အခန်း (၄၃၀)

ယန်အမျိုးသမီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တံတွေးတစ်ချက်မြိုချလိုက်ပြီး ကလေးတစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ စမ်းသပ်သလိုခေါ်လိုက်သည်။

"ယွမ်ကျစ်?"

"ဟီး..."

ကလေးငယ်က နားလည်ပုံရသည်။ သူသည် လက်ကလေးများကို ဝေ့ယမ်းကာ လေထဲသို့ လှမ်းဆွဲရင်း တဟီးဟီးနှင့် ရယ်မောတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်...

ယန်အမျိုးသမီးက ထိုကလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်ပြန်သည်။

"လင်းယို?"

သူတို့ အံ့သြသွားရသည်မှာ စောစောက မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော ကလေးငယ်မှာ ရုတ်တရက် မျက်နှာဝင်းပသွားပြီး သူ့အစ်ကိုကဲ့သို့ပင် လိုက်ရယ်လေသည်။

"ဟေး! တကယ့်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ"

အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်တတ်သော ယန်ဖုန်းပင်လျှင် မနေနိုင်တော့ဘဲ သူ့ပေါင်သူပုတ်ကာ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်မိသည်။

သူ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်မှာ နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ သူ၏ ရုတ်တရက် အပြုအမူကြောင့် ကလေးငယ်များမှာ လန့်သွားကြသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူတို့သည် ရယ်သံများ ရပ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ငိုကြတော့သည်။

ယန်အမျိုးသမီးသည် ကလေးများကို အလောတကြီး ချော့မြှူရတော့သည်။ သူမသည် တုံးအအနှင့် ရယ်နေသော ယန်ဖုန်းကို မျက်စောင်းထိုးရန်လည်း မမေ့ပေ။

ယန်ဖုန်းမှာ ကလေးများ၏ ခံစားချက်က ဤမျှမြန်မြန် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဇနီးဖြစ်သူ၏ မကျေမနပ်အကြည့်အောက်တွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့်သာ ခေါင်းကုပ်နေမိတော့သည်။

သူ၏ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသော ပုံစံကြောင့် အားလုံးက ရယ်မောကြသည်။ ယန်အမျိုးသမီးပင်လျှင် ကလေးများကို ချော့ရင်း ရယ်သံကို အောင့်ထားရရှာသည်။

ယွမ်ကျစ် - တောင်တန်းများထက် ကျော်လွန်သော ရည်မှန်းချက် ရှိသူ။

လင်းယို - ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိပြီး တောက်ပသော အနာဂတ် ရှိသူ။

ဤနာမည်နှစ်ခုမှာ အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည် — ၎င်းတို့မှာ ဆရာခုံးက ကလေးများအတွက် မျှော်လင့်ထားသော အနာဂတ်နှင့် ဆန္ဒများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ချင်းရှောင်းကောက ပြုံးရင်း သူမနောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ခပ်စိမ်းစိမ်း ရပ်နေကြသော ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ အပြုံးများ အေးခဲသွားရသည်။

ဒီကလေးနှစ်ယောက်...

အားလုံးက မွေးကင်းစကလေးများအတွက် ပျော်ရွှင်နေကြချိန်တွင် ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ အပယ်ခံထားရသလို ခံစားနေရရှာသည်။ ညီလေးနှစ်ယောက် မွေးလာကတည်းက သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းဟွာမှာ ပို၍ အလိုက်သိလာပြီး၊ ရှောင်းဟူမှာလည်း အလွန်လိမ္မာသွားသည်။ သူ့မိဘများက သူ့ကို မချစ်တော့မှာကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။

ယခုအချိန်တွင် အားလုံးက ညီလေးနှစ်ယောက်ကို ဝိုင်းအုံနေကြသည်။ ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ အနားသို့ မည်သို့ကပ်ရမည်မှန်း မသိဘဲ ဘေးတွင် ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် ရပ်နေကြရသည်။

ညီလေးတွေကိုတော့ ယွမ်ကျစ်တို့၊ လင်းယိုတို့လို့ နာမည်အကောင်းကြီးတွေ ပေးပြီး၊ သူတို့ကိုကျမှ ရှောင်းဟွာ (ပန်းလေး) နဲ့ ရှောင်းဟူ (ကျားလေး) ဆိုပြီး ရိုးရိုးလေးတွေ ပေးရသလားဟုလည်း တွေးမိပုံရသည်...

