အခန်း (၁၀၁၉-၁၀၂၀)
Vol. 102 Ch. 1019-1020
အခန်း (၁၀၁၉) ငါ တစ်စက္ကန့်တောင် ထပ်မနေနိုင်တော့ဘူး
"အဲဒီနေ့က တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ ကျောက်မင်ရွှမ်တို့က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သေကုန်ကြတာလဲ"
ဆိတ်ငြိမ်သန့်ပြန့်တဲ့ အဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာ လုံရို့က ဖုတုန်းဟိုင် အပါအဝင် အခြွေအရံအားလုံးကို အပြင်ထုတ်ထားပြီး၊ သူမနဲ့ ဖန့်ချန် နှစ်ယောက်တည်းသာ ရှိပါတော့တယ်။
သူမရဲ့ အမူအရာက အလွန်လေးနက်နေပါတယ်။
အကယ်၍ ယွန်းလူမြို့က အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်သာ အဆင့် ၃ ကို အဆင့်မတက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူမ ဒီလောက်အထိ တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက မတူတော့ပါဘူး။
ယွန်းလူမြို့က အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ တိတ်တဆိတ်ပဲ အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ပါပြီ။
ဒီလိုတည်ရှိမှုမျိုးကို အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုကြီး ၄ ခု ကတောင် သတိထား ဆက်ဆံရတာပါ။
ပြောရရင် မျိုးနွယ်စုကြီး ၄ ခုက ဖိနပ်စီးထားတဲ့ လူကုံထံတွေနဲ့ တူပြီး၊ ယွန်းလူမြို့က အဲဒီလူကတော့ ခြေဗလာနဲ့ လူမိုက်လိုပါပဲ။
တကယ်လို့သာ သူ ရူးသွပ်ပြီး ထသောင်းကျန်းရင် မျိုးနွယ်စုကြီးတွေတောင် အထိနာသွားနိုင်ပါတယ်။
"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြတာပဲ အခြေအနေ မဟန်တာနဲ့ ကျွန်တော်လည်း ချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့ရတာ လုံမျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ရောက်ဖို့ တော်တော်လေး အချိန်ယူခဲ့ရတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
"မင်းပြောပုံအရဆိုရင်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ယွန်းလူမြို့က အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ကို ရည်ရွယ်ပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ နန်ကုန်းယွမ်ချန်နဲ့ စုန်းကုတို့ကတော့... ကံဆိုးတဲ့ မြေစာပင်တွေ ဖြစ်သွားတာပေါ့"
လုံရို့က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
သူမက ဖန့်ချန်ကို သံသယဝင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဘယ်လိုပဲ စဉ်းစားစဉ်းစား ဒီကိစ္စက ဖန့်ချန်နဲ့ သိပ်ပြီး မပတ်သက်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ယူဆမိပါတယ်။
"ရို့အာ... ဘာလို့ လူတွေကို အပြင်ထုတ်ထားတာလဲ မင်းဆီမှာ ဧည့်သည်ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဘယ်အိမ်တော်က သခင်လေးလဲ "
ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ဝင်းထဲကို ဝင်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်က ဒါကိုမြင်တော့ ထပြီး နှုတ်ဆက်စကားဆိုတယ်
"ကျွန်တော် အဘိုးကြီး လီ တို့ဆီ အရင်ပြန်လိုက်ဦးမယ်၊ ရက်အတော်ကြာ ပျောက်နေခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ကို အကြောင်းကြားရဦးမှာမို့လို့ပါ"
"ကောင်းပြီ"
လုံရို့က ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
ဖန့်ချန် ထွက်မသွားခင်မှာပဲ အဲဒီအမျိုးသမီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ဘေးကလူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ရှေ့တက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တားဆီးလိုက်တယ်
"ခဏနေဦး"
"မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်က သားသမီးလဲ"
အမျိုးသမီးက ပြုံးပြီး မေးပါတယ်။
"အမေ... သူက မျိုးနွယ်စုက သခင်လေး မဟုတ်ပါဘူး"
လုံရို့က အလျင်အမြန် ရှေ့တက်ပြီး လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်။
"မျိုးနွယ်စုက မဟုတ်ဘူးလား ရို့အာ... မင်းရဲ့ အူကြောင်ကြောင် လင်ယောက်ျား ပျောက်နေတာလည်း ရက်တော်တော်ကြာပြီ၊ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထုံးစံအရဆိုရင် မင်း သူ့ကို ကွာရှင်းပြတ်စဲ သင့်တာ ကြာလှပြီ"
" ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက မင်းအတွက် သခင်လေးကောင်းကောင်းတွေကို မိတ်ဆက်ပေးချင်နေတာတောင် မင်းက မတွေ့ချင်ဘူးဆိုတော့၊ အခု ဘာလို့ ဒီလူနဲ့ ဒီနေရာမှာ သီးသန့်စကားပြောနေရတာလဲ ဖုတုန်းဟိုင်ကိုတောင် ဝင်းအပြင်မှာ စောင့်ခိုင်းထားရတယ် ဟုတ်လား "
အမျိုးသမီးက ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောပါတယ်။
ပြောပြီးနောက် သူမက လုံရို့ စကားပြောတာကို မစောင့်တော့ဘဲ ဖန့်ချန်ရဲ့ နောက်ခံကို စတင် မေးမြန်းပါတော့တယ်
"သခင်လေးက မျိုးနွယ်စုက မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ဘယ်ဂိုဏ်း ဘယ်ကဏ္ဍကလဲ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ မိသားစုကလား "
"သခင်မကြီး... သူက ဓားကျင့်ကြံသူ ပါ"
ဖုတုန်းဟိုင်က တိုးတိုးလေး ဝင်ပြောပါတယ်။
ဓားကျင့်ကြံသူ
အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာက အပြုံးတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားပြီး၊ သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်နဲ့ လုံရို့အပေါ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ဝဲပျံနေပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ သူမက လုံရို့ကို ကြည့်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်တယ်
"ရို့အာ... ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နဲ့ သီးသန့်စကားပြောစရာ ဘာရှိလို့လဲ ဒီသတင်းသာ အပြင်ထွက်သွားရင် မင်းရဲ့ သိက္ခာကို ထိခိုက်မှာပေါ့ နောက်ဆို ဒီလိုမျိုးတွေ မလုပ်နဲ့တော့၊ မင်းအဖေ သိသွားရင် အရိုက်ခံရလိမ့်မယ်"
"အမေ... သူက လီဦးလေး (လီချန်စန်း) က သူ့ဇာတိကနေ ခေါ်လာတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူပါ သူ့အစွမ်းက တကယ်ထက်မြက်ပါတယ် ဒီတစ်ခါ ယွန်းလူမြို့မှာ ကျွန်မအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အများကြီး နိုင်ပေးခဲ့လို့ ကျွန်မက ကိစ္စတချို့ မေးနေတာပါ"
လုံရို့က ရှင်းပြပါတယ်။
အဲဒီနောက် သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်
"မင်း အရင်ပြန်နှင့်တော့"
"နေဦး... သူက လီချန်စန်း ခေါ်လာတဲ့လူ ဟုတ်လား အော်... မင်းက ဖန့်ချန် ဆိုတဲ့လူကိုး ရွှယ်ကျုံး က မင်းလက်ထဲမှာ သေခဲ့တာပေါ့"
အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး
"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ဓားပညာက ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်း က တပည့်တွေထက်တောင် ပိုတော်ပုံရတယ်"
"သခင်မကြီး မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဓားကျောင်း ၉ ကျောင်းမှာ ထူးချွန်သူတွေ အများကြီးပါ၊ ကျွန်တော်တို့လို တောအရပ်ကလာတဲ့ ကောင်လေးတွေက သူတို့နဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး လက်အုပ်ချီနှုတ်ဆက်တယ်
"ကျွန်တော်မျိုး အရင် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
ဖန့်ချန်ဟာ အဲဒီ ဆိတ်ငြိမ်သန့်ပြန့်တဲ့ အဆောင်ငယ်လေးကနေ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။
သူက အဆောင်ကြီးဘက်ကို ပြန်သွားတဲ့အခါ၊ ပိုင်ချင်းမင် တို့က သူ့ကို မြင်တာနဲ့ အားလုံး သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပါတယ်။
"ညီလေး... မင်း ဓားသခင်္ျိုင်း လှေကားထစ် ပွဲကို မမီတော့ဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ"
ပိုင်ချင်းမင်က ရှေ့တက်ပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ ပခုံးကို ပုတ်ကာ အသံလွှင့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်
"အဲဒီ ဒုတိယအဆောင်က လုံရို့နဲ့ ထွက်သွားတာ၊ ဘာပြဿနာမှ မကြုံခဲ့ဘူးမလား မကြာခင်က ကြားတာတော့ မင်းတို့သွားတဲ့ ယွန်းလူမြို့က လွတ်လပ်သောမသေမျိုး ဟာ အဆင့် ၃ ကို တက်သွားပြီဆို"
"အဆင့် ၃ ကို တက်သွားပြီလား"
ဖန့်ချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
