အခန်း (၆၁-၆၂)

အခန်း ၆၁ - ချီကို လမ်းညွှန်ခြင်း

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း က လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဘေးနားရှိ မျောက်ငယ်လေးသည် ဗီဒိုတစ်ခုဆီသို့ ချက်ချင်းသွားပြီး သံသေတ္တာအသေးလေးတစ်ခုကို ယူကာ ချန်လော့ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဖွင့်ကြည့်လိုက်ဦး။" အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက အချက်ပြလိုက်၏။

ချန်လော့က သံသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ ဟောင်းနွမ်း၍ ဝါကျင်နေသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စာအုပ်ကို ထိတွေ့လိုက်သောအခါ မသေမျိုး တစ်ရာ မှတ်တမ်းကဲ့သို့ပင် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ရမည့် အခြားကျင့်စဉ်တစ်ခုအကြောင်း ဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကျင့်စဉ်တွင် ပြင်းထန်သော ကန့်သတ်ချက်များရှိပြီး မသေမျိုးတာအိုလမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိသော်လည်း၊ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး သေခါနီးဖြစ်နေသော ချီသန့်စင်သူများကို အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ဆက်လက်ရှင်သန်စေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူသည် စာအုပ်ကို ဘေးတွင်ခေတ္တချထားပြီး သေတ္တာထဲသို့ ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်၏။ သေတ္တာ၏ အောက်ခြေတွင် အထူးနည်းပညာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားတစ်ခု ရှိနေသည်။

ဤကမ္ပည်းပြားသည် ပူဇော်ကန်တော့ပွဲများတွင် သုံးသော ဘိုးဘွားအထိန်းအမှတ်ကမ္ပည်းပြားများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားပြီး အဓိကအချက်မှာ ၎င်း၏ သဘာဝစိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

သာမန်လူများ၏ ကမ္ပည်းပြားမှာ ကွယ်လွန်သွားသောဘိုးဘွားများအတွက် ရည်စူးခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ ကမ္ပည်းပြားမှာ သူကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ခိုနားရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

သူက ချန်လော့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီး တာအိုလမ်းစဉ်ထဲသို့ လမ်းညွှန်ပေးနေခြင်းမှာလည်း ဤရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ချန်လော့သည် ဧရာမဂူသင်္ချိုင်း မှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားကို အပြင်လောကသို့ ယူဆောင်သွားပေးနိုင်ရန် သူက မျှော်လင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်ပညာရပ်ကို ဧရာမဂူသင်္ချိုင်း

အတွင်းတွင် ကျင့်ကြံ၍ မရပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂူသင်္ချိုင်းက ခွင့်မပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဂူသင်္ချိုင်းမှ ဝါးမြိုခြင်း မခံရစေရန် ဤနယ်မြေမှ လွတ်မြောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ ဤပညာရပ်ကို တရားဝင်ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး သေခြင်းတရားမှလွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းဆီကနေ အကူအညီတောင်းချင်တာကတော့ နောင်တစ်ချိန် မင်း ဒီဂူသင်္ချိုင်းကြီးကနေ ထွက်သွားတဲ့အခါ ဒီဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားကို ယူသွားပေးဖို့ပဲ။ ဂူသင်္ချိုင်းကြီးရဲ့ နယ်မြေအပြင်ဘက် ရောက်သွားပြီဆိုရင် ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို မင်း စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။"

ချန်လော့ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ တောင်းဆိုချက်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားကို အပြင်သို့ ယူဆောင်သွားပေးရန်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ မသေချင်ကြပေ။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။

"ကောင်းပါပြီ ဆရာ။" ချန်လော့က ခေါင်းငြိမ့်ကာ သဘောတူလိုက်၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ အနီးရှိ ကျောက်နံရံတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်ဖြင့် နှစ်ကြိမ်ခေါက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ လက်ဖဝါးတွင် မသေမျိုးအက္ခရာ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး နံရံပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ နံရံထဲမှ လျှို့ဝှက်အကန့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၎င်း၏ အတွင်း၌ ရွှေရောင်များ ကွပ်ထားသော စတုဂံပုံ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေသည်။

