အခန်း (၁၇၁-၁၇၂)

အခန်း (၁၇၁) - သယ်ယူပြောင်းရွှေ့ခြင်း

လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

စီနီယာဦးလေးက ငါ့ကို လူသတ်ပြီး ရတနာလုခိုင်းတာပဲ...

ဟုန်း

ပါးရှကျောက်ရုပ် က ကောင်းကင်တုန်ဟီး မတတ် ဟိန်းဟောက်ကာ နတ်စစ်သူကြီး နှင့် သတ်ပုတ်နေသည်။

တောက်ပလှပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေ၏။

ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးမှာ ပါးရှကျောက်ရုပ်အတွက် အထူးအရေးကြီးပုံရသည်၊ ခုနကတည်းက သူသည် ဗုဒ္ဓဘာသာ နတ်စစ်သူကြီးကိုသာ တောက်လျှောက် အငြိုးတကြီး ကြည့်နေခဲ့ခြင်းပင်

ဟေးဝူချန်း ၏ ဘေးပတ်လည်တွင်လည်း ယင်လေများ တိုက်ခတ်နေပြီး တစ္ဆေတစ်ရာ ညအခါ လှည့်လည်သွားလာနေသကဲ့သို့ပင် ရှိသည်။

ခဏချင်းမှာပင်။

ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို ရရှိထားသော နတ်စစ်သူကြီးမှာ လူတိုင်း၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားတော့သည်

သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်ဗုဒ္ဓအလင်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှ၏။

လျိုကျားယန်ရှင် ကို အာရုံပြုထားသည့် ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာလည်း သူ့အတွက် ဝန်းရံကူညီပေးနေသည်။

မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့၏။

ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားများ၏ စွမ်အင်အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပနေပြီး အဟုန်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ လူ့လောကတွင် တန်ခိုးပြိုင်နေကြသကဲ့သို့ အမှန်ပင် ရှိလှတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်မှာ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ လုံဟူရှန်းမှ အဘိုးကြီးမှာလည်း အမည်မသိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ဆွဲထုတ်သွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲကွင်းပြင်တွင် အကြောက်ရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လီယန်ချူပင် ဖြစ်လာတော့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ အခွင့်အရေးကို အမြန်ဆုံးလုယူကာ ထိုနေရာမှ အမြန်ဆုံး ဝေးရာသို့ ပြေးလိုကြသည်။

ခုနက ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။

ထို့ပြင် လီယန်ချူထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထူထဲလှသည့် အရှိန်အဝါကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

နတ်စစ်သူကြီးနှင့် လျိုကျားယန်ရှင်တို့မှာ အရေးနိမ့်လာကြသည်။

ဟေးဝူချန်း၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကုလားထိုင်၊ မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့် နှင့် ခုနကမှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းအဖြစ် ရောက်ရှိလာသော ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင် တစ်ခု။

ထိုအလောင်းကောင်၏ ကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အလင်းမှိန်မှိန် ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝိညာဉ်အာရုံပြုနည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်ဆိုကတည်းက ထိုရှေးဟောင်းအလောင်းကောင်မှာ ဇာစ်မြစ်ကြီးမားမည်မှာ အမှန်ပင်။

သူသည်လည်း နတ်စစ်သူကြီးကို လုံးဝ မလွတ်တမ်း ဝိုင်းထားသဖြင့် နတ်စစ်သူကြီးမှာ လုံးဝ မပြေးနိုင်တော့ပေ။

၎င်းအပြင် နတ်စစ်သူကြီးကို အမြဲတမ်း လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေသော ပါးရှကျောက်ရုပ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ထိုမြင်ကွင်းမှာ အမှန်ပင် ခန့်ညားကြီးကျယ်လှသည်။

နတ်စစ်သူကြီးသာ ဗုဒ္ဓအလင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်မထားပါက ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာလှပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူနှင့် လျိုကျားယန်ရှင်တို့မှာ တဖြည်းဖြည်း မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

"ဒီရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို ငါမယူတော့ဘူး၊ မင်းတို့လက်ချက်နဲ့ အသက်မသေချင်ဘူး "