ခုနက လုံရို့က ဒီအကြောင်း မပြောခဲ့ပေမဲ့၊ သူမရဲ့ စိုးရိမ်နေတဲ့ အမူအရာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ပိုင်ချင်းမင် ပြောတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ရပါမယ်။
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုက ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်းရဲ့ ဓားကျမ်း တွေကို ဖတ်ကြည့်ပြီးပြီလား"
ဖန့်ချန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပဲ မေးလိုက်ပါတယ်။
"အင်း... ငါက ဝူဝမ့်ဓားကျမ်း ကို ရွေးလိုက်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ ချင်းမင်ဓားဆန္ဒ နဲ့ နည်းနည်း ဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်တိုအတွင်းမှာတော့ ဘာမှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားမလည်နိုင်သေးဘူး"
ပိုင်ချင်းမင်က ပြောပါတယ်။
သူတို့ စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ ယန်ခုန်း က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ကို မြင်တာနဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြုံးရွှင်စွာနဲ့ နှုတ်ဆက်လာတယ်
"ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူ ဒီတစ်ခါ ယွန်းလူမြို့ကို သွားတာ၊ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးနန်းတော် မှာ အကြီးအကျယ် နာမည်ကျော်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်နော်"
"ဒီလောက်ဝေးတဲ့ သတင်းက ယန်ဓားဦးဆောင်သူရဲ့ နားထဲအထိ ရောက်လာတယ်ဆိုတော့၊ ယန်ဓားဦးဆောင်သူက ဒီနေရာမှာ သတင်းအချက်အလက် တော်တော်နှံ့စပ်တာပဲ၊ နှစ်ခါလောက် လာဖူးတဲ့လူဆိုတော့လည်း မထူးဆန်းပါဘူးလေ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
ယန်ခုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေ လှုပ်ရှားသွားပါတယ်။
ဖန့်ချန်ရဲ့ စကားထဲက လှောင်ပြောင်မှုကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူက အေးအေးဆေးဆေးပဲ ဆက်မေးတယ်
"ငါ ကြားတာတော့... ဖန့်ဓားဦးဆောင်သူက ဒီတစ်ခါ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်ဆို၊ အဲဒီဓားကျင့်ကြံသူက နန်ကုန်းမျိုးနွယ်က ဖြစ်ပြီး ထင်ရှားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်လည်း ဖြစ်သလို၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဓားနယ်မြေ ကို ဖော်ဆောင်နိုင်တယ်ဆို"
ဓားနယ်မြေ
ယန်ခုန်းနောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေ အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။
အထူးသဖြင့် ဖုန်းစန်း ဓားဆောင်နဲ့ ချီရှင်း ဓားဂိုဏ်းက လူနှစ်ယောက်ပါ။
သူတို့က ဓားနယ်မြေအကြောင်းကို ကြားဖူးနားဝ ရှိပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ လူကြီးမိဘတွေက ပြောပြဖူးတာကတော့ ဓားနယ်မြေဆိုတာ ဓားဆန္ဒ ထက် ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
သူတို့အတွက်တော့ ဓားဆန္ဒ ကို ဖော်ဆောင်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေတာ ဖြစ်သလို၊ ဖော်ဆောင်နိုင်ရင်တောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ယူရဦးမှာပါ။
ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ ဓားနယ်မြေ အဆင့်ကိုတော့ သူတို့ မထိတွေ့ဖူးသေးသလို၊ ဘာမှလည်း စဉ်းစားလို့ မရသေးပါဘူး။
"ယန်ဓားဦးဆောင်သူ... သတင်းပေးတဲ့လူကို ခေါ်ပြီး အရိုက်ခိုင်းလိုက်ပါဦး ဘယ်က ကောလာဟလတွေကို ယုံနေတာလဲ ဓားနယ်မြေ ဆိုတာ ဘာလဲ ကျုပ် ကျုံးကျိုး မှာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး"
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောပါတယ်။
ယန်ခုန်းက ဖန့်ချန်ကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်
"ကြည့်ရတာ ကောလာဟလတွေကို တကယ်ပဲ မယုံသင့်ဘူးပဲ"
ပြောပြီးနောက် သူက သူ့နောက်က ဓားကျင့်ကြံသူတွေကို ခေါ်ပြီး အပြင်ကို ထွက်သွားပါတယ်။
"သူတို့ ဘယ်သွားတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ပိုင်ချင်းမင်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။
