အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခြင်း

လူအုပ်ကြီးသည် ဘေးသို့ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြပြီး လင်းဖုန်း တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ လင်းဖုန်းသည် ဖုန်းရှို့၏ နင်းခြေခြင်းကို ခံနေရသော ကျန်းချီကျီကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်ဝန်းအစုံမှာ အေးစက်သွားတော့သည်။

“မင်းက လူသစ်တွေထဲမှာ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်လို့ ကျော်ကြားနေတဲ့ လင်းဖုန်းလား”

ဖုန်းရှို့သည်လည်း လင်းဖုန်းကို အကဲခတ်ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ မောက်မာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“ဒီနှစ် လူသစ်တွေထဲမှာ လင်းဖုန်းဆိုတဲ့ တခြားသူ မရှိဘူးဆိုရင်တော့ အဲဒါ ငါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”

လင်းဖုန်းလည်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်က နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်သွားပါသနည်း။ သူသည် အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက ကျန်းချီကျီမှလွဲ၍ အခြားကျောင်းသားများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံမှု အလွန်နည်းပါးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

လင်းဖုန်း မသိသည်မှာ သူသည် လူအများကြား သိပ်မထွက်သော်လည်း အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီတွင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်း ပျံ့နှံ့နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်းသည် နာမည်ကြီးဆယ်လီတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က လူကယ်သည့် ဗီဒီယို ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လင်းဖုန်းမှာ အင်တာနက် ဆယ်လီ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကြောင့် ကျောင်းသားအများအပြားမှာလည်း ကားများကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲရန် လိုက်လံတုပကာ ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးသည်။

သို့သော်လည်း ကားတိုက်ခံရ၍ ဒဏ်ရာရရုံသာ အဖတ်တင်ခဲ့ကြသည်။ အရှိန်နှင့်မောင်းလာသော ကားတစ်စီးကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ခွဲနိုင်ရန်မှာ သာမန် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားတိုင်း တတ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ကြောင်း ထိုအခါမှသာ ကျောင်းသားများ နားလည်သွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲခန်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်စဉ်မှာပင် အဆင့် ၈၀၀၀ ချိတ်ခဲ့သော လင်းဖုန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကြောင့်လည်း ကျောင်းသားများကြားတွင် ပိုမို ရေပန်းစားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်ထိ လူသစ်များထဲတွင် အကောင်းဆုံးအဆင့်မှာ အဆင့် ၁၀၀၀၉ ကျော်သာ ရှိသေးသည်။

နောက်ဆုံးအချက်မှာ လင်းဖုန်း လုံဝေ့ပင်းကို သတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ကျန်းချီကျီ၏ လိုက်လံကြွားဝါမှုကြောင့်ပင်။ ဤကိစ္စမှာ ကျောင်းသားအားလုံးအတွက် သွေးထွက်သံယိုတိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု၏ သက်ရှိတိုက်ပွဲ မှတ်တမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်းသည် အခြားကျောင်းသားများနှင့် သိပ်မပတ်သက်သော်လည်း လူသစ်များထဲတွင် နံပါတ်တစ်ဟု အခိုင်အမာ အသိအမှတ်ပြုခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှို့၏ ပစ်မှတ်မှာလည်း စင်စစ်အားဖြင့် လင်းဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် အဆင့် ၈၀၀၀ သာ ရှိသော ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးကာ ဝံ့ကြွားလွန်းသည်ဟု ထင်မြင်နေသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲခန်းတွင် အဆင့် ၈၀၀ ရှိသူဖြစ်ရာ လင်းဖုန်းထက် အဆင့်များစွာ သာလွန်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချီကျီ၏ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ကြွားလုံးထုတ်မှုများကြောင့် ကျောင်းသားဟောင်းများမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ဖုန်းရှို့ကိုယ်တိုင်သည်လည်း ကျောင်းသားသစ်များကို သင်ခန်းစာပေးလိုသည်။ အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီ၏ စီနီယာများကြားတွင်လည်း ပါရမီရှင်များ ရှိနေသေးကြောင်းနှင့် လူသစ်များအနေဖြင့် နှိမ့်ချတတ်ရန် သင်ကြားပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင်မူ လင်းဖုန်းသည် ဤကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ အငြင်းပွားမှုများတွင် လုံးဝ မပါဝင်လိုပေ။ သူသည် လက်ရှိတွင် အချိန်လုနေရသူဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို အချိန်ဖြုန်းသည်ဟုသာ မှတ်ယူထားသည်။

သို့သော် ယခုကိစ္စတွင် ကျန်းချီကျီ ပါဝင်နေပြီး ကျန်းချီကျီမှာလည်း သူ့အတွက်ကြောင့်နှင့် ဤမျှအထိ အရိုက်ခံထားရသဖြင့် လင်းဖုန်းအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ပေးရန် ဝန်မလေးတော့ပေ။ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ထားသော သာလွန်လူသားများမှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ သူ ကြောက်စရာ မလိုတော့ချေ။

“သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ငါနဲ့ တိုက်ခိုက်ပါ။ မင်းနိုင်ရင် မင်းကြိုက်တဲ့ အခြေအနေကို တောင်းဆိုနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းရှုံးရင်တော့ ကျန်းချီကျီကို တောင်းပန်၊ ပြီးရင် အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီကနေ ထွက်ပြီးတော့ ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့ လျှောက်ထားရမယ်”

“ဟမ်... ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့ လျှောက်ထားရမယ် ဟုတ်လား”

လင်းဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းရှို့ အလွန်အံ့သြသွားသည်။ ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားခြင်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။ သူသည် သေခြင်းတရားနှင့် အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်သာ ပြင်ပနယ်မြေ မစ်ရှင်များကို အမြဲ ရှောင်လွှဲနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သဘာဝကျကျ ပြောရလျှင် ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိသူတစ်ဦးမှာ သူ၏ တစ်သက်တာလုံး မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရန် အိပ်မက်ပင် မက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဖုန်းရှို့သည် သူ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းရှုံးရင်လည်း မင်းကိုယ်တိုင် ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့ လျှောက်ထားရမယ်”

“အစ်ကိုဖုန်း... သဘောမတူပါနဲ့။ ပြင်ပနယ်မြေကို သွားတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပဲ”

ကျန်းချီကျီမှာ မူလက အလွန်ဝမ်းသာနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်း ရောက်လာပေးခြင်းကပင် သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ လင်းဖုန်းသည် သူ့ကြောင့်နှင့် ရှုံးနိမ့်သွားပြီး ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားရမည်ဆိုပါက လင်းဖုန်း၏ အသက်မှာ အန္တရာယ်တွင်းသို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

လင်းဖုန်းက ကျန်းချီကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ သဘောတူတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့အတွက် လျှောက်ထားဖို့ ပြင်ဆင်ပြီးသားပဲ”

“ဟားဟား... အဆင့် ၈၀၀၀ လောက်နဲ့ ပြင်ပနယ်မြေကို သွားချင်တယ် ဟုတ်လား။ မင်း စောစောသေချင်နေတာပဲ”

ဖုန်းရှို့က လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်သည်။

လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ထက်ရှသော အကြည့်များက ဖုန်းရှို့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။ လင်းဖုန်း၏ စူးရှသော အကြည့်ကြောင့် ဖုန်းရှို့၏ အပြုံးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျက်ယွင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မရယ်နိုင်တော့ဘဲ ကျန်းချီကျီကို ကန်ထုတ်ကာ လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

“မင်း ပြင်ပနယ်မြေကို မသွားခင် ငါ မင်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု အရင်ပေးလိုက်မယ်။ မင်း အဲဒီမှာ အလကား သေမသွားအောင်ပေါ့။ မှတ်ထား၊ ပြင်ပနယ်မြေက ကြမ်းကြုတ်သားရဲတွေက ငါ့လောက် သဘောကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဖုန်းရှို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်ရှသော အရောင်အဝါတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံအလားပင်။ ဤသည်မှာ အမှတ် ၆၀ တန်ဖိုးရှိသော မိုးကြိုးတုန်ခါခြင်းအတတ် ဟူသော နက်နဲသော သိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ကာ ပထမတန်းစား သိုင်းပညာရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။

ဖုန်းရှို့ လက်သီးထိုးလိုက်သည်နှင့် လေထုမှာ အစွမ်းကုန် ဖိသိပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး လေထုတစ်ခုလုံးပင် တုန်ခါနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ဤလက်သီးချက်သာ လူတစ်ယောက်ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပါက ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုစွမ်းအားကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤလက်သီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် အားကောင်းလှသည်။ လင်းဖုန်း ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုလျှင် ယင်းမှာ ၃ တန်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခင်က လင်းဖုန်းသာဆိုလျှင် နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ ကို အသုံးပြုကာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူ အောက်စီးသို့ပင် ရောက်သွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။

သို့သော် ယခုမူ လင်းဖုန်းမှာ တစ်ချက်မျှပင် မလှုပ်ရှားပေ။ သူသည် ရိုးရှင်းလှသော လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် ထိုးလွှတ်လိုက်သည်။

ဖောက်...

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့်ပင် လင်းဖုန်းသည် လေထု‌ပေါက်ကွဲသံကို ဖော်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။ လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အင်အားအားလုံးမှာ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဆဲလ်တိုင်းမှာ တက်ကြွလာပြီး သူ၏ အသွေးအသား လက်မတိုင်းမှ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ လင်းဖုန်းသည် မည်သည့် သိုင်းကွက်ကိုမျှ မသုံးပေ။ နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါ ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...

