အခန်း (၆၉-၇၀)
Vol. 7 Ch. 69-70
အခန်း ၆၉ - စတင်ဝင်ရောက်ခြင်း
"မသေမျိုး စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။"
ဓားလွယ်ထားသော လူငယ်သည် မြေသို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် တောင်နက်ရွာသားတို့သည် အလျင်အမြန်ပင် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုကြလေသည်။
အချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်၌ တိုက်ရိုက်ဝပ်တွား၍ မသေမျိုးစီနီယာထံမှ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုကြကုန်၏။
ဓားလွယ်ထားသော ထိုလူငယ်သည် စကားအပိုတို့ကို ဆိုခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ ကိန်းဝပ်နေသော အရာဝတ္ထုအချို့ကို အသာအယာ ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ရွာသားများကို ပြန်လည်ထွက်ခွာစေလိုက်လေသည်။
"သူတို့အားလုံး တာအိုလမ်းစဉ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးကြပြီပဲ။ မဆိုးဘူး... မဆိုးဘူး။"
သူ၏ အကြည့်တို့သည် တုသဲ နှင့် အခြားသူများထံသို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာထက်၌ ကျေနပ်အားရသော အမူအရာတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ပေါ်လွင်လာ၏။
"စီနီယာကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
တုသဲ နှင့် အခြားသူများကလည်း ရှေ့သို့တိုး၍ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။
ထိုသူ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် စွမ်းအားမှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့၏ အသိအမြင်အရ ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့် ရှိသော ကျင့်ကြံသူသည်ပင် ဆရာသခင်အဆင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ယခု ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ရှိသော ဆရာကြီးတစ်ဦးမှာမူ ယွဲ့နိုင်ငံတစ်ခုလုံးရှိ မည်သည့်ကျင့်ကြံသူမျှ မရောက်ရှိနိုင်သေးသော နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေတော့သည်။
"ငါက စီနီယာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ဓားလွယ်ထားသော လူငယ်သည် လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်း၍ ဆို၏။
"မင်းတို့ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးရင် လူတိုင်းရဲ့ အဆင့်အတန်းက တူညီသွားမှာပါ။"
စကားအဆုံးတွင် သူသည် သူ၏ဝတ်ရုံစအတွင်းမှ အမှတ်အသားအချို့ကို ထုတ်ယူ၍ တုသဲ တို့အား တစ်ဦးချင်းစီ ဝေငှပေးလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ ရေစက်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်၏။
"မင်းတို့အားလုံး တာအိုလမ်းစဉ်ထဲကို ဝင်ပြီးသားဖြစ်လို့စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု အဆင့်ကို ကျော်လိုက်မယ်။ အခု ငါနဲ့အတူ တပည့်သစ် စုဆောင်းပွဲ ကျင်းပနေတဲ့ ရှန်းဖုန်းကောင်တီကို လိုက်ခဲ့ကြပါ။ အဲဒီမှာ ငါတို့ဂိုဏ်းက အကြီးအကဲတွေ ရှိနေကြတယ်" ဟု လူငယ်က ဆို၏။
ချန်လော့ နှင့် အခြားသူတို့မှာ တောင်နက်ရွာသားများ မဟုတ်ကြသဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန် ကိစ္စများ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် ရိက္ခာခြောက်အချို့ကို အမြန်ပြင်ဆင်ကာ ထိုလူငယ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။
သူ၏ ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်ပုံမှာ ယွဲ့နိုင်ငံတော်တွင်းမှ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုများနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်ကို ချန်လော့ သတိပြုမိ၏။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဆိုလျှင် လောကီလူသားတို့၏ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများကို အဘယ်ကြောင့် အမှုထားနေတော့မည်နည်းဟု သူ တွေးတောမိလေသည်။
၎င်းတို့သည် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်ကြကုန်၏။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ဓားလွယ်ထားသော ထိုလူငယ်သည် အရှိန်ကို တမင်လျှော့ချကာ ချန်လော့တို့အား နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း နှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတများကို ပြောပြလေသည်။
၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်းမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းသည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိလာကြ၏။
အနီးဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံလုံးမှာ ထိုဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံများသာ ဖြစ်ကြပြီး နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပါရမီရှင်များကို စုဆောင်း၍ ဂိုဏ်း၏ အင်အားကို ဖြည့်တင်းနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခုအတွက် လူဦးရေမှာလည်း အရင်းအမြစ်တစ်ခုပင် ဖြစ်လေသည်။
ပါရမီရှိသော တပည့်များမှာ ပိုမိုတန်ဖိုးရှိလှ၏။ အဂ္ဂိရတ်ပညာ၊ လက်နက်သန့်စင်ခြင်း ၊ အဆောင်မန္တန် နှင့် အစီအရင်စသည့် အတတ်ပညာအားလုံးအတွက် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များစွာ လိုအပ်ပေသည်။
"သန်မာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဆိုတာ အရင်းအမြစ်တွေ အပုံလိုက်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားရတာပဲ။"
ရှေ့မှ ပျံသန်းနေသော စုန့်ယန်အမည်ရှိ ထိုတပည့်က ဆို၏။ သူသည်လည်း ယခုအခါ ဂိုဏ်းမှ ပေးအပ်သော တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်းဖုန်းကောင်တီတွင် တပည့်သစ်စုဆောင်းပွဲ ကျင်းပနေသော အကြီးအကဲက တာဝန်ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စုန့်ယန်ကဲ့သို့သော တပည့်များမှာ ပါရမီရှင်များကို လိုက်လံရှာဖွေ စုဆောင်းပေးကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ၎င်းတို့အဖွဲ့သည် ရှန်းဖုန်းကောင်တီ သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြ၏။ ချန်လော့ တို့မှာ တာအိုထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသား ဖြစ်သည့်အတွက် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့ဖြစ်လေသည်။
"စီနီယာ သိုင်းဦးလေးက ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ်၊ ဒါကြောင့် တပည့်သစ် စုဆောင်းရေး ကိစ္စတွေကိုတော့ ဒီဖန့်ကပဲ ကိုင်တွယ်ပါမယ်။"
စုန့်ယန် သည် ချန်လော့ တို့ကို စာရင်းပေးသည့် နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုနေရာရှိ ဖန့်ဟု ခေါ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ စုန့်ယန် ထက်ပင် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလှသဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြကုန်၏။
သူသည် အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ခန့်ရှိပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ပင် ချဉ်းကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။
"ခြောက်ယောက်... ဒါဆို ခြောက်မှတ်ပေါ့။"
ဖန့် သည် ခေါင်းပင်မဖော်ဘဲ စာရင်းသွင်းလိုက်လေသည်။ မင်တစ်စက်သည် လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး ရေစက်ပုံသဏ္ဌာန်အမှတ်အသားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွား၏။
မူလက မီးခိုးရောင်ဖြစ်သော အမှတ်အသားသည် ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်တောက်ပသွားပြီး ချန်လော့ နှင့် အခြားသူများ၏ အမည်များသည် ဖန့် ရှေ့ရှိ မှတ်တမ်းစာအုပ်ထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။
စာရင်းပေးပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိ၍ ဆရာသခင်ထံတွင် တရားဝင် ဂါရဝပြုပြီးပါက တပည့်အဖြစ် အတည်ဖြစ်ပေတော့မည်။
"မင်းတို့ရဲ့ အမှတ်အသားတွေကို သေချာထိန်းသိမ်းထားကြပါ၊ အပြန်ခရီးမှာ အဲဒါတွေ လိုအပ်လိမ့်မယ်" ဟု စုန့်ယန် က ထပ်လောင်းမှာကြား၏။
နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လူပေါင်း ၁၂၀ ခန့် စုမိသွားသောအခါ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် အချိန်ကျရောက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံ၌အပြာရောင်ရှိသော ဝေဟင်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။ ၎င်းသင်္ဘောကို ဧရာမ သစ်သားလိပ်ကြီးတစ်ကောင်က ပင့်မထားပြီးလိပ်၏ ကျောပေါ်တွင် အထပ်ထပ်သောအဆောက်အအုံများမှာ ကောင်းကင်၌ မျောလွင့်နေသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းကဲ့သို့ အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။
၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏ လက်နက်သန့်စင်ဆရာသခင်က ထုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှ၏။
ချန်လော့ သည် ယခုမှပင် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ခမ်းနားပုံကို အမှန်တကယ် နားလည်တော့သည်။ ဤမျှကြီးမားသော သင်္ဘောမျိုးကို တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မည်သို့မျှ မဖန်တီးနိုင်ပေ။
သင်္ဘောပေါ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ အမိန့်ဖြင့် အဆောင်မန္တန်များတောက်ပလာပြီး အမှတ်အသားရှိသူအားလုံးကို လေပွေတစ်ခုက ဝန်းရံကာ သင်္ဘောပေါ်သို့ ပင့်တင်သွားလေသည်။
"နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ"
ချန်လော့ သည် သင်္ဘောအထက်ပိုင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကြည့်၍ အားကျစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ တပည့်သစ် ၁၂၀ ထဲတွင် ပါရမီအထူးချွန်ဆုံးသူ နှစ်ဦးရှိရာ တစ်ဦးမှာ ဝတ်စုံဖြူနှင့် လူငယ်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးငယ် ဖြစ်၏။
၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်များ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများနှင့် လုံးဝကွဲပြားနေလေသည်။
ချန်လော့ နှင့် အခြား ခြောက်ဦးမှာမူ အလယ်အလတ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြကုန်၏။
၎င်းတို့၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့် စွမ်းအားမှာ ဤလူအုပ်ကြား၌ ထူးခြားမှု မရှိလှပေ။ ချန်လော့ သည် လူအုပ်အတွင်းရှိ ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်ရှိသူ အချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။
"ဒါက ဝေဟင်သင်္ဘောပဲ စာအုပ်ထဲမှာပဲ ဖတ်ဖူးခဲ့တာ။"
တုသဲ နှင့် ရှဲ့ရွှမ်းတို့မှာ ဝေဟင်သင်္ဘောကြီး၏ ဆန်းပြားသော ဖန်တီးမှုများကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်လျက် ရှိကြကုန်၏။ ၎င်းတို့ ယွဲ့နိုင်ငံတွင် ရှိစဉ်က သင်ယူခဲ့သော အတတ်ပညာများမှာ ဤနေရာတွင် ဘာမှမဟုတ်တော့သလို ခံစားနေရပေသည်။
အခန်း ၇၀ - သုံးမျိုးစပ် ဝိညာဉ်အမြစ် သုံးမျိုး
ကျင့်ကြံခြင်းလောကသည် အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှပေ၏။ ချန်လော့သည် ဤလောကကြီး၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကိုယ်တွေ့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဝေဟင်သင်္ဘော၏ အရှိန်အဟုန်မှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသော်လည်း နတ်ဘုရားရေကန် မသေမျိုးဂိုဏ်း သို့ ဆိုက်ရောက်ရန်ပင် လဝက်ခန့် ခရီးနှင်ရဦးမည် ဖြစ်၏။
ဤအချက်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဂိုဏ်းတော်ကြီး၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ နယ်မြေဒေသ မည်မျှ ကျယ်ဝန်းသည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
လက်အောက်ခံ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံအနက် တစ်နိုင်ငံချင်းစီ၏ နယ်နိမိတ်သည်ပင် ချန်လော့တို့ မွေးဖွားရာ ယွဲ့နိုင်ငံထက် များစွာ သာလွန်ကြီးမားနေတော့သည်။
သူတို့သည် ဝေဟင်သင်္ဘောပေါ်၌ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ လမ်းခရီး၏ အလယ်အလတ်ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့သို့ ခေတ္တဝင်ရောက်၍ လူတစ်စုကို ထပ်မံ တင်ဆောင်ခဲ့သေးသည်။
ယခုအခါ လူစုနှစ်စု ပေါင်းလိုက်လျှင် လူဦးရေ နှစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤမျှများပြားသော လူထုအခြေခံမှသာ ပါရမီထူးချွန်သူ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝေဟင်သင်္ဘောမှာ ကြီးမားထည်ဝါလှသဖြင့် လူအများ စုဝေးနေသော်လည်း ကျပ်ညပ်မွန်းကျပ်ခြင်း မရှိဘဲ ချောင်ချောင်ချိချိ ရှိနေဆဲပင်။
ယနေ့ နံနက်ခင်းတွင်...