ရှောင်းကောသည် ယန်အမျိုးသမီးနှင့် နီးနီးကပ်ကပ် ရပ်နေသဖြင့် သူမကို အသာအယာ တို့လိုက်သည်။

ယန်မိသားစုမှာ ဘယ်တုန်းကမှ ခွဲခြားဆက်ဆံတတ်သူများ မဟုတ်သော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့ကို မေ့လျော့နေကြသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

ယန်အမျိုးသမီးက ရှောင်းကော၏ အရိပ်အယောင်ကို သိလိုက်ပြီး အဝေးတွင် ရပ်နေသော ကလေးနှစ်ယောက်ကို မြင်သွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ပြောမပြနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု တိုးဝင်လာသည်။

ယန်အမျိုးသမီးကို အကဲခတ်နေသော ယန်ဖုန်းသည်လည်း သူမ ကြည့်ရာသို့ လိုက်ကြည့်ရာမှ သားနှင့်သမီးကို မြင်သွားသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသော ယန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် သူတို့ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ယန်ဖုန်းမှာ ခွန်အားရှိသူဖြစ်ရာ မောင်နှမနှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချီမြှောက်လိုက်သည်။

ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ ရုတ်တရက် မြောက်တက်သွားသဖြင့် လန့်သွားကာ အလိုအလျောက် ဖက်တွယ်လိုက်ကြသည်။ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူတို့သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ယန်ဖုန်းက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ခုတင်ဆီသို့ သယ်လာပြီး ရင်ခွင်ထဲမှာ ထားလျက် ထိုင်လိုက်သည်။

"သမီးနဲ့ သား... ညီလေးတွေကို လာကြည့်ကြဦးလေ။"

ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ မျက်နှာလေးများ နီမြန်းသွားပြီး မိဘများကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ကြည့်ကြသည်။

"ငါတို့ ရှောင်းဟွာနဲ့ ရှောင်းဟူလေးတွေက အခုတော့ အစ်မကြီးနဲ့ အစ်ကိုကြီး ပီသနေပြီပဲ" ဟု ယန်ကျားက သူတို့နောက်မှ လိုက်လာရင်း ပြောသည်။

သူ၏စကားကို ယန်အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံပြီး "ငါတို့မိသားစုက ကလေးတွေအားလုံးက လိမ္မာပြီး တော်ကြတာချည်းပဲ" ဟု ဆိုသည်။

ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ညီလေးတွေ ရောက်လာပေမဲ့ မိဘတွေက သူတို့ကို ချစ်နေဆဲပါပဲလား။

ရှောင်းကောက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးနေမိသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်စာထဲမှာ ရေးထားတာကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။ သူက သူမထက်ပင် ပို၍ အသေးစိတ်တွေးတတ်ပြီး၊ ကလေးနှစ်ယောက် အပယ်ခံ ခံစားရမှာစိုးသဖြင့် ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့အတွက် လက်ဆောင်များကို ကြိုတင်ဝယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီကျန်းတန်းဟယ်ကတော့ ပိုပိုပြီး ချစ်ဖို့ကောင်းလာပြီ။

နွေးထွေးတဲ့ မေတ္တာအငွေ့အသက်တွေ ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် ရှောင်းကောက စကားစလိုက်သည်။

"ရှောင်းဟွာ၊ ရှောင်းဟူ... အဒေါ့်မှာ မင်းတို့အတွက် လက်ဆောင်ရှိတယ်။ ဦးဦးကျန်းက မြို့တော်မှာ ညီလေးတွေအတွက် လက်ဆောင်ဝယ်ရင်း မင်းတို့အတွက်ပါ ဝယ်လာပေးတာ။ ကြိုက်ရဲ့လား ကြည့်ကြဦး။"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမသည် အနီရောင်ပိတ်စနှင့် ထုပ်ထားသော လက်ဆောင်များကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှောင်းဟွာနှင့် ရှောင်းဟူတို့မှာ အံ့သြဝမ်းသာ သွားကြသည်။ သူတို့အတွက်ပါ လက်ဆောင်ပါလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လက်ဆောင်ကို ဂရုတစိုက် လက်ခံယူပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြသည်။

