်တာတော့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ငါ လောင်းကြေးထပ်တိုးချင်တယ်"

​လုံရို့က အေးဆေးစွာ ပြောတယ်

"တကယ်လို့ နင်တို့ ရှုံးရင် နင့်ရဲ့ ဟွမ်ရန့်ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ကို ငါ သိမ်းမယ် မှတ်ပုံတင်ထားတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ငါ့လူတွေ ဖြစ်ရမယ် ပြီးတော့ နင်... မဟာယန်ဂိုဏ်းက ရွှီယန့်၊ နင့်လူတွေကို ခေါ်ပြီး ယွန်းလူမြို့ကနေ ထွက်သွား ဒီကို ဘယ်တော့မှ ခြေဦးမလှည့်နဲ့တော့ နင် မရဲရင်တော့ အခုပဲ လစ်လိုက်တော့"

​ရွှီယန့် ခဏ မှင်သက်သွားပြီး မျက်လုံးကို မှေးကာ လုံရို့ကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

​ရုတ်တရက် သူက ရယ်လိုက်ပြီး

"နင် ငါ့ကို ခြောက်နေတာလား"

​"နင် ဘယ်လိုထင်လဲ"

လုံရို့က ပြုံးပြီး ပြန်မေးပါတယ်။

​ရွှီယန့်က တခစ်ခစ်နဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး လူတိုင်းကို ဝှေ့ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးမှာ ဖန့်ချန်ပေါ်ကို အကြည့်ရောက်သွားပါတယ်

​"ဒီဓားကျင့်ကြံသူက ဘယ်ကလဲ လုံမျိုးနွယ်ကပဲလား"

​"သူက နင့်ကို ဖြုတ်ဖို့ ငါ သွားပင့်လာတဲ့သူပဲ နင် အချစ်ဆုံး ရှောင်ပါးတောင် သူ့လက်ထဲမှာ တစ်ကွက်တောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လုံရို့က အေးဆေးစွာ ပြောပါတယ်။

​ဒါကို ကြားတော့ ရွှီယန့်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်

"ကောင်းပြီ၊ လောင်းကြေးထပ်တာကို ငါ သဘောတူတယ် နင် လောင်းကြေး မပေးဘဲ ရှောင်ပြေးမှာစိုးလို့ တခြား ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်တွေက ပိုင်ရှင်တွေကိုပါ သက်သေအဖြစ် ဖိတ်လိုက်မယ်"

​အဲဒီနောက် သူက ဘေးက လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်

"ရှောင်ပါး... ပြိုင်ပွဲစတာနဲ့ ဒီလူ့ကို ရှစ်ပိုင်း ပိုင်းပစ်လိုက် တစ်ပိုင်းမှ မလျော့စေနဲ့ တစ်ပိုင်းမှ မပိုစေနဲ့၊ အတိအကျ... ရှစ်ပိုင်းပဲ"

​ရှောင်ပါးက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"ရှောင်ပါး နားလည်ပါပြီ"

​"ဓားချင်းယှဉ်မယ့် အချိန်ကို နောက်ထပ် နှစ်နာရီ ကြာရင်လို့ သတ်မှတ်မယ် နင် အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ နင့်ရဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းလေးတွေ သိမ်းထားလိုက်တာ ကောင်းမယ် နင့်ကို ရှင်းပြီးရင် ကျန်တဲ့ လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်တွေကိုလည်း ငါ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါက ငါတို့ မဟာယန်ဂိုဏ်းကို လာစိန်ခေါ်တဲ့ အကျိုးဆက်ပဲ "

​ရွှီယန့်က တဟားဟား ရယ်မောရင်း လူတွေကိုခေါ်ပြီး ထွက်သွားပါတော့တယ်။

​ခုနက အရဆဲခံနေရတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီး လုံရို့ကို တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရပါတယ်။

​"စိတ်မပူကြနဲ့၊ နောက်လာမယ့် ပြိုင်ပွဲအတွက်ပဲ သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ထားကြ"

လုံရို့က လက်ယမ်းပြပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

​အခန်း (၉၉၆) သူဌေးကြီးတွေရဲ့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့နှုန်း

​ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရတာကတော့ လုံရို့က သတင်းအနည်းငယ် လွှင့်လိုက်ရုံနဲ့တင် နှစ်နာရီ အတွင်းမှာတင် ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ရဲ့ ထိုင်ခုံ ၈၀-၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရောင်းထွက်သွားတာပါ။

