အခန်း (၁၀၀၅-၁၀၀၆)
Vol. 101 Ch. 1005-1006
အခန်း (၁၀၀၅) နတ်ဘုရားအသိ စီးနင်းခြင်း
"မင်းက ဘာကို မဲ့ပြုံး ပြုံးနေတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ကျောက်မင်ရွှမ်ကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ကျောက်မင်ရွှမ် ကြောင်သွားပြီး မျက်နှာမှာ အတင်းအကြပ် ပြုံးလိုက်ကာ
"မင်း အထင်လွဲနေပြီ..."
"မင်းအဖေ ရောက်လာရင် ငါ့ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ စုန်းကုတို့ဟာ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ အဝေးကနေ မိုးကြိုးမုန်တိုင်းသံလိုမျိုး ဟိန်းဟောက်သံတွေကို ဝိုးတဝါး ကြားနေရပါတယ်။
ဒါဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် အလွန်မြန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ လာနေတာ ထင်ရှားပါတယ်။
မမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လာနေတဲ့သူက ယွန်းလူမြို့က အဲဒီ ဒုတိယဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်ရပါမယ်။
ကျောက်မင်ရွှမ် သေသွားပြီဆိုရင် သူ့ရဲ့ အသက်မီးအိမ် က သေချာပေါက် ငြိမ်းသွားမှာပါ။
အဲဒီ လွတ်လပ်သောမသေမျိုးဟာ အသက်မီးအိမ်ကနေတစ်ဆင့် ကျောက်မင်ရွှမ် သေဆုံးတဲ့ နေရာကို သိရှိနိုင်ပြီး ပထမဆုံး အချိန်မှာပဲ အပြေးရောက်လာမှာ သေချာပါတယ်။
"မြန်မြန်လာပါ..."
စုန်းကုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေါ်လာပါတယ်။
နန်ကုန်းယွမ်ချန်ကတော့ အဝေးကို မသိမသာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ နေနေပါတယ်။
"ငါ့အဖေက ဒုတိယဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုးပဲ၊ ယွန်းလူမြို့ကို အုပ်ချုပ်လာတာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီနေပြီ သူ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဖြစ်လာကတည်းက ပထမဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ၁၆ ယောက်ကို သတ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ ဒုတိယဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ၃ ယောက်ကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"
ကျောက်မင်ရွှမ်ရဲ့ မျက်နှာက အပြုံးဟာ ပိုပြီး ဝင့်ကြွားလာပါတယ်
"ဒီနေ့ ငါသေပေမဲ့ မင်းလည်း မကြာခင် ငါ့နောက်ကို လိုက်လာရမှာပါ မင်းမှာ ဘယ်လိုနောက်ခံပဲ ရှိရှိ၊ ငါ့အဖေက အကုန်စုံစမ်းပြီး ရှင်းပစ်လိမ့်မယ်"
စကားဆုံးတာနဲ့ ကျောက်မင်ရွှမ် ရုတ်တရက် ကြောင်သွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ မသိဘဲ ထူထပ်တဲ့ မြူနှင်းတွေ ပြည့်နေတဲ့ လမ်းတစ်ခု ပေါ်လာလို့ပါပဲ။
"သွားစို့"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး မရဏလမ်း ထဲကို အရင်ဆုံး လှမ်းဝင်လိုက်ပါတယ်။
မယ်တော်စီက ဝတ်စုံလက်ကို ခပ်ဖွဖွ ယမ်းလိုက်ပြီး အားလုံးကို ဝတ်စုံလက်ထဲ ပတ်ပတ်ထုပ်ကာ မရဏလမ်းထဲကို အတူတူ ဝင်သွားပါတော့တယ်။
၁၅ မိနစ် ရဲ့ တစ်ဝက်လောက် ကြာပြီးနောက်မှာတော့ နေနဲ့လပုံစံ ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတဲ့ အဖိုးအို တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။
ကောင်းကင်ယံက ဟိန်းဟောက်သံတွေဟာလည်း အတော်ကြာမှ တိတ်ဆိတ်သွားပါတယ်။
အဖိုးအိုက နှာခေါင်းကို ရှုံ့ကြည့်ပြီး သွေးညှိနံ့ ပါးပါးလေးကို ရလိုက်ပါတယ်။
အဲဒီနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်တဲ့အခါ သွေးမြူအကြွင်းအကျန်တွေနဲ့ အသားစတွေကို တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် မျက်နှာက ချက်ချင်း ညိုမှောင်သွားပါတယ်။
သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအသိ ဟာ စမ်းရေတွင်းက ရေတွေလိုပဲ အရပ်ရပ်ကို ပျံ့နှံ့သွားကာ ခဏအတွင်းမှာပဲ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပါတော့တယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ ဂူထဲမှာ အောင်းပြီး ကျင့်ကြံနေတဲ့ သူတွေရော၊ တိုက်ခိုက်ပြီး ရတနာ လုနေကြတဲ့ သူတွေပါ အားလုံးဟာ သေမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မမြင်ရတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံက စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားလိုက်ရပါတယ်။
"လွတ်လပ်သောမသေမျိုးရဲ့ နတ်ဘုရားအသိ စီးနင်းတာပဲ "
ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ရိုရိုသေသေ အမူအရာနဲ့ ကိုယ်လုပ်လက်စ ကိစ္စတွေကို ရပ်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ စောင့်နေကြပါတယ်။
တောကန္တာရတွေ၊ စည်ကားတဲ့ မြို့ကြီးတွေ၊ ထူးဆန်းတဲ့ နယ်မြေတွေထဲမှာရှိတဲ့ လူပေါင်းများစွာဟာ တစ်လှုပ်လှုပ်မှ မလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်နေကြပါတယ်။
ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နိမ့်တဲ့ သူအချို့ကတော့ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ မသိဘဲ စူးစမ်းမေးမြန်းနေကြပါတယ်။
"မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ ဘာလို့ တစ်လှုပ်မှ မလုပ်တာလဲ "
"တိတ်တိတ်နေ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး စီနီယာရဲ့ နတ်ဘုရားအသိ စီးနင်းနေတာ "
"လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဘယ်မှာလဲ၊ ငါ ဘာလို့ မမြင်ရတာလဲ"
ဖလူး
စကားပြောတဲ့သူဟာ ချက်ချင်းပဲ သွေးမြူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။
ဒါကို မြင်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး နဖူးကနေ ချွေးစေးတွေ ကျလာပြီး ချက်ချင်းပဲ အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ကြပါတယ်။
အချိန် ဘယ်လောက်ကြာသွားလဲ မသိဘဲ၊ အဲဒီ ထိတ်လန့်စရာ ခံစားချက်ကြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှ လူတိုင်းဟာ သက်ပြင်းချနိုင်ပါတော့တယ်။
သူတို့ရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ချွေးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်နေတာကို သတိထားမိလိုက်ကြပါတယ်။
ဒီလွတ်လပ်သောမသေမျိုးဟာ သေချာပေါက် လူရှာနေတာပါ။
အငွေ့အသက်က ဒီလောက်အထိ အေးစက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေတာကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်က ဒီလွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို ပြစ်မှားမိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ယွန်းလူမြို့။
အဖိုးအိုရဲ့ ရှေ့မှာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ ရပ်နေကြပါတယ်။
သူတို့အားလုံး စိတ်ပူပန်နေကြပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေကြပါတယ်။
"မင်းခွမ်က ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်သူ့ကို ပြစ်မှားခဲ့လဲ"
အဖိုးအိုက အေးအေးဆေးဆေး မေးတယ်
"သူက ဘယ်သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် လင်ဝေကိုပါ ခေါ်သွားတာလဲ "
တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိသူတွေဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
လင်ဝေ ဆိုတာက ယွန်းလူမြို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူပါ။
သူ့ရဲ့ ခွန်အားက သူတို့ထက် အများကြီး သာပေမဲ့၊ သူ ကျင့်ကြံတာက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ် ဟုတ်တာကြောင့် အဆင့်အတန်းက သူတို့လောက် မမြင့်ဘဲ ပုံမှန်အားဖြင့် အောက်ခြေ အလုပ်ကြမ်းတွေကိုပဲ လုပ်ပေးရသူပါ။
ကျောက်မင်ရွှမ်က လင်ဝေကိုပါ ခေါ်သွားခဲ့တာတောင် နောက်ဆုံးမှာ ခေါင်းနဲ့ကိုယ် တခြားစီ ဖြစ်သွားရတာလား လင်ဝေတောင် ခံလိုက်ရတာလား
သူတို့က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးကို သွားတိုက်တာလား
