နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ
Vol. 1 Ch. 3
ချူချန်းသည် အနက်ရောင်အနားသတ်များပါသည့် အဖြူရောင် သိုင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမသည် မြင့်မားသော အရပ်အမောင်းရှိပြီး တက်ကြွလှပလွန်းသဖြင့် ကန်တင်းအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာသည်နှင့် လူအများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ လင်းဖုန်းသည်လည်း သိုင်းပညာကလပ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ညီမဖြစ်သူက အတင်းအကျပ် တွန်းအားပေး၍ ဝင်ခိုင်းထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် သိုင်းပညာကလပ်ကို စိတ်မဝင်စားပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းဖုန်း၏ ယခင်ကျန်းမာရေးအခြေအနေနှင့်ဆိုလျှင် သိုင်းပညာကျင့်ကြံဖို့ဆိုသည်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့်အရာပင် မဟုတ်ပါလား။
လင်းဖုန်းသည် သိုင်းပညာကလပ်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ်သာ သွားဖူးသော်လည်း ချူချန်းမှာ သူ၏ညီမနှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သောကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာလည်း အချင်းချင်း အနည်းငယ် သိကျွမ်းကြသည်။
“ချူချန်း... ငါက ကန်တင်းကို လာစားလို့မရဘူးလား”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ နင်က ကန်တင်းမှာ လာစားခဲတယ်မလား။ ကန်တင်းမှာ စားရတာမကြိုက်ဘူး ထင်လို့ပါ”
ချူချန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများက သူမကို ငေးကြည့်ရင်း တိုးတိုးတိုးတိုးဖြင့် ပြောဆိုလာကြသည်။ သူတို့၏ နတ်သမီးလေးနှင့် စားပွဲတစ်လုံးတည်းတွင် အတူထိုင်ခွင့်ရနေသည့် လင်းဖုန်း၏ မိန်းကလေးကံ ကိုလည်း လူအများက မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။
“ချူချန်း... သိုင်းကျင့်ရတာ ပင်ပန်းနေရောပေါ့။ ဒါက နင့်အတွက် ငါမှာပေးထားတဲ့ အသားကင်ပါ။ ဒီမနက် ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ အင်အားတွေကို ပြန်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်လိမ့်မယ်”
ချူချန်းနှင့် လင်းဖုန်းတို့ စကားကောင်းနေစဉ် ငယ်ရွယ်သော ကျောင်းသားတစ်ဦး လမ်းလျှောက်လာသည်။ ထိုသူကို လင်းဖုန်း သိသည်။ သူကတော့ သိုင်းပညာကလပ်၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ သုချန် ပင် ဖြစ်သည်။
သုချန်မှာ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး ချူချန်းမှာ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သည်။ သုချန်က ချူချန်းကို လိုက်နေသည်မှာ သိုင်းပညာကလပ်တစ်ခုလုံး သိထားသည့် အကြောင်းအရာဖြစ်ရာ လင်းဖုန်းလည်း သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် ချူချန်းက သုချန်အပေါ် ဘာခံစားချက်မှ မရှိသည်ကိုလည်း သူသိသည်။ သူမက သုချန်ကို အကြိမ်ကြိမ် ငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သုချန်ကတော့ ချူချန်းနောက်သို့ ကော်ကပ်သလို တကောက်ကောက် လိုက်နေဆဲပင်။
ချူချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး
“စီနီယာသု... အားနာစရာကြီး၊ မလိုပါဘူး”
“ရပါတယ်၊ စားပါ”
“သုချန်... ငါပြောနေတယ်လေ၊ မလိုဘူးလို့”
ချူချန်း အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း လူပုံအလယ်တွင် သုချန်ကို အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းခြင်းမပြုနိုင်ရာ သူမ၏ သိက္ခာကို ထိန်းထားရသည်။
လင်းဖုန်းသည် ချူချန်းနှင့် သုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောပေ။ ထို့အစား စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာများကိုသာ အေးအေးဆေးဆေး ဆက်လက်စားသောက်နေသည်။ သူ၏အစာအိမ်မှာ အောက်ခြေမရှိသည့် တွင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူစားလိုက်သမျှ အစားအစာများမှာ လျင်မြန်စွာ ချေဖျက်ခံလိုက်ရပြီး အာဟာရဓာတ်များစွာမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းသို့ စီးဝင်သွားကာ နွားရိုင်းမျိုးဗီဇကို လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးလာစေရန် နွေးထွေးသော အင်အားလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များမှာလည်း တရိပ်ရိပ် တိုးတက်နေလေတော့သည်။
သုချန်သည် ချူချန်း၏ အေးစက်စက် အပြုအမူကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း လင်းဖုန်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ မနာလိုစိတ်က ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လင်းဖုန်းအနားသို့ လာကာ ပုခုံးကို တမင်သက်သက် ပုတ်လိုက်ပြီး
“လင်းဖုန်း... မင်းစားလို့ပြီးရင် ဖယ်ပေးလိုက်တော့”
