Side Story (4)

ချင်းရှောင်းကောသည် စစ်ပညာသင်တန်းတက်ရသည့် ရက်များကို အထူးပင် တန်ဖိုးထားသည်။ သင်တန်းဆရာများမှာ အထူးတပ်ဖွဲ့မှ ရွေးချယ်ထားသူများဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အရည်အချင်းမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ရန်သူကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလဲသိမ်းနိုင်မည့် အကွက်များ၊ အထူးသဖြင့် ခေါင်းကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်သည့် အဆုံးသတ်ကွက်များကို သင်ယူရန် သူမ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူရမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ယောကျာ်းလေးတစ်သိုက်ကြားတွင် ထိုင်နေပြီး ရူယီကသာ သူမဘေးရှိ တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေးဖြစ်သည်။

ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာန၏ တစ်ဦးတည်းသော ပန်းနှစ်ပွင့် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ရှေးဟောင်းသုတေသနဌာနမှာ ရူယီပြောသကဲ့သို့ပင်။ အကယ်၍ ရှောင်းကောသာ ဤနေရာမှာမရှိလျှင် ရူယီသည် ယောကျာ်းလေးများကြားတွင် တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"ရှောင်းကော၊ ဟိုမှာကြည့်!"

ရူယီ၏ အာမေဍိတ်သံကြောင့် သူမ၏ အတွေးစများ ပြတ်တောက်သွားသည်။ သူမသည် ရူယီညွှန်ရာသို့ အလိုလို ကြည့်လိုက်မိရာ အခြားအတန်းမှ သင်တန်းဆရာတစ်ဦးကို ရမ္မက်ဇောဖြင့် ငေးကြည့်နေသော ရူယီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကြွက်သားတွေက သိပ်တောင့်တာပဲ..."

ရူယီသည် အဝေးမှနေ၍ သွားရည်ကျမတတ် ငေးမောနေပြီး၊ နေလောင်ထားသော သင်တန်းဆရာ၏ အသားအရေကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေ၊ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားတွေ... ဟာ! သူက ဗိုက်အောက်ပိုင်းကြွက်သားတောင် ရှိတာပဲ!!"

ရူယီသည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အတင်းထိန်းချုပ်ထားရင်း မျက်ဝန်းများ ဝင်းပလာကာ ရှောင်းကောကို အားရပါးရ လှုပ်နှိုးလိုက်သည်။ "ကြည့်စမ်း၊ ကြည့်စမ်း။ နင် မြင်လိုက်လား?"

သင်တန်းဆရာ၏ လည်စလုပ်မှ ချွေးတစ်ပေါက်သည် ရင်ဘတ်ကြွက်သားများပေါ်သို့ စီးကျသွားခြင်းပင်! "အို... ဘုရားရေ!"

ရှောင်းကောမှာတော့ သူမ၏ လှုပ်နှိုးမှုကြောင့် ခေါင်းပင် မူးလာရသည်။ အရာရှိများစွာ ရှိနေသည့်အနက် ရာသီဥတု ပူပြင်းသဖြင့် အများစုမှာ အပေါ်အင်္ကျီများကို ချွတ်ထားကြသည်။ အချို့မှာ ဗလာကျင်းနေပြီး၊ အချို့မှာ စပို့ရှပ်အင်္ကျီများဖြင့် လုံလုံခြုံခြုံ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

"အေးပါ၊ အေးပါ... ငါတို့ သင်တန်းဆရာက နင့်ကို ကြည့်နေပြီ။"

ရူယီ ကြောင်သွားသည်။ သူမသည် အခြားသင်တန်းဆရာထံမှ အကြည့်ကို အမြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမတို့၏ အဓိကသင်တန်းဆရာကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူမကို တကယ်ကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သူမ သိလိုက်ရသည်။ ခုနက ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ချမ်းစိမ့်စိမ့်ဖြစ်သွားပြီး အဲယားကွန်းအရှေ့မှာ ရောက်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

သူမသည် စိတ်ကို ထပ်မလွင့်ရဲတော့ဘဲ အကြည့်ကို လွှဲကာ ရှေ့သို့သာ တည့်တည့်ကြည့်နေတော့သည်။