"မြို့စားကြီး... ကျွန်တော် ကြားတာတော့ သခင်လေးက တန်ခိုးရှင်ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာ လူတစ်ယောက်နဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ခဲ့တယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ဒုတိယအိမ်တော်က လုံရို့ရဲ့ လက်အောက်က ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါပဲ"
"အဲဒီဓားကျင့်ကြံသူက ဓားနယ်မြေ ကို နားလည်ထားတယ်လို့ ကြားပေမဲ့... သာမန် စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် လောက်ကတော့ သခင်လေးကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ပါဘူး မဟုတ်လား "
"အဲဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းစမ်း မင်းခွမ်က ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာ သေသွားတာလဲဆိုတာ ငါ သိရမယ်"
" ငါ ဒီနှစ်တွေမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပြီး လူသိမခံခဲ့တာကြောင့်၊ တချို့လူတွေက ငါ့ကို အသက်ကြီးပြီး အိုမင်းနေပြီလို့ ထင်နေကြတာလား အုတ်ဂူထဲ ဝင်ဖို့ပဲ စောင့်နေတယ်လို့ ထင်နေကြတာလား "
အဖိုးအိုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ ဝင်းလက်တဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာတယ်
"သူတို့တွေ စိတ်ပျက်ရလိမ့်မယ်"
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ၊ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အငွေ့အသက်တွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ဟုန်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ နေနဲ့လ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကြီး အဖြစ် စုစည်းသွားပါတော့တယ်။
ခဏအတွင်းမှာပဲ၊ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေ အနှံ့က လွတ်လပ်သောမသေမျိုးတွေဟာ ဂူထဲကနေ ထွက်လာကြပြီး ဒီထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပါတယ်။
"ယွန်းလူမြို့က အဲဒီလူ... တိတ်တိတ်လေး တတိယဆင့် ကို တက်သွားပြီပဲ"
"တတိယဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုး၊ လောကရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှင်ပဲ၊ နောက်ထပ် အသက် တစ်ထောင် ထပ်နေရဦးမယ်"
"ယွန်းလူရဲ့ ကံကြမ္မာက နောက်ထပ် အနှစ်တစ်ထောင် ဆက်သွားဦးမှာပဲ၊ သူ့ဆီကို သွားပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"
တစ်နာရီတောင် မကြာခင်မှာပဲ၊ မျိုးနွယ်စုကြီး လေးခု၊ ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်း၊ သန့်စင်ရာမြေ တစ်ခု နဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းခွဲတွေ၊ နာမည်ကြီး မိသားစုတွေဟာ ယွန်းလူမြို့က ဒုတိယဆင့် လွတ်လပ်သောမသေမျိုးဟာ တတိယဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရရှိလိုက်ကြပါတယ်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ သူတို့ဟာ ယွန်းလူမြို့ထဲကနေ ပိုပြီး တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ သတင်းတစ်ခုကိုလည်း ကြားလိုက်ရပါတယ်
ကျောက်မင်ရွှမ် သေဆုံးသွားပါပြီ၊ နန်ကုန်းယွမ်ချန် နဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်က စုန်းကု တို့ဟာလည်း ကျောက်မင်ရွှမ်နဲ့အတူ အသတ်ခံလိုက်ရပုံ ရပါတယ်။
အဲဒီအခါမှ လူတိုင်းက ဘာလို့ ယွန်းလူမြို့ကလူဟာ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ထုတ်ပြတာလဲ၊ ဘာလို့ တိတ်တိတ်လေး မကျင့်တော့တာလဲ ဆိုတာကို နားလည်သွားကြပါတယ်။
ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်၊ လုံရို့ဟာ လုံမျိုးနွယ်ဆီကို ပြန်ရောက်လာပြီး ဖုတုန်းဟိုင်တို့နဲ့အတူ မျက်နှာပျက်ပျက်နဲ့ ဒုတိယအိမ်တော် ဆီကို သွားပါတယ်။
"သခင်မလေး... ကျွန်တော် မြင်တာတော့ ဒီကိစ္စကို... မေ့လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်ပါတယ် ကျွန်တော် ပထမအိမ်တော် ဘက်ကို သွားပြောလိုက်မယ်၊ သူတို့လည်း ဘာမှ ပြောရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