သုချန်မှာ မည်မျှအထိ အင်အားကြီးသနည်း။ သူသည် သိုင်းပညာကလပ်၏ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး အဆင့်သုံး အပျော်တမ်းသိုင်းသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားဖြစ်ဖို့ တစ်ဆင့်သာ လိုတော့သည်။
လင်းဖုန်းမှာ ကျန်းမာရေးမကောင်းသည့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည်ကို သူသိသောကြောင့် လင်းဖုန်းကို တမင်သက်သက် နှင်ထုတ်နေခြင်းပင်။
“ဟမ်”
လင်းဖုန်းသည် သူ၏ပုခုံးကို မသိစိတ်အရ အလိုအလျောက် ပင့်တင်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နောက်သို့ ယိုင်လိုက်သည်။ တူချန်မှာ ပြင်းထန်သော အားတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဟန်ချက်ပျက်ကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ရသည်။ သူသည် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသဖြင့် မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ လင်းဖုန်းကို ထပ်မံတွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
“သုချန်... နင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ”
ချူချန်းလည်း အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် အမြန်ထရပ်ကာ သုချန်ကို ဟန့်တားလိုက်သည်။
သုချန်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး လင်းဖုန်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ခုနက သူ အနည်းငယ် အရှုံးပေးလိုက်ရသော်လည်း နာတာရှည်ရောဂါသည်တစ်ယောက်ကို သူ မနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“ချူချန်း... ဒေါသမထွက်ပါနဲ့၊ ငါ သွားပါ့မယ်”
ထိုသို့ပြောပြီး သုချန်က လင်းဖုန်းကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းဖုန်းက တမင်လုပ်သည်လား၊ မတော်တဆလား သူ မသိသော်လည်း ဤကိစ္စကို သူ မှတ်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်း သိုင်းပညာကလပ်သို့ ပြန်လာသရွေ့ သူ့ကို နှိပ်ကွပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသည်။
“လင်းဖုန်း... အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်။ သုချန်ကတော့ တကယ်ကို လွန်လွန်ကျွံကျွံ လုပ်တာပဲ။ သူက နင့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို သိနေတာတောင်မှ...”
ချူချန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်နေသော်လည်း လင်းဖုန်းက သူမစကားမဆုံးခင်မှာပင် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်”
“အော်... ဒါနဲ့ လင်းဖုန်း၊ ဒီနေ့နေ့လယ်မှာ အတန်းရှိလား”
ချူချန်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
“စိတ်ကြိုက်ဘာသာအတန်း တစ်ခုပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်”
“စိတ်ကြိုက်ဘာသာအတန်းက မတက်လည်း အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒီနေ့နေ့လယ် သိုင်းပညာကလပ်မှာ အဆင့်ခုနှစ် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် လာပြီး သင်ကြားပြသပေးမှာ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ သိုင်းကလပ်ကို လာခဲ့ပါလား”
လင်းဖုန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် ဒီနေ့နေ့လယ် လာခဲ့ပါ့မယ်”
“အရမ်းကောင်းတာပေါ့၊ ဒါဆို အတူတူ သွားကြရအောင်”
ချူချန်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ သူမသည် လင်းဖုန်းနှင့်အတူ ကန်တင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ကျောင်း၏ သိုင်းပညာကလပ်သို့ အတူတူ လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသည်။
လင်းဖုန်းနှင့် ချူချန်း သိုင်းပညာကလပ်သို့ ရောက်သွားသည့်အခါ အတွင်း၌ လူပေါင်း တစ်ရာကျော် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အလွန်စည်ကားနေသည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခုရှိပြီး လင်းဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် စင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။
“အစ်ကို... အစ်ကိုက ဘာလို့ ဒီနေ့မှ သိုင်းကလပ်ကို လာတာလဲ။ မမချူချန်းကြောင့်လား”
ထိုသို့ ပြောလိုက်သူမှာ လင်းဖုန်း၏ ညီမလေး လင်းချန် ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည်လည်း သိုင်းပညာကလပ်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမမှာ သေးသေးသွယ်သွယ်နှင့် ချစ်စရာကောင်းပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လူငယ်တို့၏ တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမနှင့် ချူချန်းကို သိုင်းပညာကလပ်၏ နတ်သမီးလေးနှစ်ပါးဟု လူသိများသည်။