ရှောင်းကောသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တိတ်လေး ရယ်မောနေမိသည်။ ရူယီက ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသဖြင့် သူတို့၏ အဓိကသင်တန်းဆရာက သူမကို အကဲခတ်နေခြင်းပင်။ ကံဆိုးသည်မှာ ထိုမိန်းကလေးမှာ အခြားအရာကို အာရုံရောက်နေသဖြင့် အမြဲတမ်း စည်းကမ်းကြီးပုံပေါက်သော သင်တန်းဆရာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်မိခြင်းဖြစ်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အတော်လေးတော့ ထူးဆန်းသည်။ နေသာသောနေ့ဖြစ်သဖြင့် အခြားသင်တန်းဆရာအများစုမှာ အင်္ကျီများ ချွတ်ထားကြသော်လည်း သူတို့၏ အဓိကသင်တန်းဆရာမှာမူ ချွေးတစ်ပေါက်ပင် မထွက်ပေ။ သူသည် ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး လုံခြုံစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြယ်သီးတစ်လုံးပင် ဖြုတ်မထားသလို အသားစတစ်လက်မပင် အပြင်သို့ မပေါ်ပေ။

ဤကဲ့သို့ ရှေးရိုးစွဲဝတ်စုံမျိုးကတော့ ရမ္မက်ကြီးသော ရူယီ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် စစ်ပညာသင်တန်းတက်သည်မှာ လေးရက်ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း သင်တန်းဆရာ မည်သို့ပုံစံရှိသည်ကို သူတို့ မသိကြသေးပေ။ သူသည် အမြဲတမ်း မျက်မှန်အနက်ကြီးနှင့် နှာခေါင်းစည်းကို တပ်ထားလေ့ရှိကာ မလိုအပ်ဘဲ စကားမပြောပေ။ အမိန့်ပေးစရာရှိလျှင်လည်း လက်ထောက်သင်တန်းဆရာမှတစ်ဆင့်သာ ပေးလေ့ရှိသည်။

"နားလည်ကြပြီလား?"

"ဟုတ်ကဲ့! နားလည်ပါတယ် ဆရာ!"

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက ခေါင်းညိတ်ကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။ သူသည် အဓိကသင်တန်းဆရာ၏ အနားသို့ ပြေးသွားပြီး အလေးပြုကာ တိုးတိုးလေး တစ်ခုခု ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်းကောရှိရာဘက်မှ ကြည့်လျှင် လက်ထောက်သင်တန်းဆရာ၏ ကျောပြင်နှင့် အဓိကသင်တန်းဆရာ၏ နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရှားနေသည်ကိုသာ မြင်ရသည်။

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက အလေးပြုပြီး ကျောင်းသားများဆီသို့ ပြန်ပြေးလာသည်။

"အားလုံး မတ်တတ်ရပ်!"

အသံကြားသည်နှင့် ရှောင်းကောသည် အခြားသူများနှင့်အတူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာသော အဓိကသင်တန်းဆရာကို စပ်စုချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူတို့နှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခုလေးတင် သင်ထားတဲ့ အကွက်တွေနဲ့ ငါတို့ အဓိကသင်တန်းဆရာကြီးကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့သူ ရှိလား?"

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျောင်းသားများကြားတွင် ဆူညံသွားသည်။

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ "တိတ်စမ်း!" ဟု အော်လိုက်သည်။

အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း လက်ထောက်သင်တန်းဆရာ၏ အကြည့်ကိုတော့ ရှောင်နေကြသည်။ သူတို့မှာ လူအအများ မဟုတ်ကြပေ။ အခြေခံ စစ်ပညာသင်တန်းကို အောင်မြင်အောင် တက်ရုံသာဖြစ်ပြီး၊ ဤမျှ အတည်အပေါက်ကြီး လက်တွေ့တိုက်ခိုက်စရာ မလိုဟု သူတို့ တွေးနေကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဟန်ပြတိုက်ခိုက်မှုများမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ထင်ကြသည်။

ထို့ပြင် လက်ထောက်သင်တန်းဆရာကိုယ်တိုင်ပင် အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းနေသည်ဖြစ်ရာ အဓိကသင်တန်းဆရာဆိုလျှင် ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။ သူ၏ ရှိန်စရာကောင်းသော အရှိန်အဝါကပင် ကျောင်းသားများကို ဖိနှိပ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။ စိန်ခေါ်မှုဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင်တော့ ကျောင်းသားများ အရိုက်ခံရမည့်ပွဲသာ ဖြစ်သည်။

လက်ညှိုးထောင်မည့်သူမှာ လူအသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာသည် ခေါင်းငုံ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော ယောကျာ်းလေးတစ်သိုက်ကို ကြည့်ကာ ပို၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူက စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီခေတ်က ယောကျာ်းလေးတွေက ခွန်အားရော သတ္တိရော တကယ်ကို နည်းပါးလွန်းတာပဲ..."

