လူတစ်ယောက်နှင့် ဓားတစ်ချောင်း
Vol. 2 Ch. 37
“အစ်ကိုလီ... ကြည့်ပါဦး၊ တစ်ယောက်ယောက် ငါတို့ကို ကယ်ဖို့ လာနေပြီ”
“အစောက ကယ်မယ်ပြောတဲ့လူတွေလား။ ငါ သူတို့ကို အမြန်ထွက်သွားဖို့ ပြောလိုက်သားပဲ”
အစ်ကိုလီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားတော့သည်။ ဤအသစ်ရောက်လာသူများမှာ ပါရမီထူးကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေကြသည်။ သူတို့သည် ဤမျှများပြားလှသော သားရဲအုပ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုးဝံ့ကြသည်။ ဤသားရဲများကို စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ထင်နေကြသလော။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... ထိပ်သီး ၁၀၀ စာရင်းဝင် ကျောင်းသားများသာလျှင် ဤသားရဲအုပ်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရဲပေလိမ့်မည်။
ဘုန်း...
လင်းဖုန်းသည် သားရဲအုပ်ကြီး၏ အလယ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းသွားသည်။ သူသည် အစ်ကိုလီတို့ သုံးဦးရှိရာသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ရွှစ်...
အမှုန်ဖြတ်ဓားမော့မှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။ လင်းဖုန်း၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ သာမန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမှာပင် ၅ တန်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဓားမော့၏ အစွမ်းနှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့်အရာက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့် လင်းဖုန်း သွားလေရာလမ်းတွင် သာမန်သားရဲဖြစ်စေ၊ လက်ရွေးစင်အဆင့်ဖြစ်စေ မည်သည့်သားရဲမျှ သူ၏ ဓားချက်တစ်ချက်ကိုပင် မတောင့်ခံနိုင်ကြပေ။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သားရဲအုပ်ကြီးကို ထိုးဖောက်ကာ သွေးခင်းလမ်းတစ်ခု ဖောက်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။
ဤသည်က သားရဲအရှင်သခင်များ၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်တော့သည်။ အထူးသဖြင့် လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲ ၁၀ ကောင်ခန့်ကို ဦးဆောင်နေသော သားရဲအရှင်သခင် သုံးကောင်မှာ လင်းဖုန်းကို အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
ဤသည်မှာ လင်းဖုန်းအတွက် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ထားသော သာလွန်လူသားတစ်ဦး မဟုတ်သေးသဖြင့် မောပန်းခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာရခြင်းများ ရှိနိုင်သေးသည်။
သို့သော် လင်းဖုန်းမှာ ကြောက်ရွံ့မည့်အစား ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ အကယ်၍ သူသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ချင်ပါက ယခုကဲ့သို့ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် မိမိကိုယ်ကို အမြဲတမ်း နှိပ်စက်လေ့ကျင့်ရမည် ဖြစ်သည်။ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများ ရှိသကဲ့သို့ ကြီးမားသော အခွင့်အရေးများလည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
လင်းဖုန်းအနေဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ဖိအားမျိုးကို မခံစားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ လုံဝေ့ပင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် ဤမျှ ဖိအားမရှိခဲ့ပေ။ ယခုမူ ဧရာမ သားရဲအုပ်ကြီးများရှေ့တွင် လင်းဖုန်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားနေရသည်။
“သတ်...”
လင်းဖုန်းသည် နွားရိုင်းတစ်ကောင်အလား မြေပြင်ကို အရှိန်ဖြင့် နင်းလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူ၏ အမှုန်ဖြတ်ဓားမော့ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သွေးစွန်းသော အရိပ်တစ်ခုအလား ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
သားရဲအရှင်သခင် သုံးကောင်မှာ ချဉ်းကပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်း တွန့်ဆုတ်မနေပေ။ သူသည် ဤသားရဲများကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် ကြာရှည် ပိတ်မိမနေစေရန် သတိထားရမည်။
“ဝဲကယက်စွမ်းအား”
သူ၏ ခွန်အားမှာ နှစ်ဆ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ၈ တန်ကျော်သော ခွန်အားများမှာ အမှုန်ဖြတ်ဓားမော့ပေါ်တွင် စုစည်းသွားသည်။ ဧရာမ နှာမောင်းရှည်သားရဲ အရှင်သခင်၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှေ့တွင် လင်းဖုန်းမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြတ်ပြတ်သားသား ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။
ဝှစ်...
လင်းဖုန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားနှင့် ဓား၏ ထက်မြက်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ကာ အရှင်သခင်အဆင့် နှာမောင်းရှည်သားရဲ ၏ ဦးခေါင်းကို ရက်စက်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သားရဲအရှင်သခင်၏ ဧရာမ ဦးခေါင်းကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားတော့သည်။
ဘုန်း...
