အခန်း (၄၅၇)

ရှောက်ယိမှာ မပြန်ချင်ဘဲနှင့် ရထားလုံးထဲသို့ အတင်ခံလိုက်ရသည်။ မထွက်ခွာမီ သူက ခေါင်းကို သေသေချာချာ ပြန်ထုတ်ပြီး သူ့အနားတွင် အနီးဆုံးရှိနေသည့် ကျွမ်းကျွမ်းကို "ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်..." ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ကျရောက်လာတော့သည်။ ရှောက်ယိမှာ အော်ဟစ်ကာ ခေါင်းကို အုပ်လျက် ရထားထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားရလေသည်။

ရထားလုံး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ကျွမ်းကျွမ်းသည် လူကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သက်ပြင်းချကာ ရှောက်ယိတစ်ယောက် လိမ္မာပါစေဟုသာ ဆုတောင်းနေမိသည်။

ရထားလုံးထဲတွင် ရှောက်ကျန့်က ဟန်ဆောင်ကောင်းလှသော ရှောက်ယိကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည် - "မင်းက ဒီတစ်နှစ်အတွင်းမှာ အတော်လေး ကြီးလာတာပဲ။ ဘယ်သူ့ကိုမှ အသိမပေးဘဲ အိမ်ကနေတောင် ခိုးထွက်တတ်နေပြီ။"

ရှောက်ယိ၏ ငိုသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ဖခင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ။ သူ တကယ်ပဲ စာရင်းရှင်းတော့မလို့လား? အတည်ကြီးလား?"

"သား... အဲဒါက... ဘာလို့လဲဆိုတော့... အဲဒါကြောင့်..."

သူတို့သားအဖနှစ်ယောက်သည် နှစ်သစ်ကူးအကြိုညတိုင်းကို တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်ရင်း ကုန်ဆုံးနေကြရသည်မှာ အလွန်ပျင်းစရာ ကောင်းလှသည်။ ဤနေရာတွင် အလွန်စည်ကားနေမည်ကို သိနေပါလျက်နှင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် မလာဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း?

ရှောက်ကျန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူပဲ သိတယ်။ သူ့အဖေလည်း ပျင်းနေလိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား? ဤကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်စရာ အခါသမယတွင် သားဖြစ်သူက ဖခင်ကို ပစ်ထားခဲ့ပြီး ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ပျော်ပါးနေခြင်းမှာ ဖခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့အတွက် မတရားပေ။

"စိတ်မဆိုးပါနဲ့။"

ရှောက်ယိက မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် သူ့ကို အားကိုးတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောက်ကျန့်၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျော့ပြောင်းသွားတော့သည် - "နောက်တစ်ခါကျရင်..."

"နောက်တစ်ခါ မရှိစေရဘူးလို့ သား ကတိပေးပါတယ်!!"

ရှောက်ယိသည် နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို ပို၍ စောင့်ကြည့်နေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကတိများကို အမြန်ပေးကာ ဖခင်ဖြစ်သူ စိတ်ပြေစေရန် ချိုချိုသာသာ စကားများ တရစပ် ပြောနေတော့သည်။

ရှောက်ကျန့်မှာ ရှောက်ယိ၏ စကားများကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ ခဏကြာ တိတ်တဆိတ် နားထောင်ပြီးမှ သူက နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည် - "ငါ ပြောတာက နောက်တစ်ခါကျရင် ငါ့ကိုပါ ခေါ်ဖို့ မမေ့နဲ့လို့ ပြောတာ။"

"..."

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း အိပ်မောကျနေကြပြီ။ အစပိုင်းတွင် သူတို့အုပ်စုသည် လမ်းပေါ်ထွက်ကာ ခြင်္သေ့အက ကြည့်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း၊ ညစာစားချိန် ကြာသွားသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအစီအစဉ်ကို လက်လျှော့လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခန်းထဲ ပြန်ပြီး အိပ်ကြတော့။ မနက်ဖြန် စောစော ထရဦးမယ်။"

နွေဦးပွဲတော်၏ ပထမဆုံးနေ့တွင် အရုဏ်တက်ချိန်၌ ဖက်ထုပ်များ စားကြရသည်။ ထိုနေ့တွင် ဖက်ထုပ်ကို စောစောစားလေ၊ နှစ်သစ်တွင် ကံကောင်းခြင်းများ ပိုမို ရရှိလေဟု ဆိုကြသည်။