ရှောင်းဟွာ ရရှိသည့် လက်ဆောင်မှာ ခေါင်းလောင်းလေးနှစ်ခုပါသော ငွေလက်ကောက်လေး ဖြစ်သည်။ လက်ကောက်လေးကို လှုပ်လိုက်တိုင်း သာယာသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ ထိုလက်ဆောင်ကို အလွန်သဘောကျနေသည်။

ရှောင်းဟူ ရရှိသည်မှာတော့ ချစ်စရာကောင်းသော ကျားရုပ်ထွင်းထားသည့် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလေး ဖြစ်သည်။ သူသည် ထိုကျားရုပ်လေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေပြီး အားလုံးကို လိုက်ပြနေတော့သည်။ ဆွဲပြားပေါ်က ကျားက သူပဲဟု ပြောသဖြင့် အားလုံးက တဟားဟား ရယ်မောကြတော့သည်။

ကလေးနှစ်ယောက်မှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်သွက်လက်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူကြီးများအားလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ကျွမ်းကျွမ်းက ရှောင်းကောကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့... သူ့အဖေက သူ့အတွက် ဘာမှမပေးဘူးလား?

ယန်အမျိုးသမီးနှင့် အစ်ကိုယန်တို့မှာ စောစောက ကလေးများ၏ အထီးကျန်နေသော အကြည့်များကို မြင်ခဲ့ရသဖြင့် အလွန်အပြစ်မကင်းသလို ခံစားနေရသည်။ ဤကာလအတောအတွင်း မိသားစုတစ်ခုလုံး ကလေးအသစ်များအတွက် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ အမှားပင်ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ယန်အမျိုးသမီးက ရှောင်းကော၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း သူမသည် ကျေးဇူးတင်စကားကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ရှောင်းကော လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သမျှနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းတည်းနှင့် မလုံလောက်ဟု ခံစားနေရသည်။

ရှောင်းကောက ယန်အမျိုးသမီးကို ပြုံးပြပြီး ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ ကျေးဇူးတင်နေစရာ မလိုပေ။ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးစဉ် ကာလတုန်းက ယန်မိသားစုက သူမနှင့် ကျွမ်းကျွမ်းကို မည်မျှစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်ကို သူမ မမေ့နိုင်ပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် စားစရာမရှိသည့်ကြားမှ ရှိတာလေးကို ခွဲဝေပေးခဲ့ကြသည်။ ဤအသက်သခင် ကျေးဇူးကို သူမ တစ်သက်လုံး မေ့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် မနက်စာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့တစ်သိုက် စားသောက်ပြီးချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ အသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရွာထဲက ခင်မင်ရသူအချို့ ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ ယနေ့သည် ယန်မိသားစု၏ ကလေးတစ်လပြည့်နေ့ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးသိကြသဖြင့် ကြက်ဥများနှင့် မုန့်များယူကာ လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မက်မွန်းပန်းရွာ၏ ဓလေ့အရ လက်ဆောင်လာပေးရာတွင် ငွေကြေးယူလာရန် မလိုပေ။ အိမ်ထောင်စုအများစုမှာ ချမ်းသာကြသူများ မဟုတ်သဖြင့် အထိမ်းအမှတ် လက်ဆောင်လေးတစ်ခု ပါလာလျှင်ပင် လုံလောက်လှပြီဖြစ်သည်။

