အခန်း (၂၂၃)

ထိုအချိန်တွင်လင်းရှိုးသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့စနစ်၏ အကန့်အသတ်မရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို စိတ်ကူးကြည့်နေမိသည်။

သူ ပိုတွေးလေလေ ရွှီရန်သည် အတိုင်းအဆမရှိသော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပိုခံစားရလေလေပင်။ ဟွာရှနိုင်ငံတော်ကြီးသည် နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာစာ စုဆောင်းလာခဲ့သော ကံတရားများကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ဤကဲ့သို့သော ရွှေရောင်ကတ်မျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့စနစ်သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်မည့် ရှေ့ဆောင်အောင်မြင်မှုကြီးတစ်ခုပင် ၎င်း၏ အရေးပါမှုမှာ လူသားများ၊ သွေးစွမ်းအင်၊ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်ကို စတင်ဖန်တီးခဲ့စဉ်ကထက်ပင် မလျော့နည်းနိုင်ပေ။

လင်းရှိုးသည် မထိန်းနိုင်အောင်ပင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြခန်းမှန်ဗီရိုရှေ့တွင် ရပ်ကာ အံ့ဩတကြီး ငေးမောနေမိတော့သည်။

အကဲခတ်နေသည့် အချိန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ သတိမထားမိခင်မှာပင် တစ်နာရီ ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။ လင်းရှိုးသည် ငေးမောနေရာမှ သတိဝင်လာပြီး ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ဝမ်းသာအားရမှုနှင့် အံ့ဩမှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။

ရုံးခန်းအတွင်း၌မူ ယဲ့ဖျင်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုနေသည်။ ရှစ်နှစ်သားလေး ရွှီရန်ကတော့ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် အလုပ်ထဲတွင် နစ်ဝင်နေပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော အကြည့်မှာ ဘေးလူအဖို့ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်။

လင်းရှိုးသည် ရွှီရန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်...

ဒီကလေးကတော့ အာရုံထဲမှာ လုံးဝ စီးမျောနေပြီ။ မနှောင့်ယှက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။

သူသည် ရွှီရန်၏ ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် နှစ်နာရီကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ အချိန်မှာ မွန်းတည့် ၁၂ နာရီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

[ယုံကြည်မှုအဆောင် တိုးတက်မှုနှုန်း +၁၀၀...]

ဂွတ်... ဂွတ်...

ရွှီရန်၏ ဝမ်းဗိုက်မှ အချက်ပေးသံမှာ အချိန်ကိုက်ပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အကြည့်ကို မြှင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ရာ ဘေးမှ ယဲ့ဖျင်ပင် လန့်သွားတော့သည်။ ရွှီရန်သည် တစ်ကိုယ်လုံးကို ဆန့်ငင်ကာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ယဲ့ဖျင်: "ထမင်းစားဖို့ အချိန်တန်ပြီလား"

ရွှီရန်က "အရင်စားမှဖြစ်မယ် တော်တော်ဗိုက်ဆာနေပြီ" ဟု ပြောရင်း သူရေးဆွဲထားသော သန့်စင်ခြင်းရတနာအဆောင်ငယ်အထပ်လိုက်ကြီးကို မပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

"စုစုပေါင်း အစောင် ၁၀၀၊ အလုပ်လုပ်နှုန်းကတော့ မဆိုးဘူးပဲ။ ကဲ... သွားကြစို့ အရင်ဆုံး သွားကပ်ပြီး အာနိသင်ကို ကြည့်ရအောင် ပြီးမှ ထမင်းစားမယ်"

သူကိုယ်တိုင်လည်း လက်တွေ့ သန့်စင်မှုအာနိသင်ကို မျက်မြင်မတွေ့ရသေးပေ။

ဒီအံ့ဩစရာမြင်ကွင်းကို ကြည့်ဖို့ မိနစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ပေးရတာ တန်ပါတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