နှာမောင်းရှည်သားရဲ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည်လည်း တောင်ငယ်လေးတစ်လုံး ပြိုကျသကဲ့သို့ လဲကျသွားပြီး လေထုအတွင်း ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားသည်။
“သေ... သေသွားပြီလား”
“သူက သားရဲအရှင်သခင်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်လိုက်တာလား”
“ဒါ... ဒါက နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အတော်ဆုံး သိုင်းသမား၊ အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီရဲ့ ထိပ်သီး ၁၀၀ စာရင်းဝင်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူက တကယ်ပဲ အသစ်ရောက်လာတဲ့သူ ဟုတ်ရဲ့လား”
“အနည်းဆုံးတော့ ငါ ဒီလူကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ သူက မျက်နှာသစ်ဆိုတာ သေချာတယ်”
“အစ်ကိုလီ... ကျွန်တော်တို့တော့ သေကံမရောက်တော့ဘူး”
လင်းဖုန်း၏ ကြမ်းတမ်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော တိုက်ကွက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော သုံးဦးမှာ မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာတော့သည်။ ဤသူမှာ အသစ်ရောက်လာသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခွန်အားမှာ ထိပ်သီး ၁၀၀ စာရင်းဝင်များထက် မနည်းလှပေ။
ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူမျိုးမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် အကျိုးပြုမှတ် စာရင်းတွင် ထိပ်သီး ၅၀ သို့မဟုတ် ၂၀ အတွင်း၌ ရှိနေတတ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူ ရှိနေသရွေ့ သူတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးမှာလည်း ရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲကြတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းရှို့မှာလည်း သားရဲအုပ်ကြားထဲသို့ ပုန်းကွယ်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ သားရဲအများစုမှာ လင်းဖုန်း၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံနေရချိန်တွင် သူသည် ကုန်းစောင်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်ကာ ထိုသုံးဦးနှင့် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား”
ဖုန်းရှို့မှာ ထိုသုံးဦး၏ သနားစဖွယ် အခြေအနေနှင့် ဒဏ်ရာများကို မြင်လိုက်ရသည်။
အစ်ကိုလီမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် တွန်းလှန်နေရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။ သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး
“အဆင်ပြေပါတယ်။ ကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”
“ခင်ဗျားတို့ အကူအညီတောင်းနေတာကို ကြားလို့ လာခဲ့တာပါ။ အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ။ အစ်ကိုဖုန်းကို သွားကူရမယ်”
“ခင်ဗျားတို့က တကယ်ပဲ လူသစ်တွေလား”
“ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့မှ နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းကို ရောက်တာလေ”
ဖုန်းရှို့၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ သူတို့ သုံးဦးမှာ ထပ်မံ ဆွံ့အသွားကြပြန်သည်။ ပြင်ပနယ်မြေကို ရောက်ခါစ သိုင်းသမားတစ်ယောက်က သားရဲအရှင်သခင်ကို ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်နိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
ဤသည်မှာ နှာမောင်းရှည်သားရဲ အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။ အရေခွံ ထူထဲပြီး ခွန်အားမှာလည်း အတိုင်းမဲ့လှရာ သာမန် သားရဲအရှင်သခင်များထက်ပင် သတ်ရန် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပါလား။
သူတို့၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုကို သတိပြုမိဟန်တူသော ဖုန်းရှို့က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့က အကယ်ဒမီကနေ ရောက်ခါစဆိုပေမဲ့ အစ်ကိုဖုန်း ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိလား။ သူက ကျောင်းသားသစ် ဖြစ်ပေမဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲခန်းရဲ့ ထိပ်သီး ၁၀၀ စာရင်းထဲကို ဝင်ထားတဲ့သူဗျ”
“အဲဒါကြောင့်ကိုး။ သူက ထိပ်သီး ၁၀၀ စာရင်းဝင် ဖြစ်နေတာပဲ”
လီနှင့် ကျန်သူများမှာ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူတို့လည်း အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားမျိုး ရှိရန်အတွက် ပုံရိပ်ယောင်တိုက်ပွဲခန်းတွင် အဆင့်နိမ့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိပ်သီး ၁၀၀ မဟုတ်လျှင်ပင် ထိုအဆင့်နှင့် မဝေးလှပေ။
သို့သော် သူတို့ကို ပို၍ အံ့သြစေသည်မှာ လင်းဖုန်းမှာ အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိသည်မှာ တစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော ကျောင်းသားသစ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။
အမှန်တကယ်တော့ လင်းဖုန်း၏ အခြေအနေမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။ သူသည် အကယ်ဒမီတွင် တစ်နှစ်မဆိုထားနှင့် နှစ်လပင် မပြည့်သေးပေ။
“အစ်ကိုဖုန်းက သန်မာတယ် ဆိုပေမဲ့ ဒီမှာ သားရဲတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်။ ငါတို့ အစ်ကိုဖုန်းရဲ့ ဖိအားကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကူပြီး လျှော့ပေးရမယ်။ ငါ သားရဲအရှင်သခင် တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်မယ်။ ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်က သားရဲအရှင်သခင် နှစ်ကောင်ကို တားဆီးပေးထားနိုင်မလား။ အဆင်ပြေလား”
“ပြဿနာ မရှိပါဘူး”