"ယန်ခုန်းက ဒီက ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ် ဒီရက်ပိုင်းမှာ သူက လူတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီက ဓားကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ သွားပြီး ယှဉ်ပြိုင်တာတွေ၊ ပညာဖလှယ်တာတွေ လုပ်နေတာ"
ပိုင်ချင်းမင်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
ခဏအကြာမှာတော့ ပိုင်ချင်းမင်ရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပြီး
"မင်း ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ တတိယအဆောင်ဘက်ကို သွားပြီး တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲ ကို သွားကြည့်လိုက်ဦး"
"ဘာလို့လဲ သူ့မှာ ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ဖန့်ချန်က ရယ်ပြီး မေးပါတယ်။
"မင်း အရင်ရက်ပိုင်းက လုံရို့ ခိုင်းတာနဲ့ ပါသွားတာလေ၊ တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲက မင်းကိုလာရှာတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ၊ လီအဘိုးကြီးဆီကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် သွားတယ် အခု သူက ငါတို့နဲ့ မတူတော့ဘူး..."
ပိုင်ချင်းမင်ရဲ့ မျက်နှာက ပိုပြီးတော့ ထူးဆန်းလာပါတယ်။
"ညီအစ်ကို ဖန့်ချန် မင်း ပြန်ရောက်ပြီလို့ ကြားတာနဲ့ ငါတောင် မယုံနိုင်ဘူး မင်း တကယ်ပဲ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့ ဘာမှ မဖြစ်တာ တော်သေးတာပေါ့ "
တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲရဲ့ အသံက ဝမ်းသာအားရ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲ က သူတို့ဆီကို အားတက်သရော ပြေးလာတာကို တွေ့ရပါတယ်။
သူ့နောက်မှာလည်း လူအုပ်ကြီး ပါလာပြီး၊ အဲဒီအထဲက အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ကတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားနေပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောက်ကျယ်ရဲ့ ကိုယ်လုံးကတောင် တော်တော်လေး ထွားကြိုင်းနေတာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ အဲဒီအမျိုးသမီးကတော့... တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲထက် နှစ်ဆလောက် ပိုပြီး ဝဖြိုးထွားကြိုင်းနေပါတယ်။
ကြည့်ရတာ အသားတုံးကြီး တစ်ခုလိုပါပဲ။
တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်တယ်
"ဖန့်ချန်... ငါ့ကို ပြန်ပို့ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှိလား၊ ငါ ဒီမှာ တစ်စက္ကန့်တောင် ထပ်မနေနိုင်တော့ဘူး "
အခန်း (၁၀၂၀) ရရှိလာတာတွေကို စစ်ဆေးခြင်း
ဖန့်ချန်က တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
ခဏတာအတွင်းမှာတင် သူက သိသိသာသာ ပိန်ကျသွားတာပါ။
အရင်က မျက်နှာမှာ အသားတွေ ပြည့်ဖောင်းနေခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အသားတွေ လျော့သွားပြီး ပါးရိုးတွေတောင် ပေါ်နေပါပြီ။
"မင်းက ဖန့်ချန်လား တုန်းဖန်းက သူနဲ့ မင်းက အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတွေလို့ ပြောတယ် မင်းကို လုံရို့ ခေါ်သွားတုန်းက သူက ငါ့ကိုခေါ်ပြီး ဒုတိယအဆောင်ကို အကြိမ်ကြိမ် သွားခဲ့တာ မင်းရဲ့ သတင်းကို အမြဲ စုံစမ်းနေခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာ ကောင်းတာပေါ့"
အသားတုံးကြီး တစ်ခုလို အမျိုးသမီးက လူအုပ်ရှေ့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
သူမရဲ့ အသံကတော့ ဗေဒါပင်ပေါ်က ငှက်ကလေး လို ကြည်လင်နေပြီး သူမရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ လုံးဝ မလိုက်ဖက်ပါဘူး။
လူကို မကြည့်ဘဲ အသံကိုပဲ နားထောင်ရင်တော့ ရှေ့မှာ အလွန်လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသလိုမျိုး ခံစားရမှာပါ။
ဝူချီးကတော့ သူမနောက်မှာ ပြုံးပြုံးလေး ရပ်နေပြီး သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ဖန့်ချန်နဲ့ ပိုင်ချင်းမင်ဆီမှာ ဝဲပျံနေပါတယ်။
"သခင်မလေးက..."
ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ မေးလိုက်ပါတယ်။
"တတိယအဆောင်က လုံဝူ ပါ"
လုံဝူက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"သခင်လေး... ဖန့်ချန်လည်း ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်ပြီဆိုတော့ သခင်လေးလည်း စိတ်အေးအေးထားပြီး ကျင့်ကြံသင့်ပြီနော် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းက အရမ်းနိမ့်နေရင် သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးကြားမှာ ဘယ်လိုလုပ် သားသမီး ရတနာ ထွန်းကားနိုင်မှာလဲ "
ဝူချီးက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ လက်မောင်းကို အလိုအလျောက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်
"ငါ့ကို ပြန်ပို့ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှိလား ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ထျန်းယင်း နတ်သမီး တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ၊ ဒီမှာ သခင်လေး အဖြစ် လုံးဝ မနေနိုင်ဘူး "
"ပြန်ဖို့က မလွယ်ဘူးလေ လီချန်စန်း ခေါင်းညိတ်ဖို့ လိုသလို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလည်း လိုသေးတယ်၊ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီသခင်မလေးကလည်း စိတ်ထားကောင်းပုံရပါတယ်"
"စကားပြောတာလည်း ယဉ်ကျေးပျူငှာတယ် မင်းပဲ လက်ခံလိုက်ပါတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက နဂါးသွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေဆိုတော့ နောက်ကျရင် မွေးလာမယ့် ကလေးကလည်း သာမန်လူ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က အသံလွှင့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဝူချီး... ငါနဲ့ တုန်းဖန်းက သားသမီးရဖို့ မလောသေးပါဘူး သူက ချောင်ဖုန်းနယ်မြေကို ရောက်တာ မကြာသေးတော့ ဒီက အခြေအနေတွေကို ကျင့်သားမရသေးဘူးလေ သူ့ကို ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ပေးလိုက်ပါဦး၊ မင်းလည်း အရမ်း မတိုက်တွန်းပါနဲ့တော့"
လုံဝူက တိုးတိုးလေး ပြောပါတယ်။
"ကျွန်တော်မျိုး အစေခံက စိတ်လောသွားမိတာပါ"
ဝူချီးက ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
လုံဝူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်တယ်
"ငါနဲ့ တုန်းဖန်းက ကမန်းကတန်း လက်ထပ်လိုက်ရတာဆိုတော့ မင်္ဂလာပွဲလည်း မလုပ်ဖြစ်လိုက်ဘူး အဲဒါကြောင့် မင်းတို့ကို ထမင်းမဖိတ်နိုင်တာကို စိတ်မရှိပါနဲ့ဦး"
"လက်ထပ်ပြီးသွားပြီလား"
ဖန့်ချန်က မျက်လုံးအစုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲကို ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲက မျက်နှာမှာ အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခု လုပ်ပြရင်း ခေါင်းညိတ်ပြရှာပါတယ်။
"အကယ်၍ ဒီတစ်ခါ ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ် ပွဲမှာ မင်းတို့ အစွမ်းပြနိုင်ရင်၊ တုန်းဖန်းရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ပြီး လုံမျိုးနွယ်စုမှာ နေချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို ပြောလို့ရတယ်၊ ငါက လူကြီးတွေကို ကူပြောပေးပါ့မယ်"
လုံဝူက ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"လုံဝူ... ဒါကတော့ မင်းတို့ တတိယအဆောင်က ပူပန်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး သူတို့သာ တကယ် အစွမ်းမပြနိုင်ရင် ငါ့အဖေက သူတို့ကို လုံမျိုးနွယ်စုမှာ နေနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာပေးမှာပါ"