​ထိုင်ခုံတစ်ခုံကို အဆက်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀ နဲ့ တွက်မယ်ဆိုရင် ထိုင်ခုံပေါင်း ၃၀၀၀၀ ရှိတာကြောင့် ဝင်ကြေးသက်သက်တင် လုံရို့က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ သန်း ရရှိသွားပါတယ်။

​"ဒါက အသေးအဖွဲလေးပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်မှာ လောင်းကြေးထပ်ချင်ရင် အနည်းဆုံး အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပဲ လက်ခံတာ"

လုံရို့က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။

​ဖန့်ချန် စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ဒီလို ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် တစ်ခုဟာ ဒုတိယမျိုးဆက်ရဲ့ သခင်မလေးတစ်ယောက်တည်း ဖွင့်ထားတာတောင် အမြတ်အစွန်းက စိတ်ကူးထားတာထက် ကျော်လွန်နေပါတယ်။

လုံမျိုးနွယ်က မြို့ပေါင်းများစွာကို ထိန်းချုပ်ထားတာဆိုတော့ ဒီလိုမျိုး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေမှာပါ။

​"ဒါကြောင့်လည်း လုံမျိုးနွယ်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်တာပဲ လီချန်စန်း ရှိနေတဲ့ ပထမမျိုးဆက်ကတော့ အင်အားနည်းနေပြီ၊ သူတို့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မြို့ ၉ မြို့ပေါင်းမှ ၇ နှစ် ၈ နှစ်နေမှ မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်ခုလောက်ပဲ ထွက်နိုင်တာ..."

​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲကနေ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လုံမျိုးနွယ်လို သူဌေးကြီးတွေရဲ့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့နှုန်းက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ အိမ်မက်တောင် မမက်ရဲတဲ့ အဆင့်မျိုးပါ။

​နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်...

​ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်မှာ လူတွေ ပြည့်လျှံနေပြီး၊ ရွှီယန့်ကတော့ VIP ခုံမှာ ထိုင်ကာ လူတွေနဲ့ ရယ်မော စကားပြောနေပါတယ်။

​"ဒီလူတွေက ယွန်းလူမြို့က တခြား ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်တွေရဲ့ လူတွေပဲ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက သခင်မလေးထက် မနိမ့်ဘူး"

​ဖုတုန်းဟိုင်က ဖန့်ချန်ရဲ့ ဘေးကို လျှောက်လာပြီး သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးတယ်

"မင်း ဒီတစ်ခါ တိုက်ပွဲအတွက် ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိလဲ ရွှီယန့် ဘေးက ရှောင်ပါးက ရွှယ်ကျုံးတို့လို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး သူ့ရဲ့ အစွမ်းက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ဓားကျောင်း ၉ ကျောင်းလုံးက တစ်အဆင့်တည်း တပည့်တွေထဲမှာ ပြိုင်ဘက် မရှိသလောက်ပဲ"

​"သူ့ရဲ့ ဓားဆန္ဒက လျှပ်စီးနဲ့ ဆိုင်တာလား"

ဖန့်ချန်က ဖုတုန်းဟိုင်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

​ဖုတုန်းဟိုင်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်တယ်

"ခုနစ်ရောင်ခြည် မိုးကြိုးဓား ဆိုတာ သူ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည်ပဲ ငါကြားတာတော့ သူကျင့်တဲ့ ဓားလမ်းစဉ် အမွေအနှစ်က ခုနစ်ရောင်ခြည် မိုးကြိုးဓားကျမ်း လို့ ခေါ်တယ်တဲ့ လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ဓားကျမ်း ၃၆ စောင်ထက် မနိမ့်ဘူး မင်းရဲ့ အမွေအနှစ်ထက်တော့ အများကြီး ပိုကောင်းမှာပေါ့"

​ဖန့်ချန်က တစ်ခုခုကို စဉ်းစားဟန်နဲ့

"သခင်မလေး ပြောတာတော့ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်ရဲ့ အဓိက အမြတ်က လောင်းကြေးမှာ ရှိတာဆိုတော့... လောင်းကြေး အချိုးအစား လေး ကြည့်ချင်လို့"

​"မင်းက ပြိုင်ပွဲဝင်ရမှာဆိုတော့ လောင်းကြေးထပ်လို့ မရဘူး၊ ဒါက စည်းကမ်းပဲ"