နတ်စစ်သူကြီးက ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်ပြီး တံဆိပ်တုံးကို ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်တင်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့် က တုံ့ပြန်မှု အမြန်ဆုံးပင်။

သူသည် စူးရှစွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်ကာ ထိုတံဆိပ်တုံးကို ကိုက်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ခုနက လက်တွဲခဲ့သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ။

ဝေးရာသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးတော့သည်။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလျက် နီရဲသော အလင်းတန်းအဖြစ် ပျံသန်းသွားသည်။

"တစ်ယောက်တည်း စားချင်တာလား "

ဟေးဝူချန်းက ခက်ထန်စွာ အော်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လက်နက် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး

ပိဖန့်၏ ကျောပြင်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်

ဒါဟာ သူ့ရဲ့ ဝှက်ဖဲပါပဲ

နာရေးတုတ်သည် ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သီးသန့်ပင်

မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ယိုင်နဲ့သွားသည်၊ ထို့နောက်တွင် အလွန်ကြီးမားလှသော ဟေးဝူချန်း ပုံရိပ်ကြီးက နာရေးသီချင်းကို စတင်ဆိုတော့သည်။

ဝူးဝူးဝူး

ဝူးဝူးဝူး

သာမန်လူ့လောက ထဲမှ မိဘသေဆုံး၍ ငိုကြွေးနေသော သားမြေးများကဲ့သို့ပင်၊ အလွန်ပင် စူးရှဝမ်းနည်းဖွယ် ငိုကြွေးနေခြင်းပင်

ပိဖန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်ယံတွင် အကြိမ်ကြိမ် ယိုင်နဲ့သွားပြီးနောက် အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

ထိုဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ထွက်နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဝှက်ဖဲနည်းလမ်းများမှာ အမှန်ပင် အထင်သေး၍မရပေ။

စန်းဟိုင်ကျမ်း မှ မိစ္ဆာသားရဲကို အာရုံပြုထားသော ပိဖန့်ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဟေးဝူချန်းသည် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပိဖန့် ပြုတ်ကျရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် နတ်စစ်သူကြီး၊ လျိုကျားယန်ရှင်၊ လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်၊ အလောင်းကောင်လူသားနှင့် ပါးရှကျောက်ရုပ်တို့မှာလည်း အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဝုန်း

ဝုန်း

ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါက်ကွဲသံများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အရှိန်အဝါမှာ ခုနက လီယန်ချူ၏ မိုးကြိုးပစ်ချမှုထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့ပေ

ပိဖန့်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားသည်။

"တံဆိပ်တုံး ဘယ်မှာလဲ "

ဟေးဝူချန်းက ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ၊ အားလုံးက ၎င်းမှာ ဟေးဝူချန်း၏ လှည့်ကွက် ဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။

ခုနက သူသည် ပိဖန့်၏ အနီးသို့ ပထမဆုံး ရောက်သွားသူ ဖြစ်ပါလျက်၊ တံဆိပ်တုံးကို မရခဲ့ဘူးဟု ပြောနေသည် မဟုတ်ပါလား။

အဝေးတစ်နေရာမှ အခြေအနေကို ကြည့်နေသော လီယန်ချူသည် လက်ကို အသာလေး လှန်လိုက်၏။

ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံး တစ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ခုနက ပိဖန့်၏ ဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရသွားသည့် အချိန်ကို သူ အပိုင်တွက်ခဲ့ခြင်းပင်။

ပြတ်ပြတ်သားသားပင် လက်ဦးမှု ယူလိုက်သည်

အဝေးမှ ပစ္စည်းယူသည့်အတတ်

အကယ်၍ ပိဖန့်သာ ဒဏ်ရာမရဘဲ နဂိုအတိုင်း ရှိနေပါက၊ လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးကို လုယူရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ခုနက ဟေးဝူချန်း၏ ငိုကြွေးသံနှင့် နာရေးတုတ် ရိုက်ချက်ကြောင့် ပိဖန့်၏ ဝိညာဉ်မှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လက်ထဲမှ တံဆိပ်တုံးကို မည်သို့ ဂရုစိုက်နိုင်တော့မည်နည်း။