ဖုတုန်းဟိုင်က တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"သူက ရှောက်ကျုံး ကို သတ်ခဲ့လို့ မင်းက အငြိုးအတေး ထားနေတာလား "
လုံရို့က ဖုတုန်းဟိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ဖုတုန်းဟိုင်ရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားပြီး
"ကျွန်တော် မလုပ်ရဲပါဘူး ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက သေသွားတာ ကြာလောက်ပြီလေ... လူသေတစ်ယောက်အတွက်နဲ့... ယွန်းလူမြို့နဲ့ ရန်ဘက်ဖြစ်ရတာ မတန်ပါဘူး တစ်ယောက်ယောက်က ဒီကိစ္စကို သုံးပြီး သခင်မလေးကို တိုက်ခိုက်မှာ စိုးရိမ်လို့ပါ"
"တခြားလူတွေကို ငါ မကြောက်ဘူး၊ မင်းကရော တိုက်ခိုက်မှာလား "
လုံရို့က အေးအေးဆေးဆေး မေးပါတယ်။
ဖုတုန်းဟိုင်က ချက်ချင်းပဲ
"ကျွန်တော်ကတော့ သေချာပေါက် မလုပ်ပါဘူးသခင်မလေးသာ အရေးမပေးရင် ကျွန်တော်က (၉) ခုမြောက် ဓားကျောင်းတော်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်သလို၊ ဆရာကလည်း ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက် အလေးထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး "
"ဒါဆိုရင် ပြီးတာပဲ"
လုံရို့က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်သွားပါတယ်။
ဖုတုန်းဟိုင်က အမြန်လိုက်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ဝိုးတဝါး ညိုမှောင်တဲ့ အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပါတယ်။
လုံရို့က ဒီကိစ္စကို သူမရဲ့ အဖေ လုံအောက် ဆီ တိုက်ရိုက်သွားပြောပြီး ယွန်းလူမြို့နဲ့ စကားပြောပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပေမဲ့၊ အိမ်ရှေ့ကို ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူမရဲ့ မောင်လေးက တားလိုက်ပါတယ်။
"မမ၊ ဘယ်တုန်းက ပြန်ရောက်တာလဲ အဖေတို့က ကိစ္စကြီး တစ်ခုကို တိုင်ပင်နေကြတာ၊ အခု မဝင်သွားနဲ့ဦး ဒီတစ်ခါတော့ ဘိုးဘေးကြီးတောင် ထွက်လာတယ်၊ ဦးလေးတွေလည်း အကုန်ရှိနေကြတယ်"
လုံရှန်း က တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဘာကိစ္စလဲ "
လုံရို့ရဲ့ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းသွားပါတယ်။
ဘိုးဘေးကြီးတောင် တံခါးပိတ်ကျင့်ရာက ထွက်လာတာလား သူက တတိယဆင့်ကို တက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်လား
"ငါ ကြားတာကတော့... ယွန်းလူမြို့က ကျောက်မင်ရွှမ် သေသွားပြီတဲ့၊ အဲဒါက ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး၊ သူ့အဖေ ကျောက်ယွန်းလူ က တတိယဆင့် ကို တက်သွားပြီ "
လုံရှန်းက လျှို့ဝှက်သလို ပြောလိုက်ပြီး၊ လုံရို့နဲ့ ဖုတုန်းဟိုင်တို့ရဲ့ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်သွားတာကို မြင်မှ ကျေနပ်သလို ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
"ကျောက်မင်ရွှမ်... သေသွားပြီ..."
လုံရို့က ဖုတုန်းဟိုင်ကို အလိုလို လှမ်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။
"မမက ယွန်းလူမြို့က ပြန်လာတာ မဟုတ်လားကျောက်မင်ရွှမ်ကို တွေ့ခဲ့သေးလား "
လုံရှန်းက စပ်စုတဲ့လေသံနဲ့ မေးတယ်
"ဘယ်သူကများ အဲဒီကောင်ကို သတ်လိုက်လဲ မသိဘူး အခု ယွန်းလူမြို့ကလူက တတိယဆင့် တက်သွားပြီဆိုတော့ သေချာပေါက် ဒီတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ မကြာခင် တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မှာပဲ အဖေတို့လည်း ဒီကိစ္စကို တိုင်ပင်နေကြတာ၊ လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ စီးပွားရေးကို မထိခိုက်အောင် ဘယ်လိုရှောင်ရမလဲ ဆိုတာပေါ့"
လုံရို့က ဖုတုန်းဟိုင်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ကြည့်ပြီး အသံလွှင့်လိုက်တယ်
"ဒီတစ်ခါ ကိစ္စကို မင်း စကားတစ်ခွန်းမှ အပြင်ကို မပေါက်စေနဲ့၊ နားလည်လား "
"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်..."