လင်းရှိုးက "အာနိသင်က တကယ်ကောင်းတယ်။ ငါ မင်းကို လိုက်ပြမယ်။ တကယ်ပါ... စောစောက ငါ့ရဲ့ သံသယတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး။ မင်းက ဒီလောက်အထိ ပါရမီထူးတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" ဟု ဝန်ခံလိုက်သည်။

ရွှီရန်က ရယ်မောရင်း လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

သူ၏ ချောမောသည့် မျက်နှာထက်မှာ နှိမ့်ချမှုများ အပြည့်နှင့်ပင်။

"ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ ဒါတွေက ကံကောင်းလို့ပါ"

လင်းရှိုး: "..." (သူ ခဏတာ စကားလုံး ဆွံ့အသွားရပြန်သည်)

မကြာမီမှာပင် ရွှီရန်၊ ဦးလေးယဲ့ဖျင်နှင့် လင်းရှိုးတို့သည် ရတနာတိုက်၏ သတ္တမမြောက်အလွှာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

အဆောင်များကို အသက်သွင်းပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု လိုက်ကပ်ကြတော့သည်။ အသုံးပြုပုံက ရိုးရှင်းလွယ်ကူလှသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဆောင် ၁၀၀ လုံးကို ကပ်ပြီးသွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အဆောင်များက စတင်အလုပ်လုပ်ကြသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဆောင်များ၏ အောက်ခြေတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြူခိုးအစက်အပြောက်လေးများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လင်းရှိုးက ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် "တွေ့လား ချက်ချင်းပဲ ညစ်ညမ်းမှုအချို့ကို သန့်စင်ပေးနေပြီ။ အရေအတွက်သာ လုံလောက်မယ်ဆိုရင် ဒီရတနာတိုက်ရဲ့ နံရံတွေမှာ နှစ်ရှည်လများ စုပုံနေတဲ့ ညစ်ညမ်းမှုဟောင်းတွေကိုပါ အကုန်ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒီအဆောင်တွေက ဘယ်လောက်အထိ ခံမှာလဲ"

ရွှီရန်က လက်ညှိုး သုံးချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

လင်းရှိုး: "သုံးရက်လား အင်း... နည်းနည်းတော့ တိုတာပေါ့။ သုံးရက်ဆိုရင် မင်းအတွက် အဆောင် ၃,၀၀၀ ရေးဖို့ပဲ အချိန်ရမှာ..."

ရွှီရန်က အတည်အပေါက် ပြန်ပြင်ပေးလိုက်သည်။

"သုံးရက် မဟုတ်ဘူးဗျ သုံးလ"

လင်းရှိုး မှင်တက်သွားသည်။

"သုံးလ ဒီလောက်တောင် ကြာရှည်ခံတာလား"

ရွှီရန်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒါပေါ့ အကြာကြီး ခံတာပေါ့"

"ကျွန်တော်သာ အဆောင်ပေါင်း တစ်သောင်းကို ရေးပြီး ဒီရတနာတိုက်ထဲမှာ ကပ်ထားလိုက်

ရင် ဒီပစ္စည်းတွေကနေ ညစ်ညမ်းမှု ထုတ်လွှတ်တဲ့နှုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ သန့်စင်တဲ့နှုန်းကို ဘယ်လိုမှ မမှီတော့ဘူး..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေက သက်မဲ့အရာတွေပဲလေ"

ရွှီရန်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် မောက်မာနေသလိုလို အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေသလိုလိုပင်။ ဒါက ကမ္ဘာပေါ်က ပါရမီရှင်တွေကို အထင်သေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဆောင်လက်ဖွဲ့စနစ်က လက်တွေ့မကျလောက်အောင် အစွမ်းထက်လွန်း နေလို့ပဲ။ စကားလုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပြောရရင် အတားအဆီးမဲ့ သန်မာမှုပေါ့။