အမှောင်ဖုံးခြင်း အတတ်

ထိုရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံးပေါ်မှ ဟောင်းနွမ်းကာ ရှေးကျသော အငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဖုံးကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အနည်းငယ်မျှ အပြင်သို့ ထွက်မလာတော့ပေ။

လီယန်ချူက အသာလေး ပြုံးလိုက်သည်။

ဤအဝေးမှ ပစ္စည်းယူသည့် တာအိုအတတ်ကို အရင်က သူသည် ကျောင်းတော် ထဲရှိ ကျန်ကျောင်းဓားကို ယူရန်သာ သုံးခဲ့သည်။

သို့မဟုတ် ဆိုင်ရှင်မ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ ကျောက်စိမ်းပြားကို (စနောက်ပြီ) ယူရန်သာ သုံးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူ၏ တာအိုစွမ်းအား မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ထိုအဝေးမှ ပစ္စည်းယူသည့် အတတ်မှာလည်း ပို၍ ပို၍ စွမ်းအားကြီးလာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် အရေးကြီးသော ကိစ္စကြီးများတွင် အသုံးတည့်လှသည်

ဂူသင်္ချိုင်းထဲမှ အစီရင်ဝတ်စုံ နှင့် ယခုတစ်ကြိမ် ရှေးဟောင်းတံဆိပ်တုံး။

အားလုံးကို ဘယ်သူမှ မသိအောင် သူ လုယူနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

ဟေးဝူချန်းမှာ ယခုအခါ မျက်နှာပျက်နေပြီ ဖြစ်သည်၊ သူသည် မိမိ၏ အရင်းအမြစ် ဝှက်ဖဲကို သုံးကာ ပိဖန့်ကို ခဲရာခဲဆစ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့သော်လည်း။

တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် တံဆိပ်တုံး လုံးဝ မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဗုဒ္ဓဘာသာက လူတွေက ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်တာလား၊ မင်း ခုနက ပစ်ပေးလိုက်တာက တံဆိပ်တုံး အစစ်မဟုတ်ဘဲ လှည့်ကွက် သုံးလိုက်တာပဲ "

ဟေးဝူချန်းက အမှန်တရားကို သိသွားသလိုမျိုး။

နတ်စစ်သူကြီးကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

နတ်စစ်သူကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်၊ သူသည် ခုနက ထိုကဲ့သို့ လုပ်ရန် စိတ်ကူးမိခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် တံဆိပ်တုံးကို တကယ်ပင် ပစ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟေးဝူချန်းက သူ့ကို ဤကဲ့သို့ စွပ်စွဲလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ

ဒါကို သည်းခံနိုင်ရင် ဘုန်းကြီးလည်း သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်စစ်သူကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီး။

ဟေးဝူချန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည်

သိသာထင်ရှားစွာပင် ဒေါသ ထွက်သွားခြင်းပင်

သို့သော် ဟေးဝူချန်း၏ အမြင်တွင်မူ ထိုနတ်စစ်သူကြီးမှာ အရှက်ရ ဒေါသထွက်နေခြင်း သာ ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ လှည့်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ လူစုလူဝေးကြားတွင် မိမိကို သတ်ကာ နှုတ်ပိတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဟု ထင်မှတ်နေသည်။

"မိတ်ဆွေ သုံးယောက်၊ အမှန်နဲ့ အမှားက အတူယှဉ်လို့မရဘူး မင်းတို့ ဒီဗုဒ္ဓဘာသာ ကတုံးရဲ့ လှည့်စားမှုကို မခံလိုက်ကြနဲ့ဦး "

"ဒီနှစ်ယောက်ကို အရင်သတ်၊ ပါးရှကျောက်ရုပ်ကိုလည်း သတ်၊ ပြီးမှ ရတနာ ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး တိုင်ပင်ကြတာပေါ့ ဘယ်လိုလဲ "

ဟေးဝူချန်းက ထပ်မံ၍ ကုန်းတိုက်ပြန်ပြီ

သူ၏ စကားလုံးများမှာလည်း အလွန်ပင် လှုံ့ဆော်မှု ကောင်းလှသည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူအချင်းချင်းဆိုလျှင် မည်သည့်ကိစ္စမဆို တိုင်ပင်၍ ရသေးသည်။