"ဆရာ၊ ကျွန်မ လုပ်ပါ့မယ်!"

ဤအချိန်တွင် နူးညံ့သော မိန်းကလေးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ အဓိကသင်တန်းဆရာ၏ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေသော မျက်ဝန်းများပင် ခဏမျှ အံ့သြရိပ်သန်းသွားကာမှ ယခင်ကဲ့သို့ အေးစက်သော အကြည့်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားသည်။ ထိုအရာမှာ ဝေဝေဝါးဝါးဖြစ်သဖြင့် သူတို့ မျက်စိမှားသည်ဟုပင် ထင်မှတ်နိုင်သည်။

ရှောင်းကော ရှေ့ထွက်ရန် စဉ်းစားနေစဉ်ကတည်းက ရူယီသည် သူမကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ လက်မထောင်မိစေရန် သူမ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ တားမရခဲ့ပေ။ လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက ရှောင်းကောကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ရှောင်းကော၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ရှောင်းကော၏ ပြတ်သားသော ပုံစံကိုကြည့်ပြီး ရူယီ စိုးရိမ်နေမိသည်။ ဤမျှ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးလေးနှင့် သင်တန်းဆရာ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့ ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မည်နည်း?

အခြားသူများ မည်သို့တွေးသည်ဖြစ်စေ ရှောင်းကောကမူ သင်တန်းဆရာနှင့် လက်တွေ့ယှဉ်ပြိုင်ရမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံချင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ခုနက သရုပ်ပြကွက်များကို အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ပြီးနောက် သူမသည် နည်းစနစ်များကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လက်တွေ့အသုံးချရမည့် အချိန်ပင်။

"နာမည် ဘယ်သူလဲ?"

"သတင်းပို့ပါတယ် သင်တန်းဆရာ၊ ကျွန်မနာမည်က ချင်းရှောင်းကောပါ!"

"မဆိုးဘူး!"

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ "မိန်းကလေးတွေကလည်း ယောကျာ်းတွေလိုပဲ စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ။"

ထိုစကားများကြောင့် ယောကျာ်းလေးတစ်သိုက်မှာ ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာနီသွားကြသည်။

အဓိကသင်တန်းဆရာက စကားတစ်လုံးမျှ မပြောပေ။ ရှောင်းကော ရှေ့သို့ လာသောအခါ သူသည် ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီး အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။

ရှောင်းကော တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်မိသည်။ တကယ်တော့ သူမ အနည်းငယ် ကြောက်လည်းကြောက်သလို စိတ်လည်း လှုပ်ရှားနေမိသည်။ ပညာရပ်များကို ပိုသင်ယူနိုင်လေလေ၊ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ ပိုများလေလေ မဟုတ်ပါလား။

"အသင့်ဖြစ်ပြီလား?"

သူမသည် မိန်းကလေးဖြစ်နေသဖြင့် လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက အထူးပင် နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

ရှောင်းကော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားကို ပြင်လိုက်ပြီး သုံးမီတာခန့် ဝေးသော နေရာမှ အဓိကသင်တန်းဆရာကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများက ဘယ်ကိုကြည့်နေသည်ကို သူမ မမြင်ရသော်လည်း ရှောင်းကောသည် သူမ၏ အာရုံခံစားမှုအရ နေရာတစ်ခုကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤအချက်က အဓိကသင်တန်းဆရာ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိသွားသည်။ သူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူမမှာ သတ္တိရှိသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်ဟု စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

ရူယီမှာတော့ သူမ၏ နှလုံးသားက လည်ပင်းနားအထိ ရောက်နေသလို ခံစားနေရသည်။ သူမသည် ပါးစပ်ကို တင်းတင်းပိတ်ကာ ရှေ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိပြီး လိုအပ်လျှင် ရှောင်းကောကို ဆေးခန်းသို့ ထမ်းသွားရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

အဓိကသင်တန်းဆရာက အရင်စတင် တိုက်ခိုက်သည်။ ရှောင်းကောသည် စောစောက သရုပ်ပြကွက်များကို ပြန်စဉ်းစားကာ ချက်ချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက အသာလေး ရှောင်လိုက်နိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သင်တန်းဆရာက သူမကို ခြေထိုးကွက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရှောင်းကော သီသီလေး ရှောင်လိုက်နိုင်ပြီး လက်သီးနှင့် ခြေကန်ကွက်များကို တရစပ် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဒါက ကစားစရာ မဟုတ်ပေ။ သူမသည် ယခင်ဘဝတွင် ကျန်းတန်းဟယ်နှင့်အတူ ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်မှာ အလကားတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါ။