"ဒါက ငါကိုယ်တိုင် သန့်စင်ထားတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်သေတ္တာပဲ။ အပြင်ကို ယိုစိမ့်ထွက်သွားနိုင်တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ တွေကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ပြီး၊ ယွဲ့နိုင်ငံထဲက စိတ်ဝိညာဉ်ချီ တွေကို သိုလှောင်နိုင်တဲ့ ရှားပါးရတနာတစ်ခုပဲ။"

စကားပြောရင်း သူက ထိုသေတ္တာကို ချန်လော့ထံ ကမ်းပေးလိုက်၏။ ၎င်းသည် ချန်လော့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကိုပါ ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"နားမလည်တာရှိရင် အချိန်မရွေးမေးပါ။ ငါကတော့ ဒီအတောအတွင်း ငါ့ရဲ့ အနာဂတ် ပြောင်းလဲမှုအတွက် ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားတွေကို သန့်စင်နေဦးမယ်။"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက ချန်လော့ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အားကျမှုများ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ချန်လော့၏ နုပျိုလန်းဆန်းသော အရှိန်အဝါက သူ့ကို ငယ်ဘဝကို ပြန်သတိရစေသည်။

အချိန်က ရက်စက်လွန်းလှ၏၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မသေမျိုးတာအိုလမ်းစဉ်နှင့် ပို၍ပို၍ ဝေးကွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ကောင်းကောင်းကျင့်ကြံပါ။ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကကို သွားကြည့်ပါ။ ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ ထာဝရလွတ်မြောက်မှုကို ရှာဖွေပါ။"

"တပည့် ဆရာ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး။" ချန်လော့က လေးနက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ချန်လော့ ထွက်ခွာခါနီးတွင် သူ့ဆရာက ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

"တာအိုလမ်းစဉ်ထဲရောက်သွားရင် ငါ့ဆီ ပြန်လာခဲ့ဦး။ ဂူသင်္ချိုင်းကြီးကနေ ထွက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းဆီကို ငါခေါ်သွားပေးမယ်။"

"ထွက်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်း ရှိတာလား" ချန်လော့က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။ အကယ်၍ ထွက်ပေါက်ရှိလျှင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းကိုယ်တိုင် အဘယ်ကြောင့် မထွက်သွားသနည်း။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ အချိန်မတန်သေးလို့ပဲ။ ငါ အဲဒီလမ်းကြောင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ် ၅၀ ကတည်းက တွေ့ခဲ့တာ။ဒါပေမယ့် အချိန်က မကိုက်ညီလို့ ဖြတ်သွားလို့ မရခဲ့ဘူး။ ငါနဲ့ ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း နှစ်ယောက်ရဲ့တွက်ချက်မှုအရ အဲဒီလမ်းကြောင်းက အနှစ် ၃၀၀ မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ပွင့်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်ဖို့က ပါရမီ လည်း လိုအပ်သလို၊တာအိုလမ်းစဉ်ထဲ မရောက်သေးတဲ့ ချီ သန့်စင်သူတွေကိုလည်း လက်မခံဘူး။"

ချန်လော့ အရာအားလုံးကို နားလည်သွား၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက ချန်လော့ကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုလည်း ပေးလိုက်သည်။

ချန်လော့သည် ကျားမာန်ဟုန်အစောင့်အရှောက်လုပ်ငန်းဌာနသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များကို သေချာစွာ ပိတ်လိုက်၏။ သူသည် ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

အထဲတွင် သူယခင်က မိုင်းတွင်းတွင် တွေ့ခဲ့ဖူးသော အပြာရောင်သတ္တုးများ ရှိနေသည်။

သူသည် ခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။ ထို့နောက် ပါးစပ်ကိုဟ၍ ညင်သာစွာ ရှူသွင်းလိုက်ရာ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီ များအားလုံး သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစစ်အမှန် မသေမျိုးကျမ်း ရှိ စာသားများ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။

"လေကို ရှူထုတ်ရှူသွင်းပါ၊ အဟောင်းတွေကို ပယ်ထုတ်ပြီး အသစ်ကို လက်ခံပါ။"

သာမန် ချီ သန့်စင်သူတစ်ဦးသည် တာအိုလမ်းစဉ်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ချီကို လမ်းညွှန်ခြင်း အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်နိုင်ကြသည်။

ကျင့်စဉ်၏ ပထမစာကြောင်း နှစ်ကြောင်းလောက်ကိုသာ အသုံးချနိုင်ကြပြီး သုံးစာကြောင်းထက် ပိုမှတ်မိသူမှာ ပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