သို့သော် ထိုနတ်စစ်သူကြီးနှင့် လျိုကျားယန်ရှင်တို့မှာ အစကတည်းက ကူညီခြင်းမရှိဘဲ၊ နောက်ဆုံးမှ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လုယူခြင်း ဖြစ်သဖြင့်။

သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပင် ယုတ်ညံ့လှသည်။

"ခုနက ဒါဟာ တကယ်ပဲ ဒီကတုံးရဲ့ လှည့်ကွက်ပါတကယ်လို့ အဲ့ဒီတံဆိပ်တုံးသာ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေရင် ငါ့ဝိညာဉ် လွင့်စင်ပြီး ဘယ်တော့မှ လူပြန်မဖြစ်ပါစေနဲ့ "

ဟေးဝူချန်းက ပြင်းထန်စွာ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားရသည်။

တကယ့် လူယုတ်မာပဲ (သို့သော် ရဲရင့်သော လူယုတ်မာမျိုး)

သူသည် ချက်ချင်း ဝင်မတိုက်သေးဘဲ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်မှာ နတ်စစ်သူကြီးထံသို့ ဝိုင်းအုံ ပြေးဝင်သွားကြသောကြောင့်ပင် လီယန်ချူ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုလူစုမှာ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားကြသော်လည်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မရိုးသားကြပေ။

အမှန်တကယ်ပင် လူယုတ်မာအစုအဝေး သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ဟေးဝူချန်း အရင်အသတ်ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ နတ်စစ်သူကြီး အရင်အသတ်ခံရသည်ဖြစ်စေ အတူတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

တမင်တကာပင် ရေနောက်အောင် လုပ်နေကြခြင်းပင်

ဝုန်း

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကုလားထိုင်မှာ ရုတ်တရက် ပါးရှကျောက်ရုပ်ကို ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

မထင်မှတ်ထားသော တိုက်ကွက်ပင်

ပါးရှကျောက်ရုပ်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး ကုလားအုပ်ကို လဲကျစေသည့် နောက်ဆုံးသော ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ပင်။

တစစီ စတင် ကြေမွပျက်စီးလာတော့သည်

ထိုအလှည့်အပြောင်းကို မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

တိတ်တဆိတ် ရှိနေခဲ့သော လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်မှာ ပါးရှကျောက်ရုပ်ကို ပစ်မှတ်ထားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေါင်းးး

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ ဟိန်းဟောက်သံထဲ၌ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ပါဝင်နေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ပင်။

လီယန်ချူပင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

ပါးရှကျောက်ရုပ်မှာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာ၊ မီးလောင်ဒဏ်ရာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တစစီ ကြေမွနေသော အက်ကြောင်းများကြားမှ သွေးများ စတင်စီးကျလာတော့သည်။

စူးရှလှသော သွေးနီရောင်များ

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ ထိုပါးရှကျောက်ရုပ်မှာ မည်သည်ကို လုပ်ဆောင်လိုသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။

အခန်း (၁၇၂) - ဖရဲသီးစားခြင်း

သို့သော် သူသည် ကောင်းမွန်သော စေတနာအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်

သူ ကြောင်သွားရ၏။

ပါးရှကျောက်ရုပ် မှာ ရုတ်တရက် ဦးခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ဝပ်စင်းလိုက်သည်။

ကျောက်ရုပ်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် ပြာပူများကဲ့သို့ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် လီယန်ချူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားရသည်။

"ငါလည်း ဘာမှမလုပ်ရသေးဘူး၊ ငါ့ရှေ့လာပြီး ဒီအတိုင်းကြီး သေပြသွားတာလား"

ခုနက သူသည် ဘေးမှ ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်းလည်း ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။

ထိုပါးရှကျောက်ရုပ်မှာ အဘယ်ကြောင့် မိမိအပေါ် စေတနာပြခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

၎င်းမှာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"အမ် "

လီယန်ချူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူက ဘေးကနေ တိုက်ပွဲကိုကြည့်ပြီး အခွင့်အရေးရမှ ဝင်တိုက်ဖို့ စိတ်ကူးထားခြင်းဖြစ်သည်။