ရူယီက ပျင်းကြောဆန့်ကာ အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားသော်လည်း ချင်းရှောင်းကောက သူမကို တားလိုက်သည်။

"ရေနွေး ပြင်ထားပြီးပြီ။ နှစ်သစ်မှာ အညစ်အကြေးတွေ ကင်းစင်သွားအောင် ရေချိုးရမယ်။ ဒါက ငါတို့ ထိန်းသိမ်းရမယ့် ရိုးရာတစ်ခုပဲ။"

ချင်းရှောင်းကောက စကားပြောရင်း သူမကို ဆွဲခေါ်သွားသလို၊ ရှောင်ကျူးနှင့် ယွီလင်းတို့ကိုပါ ခေါ်ရန် မမေ့ပေ။

သူတို့ လေးယောက်သည် အိပ်ရာမဝင်မီ အတူတူ အမြန် ရေချိုးကြရမည် ဖြစ်သည်။

"အား... "

ရူယီမှာ မချိုးချင်သဖြင့် ရေမချိုးရရန် ဆင်ခြေအမျိုးမျိုး ပေးနေသော်လည်း၊ ချင်းရှောင်းကောက ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမကို ရေချိုးခန်းဆီသို့သာ တွန်းပို့လိုက်တော့သည်။

"ကဲ... ငါတို့က ဒီဘက် သွားရအောင်။"

လီရှို့ကျီက ဦးဆောင်ကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားသည်။ ရှု့ပေါ်ထုန်နှင့် ချင်းအန်းမင်တို့က နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်မှာမူ ကျွမ်းကျွမ်း၏ လက်ကို ကိုင်ကာ နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာသည်။

ရေချိုးရန် အချိန်အကြာကြီး ယူတတ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် မတူဘဲ၊ အမျိုးသားများမှာမူ အလွန်ပင် မြန်ဆန်ကြသည်။ သူတို့မှာ ရေတစ်ပုံးလောင်းလိုက်ရုံနှင့် အလုပ်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဆောင်းရာသီတွင်ပင် ရေအေးကို အသုံးပြုနိုင်ကြသေးသည်။

ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခင် ကျန်းတန်းဟယ်သည် ကျွမ်းကျွမ်းကို တိတ်တဆိတ် အချက်ပြလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းတန်းဟယ်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အကြည့်များကြောင့် ပြန်လည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျွမ်းကျွမ်းသည် ကျန်းတန်းဟယ်၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ချင်းအန်းမင်ထံ ပြေးသွားသည်။ "ဦးဦး... ဦးဦး... ဒီည သား ဦးဦးနဲ့ အတူအိပ်လို့ ရမလား? ဦးဦးနဲ့ အတူမအိပ်ရတာ ကြာပြီ..."

ကျွမ်းကျွမ်း၏ သရုပ်ဆောင်ချက်မှာ အတော်လေး ကောင်းလှသည်။ အခြားသူများမှာ ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မခံစားမိဘဲ ကျန်းတန်းဟယ်ကို စနောက်ကြတော့သည်။

"မင်းရဲ့သားက သူ့ဦးလေးကို ပိုချစ်တာပဲ..."

"တူက ဦးလေးနားမှာ ကပ်နေတာ ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်နေကျပဲလေ။"

ကျန်းတန်းဟယ်ကလည်း ယင်းကို ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိပေ။ ထိုအစား သူက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်းအန်းမင်က ကောင်လေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ဒီည ဦးလေးနဲ့ အတူအိပ်ပေါ့။"

"အရမ်းကောင်းတာပဲ!" ကျွမ်းကျွမ်းက ရယ်မောရင်း ခုန်ပေါက်နေသည်။ သူ အလွန်ပျော်နေပုံရသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်မှာမူ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ပျော်ရွှင်နေပုံရသည် - ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။

ကျွမ်းကျွမ်း လမ်းလျှောက်သွားစဉ် သူ့ဖခင်ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရန် မမေ့ပေ။ 'ကျွန်တော့်အတွက် ရှေးဟောင်းစာအုပ်အစုံလိုက်နဲ့ နံ့သာမှင်တစ်စုံနော်...'