ဖုတုန်းဟိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောပါတယ်။

​"ကိုယ့်ဘာကိုယ် အနိုင်လောင်းတာတောင် မရဘူးလား"

ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး မေးပါတယ်။

​ဖုတုန်းဟိုင် ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး

"ငါ သခင်မလေးကို ခွင့်တောင်းပေးမယ်"

​အဲဒီနောက် သူက VIP ခုံဘက်ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းက အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာတော့ လုံရို့က ဒီဘက်ကို ကြည့်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။

ဖုတုန်းဟိုင်က စဉ်းစားပြီးတာနဲ့ ဒီနေ့ရဲ့ လောင်းကြေးစာရင်းကို လူတစ်ယောက်အား လွှတ်ပေးခိုင်းလိုက်ပါတယ်။

​ဖန့်ချန် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လောင်းနည်းပေါင်း ၄၀-၅၀ လောက် ရှိနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။

အဲဒီထဲမှာ အချိုးအစား အမြင့်ဆုံးကတော့

"သူ နိုင်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ခုနစ်ရောင်ခြည် မိုးကြိုးဓားကို တစ်ကွက်တည်းနဲ့ သတ်ရမယ်၊ ဒုတိယတစ်ကွက် မသုံးရဘူး"

ဆိုတဲ့ အချက်ပါ လောင်းကြေးက ၈ ဆ (1:8) ပေးပါတယ်။

​"ငါ ဒါကို လောင်းမယ်၊ အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀၀ ထည့်မယ်"

လို့ ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။

​"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀၀ မင်း ထုတ်ပေးနိုင်လို့လား"

ဖုတုန်းဟိုင်က သံသယနဲ့ ကြည့်ပြီးမှ ခေါင်းခါလိုက်တယ်

"ငါတို့ ဒီနန်းတော်ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်အရ အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရဲ့ အမြင့်ဆုံး လောင်းကြေးက ၅၀၀ ပဲ"

​"ဒါက သတ်မှတ်ချက် ရှိသေးတာလား"

ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပါတယ်။

​"ဒါကတော့ ရှိမှာပေါ့ မဟုတ်ရင် ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် တစ်ခုတည်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းချီ သိန်းချီ လောင်းကြရင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့ အဆင့်မြင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပွဲဆိုရင်တော့ ၅၀၀၀ လောင်းလို့ ရတယ်"

ဖုတုန်းဟိုင်က ရှင်းပြပါတယ်။

​"ထားလိုက်ပါတော့၊ ၅၀၀ ဆိုလည်း ၅၀၀ ပေါ့"

​မရှိတာထက်စာရင် တော်ပါသေးတယ်၊ နိုင်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀၀၀ ရမှာပဲ။ အလကားရမယ့်ဟာကို ဘယ်သူက မယူဘဲ နေမှာလဲ။

​VIP ခုံမှာတော့ ရွှီယန့်နဲ့အတူ လာကြတဲ့ တခြားဂိုဏ်းချုပ်တွေက လက်ရှိ စကားဝိုင်းကနေ လုံမျိုးနွယ်နဲ့ စုန်းမျိုးနွယ် ကြားက လောင်းကြေးပွဲအကြောင်း ပြောင်းပြောနေကြပါတယ်။

​"လုံရို့... ကြားတာတော့ စုန်းယီ ရဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲကို သတ်လိုက်တဲ့ကောင်... အခု နင်တို့ လုံမျိုးနွယ်ဆီမှာ ရှိနေပြီး ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ကို တက်ဖို့ ပြင်နေတယ်ဆို"

​"ဟုတ်တယ်လေ"

​လုံရို့က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

"ငါ့အဖေက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းကြည့်ပြီးပြီ၊ စုန်းယီကို သတ်တာ အမှန်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် "

ပြောရင်းနဲ့ လုံရို့က ရွှီယန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်တယ်

"စုန်းယီ က စုန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်သလို နင်တို့ မဟာယန်ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့်လည်း ဖြစ်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ အထိုးမခံနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတာ အဲဒီလို တောရွာအရပ်ကို သွားပြီးတော့တောင် ဝိညာဉ်ခွဲ တစ်ခု အသတ်ခံလိုက်ရတယ်၊ ကြားရတာတော့ ဖင်ရိုက်ပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာတဲ့၊ တကယ်ကို အရှက်ကွဲစရာပဲ"

​"ဟုတ်ပါတယ် စုန်းဂျူနီယာက ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ အရှက်ကွဲသွားတာပါ ဂိုဏ်းကလည်း သူ့ကို အပြစ်ပေးထားပြီးသား"