မထင်မှတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်က ပါးရှကျောက်ရုပ်ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ပါးရှကျောက်ရုပ်ကလည်း မိမိရှေ့ကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းကို မိမိလက်ထဲ လွှဲပေးခဲ့သည်။

လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော်

လီယန်ချူတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ခုနက ပါးရှကျောက်ရုပ်သည် မိမိကို အခြားလူတစ်ယောက်အဖြစ် မှတ်ထင်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထိုကြည်ညိုလေးစားသော အကြည့်မျိုးမှာ လုံးဝ ဟန်ဆောင်၍မရပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ မိမိကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ပင် ရှိသည်။

လီယန်ချူကို အသေအချာ စဉ်းစားခွင့်မပေးခင်မှာပင်၊ ကွင်းပြင်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်မှာ လီယန်ချူကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်မှတ်ထားလိုက်ကြတော့သည်။

အခွင့်အရေး

အလွန်ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကြီး

ထိုငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းမှာ ပါးရှကျောက်ရုပ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ရမည်

သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ လောဘဇောကြောင့် နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။

ခုနက လီယန်ချူ လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါကိုပင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

တကယ်တမ်းတွင်လည်း

ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူမှာ ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါများ ရှိမနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

အမှောင်ဖုံးခြင်း အတတ်

၎င်းမှာ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်နိုင်ရုံသာမက။

တစ်ဖက်လူကိုလည်း မိမိ၏ ထူးခြားချက်များကို သတိမထားမိစေရန် (သို့မဟုတ်) လျစ်လျူရှုမိစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။

အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှ၏။

လီယန်ချူသည် အခြေအနေများမှာ မိမိထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မူလက သူသည် တံဆိပ်တုံးကို လုယူပြီး ဘေးမှ ပျော်ပျော်ကြီး ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် လူတိုင်း၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒါဟာ သူများကိစ္စကို ဖရဲသီးစားပြီး ကြည့်နေရင်း (ဘေးကကြည့်နေရင်း) နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်စားရသလို ဖြစ်သွားတာပဲ။

"ပစ္စည်းကို လွှဲပေးစမ်း၊ မဟုတ်ရင် ဒီည မင်း အသက်ရှင်လျက် လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး "

ဟေးဝူချန်း ကို မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူ လို့တောင် ခေါ်လို့ရပါတယ်။

ရန်စလိုက်၊ ပြဿနာရှာလိုက်၊ ခြိမ်းခြောက်လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာပါပဲ။

"တကယ်ပဲ မရဘူးပဲ "

လီယန်ချူက မူလက တောင်ပေါ်မှာထိုင်ပြီး ကျားနှစ်ကောင် သတ်တာကြည့် ပြီးမှ အမြတ်ထုတ်ဖို့ စိတ်ကူးထားတာပါ။

မဟုတ်ရင် သူ ခုနကတည်းက တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလို့ ရပါတယ်။

အဓိက အချက်ကတော့ သူက မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်ကို သတ်ပြီး။

ကုသိုလ်မှတ် ရယူဖို့ အခွင့်အရေး စောင့်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူ အခုထိ မထွက်သေးတာပါ။

ထို အမှန်တရားလမ်းစဉ်နှင့် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက်မူ၊ သူတို့ လုနေကြသည်မှာ နတ်ဘုရားအခွင့်အရေးနှင့် ရတနာများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူအတွက်မူ ဤမိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျွမ်းကျင်သူများ ကိုယ်တိုင်က ကျင့်ကြံမှုအတွက် အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

မျက်လုံးများထဲတွင် ရုတ်တရက် မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုးကြိုးငါးပါး စင်ကြယ်သော တရားဥပဒေ

ဘယ်သူမှ တည့်တည့် မကြည့်ဝံ့တော့ပေ

"မင်း လိုချင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ ပေးလိုက်မယ်"

သူ့အသံမှာ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ပင်

ချွင်

ထက်မြက်ကာ ရမ်းကားလှသော ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခု ဟေးဝူချန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အလွန်ပင် ပူပြင်းလှ၏

ဟေးဝူချန်းမှာ တားဆီးရန်ပင် အချိန်မရဘဲ၊ ဘေးသို့သာ တိမ်းရှောင်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း