ချူချန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ လင်းဖုန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ အဆင့်ခုနှစ် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင် လာသင်ပေးမယ်ဆိုလို့ လာကြည့်တာပါ”
“အစ်ကို...ကြည့်၊ ဟိုမှာရှိတာက ဆရာ လေ့ရှန်းပေါ့။ သူက အဆင့်ခုနှစ် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားလေ။ ငါတို့ကလပ်က သူ့ကို တစ်ကြိမ်လောက် လာသင်ပေးဖို့ ဖိတ်ထားတာ”
လင်းချန်းက စင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းသော အမျိုးသားကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ ထိုသူမှာ လေ့ရှန်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လေ့ရှန်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်ပြီး မျက်စိမှိတ်ထားရာ မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။
ခေတ်သစ်သိုင်းပညာ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ ခေတ်သစ်သိုင်းပညာတွင် အဆင့်တစ် မှ အဆင့်ကိုး အထိ အသေးစိတ် သတ်မှတ်ချက်များ ရှိသည်။ အဆင့်တစ် မှ အဆင့်သုံး အထိကို အပျော်တမ်းအဆင့်ဟု ခေါ်ပြီး သာမန်လူအများစုမှာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ အများဆုံးအနေဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာကြံ့ခိုင်စေပြီး လမ်းဘေးလူမိုက် အနည်းငယ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရုံမျှသာ ရှိသည်။
အဆင့်လေး သို့ ရောက်သည်နှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဆင့်ဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ ထို့အပြင် အဆင့်လေးတွင် တိကျသော သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုရှိရာ ၎င်းမှာ ခွန်အားသည် ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ ထိ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အဆင့်လေး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လိုပါက ခွန်အားစမ်းသပ်မှုတွင် ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ နှင့် အထက် ရှိကြောင်း သက်သေပြရမည် ဖြစ်သည်။
အဆင့်လေး မှ အဆင့်ကိုး အထိကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင်အဖွဲ့အစည်း၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရသည်။ လက်မှတ်ရရှိပြီးမှသာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးကျေးဇူးမှာ ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားရောက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို လျှောက်ထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အချို့သော ကော်ပိုရေးရှင်းကြီးများသည် ပြင်ပနယ်မြေတွင် လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်လိုပါက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားများကို လိုအပ်သည်။ ပြင်ပနယ်မြေမှာ အန္တရာယ်များသော်လည်း အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေသည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားများသာလျှင် ပြင်ပကမ္ဘာသို့ သွားရောက်လုပ်ကိုင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီကြသည်။
ထို့ကြောင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင်လက်မှတ်မှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။ သာမန်လူအများစုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားကျင့်ကြံပြီးမှသာ ဤလက်မှတ်ကို ရရှိကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ကုမ္ပဏီကြီးများတွင် အလုပ်ဝင်ကာ ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားရောက်ကြပြီး ဝင်ငွေများစွာ ရရှိကြသည်။
သိုင်းပညာကလပ်တစ်ခုလုံးတွင် ချူချန်းတစ်ဦးတည်းသာ အဆင့်လေး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်အဆင့်ရှိပြီး လက်မှတ် ရရှိထားသူဖြစ်သည်။ ချူချန်းမှာ စကားပြောနူးညံ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သိုင်းပညာတွင် ပါရမီထူးခြားသူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အိပ်မက်မှာ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့သာမက မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့် သာလွန်လူသား ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ပင် ဖြစ်သည်။
အဆင့်ကိုး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်၏ အထက်တွင်မူ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ထားသည့် သာလွန်လူသားပညာရှင်များ ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ အခြားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိကြသည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားအများစုမှာပင် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ဖို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်ရဲကြပေ။