မှတ်မိနိုင်စွမ်း ပိုကောင်းလေလေ၊ ချီ သန့်စင်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုကောင်းလေလေဖြစ်သည်။ ဤမှတ်မိနိုင်စွမ်းမှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုထက် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အမြစ အရည်အသွေးအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

အခန်း ၆၂ - အပြောင်းအလဲများ

ချန်လော့သည် သူ၏ ငါးပါးအာရုံကို ကောင်းကင်သို့ မူထားလျက် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင် ဝိညာဉ်ချီများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းနှင့်အတူ လှည့်ပတ်နေ၏။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော စွမ်းအင်များသည်လည်း တက်ကြွလာပြီး ပြီးပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုနှင့်အတူ ထိုအပြာရောင် စွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံးတွင် စတင်အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြိမ်ကြိမ်၊ အခါခါ လှည့်ပတ်နေရင်း...

ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများ ကျဲပါးသွားကာ ကျားမာန်ဟုန် အသောက်အရှောက်လုပ်ငန်း အတွင်းရှိ အလုပ်ရှုပ်နေသော အစောင့်အရှောက်များလည်း အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

ချန်လော့ကတော့ ဆက်လက်ကျင့်ကြံနေဆဲပင်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ တောက်ပမှုမှာ လုံးဝမှေးမှိန်သွားခဲ့၏။

ခွက်ခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် မီးခိုးရောင်ပုံဆောင်ခဲ အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။

ချန်လော့သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

လောကနှင့်ကင်းဝေးသောအရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ လေမတိုက်ဘဲနှင့် သူ၏ အဝတ်အစားများ လွင့်ခါနေပြီး၊ ဆံပင်အနက်ရောင်များမှာလည်း လှုပ်ခတ်နေလျက် ကိုယ်နံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ အတွေးများမှာ အလွန်အမင်း ကြည်လင်လာပြီး မေ့ပျောက်နေခဲ့သော ကလေးဘဝ အမှတ်တရများပင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာ၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အပြာရောင် ချီများမှာ လုံးဝ သန့်စင်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့လှည့်ပတ် စီးဆင်းနေသော အငွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ချီ

တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံပြီးနောက်နှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို သုံးစွဲပြီးနောက်၊ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် တာအိုလမ်းစဉ်ထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ့ကို ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်လေ၏။

"ဝူး"

ချန်လော့သည် သူ၏ လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးစားပွဲပေါ်တွင် ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဆီမီးခွက်ကို တောက်လိုက်၏။

မီးစာပေါ်တွင် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံသည် ဤ ချီအငွေ့အသက်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းစွာ မီးစာမှ ခွာထွက်သွားသည်။

ထိုမီးလျှံငယ်လေးသည် လေထဲတွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ချန်လော့၏ လက်ထံသို့ ပြန်လာကာ သူ၏ လက်ထိပ်ပေါ်တွင် နားနေသည်။

ဤအရာဟာ ဝိညာဉ်ချီ၏ အခြေခံအကျဆုံး အသုံးချမှုပင်။

"ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို နက်နဲတာပဲ" ဟု ချန်လော့က သူ၏ လက်ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို အာရုံခံကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

သူ၏ သိုင်းပညာအဆင့်မှာ အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့် မှာပင် ရှိနေသေးသော်လည်း၊ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမက ပိုမိုသန်မာလာသည်။

သူ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများမှာ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဤအရာများသည် ဝိညာဉ်ချီကြောင့် ရရှိလာသော အခြေခံအကျဆုံး အပြောင်းအလဲများသာ ရှိသေးသည်။

အကြီးမားဆုံး တိုးတက်မှုမှာ မန္တန်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် များတွင် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းထံမှ သူသင်ယူခဲ့သော မသေမျိုးအက္ခရာများသည် ယခုအခါ ထူးခြားသော စွမ်းအားများ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

'ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ပျောင်းမှုတိုးလာတယ်၊ လှုပ်ရှားမှု နည်းစနစ်တွေ သုံးရင် အရင်ထက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမြန်လာနိုင်တယ်။'

'သွေးချီ အင်အား တိုးလာတယ်၊ ဆရာသခင် အဆင့် အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ပြီ။'

'ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ စွမ်းရည် လေ့ကျင့်ရာမှာ အောင်မြင်မှုနှုန်း မြင့်တက်လာတယ်။'