ပခုံးတစ်ဖက်မှာ လီယန်ချူ၏ ဓားအလင်းတန်း ကြောင့် အခုတ်ခံလိုက်ရသည်။

တိုက်ရိုက်ပင် ပြတ်ထွက်သွားသည်

ပူပြင်းလှသော အတွင်းအားများက ဟေးဝူချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းစေသဖြင့် သူ အလွန် နာကျင်ခံစားနေရသည်။

လျိုယန်စွမ်းအား ကို ထိုအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံပြီးပါက၊ ယင်ဝိညာဉ် များကို နှိမ်နင်းနိုင်သော အစွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အား

ဟေးဝူချန်းက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်

ထို့နောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်ကာ ထူထဲလှသော လက်ဖဝါးအားတစ်ခုက သူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ထျန်းကန်းလက်ဖဝါး

လေခွဲလက်ဖဝါး

လူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကို ကျင့်ကြံထားသောသူများအတွက် ပို၍မြန်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ တိုက်ကွက်က ပို၍ပင် မြန်ဆန်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ

လေခွဲလက်ဖဝါးက ဟေးဝူချန်း၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းတော့မည်။

ဟေးဝူချန်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ယင်ချီများမှာ ချက်ချင်းပင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ဒိုင်း

သို့သော်လည်း သူသည် လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရဆဲပင် တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတစ်ခုက ဘေးနားရှိ မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ပြန်သည်။

ရှစ်ခွင်မှန်

ဝုန်း

ထောင်ချီအလေးချိန်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း

လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့်ကို တိုက်ရိုက် နင်းခြေပစ်လိုက်သည်။

မြေပြင်တစ်ခုလုံး နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားရ၏။

ပူပြင်းလှသော လေလှိုင်းတစ်ခု ဘေးပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

သာမန် ဝိညာဉ်တစ္ဆေများသာဆိုလျှင် ဤလေလှိုင်းကြောင့်ပင် ဝိညာဉ်လွင့်စင်သွားကြလိမ့်မည်။

ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကျင့်ကြံထားသူများပင်လျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကို မတောင့်ခံနိုင်ကြပေ။

မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့်မှာ နင်းခြေခံလိုက်ရသော်လည်း ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ယင်မီး များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အတိုင်းအဆမဲ့သော အငြိုးအတေးများဖြင့်။

လီယန်ချူကို ပြာဖြစ်အောင် လောင်ကျွမ်းပစ်ရန် ကြိုးစားခြင်းပင်

သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ယင်မီးများမှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။

သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခုသော အကာအကွယ် ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

မီးနိုင်ခြင်းအတတ်

လီယန်ချူသည် ယခုအခါ မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း အမွေးတစ်ပင်ပင် မထိခိုက်ပေ။

ဝုန်း

ထောင်ချီအလေးချိန်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း

မြေကမ္ဘာ တုန်လှုပ်သွားရ၏

အစီရင်ဝတ်စုံ ရဲ့ စွမ်းအားဖြည့်တင်းမှုကို ရထားတဲ့ လီယန်ချူဟာ အလွန်ပင် ရမ်းကားလှတဲ့ ခွန်အားတွေကို ပြသနေပါတယ်။

စန်းဟိုင်ကျမ်းမှ မိစ္ဆာသားရဲ ပိဖန့်ကို အာရုံပြုထားတဲ့ ထိုဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားဟာ။

လုံးဝ အနှိမ်နင်းခံလိုက်ရပါပြီ

ဝိညာဉ်လွင့်စင် သေဆုံးသွားရပါပြီ

စစ်သည်တော်တို့၏ သွေးချီစွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော သန့်စင်သော ယန်မီးမှာ တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်

လီယန်ချူသည် ပိဖန့်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ရပ်တန့်မသွားပေ။

ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ အရေပြားရှိသော ရှေးဟောင်းအလောင်းကောင် လူသားဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ထျန်းကန်းလက်ဖဝါး

ဟုန်ယိလေးတင်ခြင်း

ပါးရှကျောက်ရုပ်ကို အံတုနိုင်ခဲ့သော အလောင်းကောင်လူသားကို ချေမှုန်းနိုင်သော အင်အားဖြင့် တိုက်ရိုက် လွှင့်ထွက်သွားစေသည်။