လင်းရှိုးကတော့ ထိုအရာကို အကြွင်းမဲ့ ထောက်ခံသည်။

အရေအတွက်ဖြင့် အသာစီးရယူနိုင်သည့် သဘောတရားကို သူ ကောင်းစွာနားလည်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သန့်စင်ခြင်းရတနာအဆောင်ငယ်တစ်သောင်းဖြင့်သာ နှစ်လဆက်တိုက် သန့်စင်ပေးနိုင်မည်ဆိုပါက ရတနာတိုက်၏ အလွှာခုနစ်လွှာစလုံးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံနေခဲ့သည့် ညစ်ညမ်းမှုအားလုံးကို အကုန်အစင် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်မည်ပင်။

နှစ်လကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင်မူ နေ့စဉ်အသစ်ထွက်ပေါ်လာသည့် ညစ်ညမ်းမှုအနည်းငယ်ကိုသာ ဆက်လက်ရှင်းထုတ်ရန် လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါက တိုက်စောင့်ရတနာ သုံးခုအပေါ် ကျရောက်နေသည့် ဖိအားများမှာ အဆပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လျော့ကျသွားမည်ပင်။

ညစ်ညမ်းမှုများ သောင်းကျန်းလာမည့် အခြေအနေကိုလည်း အစပျိုးကတည်းကပင် ကြိုတင်နှိမ်နင်းထားနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့ တွေးတောမိသောအခါ လင်းရှိုးသည် ရွှီရန်ကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး “လာပါ... ငါ မင်းကို ထမင်းတစ်နပ် ဝယ်ကျွေးပါရစေ” ဟု ဝမ်းသာအားရ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်က "ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ စားကြတာပေါ့။ နေလယ်ကျရင်လည်း အဆောင်တွေ ဆက်ရေးဖို့ အလုပ်ကြိုးစားရဦးမှာမို့လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ဖျင်က ပြုံးလျက် "အင်း... သူက အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ စည်းကမ်းကြီးတာ။ နောက်ဆို မင်းလည်း ကျင့်သားရသွားမှာပါ"

လင်းရှိုး အံ့ဩသွားသည်။

"သူ နားမနားတမ်း လုပ်နေတာကို ငါတွေ့ပါတယ်... နေလယ်စာစားပြီးရင်ရော ခဏလောက် နားဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူးလား"

ရွှီရန်: "နားဖို့ မလိုပါဘူး"

ယဲ့ဖျင်က လင်းရှိုး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "သုတေသနတစ်ခုအရ စူပါပါရမီရှင်တွေဟာ သာမန်

ပါရမီရှင်တွေထက် စွမ်းအင်ပိုများတတ်တယ်ဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား။ ငါ့အကဲခတ်ချက်အရဆိုရင် ရွှီရန်ရဲ့ စွမ်းအင်က ငါမြင်ဖူးသမျှ ပါရမီရှင်တွေအားလုံးထက် ပိုလျှံနေတာ"

"နေ့ခင်းဘက် တစ်ရေးအိပ်တာလား အဲ့တာ သူ့အဘိဓာန်မှာ မရှိဘူး"

လင်းရှိုး: "ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုလည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ စားကြတာပေါ့။ နောက်မှ အချိန်ရရင်တော့ အကောင်းဆုံးတွေ ကျွေးပါ့မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဇာတိမြို့ကို လာလည်ရင် ဒေသထွက် နာမည်ကြီး ဟင်းလျာတွေကို မြည်းစမ်းကြည့်စေချင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သူတို့ သုံးယောက် စားသောက်ဆောင်သို့ သွားကာ ရိုးရှင်းသော အစားအစာများကို စားသောက်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် လင်းရှိုး၏ ရုံးခန်းသို့ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ရွှီရန်သည် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုနယ်ပယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်စားလိုက်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို အားသွန်ခွန်စိုက် စတင်ထွင်းထုတော့သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံမှာ တောက်ပနေပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်တစ်ခုလုံး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံနေသည်မှာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ခန့်ညားမှုတစ်မျိုးကို ဖော်ဆောင်နေသည်။ ငါးနာရီဆိုသည့် အချိန်ကာလသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နောက်ထပ် အဆောင်ပေါင်း ၁၇၀ ကို အောင်မြင်စွာ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

...