ချန်လော့သည် မိမိ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဘတ်ရှိ ရေစက်ပုံသဏ္ဌာန်အမှတ်အသားထံမှ သတင်းစကားတစ်ခု စီးဝင်လာသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။
ဤသည်ကား ဂိုဏ်းတော်၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံ အဆောင်အယောင်ပင်။
အဆင့်အတန်းကို အရောင်ဖြင့် ခွဲခြားထားရာ ချန်လော့တို့ ယခုကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ ယာယီအမှတ်အသားဖြစ်သောကြောင့် အရောင်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်၌သာ ရှိနေသေးသည်။
"လူစုခိုင်းနေတာလား။ ဟိုစီနီယာက နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ကို သင်ခန်းစာပေးတော့မယ် ထင်တယ်"
ချန်လော့သည် ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ တံခါးကို ဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။ လှေ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူရင်ပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်တွင် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်၏။
ချန်လော့မှာ အနည်းငယ် နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာသဖြင့် နောက်ဆုံးတန်း၌သာ နေရာယူလိုက်ရသည်။ ရှေ့ဆုံးတန်း၌ ရှိနေကြသော ရှဲ့ရွှမ်းနှင့် တုသဲတို့ကို လှမ်းမြင်ရသော်လည်း လူအုပ်ကြား တိုးဝင်ရမည်ကို ပျင်းရိလှသဖြင့် သူရှိရာနေရာ၌ပင် ငြိမ်သက်စွာ နေလိုက်တော့သည်။
"လူစုံပြီလား"
ပေတေတေ ဝတ်ဆင်ထားသော စီနီယာဖန့် သည် ရှေ့ဆုံးမှ ပေါ်ထွက်လာ၏။ သူသည် လူအုပ်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်၍ လူဦးရေကို အကြမ်းဖျင်း အတည်ပြုပြီးနောက် နာမည်စာရင်းကို စတင် ခေါ်ဆိုလေတော့သည်။
"ကဲ... စကြရအောင်"
"ဘာကို စမှာလဲ" ဟု လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက မသိနားမလည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
"နောက်ဆယ်ရက်ဆိုရင် ဂိုဏ်းကို ရောက်တော့မယ်။ အဲဒီမတိုင်ခင် မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် ဂုဏ်သတ္တိတွေကို ငါ စစ်ဆေးပေးရမယ်။ ပြီးရင် မင်းတို့နဲ့ သင့်တော်မယ့် တောင်ထိပ်တွေကို အကြံပြုပေးမယ်။ ဒါမှ မင်းတို့ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေကို လွဲမှားစွာ မကျင့်မိမှာ" ဟု ဖန့်က ပျင်းရိငြီးငွေ့စွာဖြင့် သမ်းဝေရင်း ပြောကြားလိုက်၏။
သူသည် တစ်ညလုံး တစ်ခုခုကို အပူတပြင်း လုပ်ကိုင်ထားသကဲ့သို့ အင်အားကုန်ခမ်းနေပုံ ရပေသည်။
"ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်နဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ် ဂုဏ်သတ္တိက ဘာများ ဆက်စပ်မှု ရှိလို့လဲ"
ဖန့်သည် မေးခွန်းထုတ်သူအား စိတ်မရှည်သလို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ လောကီကသိုင်းပညာတွေလို လျှို့ဝှက်ကျမ်းတစ်စောင် ပေးလိုက်ရင် အိမ်ပြန်ကျင့်လို့ရတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"
"အဲဒီလို မဟုတ်ဘူးလား"
မေးမြန်းသူမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရှာသည်။ သူ၏ အယူအဆတွင် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို သင်ယူမည်၊ ဝိညာဉ်ချီများကို စုပ်ယူ၍ ကျင့်ကြံမည်၊ ငွေကြေးတတ်နိုင်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှင့် ဆေးလုံးများ အသုံးပြု၍ အရှိန်မြှင့်မည်... ထိုမျှသာဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"လောကီက သမားတော်တွေတောင် အတွင်းကုထုံး၊ အပြင်ကုထုံး ခွဲခြားထားသေးတာပဲ။ သွေး၊ အရိုး၊ အရေပြား၊ အသား၊ သွေးကြော၊ ဝိညာဉ်... ရောဂါတစ်ခုချင်းစီမှာ ကုထုံးချင်း မတူညီကြဘူး။မသေမျိုးဖြစ်ဖို့ ကျင့်ကြံတဲ့ နည်းလမ်းဟာ သာမန်လူနာကုတဲ့ နည်းလမ်းထက် ပိုမိုရိုးရှင်းလိမ့်မယ်လို့ မင်း ဘာလို့ ထင်နေရတာလဲ"
ဤစကားကို ကြားသောအခါ မေးခွန်းထုတ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် စကားထစ်ကုန်သွားရတော့သည်။
ကြားဖြတ်လုပ်တတ်သော တပည့်အချို့ကို ဆုံးမပြီးနောက် ဖန့်သည် စားပွဲထိပ်၌ ထိုင်လိုက်လေသည်။