ခုနက မိစ္ဆာမီးများ တောက်လောင်နေသော လက်ခြောက်ဖက် မိစ္ဆာဘုရင်ပင် ခွန်အားချင်း ယှဉ်လျှင် လီယန်ချူကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

အလောင်းကောင်လူသားမှာ လေထဲတွင် လွင့်မသွားခင်မှာပင် လီယန်ချူက သူ့ကို ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်ပြန်သည်။

ချွင်

ဓားတစ်ချက်က အလောင်းကောင်လူသား၏ လည်ပင်းသို့ အလျားလိုက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် တိကျလှသဖြင့် ဘယ်လိုမှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရပေ။

ဖွတ်

ကျန်ကျောင်းဓားသည် အလောင်းကောင်လူသား၏ လည်ပင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ ဂုဏ်ယူရသော အနှိုင်းမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

အလောင်းကောင်လူသားသည် လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ကာ လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲစေလိုက်သည်။

ဝုန်း

လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးနှစ်ခု ဖြစ်သွားရသည်။

ခြေသလုံးတစ်ခုလုံးမှာ မာကျောလှသော မြေပြင်ထဲသို့ နစ်ဝင်သွားတော့သည်။

ဟေးဝူချန်း၊ လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်၊ နတ်စစ်သူကြီးနှင့် လျိုကျားယန်ရှင်တို့မှာလည်း အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား တန်ခိုးတော်များကို အလုအယက် ထုတ်သုံးကြတော့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာပျက်တော့မည့် ပုံရိပ်များကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

လီယန်ချူတစ်ယောက်လုံးမှာ တောင်နံရံထဲသို့ ရိုက်သွင်းခံလိုက်ရသည်။

အသက်ရှူသံပင် မရှိတော့ပေ

လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်ကို အာရုံပြုထားသည့် ဒုတိယအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ အနားသို့ကပ်ကာ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဝုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

လီယန်ချူသည် အပျက်အစီးများကြားမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အားကုန် သုံးကာ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

နတ်ဘုရား ရုပ်ပုံလွှာများ ထွင်းထုထားသော လျှို့ဝှက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ဖြူဖွေးသော အရိုးစုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ကြီးမားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိုးစုလက်မောင်းကြီးမှာ လီယန်ချူကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ယုတ်ညံ့လှသော နတ်ဘုရား ရုပ်ပုံလွှာကြီး တစ်ခုသည်လည်း လိုက်ပါလာတော့သည်။

ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျွတ်

အရိုးစုလက်မောင်းများကို လီယန်ချူက အကုန်လုံး ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး၊ ထိုနတ်ဘုရားရုပ်ပုံလွှာကိုလည်း ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လည် ခုတ်မောင်းလိုက်သည်။

ဟေးဝူချန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဒီလောက်တောင် အခံနိုင်ရည် ရှိတာလား

ခုနက လူအများအပြားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကို ထိမှန်ပြီး တောင်ထဲအထိ ရိုက်သွင်းခံလိုက်ရတာတောင် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား။

ဒါဟာ တကယ်ပဲ သွေးသားခန္ဓာကိုယ် ဟုတ်ရဲ့လား

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

လီယန်ချူသည် တစ်ဦးတည်းနှင့် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးကို ရင်ဆိုင်နေခြင်းပင်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမို ခိုင်မာလာပြီး ဘယ်အရာကမှ မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ပေ။

သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင်မှ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမို ထက်မြက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းပင်။

ဒိုင်း

နတ်စစ်သူကြီးမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ဖဝါးတစ်ချက်ကြောင့် တုန်ခါသွားရသည်။

ထိုအလောင်းကောင်လူသားမှာလည်း လီယန်ချူ၏ ဓားချက်ကြောင့် လက်မောင်းတစ်ဖက် ပြတ်ကျသွားရပြန်သည်။

အရှိန်အဝါမှာ တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်။

ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ

တစ်ကမ္ဘာလုံးကို အထင်သေးသော အငွေ့အသက်မျိုး အမှန်ပင် ရှိနေတော့သည်။

စွမ်းအားကြီးလှသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်...