လုံရွှမ်းက ချန်ကျော့ကျူ တို့ကို ခေါ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပါတယ်။
"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ"
လုံဝူက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်
"ဦးလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ဓားကျင့်ကြံသူ တချို့ကို လုံမျိုးနွယ်စုမှာ ချန်ထားဖို့က မခက်ပါဘူး၊ တခြားကိစ္စ မရှိရင်တော့ ငါတို့ ဇနီးမောင်နှံ အရင် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"
"အားရင်လည်း လာလည်ဦးလေ"
လုံရွှမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
လုံဝူက တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲကို ခေါ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားပါတယ်။
တုန်းဖန်းဟောင်ကျဲက ထွက်မသွားခင်မှာ စကားတွေ ပြောချင်နေပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး တစ်ချက်ပဲ ချနိုင်ပါတော့တယ်။
……
……
"နင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"
လုံရွှမ်းက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်ကျော့ကျူတို့ကို အဲဒီမှာပဲ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ပါတယ်။
သူမက ဖန့်ချန်ကို တစ်နေရာကို ခေါ်သွားပြီး စကားပြောပါတယ်။
"မင်း ဒီတစ်ခါ လုံရို့နဲ့ ယွန်းလူမြို့ကို သွားတုန်းက၊ သူမ မင်းကို ဘာတွေ ပြောသေးလဲ "
လုံရွှမ်းက အေးအေးဆေးဆေး မေးပါတယ်။
"ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မပြောပါဘူး"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောပါတယ်။
"ဒုတိယအဆောင်နဲ့ ပထမအဆောင်ကြားက ရန်ငြိုးက ကြာလှပြီ၊ အကယ်၍ သူမက မင်းကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားရင် ငါ့ကို အသိပေးဖို့ မမေ့နဲ့၊ သူမ ဘယ်လောက်ပေးပေး ငါက သူမထက် ပိုပေးနိုင်တယ်"
လုံရွှမ်းရဲ့ အမူအရာက အလွန်တည်ကြည်နေပါတယ်။
"သခင်မလေး လုံရို့ကတော့ ပထမအဆောင်နဲ့ ဒုတိယအဆောင်ကြားက ရန်ငြိုးတွေကို စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘူး သူ အပြောအများဆုံးကတော့ သူ့ရဲ့ လင်ယောက်ျား အကြောင်းပါပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဟုတ်လား..."
လုံရွှမ်းက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်ကြည့်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ချန်ကျော့ကျူတို့ကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားပါတော့တယ်။
"ညီလေး... မင်း ကိုးခုမြောက်ဓားကျောင်းက ဓားကျမ်းတွေကို သွားပြီး မလေ့လာဘူးလား "
လုံရွှမ်း ထွက်သွားပြီးနောက် ပိုင်ချင်းမင်က ဖန့်ချန်အနားကို လာပြီး မေးပါတယ်။
"ဒီဓားကျမ်းတွေက ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်လှဘူး ဓားသင်္ချိုင်းလှေကားထစ် ပွဲကို မသွားခင်အထိ ကျွန်တော် အပြင်မထွက်တော့ဘူးလို့ စိတ်ကူးထားတယ်၊ ဒီနေရာက အခြေအနေတွေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေတာဆိုတော့ ပြဿနာ မတက်ချင်လို့ပါ"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
ပိုင်ချင်းမင်က ပြုံးလိုက်ပြီး
"ဒါကလည်း ကောင်းတာပါပဲ လူမသိအောင် နေတာပေါ့ အဘိုးကြီးဝမ် ကလည်း မင်းကို စောင့်ကြည့်ထားဖို့ ငါ့ကို မှာထားတယ်၊ မင်း တစ်ခုခု ဖြစ်သွားမှာကို သူက စိုးရိမ်နေတာ"
ဖန့်ချန်က သူ့ရဲ့ နေထိုင်ရာ အဆောင်ကို ပြန်ရောက်သွားပါတယ်။