'ကျန်းမာရေးထိန်းသိမ်းမှု ကျင့်စဉ်ရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက နှစ်ဆတိုးလာပြီး သက်တမ်းလည်း ပိုရှည်လာနိုင်တယ်။'

ပြင်ပဦးနှောက်များက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များမှနေ၍ တုံ့ပြန်ချက်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးလာကြ၏။

ချန်လော့က သူ၏ လက်ညှိုးကို တောက်လိုက်ရာ မီးလျှံငယ်လေးသည် ဆီမီးခွက်ဆီသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားသည်။

ချီသန့်စင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်လာခြင်းက ဤမျှ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဆရာသခင်အဆင့် အတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ တိုးတက်လာပြီး ဘဝ၏ အနှစ်သာရမှာ တစ်ဆင့် မြင့်တက်သွားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

သိုင်းပညာလောကတွင် ဤကဲ့သို့သော မွေးရာပါ ကြီးထွားမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ဒါက အခြေခံအကျဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အစပျိုးကျင့်ကြံခြင်းပဲ ရှိသေးတာ။"

ချန်လော့၏ နှလုံးသားသည် အနာဂတ်အတွက် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ရုတ်တရက် ပြည့်နှက်သွား၏။

လောလောဆယ်တွင် သူ၏အတွင်း၌ စုဆောင်းထားသော ဦးနှောက်အများစုမှာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ ဦးနှောက်များ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ အတွေးအခေါ်များမှာလည်း သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှု ရှုထောင့်မှသာ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် မဟာဂူသင်္ချိုင်းကြီးမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဦးနှောက်များကို ပိုမိုရှာဖွေနိုင်ခဲ့လျှင် ပြဿနာများအပေါ် သူတို့၏ အမြင်များမှာလည်း သေချာပေါက် ကွဲပြားလာပေလိမ့်မည်။

စမ်းသပ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီ။

ချန်လော့သည် ထလိုက်ပြီး အဝတ်အစားလဲကာ အပြင်ဘက်မှ လေကောင်းလေသန့်ရစေရန် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်တွင် မိုးလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်၊ တစ်ညလုံးသည် ထိုအတိုင်းပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရသော်လည်း ချန်လော့သည် အားအင်အပြည့် ရှိနေဆဲပင်။ သူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ရင်ပြင်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ကြည်လင်သော ချီများ ဝန်းရံနေသဖြင့် သူမြင်ရသော ကမ္ဘာကြီးမှာ ယခင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်မှာ မှောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကြယ်များမှာ တလက်လက် တောက်ပနေ၏။

ရင်ပြင်တံတိုင်း အပြင်ဘက်ရှိ ဘေးခန်းများမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အထဲရှိ အစောင့်အရှောက်များ၏ ဟောက်သံကိုပင် သူ သဲ့သဲ့ကြားနေရသည်။

ချန်လော့ နေထိုင်သော ရင်ပြင်မှာ ကျားမာန်ဟုန် အစောက်အရှောက်လုပ်ငန်းတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး ရင်ပြင်ဖြစ်ပြီး အခြားအစောင့်များ နေထိုင်သော အခန်းများနှင့် အတော်လေး ဝေးကွာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုမျှလောက် ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှ ဤကဲ့သို့ သိမ်မွေ့သော အသံများကို မကြားနိုင်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေ၏။

"ချီသန့်စင်ဖို့ အချိန်နီးပြီ။"

ချန်လော့သည် ခပ်ဖွဖွလေး ခုန်လိုက်ရာ ရင်ပြင်ရှိ သစ်ပင်ကြီး၏ ထိပ်ဖျားသို့ ပျံတက်သွား၏။

ချီသန့်စင်ခြင်းဆိုသည်မှာ စုဆောင်းရသော ကျင့်ကြံမှုမျိုး ဖြစ်သဖြင့် ချန်လော့သည် မနေ့ကမှ တာအိုထဲ ဝင်ခဲ့သည်ဆိုကာ သူ၏ နေ့စဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကို စွန့်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

ညလေအေးလေးက ခပ်ဖွဖွ တိုက်ခတ်နေ၏။

ချန်လော့သည် သစ်ပင်ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး ဝတ်ရုံများ လွင့်ခါနေသည်မှာ မသေမျိုး တစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ယင် နှင့် ယန် ခွဲခြားသည့် အခိုက်အတန့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ချန်လော့သည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ တရားထိုင်ပြီး အစစ်အမှန် မသေမျိုးကျမ်း တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်အတိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် အပြည့်အဝ စတင်ကျင့်ကြံလိုက်သည်။

သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ ရှည်လျားပြီး အဆက်မပြတ် ဖြစ်နေကာ၊ နံနက်ခင်း အလင်းရောင်နှင့်အတူ ရောယှက်နေသော ဝိညာဉ်ချီများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စုပ်ယူကာ တစ်စစီ ဖြည်းဖြည်းချင်း သန့်စင်နေသည်။

'ချီသန့်စင်မှုနှုန်းက ဆယ်ဆ တိုးလာတယ်။'

ကျင့်ကြံပြီးနောက် ချန်လော့သည် သစ်ပင်ထိပ်မှ ပျံဆင်းလာ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တိုးပွားလာသော ဝိညာဉ်ချီများကို အာရုံခံမိပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူ ပို၍ စိတ်ကျေနပ်လာသည်။

သူ၏ ပြင်ပဦးနှောက်များကလည်း သူ၏ အသက်ရှူနည်းစနစ်များကို ပိုမိုပြည့်စုံစေရန် အကြံပြုချက်များကို အဆက်မပြတ် ပေးနေကြ၏။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်လော့သည်

အနားမယူသေးဘဲ မသေမျိုးတစ်ရာ မှတ်တမ်း စာအုပ်ကို ယူကာ ပြန်လည်လှန်လှော ဖတ်ရှုနေပြန်သည်။

ဤစာအုပ်သည် အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှ၏၊ ဖတ်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် သူသည် မတူညီသော အမြင်သစ်များကို ရရှိနေတတ်သည်။

စာအုပ်ဖတ်နေစဉ်မှာပင် သူသည် အပြင်ဘက်မှ အသံများကို နားထောင်နေခဲ့၏။

သူသည် ချီသန့်စင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်း၏ အပြောင်းအလဲများကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မှိန်ပျပျ နံနက်ခင်းတွင်...

ကြက်များ စတင်တွန်နေကြပြီး အစေခံများ နေထိုင်ရာဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာ၏။ သမ်းဝေနေသော အလုပ်သမားများ ထလာကြပြီး မနေ့ညကပြင်ဆင်ထားသော အစာခြောက်များကို လှီးဖြတ်ကာ သံအိုးကြီးထဲ ထည့်ပြုတ်နေကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း မီးဖိုချောင်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာပြီး ထမင်းချက်များက မီးမွှေးကာ ထင်းများထည့်နေကြသဖြင့် မီးခိုးခေါင်းတိုင်မှ မီးခိုးများ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အခန်းထဲတွင် ထိုင်နေသော ချန်လော့သည် ဤလှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ကြည်လင်စွာ ကြားနေရသည်။ သူသည် ရွမ်ရှောင်ဟူ၏ အိပ်မက်ယောင် စကားပြောသံကိုပင် ကြားနေရသည်၊ ထိုကောင်လေးမှာ တစ်ခုခုစားကောင်းနေသည့် အိပ်မက် မက်နေပုံရပြီး သွားရည်တမြားမြား ဖြစ်နေ၏။

သူ၏ အာရုံခံစားမှုမှာ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝေးကွာသော လမ်းမပေါ်ကိုပင် အာရုံခံနိုင်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ထပ်ကြာပြီးနောက် ကောင်းကင်မှာ မီးခိုးဖြူရောင် သန်းလာ၏။

အဖွဲ့အတွင်းရှိ အစောင့်အရှောက်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထလာကြပြီး သိုင်းပညာများ စတင်လေ့ကျင့်ကြသည်။

ဤအစောင့်အများစုမှာ သာမန်လက်သီးနည်းစနစ်များကိုသာ လေ့ကျင့်ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး သာမန်လူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ဆယ်ယောက်တွင် တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ခန့်က စစ်မှန်သော သိုင်းတာအိုကို လေ့ကျင့်ကြပြီး သူတို့မှာ အဖွဲ့၏ အဓိက အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယွဲ့နိုင်ငံ၏ သိုင်းပညာ ပိတ်ပင်မှုမှာ ဤအဆင့်တွင် များစွာ ထိရောက်မှု မရှိပေ။ ကျားမာန်ဟုန်လုံခြုံရေးအဖွဲ့မှာလည်း သာမန်အဖွဲ့မျိုး မဟုတ်ဘဲ မသေမျိုးများနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိကြသည်။

ယွဲ့နိုင်ငံ တော်ဝင်နန်းတော်မှ လူများ လာလျှင်ပင် ရိုသေမှုပြရမည် ဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့် ကိစ္စများအတွက် ပြဿနာရှာမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင် လုံးဝလင်းလာသောအခါ...