နှာမောင်းရှည်သားရဲ အရှင်သခင် စုစုပေါင်း ၈ ကောင် ရှိသည့်အနက် လင်းဖုန်းက တစ်ကောင် သတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ၇ ကောင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထို့အပြင် လင်းဖုန်းတစ်ယောက်တည်းကပင် နှစ်ကောင်ကို ထိန်းထားနိုင်ပေသည်။
ဖုန်းရှို့က တစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး လီတို့ သုံးဦးမှာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း နှစ်ကောင်ကို တားဆီးထားရန်မှာမူ အခက်အခဲ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ လင်းဖုန်း၏ ဖိအားကို များစွာ လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ လေးဦးမှာ သားရဲအုပ်ကြီးထဲသို့ ထပ်မံ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ လင်းဖုန်းနှင့်အတူ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။
လင်းဖုန်းမှာမူ နှာမောင်းရှည်သားရဲ အရှင်သခင် တစ်ကောင်ကို သတ်ပြီးနောက် အမှုန်ဖြတ်ဓားမော့ကို ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အခြားသော သားရဲများ၏ အသက်ကို ဆက်လက် ရိတ်သိမ်းနေသည်။
သူသည် လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်းသည် သတ်ဖြတ်ရင်း လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်းကို အကြိမ်ကြိမ် အဖန်ဖန် အသုံးချကာ လေ့ကျင့်နေရင်းမှ ထိုဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရကို အမြင်သစ်များဖြင့် နားလည်လာခဲ့သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်းကို ပိုမို ကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။ လင်းဖုန်း၏ ဓားအလင်းမှာလည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်းမှာ အကြွင်းမဲ့ မြန်နှုန်းဖြင့် အနိုင်ယူရသော သိုင်းပညာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။
ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...
လင်းဖုန်းအနေဖြင့် ဤမျှ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးမှုကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးပေ။ သူ ဓားမော့တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း သားရဲတစ်ကောင် သေဆုံးနေသည်။ ထိုအဖြစ်က ကျန်သားရဲအရှင်သခင်များကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိနေသော သားရဲအရှင်သခင် အချို့မှာ လင်းဖုန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
လင်းဖုန်းမှာ နောက်ဆုတ်မည့်အစား သူတို့ကို ဦးတည်ကာ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
“သတ်...”
လင်းဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း နီမြန်းလာတော့သည်။ သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ နွားရိုင်းနှင့် ယူနီကွန်း တို့၏ ကြမ်းတမ်းသော မျိုးရိုးဗီဇများကို နှိုးဆွလိုက်သဖြင့် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အလျဉ်းမရှိ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ဝဲကယက်စွမ်းအားနှင့် လျှပ်စီးဓားမော့သိုင်းကို အားကိုးကာ လင်းဖုန်းသည် နောက်ထပ် သားရဲအရှင်သခင် လေးကောင်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲများကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
သားရဲအရှင်သခင် ငါးကောင်မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော သုံးကောင်ကိုမူ ဖုန်းရှို့နှင့် ကျန်သူများက ကိုင်တွယ်ခဲ့ကြသည်။ လင်းဖုန်းမှာ သားရဲအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသဖြင့် သူသည်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည်။
သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တိုက်ခိုက်ခံရသည့် အကြိမ်ရေကို သူ မရေတွက်နိုင်တော့ပေ။ နှာမောင်းရှည်သားရဲများမှာ ထူးထူးခြားခြား သန်မာလှပြီး သာမန်သားရဲများမှာ ၎င်းတို့နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့သော် လင်းဖုန်း၏ ပုံမှန်ထက် ထူးကဲသော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံမှာ ယခုအခါတွင် အားသာချက်ကို စတင် ပြသလာခဲ့သည်။
ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းဖြစ်စေ ခံနိုင်ရည်ဖြစ်စေ လင်းဖုန်းသည် သာမန် အဆင့်ကိုး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ ထိုသားရဲအရှင်သခင်များပင်လျှင် လင်းဖုန်း၏ ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းနှင့် ခံနိုင်ရည်ကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် လင်းဖုန်းမှာ သားရဲအရှင်သခင် အများစုထက် သာလွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လူသားပုံစံ ကြမ်းကြုတ်သားရဲတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။
“ဟားဟား... သူတို့ ဆုတ်သွားကြပြီ။ နှာမောင်းရှည်သားရဲတွေ ဆုတ်သွားကြပြီ”
“ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီ။ ဒါက... တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ”
သူတို့အဖွဲ့မှာ နာရီအနည်းငယ်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှစ်ကောင်မြောက် သားရဲအရှင်သခင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် သားရဲအုပ်ကြီးမှာ စတင် ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသော အစ်ကိုလီနှင့် ကျန်သူများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း အားရပါးရ အော်ဟစ် အောင်ပွဲခံနေကြတော့သည်။
သူတို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေကို ပြောင်းလဲကာ အံ့ဖွယ်ကို ဖန်တီးခဲ့သူမှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးစလုံးမှာ လင်းဖုန်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေတော့သည်။