ဖုတုန်းဟိုင်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြပေမဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ သံသယတွေ ပြည့်နှက်နေပါတော့တယ်။
အခန်း (၁၀၀၆) ဇာစ်မြစ်
ငရဲပြည်၊ ရှန်းယန်မြို့
ဖန့်ချန် ဒီတစ်ခါ အောက်ဆင်းတာက ရှန်းယန်မြို့နဲ့ တိုက်ရိုက်သက်ဆိုင်တဲ့ နေရာမဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ချောင်ဖုန်းနယ်မြေ ဖြစ်နေတာကြောင့် သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေါက်ကြားမှာစိုးလို့ အဖြူလေး အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ရှန်းယန်မြို့ကိုပဲ သူ ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။
ငရဲပြည်ရဲ့ အချက်တစ်ခုက လူ့လောကနဲ့ တူပါတယ်။
အကယ်၍ အကွာအဝေး အရမ်းဝေးနေရင် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်မှု သိပ်မရှိကြပါဘူး။
ဥပမာအားဖြင့် ရှန်းယန်မြို့က ဓာတ်ငါးပါးနယ်မြေ သက်ဆိုင်နေတာကြောင့်၊ ပိုင်ယွဲ့မြို့ လို နေရာမျိုးကနေ ရှန်းယန်မြို့ကို လာချင်တယ်ဆိုရင် ကြားထဲမှာ ကုန်ကျမယ့် ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါး က ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် များပြားပါလိမ့်မယ်။
အကယ်၍ အစိုးရရာထူး ရှိရင်တောင် ရာထူးအဆင့်အတန်း အကြီးအငယ်ကို ကြည့်ရပါသေးတယ်။
နေလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ဆိုရင်တော့ မြို့တော် ကနေတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ကူးပြောင်းနိုင်ပါတယ်။
မြို့တော်ကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျယ်ပြောလှတဲ့ နယ်မြေတွေကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။
အားလုံးက ဝမ်ချွမ်းမြစ် ကို ဖြတ်ကျော်လာကြတဲ့အခါ၊ အဝေးကနေ အဖြူလေး တစ်ယောက်တည်း မြို့တံခါးဝမှာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြိုနေတာကို လှမ်းမြင်လိုက်ရပါတယ်။
ဒီခရီးတစ်လျှောက်မှာ မရဏလမ်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလို၊ ဝမ်ချွမ်းမြစ်ကိုလည်း ကူးခတ်ခဲ့ရတာကြောင့် ကျောက်မင်ရွှမ်တို့အဖွဲ့ဟာ တကယ့်ကို အမြင်သစ်တွေ ရရှိသွားကြပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ခံကို ပိုပြီးတော့တောင် ခန့်မှန်းရခက်လာကြပါတယ်။
အခုလည်း ငရဲပြည်ရဲ့ မြို့ကြီးတစ်မြို့ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ စိတ်ထဲမှာ အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားကြပါတယ်။
ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေဆီကနေ ငရဲပြည်အကြောင်း အချို့ကို သူတို့ ကြားဖူးပေမဲ့ အသေးစိတ် မသိကြပါဘူး။
ဒီနေ့မှာတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျောက်မင်ရွှမ်ရဲ့ အကြည့်တွေက လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
အကယ်၍ ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ ဝိညာဉ်လမ်းလျှောက်လာရင်း သူတို့ကို ဒီမှာ မတော်တဆ တွေ့သွားခဲ့ရင်၊ ဒီသတင်းက လူ့လောကကို ပြန်ရောက်သွားမှာ မဟုတ်လား
သူ့အဖေသာ လူသတ်သမားက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိသွားရင် နောက်ကိစ္စတွေက လုပ်ရကိုင်ရ လွယ်ကူသွားပါပြီ။
ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေကို အကူအညီတောင်းပြီး သူတို့ဝိညာဉ်တွေကို လူ့လောကကို ပြန်ခေါ်သွားခိုင်းကာ တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူပြီး ပြန်လည်ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်လို့ရပါတယ်။
အဖြူလေးက ဖန့်ချန်ကို မြင်တဲ့အခါ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကာ အရိုအသေပြုလိုက်တယ်
"သခင်လေး ဘေးကင်းပါစေ"
"သူ့ကို သခင်လေးလို့ ထပ်ခေါ်ပြန်ပြီလား "
ကျောက်မင်ရွှမ်တို့ အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။
သူတို့က ဒီစက္ကူဖြူရုပ် ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံစံကို မြင်တဲ့အခါ မယ်တော်စီကို အလိုလို လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြပြီး စိတ်ထဲမှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
အဲဒီခန့်မှန်းချက်က သူတို့ရဲ့ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားစေပါတယ်။
ဒါဆိုရင်... ဒီလွတ်လပ်သောမသေမျိုးက ငရဲပြည်က လာတာလား ငရဲပြည်မှာ လွတ်လပ်သောမသေမျိုး အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ပညာရှင်တွေ ရှိနေရုံတင်မကဘဲ လူ့လောကကိုပါ သွားလာနိုင်တာလား
ဒီအတွေး ဝင်လာတာနဲ့ သူတို့တွေဟာ တုန်လှုပ်သွားသလို ကြက်သီးမွေးညင်းပါ ထသွားရပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ ပတ်သက်ပြီးလည်း သူတို့ အချို့ကို ခန့်မှန်းမိသွားကြပါပြီ။
ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ဒီဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ နောက်ခံက... ငရဲပြည်က ဖြစ်ဖို့ များနေပါပြီ...