ယန်အမျိုးသမီး၏ မိဘအိမ်ဘက်မှ ဆွေမျိုးများလည်း ရောက်လာကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ယုံဟိုင်လုပန်လည်း ပါဝင်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယန်အမျိုးသမီး၏ အိမ်မှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး အလွန်စည်ကားလာသည်။ ဖိတ်ကြားထားသူရော၊ မဖိတ်ဘဲ လာသူပါ အားလုံးက ဂုဏ်ပြုရန် ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကလေးနှစ်ယောက် နို့ဝသွားသောအခါ အမျိုးသမီးအုပ်စုကြီးက သူတို့ကို ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ အားလုံးက ကလေးချီချင်ကြသဖြင့် လက်မနားတမ်း ပြောင်းချီနေကြရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကလေးများမှာ စိတ်ထားကောင်းကြပြီး လူအများကြီး ပြောင်းချီနေသော်လည်း မငိုကြပေ။ ထိုအစား သူတို့က အမျိုးသမီးများကို ပြုံးပြရယ်ပြနေကြသဖြင့် အားလုံးက ယန်အမျိုးသမီးကို မနာလိုဖြစ်ကာ အားကျနေကြတော့သည်။

လူအများအပြား ဂုဏ်ပြုရန် လာကြသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယန်အမျိုးသမီးသည် ရွာတွင် အမြွှာမွေးဖွားသည့် ပထမဆုံးသော အမျိုးသမီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကလေးများမှာ တစ်ရွာလုံးတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမြွှာဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက်လုံးမှာလည်း ယောက်ျားလေးများ ဖြစ်နေသည်။

သတင်းပျံ့သွားသည်နှင့် ယန်မိသားစုမှာ တစ်ရွာလုံး၏ အားကျစရာ ဖြစ်လာတော့သည်။

ခေတ်သစ်ကာလတွင် သားနှင့်သမီးမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ရှေးခေတ်ကာလတွင်မူ ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ဤခေတ်တွင် မိန်းကလေးများသည် အရွယ်ရောက်လျှင် အိမ်ထောင်ပြုပြီး မိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားကြရသည်။ ယောက်ျားလေးများသာ မိသားစု၏ ကျောရိုးဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးအမည်ကို ဆက်ခံကာ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သူများဟု ယူဆကြသည်။

ဤခေတ်တွင် အမျိုးသားများအတွက် အခွင့်အရေးများမှာ အဆုံးမရှိသော်လည်း၊ အမျိုးသမီးများအတွက်မူ အိမ်ထောင်ပြုပြီး ကလေးမွေးရန်ဟူသော ကံကြမ္မာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် အမြွှာသားယောက်ျားလေး မွေးဖွားပေးခဲ့သော ယန်အမျိုးသမီးကို အားလုံးက မည်မျှ အားကျနေမည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပါသည်။ သူမ၏ ပထမဦးဆုံး ကလေးမှာလည်း သားယောက်ျားလေး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဂုဏ်ပြုရုံတင်မကဘဲ လူအချို့မှာ သူတို့၏ ကံကောင်းမှုကို ကူးစက်ချင်သဖြင့် လာကြခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

အချို့က သူတို့၏ ချွေးမများနှင့် အပျိုဖော်ဝင်စ သမီးများကို ခေါ်လာကြသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးအချို့လည်း ပါလာကြသည်။ အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည် — ယန်အမျိုးသမီး၏ သားယောက်ျားလေး နှစ်ယောက်မွေးသော ကံကောင်းမှုကို ကူးစက်ချင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အမြွှာမရလျှင်ပင် ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် ရလျှင်ပင် ကျေနပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ထိုခေတ်အခါက လွှမ်းမိုးထားသော အတွေးအခေါ်ဖြစ်ပြီး၊ မှန်သည်မှားသည်ဟု အပြတ်ပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။ ထိုခေတ်ကာလတွင် အမျိုးသမီးများအတွက် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် ဤသို့ ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်မိသားစု၏ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော အခြေအနေမှာ ရွာထဲက အခြားအိမ်တစ်အိမ်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ထိုအိမ်မှာလည်း ကလေးတစ်လပြည့်နေသော်လည်း အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့က သမီးမိန်းကလေး မွေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ဂုဏ်ပြုရန် လာသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ယမ်းဗြောက်ပင် မဖောက်ကြပေ။

မိသားစုတစ်ခုရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက တခြားမိသားစုတစ်ခုအတွက်တော့ ဝမ်းနည်းမှု ဖြစ်နေတတ်ပါလား