အရင်ရက်ပိုင်းက ကျောက်မင်ရွှမ် တို့ဆီက ရလာတဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ် တွေကို စစ်ဆေးဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ပါဘူး၊ ဒီနေ့တော့ ကောင်းကောင်းလေး စစ်ဆေးပြီး ပစ္စည်းကောင်း ပါမပါ ကြည့်ရပါမယ်။
ဒီတစ်ခါ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေက တော်တော်လေး များပါတယ်။
သူက ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လက်စွပ်တွေကို အရင် စစ်ဆေးကြည့်ရာ၊ အထဲမှာ အဆင့်လယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ တော်တော်များများ တွေ့ရပါတယ် အများစုကတော့ အလုံး ၅၀၊ ၁၀၀ ဝန်းကျင်စီပဲ ရှိကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီအရေအတွက်ကို အဆပေါင်း ရာနဲ့ချီ မြှောက်လိုက်တဲ့အခါ လျစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ ဓနဥစ္စာ ဖြစ်လာပါတယ်။
ဒီအလယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲကို ပြောင်းထည့်လိုက်တဲ့အခါ၊ ဖန့်ချန်မှာ အရင်က ကုန်သလောက် ဖြစ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်ဟာ ၄ သောင်းကျော်အထိ တက်သွားပါတော့တယ်။
အလယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ သောင်းကျော်ဆိုတာ မသေမျိုးဘုရင် တစ်ယောက် ရှေ့မှာတောင် လောဘတက်သွားစေနိုင်တဲ့ ပမာဏပါ။
နောက်ထပ်ကတော့ ကျောက်မင်ရွှမ်၊ နန်ကုန်းယွမ်ချန် နဲ့ စုန်းကု တို့ သုံးယောက်ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်တွေပါ။
သူတို့ သုံးယောက် ကိုယ်ပေါ်မှာ ပါလာတဲ့ လက်စွပ်တွေထဲမှာတော့ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတချို့ပဲ ရှိပြီး အလယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိပ်မပါလှပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပါလာပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ ကျောက်မင်ရွှမ်ရဲ့ လက်စွပ်ထဲကနေ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ တုံး၊ နန်ကုန်းယွမ်ချန်ရဲ့ လက်စွပ်ထဲက ၂ တုံး နဲ့ စုန်းကုရဲ့ လက်စွပ်ထဲက ၂ တုံး ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။
စုစုပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈ တုံး ရရှိပါတယ်။
" မသေမျိုးကျောက်တုံး တော့ မပါဘူးပဲ... အရင်က စုန်းယိ ရဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံးက သူ့ပစ္စည်း မဟုတ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ စုန်းမျိုးနွယ်စုဘက်ကလည်း ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား တုံ့ပြန်တာ မရှိဘူး"
စုန်းယိရဲ့ လက်စွပ်ထဲက မသေမျိုးကျောက်တုံးဟာ ထူးဆန်းတဲ့ နောက်ခံရှိလိမ့်မယ်လို့ ဖန့်ချန်က သံသယဝင်မိပါတယ်။
အဲဒါကြောင့်လည်း တစ်ဖက်လူက ဒီကိစ္စကို ထုတ်မပြောတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် လုံမျိုးနွယ်စုက သတင်းကြားပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ။
နောက်ဆုံးမှာတော့ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူရဲ့ လက်စွပ်ကို ဖွင့်ကြည့်ပါတယ်။
အပေါ်က ဝိညာဉ်တံဆိပ် ကိုတော့ မယ်တော်စီ က ဖျက်ပေးထားပြီးသားပါ။
အထဲမှာတော့ လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ဖို့ အဝတ်အစား အနည်းငယ်၊ ကျင့်ကြံရေး ပစ္စည်းအချို့နဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးကျော် ပါပါတယ်။
ဒါတွေအပြင် တခြား ဘာမှ မရှိပါဘူး။
ဒီလူရဲ့ ဓား ကတော့ သူ သေဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။