"ဒီကာလအတွင်းမှာ ဒီမှာနေရတာ အသားကျပြီလား "
ဖန့်ချန်က စက္ကူဖြူရုပ်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
သူ့အပေါ်က ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါ အရဆိုရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက စိတ်ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ကနေ ဝိညာဥ်ခွဲဖြာခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
မကြာခင်မှာ ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်တော့မယ်လို့ ခန့်မှန်းရပါတယ်။
ငရဲပြည်က တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားတွေ ကျင့်ကြံဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာပါပဲ။
ဒါ့အပြင် ဖြူလေးရဲ့ လက်ရှိ ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့လည်း အများကြီး သက်ဆိုင်နေပါတယ်။
"အရမ်း အသားကျပါတယ်... လူ့လောကမှာထက်တောင် ပိုပြီး အသားကျနေပါသေးတယ်"
ရှောင်ပိုင်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်တယ်
"ဒီမှာက ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်တာ အရမ်းမြန်တယ်"
ငရဲပြည်မှာ ကံကမ္မစွမ်းအင် တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါးတွေမှာဆိုရင် အဲဒီစွမ်းအင်တွေက ပိုပြီးတော့တောင် ထူထပ်ပါတယ်။
ဒီအချက်နှစ်ချက် ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ ငရဲပြည်ဟာ သူ့အတွက်တော့ ကျင့်ကြံခြင်း နိဗ္ဗာန်ဘုံပါပဲ။
ပြီးတော့ သူက နေလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား လို မြင့်မားတဲ့ ရာထူးမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်လား။
အချိန်တိုင်းမှာ သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ ယင်သက်တမ်းဒင်္ဂါး ပမာဏကလည်း အတော်လေး များပြားလှပါတယ်။
အရင်က နေလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား အတွက်တော့ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့၊ အဖြူလေးလို ဝိညာဉ်မျိုးအတွက်ကတော့ အချိန်တိုင်းမှာ ကျင့်ကြံမှုတွေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်နေရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားနေရတာပါ။
နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာရင် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက လက်ရှိ ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့ ကိုက်ညီသွားပါလိမ့်မယ်။
စက္ကူဖြူရုပ်က ရုတ်တရက် စုန်းကုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့
"သခင်လေး... သူက ဘာလို့ လက်ခုပ်တီးနေတာလဲ ဂုဏ်ပြုစရာ ကိစ္စများ ရှိလို့လား "
စုန်းကုရဲ့ မျက်နှာမှာ အရှက်ရတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပေမဲ့ သူ လက်ခုပ်တီးတာကို မရပ်ရဲပါဘူး။
ကျောက်မင်ရွှမ်နဲ့ နန်ကုန်းယွမ်ချန်တို့ကတော့ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကံကောင်းတယ်လို့ အောက်မေ့လိုက်ကြပါတယ်။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ နှိပ်စက်တာ သိပ်မခံရဘဲ စုန်းကု တစ်ယောက်တည်းသာ သနားစရာ ကောင်းနေတာပါ။
"သူတို့ ဒီနေ့ အောင်အောင်မြင်မြင်နဲ့ အောက်ဆင်းနိုင်တာကို ဂုဏ်ပြုနေတာ ဖြစ်မှာပါ"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။
အားလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေက ရှုပ်ထွေးသွားပါတယ်။
အဖြူလေးရဲ့ နောက်ကိုလိုက်ပြီး ရှန်းယန်မြို့ထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြပါတယ်။
ယင်စစ်သည်တော်ဌာန ဘက်ကို လျှောက်လာရင်း လမ်းမှာ အဖြူလေးက ဒီနေရာက အခြေအနေတွေကို ပြောပြပါတယ်။
ရှန်းယန်မြို့ရဲ့ အရင်က နေလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ကို ဖန့်ချန်က ရာထူးကနေ ထုတ်ပစ်ခဲ့တာပါ။