ကျန်းတန်းဟယ် စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ 'စိတ်မပူနဲ့၊ မနက်ဖြန် ပေးမယ်' ဟု အကြည့်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သားအဖနှစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်ကာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသဘောတူညီချက်၏ ရလဒ်အပေါ် နှစ်ဖက်စလုံး အလွန်ကျေနပ်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ရေချိုးပြီးနောက် ရေချိုးခန်းမှာ ချင်းရှောင်းကော၏ အခန်းနှင့် ပိုနီးသဖြင့် သူမသည် ရူယီတို့နှင့် လမ်းခွဲခဲ့သည်။ သူမသည် ဆံပင်ကို ခြောက်အောင် မလုပ်တော့ဘဲ တဘက်နှင့်သာ ပတ်ထားကာ သူမ၏ အခန်းဆီသို့ အမြန် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူမ အထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အခန်းထဲမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

"ကျွမ်းကျွမ်း ဘယ်မှာလဲ?"

ချင်းရှောင်းကော ဆံပင်ကို အခြောက်ခံရင်း ကျန်းတန်းဟယ် လဲလျောင်းနေသည့် ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ် မျက်လုံးမှိတ်ထားသဖြင့် သူမ၏ မေးခွန်းကို မည်သူမျှ ပြန်မဖြေပေ။

ချင်းရှောင်းကောက သူ အိပ်ပျော်သွားပြီဟု ထင်ကာ ကုတင်နားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လာခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝေဝေဝါးဝါးနှင့် အားနည်းနေသယောင် ရှိနေပြီး သူမကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထက်မြက်လှသော သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်ပင် ဖြူစင်ပြီး နူးညံ့နေပုံရသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအခြေအနေရှိ ကျန်းတန်းဟယ်သည် ကျွမ်းကျွမ်း နိုးကာစ ပုံစံနှင့် အလွန်တူလှသည်။ တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းလွန်းသည်။

"ပြန်လာပြီလား..."

"အင်း..." ချင်းရှောင်းကောက သူ နိုးသွားမှာကို စိုးရိမ်သကဲ့သို့ တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အရက်မူးချင်ယောင် ဆောင်နေသော ကျန်းတန်းဟယ်မှာ ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် မျက်နှာနီသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ရန် သူ ထလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင်ကို အများကြီး မသောက်ပါနဲ့လို့ ပြောထားရက်နဲ့ ရှင်က နားမထောင်ဘူး။ အခု သက်သာရဲ့လား?"

ချင်းရှောင်းကောက စိုးရိမ်တကြီး မေးရင်း သူ၏ ကျောကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ? နေလို့မကောင်းဘူးလား? အရက်နာကျတာ သက်သာအောင် စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်လောက် လုပ်ပေးရမလား?"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူမက သူ့အပေါ် ဂရုစိုက်မှု ပြတိုင်း အလွန်သဘောကျသည်။ ချင်းရှောင်းကောက သူ့ကို ဂရုစိုက်လေလေ၊ သူ ပိုပျော်လေလေ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် ချင်းရှောင်းကော၏ အစွမ်းကုန် ဂရုစိုက်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရရှိရန် ဘာလုပ်ရမည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

ခေါင်းလေးခါပြီး တိတ်တိတ်လေး နေရုံနှင့်ပင် သူမ၏ နှလုံးသားကို ပျော့ပြောင်းသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

အရက်မူးနေတဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်က အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ကျွမ်းကျွမ်းရဲ့ ပုံတူအတိုင်းပဲ...

ချင်းရှောင်းကောက သူမမျက်နှာပေါ်က အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ သူ အရက်မူးနေတုန်း သူ့ကို စနောက်ဖို့ သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခုအခါ ခန့်ညားသော ထိုအမျိုးသားမှာ ချင်းရှောင်းကော စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်နိုင်သည့် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။

အရက်ကြောင့် နီမြန်းနေသော သူ၏ ပါးပြင်များကို ကြည့်ပြီး ချင်းရှောင်းကောသည် သတ္တိမွေးကာ သူမ၏ လက်များဖြင့် သူ၏ပါးကို အသာအယာ ဆွဲညှစ်လိုက်သည်။