ကျောက်မင်ရွှမ်၊ စုန်းကု နဲ့ နန်ကုန်းယွမ်ချန် တို့ သုံးယောက်ကတော့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ မဟုတ်ကြတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ ဝိညာဥ်ရတနာ တွေကတော့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။
အားလုံးက မြေကမ္ဘာအဆင့် တစ်ခုတည်းသော ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပါ ရတနာတွေပါ။
ဒီသုံးယောက်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက ဒီလောက်ပဲ မဟုတ်မှာ သေချာပါတယ်။
ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ယုန်က အပေါက်သုံးပေါက်ရှိတယ်ဆိုသလို သူတို့လည်း ပစ္စည်းအားလုံးကို ကိုယ်ပေါ်မှာ သယ်မလာတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
"မှန်လေး ငါ့မှာ အခု အလယ်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄ သောင်းကျော် ရှိပြီ၊ အကယ်၍ နတ်သမီးယွီ ရဲ့ သတင်းကို သိချင်တယ်ဆိုရင် လောက်ငှမလား"
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲကနေ မေးမြန်းလိုက်ပါတယ်။
"သူ့ကိုယ်ပေါ်က အရာတွေက သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းလည်း သိသားပဲ၊ ကံတရား အကျိုးဆက် က အရမ်းကြီးမားတော့ ဒီလောက်နဲ့တော့ မလောက်ဘူး ထင်တယ်"
မှန်လေး က စဉ်းစားပြီး ပြန်ဖြေပါတယ်။
"ငါ့မှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ လည်း ရှိသေးတယ်"
ဖန့်ချန်က ပြောပါတယ်။
"အကယ်၍ မသေမျိုးကျောက်တုံး ရှိရင်တော့ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တန်ဖိုးက တော်တော်ကြီးလိမ့်မယ် အနည်းဆုံး ၁၀ တုံးလောက်ကနေ စရမှာ"
ကျိုးထျန်းကျီကျန့်က ပြောပါတယ်။
ဖန့်ချန်ဟာ စိတ်ကူးကို ဖျက်လိုက်ပါတယ်။
ယွီနတ်သမီးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကံတရား အကျိုးဆက်က ကြီးမားလေလေ၊ အဲဒီ ပြောင်းပြန်မသေမျိုး မိစ္ဆာသန္ဓေသား ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကိစ္စတွေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလေလေပါပဲ။
ဒီကိစ္စဟာ အရင်တုန်းက သူ မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ နဲ့ ကြုံခဲ့ရစဉ်က စိတ်မိစ္ဆာ ဆီကနေ ကြားခဲ့ရတဲ့ မိစ္ဆာသခင် နဲ့ ပတ်သက်နေမလား ဆိုတာလည်း မသိနိုင်ပါဘူး။
"ဖန့်မိတ်ဆွေ ရှိပါသလား"
တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ စိမ်းသက်တဲ့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ဖန့်ချန်က သိုလှောင်လက်စွပ်တွေကို သိမ်းလိုက်ပြီး ထကာ တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ၊ တံခါးအပြင်မှာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။
သူ့ဆီကနေ ထက်မြက်တဲ့ ဓားဆန္ဒတွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းက ပိုင်ချင်းမင်တို့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်ပါတယ်။
မသေမျိုး အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူပါ။
လုံရို့ တို့လို သခင်လေးတွေ၊ သခင်မလေးတွေရဲ့ ဘေးမှာတော့ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတွေပဲ ရှိတတ်တာမို့၊ ရှေ့ကလူက ဘယ်သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံလဲဆိုတာ မသိနိုင်ပါဘူး။
"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးက ခင်ဗျားနဲ့ တွေ့ချင်လို့ပါ"
လာတဲ့လူက ဖော်ဖော်ရွေရွေ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်
"ကျွန်တော်နဲ့အတူ စတုတ္ထအဆောင်ကို လိုက်ခဲ့ပေးပါဦး"
စတုတ္ထအဆောင်
ဖန့်ချန်က ဘာမှ မသိသလိုနဲ့ ပြုံးပြီး မေးလိုက်တယ်
"စတုတ္ထအဆောင်က ဘယ်သခင်လေး ဖြစ်မလဲ သိပါရစေ"