အဖြူလေး ရာထူးဆက်ခံပြီးနောက်မှာတော့ ဒီက မြို့စောင့်နတ် ၊ ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား နဲ့ မြို့စားမင်းရုံးတော်ကလူတွေဟာ အဖြူလေးရဲ့ နောက်မှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိမှန်း၊ အဲဒီ နေလှည့်ကင်းအရှင် ရဲ့ လူယုံမှန်း သိကြတာကြောင့် အားလုံးက လိမ္မာယဉ်ကျေးကြပါတယ်။
ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက တုယွန်းရွှီ က ဖန့်ချန် ထုတ်ပြန်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းသစ်တွေကို လာရောက် ကြေညာပြီး အောက်ဆင်းသူတွေဆီကနေ အခွန်ကောက်တဲ့အခါမှာလည်း ဘာအတားအဆီးမှ မကြုံခဲ့ရပါဘူး။
"မကြာသေးခင်က... မြို့တော် ကနေ တရားရုံးဌာန နဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာန က အရာရှိတချို့ ရောက်လာပြီး ဒီမှာ ရုံးခန်းတွေ လာဖွင့်ကြတယ် ဒီကိစ္စကို သခင်လေးက ခွင့်ပြုထားတယ်လို့ ကြားတာကြောင့် ကျွန်တော်လည်း ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ဘူး"
စက္ကူဖြူရုပ်က ပြောပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်
"ဒီကိစ္စကို ငါသိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်တရားရုံးဌာနနဲ့ ဝိညာဉ်ဖမ်းဆီးရေးဌာနက နှစ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ပယ်ခံထားရတာဆိုတော့ အရင်က လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေကို ပြန်ရဖို့ အချိန်ယူရဦးမယ်"
"အဲဒီအခါကျရင် ယင်စစ်သည်တော်ဌာနနဲ့ တရားသူကြီးဌာန အပေါ်မှာ သက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မယ် မင်း အဲဒီထဲမှာ ဝင်မပါနဲ့၊ သူတို့ အချင်းချင်း ချကြတာကိုပဲ ဘေးကနေ ကြည့်နေလိုက်"
"နားလည်ပါပြီ"
စက္ကူဖြူရုပ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
သူ ဖန့်ချန်ကို သိသလောက်ဆိုရင် ဒါဟာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ဖို့ ပြင်နေတာပါ။
တစ်ဖက်လူက ဒါကို သိရင်တောင် ထောင်ချောက်ထဲကို မဝင်လို့ မရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်မှာပါ။
"အမည်းလေး တို့ဘက်ကရော ဘယ်လိုလဲ ဘာပြဿနာတွေ ရှိသေးလဲ "
ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။
စက္ကူဖြူရုပ်ရဲ့ အမူအရာ ပြောင်းသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောတယ်
"ပြဿနာကြီးကြီးမားမားတော့ မရှိပါဘူး အားလုံးက မျက်နှာသာ ပေးကြပါတယ် ဒါပေမဲ့ မကြာခင်က သူ လုပ်ကြံခံရဖူးတယ်၊ တိုက်ခိုက်တဲ့သူက ဝာအောက်ဆင်းသူ ပဲ"
"လူကို ရှာတွေ့လား"
ဖန့်ချန်ရဲ့ မျက်နှာ ညိုမှောင်သွားပါတယ်။
"ဖမ်းလို့ မမိလိုက်ဘူး ထွက်ပြေးသွားတယ် ကံကောင်းလို့ ဟူကျောက်မြို့ က ညလှည့်ကင်းနတ်ဘုရားသာ ဝင်မကူရင် သူ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"
အဖြူလေး က ပြောပါတယ်။
"တုယွန်းရွှီ မင်းတို့ကို လာတွေ့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား ဘာလို့ သူ့ကို မပြောပြတာလဲ သူကတစ်ဆင့် ငါ့ကို ပြောပြမှာပေါ့"
ဖန့်ချန်က မေးပါတယ်။
"အမည်းလေး က ပြောတယ်... ဒီအငြိုးကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ ပြန်ဆပ်ချင်တယ်တဲ့ အခု အဲဒီ အောက်ဆင်းသူရဲ့ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းနေတယ်၊ သဲလွန်စ တချို့လည်း ရနေပြီ"
စက္ကူဖြူရုပ်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်
ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
မကြာခင်မှာပဲ အားလုံး ယင်စစ်သည်တော်ဌာနထဲကို ဝင်လာကြပါတယ်။
ဒီက ယင်စစ်သည်တွေဟာ အဖြူလေးကို မြင်တဲ့အခါ ရိုရိုသေသေ အရိုအသေပြုကြသလို၊ မျက်လုံးထောင့်ကနေ ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို စူးစူးစမ်းစမ်း အကဲခတ်နေကြပါတယ်။
"လူကြီးမင်းအဖြူ "
"လူကြီးမင်းအဖြူ"
လမ်းတစ်လျှောက်မှာ နေလှည့်ကင်းအရှင် အနွယ်ဝင် အရာရှိတွေဟာ အဖြူလေး ကို မြင်တဲ့အခါ မပေါ့ဆရဲကြပါဘူး။