"ဒါပေမဲ့... အပြစ်ပေးတာက အပြစ်ပေးတာပေါ့သာမန် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ငါတို့အပေါ်ကို စော်ကားရဲတာကို နင်တို့ လုံမျိုးနွယ်က ကာကွယ်ပေးပြီး ဓားသခင်္ျိုင်းလှေကားထစ် ကို သွားခိုင်းဦးမယ်ဆိုတော့... စုန်းမျိုးနွယ်ရော၊ မဟာယန်ဂိုဏ်းရောက ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​ရွှီယန့်က တဟားဟား ရယ်မောရင်း

"ဒီကိစ္စအတွက် နင်တို့က အဖြေမပေးချင်ရင်တော့ ငါတို့ဘာသာ ငါတို့ပဲ ဖြေရှင်းရတော့မှာပေါ့ အဲဒီအချိန်ကျရင် နင်တို့ လုံမျိုးနွယ်ဝင်တွေကို မှားပြီး ထိခိုက်မိရင်တော့ ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါဦးနော်"

​"နင် ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

လုံရို့က ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။

​"ခြိမ်းခြောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ"

ရွှီယန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြန်ပြောပါတယ်။

​အခြေအနေက တင်းမာလာတာကို မြင်တော့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အသက် ၂၀-၃၀ အရွယ် ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်က ပြုံးပြီး ကြားဝင်ပြောလိုက်တယ်

​"နှစ်ယောက်စလုံး မရန်ဖြစ်ကြပါနဲ့တော့ တကယ်လို့ ရန်ငြိုးရှိရင်လည်း ဒီနေ့ရဲ့ ဓားတိုက်ပွဲမှာပဲ သေသေချာချာ ဖြေရှင်းလိုက်ကြတာပေါ့"

​"ငါ နန်ကုန်း ရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလိုက်မယ် နန်ကုန်း... ကြားတာတော့ နင့်အိမ်က အစ်ကိုကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတင် အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်သွားပြီဆို "

​ရွှီယန့်က အဖြူရောင်ဝတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အမူအရာက လုံရို့ကို ဆက်ဆံတုန်းကလို ရိုင်းစိုင်းမနေဘဲ အနည်းငယ် ယဉ်ကျေးသွားပါတယ်။

​နန်ကုန်းယွမ်ချန် ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဂုဏ်ယူတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြတယ်

​"မှန်ပါတယ်၊ အစ်ကိုကြီးက အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်သွားပါပြီ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ အောင်မြင်ဖို့အတွက် ပေးဆပ်ရတာက နည်းနည်း များသွားတယ်၊ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၆ ခုတောင် ကုန်သွားတာ"

"အဲဒီထဲက ၂ ခုကိုတော့ မြတ်သောအရပ် က ပေးတာပါ ကျန်တဲ့ ၄ ခုကတော့ ငါတို့ နန်ကုန်းမျိုးနွယ်က စိုက်ထုတ်လိုက်ရတယ် နောက်လာမယ့် နှစ်တွေမှာတော့ ဒီအရှုံးကို ပြန်ကာမိအောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှာရဦးမှာပဲ"

​"မသေမျိုးကျောက်တုံး ခု တည်းနဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်သွားတာလား "

​လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ကြောက်ရွံ့အားကျတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။

နန်ကုန်းယွမ်ချန်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးဟာ ပါရမီ တကယ်ကို ကောင်းလွန်းပါတယ်။

သူ ကျင့်ကြံလာတာ အခုထိ နှစ်ပေါင်း ၈၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာပါ။

ဒီလောက် ငယ်ရွယ်တဲ့ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးဟာ အနာဂတ်မှာ ဒုတိယအဆင့် ကို ရောက်ဖို့ကတော့ ကျိန်းသေနေပါပြီ။

​အဲဒီအချိန်မှာ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော်က ဝန်ထမ်းတစ်ယောက် လုံရို့ရဲ့ ဘေးကို လာပြီး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်ပါတယ်။

​လောင်းကြေးထပ်တာ ပိတ်လိုက်ပါပြီ။

ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာတော့ ဒီနေ့ရဲ့ လောင်းကြေး အသေးစိတ် စာရင်းတွေ ပါလာပါတယ်။

လုံရို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း ညိုမှောင်သွားပါတယ်။

​"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဒီတစ်ခါတော့ နင် အကုန်ပြုတ်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရလို့လား "