လင်းဖုန်းနှင့် နတ်သမီးလေးနှစ်ပါး စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် သိုင်းကလပ်အဖွဲ့ဝင်များမှာ မနာလိုဖြစ်နေကြသည်။ လူအုပ်ထဲရှိ သုချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အေးစက်စက် အကြည့်များ ရှိနေသည်။
မကြာမီမှာပင် သိုင်းကလပ်သို့ လူပေါင်း ၂၀၀ ခန့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အချိန်စေ့ပြီဖြစ်သဖြင့် ကလပ်ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်သူ ချူချန်းက စင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။
“ဒီနေ့ ကျွန်မတို့ သိုင်းပညာကလပ်အနေနဲ့ အဆင့်ခုနစ်ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းပညာရှင် ဆရာ လေ့ရှန်း ကို သင်ကြားပြသပေးဖို့ ဖိတ်ကြားခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးပဲ ကြိုဆိုလိုက်ကြရအောင်”
လက်ခုပ်သံများ ဟိန်းထွက်သွားသည်။ မျက်စိမှိတ် အနားယူနေသည့် လေရှန်းမှာ ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး သင်တန်းသားအားလုံးကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့အားလုံး သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နေကြတာဆိုတော့ သိုင်းပညာ နဲ့ သိုင်းနည်းစနစ် ကြားက ခြားနားချက်ကို သိကြမှာပါ။ သိုင်းပညာက ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးပြီး တဖြည်းဖြည်း သန်မာလာစေတယ်၊ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး သာလွန်လူသား အခြေအနေကို ရောက်စေတယ်။ သိုင်းနည်းစနစ်ဆိုတာကတော့ ခွန်အားကို ထုတ်သုံးတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့မှာ ငါက သိုင်းနည်းစနစ်တွေကို အဓိကထား ဆွေးနွေးမှာဖြစ်ပြီး 'နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ' ကို နမူနာအဖြစ် အသုံးပြုသွားမယ်”
“'နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ' ဆိုတာက ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ စိတ်အာရုံကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သိုင်းပညာတစ်မျိုးပဲ။ ဆိုလိုတာကတော့ တောရိုင်းသားရဲတွေရဲ့ အမူအရာကို တုပပြီး တီထွင်ထားတဲ့ သိုင်းပညာပေါ့။ ဒီသိုင်းပညာက ပြင်းထန်တဲ့ ခွန်အားနဲ့ အစွမ်းရှိတယ်။ နည်းပညာတွေကို ခွန်အားအကြမ်းစားနဲ့ ချိုးနှိမ်တဲ့ သိုင်းပညာမျိုးပဲ။ အဓိက လှုပ်ရှားမှု ၃ ခုပဲ ရှိပေမဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ နွားရိုင်းတစ်ကောင်ရဲ့ အနှစ်သာရ ပါဝင်နေတယ်။ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သိရုံက အစပဲရှိသေးတယ်။ ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် အသုံးချနိုင်ပြီး တုံ့ပြန်နိုင်တာက ကျွမ်းကျင်မှုပေါ့။ လှုပ်ရှားမှုတွေကို အလိုက်သင့် အသုံးချပြီး အခြေအနေအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်နိုင်တာကတော့ အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်မှု လို့ ခေါ်တယ်”
“ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါအဓိက ဆွေးနွေးမှာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး၊ အစစ်အမှန်စိတ်အသိ အကြောင်းပဲ။ ကျွမ်းကျင်မှုအထက်မှာ အစစ်အမှန်စိတ်အသိ ဆိုတာ ရှိတယ်။ ဥပမာ - နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ မှာ အစစ်အမှန်စိတ်အသိကို နားလည်သွားပြီဆိုရင် မင်းရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးဟာ နွားရိုင်းအစစ်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားသလို ခံစားရလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှသာ ဒီသိုင်းပညာက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီး မကြုံစဖူး ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအားတွေ ပေါ်ထွက်လာမှာ ဖြစ်တယ်”
လေရှန့်သည် သိုင်းနည်းစနစ်များ၏ စစ်မှန်သော အသိစိတ်ကို မည်သို့ နားလည်အောင် လုပ်ရမည်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ရှင်းပြနေသည်။ အစစ်အမှန်စိတ်အသိကို ရရှိမှသာ သိုင်းပညာက ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ကာ တိုက်ပွဲများတွင် အံ့မခန်း ရလဒ်များကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