နေလှည့်ကင်းနတ်ဘုရား ရဲ့ အောက်မှာ နေလှည့်ကင်းစစ်သူကြီး ၂ ယောက်၊ နေလှည့်ကင်းဗိုလ်ချုပ် ၁၀ ယောက်၊ နေလှည့်ကင်းစစ်ကဲ ၅၀ နဲ့ နေလှည့်ကင်းစစ်သည် ၃၀၀ ကို စီစဉ်ထားပါတယ်။
အရင်ကလူက ရာထူးက ထုတ်ပယ်ခံထားရတာကြောင့် သူ့ရဲ့ လူယုံတွေလည်း ရာထူးက ပြုတ်ကုန်ကြပါတယ်။
အဖြူလေး ရာထူးလက်ခံကတည်းက အခုထိ အင်အားက အပြည့်အစုံ မရှိသေးပါဘူး။
စစ်သူကြီး ၁ ယောက်၊ ဗိုလ်ချုပ် ၃ ယောက်၊ စစ်ကဲ ၁၀ ယောက်ကျော်နဲ့ စစ်သည် ၁၀၀ ကျော်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။
အဖြူလေး က ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ပြီး ထောင် ဆီကို ခေါ်သွားပါတယ်။
ဒီမှာက ထောင်ခန်းတွေ အများကြီး ရှိတာကြောင့် လူရာနဲ့ချီပြီး ပိတ်လှောင်ထားရင်တောင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။
"ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ခုနက ပြောတဲ့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း က ဝိညာဉ်လောကသွားတာ တကယ် ကျွမ်းကျင်တာလား သူတို့ အဓိက ဘယ်နေရာတွေမှာ လှုပ်ရှားကြတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပါတယ်။
စုန်းကုနဲ့ ကျောက်မင်ရွှမ်တို့ဟာ ဖန့်ချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ခေါင်းငုံ့ပြီး ဒူးထောက်နေကြရပါတယ်။
မတူညီတာကတော့ စုန်းကုက လက်ခုပ်တီးနေရတုန်းပါပဲ၊ ဖန့်ချန်က ရပ်ခိုင်းတဲ့အထိ သူ မရပ်ရဲပါဘူး။
နန်ကုန်းယွမ်ချန်က ဒါကို မြင်တဲ့အခါ မျက်နှာ ကြွက်တက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ဘေးနားမှာ ကပ်နေကာ အသံမထွက်ရဲပါဘူး။
"ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်လောကသွားတာ တကယ်ပဲ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်..."
စုန်းကုက လက်ခုပ်တီးရင်း ပြောတယ်
"မင်ဟု၊ ချောင်ဖုန်း ၊ လုံယွမ် ၊ စီဟွေ့ ... အဲဒီမှာ ဂိုဏ်းတွေ၊ မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့... အဲဒီထဲမှာ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကပဲ ဝိညာဉ်လောကသွားနည်း ကို သိတာပါ"
"ဒီလောက် ကျယ်ပြောတဲ့ နေရာမှာ ယင်စိန့်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကပဲ ဝိညာဉ်လောကသွားနည်းကို သိတာလား"
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
"ကြားဖူးတာကတော့ ယင်စိန့်ဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့ ဒါကြောင့် သူတို့က တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာ တွေ အများကြီး သိထားကြတာ၊ ဝိညာဉ်လောကသွားနည်းကလည်း အဲဒီထဲက တစ်ခုပဲ..."
စုန်းကုက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးဂိုဏ်း ဖန့်ချန်နဲ့ မယ်တော်စီတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။
လူ့လောက ကိုးနယ်မြေမှာဆိုရင် လူအများစု သိကြတာက နောက်ပိုင်းက တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း ထက်စာရင် သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးဂိုဏ်း ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်ကို ပိုသိကြတာပါ။
ချောင်ဖုန်းနယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းကြီးသုံးဂိုဏ်းထဲက တစ်ခုက တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်နေမယ်လို့ ဖန့်ချန် တကယ် မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။
လီချန်စန်းတောင် ဒီထဲက ဇာစ်မြစ်ကို သိပုံမရပါဘူး။
အကယ်၍ သူသာ တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်းက သန့်စင်ခြင်းသုံးပါးဂိုဏ်းဆိုတာ သိခဲ့ရင်၊ ချောင်ဖုန်းနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေ အလယ်ပိုင်းဒေသ ကို ရောက်လာပြီး သူ့ဆရာရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာနေကြတာ ကြာလောက်ပါပြီ။