သူသည် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်စွဲကာ စားပွဲပေါ်၌အချက်အနည်းငယ် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှင်ရည်များ ကျလာသည်နှင့်အမျှ စားပွဲပေါ်ရှိ စက္ကူမှာ လင်းထိန်သွားပြီး ပုံရိပ်ထဲမှ မှင်ရောင်လိပ်ပြာအုပ်ကြီး ပျံထွက်လာတော့သည်။
ထိုလိပ်ပြာများမှာ သက်ရှိများကဲ့သို့ပင် ပျံသန်းကာ တပည့်များဆီသို့ အသီးသီး ဦးတည်သွားကြ၏။ ချန်လော့၏ ရှေ့သို့လည်း လိပ်ပြာတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာပြီး ရင်ဘတ်မှ အမှတ်အသားအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စိမ့်ဝင်လာပြီး စစ်ဆေးမှုများ စတင်လေတော့သည်။
ဤသည်မှာ ချန်လော့အတွက် ထူးခြားဆန်းပြားသော နည်းလမ်းကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်၏။
"တာအိုထဲကို ဝင်ပြီးသားသူတွေ ရှေ့ကို လာခဲ့ကြ"
ဖန့်သည် ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေနေဆဲပင်။ ဂိုဏ်းတော်ကြီး၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လွန်စွာ စည်းကမ်းကြီးမားပြီး တပည့်အများစုမှာ မိမိတို့အခန်းအတွင်း၌သာ အားသွန်ခွန်စိုက် ကျင့်ကြံနေကြသည်ကို ချန်လော့ သတိပြုမိလိုက်သည်။
လူနှစ်ရာကျော်အနက် လူသုံးဆယ်ကျော်ခန့်မှာ ရှေ့သို့ ထွက်လာကြရာ ချန်လော့နှင့် တုသဲတို့လည်း ထိုအုပ်စုတွင် ပါဝင်သည်။
"မဆိုးဘူး"
ဖန့်သည် တစ်ချက်ကြည့်၍ စုတ်တံဖြင့် အချို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။
"မင်း မင်း မင်း... မင်းတို့ ငါးယောက် အနောက်ကို ပြန်သွားလိုက်"
အမှတ်ခံရသူ ငါးဦး၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားကြ၏။ သူတို့သည် ဘေးမှလူများကိုအားကျသလို ကြည့်ရင်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဆုတ်ပေးလိုက်ရလေသည်။
တုသဲမှာလည်း ထိုငါးဦးတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားရ၏။
"ဒီလောက် အသက်ကြီးမှ တာအိုထဲ ဝင်တာ၊ အသုံးမကျတာသိသာနေတာပဲ" ဟု ဖန့်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။
ခဏအကြာတွင် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ လိပ်ပြာများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဝဲပျံနေကြလေသည်။
"အရောင်နှစ်မျိုးနဲ့ အထက် ရှိတဲ့သူတွေ ရှေ့ထွက်ခဲ့"
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဖန့်က ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။ အရောင်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို လူတိုင်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အမြစ်၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ပင် ဖြစ်ပေ၏။
လူတိုင်း၏ အားကျသော အကြည့်များကြား၌ လူငယ်နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့မှာ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုကြီးများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဖန့်သည် သူတို့အား စာအုပ်တစ်အုပ်စီ ပေးအပ်လိုက်ပြီး သင့်တော်မည့် တောင်ထိပ်များကို လမ်းညွှန်ပေးလိုက်လေသည်။
"အရောင်သုံးမျိုးနဲ့ လေးမျိုး ရှိတဲ့သူတွေ နေခဲ့၊ ကျန်တဲ့သူတွေ အခန်းထဲ ပြန်လို့ရပြီ"
ဖန့်သည် အချိန်ကုန်ခံကာ လူတိုင်းကို တစ်ယောက်ချင်းစစ်ဆေးနေမည် မဟုတ်ပေ။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၌ ပါရမီနှင့် အထောက်အပံ့ မရှိပါက ကြိုးစားရုံဖြင့် ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလော။
"သုံးမျိုးစပ် ဝိညာဉ်အမြစ်..."
ချန်လော့သည် မိမိဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အရောင်သုံးမျိုးကို ကြည့်ရင်း မျက်တောင် တမှိတ်မှိတ် ဖြစ်နေမိသည်။
ဤသည်မှာ ပါရမီရှင် မဟုတ်သော်လည်း အလယ်အလတ်အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤပါရမီမှာ သူ၏မူလပါရမီ မဟုတ်ဘဲ အလောင်းခြောက် ဦးနှောက်ကို စုပ်ယူပြီးနောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများသာ ဖြစ်၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြောင်းလဲမှုများမှာ အဆုံးမသတ်သေးပေ။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ နှစ်မျိုးစပ်ဖြစ်လာမလား သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုမို ထူးခြားသွားမလား ဆိုသည်ကို ချန်လော့ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။