လက်သီးချက်နှစ်ခုမှာ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံသွားကြသည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်းရှို့၏ မျက်နှာမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အသည်းအသန် ခုခံရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သူ၏ လက်မောင်းမှာ ရုတ်တရက် နောက်သို့ လွင့်သွားသည်။

မျက်စိလျင်သူအချို့မှာ ဖုန်းရှို့၏ လက်မောင်းမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မည်သူက ပိုသန်မာသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ မိမိတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ တကယ်တန်းတွင် ဖုန်းရှို့သည် အဆင့်ကိုး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် 'မိုးကြိုးတုန်ခါခြင်းအတတ်' ကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်ကာ ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲခန်းတွင် အဆင့် ၈၀၀ ရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။ ဖုန်းရှို့သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားများထဲတွင် ထိပ်တန်းက လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှသည်။

ပြင်ပနယ်မြေသို့ ထွက်ခွာသွားကြသော မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည့် ပါရမီရှင်များမှလွဲလျှင် အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီတွင် ဖုန်းရှို့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။

သို့သော် ယခုမူ ဖုန်းရှို့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ။ ၎င်းမှာလည်း အဆင့် ၈၀၀၀ သာ ရှိသော ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက်ကို ရှုံးနိမ့်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဖုန်းရှို့မှာ အရှုံးမပေးသေးပေ။ သဘာဝကျကျပင် လင်းဖုန်းသည်လည်း ရပ်တန့်မနေခဲ့ပေ။ သူကပင် အစပြုကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ယခင်အတိုင်းပင် သူသည် သာမန်လက်သီးတစ်ချက်ကိုသာ ထိုးလိုက်ပြီး နွားရိုင်း၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း အသုံးပြုခြင်း မရှိသလို ဝဲကယက်စွမ်းအား ကိုလည်း ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ သတိမထားမိလျှင် ဖုန်းရှို့အား လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်မိသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းရှို့မှာ ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း သူ၏ ညာလက်မှာ မည်သည့်ခွန်အားမှ မထုတ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဘန်း...

နောက်ထပ် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမှုတစ်ခုပင်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းရှို့၏ ဘယ်လက်မှ ခွန်အားမှာ သိသိသာသာ အားနည်းနေသည်။ သူ၏ လက်မောင်းမှ အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ခြေလှမ်း ငါးလှမ်း၊ ခြောက်လှမ်းခန့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်နိုင်တော့သည်။

ဖုန်းရှို့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး သူ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ၊ ပြတ်ပြတ်သားသား ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းပင်။ သူ၏ ဘယ်လက်မောင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် အနည်းဆုံး လဝက်ခန့် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

“နောက်တစ်ချီ တိုက်ချင်သေးလား”

လင်းဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် ဖုန်းရှို့မှာ အလွန် အားနည်းလွန်းနေသည်။ သိုင်းပညာရပ်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ဖုန်းရှို့သည် ၃ တန်သော ခွန်အားကိုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ သို့သော် လင်းဖုန်း၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီးတစ်ချက်မှာ ၄ တန်ကျော်သော ခွန်အားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

ကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။

“ငါ ရှုံးပါပြီ”

ဖုန်းရှို့သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို ဝန်ခံလိုက်ရသည်။

“မင်းရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ကျန်းချီကျီကို တောင်းပန်လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ နောက်သုံးရက်အတွင်း မင်း ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့ လျှောက်ထားတဲ့ သတင်းကို ငါ ကြားချင်တယ်”

ဖုန်းရှို့၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားသည်။ သူသည် ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားရန် လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးပေ၊ အထူးသဖြင့် ယခုလို ဒဏ်ရာရနေချိန်တွင် ပိုဆိုးလှသည်။ သို့သော် လင်းဖုန်း၏ အေးစက်သော မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ မသွားပါက လင်းဖုန်းက သူ့ကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို နှိမ်နင်းရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပါလား။

“ကျန်းချီကျီ... ငါ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းကို အဲဒီလို မစော်ကားသင့်ပါဘူး”

“ဟားဟား... ရပါတယ်၊ ရပါတယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး”

ကျန်းချီကျီက ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖုန်းရှို့သည် တစ်ချိန်က အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီတွင် သြဇာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု ဖုန်းရှို့က သူ့ကို တောင်းပန်လိုက်သဖြင့် သူ၏ ဒေါသများမှာ နေလာနှင်းကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ ပြင်ပနယ်မြေကို သေချာပေါက် သွားမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဒဏ်ရာတွေ အရင်သက်သာအောင် စောင့်ပေးလို့ ရမလား”

“ရပါတယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း မကြာခင် ပြင်ပနယ်မြေကို သွားဖို့ လျှောက်ထားတော့မှာပဲ”

လင်းဖုန်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ဖိအားမပေးခဲ့ပေ။ ဖုန်းရှို့အနေဖြင့် ပြင်ပနယ်မြေသို့ သွားရန် လျှောက်ထားလိုက်သည်နှင့် ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့အပြင် သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ ဖုန်းရှို့အနေဖြင့် အခြားနည်းလမ်းများဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် မကြိုးစားသင့်ပေ။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လင်းဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်ပနယ်မြေသို့ လိုက်လာမည် မဟုတ်ပါလား။

“သွားကြစို့”

ဖုန်းရှို့သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ကျောင်းသားဟောင်းများကို ခေါ်ဆောင်၍ ကျောင်းမျက်နှာသာကွင်းပြင်မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။