သူက အမြဲတမ်း သူမကို ထိုသို့လုပ်လေ့ရှိသည် - အခုတော့ သူမက သူ့ကို ပြန်ညှစ်ရမည့် အလှည့်ပဲ ဖြစ်သည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းက ခံစားလို့ အတော်လေး ကောင်းလှသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျွမ်းကျွမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့အိစက်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ အလွန်ပင် တောင့်တင်းပြီး ကျစ်လျစ်လှသည်။

သူမ စတင်လိုက်သည်နှင့် မရပ်နိုင်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူက သူမကို အပြစ်ကင်းစင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည့်အတွက် သူမ၏ မကောင်းသော အတွေးများမှာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်လာသည်။ အခုလို အခွင့်အရေးရတုန်း သူ့ကို အမြတ်မထုတ်ရင် ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေး ရတော့မှာလဲ?

ချင်းရှောင်းကောသည် သူမ၏ ရင်ထဲက ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ ခွင့်လွှတ်ပါ၊ အရက်မူးနေတဲ့ ကျန်းတန်းဟယ်က တကယ့်ကို ချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့ပါ!

ကျန်းတန်းဟယ်ကတော့ သူမ စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်သမျှကို ခံနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသော်လည်း၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲဖြစ်နေသည်။

သူ၏ စိတ်တစ်ပိုင်းက သူမကို အပေါ်ကနေ အုပ်မိုးလိုက်ရန် ပြောနေသော်လည်း၊ အခြားတစ်ပိုင်းကတော့ စိတ်အေးအေးထားပြီး တစ်ဆင့်ချင်း သွားရန် ပြောနေသည်။ သူမ လုံးဝ သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားသည်အထိ သူမကို ဆွဲဆောင်ရမည်။

ချင်းရှောင်းကောသည် သူ၏ပါးကို ညှစ်နေသည်ကို အလွန်အာရုံစိုက်နေသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများကို သတိမထားမိလိုက်ပေ။ အရှိန်ယူနေသော မုန်တိုင်းမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ကျန်းတန်းဟယ်က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချင်းရှောင်းကောကို အောက်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

သူ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချင်းရှောင်းကောမှာ လန့်သွားပြီး ဝိုင်းစက်နေသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ကြသည်။ ထိုအမျိုးသားမှာ ယခုအခါ လုံးဝ နိုးကြားနေပုံရသည်။ ကျန်းတန်းဟယ်မှာ အရက်မူးချင်ယောင် ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ချင်းရှောင်းကော သိသွားရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း သူမ သိသင့်လှပြီ။

"ကိုယ် လုပ်လို့ရမလား?"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူ၏ ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ရင်း သူမကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခံစားချက် အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ်ကိုပင် သူ လက်လွတ်မခံလိုပေ။

သူမသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ငြင်းဆန်ခြင်း သို့မဟုတ် စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်း အရိပ်အယောင်များ မရှိပေ။

ဤတွေ့ရှိချက်မှာ သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ သူ၏ ရင်ထဲက စိုးရိမ်စိတ်များမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် မီးတောင်ကဲ့သို့သော ဆန္ဒများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချင်းရှောင်းကောက သူ့ကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ရှက်ရှက်နှင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော ခေါင်းညိတ်မှုလေးသာ ဖြစ်သည်။ သူမ စကားတစ်လုံးမှ မပြောရဲပေ၊ တစ်ခုခု ပြောလိုက်လျှင် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လည်ချောင်းဝကနေ ခုန်ထွက်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးတွင် ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လျှင်မူ သူတို့မှာ အတွေ့အကြုံ မရှိကြသေးပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စတင် ရင်ခုန်စရာ ကောင်းလာစဉ်၊ ချင်းရှောင်းကော ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။ "ကျွမ်းကျွမ်း ဘယ်မှာလဲ?"

ကျန်းတန်းဟယ်က သူမကို မတတ်သာသလို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောပေ။ သူသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်သာ သူမကို အဖြေပေးလိုက်တော့သည်။

ချင်းရှောင်းကောသည် သူ၏ မျက်လုံးထဲက ဆန္ဒအလင်းတန်းများကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး အခြားအတွေးများကို ဖျောက်ပစ်ကာ သူတို့နှစ်ဦးအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဒီရေလှိုင်းများကြားတွင် စီးမျောလိုက်ပါသွားတော့သည်။