လင်းဖုန်းသည် အလွန်အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် 'နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ' မှာ နွားရိုင်းကို တုပထားခြင်းကြောင့်ပင်။ သူသည် ထိုရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို လေ့ကျင့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ထိုအသိစိတ်ထဲတွင် နစ်မျောသွားသလို ခံစားရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ အရှိန်အဝါအချို့မှာလည်း စတင်လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ... အားလုံးပဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆက်ပြီး လေ့ကျင့်ကြတော့”
လေရှန့် စကားပြောပြီးနောက် ဘေးတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကာ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သူ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် အေးစက်စက်နှင့် ချဉ်းကပ်ရန်မလွယ်သော ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ သင်တန်းသားများစွာမှာ 'စစ်မှန်သော အသိစိတ်' ဟူသော စကားလုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်ရာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို လေ့ကျင့်နေကြသည်။
ထိုစဉ် သုချန်သည် လင်းဖုန်းက မျက်စိမှိတ်ပြီး လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြံတစ်ခု ရလာသဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ ကို လေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ ငါ အသိအမြင် တချို့ ရခဲ့တယ်။ အားလုံးပဲ ဒီသိုင်းပညာကို ပိုပြီး နားလည်သွားအောင် ငါနဲ့ အဖွဲ့ဝင်တချို့ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား”
အားလုံးက ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ ချူချန်းမှာတော့ တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အထူးသဖြင့် တူချန်၏ အကြည့်များက လင်းဖုန်းအပေါ်သို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိနေခြင်းကြောင့် သူမ ပို၍ စိုးရိမ်လာသည်။ သို့သော် သူမ ဘာမှ မပြောရသေးခင်မှာပင် သုချန်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“လင်းဖုန်း... မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက မဆိုးဘူးလို့ ငါမြင်တယ်။ မင်း စင်ပေါ်တက်လာပြီး နွားရိုင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကိုသုံးပြီးတော့ ငါနဲ့ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြည့်မလား”
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ လင်းဖုန်းမှာ သိုင်းကလပ်တွင် လူသိနည်းသူဖြစ်ပြီး သူ၏ ကျန်းမာရေးမကောင်းသည့်အချက်ကို အားလုံး သိထားကြသည်။ သို့သော် ချူချန်းက လင်းဖုန်းနှင့် အလွန်ရင်းနှီးနေခြင်းမှာ သူမကို လိုက်နေသည့် တူချန်အတွက် မနာလိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သုချန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။
“သုချန်... နင် တိုက်ခိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါနဲ့ တိုက်မယ်”
လင်းချန်က ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အစ်ကိုတွင် ရောဂါရှိသည်ကို သူမ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။ သုချန်၏ အလိုကျ ဖြစ်ခွင့်မပေးနိုင်ပေ။
ချူချန်းလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သုချန်က လင်းဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လင်းဖုန်း... မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စမ်းသပ်ဖို့တောင် သတ္တိမရှိဘူးဆိုရင် သိုင်းသင်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမှာလဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သိုင်းကလပ်ကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်သွားလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
သုချန်က ပြင်းထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်းက တိုက်ခိုက်ဖို့ သဘောမတူခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို လူအများရှေ့တွင် အရှက်ခွဲဖို့ရာ သေချာနေသည်။ လင်းဖုန်းကို သိုင်းကလပ်မှ ထွက်သွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်လျှင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်ပြီ ဖြစ်သည်။
“ကောင်းပြီလေ... ကျွန်တော် တိုက်မယ်”
နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ ကြောင့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များထဲတွင် နစ်မျောနေသည့် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲမှ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေမှုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်မှသာ အဆင်ပြေမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သုချန်၏ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိုက်တော့သည်။