ညနေခင်းအချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ရွှီရန်သည် လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်း၌ပင် ဆက်လက်တည်းခိုခဲ့သည်။ ဝင်းခြံငယ်တစ်ခုအတွင်း၌ သူသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလေ့ကျင့်ရင်း တစ်နေ့တာ တိုးတက်မှုမှတ်တိုင်များကို ဖြည့်ဆည်းနေခဲ့သည်။

စူပါပေါက်ကွဲအားပြင်းဓားချက် တိုးတက်မှု +၁၀၀...

ညဦးယံလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တိုးတက်မှု +၁၀၀...

...

နောက်ထပ် သုံးရက်တာကာလအတွင်း ရွှီရန်သည် နံနက် ၆ နာရီတွင် အိပ်ရာထ၍ နှစ်နာရီကြာအောင် ကိုယ်ကိုကိုယ် တင်းကျပ်စွာ လေ့ကျင့်သည်။ နံနက် ၈ နာရီတွင်မူ သန့်စင်ခြင်းရတနာအဆောင်ငယ်များကို စတင်ရေးဆွဲပြီး ညနေ ၆ နာရီအထိ မနားတမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့လျှင် ၁၀ နာရီနှုန်းဖြင့် အဆောင်ပေါင်း ၃၆၀ ရရှိခဲ့ရာ သုံးရက်အတွင်း စုစုပေါင်း ၁,၀၈၀ စောင် တိတိ ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အဆောင်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကို ပြခန်းမှန်ဗီရိုများပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည့်အခါ လင်းရှိုးသည် လှည့်ကင်းပတ်ရင်း ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ စီးကျနေသည့် ဝိညာဉ်အရည်များကို မြင်တွေ့ရတိုင်း ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲမိသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး ထိုညစ်ညမ်းပစ္စည်းများနှင့် နပန်းလုံးလာခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏အတန်းဖော်များနှင့် ရဲဘော်ရဲဘက်များသည် ထိုညစ်ညမ်းမှုများကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိခဲ့ကြသလို အချို့မှာ သဲလွန်စပင် ရှာမရအောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရသည်။

ယခုအခါ ထိုညစ်ညမ်းမှုများ အရေးနိမ့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းရှိုးသည် အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ သူသည် ပုံးငယ်တစ်လုံးဖြင့် ထိုဝိညာဉ်အရည်များကို လိုက်လံစုဆောင်းသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ထိုအရည်များကို ပန်းပင်များနှင့် သစ်သီးပင်များကို လောင်းပေးရာ ထူးခြားစွာ ရှင်သန်ဖြစ်ထွန်းလာကြသည်။

"ဒီလို အညစ်အကြေးကင်းစင်တဲ့ ဝိညာဉ်အရည်တွေကို သန့်စင်ကျောက်စိမ်း မိုးမခသားကို လောင်းပေးမယ်ဆိုရင်ရော ထူးခြားမှာလား"

လင်းရှိုး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး "ဒါက အံ့ဖွယ်အာနိသင်တွေ ရှိလာနိုင်တာပဲ" ဟု တွေးတောမိသည်။

သူ ပို၍တွေးလေလေ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ပို၍ခံစားရလေလေပင်။ ဤသန့်စင်ခြင်းအဆောင်များမှ ထွက်ရှိလာသော လုံးဝညစ်ညမ်းမှုကင်းစင်သည့် ဝိညာဉ်အရည်များသည် သန့်စင်ကျောက်စိမ်း မိုးမခသား၏ အလွန်မြင့်မားသော လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မလား။

ဤသို့တွေးတောရင်း လင်းရှိုးသည် မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် လက်တွေ့စတင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။