ချန်လော့သည် ရိုးရှင်းသော မနက်စာကို စားပြီးနောက် ဆရာသခင် ရွမ်ကျန်းလုံ နှင့် သူ၏ သားဖြစ်သူကို နှုတ်ဆက်ကာ နဂါးဖြူအကယ်ဒမီ သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

မနေ့က အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းက သူတာအိုထဲ ဝင်ပြီးနောက် လမ်းကြောင်းမှ ထွက်ခွာခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် သူ့ကို လာရှာခိုင်းထားသည်။

အကယ်ဒမီထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ချန်လော့၏ ခံစားချက်မှာ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွား၏။

အကယ်ဒမီ၏ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားစဉ် အခြားကျောင်းသားများသည် သူ၏ အဝတ်အစားကို မြင်သည်နှင့် အလိုလို လမ်းဖယ်ပေးကြသည်။

နဂါးဖြူအကယ်ဒမီအတွင်း ချန်လော့၏ နာမည်မှာ ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် အကယ်ဒမီတွင် သင်ကြားနေသော ဆရာများပင်လျှင် သူ့ကို မြင်လျှင် အလိုလို လမ်းဖယ်ပေးကြ၏။

အခြားကျောင်းသားများကလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ အကြောင်းရင်းကို သေချာမသိသော်လည်း အလိုလို လမ်းဘေးသို့ ကပ်ပေးကြသည်။

"မင်္ဂလာပါ စီနီယာ အစ်ကိုကြီး။"

တတိယထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ချန်လော့ နာမည်ပင် မမှတ်မိသော ကျောင်းသားနှစ်ဦးက ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်ကြ၏။

ချန်လော့က သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှပြီး ယွဲ့နိုင်ငံ မြင့်မြတ်မျိုးနွယ်စုများ၏ သားသမီးများ ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် သူတို့သည် မည်သည့်မိသားစုမှ ဖြစ်သည်ကို မှတ်သားထားရန် သူ စိတ်မဝင်စားပေ။

မသိစိတ်ကပင် သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ သူ၏ဆရာဖြစ်သူ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ချန်ချင်းနှင့် တဖြည်းဖြည်း တူညီလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်လော့က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အသိအမှတ်ပြုကာ ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ ဝါးတောထဲသို့ ဝင်ရန် ဝါးတံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့၏။

သူသည် ယနေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် နာမည်ခံတပည့် များအတွက် သင်ခန်းစာ ပေးရန်ရှိသေးသည်။

"ကံကောင်းလိုက်တာ ငါသာ သူ့လိုမျိုး ပူပန်စရာမရှိဘဲ နေနိုင်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ။"

သူ့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့သော ကျောင်းသားနှစ်ဦးမှာ မော့ကြည့်ကာ ချန်လော့၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း အားကျသော အကြည့်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကြ၏။

သူတို့၏ မိသားစုဝင်များထဲတွင် ပထမအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ပြီး ဝါးတောထဲတွင် နာမည်ခံတပည့်ဖြစ်နေသူများ ရှိသဖြင့် သူတို့သည် နာမည်ကျော် စီနီယာ အစ်ကိုကြီး ချန်၊ မသေမျိုးဆရာကြီး၏ ကိုယ်ပိုက်တပည့် အကြောင်းကို ကြားနေရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"ဒါက ကံကောင်းတာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ ပါရမီနဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား နှစ်ခုလုံးက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တာ။"

သူ့ဘေးရှိ သူငယ်ချင်းက ပြန်ပြောလိုက်ပြီး စာဖတ်ရန် ခေါင်းပြန်ငုံ့လိုက်၏။

လှမ်းမမှီနိုင်သော ထိုပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်နေမည့်အစား ဝါးတံခါးစမ်းသပ်မှုကို မည်ကဲ့သို့အောင်မြင်အောင် လုပ်ပြီး နာမည်ခံတပည့် ဖြစ်အောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာကို စဉ်းစားခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။