လက်သီးချက်များစွာ ပစ်သွင်းပြီးနောက်တွင် သင်တန်းဆရာမှာမူ ဘာမျှမဖြစ်ဘဲ မောဟိုက်သည့် အရိပ်အယောင်ပင် မပြပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ ရှောင်းကောသည် ခွန်အားများ ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်ကာ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုဖြင့်သာ အတင်းတောင့်ခံထားရသည်။

အဓိကသင်တန်းဆရာသည် သူမကို ကစားနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှောင်းကောမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

သင်တန်းဆရာသည် အားကို တမင်လျှော့ထားသော်လည်း သူမအတွက်တော့ ဒဏ်ရာရလောက်သည့်အထိ အရှိန်ပြင်းလှသည်။

"မဆိုးဘူး။"

ရှောင်းကော မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို စပ်စုချင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ အချက်ပြမှုအတိုင်း ထလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ကျောင်းသားအုပ်စုထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့သည်။

"နင် ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ?"

ရူယီ အမြန်မေးလိုက်သည်။ ရှောင်းကောက ဘာမှမဖြစ်ကြောင်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် အဓိကသင်တန်းဆရာကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ခုနက သူ သူမကို စကားပြောလိုက်တာလား?

သူ့အသံက အနည်းငယ် နိမ့်ပြီး အက်ကွဲနေကာ စကားမပြောသည်မှာ ကြာနေသည့်အတိုင်းပင်။ သို့သော် နားထောင်လို့တော့ မဆိုးပေ။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံမျိုးဖြစ်ပြီး အတော်လေးတောင် ရင်းနှီးနေသလိုလို...

လက်ထောက်သင်တန်းဆရာက အခြားမည်သူ တက်လာဦးမလဲဟု ထပ်မေးသောအခါ ရှောင်းကောကဲ့သို့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပင် တက်တိုက်သည်ကို မြင်ပြီး အားတက်သွားသော ယောကျာ်းလေးများမှာ တက်ကြွစွာ လက်ထောင်ကြတော့သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကြက်သွေးထိုးခံထားရသလို အင်တိုက်အားတိုက် ရှိနေကြသည်။

ထိုနောက်တွင် အဓိကသင်တန်းဆရာသည် နားမနေတော့ပေ။ သူသည် ယောကျာ်းလေးများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လျင်မြန်စွာ အလဲသိမ်းလိုက်ပြီး ချွေးတစ်ပေါက်ပင် မထွက်ဘဲ စိန်ခေါ်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူသည် စကားတစ်လုံးမျှ မပြောခဲ့ပေ။ ရှောင်းကောမှာ ခုနက သူမ ကြားတာ မှားလားဟုပင် တွေးမိသွားသည်။

ရှောင်းကော၏ တက်ကြွသော အမူအရာကြောင့်ပင် အဓိကသင်တန်းဆရာက သူမကို သတိထားမိသွားပုံရသည်။ နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ရှောင်းကောသည် သူ၏ အဓိက လေ့ကျင့်ဖော် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ခေါင်းကို တိုက်ခိုက်သည့်အကွက်များကို စိတ်ဝင်စားသည်ဟု သိရသောအခါ သူသည် သူမအား တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးစေနိုင်သော သေကွင်းသေကွက်အချို့ကို တိတ်တိတ်လေး သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ စည်းကမ်းအရဆိုလျှင် သူ ဤကဲ့သို့ မသင်ပေးသင့်သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးမှာ အသိတရားရှိသူဖြစ်ကြောင်း သူ သိနေသည်။ သူမ ဘာကြောင့် ဤအကွက်များကို စိတ်ဝင်စားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဤပညာရပ်များဖြင့် မကောင်းမှုလုပ်မည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အဓိကသင်တန်းဆရာသည် ရှောင်းကောအား ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးစွမ်းသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ စကားပြောလေ့မရှိသော်လည်း သူတို့ကြားတွင် နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရှောင်းကောမှာ ဘာမှားနေသည်ကို သိနိုင်သလို၊ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လျှင်လည်း သူသည် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုအမှားကို တိတိကျကျ ထောက်ပြနိုင်သည်။

ထိုခံစားချက်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။