ရွှီယန့်က လှောင်ရယ် ရယ်ပါတယ်။

​နန်ကုန်းယွမ်ချန်တို့ကတော့ ဒီကိစ္စနဲ့ မဆိုင်သလိုမျိုး နေနေကြပါတယ်။

​လုံရို့က လူတိုင်းကို ဝှေ့ကြည့်ပြီး ရယ်လိုက်တယ်

"ဒီတစ်ခါ ရှောင်ပါး နိုင်မယ်ဆိုတဲ့အပေါ်မှာ အမြင့်ဆုံး လောင်းကြေးတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

​ထိုင်ခုံတစ်ခုံမှာ အမြင့်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀ ပဲ လောင်းလို့ရတာက စည်းကမ်းပါ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီစည်းကမ်းကို ကျော်လွှားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။

အဲဒါကတော့ ကိုယ့်လူတွေကို ထိုင်ခုံတွေမှာ အပြည့်နေရာယူခိုင်းပြီး လောင်းခိုင်းတာပါ။

​ဒီနေ့ရဲ့ လောင်းကြေးစာရင်းမှာ ရှောင်ပါးနိုင်မယ်ဆိုတဲ့ ဘက်မှာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိနေပါတယ်။

သာမန် ဧည့်သည်တွေကိုတော့ သူ မစိုးရိမ်ပါဘူး၊ သူတို့က အရှုံးအနိုင်ပဲ လောင်းကြတာမို့ အချိုးအစား မများပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အချိုးအစား အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ၅၀၀ အပြည့် လောင်းထားတဲ့သူတွေက မရေမတွက်နိုင်အောင် ပါနေပါတယ်။

တကယ်လို့ သူ ရှုံးသွားရင်တော့... ဒီတစ်ခါ ရထားတဲ့ အမြတ်တွေတင် မကဘဲ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားတဲ့ အရင်းအနှီးတွေပါ ပြောင်သွားမှာဖြစ်ပြီး၊ သူ့အဖေဆီကနေတောင် အကူအညီ တောင်းရမယ့် အခြေအနေပါ။

​သာမန် ဧည့်သည်တွေက ဒီလောက်အထိ လက်ကြီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ပြောရရင်... ဒါဟာ ရွှီယန့်တို့အုပ်စု လောင်းထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

​ဒီဂိုဏ်းချုပ်တွေဟာ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ဘာမှမဆိုင်သလို နေနေကြပေမဲ့၊ ကွယ်ရာမှာတော့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို လွှတ်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ထားကြတာပါ။

သူတို့ဟာ သားကောင်ကို စုပြုံပြီး ခွဲဝေစားသောက်ဖို့ စောင့်နေတဲ့ ဝံပုလွေအုပ်စုလိုပါပဲ။

​"ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါ ခုနက အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်တော့... နင်သာ ဒီတစ်ခါ ရှုံးရင်တော့ နောက်လာမယ့် နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့အထိ နင် အကြွေးဆပ်နေရတော့မယ် ထင်တယ်"

ရွှီယန့်က ပြုံးပြုံးလေး ပြောပါတယ်။

​"မလောပါနဲ့ဦး၊ အရှုံးအနိုင်က မသေချာသေးဘူးလေ"

​လုံရို့က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။

ဖန့်ချန်က သူ့ဘာသာသူ အနိုင်လောင်းထားတဲ့၊ အချိုးအစား အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အချက်ကို သူ တွေ့လိုက်ရလို့ပါ။

​လူတိုင်းရဲ့ အကြည့်တွေက လုံရို့ဆီ ရောက်သွားကြပါတယ်။ လုံရို့က ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ တည်ငြိမ်နေရတာလဲ

​"အချိန်စေ့ပြီ၊ နှစ်ဖက်စလုံး ကွင်းထဲကို ဆင်းပေးကြပါ"

​အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့အမျှ၊ ဖန့်ချန် နဲ့ ရှောင်ပါးတို့ဟာ ကွင်းထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာပါတော့တယ်။

​ပရိသတ်တွေက ရှောင်ပါးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ တစ်ခဲနက် ဟစ်ကြွေး အားပေးကြပါတယ်။

ဒီရက်ပိုင်းမှာ ရှောင်ပါးက ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် နိုင်ထားတာမို့ သူတို့တွေလည်း ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရထားကြလို့ပါပဲ